teeny-weeny ll chanbaek

ตอนที่ 8 : 08 - ร่วมเรียงเคียงหมอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    12 ม.ค. 60




ก่อนหลับตาลงในคืนที่อ่อนล้า
ตื่นมามีเธอไม่ห่างหาย
อยู่ข้างเคียงกายตลอดมา

















ผ่านมาหลายสัปดาห์แล้ว และทุกอย่างยังเป็นไปแบบเรื่อยๆ





ตอนเช้าเด็กรีทรีฟเวอร์จะขับรถมารับแบคฮยอนที่หน้าอพาร์ทเม้นท์(ยกเว้นวันไหนน้ำมันหมดก็จะเดินมารับแทน) ส่วนตอนเย็นหลังจากเลิกเรียน จูฮยอกจะพาเขาไปกินข้าวหรือไม่ก็ดูหนัง ก่อนจะพามาส่งที่อพาร์ทเม้นท์อีกที



วนอยู่แบบนั้นหลายต่อหลายวัน จนกระทั่งวันหนึ่ง



“ขอบใจนะ” วันนั้นจูฮยอกมาส่งเขาที่หน้าอพาร์ทเม้นท์หลังจากพาไปกินข้าวจนอิ่มหนำ แบคฮยอนหันไปเอ่ยขอบคุณอีกคนก่อนจะปลดสายเซฟตี้เบลท์ออก “ขับรถดีๆล่ะ ห้ามหลับในเข้าใจมั้ย”



“ครับ” จูฮยอกยิ้มรับ “เอ้อ.. พรุ่งนี้วันเสาร์ เดี๋ยวมารับไปหาอะไรกินนะ”



แบคฮยอนชะงักไปนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็เอ่ยตอบกลับไป “โอเค ถึงเมื่อไหร่โทรมาแล้วกัน”



จูฮยอกยิ้มให้อีกทีแล้วไล่ให้เขารีบเข้าตึกเพราะดึกแล้ว แบคฮยอนเองก็ทำตามอย่างไม่อิดออด วันนี้เขาเหนื่อยมากแล้วก็กะจะนอนแต่หัววันด้วยเพราะรู้สึกเหมือนจะไม่สบายอย่างบอกไม่ถูก คนตัวเล็กเปิดประตูเข้าห้อง อาบน้ำอาบท่าเสร็จสรรพก่อนจะนอนแผ่บนเตียง



แบคฮยอนเลือกที่จะเปิดโน้ตบุ้คแล้วต่ออินเทอร์เน็ตเพื่อหาอะไรดูในยูทูป วีดีโอสอนทำอาหารเป็นสิ่งที่ไม่เลว เขาไม่ชอบทำแล้วก็ทำไม่ค่อยเป็นด้วย แต่เวลาได้ดูมันก็เพลินดีอย่างบอกไม่ถูก



ดูจบไปหลายอันทั้งอาหารเกาหลี อาหารยุโรป มันเพลินเสียจนแบคฮยอนรู้สึกง่วงขึ้นมาแปลกๆ เขาหลับตาลงเตรียมเข้าสู่ห้วงนิทราทั้งที่ยังเปิดโน้ตบุ้คเอาไว้แบบนั้น





ติ๊ง!



เสียงข้อความเข้าทำให้แบคฮยอนต้องค่อยๆฝืนลืมตาขึ้นมา เขายกโทรศัพท์ดูเหมือนอย่างทุกทีเพื่อชั่งน้ำหนักว่าควรตอบหรือปล่อยทิ้งไว้ดี



Namjoo : อย่าลืมนัดนะ

Namjoo♡ : ถ้าลืมจะงอน



เขายิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็น แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป จู​ฮยอกเองก็รู้ดีว่าเขาเป็นพวกชอบดองข้อความทุกประเภทที่อยู่ในโซเชียล แต่ที่จริงก็เห็นทั้งหมดแล้วนั่นแหละ แค่ไม่ตอบเฉยๆเท่านั้นเอง



แต่จะว่าไป.. วันนี้เขายังไม่ได้คุยกับชานยอลอีกเลยนับตั้งแต่เด็กตัวสูงมาส่งที่หน้ามหาวิทยาลัยเหมือนทุกครั้ง ปกติเด็กคนนั้นจะส่งข้อความมารัวๆ หรือไม่ก็โทรศัพท์มาหาแล้ว แต่วันนี้กลับเงียบไปแปลกๆ



จะมองโลกในแง่ดีว่าชานยอลหัวหมุนอยู่กับการทำการบ้าน หรือไม่ก็กำลังทำธุระที่วุ่นวายอยู่ก็แล้วกัน



เผลอครู่เดียวเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น แบคฮยอนขมวดคิ้วนิดหน่อยเพราะปกติก็ไม่ค่อยมีใครมาเคาะ เว้นแต่ว่าห้องข้างๆนึกอยากขอยืมเครื่องปรุงทำอาหารหรืออะไรเทือกนั้น เมื่อคิดทบทวนอย่างแน่ใจว่าตัวเองไม่เคยไปมีศัตรูที่ไหนแถมอพาร์ทเม้นท์นี้ก็มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีเยี่ยม แบคฮยอนจึงลุกจากเตียงแล้วเดินไปตรงประตูห้อง



“ใครครับ”



[ป้าแม่บ้านเองจ้า มีคนเขาฝากของมาให้หนูน่ะลูก]



เป็นเสียงของป้าแม่บ้านของอพาร์ทเม้นท์ที่แบคฮยอนเคยชวนคุยด้วยอยู่บ่อยๆ เขาเปิดประตูออกไปก็เห็นแกยืนยิ้มแฉ่ง มือข้างหนึ่งถือไม้กวาดพร้อมที่โกย ส่วนมืออีกข้างก็ถือกระดาษอะไรสักอย่างเอาไว้



“นี่จ้ะ” ป้าแกยิ้มบางๆแล้วยื่นกระดาษมาให้ “เปิดอ่านดูแล้วกันนะ ป้าไปทำงานก่อนล่ะ”



พูดจบแกก็เดินจากไป ทิ้งให้แบคฮยอนยืนมึนอยู่กับกระดาษสีครีมรูปร่างคุ้นเคยซึ่งถูกพับเป็นสองทบในมือ



เขาปิดประตูแล้วเดินเข้ามาในห้อง พลางเปิดกระดาษออกอ่าน



เพื่อพบกับลายมือที่คุ้นเคย




‘อพาร์ทเม้นท์นี้ระบบรักษาความปลอดภัยดียิ่งกว่าหอพักอีก

ผมจะเข้าไปเขาก็ไม่ให้ คนเฝ้าบอกว่าดึกแล้วไม่ควรเข้า

มันใช้ได้ที่ไหนกันเนี่ย!



ปล. ทำยังไงดีล่ะพี่แบคฮยอน ผมหนาวมากเลย ใกล้จะแย่แล้วนะ :(’




แบคฮยอนกระพริบตาปริบๆ จ้องมองกระดาษในมืออยู่หลายวินาที พอตั้งสติได้เขาก็รีบวิ่งไปใส่รองเท้าแตะ แล้วเดินลงไปหน้าอพาร์ทเม้นท์ด้วยสภาพเสื้อยืดกับกางเกงบ็อกเซอร์แบบนั้น



ใช้เวลาวิ่งลงบันไดไม่นานเพราะแบคฮยอนพักอยู่แค่ชั้นสาม อากาศค่อนข้างหนาวในระดับหนึ่งอย่างที่เจ้าของจดหมายว่า และเนื่องจากเป็นเวลาสามทุ่มกว่า บรรดาคนที่พักอยู่ที่นี่ก็พากันเข้าห้องไปหมดแล้ว 


พอลงมาจนถึงชั้นล่างสุดตรงหน้าที่พัก จากตรงนี้เขาเห็นชัดเลยว่ามีเด็กผู้ชายตัวสูง ใส่เสื้อยืดกับกางเกงนอนขายาวแล้วก็รองเท้าสลิปเปอร์ ยืนกอดหมอนพิงกำแพงด้วยสีหน้าง่วงๆอยู่อย่างนั้น



จนกระทั่งเสียงฝีเท้าของเขาเดินเข้าไปใกล้เจ้าของดวงตากลมโตก็หันมามอง ไม่ต่างอะไรจากทุกวันเวลาเด็กคนนี้มารอรับเขาไปมหาวิทยาลัยเลย



“พี่แบคฮยอน” ชานยอลยิ้มทั้งที่ตาปรืออย่างกับจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่



หายไปเกือบจะทั้งวัน แต่อยู่ดีๆมาโผล่หน้าอพาร์ทเม้นท์แบบนี้เขาก็ตกใจนะ แบคฮยอนเดินเข้าไปใกล้ชานยอลอีกนิด ได้กลิ่นครีมอาบน้ำจางๆลอยมาเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ต้องเอ่ยปากถาม



“มาได้ยังไงเนี่ยเรา ทำไมไม่หลับไม่นอน” เขาเอ่ยคำถามถัดมา “แล้วออกมาแบบนี้แม่ไม่ว่าหรอ ดึกแล้วนะชานยอล”



“เรื่องนั้นเอาไว้ผมจะเล่าให้ฟังนะครับ แต่ว่า..”



ชานยอลหยุดทุกคำถามของเขาเอาไว้แค่นั้น ด้วยคำขออนุญาตที่ออกมาจากปากของอีกคน




“คืนนี้.. ขอผมนอนด้วยคนนะ”





พร้อมกับน้ำเสียงที่ถ้าไม่ให้.. ก็คงจะใจร้ายน่าดู






30%







แบคฮยอนเปิดประตูเดินนำเด็กตัวสูงเข้ามาในห้องจนได้





ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงไม่กล้าปฏิเสธ พอเห็นสีหน้ากับน้ำเสียงเชิงอ้อนวอนแบบนั้นก็ทำให้เขาใจอ่อนได้ง่ายๆ หลังจากนั้นก็เดินนำชานยอลขึ้นมาแบบไม่อิดออดอะไรเลย



ก็เป็นผู้ชายด้วยกัน ไม่มีอะไรเสียหายสักหน่อย



“ไม่มีโซฟานะ มีให้นั่งแค่ปลายเตียงกับโต๊ะเขียนหนังสือ” เขาเอ่ยบอกตามประสาเจ้าบ้านที่ดี เห็นเด็กรีทรีฟเวอร์หมุนไปหมุนมานิดหน่อย สุดท้ายก็เลือกที่จะนั่งแหมะลงตรงปลายเตียงของเขา



แบคฮยอนไม่รู้ว่าบ้านของชานยอลจะใหญ่กว่าห้องของเขามากแค่ไหน ห้องของเขาอาจจะเล็กมากจนเท่ากับขนาดห้องน้ำของชานยอลหรือไม่ ดังนั้นความประหม่าก็มีอยู่ไม่น้อยเลยตอนที่ให้อีกฝ่ายเข้ามา



“ห้องเล็กหน่อยนะ”



“เท่าห้องผมเลย” ตาโตๆมองสำรวจไปรอบๆ “แต่สะอาดกว่าสิบเท่าได้มั้ง”



แบคฮยอนยิ้มบางๆแล้วเดินไปหยิบนมในตู้เย็นเทใส่แก้วให้เด็กตัวสูง ชานยอลเอ่ยขอบคุณแล้วรับไป หลังจากนั้นเขาก็คว้าเก้าอี้แล้วเอามานั่งแบบหันหน้าเข้าหาชานยอล แล้วถามคำถามที่ค้างคาใจตั้งแต่เห็นหน้าอีกคน



“แล้วเป็นไงมาไงถึงหิ้วหมอนมาหาพี่”



ปาร์คชานยอลเปลี่ยนสีหน้าตื่นตาตื่นใจกับห้องของเขาเป็นหนักใจขึ้นมาทันที เจ้าเด็กตัวสูงเงียบไปนิดหน่อย แล้วจึงเอ่ยบอกเสียงเบา



“ผมกลัวผี”



“กลัวผี?”



“อื้อ” ชานยอลพยักหน้าแล้วทำคิ้วตก “วันนี้แม่ไปเที่ยวกับป้าข้างบ้าน ทิ้งผมให้อยู่บ้านคนเดียว บรรยากาศโคตรวังเวงเลยอะพี่”



“…………”



“มันดูเด็กมากเลยใช่ไหม แต่ผมกลัวผีจริงๆนะ”



เขายกยิ้มแล้วหัวเราะออกมาเบาๆอย่างนึกเอ็นดู เด็กตัวใหญ่เบ้อเริ่มและน่าจะใหญ่กว่าผีดันมากลัวผีเสียอย่างนั้น



“ตัวเท่ายักษ์แต่กลัวผีน่ะหรอ”



“โหพี่ ถึงตัวใหญ่เท่าตึกก็กลัวผีได้เหมือนกันหมดนั่นแหละ” ชานยอลว่า “หรือพี่ไม่กลัว”



“ก็.. กลัว แต่ไม่มาก” เขาตอบ “ถ้าไม่คิดถึงมันก็ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก”



“งั้นนอนกอดกับผมป่ะ เดี๋ยวช่วยไล่ผีให้เอง”



เขายิ้มออกมาเมื่อถูกจู่โจมแบบดื้อๆ ยิ่งปาร์คชานยอลทำหน้าตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นยิ่งน่าจับมาหยิกให้เขียว “ไหนเมื่อกี้บอกกลัวผี”



“ก็กลัว แต่ถ้าได้กอดพี่อาจจะหายก็ได้”



“จะค้างเอาเสื้อผ้ามาด้วยหรือเปล่า” แบคฮยอนรีบพูดเปลี่ยนเรื่องก่อนเด็กรีทรีฟเวอร์จะพูดจนเข้าตัวเองให้จนมุมมากไปกว่านี้



“เปลี่ยนเรื่องอีกแล้ว พี่ชอบเปลี่ยนเรื่องทุกทีเลย” ชานยอลทำสีหน้าไม่ค่อยพอใจ



“ก็เราชอบพูดอะไรไม่รู้”



“ผมแค่บอกว่าถ้าได้กอดพี่อาจจะหายกลัวผี ยังไม่ทันพูดอะไรแปลกๆนี่ครับ”



“ก็ก่อนหน้านี้บอกว่าจะนอนกอด” เขาเถียงอ้อมแอ้ม “แบบนั้นมัน..”



แบคฮยอนไม่ได้พูดอะไรต่อพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น เราเงียบกันไปพักหนึ่งก่อนที่ชานยอลจะหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะทุ้มๆทำให้แบคฮยอนต้องหันไปมอง



เขาชอบเสียงของชานยอลมากเลย ไม่เคยบอกใช่ไหม



“พี่หน้าแดง”



“ใคร”



“พี่นั่นแหละ” ชานยอลยิ้มแล้วว่า “ตกลงว่าเขินผมใช่หรือเปล่า”



“ชานยอลพูดจาไม่รู้เรื่องเลย” แบคฮยอนพูดตัดบทก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ “พี่นอนแล้วนะ เราจะนอนตรงไหน”



“นอนบนเตียงกับพี่ได้ไหม”



เขาหันไปมองก็เห็นปาร์คชานยอลทำหน้าใสซื่อจนด่าไม่ลง ทีแรกก็ไม่รู้ว่าพูดจริงหรือพูดเล่น แต่พอเด็กคนนั้นยิ้มเผล่แล้วเอ่ยประโยคถัดมา



“ล้อเล่นครับ” ชานยอลว่า “ผมนอนพื้นนี่แหละ พี่พอจะมีผ้าปูไหม”



“นอนบนเตียงด้วยกันก็ได้นะ เตียงมันกว้างอยู่ ยังไงเราก็ผู้ชายเหมือนกัน พี่ไม่ถือหรอก”



“ถึงพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วเห็นว่าผมนอนกอดตัวเองอยู่ พี่ก็จะไม่ถือหรอ”



“………….”



“โอเค ไม่แกล้งแล้วก็ได้ ถ้างั้นก็แล้วแต่เลยว่าพี่จะให้ผมนอนตรงไหน”



เด็กตัวโตก็ชูมือขึ้นสองข้างเป็นเชิงว่ายอมเมื่อเขาจ้องหน้าแบบเอาเรื่อง แบคฮยอนจึงเดินไปจัดสภาพเตียงให้ดีๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนฝั่งหนึ่ง เว้นอีกฝั่งไว้ให้เด็กตัวสูงนอนลงมา



พอชานยอลล้มตัวนอนลงมาข้างๆปุ๊บเตียงก็ดูคับแคบไปถนัด แต่มันก็มากพอที่เราสองคนจะนอนด้วยกัน ชานยอลใช้หมอนข้างของเขากั้นระหว่างเราไว้แล้วยิ้มให้ 




“กั้นไว้ดีกว่า ให้แน่ใจว่าพี่จะไม่เผลอกอดผมตอนดึก”



“โห มั่นใจเนอะ” เขาเผลอย่นจมูกอย่างนึกหมั่นเขี้ยวลึกๆตอนชานยอลยักไหล่ “ใครจะกอดใครพูดให้ดีๆ”



“หมายความว่าผมจะกอดพี่ก็ได้หรอ”



“ยังไม่ทันพูดแบบนั้นเลย” แบคฮยอนขยับตัวให้เข้าที่เข้าทางแล้วคว้าเอาผ้านวมขึ้นคลุมเราทั้งสองคน “นอนได้แล้ว พี่ง่วงจะตายแล้วนะ”



“ครับๆ นอนก็นอน” ชานยอลว่าแล้วขยับศีรษะให้เข้าที่ก่อนเปลือกตาใหญ่ๆจะปิดลงในท่านอนหงาย แบคฮยอนนอนตะแคงมองเด็กหนุ่มอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหันหลังให้กับอีกคน เขาเอื้อมมือไปปิดไฟ หลับตาลงเตรียมนอนเหมือนอย่างทุกคืน



แต่ออกจะแปลกไปจากทุกคืน ตรงที่คืนนี้มันอุ่นขึ้นมานิดหน่อย เพราะไอร้อนจากคนที่มานอนข้างๆกัน



“พี่..” เสียงเรียกทำให้แบคฮยอนต้องลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความมืดเพื่อรอฟัง “พรุ่งนี้วันเสาร์พี่คงไม่มีเรียน”



“………”



“ถ้าว่าง ซ้อนเวสป้าผมไปหาอะไรกินกันไหม”



“……….”



“แต่ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ ผมบอกไว้ก่อน” เด็กรีทรีฟเวอร์พูดดักไว้ก่อน “นอนแล้ว.. ฝันดีครับ”



ความเงียบโรยตัวอีกครั้งเมื่อสิ้นคำอวยพรของชานยอล แบคฮยอนกำลังคิดอยู่ในหัวว่าเขาควรทำยังไงในเมื่อพรุ่งนี้จูฮยอกก็นัดเขาไว้ว่าจะพาไปหาอะไรกินเหมือนกัน ในขณะที่ชานยอลเองก็เอ่ยบอกด้วยถ้อยคำแบบนั้นด้วย



ความลังเลปรากฏชัดในใจ แต่เมื่อนึกไปถึงครั้งแรกที่เขาได้นั่งซ้อนท้ายเวสป้าเจ้าเด็กคนนี้ ประโยคหนึ่งก็ลอยเข้ามาในหัว



‘มันคงจะดีนะ ถ้าสมมติว่าผมได้ขับรถแล้วพาพี่ไปหาของกินอร่อยๆบ้าง’



ดูเหมือนว่าจะเป็นความตั้งใจของชานยอลจริงๆ แล้วเราก็ไม่เคยได้ไปกินข้าวด้วยกันเลยสักที ในขณะที่เขากับจูฮยอกกินข้าวด้วยกันจนเบื่อแล้ว



แบคฮยอนตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาในตอนนั้น ค้นหาแชทของจูฮยอกที่ยังไม่ได้เปิดเข้าไปอ่านตั้งแต่ตอนเย็น



ก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ข้อความส่งไป



Baekhyunee : แก

Baekhyunee : พรุ่งนี้ฉันคงไปไม่ได้แล้ว

Baekhyunee : โทษทีนะ




ในเวลานี้ ใจเขาเลือกชานยอล












เมื่อได้ตื่นเช้าติดต่อกันหลายวัน วันต่อๆมาก็มักจะตื่นเช้าแบบนั้นด้วย





ชานยอลไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นเหมือนเขาไหม แต่เพราะว่าเป็นนักเรียนแล้วต้องไปโรงเรียนตรงเวลา การตื่นนอนจึงกลายเป็นเรื่องธรรมชาติที่ทำได้เองโดยอัตโนมัติแบบไม่ต้องมีใครมาปลุก



วันนั้นเขาตื่นมาตอนเกือบแปดโมง แสงโดดอ่อนๆโผล่พ้นผ้าม่านมาแยงตานิดหน่อยจนต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย กว่าสมองจะระลึกได้ว่านี่ไม่ใช่ห้องนอนของตัวเอง ก็ตอนที่รู้สึกถึงอะไรหนักๆซึ่งพาดมาตรงช่วงเอว



ชานยอลค่อยๆลืมตาตื่นให้กว้างขึ้น ปรับโฟกัสอยู่สักพัก ก่อนจะมองของหนักๆที่พาดไว้ตรงเอวของตัวเอง



แขนขาวๆที่เล็กนิดเดียวถ้าเทียบกับแขนเขาพาดผ่านจนทำให้ต้องหันกลับไปมองเจ้าของ พี่แบคฮยอนนอนทับแขนของเขาตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าอีกคนยังนอนหลับปุ๋ย ส่วนหมอนข้างที่เขาเป็นคนเอากั้นตรงกลางไว้เมื่อคืนก็กระเด็นไปอยู่ข้างตัวพี่แบคฮยอนอีกฝั่งหนึ่ง



ลมหายใจที่สม่ำเสมอทำให้ชานยอลรู้ว่าพี่แบคฮยอนคงจะละเมอโยนหมอนข้างไปอีกฝั่ง แล้วก็ซุกตัวเองเข้ามาหาเขา แหงล่ะ กับคนที่ขี้หนาวขนาดว่าเจออากาศหนาวแบบที่เขาพอทนได้แต่อีกคนจมูกแดงแจ๋แบบนั้น ก็คงพยายามหาความอุ่นที่สุดให้กับตัวเองนั่นแหละ



ชานยอลยกยิ้มเมื่อเห็นแพขนตาน่ารักน่าชังของพี่แบคฮยอนกับแก้มยุ้ยๆที่เกยแขนเขาอยู่ นึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อวันก่อนแล้วก็อดจะขำไม่ได้



เรื่องที่เขาเอ่ยบอกกับไอ้พี่จงอิน



‘ทำยังไงกูถึงจะได้ไปนั่งเล่นที่ห้องของพี่แบคฮยอน’



เขาถามปัญหาโลกแตกขณะที่เรานั่งกินข้าวกันอยู่ที่บ้านของเขา ไอ้จงอินชอบมาฝากท้องอยู่บ่อยๆเพราะบอกว่าแม่เขาทำอาหารอร่อย ถึงจะเปลืองข้าวที่บ้านแต่อีกมุมมันก็ดี แบบนี้มันทำให้เขาได้คุยเรื่องพี่แบคฮยอนกับมันบ่อยขึ้น



‘เซอร์ไพร์สเลย เอาให้ช็อคเหมือนที่มันเซอร์ไพร์สตอนไปสอนมึงที่โรงเรียน’ มันพูดแบบนั้นตอนตักซุปกิมจิเข้าปาก ‘เออ แล้วกูก็มั่นใจว่าไอ้วิศวะมันก็ไม่เคยไปนั่งที่ห้องแบคฮยอนหรอก’



‘ทำไมวะ’



‘ก็กูห้ามไว้ไง แล้วไอ้แบคเองก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้คนนู้นคนนี้เข้าออกห้องตัวเองง่ายๆด้วย’



‘………..’



‘แต่ของแบบนี้มันต้องมีอุบายนิดหน่อย คืองี้..’ มันเขยิบเข้ามาแล้วพูดแบบจริงจัง ‘มึงไปหามันแล้วก็บอกมันว่าแม่มึงไม่อยู่บ้านเพราะไปเที่ยวหรืออะไรก็ได้ เสร็จแล้วก็บอกแม่มึงที่อยู่ทางนี้ว่ามึงจะมานอนบ้านกู โอเคนะ’



ไอ้จงอินมันโคตรจะเจ้าแผนการส่วนเขาเองก็บ้าจี้ทำตามที่มันแนะนำเสียทุกอย่าง ถ้าได้คบกับพี่แบคฮยอนเมื่อไหร่จะเลี้ยงข้าวมันสักอาทิตย์เป็นการขอบคุณแบบงามๆ



ชานยอลหลุบตามองพี่แบคฮยอนที่ยังหลับอยู่อีกครั้ง ริมฝีปากของอีกฝ่ายที่เป็นรูปสามเหลี่ยมเผยอขึ้นเล็กน้อยจนเห็นฟันกระต่ายที่ซ่อนอยู่ ชานยอลยกยิ้มบางๆแล้วตีเนียนหลับตาลง ก่อนจะทำเป็นละเมอบ้าง 



.. ด้วยการเอื้อมคว้าตัวเล็กๆของอีกคนเข้ามากอดจนจมอก



ในเมื่อละเมอมาเขาก็ขอ(แกล้ง)ละเมอกลับบ้างแล้วกันนะ




นอนต่ออีกนิดนึงดีกว่า











TALK:

จูฮยอกคือใคร5555555555555555

ตอนนี้สั้นกว่าทุกตอนเพราะเนื้อหาฉากถัดไปที่ต่อเนื่องเราตัดเอาไปไว้ตอนหน้าตามความเหมาะสมจ้ะ

ดีใจที่มีคนชอบนะคะ ฝากเด็กรีทรีฟเวอร์ไว้ในอ้อมอกด้วยจ้ะ




#teenyweenyCB



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,575 ความคิดเห็น

  1. #1568 Coffee-mate (@nanaco) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 00:29

    เด็กนี่มันร้ายนะคะหัวหน้า จงอินก็ไม่ต่าง เจ้าแผนการ 5555

    #1,568
    0
  2. #1544 บบตพ ♡ (@twentynoey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:17
    โห้ยยยย ร้ายยยย555555
    #1,544
    0
  3. #1522 bhkesornkul (@bhkesornkul) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 17:28
    กรี้สสสส
    #1,522
    0
  4. #1506 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 20:51
    บ้าบอออ ชั้นเขินนะแกกด
    #1,506
    0
  5. #1467 Supwd0625_ (@Supwd0625_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 10:40
    รู้เลยนะคะใครในเรื่องร้ายที่สุด55555555 จงอินเจ้าแผนการมากอ่ะ
    #1,467
    0
  6. #1459 เบค่อนแบร่ (@namwanmooyang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 23:14
    น่ารักมากเลยย
    #1,459
    0
  7. #1453 freshselu (@freshselu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 11:21
    ร้ายกาจจจ
    #1,453
    0
  8. #1439 dark chocolate (@namimori13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 01:44
    ร้ายกาจมากเด้อชานยอลเด้อ ทำไมหนูเป็นคนช่างหยอดแบบนี้ล่ะคะลู๊กกก ยังไงก็ตาม พี่แบคเขาเลือกจะไปกับหนู หนูก็ต้องกอบโกยทั้งหมดให้ได้นะลูกนะ หนูต้องสู้นะลูก! ไปค่ะ! ไปสู้เขา! 555555
    #1,439
    0
  9. #1416 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 12:12
    แบคชอบชานยอลมากแล้วล่ะ ชานยอลอย่าทิ้งพี่แบคนะ
    #1,416
    0
  10. #1401 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 23:51
    งื้ออออเขิลลลสัส
    #1,401
    0
  11. #1372 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:12
    จงอินนี่เจ้าแผนการจริงๆ
    #1,372
    0
  12. #1354 szbH (@exomelo_baby) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 09:32
    ชานยอลร้ายอ่ะ ฮืออออออ แบคฮยอนมีใจก็บอกกกก >////<
    #1,354
    0
  13. #1332 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 08:50
    ร้ายกาจจจจจจ 5555555
    #1,332
    0
  14. #1313 sweetpss (@TungPang_Sg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 19:18
    จงอินนี่ตัวเด็นอ่ะบอกเลยตลก55555
    #1,313
    0
  15. #1298 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 21:49
    กอดกันด้วย พิแบคเลือกน้องชันนะ
    #1,298
    0
  16. #1252 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:39
    เจ้าแผนการไปหมดเนาะ จงอินแกมันตัวเสี้ยมมมมมม
    #1,252
    0
  17. #1233 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:13
    โอ้โห จงอินไม่ค่อยเข้าข้างชานยอลเลยค่ะ55555555
    #1,233
    0
  18. #1228 ` DieKatze (@teukylove) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:40
    จงอินนี่รู้เห็นเป็นใจทุกอย่าง กองเชียร์คุณภาพ เยี่ยม!
    #1,228
    0
  19. #1126 ARMMOMII |♡ (@armmomii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:10
    ตอนนี้ใจของเขาเลือกชานยอล ฮือออออ อยากให้เลือกทุกตอนเลยได้ไหมม
    #1,126
    0
  20. #1078 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:35
    ถถถ ว่าปาร์คชานยอลร้ายแล้ว จงอินนี่เข้าขั้นร้ายกาจมากกกกกกก เจ้าแผนการสุดไรสุด เรานี่สิฟินสุด อร๊ายยย XD
    #1,078
    0
  21. #753 klst_ (@klst_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 00:36
    จ้าาาาาา ได้ทีนี่เอาใหญ่เลย
    #753
    0
  22. #738 `อริศรา (@arisaraluluangin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 18:16
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #738
    0
  23. #643 samssam (@samssam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 15:06
    นี่ไม่รู้เลย ว่าระหว่างจงอินกับชานยอลใครร้ายกว่ากัน55555 โคตรจอมวางแผนเลย
    #643
    0
  24. #485 ฮยอนบีค (@aommii-ddn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 22:30
    โอ้ยยยย เกลียดความสร้างเรื่องของชานยอลและพี่ชายข้างบ้านของเขา5555555555555 เก่งกันจริงไรจริง โว้ย
    #485
    0
  25. #434 yimyimcute112 (@yimyimcute112) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 16:02
    งุ้ยยย
    #434
    0