teeny-weeny ll chanbaek

ตอนที่ 4 : 04 - ความใจร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    5 ม.ค. 60




แม้ต้องเจ็บสักเท่าไหร่
แม้จะต้องแลกกับสิ่งไหน
ฉันยอม

















เป็นช่วงค่ำอีกวันที่อากาศหนาว แบคฮยอนและฝูงเพื่อนอีกสองคนถ้วนมานั่งรวมกันอยู่ที่ร้านคาเฟ่แถวๆมหาวิทยาลัย แถวนี้มีอยู่ไม่กี่ร้าน แล้วร้านที่อุ่นที่สุดเท่าที่เคยลองนั่งมาก็ร้านนี้




เราเลือกโต๊ะแบบนั่งได้สี่คนคนละมุม แบคฮยอนนั่งมุมนึง จงอินนั่งมุมนึง ไอ้มุนบยอลนั่งฝั่งตรงข้ามกับจงอิน



ส่วนฝั่งตรงข้ามเขาน่ะหรอ



“ชื่ออะไรล่ะเรา” เขากอดอกเอ่ยปากถามไอ้เด็กคนที่เขากับเพื่อนไปดักรอที่หน้าโรงเรียนก่อนจะลากมาที่นี่ เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเด็กคนนี้ชัดๆ ถ้าไม่นับวันออกบูธชมรมตอนนั้น



มันสูงมากขนาดที่ว่านั่งอยู่ยังรู้ว่าน่าจะร้อยแปดสิบอัพ หน้าตาหล่อ.. หล่อมากเลยก็ได้เอ้า ถึงจะเห็นหูกางๆนั่นชัดเจนไปสักหน่อย แต่ไม่ใช่จุดด้อยที่จะมาหักล้างความหล่อได้เลย



นานๆทีแบคฮยอนจะชมใครเลยนะ



“ชานยอลครับ ปาร์คชานยอล”



“อ๋า..” เขาพยักหน้า “เรียนชั้นไหนแล้ว”



“ชั้นสามครับ” คิ้วของเขากระตุกนิดหน่อยเมื่อได้ยินมุกห้าบาทสิบบาท ไอ้เด็กนี่มันร้ายใช่เล่น “ล้อเล่นน่ะพี่ มัธยมปลายปีสองครับ”



ลองนับนิ้วในใจดูแล้วก็เด็กกว่าเขาตั้งสองปี.. ว่ากันตามตรง แบคฮยอนไม่ใช่คนนิยมคบเด็กหรือคิดจะคบ เขาได้ยินกิตติศัพท์การคบเด็กจากเพื่อนๆมาหลายคนว่างี่เง่า งอแง ง้องแง้ง ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่หนึ่ง



และที่สำคัญ ขี้หึงชนิดโทรจิกทุกสิบนาทีที่ห่างกัน คนโลกส่วนตัวกว้างมากแบบเขาไม่อยากเจออะไรแบบนั้นแน่



“เอางี้นะ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน” เขาขยับหลังให้ตั้งตรงอีกนิดหนึ่งแล้วว่าต่อ “ชอบพี่หรอ”



“………..”



“………..”



“ครับ”



“แล้วเจอพี่ได้ยังไง” เขายิงคำถามที่ค้างคาถัดมาทันที “รู้สึกว่าเราไม่เคยเจอหน้ากันเลยนะ อยู่ดีๆมาชอบพี่ได้ยังไง”



เด็กนั่นนิ่งไปพักหนึ่ง แต่แบคฮยอนก็มองไม่เห็นความตระหนก ตื่นตกใจ หรืออะไรทั้งสิ้น เหมือนแค่กำลังเรียบเรียงคำตอบในหัวก็เท่านั้น



“ผมชอบพี่ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลย”



มันว่าแค่นั้นแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อจนทั้งโต๊ะมีแต่ความเงียบ แบคฮยอนรู้สึกกระดากหัวใจแปลกๆที่จู่ๆก็มีคนมาบอกชอบแบบโต้งๆขนาดนี้ เขาเม้มปากแน่น หันไปมองหน้าไอ้จงอินที่เขี่ยอะไรบนโต๊ะเล่นสักอย่างเหมือนไม่ต้องการมีส่วนร่วมใดๆทั้งนั้น ไอ้มุนบยอลเองก็ด้วย



เพื่อนไม่ให้ความร่วมมือทางสายตาใดๆ ดังนั้นเขาจะเข้าโหมดจริงจังเลยแล้วกัน



“เครื่องทำน้ำแข็งไสวันนั้นก็ของเราใช่ไหม” เขาถาม และเมื่อเด็กนั่นพยักหน้าเขาก็พูดต่อ “ขอบใจมากนะ มันมีประโยชน์กับชมรมมาก”



“…………”




“แต่ไว้วันไหนพี่จะเอาไปคืนให้ที่โรงเรียนแล้วกัน”



เพื่อนที่กำลังก้มหน้าก้มตาไม่สนใจโลกพากันเงยขวับจนแบคฮยอนกลัวคอพวกมันจะเคล็ด.. ไอ้จงอินพึมพำว่า ‘พูดอะไรของมึงเนี่ย’ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ



บยอนแบคฮยอนไม่ใช่พวกใจอ่อน เขายังห่างไกลจากคำนั้นอยู่มาก



“ต.. แต่ผมให้พี่แล้ว ไม่ได้อยากได้คืน--”



“ขอบใจจริงๆนะชานยอล” เขาหมายถึงเรื่องที่ชอบเขาด้วย แต่ไม่รู้เด็กตรงหน้าจะเข้าใจไหม “แต่ขอโทษจริงๆ”



“…………”




“พี่ไม่ได้นึกอยากชอบคนที่เด็กกว่าเท่าไหร่หรอก”




อาจจะดูใจร้าย.. แต่เชื่อเถอะว่าเดี๋ยวเด็กนี่ก็ทำใจได้เอง




แม้ตอนนี้สายตาของมันจะแสดงออกว่าผิดหวังมากๆเลยก็ตาม












‘มึงมันใจร้าย’




วันนั้นไอ้จงอินพูดคำนี้ซ้ำๆขณะที่มันกำลังเดินไปส่งเขาที่อพาร์ทเม้นท์ เขาปล่อยให้เด็กคนนั้นนั่งในคาเฟ่เพียงลำพังแล้วลากเพื่อนออกมาก่อน แบคฮยอนคิดว่านี่น่าจะชัดเจนมากพอว่าเขาไม่อยากสานสัมพันธ์กับเด็กคนนั้นอีกต่อไปแล้ว



ส่วนวันนี้เป็นวันเสาร์ เขาว่างมากพอที่จะนอนดูโคนันสุดรักทั้งวัน



แบคฮยอนกางโน้ตบุ้คของตัวเองไว้บนพุง ใช้หมอนรองคอให้สูงขึ้นมาหน่อย จัดการเปิดการ์ตูนสืบสวนสอบสวนโคนันที่เพิ่งซื้อแผ่นมาสดๆร้อนๆดู อีกมือก็ล้วงเอาขนมในห่อที่แบะวางไว้ข้างๆขึ้นมากิน



ชีวิตตอนการบ้านทุกอย่างเสร็จหมดแล้วนี่มันดีอย่างนี้แหละ






Rrrrrrr RRR



เสียงโทรศัพท์ดึงสมาธิในการดูการ์ตูนของเขาไปทั้งหมด แบคฮยอนขมวดคิ้วน้อยๆ คว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างกายอีกฝั่งขึ้นมาดู เขาถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่เมื่อพบว่าปลายสายไม่ใช่ใครที่ไหนไกล



แม่เขาเอง



แบคฮยอนมีสิทธิ์ที่จะไม่รับโทรศัพท์เหมือนอย่างเช่นทุกครั้งที่เขาหลีกเลี่ยง ก็แม่ไม่เคยพูดดีๆกับเขาสักที แต่เนื่องจากวันนี้เขาอารมณ์ดี เพราะฉะนั้นจะรับหน่อยก็แล้วกัน ถ้าพูดไม่ดีอีกเขาก็แค่วางสายทิ้งเหมือนทุกทีนั่นแหละ



“ครับ”



[เฮอะ กว่าจะรับสายฉัน]



“แม่มีอะไร” แบคฮยอนไม่อยากให้แม่พูดยืดเยื้อ อีกคนชอบบ่นจนเขารู้สึกหงุดหงิด หรือไม่ก็พูดอวยน้องสาวของเขาให้ฟังจนคลื่นไส้



[ไม่คิดจะทักทายแม่แกดีๆหน่อยหรือไง]



“ผมจำเป็นต้องทำอะไรแบบนั้นด้วยหรอ” เขาถามย้อนกลับไป พออีกฝ่ายตั้งท่าจะด่าเขาก็รีบแทรกขึ้น “พูดธุระมาเถอะ ผมมีเรื่องต้องทำอีกเยอะแยะ”



[ไอ้ลูกคนนี้!] ฝ่ายนั้นหงุดหงิดเหมือนอยากจะด่าเขาเต็มที แต่พอเห็นว่าเขามาในรูปแบบจริงจัง ก็ยอมเอ่ยธุระออกมา [อีกสองเดือนเรามีนัดกัน จำได้ไหม]



เขาส่งเสียงตอบรับในลำคอแบบขอไปที ในขณะที่สายตายังจดจ้องอยู่กับการ์ตูนที่กำลังเคลื่อนไหว



[อย่าลืมนัดฉัน เพราะมันเป็นวันสำคัญของน้องแก]



แบคฮยอนลอบพรูลมหายใจออกมาแม้เขาอยากจะทำมันให้ดังๆใส่แม่แค่ไหนก็ตาม เบื่อจริงๆ เขาเบื่อเรื่องของน้องสาวจนแทบแย่ เวลาแม่โทรมาทีไรก็พูดถึงแต่เรื่องนี้



“เอาไว้วันหมั้นหรือวันแต่งงานของมันก่อนแล้วค่อยมากำชับผมดีกว่าไหม”



[แกเรียกน้องว่ามันหรอ]



“แม่” คราวนี้แบคฮยอนยกมือขึ้นลูบหน้าอย่างสุดทน “ผมไม่ว่างทะเลาะด้วยหรอกนะ”



[ถ้างั้นก็รับปากมาสิ] แม่เร่งเร้าอีกหน [รับปากว่าจะมา]



“ตั้งอีกสองเดือนเนี่ยนะ.. แต่ช่างเถอะ”



[………]



“เอาเป็นว่าผมจะไป แค่นี้นะครับ”




เขากดตัดสายแล้วโยนโทรศัพท์เอาไว้ที่เดิม ความหงุดหงิดตีรื้นขึ้นมาจนรู้สึกอยากจะตะโกนขับไล่ทุกอย่างออกไปอีกครั้ง แบคฮยอนไม่รู้ว่ามันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทุกครั้งที่คุยกับแม่ เขาก็รู้สึกหงุดหงิดจนอยากเขวี้ยงอะไรสักอย่าง



ยิ่งเวลาแม่พูดถึงน้องสาว..



ความจริงแล้วเขากับดานึลเราไม่เคยทะเลาะกันหรอก เจอกันกี่ทีก็พูดจาดีๆกันตลอด เพียงแต่มันไม่มีความสนิทใจให้แก่กัน เขาไม่ได้ผูกพันกับดานึล หรือถ้าให้เทียบเราก็เหมือนแค่คนรู้จักกันเท่านั้น



เพราะเราไม่ได้โตมาด้วยกัน เรามาเจอกันตอนที่เขาโตพอจะรู้ว่าแม่แต่งงานใหม่ เขาเป็นลูกติดของแม่ ดานึลเป็นลูกติดของคุณอาที่กลายเป็นพ่อเลี้ยงของเขา แต่เขาเดาเอาว่าแม่คงรักคุณอามากกว่าพ่อ ถึงได้ไม่ชอบขี้หน้าเขาเท่าไหร่นัก



แต่ไม่ใช่หรอก



ที่จริงเป็นเพราะเขาเองต่างหากที่ยอมรับครอบครัวใหม่ไม่ได้





ติ๊ง!



ถัดจากเสียงโทรศัพท์เมื่อครู่ เสียงข้อความเข้าก็ดึงดูดความสนใจของแบคฮยอนได้อีกครั้ง



ปกติแบคฮยอนไม่ใช่คนที่ชอบตอบข้อความพร่ำเพร่อ ชนิดที่ไม่ว่าจะเป็นใครทักแชทมาก็ตอบหมด เขาจะตอบเฉพาะแชทที่สำคัญหรืออยากตอบเท่านั้น ขนาดไอ้มุนบยอลหรือไอ้จงอินก็โดนเขาดองแชทจนต้องโทรหาแทน



แต่กับคนนี้.. พอเหลือบไปมองเห็นชื่อที่โชว์หราบนหน้าจอโทรศัพท์ซึ่งวางอยู่ข้างๆตัวอีกด้านหนึ่ง เขาก็คลายเรื่องทุกข์เมื่อครู่ได้เป็นปลิดทิ้งเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น แล้วรีบหยิบขึ้นมาตอบแทบจะทันที




Namjoo: ทำอะไรอยู่



จูฮยอก.. ไอ้วิศวะที่ตามจีบเขาอยู่นั่นแหละ



Baekhyunee : ดูการ์ตูน

Baekhyunee : เกลียดรูปหัวใจท้ายชื่อว่ะ

Baekhyunee : เพิ่งตั้งใช่ไหม


Namjoo♡ : อืม

Namjoo: ก็.. กำลังมีความรักไง



เขายิ้ม คราวนี้ยอมปิดโคนันและโน้ตบุ้คที่เปิดค้างอยู่แต่โดยดี แบคฮยอนคว้าหมอนข้างมากอด แล้วพิมพ์ข้อความตอบอีกฝ่าย



Baekhyunee : รำคาญ


Namjoo♡ : รำคาญจริงๆหรอครับ

Namjoo♡ : แบคฮยอนรำคาญเค้าจริงๆหรอ


Baekhyunee : มาค้งมาเค้าอะไร ไอ้บ้า

Baekhyunee : พูดจาอย่างกับเด็กสิบขวบ


Namjoo♡ : จริงดิ

Namjoo♡ : แล้วแบคฮยอนอยากลองมีแฟนเป็นเด็กสิบขวบมั้ยครับ





ติ๊ง!!



แบคฮยอนกระพริบตาถี่ๆเมื่ออ่านข้อความที่จูฮยอกส่งมาจบ ความร้อนแล่นเข้าสู่หน้าจนเขาต้องหลับตาสงบสติอารมณ์ กดออกจากหน้าต่างแชทของจูฮยอกในตอนนั้น



ไม่ไหวหรอก.. ของแบบนี้มันต้องใช้เวลานะ



ก็นั่นน่ะ มันขอคบทางอ้อมเลยไม่ใช่หรือไงกัน



ร่างเล็กสูดหายใจเข้าจนเต็มปอด กะจะเลื่อนหาคอนแทคของไอ้มุนบยอลที่เขาดองแชทของมันไว้เป็นชาติเพื่อจะปรึกษาเสียหน่อย แต่สายตาก็ดันไปสะดุดอะไรบางอย่างเข้าเสียก่อน



ไอ้เสียงข้อความเข้าเมื่อกี้น่ะ..




CHANYEOL : หวัดดีครับ พี่แบคฮยอน



หลังจากเห็นแชทนั้น แบคฮยอนไม่ได้กดเข้าไปอ่าน



เขากำลังตั้งสติให้กับเรื่องสุดช็อคของวันสองเรื่องที่ประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน หนึ่งคือเรื่องที่จูฮยอกพูดจาแบบไม่ให้ตั้งหลัก และสอง.. ทั้งชื่อแล้วก็ดิสเพลย์ของคนที่เพิ่งจะแอดเฟรนเขามา แถมยังทักแชทมาด้วยนี่มันคุ้นมาก



CHANYEOL : sent a sticker.




ไม่.. ไม่ใช่แค่คุ้น แต่นี่มันใช่เลยต่างหาก



ไอ้เด็กปาร์คชานยอลมันไปเอาไอดีของเขามาจากไหนวะ!







50%






ปาร์คชานยอลนั่งนิ่งๆ อยู่ในห้องนอนสี่เหลี่ยมของตัวเอง





“เป็นไงวะ” ..โดยมีไอ้พี่จงอินมาชะเง้อชะแง้คอติดตามความคืบหน้าอยู่ด้วย “มันตอบยัง แล้วก็อ่านยัง”



“มึงก็รอแป๊บสิพี่ กูเพิ่งจะส่งไปเมื่อกี้เอง” เขาเอ่ยตอบทั้งที่ยังจ้องหน้าต่างแชทบนจอคอมพิวเตอร์อยู่ พี่จงอินมันบอกว่านี่น่าจะเป็นวิธีสุดท้ายนอกจากการบุกไปจีบต่อหน้า ซึ่งถ้าทำแบบนั้นพี่แบคฮยอนต้องเกลียดเขาแน่ เพราะงั้นถ้าวิธีนี้ไม่ได้ผลก็อย่าหวังว่าจะจีบพี่แบคฮยอนติด



ชานยอลเฟลอยู่เหมือนกัน หลังจากวันนั้นที่ถูกปฏิเสธแบบโคตรจะไร้เยื่อใยเขาถึงกับเงียบไม่คุยกับเพื่อนเป็นวันๆ แต่พอโดนไอ้คยองเพื่อนซี้หน้านิ่ง หนึ่งในไม่กี่คนของกลุ่มที่รู้ปัญหาหัวใจของเขาเดินเข้ามาตบไหล่แล้วพูดว่า



‘มึงชนะอสุจิมากี่ล้านตัว ต่อสู้กับโลกนี้มาจนมีชีวิตอยู่ถึงม.ปลายลำบากขนาดไหน เรื่องแค่นี้มึงจะยอมแพ้แล้วหรอวะ’



เท่านั้นชานยอลก็ซึ้งจนน้ำตาแทบไหล 



แต่.. พอคิดไปคิดมา.. 



‘ไอ้วิศวะคนนั้นมันก็ต้องผ่านอสุจิเป็นล้านๆตัวแบบกู ต่อสู้ชีวิตมาเหมือนกูไม่ใช่หรอวะ’



‘กูพูดให้มึงฮึด จะเอาไปเปรียบกับชาวบ้านเขาทำไมล่ะ’ มันตบหัวเขาทีนึงก่อนจะขมวดคิ้วแล้วตอบกลับมา ‘เชื่อกูดิ ถ้าไม่ลองสู้สักตั้งจะได้อะไรกลับมานอกจากความผิดหวังวะ’



เท่านั้นแหละ เขานี่รีบโทรตามไอ้พี่จงอินให้มาที่บ้านเลย(เขาไม่ค่อยอยากไปบ้านมันเพราะหมามันดุมาก เคยโดนกัดหนหนึ่งตอนประถม ยังเป็นรอยจนทุกวันนี้) โทรตามมาเสร็จก็รีบบอกมันไปถึงสิ่งที่เขาอยากจะทำมากที่สุด



ไม่ใช่อะไรอื่นไกล.. เขาต้องการจีบพี่แบคฮยอนต่อ จริงอย่างที่ไอ้คยองมันว่า ถ้าไม่สู้สักตั้งแล้วจะได้อะไรกลับมานอกจากความผิดหวัง



“ไอ้แบคมันชอบดองแชท เผลอๆอาจจะไม่ตอบมึงด้วยซ้ำ” ไอ้พี่จงอินว่าอย่างนั้น มันยกมือขึ้นบิดขี้เกียจแล้วหาววอด “หรือไม่ก็อาจจะหลับอยู่”



เขาไม่ได้สนใจตอนมันเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ข้างนอกห้อง ชานยอลจ้องหน้าต่างแชทแบบเอาเป็นเอาตาย เขารออยู่ว่าเมื่อไหร่มันจะขึ้นคำว่าอ่านแล้ว หรือมีความเคลื่อนไหวโผล่ขึ้นมาบ้าง




จนกระทั่ง..




Baekhyunee : เอาไอดีพี่มาจากไหน





“ไอ้จงอิน!” ชานยอลตะโกนลั่น เขานั่งไม่ติดเตียงเมื่อจู่ๆแชทก็ขึ้นว่ามีคนอ่านพร้อมกับข้อความของพี่แบคฮยอนที่ส่งมาด้วย “ไอ้จงอิน! พี่แบคฮยอนตอบแล้ว!”



“เออๆๆ ตกใจทีไรลืมเรียกกูว่าพี่ตลอดเลยนะมึงเนี่ย” มันเดินเข้ามาในห้องอีกครั้งพลางเอามือเช็ดเสื้อลวกๆ “ไหน มันตอบว่าไง”



“เขาถามว่าเอาไอดีเขามาจากไหน”



“ชิบหาย ลืมคิดคำตอบเลย” ไอ้จงอินยกนิ้วชี้กับนิ้วกลางแตะขมับตัวเอง เหลือบตามองเพดานนิดหน่อย ก่อนจะตอบ “บอกไปว่าไม่ต้องรู้หรอก”



“ฮะ?”



“เออน่า มึงอยากให้แผนแตกตอนนี้หรือไงล่ะ”



ชานยอลลังเลนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็พิมพ์ตอบกลับไปตามที่ไอ้จงอินมันแนะนำ เห็นว่าเป็นเพื่อนพี่แบคฮยอนน่าจะรู้ว่าควรตอบยังไง งั้นจะเชื่อมันก็แล้วกัน



CHANYEOL : พี่ไม่ต้องรู้หรอกครับ



“แล้วไงต่อ”



“แสดงจุดยืน ประกาศตัวตนมึงไปเลยว่าคิดจะทำอะไร”



“……….”



“เอาน่า อย่ามองหน้ากูแบบนั้นสิวะ” ไอ้จงอินจับไหล่เขาไว้ “ถ้ามึงมุ่งมั่น แสดงความตั้งใจ ไอ้แบคมันก็ห้ามอะไรมึงไม่ได้แล้วถูกป่ะ”



คราวนี้ชานยอลลังเลหนักกว่าเดิม แต่คำว่า ‘อ่านแล้ว’ ที่ขึ้นมาท้ายข้อความก็ยิ่งเป็นตัวกดดันให้เขาทำอะไรสักอย่าง ส่วนที่ลึกที่สุดในใจมันร่ำบอกเขาว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว ตั้งใจมากขนาดนี้แล้ว ไม่ต้องกลัวความผิดหวังที่จะตามมาให้มากนักหรอก



พอคิดได้แบบนั้น ชานยอลก็ไร้ซึ่งความลังเลอีกต่อไป



CHANYEOL : ที่ผมบอกว่าชอบพี่ ผมชอบจริงๆนะ

CHANYEOL : ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมพี่ถึงไม่คิดชอบคนที่เด็กกว่า

CHANYEOL : แต่ผมอยากบอกอะไรให้อย่างนึง

CHANYEOL : ก่อนหน้านี้น่ะ



เขายิ้มให้กับข้อความถัดมาที่กำลังจะกดส่งไป




CHANYEOL : ผมเองก็ไม่คิดชอบคนที่โตกว่าเหมือนกัน



ข้อความทั้งหมดขึ้นว่าถูกอ่านแล้วภายในไม่ถึงวินาที เหมือนพี่แบคฮยอนเปิดหน้าต่างของเขาทิ้งไว้แล้วนั่งอ่านทุกประโยคที่เขาตั้งใจบอก ตอนพิมพ์แล้วกดส่งมันก็ไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่พอตอนที่รอพี่เขาตอบกลับมานี่สิ



“เหงื่อแตกเชียวนะมึง” ไอ้พี่จงอินแซว “ดีแล้ว บอกไปแบบนี้แหละ”



“จะดีจริงๆหรอวะ”



พี่จงอินไม่ทันได้ตอบคำถามของเขา เสียงข้อความที่เด้งขึ้นมาก่อนก็ดึงความสนใจของพวกเราไปอีกครั้งหนึ่ง



Baekhyunee : ขอจากไอ้จงอินหรือมุนบยอลมาหรอ



เดี๋ยวนะ.. พิมพ์ไปตั้งเยอะไม่ได้สนใจเลยหรือไง



“เซ้าซี้ชิบหายไอ้นี่ รีบๆตัดบทไปเร็วๆ มันจะได้ไม่สาวมาถึงกู” ชานยอลไม่ได้พยักหน้ารับคำพูดของจงอิน แต่เขาก็ตัดสินใจพิมพ์ข้อความไปรัวๆแทนคำตอบ



CHANYEOL : พี่ไม่ต้องรู้หรอกครับ

CHANYEOL : รู้แค่ว่าผมชอบพี่มากๆ

CHANYEOL : ประกาศไว้ตรงนี้เลยว่าผมจะจีบพี่

CHANYEOL : อย่าห้ามผมด้วย

CHANYEOL : เพราะถึงห้ามผมก็ไม่ฟังพี่แล้ว



พี่แบคฮยอนยังอ่านเร็วตามคาด ส่วนชานยอลก็มีหน้าที่นั่งรอให้อีกฝ่ายตอบกลับมาเหมือนเดิม คราวนี้หายไปนานหลายนาที ไม่แน่ใจว่าพี่แบคฮยอนกำลังคิดคำตอบ หรือกำลังคิดว่าจะบล็อคเขาทิ้งกันแน่



แต่ขอล่ะ.. ขอเป็นอย่างแรกได้ไหม



Baekhyunee : เฮ้อ

Baekhyunee : จะเอาให้ได้เลยใช่ไหม

Baekhyunee : โอเค

Baekhyunee : ห้ามยังไงก็คงไม่ฟังแล้ว



Baekhyunee : เพราะงั้นถ้าผิดหวัง ก็อย่าโทษพี่แล้วกัน




“เชี่ย!!” ไอ้จงอินร้องลั่น “มันยอมมึงแล้วหรอ!”



ชานยอลกระพริบตาปริบๆ จ้องข้อความล่าสุดที่พี่แบคฮยอนส่งมาให้ ไม่อยากเชื่อเลย.. ตกลงว่าพี่แบคฮยอนยอมให้เขาจีบจริงๆแล้วใช่ไหม ไม่ได้ล้อเล่นใช่หรือเปล่า



“แน่ะ.. ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้วมึง” 



“กูไม่ได้อ่านผิดใช่ไหมวะ” เขาหันไปถามจงอิน ปากก็ยังยิ้มอยู่อย่างนั้น “พี่จงอิน กูไม่ได้อ่านผิดใช่หรือเปล่า”



“ถามทั้งที่มึงก็รู้คำตอบอยู่แล้วเนี่ยนะว่าไม่ได้อ่านผิด”



ชานยอลยกมือปิดหน้า เดินไปหงายหลังลงกับเตียงแล้วดิ้นแบบที่จงอินคิดว่ามันเหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวก แถมยังส่งเสียงงื้ดง้าดน่ารำคาญอีกต่างหาก



ดู.. หูก็แดงแปร๊ดเลย โถ เป็นเอามาก



พักหนึ่งชานยอลก็ลุกขึ้นมาจ้องจอโน้ตบุ้คใหม่พร้อมด้วยสีหน้าปริ่มเปรมตามเดิม จงอินไม่ได้ชะเง้อหน้าไปมองจอคอมเพราะกำลังหมั่นไส้มันสุดขีด เขาเบะปากตอนที่มันยิ้มไปพิมพ์ไป หัวเราะคิกคักอย่างกับคนบ้า



“มึงงงง”



“อะไร อะไรของมึง ทำตัวน่าขนลุก” จงอินยกแขนหนีไอ้เด็กรีทรีฟเวอร์ที่หันมาทำหน้าตางอแงแล้วเอื้อมมือมาเกาะแขนเขา คนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึงมันเป็นแบบนี้นี่เอง



“กดเอนเทอร์ให้หน่อยดิ” มันพูดแล้ววิ่งไปตรงข้างฝา เอาหลังชิดผนังแล้วยกมือปิดหน้า “กดเลย กูเขินไม่กล้ากดอะ”



จงอินมองปฏิกิริยาไอ้ชานยอลที่ก็แลดูมาดแมนมาทั้งชีวิต แต่ตอนนี้ดันหลุดท่าทางแต๋วๆออกมาซะอย่างนั้น.. ท่าทางไอ้แบคฮยอนจะมีอิทธิพลกับมันมากพอสมควรมันถึงทำตัวแปลกๆแบบนี้ได้



เขาชะโงกหน้าเข้าไปตรงจอคอม ไล่อ่านข้อความล่าสุดที่ถูกพิมพ์ไว้ตรงกล่องข้อความ




‘ผมจะทำตัวให้เหมาะสมกับตำแหน่งแฟนในอนาคตของพี่ครับ!’






โอย.. มันไปเอาความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกัน












:TALK

ทอล์คแรกของเรื่องนี้ ฮูเร่

เรื่องนี้เราไม่ได้โปรโมทใดๆเลย เพราะเป็นเรื่องที่ไม่คาดหวังว่าจะเขียนได้นาน แต่เขียนไปเขียนมาดันรู้สึกลื่นไหลมากซะงั้น555555555555555 สำหรับเรื่องนี้ปมจะค่อยๆขมวด และจะค่อยๆคลี่คลาย มีดราม่าแต่รับรองว่าไม่เจ็บมาก เชื่อสิ

ฝากติดตามด้วยนะคะ อย่าลืมไปติดแท็กในทวิตเตอร์กันเยอะๆเน้อ รักเหมือนเดิมเสมอมา




#teenyweenyCB





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,575 ความคิดเห็น

  1. #1565 Monmanee (@JeranunRaksaklin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 01:44
    555555 น้องงงงงง โอ๊ยยย เอ็นดู
    #1,565
    0
  2. #1540 บบตพ ♡ (@twentynoey) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 15:45
    โอ้ย อ่านตอนไหนๆตอนนี้ชานยอลก็น่าร้าก แง้ๆ ;_;
    #1,540
    0
  3. #1532 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:41
    โอ้ยยยยย น้องชานเป็นเอามากนะลูก555555 กลัวดราม่าแบบน้องชานเป็นคู่หมั้นน้องสาวต่างแม่แบคจริงๆอะ เฮ้อออ
    #1,532
    0
  4. #1493 CBforever (@CBforever) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 01:52
    5555555555555+
    #1,493
    0
  5. #1489 dewwiizodiac (@dewwiizodiac) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 18:14
    อิน้องยอลสาวน้อยมาก. 555555
    #1,489
    0
  6. #1473 -FL- (@thelastfl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 15:50
    โอ้ยยยยสู้ต่อไปนะน้องยอล
    #1,473
    0
  7. #1471 nnongpla (@nnongpla) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 17:57
    เจ้าเด็กน้อย ชานยอลน่ารัก5555
    #1,471
    0
  8. #1456 เบค่อนแบร่ (@namwanmooyang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:40
    เขินแต่ก็ตลกกก5555
    #1,456
    0
  9. #1451 freshselu (@freshselu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:47
    แงงงง้เขินนนนนนนน
    #1,451
    0
  10. #1435 dark chocolate (@namimori13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 00:35
    น่าร๊ากกกกก เจ้าเด็กเอ๊ย ฮืออออ ทำไมน้องมาแรงแซงทางโค้งแบบนี้ ต่อให้ตอนนี้พี่แบคจะกำลังหวั่นไหวกับเด็กวิศวะ แต่พี่ก็เชียร์น้องนะคะ
    #1,435
    0
  11. #1412 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 10:34
    โอ้ยยยย ชานยอลลล น่ารักมาอะ ตอนส่งไลน์นี่ก็ลุ้นไปกะชานยอลเลย5555
    #1,412
    0
  12. #1399 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 09:52
    สู้ๆนะชานยอลลลลล
    #1,399
    0
  13. #1383 Oum Sirilak (@oum-ka143) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 16:14
    ไม่อยากจะคิดตอนแบคฮยอนมันรู้ว่าน้องชานยอลกับเพื่อนรักสนิทกัน455555
    #1,383
    0
  14. #1368 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 12:42
    แต๋วออกเลย5555555555
    #1,368
    0
  15. #1350 szbH (@exomelo_baby) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 02:17
    แต๋วแตกเลยนะชานยอล 55555 พี่แบคยอมให้จีบแล้วก็ต้องจีบให้ติดนะ เอามาเป็นแฟนให้ได้ แต่ขำคำคมของคยองมาก และก็ชอบความเป็นพ่อสื่อพ่อชักของจงอินมากเช่นกัน 5555555555
    #1,350
    0
  16. #1328 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 21:40
    โอ้ยยย ชานยอลน่ารักอ่ะ
    #1,328
    0
  17. #1284 chanbaek (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 19:09
    จีบพี่เขาให้ติดนะเด็กน้อยชอบวะเคารพเรียกพี่มาตลอดแต่พอแทนตัวเองว่ากู พี่จงอินกูคิดว่า5555
    #1,284
    0
  18. #1248 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:57
    ในความเขินก็ขำแรงมาก ชานยอลสู้นะนี่ก็แอบเชียร์จูฮยอกอยุ่555555555555555
    #1,248
    0
  19. #1224 ` DieKatze (@teukylove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:20
    ชอบคำคมของคยองซูอ่ะฮ่าๆๆๆๆ
    #1,224
    0
  20. #1221 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:20
    พี่แบคใจร้ายง่ะ พ่อสื่อจงอินนี่ก็ใช่เล่นนะ เนียนเชียว55555 สู้เขาชานยอลลล
    #1,221
    0
  21. #1122 ARMMOMII |♡ (@armmomii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:31
    ชานยอลน่ารักกกกกก แบคฮยอนให้โอกาสน้องนะ อย่าเพิ่งไปรักใครอย่าเพิ่งแอบไปชอบใครน้าาา
    #1,122
    0
  22. #1114 mdyeolly (@mdyeolly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:41
    ชอบพี่เค้ามากใช่มั้ยชานยอล555
    #1,114
    0
  23. #1104 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:48
    5555 ชานยอลน่ารักกกก
    #1,104
    0
  24. #1074 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:18
    โอ้ย เป็นการจีบรุ่นพี่ที่แบบ..ลุ้นโครตๆ ลุ้นด้วยว่าแบคจะตอบไรมา ฮิ้วววววววววววว ลุกเลยปาร์คชานยอล
    #1,074
    0
  25. #890 เบนเบน24 (@benbenkewalin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:05
    ฮื่อออ เลาเขินน้องยอลมากค่ะ ประดุจตนเองเป็นแบคฮยอน โคตรน่ารักเลยยย ปกติไม่ค่อยได้อ่านชานเด็กกว่าแบค เขินนน
    #890
    0