{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 8 : {SF} i'm here !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

  CR.SQW







ฉันยังอยู่

 

.

.

.

.

 

 

 

 

 

เฮ้ยมึง รู้ข่าวแบคฮยอนเดือนนิเทศยังวะ

 


ร่างสูงหูผึ่งเมื่อได้ยินโต๊ะข้างหลังกำลังนำข่าวซุบซิบนินทามาเผยแพร่ เรื่องแบบนี้ใครๆก็ชอบ ไม่เว้นแม้แต่ปาร์คชานยอลหนุ่มฮอตของคณะวิศวะที่นั่งกินข้าวผัดกิมจิอยู่ตรงนี้หรอก

 


โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเรื่องซุบซิบนินทาเหล่านั้นเป็นเรื่องของบยอนแบคฮยอนด้วยล่ะก็นะ

 


ทำไมวะ” คำถามตรงใจทำให้ชานยอลหูผึ่งเข้าไปอีก

 


เมื่อเช้ากูเห็นเดินเข้าคณะตาบวมเป็นมะกรูดเลย หนุ่มแว่นโต๊ะข้างหลังพูดต่อ สาวๆเค้าลือกันสนั่นว่าแบคฮยอนถูกเดือนคณะบริหารหักอกมา

 


.....

 

 

แบคฮยอนกับอี้ฟานเลิกกันแล้วเว้ย

 

 

ช้อนกับส้อมของชานยอลหล่นลงบนจานกระเบื้องดัง เคร้ง จนโต๊ะข้างๆหันมามอง แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอับอายขายขี้หน้าหรอก เพราะสิ่งที่มันโลดแล่นอยู่ในใจเขาตอนนี้คือความสุขอิ่มเอมใจต่างหาก

 


เย้ส!” 

 


แล้วก็มีความสุขมากจนต้องระบายออกมาด้วยเสียงและท่าทางเลยทีเดียว

 


เชี่ย! เสียงดังหาพ่อมึงหรอ!” คยองซูเพื่อนตาโตที่นั่งฟังตรงข้ามเอ็ด แต่ก็นั่นแหละ นาทีนี้ไม่มีใครมาขัดความสุขของชานยอลได้อีกแล้ว

 


ทำไมกูต้องเบาด้วยในเมื่อกูดีใจขนาดนี้ ชานยอลยิ้มหน้าบานก่อนจะพูดเสียงดัง “ฮี้ววว แบคฮยอนเลิกกับแฟนแล้วว้อยยย ฮี้วววววว- อุ้บ!”

 


คยองซูรีบยัดซาลาเปาจิ๋วในมือเข้าปากเพื่อนสนิทก่อนจะอายกันไปมากกว่านี้ ก็ตอนนี้ทั้งโรงอาหารหันมามองไอ้ชานยอลเป็นตาเดียวกันหมดแล้ว ถึงมันจะไม่อายแต่เขาน่ะอาย!

 


ไอ้สัด กูอายคนเค้า!”


 

ชานยอลรีบเคี้ยวซาลาเปาก่อนจะกลืนลงท้องแล้วหันมาส่งสายตาคาดโทษให้เพื่อนตาโต อายทำไม คนมันมีความสุข นี่มึงแคร์สายตาคนอื่นมากกว่าเพื่อนตัวเองแล้วหรอ

 


ใช่

 


เห้ยคยอง

 


พอเลยมึง คยองซูยกมือปราม มึงมันไร้มารยาท คนเค้าเลิกกับแฟนเสือกดีใจอีก

 


มึงครับ ถ้าคนอื่นเลิกกับแฟนกูก็คงไม่ดีใจแบบนี้หรอก แต่นี่บยอนแบคฮยอนเดือนคณะนิเทศ กูเลยต้องดีใจเป็นธรรมดา


 

ชานยอลว่าก่อนจะยิ้มไปตักข้าวผัดกิมจิเข้าปากไปอีกคำ ไม่สนใจรอยขมวดคิ้วบนใบหน้าของคยองซูที่ดูเหมือนจะสงสัยว่าเขาพูดจาบ้าบออะไรกันแน่

 


อะไรของมึงวะ.. คยองซูยกมือเกาหัว ก่อนจะเบิกตาเล็กน้อยเมื่อนึกขึ้นได้ หรือว่า.. ที่มึงดีใจเพราะมึงยังไม่ลืมแบค-

 


หยุด


 

.....


 

อย่าพูดออกมาเชียวว่ากูยังไม่ลืมแบคฮยอน อย่าพูด!”

 


คยองซูทำหน้างงหนักกว่าเดิม อ้าว แล้วถ้างั้นทำไมมึงต้องทำท่าดีใจขนาดนั้นด้วยอะ

 


ชานยอลนั่งหลังตรงก่อนจะยกขวดน้ำเปล่าขึ้นกระดก เขาไม่ได้ตอบคำถามของเพื่อนโดยทันที แต่ที่ประวิงเวลามันไม่ใช่เพราะว่าเขากำลังคิดทบทวนคำตอบหรืออะไรหรอกนะ เพราะถึงยังไงสิ่งที่เขาจะตอบกลับไปก็มีแค่คำตอบเดียวเท่านั้นแหละ

 


กูก็แค่.. สะใจ

 


.....

 


เพราะในที่สุดมันก็ได้เจ็บเหมือนที่เคยทำไว้กับกูสักที

 


ใช่..

 


คงรู้สึกบ้างแล้วใช่ไหมล่ะแบคฮยอน

 




 

 

นี่นับว่าเป็นครั้งแรกในรอบปีที่ปาร์คชานยอลสุดหล่อประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์เดินเข้ามายังรั้วของคณะนิเทศศาสตร์แบบนี้ การปรากฏตัวของเขาทำให้สาวๆทั้งคณะต้องเหลียวหลังมองแทบทุกครั้ง และครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน

 


คนมันหล่อก็แบบนี้แหละ

 


อ้าวชานยอล เสียงใสๆดังขึ้น ทำให้ชานยอลต้องหันไปมอง มาทำอะไรหรอ

 


ใบหน้าสวยๆที่ห่างไปไม่ถึงเมตรคุ้นตาชานยอลเป็นอย่างดี เขาส่งยิ้มให้หญิงสาวผมยาวตรงหน้าเล็กน้อยก่อนจะตอบคำถามกลับไป


 

มาหาแบคฮยอนอะ อยู่ป่ะ


 

อ๋อ.. แบคฮยอน..” ยังไม่ทันจะตอบคำถาม หญิงสาวกลับขมวดคิ้วขึ้นมาเสียก่อน “ว่าแต่นายจะมาหาแบคฮยอนทำไมกันเนี่ย

 


คงเป็นเพราะร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นชานยอลจะมาหาแบคฮยอนเลยสักครั้ง อึนบีผู้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของแบคฮยอนถึงต้องซักถามเสียหน่อย

 


พอดีมีเรื่องจะคุยกับมันนิดหน่อย” ชายหนุ่มตอบกลับไปเรียบๆ

 


เรื่องอะไรหรอ

 


ชานยอลชักจะรู้สึกหงุดหงิดที่อึนบีมัวแต่ซักถามเขาแทนที่จะบอกตำแหน่งของแบคฮยอนมาให้มันจบๆ เพราะเขาเองก็ไม่ค่อยอยากจะมายืนเป็นเป้าสายตาพวกเด็กนิเทศอยู่แบบนี้เท่าไหร่นัก

 


เรื่องถ่ายรูป พอดีพี่สาวฉันจะรับปริญญา อยากให้มันไปช่วยถ่ายให้หน่อย ชานยอลตอบแบบขอไปที ทั้งที่ความจริงพี่สาวเขาเรียนจบเป็นชาติเศษแล้ว

 


อ๋อ ถ้างั้น.. แบคฮยอนอยู่ตรงม้าหินหลังคณะน่ะ

 


โอเค ขอบใจมาก ชานยอลเอ่ยขอบคุณก่อนจะรีบสาวเท้าเดินมายังหลังคณะ ตลอดทางก็ยังมีคนมองเขาอยู่เรื่อยๆ แต่ใครจะสน นาทีนี้เป้าหมายของเขาสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดทั้งหมด

 


แล้วในที่สุดเขาก็เจอแบคฮยอนที่นั่งหันหลังอยู่ ผมสีม่วงตัวเท่ามดแบบนี้มีอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละ

 


ชานยอลสไลด์ร่างเข้าไปนั่งบนม้าหินอ่อนข้างเจ้าของผมสีม่วงที่ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดหน้าอยู่ รอยผ้าที่เปียกน้ำเป็นดวงๆแบบนั้นทำให้ชานยอลมั่นใจว่าแบคฮยอนต้องกำลังร้องไห้อยู่แน่ และที่สำคัญมันคงยังไม่รู้ว่ามีเขามานั่งข้างๆเป็นเพื่อนแล้ว

 


โห.. ร้องไห้ใหญ่เลยอะ น่าสงสารจัง

 


และเป็นไปตามคาดเมื่อเสียงของชานยอลทำให้คนที่กำลังสะอื้นน้อยๆหยุดชะงัก อีกคนเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่นิดหน่อย แต่ไม่นานก็กระชากผ้าเช็ดหน้าออกจากใบหน้าแล้วก็หันขวับมามองเขาพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา

 


ก่อนที่ไม่นานแบคฮยอนจะเบิกตากว้าง

 


ย่าห์!” คนตัวเล็กอุทาน มาทำไมไม่ทราบ!”

 


โห ทำอย่างกับอยากมาตายแหละ

 


ไม่อยากมาแล้วจะมาทำไมล่ะ!” แบคฮยอนเขยิบตัวไปนั่งชิดริมม้านั่งอีกฝั่ง นั่นทำให้ชานยอลต้องยกยิ้มมุมปากเบาๆ

 


จะมาดูเฉยๆว่าเสียใจจนตายไปหรือยัง

 


......


 

เป็นไงบ้าง.. การโดนเค้าทิ้งมันเจ็บๆคันๆดีไหม


 

ชานยอลยกยิ้มเบาๆเหมือนประสงค์ดีเหลือเกิน ทั้งที่จริงเจตนาของเขามันไม่ใช่แบบนั้น และเหมือนแบคฮยอนเองก็รู้เหมือนกันว่าจุดประสงค์ของชานยอลคืออะไร ฝ่ายนั้นถึงได้ทำหน้าผิดหวังออกมา

 


จะทำหน้าทำตาแบบนั้นไปเพื่ออะไรกัน?


 

ถ้าจะมาเยาะเย้ยล่ะก็ เชิญกลับคณะนายไปเถอะ


 

เปล๊า ชานยอลปฏิเสธเสียงสูง ก็แค่เป็นห่วง.. กลัวจะร้องไห้จนตายไปเสียก่อน


 

......

 

 

เพราะตอนนั้น ฉันเองก็เกือบตายเหมือนกัน

 

 


หนักกว่านายในตอนนี้เสียอีก แบคฮยอน

 




 


 


วันที่แย่ที่สุดในชีวิตของชานยอลไม่ใช่วันที่เขาถูกครูตีครั้งแรก ไม่ใช่วันที่เขาติดเอฟ และไม่ใช่วันที่เขาเดินตกท่อหน้ามหาวิทยาลัยจนอายไปสามอาทิตย์

 


แต่วันที่แย่ที่สุดในชีวิตคือวันที่เขาถูกบอกเลิกด้วยเหตุผลอันแสนไม่น่าเชื่อต่างหาก

 


ฉันมีคนอื่นแล้ว

 


ชานยอลยังจำได้ดีว่าวันนั้นเขาหัวเราะให้กับคำบอกเลิกของแบคฮยอนไปกี่รอบ เขาเอาแต่บอกว่า อย่ามาล้อเล่นน่า แต่น่าเสียดายที่เขามองไม่เห็นแววตาล้อเล่นของแบคฮยอนเลยแม้แต่น้อย สุดท้ายเลยต้องกลับมาที่บ้าน แล้วก็เอาแต่ร้องไห้ ไม่ออกไปไหนเลยเป็นอาทิตย์ โทรเรียกเพื่อนให้ซื้อเหล้ากับบุหรี่เข้ามาลูกเดียวจนสุขภาพย่ำแย่ไปเป็นเดือน

 


แต่ก็นั่นแหละ มันเหมือนกับจะตายแต่สุดท้ายก็ไม่ เขามาคิดได้ว่าทำไมต้องไปแคร์คนที่ไม่ได้แคร์เขาอีกต่อไปแล้ว ในขณะที่เขาเสียใจ แต่แบคฮยอนกลับกำลังมีความสุขกับแฟนใหม่ พอคิดได้แบบนี้ก็ทำให้เขากลับมารักตัวเองอีกรอบหนึ่ง

 


แล้วมันก็น่ายินดีเหลือเกินที่สุดท้ายแบคฮยอนก็ไปกับไอ้พี่คนนั้นที่เป็นแฟนใหม่ไม่รอด

 


น่ายินดี

 

 

อ่า.. แบคฮยอนอยู่ไหม

 


แต่ทำไมเขาถึงต้องถ่อสังขารมาหามันถึงหอพักด้วยวะ

 


อยู่ รูมเมทของแบคฮยอนที่เขาจำได้ว่าชื่อลู่หานเอ่ยบอกขณะที่เขาบังเอิญเจอกับมันที่หน้าหอ มึงมาก็ดีละ ขึ้นไปดูมันหน่อยไป ร้องไห้อย่างกับจะตายห่า กูจะออกไปซื้ออะไรให้มันกินหน่อย"

 


ยังไม่เลิกร้องอีกหรอ

 


มันบอกว่าอกหักครั้งแรกในชีวิตเลยเจ็บหน่อย อ้อ เพราะปกติเอาแต่หักอกคนอื่นสินะ มึงรีบขึ้นไปดูมันไป ป่านนี้กระดกยาล้างห้องน้ำแล้วมั้ง

 


ลู่หานยื่นคีย์การ์ดให้ ชานยอลพยักหน้าก่อนจะรับคีย์การ์ดมาแล้วสาวเท้าเดินขึ้นมาบนหอพักชายล้วน สุดท้ายก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องหมายเลข 614 ที่เขาจำได้ดีว่ามันเป็นห้องของแบคฮยอน เมื่อก่อนตอนที่ยังคบกันเขาก็ชอบมาอยู่บ่อยๆ แต่จะว่าไปก็เป็นปีแล้วนะที่เขาไม่ได้มา

 


ก็นับตั้งแต่วันที่แบคฮยอนบอกเลิกเขาไปนั่นแหละ

 


ชานยอลถอนหายใจก่อนจะรูดคีย์การ์ดเปิดประตูห้อง สภาพห้องก็รกๆเหมือนห้องผู้ชายทั่วไป แต่แปลกที่มีกลิ่นหอมๆเหมือนพวกกลิ่นขนมลอยอยู่ทั่วไปหมด แล้วชานยอลก็จำได้ดีว่ามันเป็นกลิ่นของแบคฮยอน

 


บนเตียงมีคนตัวเล็กกำลังนอนฟุบหน้ากับหมอนแล้วก็สะอื้นฮักๆอย่างรุนแรงจนชานยอลต้องขมวดคิ้ว ถึงแม้ว่าเขาจะเข้าใจดีว่าการถูกทิ้งมันเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่อยากให้แบคฮยอนต้องร้องไห้อยู่ดี

 


แบค..

 


เสียงเรียกทำให้แบคฮยอนชะงักการสะอื้นก่อนจะยันกายขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเตียงโดยที่ยังใช้หมอนปิดหน้าอยู่ แล้วพักเดียวแบคฮยอนก็ร้องไห้อย่างหนักออกมาอีกครั้งทั้งที่ก็รู้ว่าชานยอลยังยืนอยู่ในห้องร่วมกัน

 


ฮึก..

 


เป็นครั้งแรกที่ชานยอลทำอะไรไม่ถูกเพียงแค่ได้ยินเสียงแบคฮยอนร้องไห้ โอเค เขาก็รู้สึกสะใจอยู่หรอกนะที่เห็นแบคฮยอนเสียใจเหมือนกับเขาในวันนั้นไม่มีผิด เขาคิดว่ามันสมควรแล้วที่แบคฮยอนจะกลายเป็นแบบนี้ แต่ชานยอลไม่ใช่คนใจร้ายถึงขั้นจะปล่อยให้คนคนนึงมาร้องไห้ต่อหน้าได้นานขนาดนี้เสียหน่อย

 


แต่จะให้เข้าไปกอดปลอบ.. เราก็ไม่ได้คงอยู่ในสถานะเดิมอีกต่อไปแล้ว

 


แน่นอนว่าเขาทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

 


ฮึก.. ฮือ


 

สุดท้ายสิ่งที่ชานยอลเลือกทำคือการลากเก้าอี้จากโต๊ะเครื่องเขียนมาวางไว้ข้างๆเตียงแล้วนั่งลงไป เขามองกลุ่มผมสีม่วงที่สั่นไหวไปตามแรงสะอื้นของเจ้าของของมัน ชานยอลนั่งเงียบเพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี เขานั่งนานเกือบยี่สิบนาที จนกระทั่งทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

 


นี่.. ขยันร้องไห้จังวะ ไม่เหนื่อยบ้างไง๊

 


ฮึก..

 


ร้องไห้ไปมันก็ไม่ช่วยอะไรหรอกน่า ยังไงเขาก็ไม่กลับมาอยู่ดี

 


ฮือ.. ฮึก.. ฮืออ


 

เสียงสะอื้นดังขึ้นทำให้ชานยอลถึงกับทำอะไรไม่ถูก ก็จะทำไงได้ในเมื่อเขาปลอบคนไม่เป็น เขาเป็นประเภทขวานผ่าซากมาแต่ไหนแต่ไร แต่ที่พูดไปนั้นมันก็ถูกต้องทั้งหมดเลยไม่ใช่หรอ

 


โอเคๆ อย่าร้องไห้ ชานยอลเอ่ย เงียบก่อน เงียบน่าแบคฮยอน ร้องไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก

 


แม้คำพูดของชานยอลจะไม่ได้ทำให้แบคฮยอนหยุดร้อง แต่มันก็ยังดีที่คนตัวเล็กยอมลดเสียงลงจากเดิม ชานยอลถอนหายใจ เขาไม่อยากจะพูดอะไรต่อแล้ว แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังอยากทำให้แบคฮยอนรู้สึกดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่

 


สิ่งที่นายควรทำไม่ใช่การร้องไห้หรอก

 


ชานยอลก็ทำได้แค่พูดให้แบคฮยอนคิดตาม

 


ฮึก..

 


นายควรจะลืมไอ้หัวทองนั่น.. ทำทุกอย่างให้มันหายไปจากสมองของนาย

 


ถึงแม้ว่าเขาจะรู้

 


ทางที่ดีก็เกลียดมันไปเลย

 


ว่าแบคฮยอนคงไม่มีทางทำได้หรอก

 


เข้าใจป่าวเนี่ย

 


เพราะตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ เขาเองก็ยังทำไม่ได้เช่นกัน

 

 


ในที่สุดความอดทนของชานยอลก็สิ้นสุดลง เขาพุ่งเข้าไปโอบกอดร่างเล็กๆที่กำลังสั่นน้อยๆเพราะแรงสะอื้น แบคฮยอนไม่ได้ขืนตัวออกจากอ้อมกอด กลับกัน คนตัวเล็กวางหมอนลงก่อนจะโอบกอดเขากลับมาพร้อมกับเสียงร้องไห้ที่ดังไม่หยุด ชานยอลยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมที่ม่วงที่เขาชอบนักหนาหลังจากที่ไม่ได้ลูบมันมานานเกือบปี


 

ไม่เป็นไร.. ทุกอย่างจะดีเอง


 

ฮึก.. ชานยอล

 


ชู่ว ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไร

 


ชานยอลซุกใบหน้าลงกับกลุ่มผมสีม่วงค้างไว้เนิ่นนาน ตอนนี้เขาไม่อยากจะไปไหนแล้ว ต่อให้มีใครมาฉุดเขาให้ออกไปจากห้องนี้เขาก็จะไม่ไปเช่นกัน แต่สิ่งที่อยากทำ คืออยากจะกอดเอาไว้จนกว่าแบคฮยอนจะหยุดร้องไห้เท่านั้น

 


ไอ้ลู่หานหายไปเลย น่าจะอีกนานจนกว่ามันจะกลับมา

 


ฮึก.. อื้อ..

 


ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนก่อนแล้วกัน

 


เพราะถ้าเกลียดไม่ได้ ก็ทำให้กลายเป็นรักไปเสียก็สิ้นเรื่อง

 

 

นะ.. แบคฮยอน

 

 

แต่ถึงยังไงเขาก็จะทำให้แบคฮยอนเกลียดไอ้เดือนบริหารหัวทองนั่นให้ได้เลย

 


อื้ม.. ได้สิ..”

 

 

คอยดู : )









TALK:

มาอีกเรื่องแล้ววว

เรื่องนี้พล็อตตลาด เรื่อยๆ เอื่อยๆ ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลงค่ะ

ความรู้สึกที่เห็นเขาเสียใจจะเป็นจะตายเหมือนเราตอนนั้นแล้วเรารู้สึกสะใจมีจริงๆนะ แต่อีกใจก็เป็นห่วงเหลือเกินเช่นกัน

เขาเรียกว่าคนยังรักอยู่นั่นเอง

ดราม่าทำไมเนี้ย 55555555555555

ปล.อาจจะมีตอนต่อนะคะ เพราะเขียนเองยังค้างเองเลย ต้องรอดูกันต่อปายยย

ปลล.ขอบคุณสำหรับ 2000 วิว คอมเม้นท์ แล้วก็สกรีมในแท็กค่ะ ไปสกรีมกันเยอะๆน้า เราชอบอ่านม้าก ><




#น้ำผึ้งมะนาวCB

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3277 BN0412 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:48
    แงง น่ารักเพราะชานยอลมาหาน้องงงง
    #3,277
    0
  2. #3232 ` xoxq (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 00:12
    พล็เตน่ารักอะ ชอบ อยากเข้ามากดหัวใจให้รัวๆ
    #3,232
    0
  3. #3058 oohmiild (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 16:44
    ฮื่อออ นี่มันอะไรกันเนี่ยย เขินไปหมดแล้วว
    #3,058
    0
  4. #3003 Vlaiznoirzz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 19:49
    ค่ดน่ารักเลย ฮื้อออออออ
    #3,003
    0
  5. #2826 เอาตรงตรงตรงเลยนะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 19:25
    หลอนตั้งแต่บรรทัดแรกแล้วค่ะ55555 โอ้ยยยยยยยยย พออ่านถึงประโยคนั้นของชานยอล แทบปาโทรศัพท์เลยจ้า T/////T งื้ออออออ เขินมากกกก น่ารักที่สุดดดดดดดดดดดด
    #2,826
    0
  6. #2762 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:45
    ชานยอลขนาดจะขอเขารีเทิร์นยังกวนมาก น่าจะให้มันหลอนไปอีกสี่ปี555555
    #2,762
    0
  7. #2660 161115 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 21:18
    ตอนแรกคิดว่าจะดราม่า แบบแบคตายแล้วอะไรประมาณนี้ 555
    #2,660
    0
  8. #2627 Lugunexo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 16:35
    หู้ยยย คือดีอ่ะ
    #2,627
    0
  9. #2561 White Sky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:21
    จากตอนแรกเศร้า ตอนหลังยิ้มออกเลย น่าร้ากกก
    #2,561
    0
  10. #2533 litterrabbitza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:31
    งุ้ยยย น่ารักจังเลยย
    #2,533
    0
  11. #2419 qqxr_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 17:52
    น่าร้ากกกกกก
    #2,419
    0
  12. #2406 oder (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 22:27
    กลับมาอ่านอีกแล้ว555 กลับมาอ่านกี่รอบก็ยังชอบเหมือนเดิม
    #2,406
    0
  13. #2377 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 19:43
    อห.555555
    #2,377
    0
  14. #2308 BABAcb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 00:51
    ตอนแรกหลอนจนรุสึกว่ารอบข้างมันดำๆมืดๆน่ากลัวไปหมด แต่!อ่านมาถึงตอนท้าย"โลกกุเปนสีชมพูตั้งแต่เมื่อไรรรรรรร"
    #2,308
    0
  15. #2283 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 23:39
    ชอบบบบบบบบ โอ้ยขำท้องแข็ง
    ชานก็นะ จีบตั้งแต่แรกของจริง
    #2,283
    0
  16. #2114 Fckk.xx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 19:36
    ขำอะะะ ชอบบบบบ 555555 ตลกอีพี่
    #2,114
    0
  17. #2102 babemay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:42
    -เราก็นึกว่าจะพีคแบบที่หลอนเพราะแบคตายแล้วงี้ สรุปเป็นหมอเฉยเลย ขำชานยอลมากฮือ5555555555555
    #2,102
    0
  18. #2050 CHan CHaNom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 16:03
    โอ๊ยยย พอเริ่มครึ่งเรื่อง เริ่มตะหงิดๆคุณหมอละว่าอาจจะเป็นแบคแน่นอน แต่แล้วก็ทาดั๊ม มากคะ แม่งใช่อะ ฮือออ น่ารักเกินไปอะ ชอบ...
    #2,050
    0
  19. #1842 ojay2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 23:00
    ชอบเรื่องนี้ น่ารักกกกก 55555
    #1,842
    0
  20. #1837 Noey_unnie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 08:08
    คู่นี่น่ารักกกก
    #1,837
    0
  21. #1811 Oum Sirilak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:51
    โอ้ย นี่ก็คิดไว้แล้วว่าคุณหมอนี่แบคป่ะว่ะ ตอนแรกคิดว่าชานยอลเห็นภาพหลอนจริง ถ่อว ไอเบื๊อกเอ้ย55555555
    #1,811
    0
  22. #1770 -FL- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 11:52
    555555น่ารักกกก
    #1,770
    0
  23. #1740 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:40
    น่ารักอ่ะ
    #1,740
    0
  24. #1311 pim pimmi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 21:35
    นี่ก็นึกว่าแบคตาย 5555
    #1,311
    0
  25. #1239 Chaninat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 02:47
    โอ้ย...คิดว่าแบคฮยอนตายไปแล้วมสเป็นวิญญาณให้ชานยอลยกโทษให้...55555555555
    #1,239
    0