teeny-weeny ll chanbaek

ตอนที่ 10 : 10 - เดอะซิมส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    21 ม.ค. 60



แล้วความลับในใจของเธอมีฉันอยู่บ้างไหม

โปรดบอกความในใจ

ให้ฉันรู้ทีนะเธอ












ชานยอลรู้สึกเป็นกังวลจนต้องลอบถอนหายใจ





ประการแรก เขาไม่รู้ว่าพี่แบคฮยอนจะรู้สึกดีขึ้นหรือยังหลังจากเรื่องเมื่อวานนี้ ไอ้จงอินบอกว่าพี่แบคฮยอนประชุมสายกับพวกกลุ่มเพื่อนแล้วก็เล่าทุกอย่างให้ฟังหมดแล้ว โดยนัดกับจูฮยอกว่าจะเคลียร์กันอีกทีที่มหาวิทยาลัย



ชานยอลไม่ชอบให้พี่แบคฮยอนรู้สึกไม่ดี ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ก็ตามว่าพี่แบคฮยอนอาจจะต้องการเวลาส่วนตัวอยู่คนเดียวในสถานการณ์แบบนี้ แต่ความเป็นห่วงที่มันมากเกินไปก็ทำให้เขามาหยุดยืนอยู่หน้าห้องห้าศูนย์หก ที่ลอบถามจากป้าแม่บ้านมาว่าเป็นห้องของพี่แบคฮยอน



ตอนนี้ก็เวลาบ่ายแก่ๆ พี่แบคฮยอนเองก็คงจะตื่นแล้ว เขาลังเลอยู่นานว่าจะเคาะประตูดีไหม จะเป็นการรบกวนหรือเปล่า แต่พอคิดไปคิดมาเขาเองก็ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีเสียหน่อย



พอคิดได้แบบนั้นชานยอลก็ตัดสินใจเคาะประตู




ก๊อก ก๊อก ก๊อก



เขาไม่รู้หรอกว่าเคาะตามมารยาทต้องเคาะกี่ที แต่เห็นในทีวีชอบเคาะกันสามทีชานยอลก็เลยทำตาม เขาเกร็งถึงกับคิดไปไกลขนาดนั้นแล้ว



แล้วก็ยิ่งเกร็งเข้าไปใหญ่ ตอนที่พี่แบคฮยอนเปิดประตูออกมา



“อ้าว” หน้าตาของอีกคนเหมือนเพิ่งตื่นนอน “มาได้ไง”



“อาศัยตอนคนเยอะๆเดินเนียนๆเข้ามาน่ะครับ ได้ป้าแม่บ้านช่วยไว้ด้วย” ชานยอลยิ้มกว้างให้คนตัวเล็ก



“แล้วแบกอะไรมาเยอะแยะ”



“อ้อ..” ชานยอลชูกระเป๋าหนังข้างหนึ่งขึ้น “อันนี้โน้ตบุ้คผมเอง ส่วนอันนี้” แล้วเขาก็ชูถุงกระดาษในมืออีกข้าง “แม่ผมทำขนมพอดี เลยติดไม้ติดมือมาฝาก”



แบคฮยอนยิ้มบางๆให้กับเจ้าเด็กตัวสูงที่วันนี้ใส่แค่เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงยีนส์มา อากาศข้างนอกยังหนาวอยู่แท้ๆ ถ้าเป็นหวัดขึ้นมาจะขำให้ดู



“แต่ตอนนี้ขอเข้าไปก่อนได้ไหม หิ้วของจนเมื่อยแล้ว”



ทำหน้าตางอแงแบบไม่เข้ากับขนาดตัว แต่แบคฮยอนก็ยอมหลีกทางให้เจ้าตัวสูงเดินเข้าห้องแต่โดยดี เมื่อเช้าเขาตื่นขึ้นมาทำความสะอาดห้องแต่เช้ามืดเพราะอยู่ๆมันก็สะดุ้งตื่นเอง พอทำไปได้พักหนึ่งก็ง่วงเลยกลับไปนอน เพิ่งจะตื่นอีกทีก่อนที่จะชานยอลจะมาเคาะประตูได้พักเดียว



“ผมนั่งนี่นะ” ชานยอลชี้ไปยังเก้าอี้ตรงโต๊ะเขียนหนังสือ ส่วนเขาก็พยักหน้ากลับไป



แบคฮยอนนั่งลงที่ปลายเตียง มองไปยังอีกคนที่วางถุงขนมไว้บนโต๊ะแล้วก็นั่งลง ก่อนจะหยิบโน้ตบุ้คออกมาจากกระเป๋าแล้วก็กางมันออกบนโต๊ะเช่นกัน ชานยอลกดอะไรต๊อกแต๊กสักอย่างซึ่งเขาก็ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร



เขามองชานยอลจนกระทั่งเด็กตัวสูงหันมาพยักหน้าเรียก “พี่แบคฮยอน เอาเก้าอี้มานั่งนี่เร็ว”



ดีที่ในห้องยังเหลือเก้าอี้ไม้ตัวเตี้ยๆตัวหนึ่ง แบคฮยอนจึงลากไปนั่งข้างๆชานยอลตามที่เด็กมันขอ เอาเข้าจริงเขาก็ยังมึนๆอึนๆเพราะเพิ่งตื่นนอน แต่ก็ดีที่มีชานยอลมาอยู่ด้วยกัน แถมทำท่าเหมือนจะมีกิจกรรมให้เขาทำด้วย



“ทาด้า” ส่งเสียงทุ้มๆออกมาเป็นการนำเสนอภาพคุ้นหูคุ้นตาที่ปรากฏในจอโน้ตบุ้คให้เขาดู “เดอะซิมส์สี่”



“อารมณ์ไหนเนี่ย” แบคฮยอนเลิกคิ้วถาม



“ผมเล่นเกมอยู่บ้านคนเดียวไม่สนุกอะ เลยจะเอามาเล่นกับพี่” ชานยอลพูดแล้วก็หันไปกดโหมดสร้างตัวละคร “เล่นเป็นเพื่อนผมหน่อยนะ”



พอเตรียมหน้าสร้างตัวละครเสร็จเด็กตัวสูงก็ลุกขึ้นให้พี่แบคฮยอนนั่งบนเก้าอี้แทนซึ่งอีกฝ่ายก็ส่งสีหน้าระอามาให้ แต่สุดท้ายก็ยอมย้ายก้นมานั่งอยู่ดี



ชานยอลมองพี่แบคฮยอนค่อยๆกดสร้างตัวละครของตัวเอง ดีตรงที่เดอะซิมส์ภาคนี้มันปรับเปลี่ยนหน้าตาของตัวละครได้อย่างอิสระ ซึ่งพี่แบคฮยอนก็ทำได้ดีมากด้วย เพราะตัวละครตอนนี้หน้าเหมือนพี่แบคฮยอนเด๊ะ



“โห.. หน้าโคตรเหมือนพี่เลย”



อีกฝ่ายหันมายักคิ้วให้สองจึ้กแล้วก็ยิ้มออกมา นั่นทำให้ชานยอลรู้สึกดีขึ้นมาได้อย่างประหลาด เพราะอย่างน้อยพี่แบคฮยอนก็ไม่ได้จมอยู่กับความทุกข์เหมือนอย่างที่เขาคิดไว้



พี่แบคฮยอนเลือกบ้านสำเร็จรูปที่มีอยู่แล้วให้กับตัวละครที่ตัวเองสร้างซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากระแวกบ้านตัวละครของชานยอลนัก เขาเพิ่งรู้ว่าพี่แบคฮยอนเล่นเดอะซิมส์ภาคนี้ไม่ถนัดก็ตอนที่อีกฝ่ายงุนงงอยู่กับคำสั่งที่มีเพิ่มมาเยอะแยะ



“เล่นไม่เป็นเลย เล่นภาคล่าสุดคือซิมส์สองตอนประถมปลาย”



“งั้นผมเล่นให้ดูก่อน” ได้ฤกษ์สลับที่นั่งกันอีกครั้ง คราวนี้ชานยอลๆค่อยๆสอนพี่แบคฮยอนให้เขาใจชุดคำสั่งต่างๆมากขึ้น พี่แบคฮยอนเองก็ดูกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็นเต็มที่เหมือนกัน “พี่เดินมาหาผมที่บ้านได้นะ ดูนี่”



พูดจบก็ให้ตัวของพี่แบคฮยอนวิ่งไปหาตัวของเขาที่บ้าน จัดการทำความรู้จักกันเสร็จสรรพ “รู้จักกันแล้ว เจ๋งป่ะ”



แบคฮยอนหัวเราะเมื่อชานยอลโชว์นู่นโชว์นี่ในเกมให้ดู โชว์เตียงราคาแพงที่ซื้อมาได้โดยไม่ต้องใช้สูตรโกง บอกว่าตัวละครทำงานเป็นหมอได้เงินเดือนเพียบอย่างนู้นอย่างนี้จนเขาหมั่นไส้



“แล้วอยากเป็นหมอจริงๆด้วยหรือเปล่า” พี่แบคฮยอนชวนคุย



“ไม่อยาก” เขาส่ายศีรษะ “ผมอยากเป็นนักบิน”



“ทำไมล่ะ พ่อเป็นนักบินหรอ”



“เปล่า.. พ่อผมเป็นธุรกิจ เมื่อก่อนเคยเป็นนักแสดง”



“โห จริงๆหรอ”



ชานยอลพยักหน้าแล้วยิ้มให้กับสีหน้าอึ้งๆของพี่แบคฮยอน “พ่อผมชื่อปาร์คจุนยอง พี่รู้จักไหม”



“รู้จักๆ จำได้ว่าแม่เคยพูดถึงนะ” แต่ไม่แน่ใจนักหรอกว่าพูดถึงยังไง เขานิ่งไปหน่อยหนึ่งเหมือนนึกอะไรได้ แล้วจึงเอ่ยถามออกไป “แต่คุณปาร์คจุนยองไม่ได้มีลูกสาวสองคนหรอ หรือพี่จำผิด”



สิ้นคำถามนั้นชานยอลก็เงียบไปพร้อมกับสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก นั่นทำให้แบคฮยอนรู้แล้วว่าเขาคงเผลอถามอะไรที่ผิดพลาดอย่างแน่นอน “ชานยอล พี่..”



“ไม่เป็นไรหรอกครับ” เจ้าเด็กตัวสูงยิ้มบางๆ “คนทั้งประเทศก็รู้กันหมดว่าพ่อผมมีลูกสาวสองคน”



แบคฮยอนรู้ดีว่าสิ่งที่ชานยอลพูดออกมามันหมายความว่าอย่างไร เขาอยากจะตีหัวตัวเองแรงๆที่ดันพูดสิ่งที่อาจจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ไปเสียแล้ว



นี่แสดงว่าพ่อของชานยอลอาจจะมีภรรยาสองคนอย่างนั้นหรอ..



“ทำไมพี่ทำหน้าแบบนั้น” เจ้าเด็กยักษ์เอ่ยถาม แบคฮยอนไม่รู้ว่าหน้าเขาตอนนี้เป็นยังไง แต่มันคงแสดงออกชัดเจนว่าแย่ๆมากๆจนอีกฝ่ายร้องทัก



“รู้สึกผิด”



“เฮ้ย ไม่ต้องรู้สึกผิดสิ” ชานยอลยิ้มกว้าง “ผมไม่ได้คิดอะไรเลยนะ มา.. มาเล่นเกมต่อดีกว่า ไม่ต้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลยพี่แบคฮยอน”



แบคฮยอนพยายามปรับสีหน้าแล้วเขยิบเก้าอี้ให้ชิดเจ้าเด็กรีทรีฟเวอร์แต่โดยดี เห็นชานยอลสมัครงานให้ตัวละครของเขาด้วย บอกว่าอาชีพคุณครูเหมือนเขาน่ะไม่มี ให้ไปเป็นเชฟแทนก็แล้วกัน ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่ได้คิดจะขัดอะไรเด็กมันหรอก



“ผมสอนวิธีฆ่าซิมส์ให้เอาป่ะ” จู่ๆก็หันมาถาม



“จะไปฆ่ามันทำไมล่ะ”



“เอ้า ก็ลองดูไงพี่ เผื่อพี่หมั่นไส้ไอ้ซิมส์ตัวไหนก็ฆ่ามัน” ชานยอลกดออกไปยังหน้าสร้างตัวละครอีกตัว “แต่ชีวิตจริงไม่มีใครเขาตายด้วยวิธีปัญญาอ่อนแบบนี้หรอก”



ชานยอลสร้างตัวละครผู้ชายผิวขาวมาตัวหนึ่ง เลือกทรงผมสีน้ำตาลแล้วก็ปรับใบหน้าให้ดูดีขึ้นมาอีกระดับ “ชื่ออะไรดี”



เขาส่ายหัวเป็นเชิงว่าคิดไม่ออก



“รู้ละ ชื่อจูจูแล้วกัน”



แบคฮยอนสะดุดใจกับชื่อนั้นนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเห็นชานยอลซื้อบ้านให้จูจูหลังหนึ่ง เป็นบ้านสำเร็จรูปที่มีขนาดเล็กนิดเดียว



“วิธีฆ่าวิธีแรกแบบเบสิคมาก คือปล่อยให้มันหิวตาย”



“แล้วจะไปทรมานมันทำไม” 



“เราจะฆ่ามันเราก็ต้องทรมานมันสิครับ” พูดจบก็คลิกลบตู้เย็นในบ้านออก “ทีนี้ก็รอวนไป สักพักเดี๋ยวมันก็จะหิวตาย”



แบคฮยอนหัวเราะเบาๆแล้วส่ายศีรษะอย่างเอือมระอาให้กับเจ้าเด็กมัธยมปลายปีสองตัวโตที่ทำตัวเด็กเหลือเกินในสายตาของเขา พอซิมส์ใกล้จะตาย ชานยอลก็รีบกดสูตรเพิ่มพลังให้เต็มเป็นการยื้อชีวิตเอาไว้ทันที



“ไหนบอกจะให้มันตาย”



“ไม่ได้ ถ้าให้มันตายเดี๋ยวพี่จะไม่รู้วิธีอื่น”



หลังจากนั้นชานยอลก็สอนวิธีฆ่าซิมส์ให้แบคฮยอนเยอะแยะมากมาย ทั้งไฟดูด ขึ้นจากสระว่ายน้ำไม่ได้ ไฟไหม้บ้าน หงุดหงิดจนตาย และอีกสารพัดวิธีเท่าที่จะสรรหามาได้



เขานึกสงสารตัวละครจูจูขึ้นมา แต่ก็ขำไปในเวลาเดียวกัน



“มันเป็นวิธีการระบายอารมณ์ที่ดีเลยนะ” ชานยอลว่า “ตอนม.ต้นปีหนึ่งผมอยากต่อยเพื่อนคนนึงมาก แต่ก็ไม่ทำแล้วกลับมาฆ่ามันในเกมแทน วันถัดมาก็หายโกรธมันเฉยเลย”



“ขนาดนั้นเชียว”



“พูดจริงๆ” ชานยอลยืนยัน “เพราะงั้นถ้าพี่โกรธใครหรือหงุดหงิดใครก็เอามาระบายใส่ซิมส์นี่แหละ ผมเชื่อว่าเดี๋ยวพี่ก็หาย”



“แล้วถ้าโกรธชานยอลล่ะ”



“ตัวผมสร้างได้ แต่ห้ามฆ่า”



แบคฮยอนจ้องเจ้าเด็กตัวสูงที่เอ่ยคำพูดนั้นออกมาทั้งที่ตาก็ยังจ้องจอโน้ตบุ้คอยู่ “ทำไมเป็นงั้นอะ ตัวอื่นฆ่าได้แต่ห้ามฆ่าชานยอล โคตรไม่ยุติธรรม”



“เพราะว่าคงไม่มีวันที่ผมจะทำให้พี่โกรธ” เด็กรีทรีฟเวอร์เอ่ยออกมาเรียบๆ “อีกอย่าง.. ตัวของผมไม่ได้มีไว้ฆ่าสักหน่อย”



“…………”



“แต่มีไว้คู่กับตัวของพี่”



แบคฮยอนยิ้มให้กับถ้อยคำทำนองนั้น เขารู้ดีว่าวันนี้ชานยอลมาที่นี่เพื่ออะไร คงไม่พ้นว่าอีกฝ่ายอยากจะให้กำลังใจเขา แถมกำลังใจก็มาในรูปแบบของสิ่งที่คิดว่าจะทำให้เขารู้สึกดีอย่างเกมที่เด็กตัวสูงมาเสนอให้เขาเล่น



ซึ่งชานยอลคิดถูก เพราะตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมามากเลย



“จะคู่กันได้ไง เป็นผู้ชายเหมือนกัน”



“ไหนบอกว่าเคยเล่น พี่ไม่รู้หรอว่าผู้ชายก็ชอบกันได้” ชานยอลหันมาพูดแล้วยิ้มกริ่ม “วู้ฮู้กันก็ได้ด้ว-- โอ๊ย!”



“ไอ้เด็กลามก” 



“ก็ผมพูดความจริงมันผิดยังไง โอ๊ย! อย่าตีผม!”



แบคฮยอนแสร้งทำหน้าโหดแล้วก็ตีแขนไอ้เด็กตัวสูงไปรัวๆหมายให้เจ็บ




แต่สุดท้ายก็หลุดยิ้มออกมาอีกจนได้





70%







คงเพราะว่ามีเรื่องค้างคาใจเยอะแยะมากมายจนอยากจะปลดมันออกไปให้หมดในช่วงที่ยังสามารถพักได้ แบคฮยอนจึงชักชวนเจ้าเด็กติดเกมที่ก้มหน้าก้มตาสร้างบ้านอย่างเอาเป็นเอาตายให้ออกมาข้างนอกด้วยกัน





มีหรือที่ปาร์คชานยอลจะไม่ไป เด็กรีทรีฟเวอร์ทำตาโต หันมามองเขาเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง แต่พอเขายืนยันว่าเราจะออกไปข้างนอกด้วยกันจริงๆนะ ชานยอลก็แปลงร่างเป็นสุนัขตัวโต หูตั้งหางกระดิก ทำท่าร่าเริงจนหมั่นไส้



แต่ก็น่ารักดี



“ผมอยู่ซุปเปอร์มาร์เก็ตน่ะแม่ อยากได้อะไรไหมครับ” ชานยอลถือโทรศัพท์ไว้มือหนึ่ง ส่วนอีกมือก็เข็นรถเข็นให้พี่แบคฮยอนของเขา “เห็ดกับเต้าหู้ อ่า ครับ”



“………”



“ซอสมะเขือเทศ.. แค่นี้เนอะแม่” พอดีว่าเดินผ่านตรงชั้นวางซอส ชานยอลเลยหยิบลงมาใส่รถเข็น “คร้าบ จะรีบกลับครับ.. โอเค ผมจะขับรถดีๆ แม่ไม่ต้องห่วงนะ”



ชานยอลคุยกับแม่ไปอมยิ้มไป และนั่นอยู่ในสายตาของแบคฮยอนตลอด



“ผมขับดีอยู่แล้ว เพราะมีคนซ้อนน่ารักน่ะครับ” ชานยอลปรายตามาทางเขาแล้วหัวเราะเบาๆ “อ้าว ไม่เกี่ยวหรอ ว้า..”



แบคฮยอนเอื้อมมือไปตีแขนเด็กเจ้าเล่ห์ ชานยอลสะดุ้งเบาๆก่อนจะเอ่ยลาปลายสายแล้วยัดโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกง “ตีผมอีกแล้ว”



“ก็ชอบพูดจาแบบนี้ทุกที” เขาแสร้งเอ็ดพร้อมขมวดคิ้ว “ไปซื้อผลไม้กันดีกว่า อยู่ดีๆก็อยากกินแตงโมแช่เย็น”



ชานยอลเองก็เดินตามหลังพี่แบคฮยอนไม่อิดออด แผ่นหลังของคนตัวเล็กมันเล็กนิดเดียวพอมองจากตรงนี้ พี่แบคฮยอนเดินนำไปยังแผงขายผักผลไม้ที่วางอยู่ละลานตา เจ้าตัวหยิบแตงโมขึ้นมาเช็กอะไรสักอย่าง ก่อนจะเคาะๆแล้วเอาหูไปแนบใกล้ๆ



“พี่ทำอะไรอะ”



“กำลังเลือกลูกที่หวานที่สุดอยู่” พูดจบก็เอานิ้วเคาะแตงโมพร้อมกับเอาหูแนบอยู่อย่างนั้น



“มันต้องทำแบบนั้นหรอ” ชานยอลเลิกคิ้วแล้วเอ่ยถาม



“อื้อ.. ก็เคยเห็นพวกป้าแม่บ้านเขาทำแบบนี้กันนี่ หรือว่าไม่ใช่” 



เขายิ้มอย่างเอ็นดูเมื่อเห็นว่าพี่แบคฮยอนส่งตาใสปิ๊งมาให้อย่างไร้เดียงสา ร่างสูงเดินไปใกล้ๆ กวาดตามองก่อนจะหยิบแตงโมจากกระบะขึ้นมาลูกหนึ่ง พออยู่ในมือพี่แบคฮยอนแตงโมดูลูกใหญ่เบ้อเริ่ม แต่พอมาอยู่ในมือชานยอลกลับลูกเล็กไปถนัดซะอย่างนั้น ทั้งที่ขนาดของมันก็เท่าๆกัน



“จริงๆเคาะแบบนั้นมันก็ได้อยู่หรอก แต่ผมมีวิธีที่ง่ายกว่า” แล้วเขาก็เริ่มถ่ายทอดวิทยายุทธ์การเลือกแตงโมให้คนเป็นพี่ “แม่บอกว่าให้เลือกลูกที่สีเขียวเข้มๆ ตรงแป้นต้องเป็นสีเหลืองๆ”



พูดจบก็ยื่นแตงโมของตัวเองไปเทียบกับลูกที่พี่แบคฮยอนถืออยู่ “อันไหนเข้มกว่า”



“ของชานยอล”



“งั้นก็เอาของผม”



“อ้าว ทำไมง่ายๆแบบนี้เลยอะ แค่มองเปลือกก็รู้เลยหรือไง” แบคฮยอนเลิกคิ้วให้เจ้าเด็กตัวสูงที่เดินเอาแตงโมไปใส่ไว้ในรถเข็น



“เชื่อเถอะว่าหวานจริงๆ” แถมยังพูดอย่างมั่นใจ “ไม่หวานให้ถีบหน้าเลย”



แบคฮยอนหัวเราะออกมาเมื่ออีกฝ่ายว่าอย่างนั้น ถามย้ำว่ายอมให้ถีบหน้าเลยหรอ ชานยอลก็ยืนยันอย่างมั่นใจว่าให้ถีบหน้าจริงๆ เขาก็เลยไม่นึกขัดใจอะไรอีก เพียงแต่คิดอยู่ในใจว่าถ้าไม่หวานจริงๆก็คงจะไม่กล้าถีบหน้าพ่อคุณเขาอยู่ดี



“เอานี่ดีกว่า” ชานยอลชูซองขนมแบบแพ็คขึ้นมา “พี่ซื้อขนมแบบนี้ไปเก็บไว้ที่ห้องบ้างสิ”



“ไม่เอาหรอก พี่ไม่ชอบกินสักหน่อย” นอกจากขนมกรอบๆจะทำให้เจ็บคอยังทำให้อ้วนอีกต่างหาก กินบ่อยๆไขมันขึ้นกันพอดี



“ใครบอกจะให้พี่กิน ให้ผมกินต่างหาก”



“ไหนบอกจะเอาไปเก็บไว้ที่ห้องพี่”



“ก็เก็บไว้ที่ห้องพี่ไง” เด็กหนุ่มพยักหน้า “แต่ผมก็จะไปกินที่ห้องพี่ด้วย”



“อนุญาตให้ไปแล้วหรอ”



“โหย” เด็กยักษ์ทำหน้ามุ่ยแล้วหยุดเดินทันใด “พูดงี้ผมเสียใจนะ”



แบคฮยอนหัวเราะก่อนจะดึงรถเข็นเป็นเชิงให้ชานยอลเดินมาอีกที เด็กรีทรีฟเวอร์ยังทำหน้างออยู่อย่างนั้นจนเขาหัวเราะหนักกว่าเดิม “อะไรเนี่ย งอนจริงจังหรอ”



ชานยอลพยักหน้า



“โอ๋ อย่างอนเลยนะ พี่ก็พูดเล่นไปอย่างนั้นแหละ”



“หมายความว่าผมไปห้องพี่ได้ตลอดเลยใช่ไหม” เปลี่ยนจากสีหน้าหงอยเหงาเป็นร่าเริงได้ภายในเวลาสองวินาที ถามคำถามข้อแรกมา และตามด้วยคำถามข้อที่สอง “แสดงว่าพี่เปิดใจให้ผมแล้วใช่หรือเปล่า”



ยิงคำถามมาจนคนถูกถามทำหน้าไม่ถูก แบคฮยอนทำแค่เพียงเดินนิ่งๆนำหน้าเจ้าเด็กตัวสูงที่เข็นรถตามมาเท่านั้น “พี่แบคฮยอน~”



“โอ๊ะ แม่ชานยอลฝากซื้อเต้าหู้นี่นา พี่หยิบให้นะ” แบคฮยอนแสร้งเปลี่ยนเรื่องแล้วคว้าเต้าหู้จากตู้แช่ ก็เป็นจริงอย่างที่ชานยอลเคยบอกนั่นแหละว่าเขาเป็นพวกชอบเปลี่ยนเรื่อง แต่ชานยอลคงไม่รู้อยู่อย่างนึงว่าเขาเป็นแบบนี้เฉพาะกับเจ้าตัวนั่นแหละ



ก็ดูยิงคำถามมาแต่ละข้อสิ ใครมันจะไปตอบไหวกัน



“เปลี่ยนเรื่องอีกแล้ว แบบนี้ตลอดเลย” เสียงหงอยๆแทรกเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง “เปลี่ยนเรื่องไปผมก็ไม่ลืมหรอกนะ เพราะงั้นตอบมาซะดีๆ”



“เซ้าซี้จังชานยอล” เขาพูดขำๆ



“เซ้าซี้สิ ก็ผมอยากรู้นี่นา”



แบคฮยอนคว้าเห็ดมาใส่รถเข็นสองแพ็ค ทั้งส่วนของแม่ชานยอลและส่วนของเขาเอง คนตัวเล็กไม่ได้ตอบอะไรต่อจากนั้น แต่เดินไปหยิบนมแล้วก็ไข่ไก่มาก่อนจะเดินนำเด็กรีทรีฟเวอร์ไปตรงช่องจ่ายเงิน



ระหว่างทางชานยอลก็ยังเซ้าซี้ให้เขาตอบอยู่บ้าง แต่พอเขาตีนิ่งกลับไปเด็กรีทรีฟเวอร์ก็ดูไม่ค่อยกล้าเล่นเท่าไหร่ คงกลัวว่าเขาจะรำคาญ แต่ก็นะ.. ตามประสาเด็กผู้ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ(หรือเรียกอีกอย่างว่าขี้ตื๊อ) ชานยอลก็ถามออกมาอีกทีจนได้



“ตอบผมหน่อยซี่”



แบคฮยอนแกล้งถอนหายใจแรงๆตอนเอาแพ็คไข่ขึ้นไปคิดเงินเป็นอันดับสุดท้าย ไม่ได้หันมามองเจ้าเด็กตัวสูงที่กำลังจ้องมองตัวเองอยู่ แต่แบคฮยอนก็รู้ว่าตัวเองควรจะตอบอะไรออกไป ขณะที่ทำเป็นกวาดสายตาไปรอบๆแทนการสบตากับชานยอลโดยตรง



“ขี้เซ้าซี้จริงๆเลย เด็กคนนี้นี่” เขายิ้มบางๆออกมา “ที่ยอมถึงขนาดนี้.. ยังไม่รู้คำตอบอีกหรือไง”



เป็นเวลาเดียวกันกับที่พนักงานคิดเงินเสร็จพอดี แบคฮยอนชิงหิ้วของบางส่วนตัดหน้าเจ้าเด็กชานยอลที่ยังยืนมึนอยู่ พอตั้งสติได้ก็รีบมาหิ้วถุงส่วนที่เหลือแล้วเดินตามคนที่เดินนำหน้าไปก่อนแล้ว



“ด.. เดี๋ยวสิ อันนี้คำตอบของอันไหนอะครับ”



เรื่องอะไรจะบอก



“คิดเอาเอง”



“พี่แบคฮยอน.. บอกผมเถอะนะ”



“ไม่”



“พี่แบค​ฮยอน~”




จ้างให้ก็ไม่พูดหรอก.. ว่าคำตอบนี้เป็นของข้อหลัง




อย่าไปบอกชานยอลนะ












TALK:

จุ๊ๆ อย่าบอกชานยอลนะ

อย่าบอกคนอ่านด้วยนะว่าตอนหน้า.. 55555555555555

ไม่บอก รออ่านเองนะคะ แต่ตอนนี้ตะงู้ยน่ารักทั้งตอนเลยอะเนอะ เขียนไปเขินไป

ทีนี้ก็รู้กันแล้วนะคะว่าพี่แบคฮยอนตอบคำถามข้อหลังว่ายังไง





#teenyweenyCB





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,575 ความคิดเห็น

  1. #1569 Coffee-mate (@nanaco) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 00:44

    อยากเล่นเดอะซิมส์ด้วย 555

    #1,569
    0
  2. #1546 บบตพ ♡ (@twentynoey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:31
    me/สะกิดบอกชานยอล 5555555
    #1,546
    0
  3. #1502 nobitakung555 (@nobitakung555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 23:39
    ชานยอล แบคฮยอนตอบข้อหลังอะ55555555
    #1,502
    0
  4. #1474 -FL- (@thelastfl) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 18:17
    อ้าว-งำเลยครอบครัวชานยอล
    #1,474
    0
  5. #1441 dark chocolate (@namimori13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 02:04
    เฮ้ยย แล้วตกลงยังไงอะเรื่องครอบครัวของชานยอล หรือว่าจะเป็นเหมือนที่แบคเดาเอาไว้นะ เออ ไม่รู้สิ แต่น้องน่ารักมากๆเลยนะ มาช่วยให้รู้สึกดีได้แบบไม่น่าอึดอัดด้วย ชอบบบบ
    #1,441
    0
  6. #1418 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 13:48
    ชานยอลเอ้ยยยยย ทำไมน่ารักแบบนี้
    #1,418
    0
  7. #1387 Oum Sirilak (@oum-ka143) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:09
    ขำเดอะซิมส์ของอิน้องชานยอล55555%
    #1,387
    0
  8. #1374 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:27
    ง่อวววว
    #1,374
    0
  9. #1334 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 10:01
    ฮั่นน่อวววววว
    #1,334
    0
  10. #1300 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:03
    เปิดใจแล้ว
    #1,300
    0
  11. #1254 bbbbbbbys (@bestyespd) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 23:03
    หวานไปอีกกกกกกฮือออออออ รีบๆเคลียกะจูฮยอกนาาาา นี่ขำตอนสอนให้ฆ่าจูจู5555555
    #1,254
    0
  12. #1237 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 14:54
    พี่เขาเปิดใจให้แล้วนะชานยอลล อิอิ
    #1,237
    0
  13. #1230 ` DieKatze (@teukylove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:05
    จูจูนี่เเค้นส่วนตัวแน่ๆ ทำมาเป็นสอนฆ่าซิมส์บังหน้านะชานยอล555555
    #1,230
    0
  14. #1128 ARMMOMII |♡ (@armmomii) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:31
    บอกๆๆๆๆจะบอกชานยอล ชานนยอลลูกพี่เขาเปิดใจแล้ววววววว
    #1,128
    0
  15. #1081 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:04
    หวานชื่นรื่นรม5555 อย่ามาม่านะคะ กะซิกๆ
    #1,081
    0
  16. #906 เบนเบน24 (@benbenkewalin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:12
    เขินมากกก อ่านไปยิ้มไปตลอดเลยค่ะ
    #906
    0
  17. #768 pxxmch (@paiminnnn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 18:19
    อย่าบอกน้องงงงง ฮือออ
    #768
    0
  18. #757 klst_ (@klst_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 00:55
    จะจีบก็แล้วแต่เลย เรามีหน้าที่แค่ฝังหน้าลงกับหมอน
    #757
    0
  19. #741 `อริศรา (@arisaraluluangin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 18:46
    กรีดร้องงงงงงงง เอาสิ~ มาเลยยยย5555555555 ชานยอลพร้อมนะลูก ว่าแต่จงอินนี่หายไปเลยนะ 555555
    #741
    0
  20. #646 samssam (@samssam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 17:11
    บ้าจริมมมม หยุดยิ้มไม่ด้ายยย เขินนนนนน
    #646
    0
  21. #460 ยูสเซอร์?แลม. (@benzxd) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 17:36
    กรี๊ดดดดดใช่เล่นนะคุณแบคฮยอน อยากให้ชานยอลรู้จังว่าเป็นคำตอบของข้อที่สอง
    #460
    0
  22. #459 จีวอนชิ':) (@view1410) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:31
    แอบอ้อยน้องเหรอ
    #459
    0
  23. #458 yimyimcute112 (@yimyimcute112) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 12:37
    เขินจ้าาาา
    #458
    0
  24. #456 Lonelyyeolly (@Lonelyyeolly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:04
    เขินๆๆๆ
    #456
    0
  25. #455 บั๊บบู้บี้ (@firstbubbuzy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 10:30
    กรี๊ดดดดดจุดพลุ ชานยอลสำเร็จขึ้นอีกหนึ่งก้าวแล้ว ฮูเร่~
    #455
    0