teeny-weeny ll chanbaek

ตอนที่ 17 : 17 - น่ารัก น่ารัก น่ารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    7 ก.พ. 60

***รบกวนอ่านทอล์คด้วยนะคะ ><







ก็เพราะว่าเธอน่ารักทุกๆวัน
จนไม่อาจเปลี่ยนใจฉันที่มีให้เธอได้เลย
ฉันก็คงต้องบอก.. ฉันรักเธอ
เหมือนเคย





















1 ชั่วโมงก่อนหน้านี้






เวลาหกโมง ปาร์คชานยอลมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านหลังใหญ่ใจกลางกรุงโซล





ขนาดของมันก็ไม่ต่างจากบ้านของพ่อที่โซลมากนัก และความอบอุ่นก็น้อยพอๆกัน เขาชอบบ้านที่ต่างจังหวัดของตัวเองมากกว่าเป็นไหนๆ แม้จะเป็นบ้านมือสองแต่มันก็สภาพดี อบอุ่น มีแต่บรรยากาศดีๆทั้งนั้นเลย



“พร้อมหรือยัง” แรงตบลงมาเบาๆที่บ่าทำให้ชานยอลต้องหันไปมองผู้เป็นพ่อที่เพิ่งจะจอดรถเสร็จ 



“พ่อ.. แล้วถ้าเกิดมันไม่เวิร์ค..”



“แกก็ทำให้มันเวิร์คซะสิ” พ่อถอนหายใจออกมาเบาๆ “ในเมื่อเป็นคนอยากให้มันเป็นอย่างนั้นเอง แกก็ต้องหาวิธีรับผิดชอบมันด้วยตัวเองบ้าง”



“…….”



“เข้าใจที่พ่อพูดไหม”



ชานยอลไม่ได้ตอบอะไร เขาทำแค่เพียงเดินตามหลังผู้เป็นพ่อเมื่อมีสมาชิกในบ้านหลังใหญ่เดินออกมารับ เขาแทบไม่ได้มองหน้าพวกท่านเลยด้วยซ้ำ ทำแค่เพียงโค้งไปให้ พร้อมกับรอยยิ้มสุภาพที่ติดมาตั้งแต่เมื่อวาน



อันที่จริงเมื่อวานเขาก็แวะเอาขนมมาฝากพวกท่านแล้วหนหนึ่งเพราะพ่อบอกให้มา.. ชานยอลได้เจอกับดานึลแล้ว รายนั้นทำแค่ยิ้มให้เขาแต่ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมากไปกว่านั้น นั่นทำให้ชานยอลรู้สึกดีขึ้นเยอะ มันดีกว่าการที่เธอจะแสดงออกว่ากำลังชอบเขาอยู่เหมือนกัน



ไม่อย่างนั้นเรื่องคงยากกว่านี้แน่



บรรยากาศภายในบ้านของตระกูลนี้ก็เหมือนกับบ้านทั่วไป ไม่ต่างอะไรจากบ้านของเขา มีความเป็นระเบียบ ข้าวของเครื่องใช้ถูกจัดสรรปันส่วนอย่างเรียบร้อย ชานยอลได้แต่ยิ้มเมื่อเห็นพ่อของเขากับคุณลุงเจ้าของบ้านพูดคุยกันถูกคอตามประสาเพื่อนเก่า



พ่อบอกว่าเป็นเพื่อนกับคุณลุงมานานแล้วตั้งแต่สมัยเรียน อยู่มหาวิทยาลัยก็สนิทกันมาโดยตลอด ถึงกับตกลงกันว่าถ้ามีลูกจะจับลูกมาแต่งงานกัน คล้ายๆกับพวกหนังละครนั่นแหละ ออกจะต่างกันหน่อยตรงที่พ่อกับลุงแค่พูดเล่นๆ แต่พอวันเวลาผ่านมาธุรกิจของครอบครัวเรามันก็ดันพอดีและลงล็อคกัน ถ้าจับลูกแต่งงานกันจริงๆก็จะมีแต่ผลดีเกิดขึ้น



ด้วยความที่ว่าคุณลุงก็มีลูกสาวหนึ่งคนพอดี(ก่อนหน้านี้ชานยอลได้ยินมาว่ามีลูกไม่แท้เป็นผู้ชายอีกหนึ่งคน) ส่วนพ่อก็มีเขาที่เป็นลูกชาย และอยากให้ช่วยสืบทอดธุรกิจให้ ก็เลยตกลงจะให้เราสองคนลองหมั้นและคบหาดูใจกันก่อน



แต่.. มันก็ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก



“ดื่มน้ำชากันก่อนได้นะ วันนี้ไม่ต้องเร่งรีบหรอก ค่อยๆคุยกันไปเรื่อยๆดีกว่า”



ก็ไม่ต่างอะไรจากงานนัดดูตัวเท่าไหร่นัก ชานยอลยอมรับว่าดานึลน่ารักมาก เธออยู่ในชุดกระโปรงฟูฟ่อง หน้าตาเหมือนตุ๊กตาไม่มีผิด รับรองว่าถ้าผู้ชายคนไหนได้ลองมาเจอเธอดูเหมือนที่เขากำลังเจอ ก็ต้องชอบเธอกันทั้งนั้น



แต่ไม่ใช่กับเขา



“เอ้อ ปีนี้ชานยอลเรียนชั้นไหนแล้วนะ” คุณป้าแม่ของดานึลเอ่ยถาม



“กำลังจะขึ้นมัธยมปลายปีสุดท้ายครับ”



“งั้นก็เหมือนดานึลเลยสิ” เธอยิ้มบางๆแล้วปรายตาไปทางลูกสาว “ดีเลยนะ จะได้คุยกันง่ายๆ สอบเข้ามหาวิทยาลัยไปพร้อมกันเลย”



เขาอยากจะบอกจังว่าไม่ได้อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่โซลเสียหน่อย อย่างคุณป้าคงต้องให้ดานึลเรียนที่โซลอยู่แล้ว น่ารักขนาดนี้ไม่ยอมให้ไปไหนไกลหรอก แต่ถ้าพูดตอนนี้ต้องเสียมารยาทแน่ๆ มันยังไม่ถึงเวลาที่เขาต้องพูดอะไรทั้งนั้น



ไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบกันอีกนิดหน่อยแต่ก็กินเวลาไปนานโข ชานยอลได้แต่นั่งนิ่งๆ ยิ้มบ้างตามประสาเวลาเรื่องพวกนั้นมันเกี่ยวข้องกับเขาด้วย แต่ส่วนมากก็ได้แต่มองรูปภาพวิวทิวทัศน์ที่ติดตามกำแพงมากกว่าเพราะไม่รู้จะวางสายตาไว้ตรงไหน



“เอ้อ จริงๆแล้วเราก็น่าจะพูดเรื่องสำคัญกันเลยนะ” จู่ๆคุณลุงก็เกริ่นขึ้นมา ทำเอาชานยอลต้องหันไปมองขวับ “เรื่องของชานยอลกับดานึลน่ะ--”



“พ่อคะ พี่เขาบอกว่าจะมา รอก่อนไม่ดีหรอคะ”



ดานึลเอ่ยแทรกขึ้นมาเมื่อพ่อของเธอทำท่าจะเข้าเรื่องงานหมั้น คุณเจ้าของบ้านหันไปมองหน้าภรรยาใหม่นิดหน่อยเป็นเชิงขอความคิดเห็น ซึ่งเธอก็เอ่ยตอบ



“รายนั้นน่ะไม่รู้ว่าจะมาจริงๆหรือเปล่าเลย”



“…….”



“เข้าเรื่องเลยเถอะจ้ะ จะได้ไม่เสียเวลา”



“เอ้าๆ.. งั้นก็เข้าเรื่องเลยนะ” คุณลุงร่างท้วมใจดีพูดขึ้นอีกครั้ง เขานั่งหลังตรงในมาดนักธุรกิจที่ค่อนข้างจริงจังเตรียมพร้อมจะคุยเรื่องสำคัญเต็มที่




“ขอโทษนะครับ” 



แต่ชานยอลก็ขัดขึ้นมาอีกครั้งเสียก่อน



เขาเอ่ยแล้วจึงหยิบรูปใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ ชานยอลวางมันไว้ตรงกลางโต๊ะตัวเตี้ยที่อยู่ตรงหน้า ในนั้นเป็นภาพของครอบครัวครอบครัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะสมบูรณ์ หากไม่ติดว่าหนึ่งในนั้นดันทำหน้ามุ่ยก่อนที่ชัตเตอร์จะทำงาน



“นี่เป็น.. รูปที่พ่อเพิ่งให้ผมมาน่ะครับ” ชานยอลหันไปมองหน้าผู้เป็นบิดา เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้าเขาจึงรู้สึกมั่นใจที่จะพูดเรื่องสำคัญมากขึ้น “ก่อนหน้าที่จะเห็นรูปนี้ ผมรู้มาว่าคุณลุงกับคุณป้ามีลูกสาวหนึ่งคน แล้วก็ลูกชายอีกหนึ่งคน ทีแรกผมคิดว่าลูกชายคนโตจะโตมากกว่านี้เสียอีก”



“……..”



“ไม่เคยรู้มาก่อนเลยครับว่าเขาจะเป็นคนเดียวกันกับคนที่ผมก็รู้จักดี”



ก็ไม่เคยรู้เลยจริงๆนั่นแหละ




ชานยอลนึกย้อนไปถึงเมื่ออาทิตย์ก่อนหลังจากที่ส่งพี่แบคฮยอนที่หน้าบ้านจนเห็นว่าพี่เขาเดินเลี้ยวไปอีกทางแล้ว เขาที่สภาพจิตใจไม่ค่อยมั่นคงก็กลับเข้ามานั่งคุยกับพ่อ พ่อทำหน้านิ่งจนเขาหวั่นใจ แต่ถึงอย่างนั้นชานยอลก็ยังทำใจดีสู้เสือชิงพูดขึ้นมาก่อน



‘ผมชอบพี่แบคฮยอนจริงๆ’ ชานยอลเอ่ยบอกท่ามกลางสถานการณ์น่าตรึงเครียด ‘ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ผมไม่เคยชอบใครเท่าเขาเลย’



‘มันไม่ใช่ความรักหรอก’



‘ไม่.. ผมเชื่อว่ามันคือความรัก’



‘……..’



‘ผมไม่คิดว่าจะมีใครรู้ดีไปกว่าตัวผมเอง’



เถียงออกไปจนได้.. ชานยอลขอโทษพ่อซ้ำๆในใจเพราะเขากลายเป็นพวกเด็กก้าวร้าวทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ถึงยังไงเรื่องนี้เขาก็ต้องพูดให้พ่อเข้าใจว่าเขาไม่ได้คิดกับพี่แบคฮยอนแค่เล่นๆอีกต่อไปแล้ว



‘แต่ถึงยังไงแกก็ต้องหมั้น’



‘ถ้าผมต้องหมั้นจริงๆ มันก็จะเป็นแค่หน้าที่’



‘มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะชานยอล พ่อตกลงกับทางนั้นไปแล้ว แกเองก็บอกเองว่าจะช่วย แต่อยู่ๆจะมากลับคำแบบนี้ได้ยังไง’



‘ผมขอโทษ’ ชานยอลก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดเมื่อพ่อดูเหมือนจะเริ่มโมโห ‘แต่เรื่องแบบนี้มันห้ามกันได้หรอครับ การจะตกหลุมรักใครสักคนมันห้ามกันได้ด้วยหรอ’



‘……’



‘ผมยังเด็ก ไม่รู้วิธีหักห้ามใจตัวเองหรอก ผมรู้แค่ผมอยากจะรัก ผมก็รัก’



‘…….’



‘ผมได้แต่หวังว่าพ่อจะเข้าใจ’



ความเงียบโรยตัวและพ่อกับเขาก็จ้องตากันอยู่อย่างนั้นหลายวินาที จนกระทั่งพ่อถอนหายใจแล้วผละออกไปจากโต๊ะ พ่อหายเข้าไปในห้องนั่งเล่น ไม่นานถัดจากนั้นก็เดินกลับมาพร้อมกับรูปอะไรสักอย่างที่อยู่ในมือ



‘ถ้าแกมั่นใจอย่างนั้นก็..’ พูดจบพ่อก็เคาะนิ้วลงไปบนรูปใบดังกล่าว แล้วพยักเพยิดเป็นเชิงให้เขาหยิบขึ้นมาดู



ชานยอลคว้ารูปภาพขึ้นมาตามที่พ่อบอก ในนั้นเป็นรูปของครอบครัวหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก แต่ผู้ชายที่ดูน่าจะเป็นหัวหน้าครอบครัวนี่เขาจำได้ว่าเป็นเพื่อนของพ่อ



‘เด็กผู้หญิงคนนั้นคือดานึล ที่พ่อจะให้แกหมั้นกับเขา’ พ่ออธิบาย ‘ส่วนเด็กผู้ชาย.. พ่อคิดอยู่แล้วเชียวว่าเขาหน้าตาคุ้นๆ’



มองไล่มาจนถึงเด็กผู้ชายตัวเล็กที่น่าจะอยู่ประมาณมัธยมต้นซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าผู้เป็นแม่ ในขณะที่ใบหน้าของคนอื่นๆเบิกบานสดใส แต่ใบหน้าของเด็กคนนี้กลับบึ้งตึงเหมือนไม่เต็มใจจะถ่าย



ใบหน้าที่เขาคุ้นเคย.. ใบหน้าของพี่แบคฮยอน



‘พ่อ..’



‘ลูกชายอีกคนของบ้านนั้นไงล่ะ’



‘…….’



‘มันบังเอิญมากจน.. พ่อไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นจริง แต่มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว’



ชานยอลก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเรื่องมันจะบังเอิญขนาดนี้ พี่แบคฮยอนเป็นลูกอีกคนของบ้านนั้นจริงๆ จากในรูปก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่าใช่ คงไม่มีใครหน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะทั้งที่ไม่ได้เป็นแฝดกันขนาดนี้



‘ถ้าแกยืนยันว่าชอบเขาจริงๆ จะลองไปคุยดูไหมล่ะ’



ชานยอลเงยหน้ามองผู้เป็นบิดาที่ระบายยิ้มอ่อนๆมาให้ เขาแทบจะยกนิ้วขึ้นมาแงะหูถ้าไม่เกรงใจ ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลย



‘พ.. พ่อพูดจริงหรอครับ!’



‘เออ หน้าตาพ่อเหมือนคนขี้โกหกหรือไงกัน’ พ่อเอ่ยตอบ ‘แล้วพ่อเองก็ไม่ใช่พ่อใจร้ายเสียหน่อย หรือแกไม่คิดแบบนั้น’




‘แต่ถ้าบ้านนั้นเขาไม่โอเค พ่อก็ช่วยไม่ได้หรอกนะ’




หลังจากนั้นชานยอลก็ขอบคุณพ่อซ้ำๆแล้วเราก็นัดหมายกันว่าจะเข้ามาในโซลให้เร็วที่สุด(โดยที่เขาเป็นคนขอพ่อเอง) ดีใจลิงโลดจนเผลอลืมโทรศัพท์เอาไว้ที่บ้านทั้งที่ไม่ควรเลย เป็นเหตุให้พ่อแกล้งเขาอย่างที่บอกไปนั่นแหละ



กลับมาจากการย้อนอดีต ตอนนี้บรรยากาศในห้องนั่งเล่นตรึงเครียดและประกอบไปด้วยความงุนงงกระจายอยู่ทั่ว ชานยอลสูดหายใจเข้าลึก จ้องหน้าพ่อกับแม่ของดานึลและพี่แบคฮยอน ก่อนจะเอ่ยบอกออกมา




“ผมชอบพี่แบคฮยอนครับ”





“.......”



“.......”




“ว.. ว่าไงนะ” คุณป้าถามแล้วทำหน้าไม่เชื่อหูตัวเอง



“พี่แบคฮยอนเป็นเพื่อนกับพี่ข้างบ้านของผมครับ” ชานยอลพูดย้ำออกไปอีกครั้ง “แล้วผมก็ชอบเขา”



เป็นไปอย่างที่คิดเมื่อทุกคนทำหน้าตาตกใจกันอย่างปิดไม่มิด จะมีก็แต่คุณลุงเจ้าของบ้านที่ยังอยู่ในอาการสงบ แต่ชานยอลรู้ดีว่าในใจลึกๆของท่านก็คงตกใจไม่แพ้กัน



“เราไม่ได้โกหกเพียงเพราะไม่อยากหมั้นหรอกใช่ไหม”



“ไม่หรอกครับคุณยูริน” คราวนี้พ่อพูดตอบคุณป้าให้แทน “ผมได้เจอแบคฮยอนแล้ว.. เขากับชานยอลดูชอบพอกันมากทีเดียว”



“…….”



“ตัวผมเองก็ไม่อยากบังคับเด็ก ในเมื่อเขารักใครผมก็ไม่อยากห้าม โดยเฉพาะถ้าเป็นลูกของบ้านนี้ด้วย ผมยิ่งไม่อยากขัดขวาง”



“แต่ที่ฉันคิดไว้มันต้องเป็นดานึล--”



“พอคิดไปคิดมา..” คุณลุงเจ้าของบ้านพูดแทรกขึ้น “ถ้าเป็นแบคฮยอนก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ ดีเสียอีกที่เด็กเขาชอบกันอยู่ก่อนแล้ว จะได้ไม่ต้องฝืนใจเขาด้วย”



“หนูเห็นด้วยค่ะ!” 



ดานึลเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสดใส เธอยิ้มกว้างแล้วทำท่าทางตื่นเต้นออกมาอย่างปิดไม่มิด “ไม่ใช่ว่ารังเกียจอะไรชานยอลนะคะ แต่หนูเองก็มีคนที่ชอบอยู่แล้วเหมือนกัน”



“…….”



“น่ายินดีนะคะ ถ้าชานยอลกับพี่แบคฮยอนจะลงเอยกันจริงๆ หนูจะได้ชอบคนที่หนูชอบต่อไปอย่างสบายใจ”



พอดานึลพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งมาให้ ชานยอลก็รู้สึกดีขึ้นมาอีกระดับ กลายเป็นว่าทางบ้านฝ่ายนั้นไฟเขียวให้เขาแล้วสองคน ส่วนอีกคนก็คือคุณป้าแม่แท้ๆของพี่แบคฮยอนที่ยังนั่งทำหน้าตาคิดไม่ตกอยู่



“คือ..” เธอถอนหายใจออกมา “มันปุบปับจนฉันตั้งตัวไม่ทันเลยค่ะ”



“……”



“แต่ถ้าเด็กๆเขาชอบพอกันจริงๆ ฉันก็คงไม่ห้ามอะไร”



“……”



“ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่ใช่แม่ที่ดีของแบคฮยอนเท่าไหร่นัก ถ้าอะไรที่พอจะทำให้เขามีความสุขได้ฉันก็ยินดีจะทำค่ะ”



ถึงตอนนี้ชานยอลรู้สึกโล่งใจจนเผลอพรูลมหายใจออกมา เขาก้มหน้าลงแล้วขอบคุณทุกคนอีกครั้งและอีกครั้ง อยากโทรหาพี่แบคฮยอนจะแย่ จะรู้ไหมว่าเขามาขออนุญาตถึงที่นี่ให้แล้วนะ ทุกคนไฟเขียวกันหมดแล้ว และชานยอลก็เคลียร์เรื่องที่ค้างคาใจมาตลอดได้แล้วเช่นกัน



พี่แบคฮยอนต้องดีใจมากแน่ๆเลย



“ทุกคนคะ พี่แบคฮยอนมาถึงแล้วค่ะ!” ดานึลเอ่ยขึ้นหลังเงยหน้าจากโทรศัพท์ “เดี๋ยวหนูออกไปรับพี่เขาก่อนนะคะ”



เธอยกยิ้มกรุ้มกริ่มมาทางพวกเราทุกคนก่อนจะเดินเร็วๆออกจากห้องไป ใจของชานยอลตีรัวยิ่งกว่ากลองเสียอีก มันเต้นแรงมากจนเขาต้องยกมือขึ้นมากุมหน้าอกเอาไว้เลย



“สมาชิกอีกคนมาแล้ว” คุณลุงยกยิ้มบางๆ “ถ้างั้น..”



“…….”




“เรามาแกล้งแบคฮยอนกันหน่อยไหม”











แบคฮยอนเหล่ตามองไอ้เด็กตัวสูงที่นั่งทำหน้าตาล้อเลียนอยู่ข้างๆ





“พี่แบคฮยอนรักผม”



“ชานยอล..”



“พี่แบคฮยอนรักผม” ชานยอลพูดก่อนจะทิ้งหัวลงมาตรงไหล่ของเขา “พี่แบคฮยอนรักผมแล้วจริงๆใช่ไหม”



ร่างเล็กถอนหายใจ พยายามจะผลักหัวชานยอลออกไปจากไหล่อย่างหงุดหงิดแต่มันก็เกร็งคอเอาไว้แล้วยิ้มค้างอยู่อย่างนั้น ให้ตายสิ ทำพลาดครั้งเดียวโดนล้อมาเป็นชั่วโมงแล้ว



พอคุณอาบอกว่าไม่ใช่งานหมั้นระหว่างดานึลกับชานยอล ทั้งห้องก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกันยกเว้นเขาที่นั่งมึน ตอนนั้นเองที่เขารู้ว่าเรื่องหมั้นอะไรนั่นที่พูดมาทุกคนก็แค่แกล้งเขา แบคฮยอนอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี อุตส่าห์ออกตัวแรงไปเพื่ออะไรก็ไม่รู้



ที่สำคัญ ดันพูดออกไปคำเบ้อเริ่มว่ารักเจ้ารีทรีฟเวอร์เข้าให้แล้วจริงๆ



แล้วก็โดนปล่อยทิ้งให้นั่งอยู่กันลำพังในห้องนั่งเล่นเมื่อแม่ขอแยกไปล้างจาน ดานึลแยกไปทำการบ้าน ส่วนคุณอากับคุณลุงพ่อของชานยอลก็แยกไปคุยกันเรื่องกีฬาตีกอล์ฟที่ต่างคนก็ต่างคลั่งไคล้ ตั้งแต่นั่งมาก็โดนไอ้เด็กชานยอลที่เขาไม่กล้าสู้หน้าพูดจาล้อเลียนอยู่ตลอดไม่ยอมเงียบเสียที



“พี่แบคฮยอนรักผม”



“ยังไม่เงียบอีก ไอ้เด็กบ้า” พูดจบก็ตีแก้มเด็กยักษ์ไปเบาๆ



“โอ๊ย!” แต่พ่อคุณกลับยกมือกุมแก้มไว้ด้วยท่าทางเกินจริงสุดๆ “เจ็บอะ!”



“เว่อแล้ว พี่ตบลงไปเบาๆเองนะ”



“แล้วผมเจ็บไม่ได้หรือไง” ชานยอลทำหน้ามุ่ยไปแว้บหนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาเต็มแก้มแล้ววางหัวลงมาที่ไหล่ของเขาอีกครั้ง “แต่ไม่เป็นไร ผมไม่โกรธหรอก เพราะผมกำลังอารมณ์ดีสุดๆ”



“เหอะ.. ยังไม่ได้เคลียร์กันเรื่องที่หายไปเป็นอาทิตย์ไม่ยอมโทรหาพี่เลยนะ”



“ทำไมล่ะ คิดถึงผมหรอ” พูดจบก็ล็อคแขนเขาเอาไว้ทั้งที่หัวยังไม่ยกออกจากไหล่ ทำท่าอย่างกับเด็กโข่ง “ก็พ่อไม่ให้ผมโทรน่ะสิ โทรศัพท์ก็ทิ้งไว้บ้าน เขาบอกให้ผมหัดอดทนความห่างไกลซะบ้าง”



“…….”



“แต่ผมคิดถึงพี่มากเลย จะขาดใจอยู่แล้วเนี่ย”



แบคฮยอนยิ้มออกมาบางๆเหล่มองไปข้างๆก็เห็นกลุ่มผมของเด็กน้อยในร่างยักษ์ชัดเจน พักหนึ่งชานยอลก็เด้งศีรษะขึ้น ก่อนจะหันมาถามเขา



“ว่าแต่พี่เถอะ คิดถึงผมบ้างหรือเปล่า”



“ไม่”



พอเขาพูดจบชานยอลก็เบะปากทำหน้าตาน่าสงสารจนอยากจะตีแก้มแรงๆเข้าให้อีกที “ทำไมล่ะ ผมหายไปตั้งอาทิตย์เชียวนะ”



“กลับบ้านไปเช็กโทรศัพท์ซะนะ เดี๋ยวก็รู้ว่าทำไมพี่ถึงไม่คิดถึง”



จริงๆต้องพูดว่า ‘เดี๋ยวก็รู้ว่าทำไมพี่จะไม่คิดถึง’ แต่อยากให้ชานยอลได้อ่านแชททั้งหมดที่เขาส่งไปหาเจ้าตัวด้วยตัวเองเสียก่อนมากกว่า



เป็นร้อยๆแชทขนาดนั้น.. ไม่คิดถึงเลยมั้ง



“ไม่คุยกับชานยอลแล้ว พี่ออกไปสูดอากาศข้างนอกดีกว่า”



แบคฮยอนแกะมือชานยอลออกจากแขนของเขาแล้วลุกขึ้นจากโซฟาเตรียมเดินออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหนไกล ไอ้เด็กตัวสูงที่ยังนั่งบนโซฟาก็คว้าข้อมือของเขาเอาไว้เสียก่อน 



แบคฮยอนเสียหลักจนต้องหันกลับไป หลังจากนั้นไอ้เด็กตัวสูงก็เอื้อมแขนยาวๆมารัดเอวเขาไว้ซะแน่น



“อย่าเพิ่งไปสิ.. ผมคิดถึงพี่นะ” พูดจบก็รั้งตัวเขาเข้าไปใกล้กว่าเดิมแล้วเงยหน้ามอง “อยู่คุยกันนานกว่านี้อีกหน่อยไม่ได้หรอ”



“เฮ้อ.. เด็กคนนี้ พูดอย่างกับว่าจะไม่ได้คุยกันแล้วงั้นแหละ”



“ก็รู้ แต่ว่ามันยังคุยไม่คุ้มกับที่คิดถึงมาตลอดอาทิตย์เลยนี่” ชานยอลพูดก่อนจะซุกหน้าลงมาตรงพุงจนคนตัวเล็กกว่ารู้สึกจั๊กจี๊ 



“ทำอะไรเนี่ย พี่บ้าจี้นะ”



“จริงหรอ” ชานยอลเงยหน้าทำตาแป๋ว “งั้นทำอีก”



“พอๆ พอเลยไอ้เด็กบ๊อง” แบคฮยอนหัวเราะตอนที่ชานยอลซุกหน้าลงมาที่พุงแล้วส่ายแรงๆเป็นเชิงหยอกล้อ พักหนึ่งชานยอลก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มให้กับเขา



“ผมไม่เคยรู้สึกเป็นผู้ใหญ่มาก่อนเลย จนกระทั่งได้เจอพี่”



ชานยอลมาในโหมดจริงจังจนแบคฮยอนต้องเลิกคิ้วเล็กน้อย อายุก็ไม่ต่างกันมาก แต่ทำไมถึงปรับเปลี่ยนอารมณ์ไวกว่าเขาเยอะเลยนะ



“ที่ผมมาวันนี้เพราะผมขอให้พ่อพามา ผมอยากเคลียร์เรื่องทุกเรื่องให้เร็วที่สุด เพื่อที่ทั้งพี่กับผมจะได้ไม่ต้องมีเรื่องทำให้ขุ่นข้องหมองใจในวันหน้า”



“……”



“จริงๆผมก็ซึมซับนิสัยของพี่มาด้วยนะ ไม่ชอบให้อะไรมันค้างคานานเกินไป”



“…….”



“ที่พี่มา ก็เพราะว่าผมเหมือนกันใช่หรือเปล่า”



แบคฮยอนชอบดวงตาของชานยอลยิ่งกว่าอะไร.. มันเป็นดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความน่ารัก ความจริงจัง ความเจ้าเล่ห์ และเหนือสิ่งอื่นใด มันเต็มไปด้วยความจริงใจตามประสาเด็กมัธยมปลายคนหนึ่ง



แล้วตอนนี้มันก็เต็มไปด้วย ‘ความรัก’



“ตอนที่เราหายไป พี่พยายามติดต่อหาเราทุกทาง เหลืออย่างเดียวคือโผล่ไปหาเราที่บ้าน เพราะพี่กลัวพ่อเราจนขึ้นสมอง” แบคฮยอนสู้ชานยอลไม่ได้เลย เด็กคนนี้ต้องใช้ความกล้ามากขนาดไหนถึงจะคุยเรื่องนี้ต่อหน้าแม่กับคุณอาได้ “แต่พอดีดานึลดันส่งรูปเรามาให้พี่ดู พี่รู้ว่าดานึลจะต้องหมั้นกับใครสักคน แต่ไม่คิดว่าคนคนนั้นจะเป็นเรา”



“…….”



“พี่โกรธจนไม่รู้จะพูดยังไง ทั้งโกรธทั้งเสียใจ”



“……..”



“ทั้งๆที่กะว่าวันนี้จะมาเพื่อรับฟังว่าทุกอย่างมันจบลงแล้วแท้ๆ แต่พอเห็นหน้าเรา..” แบคฮยอนวางมือลงไปเบาๆตรงศรีษะของเจ้าหมาตัวโต “พี่ก็ดันเปลี่ยนใจ กลายเป็นไม่อยากยกเราให้ใครเลย”



“พี่พูดตรงจัง ผมเขินแล้วนะ” ดูท่าจะเขินจริงๆ เพราะแก้มใสๆของเด็กรีทรีฟเวอร์แดงปลั่งขึ้นมาแล้ว



“ทีนี้เข้าใจความรู้สึกตอนที่เราชอบพูดให้พี่เขินหรือยัง”



“เข้าใจ แต่พอเห็นหน้าพี่ผมก็อดไม่ได้” ชานยอลยิ้มเผล่ “มันอยากจะชมว่าน่ารักซ้ำๆ ชมจนกว่าพี่จะเลิกน่ารัก”



“ชมจนกว่าพี่จะเลิกน่ารัก?”



“เพราะว่ามันเป็นไปไม่ได้ไง”



“…….”




“สำหรับผม พี่แบคฮยอนไม่มีทางเลิกน่ารักได้หรอก”




พูดจบก็ซุกหน้าลงไปกับท้องของเขาอีกครั้งเป็นการแก้เขิน ก่อนจะเอาหน้าฟัดพุงซ้ำๆจนแบคฮยอนหัวเราะออกมาเพราะความบ้าจี้ แบคฮยอนไม่รู้หรอกว่าในอนาคตมันจะเป็นยังไง เขาจะเลิกน่ารักในสายตาของชานยอลหรือเปล่า เด็กคนนี้จะเบื่อชมเขาเข้าสักวันไหม



แต่ช่างเถอะ



สรุปให้ก็แล้วกัน เรื่องที่ใครต่อใครพูดมาว่าคบเด็กแล้วปวดหัว เพราะเด็กงี่เง่า ง้องแง้ง ขี้หึง หรืออะไรก็ตามที่มันเป็นแง่ร้ายๆ แบคฮยอนก็ไม่อยากเถียง เพราะเขาไม่รู้ว่าแต่ละคนจะไปเจอเด็กแบบไหนมา



“พี่แบคฮยอนน่ารัก”



“ยังอีก”



“แถมพี่แบคฮยอนยังรักผมด้วย”



“ปาร์คชานยอล!”




แต่ถ้าเป็นเด็กแบบชานยอล ใครจะไม่อยากคบล่ะ




ว่าไหม?











TALK:

เหลืออีกตอนสองตอนก็จะจบแล้วค่ะ เย้

teeny-weeny เป็นอีกเรื่องที่เราต้องการจะทำรวมเล่มเก็บไว้

ใครสนใจรบกวนทิ้งปล.ไว้ในคอมเม้นท์ หรือติดแท็กแสดงตัวให้เราทราบทีนะคะ ถ้าหากมีคนสนใจพอสมควรเราจะได้ทำการเปิดพรีค่ะ

ปล.หน้าปกได้อาย(คนวาดปกน้องมังคุด)เจ้าเดิมเป็นคนมาวาดให้ค่ะ 

ปลล.แฟนอาร์ตในเล่มนอกเล่มเยอะมากแน่นวล ติดต่อเด็กๆไว้แล้ว (ขนาดยังไม่รู้ว่าจะเปิดพรีไหมนะเนี่ย) 555555555555




#teenyweenyCB




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,575 ความคิดเห็น

  1. #1572 Coffee-mate (@nanaco) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 16:07

    งู้ยยย เขิน

    #1,572
    0
  2. #1553 บบตพ ♡ (@twentynoey) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 18:50
    เอ้าซี้ พีคไปให้สุด ชอบ555555555555
    #1,553
    0
  3. #1480 -FL- (@thelastfl) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 13:15
    โหยยยอยากมีผู้เด็กไว้ในครอบครองบ้างจัง เอาแบบที่จริงจังและจริงใจแบบเน้555
    #1,480
    0
  4. #1449 dark chocolate (@namimori13) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 15:53
    ฮือออ เอ้าเราเดาผิดที่เคยคิดว่าชานยอลไม่รู้ว่าแบคก็เป็นลูกบ้านนี้ แต่น้องกล้ามากอะลูก 555555 ดีดีพี่ชอบ แล้วชอบตอนพูด พี่แบคฮยอนรักผม ว้ายยย เขินนนน
    #1,449
    0
  5. #1425 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 17:59
    หยักหยิกชานยอลสักที
    #1,425
    0
  6. #1407 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:24
    น้ำตาจะไหลแร้วแต่พอเฉลยเก็บน้ำตาเลย 55555555
    #1,407
    0
  7. #1392 Oum Sirilak (@oum-ka143) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:12
    ไปสร้างบาเรียสีชมพูกันไกลๆ โอ้ย นี่ก็ดราม่าไปล้านแปด ฮ่วยยยย
    #1,392
    0
  8. #1379 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 14:45
    ฮื่อ น่ารักก
    #1,379
    0
  9. #1341 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 16:12
    น่ารักจังงงงง
    #1,341
    0
  10. #1321 sweetpss (@TungPang_Sg) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 22:39
    น่ารักว่ะวุ๊ยยน
    #1,321
    0
  11. #1308 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:53
    นักสิไอ่เด็กน้อย
    #1,308
    0
  12. #1261 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 00:15
    หว่ายยย สรุปแกล้งแบคเฉ้ยยยยยย หึงแรงนะเนี่ยยยยยย
    #1,261
    0
  13. #1159 ARMMOMII |♡ (@armmomii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:18
    โถ่คดีพลิกกก 555555555555555 แต่ดีจังเลย คิดว่าจะดราม่าซะแล้ว ไหนๆใครที่บอกว่าไม่คิดจะมีแฟนเด็กกว่า ใช่พี่แบคฮยอนคนที่บอกว่ารักชานยอลรึเปล่าน้า~
    #1,159
    0
  14. #1156 hunnnielu947 (@hunnnielu947) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:02
    อ๊ายยยย น่ารักกกกก
    #1,156
    0
  15. #1118 Nada_Sawangjai (@Nada_Sawangjai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:29
    ง่วง เขินอีกสองตอนของไวๆค่ะ
    #1,118
    0
  16. #1116 วายคือสายกู (@ann20072545) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:14
    รออออออ
    #1,116
    0
  17. #1097 -CEEBEE- (@kindako) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:20
    น่ารักมากมากกกกกก เขิน ><
    #1,097
    0
  18. #1094 phirayajungkook (@phirayajungkook) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:48
    โง้ยยย ระเบิดตูมตามเลยค่ะ คือมันดีมากกก
    #1,094
    0
  19. #1093 Park.Praw (@prawvanich) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:20
    รวมเล่มเลยค่าาา
    #1,093
    0
  20. #1092 pdl2002 (@pdl2002) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:23
    เขินนนนนนน
    #1,092
    0
  21. #1091 จีวอนชิ':) (@view1410) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:50
    เอ้อออออ
    #1,091
    0
  22. #1089 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:52
    ได้ทีเอาใหญ่นะคะพ่อคุณ 555555 ไปๆมาๆ ก็ลงเอยกัน สนุกมากๆ เลยค้าบบบบบบบบ ชอบๆๆ เขิลทุกตอนให้ตายสิซาร่า
    #1,089
    0
  23. #1085 Itr_Sy (@Itr_Sy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:10
    ทั้งแบคทั้งชาน น่าร้ากทั้งคู่เยย ถ้าเปิดพรีจิงๆจะมาซื้อ ไม่พลาดแน่
    #1,085
    0
  24. #1080 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:51
    ดีงามพระรามแปดจริงๆ ฮื่อ
    #1,080
    0
  25. #1071 ยูสเซอร์?แลม. (@benzxd) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:58
    ลั่นมากเลย55555555555 นึกว่าจะดราม่าแล้ว มีการนัดกันการแบคฮยอนอีก
    #1,071
    0