{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 4 : {OS} the yellow school bus ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    27 ส.ค. 58

  CR.SQW





ทุกความเกลียดมีความรัก และ ทุกความรักมีความเกลียด





.

.

.

.

 

 

 

 

 

แบคฮยอนเกลียดเวลาที่ตัวเองกำลังยืนรอรถอยู่หน้าบ้านในตอนเช้า

 




เขาเกลียดอากาศหนาวเย็นที่เข้าเกาะกุมทั่วทุกตารางนิ้วของร่างกาย เขาต้องคอยกระชับเสื้อกันหนาวเข้าหาตัวจนเกือบจะกลายเป็นก้อนกลมๆ เกลียดอาการแสบจมูกและผิวหน้าลอกเพราะอากาศแห้งจนเกินไป เกลียดคนที่เดินผ่านไปผ่านมาถึงแม้ว่าคนพวกนั้นจะไม่ได้มองเขาก็เถอะ แต่มันก็รู้สึกประหม่าไม่เบาที่ต้องมายืนนิ่งคล้ายกับจะเป็นเป้าสายตาอยู่แบบนี้

 




ปรี๊นๆ




 

แล้วที่สำคัญ เขาน่ะเกลียดรถตู้สีเหลืองอ๋อยลายลูกเป็ดที่จอดอยู่ตรงนั้นยิ่งกว่าอะไรดี




 

ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะกระชับกระเป๋าเป้ที่หลัง แบคฮยอนเดินดุ่มๆไปยังรถตู้ลายลูกเป็ดที่ห่างออกไปร้อยเมตร เขาเกลียดทุกสิ่งรอบตัวไม่เว้นแม้กระทั่งรถคันดังกล่าว เคยสงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมไอ้รถกระป๋องนี่ถึงไม่ขยับเยื้องมาจอดหน้าบ้านเขาแล้วให้ไอ้รุ่นพี่บ้านนั้นเดินมาบ้าง ทำไมต้องเป็นเขาอยู่ตลอดที่ต้องเดินไปหน้าบ้านของมัน

 




แบคฮยอนเพิ่งคิดแบบนี้ได้เมื่อตอนอยู่มัธยมต้นปีสอง วัยกำลังแสบและมีความคิดเป็นของตัวเอง

 




ทั้งที่ก่อนหน้านี้ทุกอย่างก็เป็นปกติ ตั้งแต่ประถมปีแรกยันมัธยมต้นปีหนึ่งเขาก็ไม่เคยคิดตะขิดตะขวงใจ จนกระทั่งได้แลกเปลี่ยนกิจวัตรประจำวันกับโอเซฮุนเพื่อนที่โรงเรียนนั่นแหละ

 




มึงจะตกเป็นทาสมันหรือไง ต้องเดินไปหามันทุกวันเนี่ย

 




พอมันพูดแบบนั้นแบคฮยอนก็เริ่มหงุดหงิดทุกครั้งที่ต้องเป็นฝ่ายเดินเท้าไปบ้านของรุ่นพี่ และแน่นอนว่าเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากทำหน้าบูด เคยประท้วงบอกลุงคนขับรถไปแล้วแต่แกก็ทำได้เพียงส่งยิ้มแห้งๆมาให้พร้อมกับบอกว่า เดินมาตรงนี้ง่ายกว่า ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่เห็นว่ามันจะง่ายกว่าตรงไหนเลย

 




เขาถอนหายใจก่อนจะสาวเท้าเดินเตะก้อนหินมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึงประตูรถ แบคฮยอนหยุดยืนพร้อมกับสบตาของคนที่เพิ่งจะเดินมาถึงเช่นกัน อีกฝ่ายคาบขนมปังไว้ที่ปาก เนกไทที่คอรุงรังเหมือนพวกชอบทำตัวซกมก ชุดนักเรียนก็ไม่ถูกระเบียบอีก.. อันที่จริงไอ้หมอนี่ก็ไม่มีอะไรถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้านั่นแหละ

 




ไง

 




ตั้งแต่สีผมที่ถูกย้อมให้กลายเป็นสีเงิน กระดุมเสื้อเม็ดบนสุดซึ่งไม่มีวันไหนเลยที่มันจะถูกกลัดเอาไว้เหมือนคนปกติทั่วไป เสื้อนักเรียนหลุดลุ่ยไม่อยู่ในกางเกง อ้อ แล้วก็สูทที่ถูกพาดเอาไว้ที่บ่านั่นอีก สาบานจากใจเลยว่าแบคฮยอนไม่เคยเห็นหมอนี่สวมมันเลยสักครั้งแม้จะเป็นในหรือนอกโรงเรียน

 




มองใหญ่เลย วันนี้ฉันหล่อกว่าปกติหรอ

 




คนตัวเล็กเบะปากแล้วทำหน้าเหม็นเบื่อพลางหันหน้าหนีเหมือนไม่อยากจะสนทนาปราศรัยด้วย ซึ่งก็เป็นไปตามนั้น เขาเอื้อมมือไปเปิดประตูรถแล้วก้าวเดินขึ้นไปอย่างไม่คิดอยากจะให้ความสนใจไอ้หูกางที่ยืนยิ้มกวนเบื้องล่างเท่าไหร่นัก

 




วูบหนึ่งที่แบคฮยอนคิดว่าตัวเองเป็นอิสระ

 




ทำไมต้องเดินหนีด้วยเนี่ย

 




แต่เขาลืมไปว่าที่นั่งบนรถน่ะมันเฮงซวย

 




แหนะ ทำหน้าเบื่อโลกอีกแล้ว

 




แล้วเขาก็เกลียดมัน

 




ยิ้มหน่อยดิแบคฮยอนนี่




 

เพราะมันทำให้เขาต้องมานั่งข้างคนเฮงซวย(ไม่แพ้ที่นั่งบนรถ)อย่างปาร์คชานยอล

 




หน้าบูดเป็นตูดลิงเลยน้า

 




ทุกวัน

 

 




 

 

แบคฮยอนนี่อปป้า!”

 




เสียงเจื้อยแจ้วจากเด็กสาวเบาะหน้าเรียกให้แบคฮยอนละสายตาจากวิวข้างทาง เขาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าตัวเล็กถักผมเปียที่โผล่หน้าพ้นขึ้นมาจากเบาะ แก้มกลมอมชมพูของอึนยองทำเอาอดที่จะเอื้อมมือไปหยิกเบาๆไม่ไหว

 




ว่าไงอึนยอง

 




สอนทำการบ้านหน่อย!”

 




วิชา?




 

เลขอะ ยากมากเลย

 




แบคฮยอนส่งยิ้มแหยๆไปให้ฝ่ายตรงข้าม เขาเป็นพวกไม่ถูกกับวิชาคณิตศาสตร์ยิ่งกว่าน้ำกับไฟที่ควรจะอยู่ไกลกัน แม้จะรู้ว่าเด็กน้อยที่โผล่หน้าพ้นเบาะมาจะอยู่แค่ประถมห้าก็เถอะ แต่สาบานด้วยความสัตย์จริงว่าแบคฮยอนน่ะแทบจะไม่มีความรู้เรื่องคณิตศาสตร์ในหัวเลยนอกจากบวก ลบ คูณ .. แล้วก็หารด้วยอีกนิดหน่อย

 




แต่ก็นะ สูตรคูณแม่แปดแม่เก้ายังท่องไม่คล่องเลยด้วยซ้ำ

 




อ่า.. คือว่า




 

น่า ช่วยหน่อยนะอปป้า วันนี้หนูต้องเอาไปส่งครูตอนคาบสามด้วยอะเด็กสาวว่าก่อนจะส่งสายตาอ้อนพิฆาตมาให้

 




อันที่จริงก็อยากช่วยนะ แต่..

 




ไหน เอามาดูซิ

 




คนที่นั่งอยู่เบาะข้างๆแบคฮยอนคว้าสมุดในมือของเด็กน้อยอึนยองไปก่อนจะพลิกดู ข้อนี้ก็เอานี่มาบวกกัน เสร็จแล้วก็เอาไปหารสอง แล้วก็เอามาคูณกับแปด คูณกับสิบสามอีกทีก็เสร็จแล้ว

 




ชูสมุดขึ้นก่อนจะชี้โบ๊ชี้เบ๊อธิบายเสร็จสรรพจนเด็กน้อยอึนยองตาวาว

 




ว้าวว ชานยอลอปป้าเก่งจังเลย

 




.....

 




เก่งกว่าแบคฮยอนอปป้าอีกนะเนี่ย

 




อ้าวเฮ้ย

 




มันเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว ก็ชานยอลอปป้าอยู่มัธยมปลายปีสุดท้ายแล้วนี่ แบคฮยอนยังเรียนมัธยมปลายปีสองอยู่เลยว่าพลางยิ้มหวาน ก่อนจะหันมาเผื่อแผ่ยิ้มนั้นให้คนที่นั่งข้างๆกัน เนอะแบคฮยอน

 




แบคฮยอนทำหน้าเป็นตูด เขายอมรับก็ได้ว่าตัวเองกำลังพาลเรื่องที่ต้องเหนื่อยเดินเป็นระยะทางร้อยเมตรโดยมีจุดมุ่งหมายคือรถนักเรียนคันสีเหลืองลายลูกเป็ดทุกวันแล้วเอามาลงกับปาร์คชานยอลโดยการแสดงออกว่าเหม็นขี้หน้าอีกคนมากแค่ไหน แต่ก็นะ เขาไม่อยากจะปฏิเสธหรอกว่าเหม็นขี้หน้าอีกคนจริงๆ ปาร์คชานยอลเริ่มทำตัวน่าหมั่นไส้(ในสายตาของเขา)ขึ้นทุกวัน นับตั้งแต่วันนั้นที่เขาโดนไอ้เซฮุนไซโคนั่นแหละ

 




สรุปก็คือเขามันคนขี้พาล ยอมรับก็ได้(โว้ย)

 




แบคฮยอนอปป้าชอบทำหน้าบูดทุกวันเลย นั่งตรงนั้นเบาะไม่นิ่มหรอเด็กน้อยอึนยองเอ่ยถามอีกรอบจนแบคฮยอนคิดว่ายัยหนูนี่ช่างเป็นคนขี้สงสัยเหลือเกิน ทำไมไม่หัดนั่งให้นิ่งๆเหมือนเพื่อนๆของเธอบ้างนะ

 




เปล่าอะ นั่งตรงนี้แล้วอึดอัด




 

เขาย้ำคำว่าอึดอัดเผื่อว่าลุงคนขับรถจะได้ยินแล้วจัดการที่นั่งใหม่ให้เขา ไอ้คนข้างๆน่ะไม่ต้องห่วง มันได้ยินอยู่แล้วและคงได้ยินจนชินแล้วด้วย แต่แบคฮยอนก็ไม่แน่ใจนักว่าเพราะความหน้าด้านหน้าทนของหมอนี่หรือเปล่าถึงทำให้มันยังยิ้มได้ทุกสถานการณ์แม้ว่าเขาจะแสดงออกว่ารำคาญมันมากแค่ไหนก็ตาม

 




อึดอัดทำไมอะ นั่งกับชานยอลอปป้าไม่ดีหรอ

 




ก็..

 




งั้นแลกที่นั่งกับหนูไหม หนูอยากนั่งกับชานยอลอปป้า

 




แบคฮยอนพยักหน้ารัวๆรับคำเจ้าตัวเล็กที่ยิ้มเผล่ เขายอมไปนั่งรวมกับเด็กประถมตรงเบาะแถวหน้าดีกว่าต้องมานั่งเบาะคู่ร่วมกันกับชานยอล ไอ้หมอนี่ชอบหาเรื่องแกล้งเขา หยอกนู่นหยอกนี่จนเขารำคาญแทบตายแต่มันก็เหมือนยังไม่รู้ตัว

 




แฮร่ หนูล้อเล่นเฉยๆอะ

 




อ้าว

 




พี่ชานยอลเคยบอกว่าห้ามใครก็ตามแลกที่กับพี่แบคฮยอน

 




....

 




เพราะพี่ชานยอลจะเหงา พี่ชานยอลอยากนั่งกับพี่แบคฮยอน

 




.....

 




เพราะงั้นพวกหนูจะไม่แลกหรอก

 




.....

 




เพราะพวกหนูรักพี่ชานยอล!”

 




เอ้อนะ.. งั้นก็แล้วแต่พวกเอ็งเลย




 




 

กิจวัตรประจำวันก็ดำเนินมาเรื่อยๆอย่างนั้นแล้วก็ยังคงเป็นแบบเดิมที่แบคฮยอนจะต้องเดินไกลเป็นระยะทางหนึ่งร้อยเมตรเพื่อตรงไปยังรถโรงเรียนคันสีเหลืองลายเป็ด ถามว่าเบื่อไหมต้องตอบเลยว่ามาก แต่ความน่าเบื่อที่ต้องเดินไกลมันยังไม่เท่าความน่าเบื่อตอนที่ต้องเจอหน้าปาร์คชานยอลบนรถโรงเรียนหรอก

 




แต่ก็นะ บอกแล้วไงว่าถึงบ่นไปก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี แม้ว่าแบคฮยอนจะทำท่าทางหงุดหงิดหรือรำคาญใจแค่ไหนแต่ทุกคนบนรถโรงเรียนก็กลับมองว่าเขาไม่ได้จริงจัง

 




ทั้งที่ความจริงแล้วเขาน่ะจริงจังโว้ย!

 


 

วันนี้แม่ไม่อยู่บ้าน พ่อก็ไม่อยู่บ้าน พี่แบคบอมก็ไม่ได้กลับบ้านตั้งแต่เมื่อคืน ทำให้บ้านวันนี้เงียบสงัดและมีเพียงแบคฮยอนอยู่เพียงคนเดียว เขากินข้าวคนเดียวตั้งแต่เมื่อวาน ทำการบ้านคนเดียว ดูทีวีคนเดียว ฟังเพลงคนเดียว สวดมนต์ก่อนนอนคนเดียว นอนบนเตียงเงียบๆคนเดียว

 




และตื่นสายเพียงคนเดียว

 




ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 




คนตัวเล็กแทบจะกรี๊ดออกมาเมื่อมองเห็นเลขดิจิตอลที่นาฬิกาหัวเตียงว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะแปดโมงแล้ว และแน่นอนว่ารถโรงเรียนคงไม่มาอยู่รอเขาเป็นเวลากว่าชั่วโมงแน่ๆ

 




สายๆๆ สายแล้วโว้ย!”




 

แบคฮยอนรีบวิ่งเข้าห้องน้ำก่อนจะระลึกชาติได้ว่าเมื่อวานเขาลืมตั้งนาฬิกาปลุก ให้ตายเถอะ ถ้าวันนี้ไม่มีสอบตอนเก้าโมงครึ่งก็ว่าจะหยุดเรียนอยู่หรอกนะ แต่นี่มันหยุดไม่ได้และเขาก็ต้องรีบไปโรงเรียนให้เร็วที่สุด คนตัวเล็กรีบอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะวิ่งออกมาชั้นล่าง คว้าขนมปังขึ้นทาแย้มแล้วยัดเข้าปากให้พออยู่ท้อง ก่อนจะวิ่งทั่กๆออกมาจากบ้านจนหน้าตั้ง

 




แบคฮยอนก้มหน้าก้มตาใส่รองเท้าผ้าใบ จนไม่ทันได้สังเกตเลยว่ามีใครบางคนมายืนอยู่ตรงหน้า

 




แฮร่!”

 




เฮ้ย!”

 




คนตัวเล็กสะดุ้งก่อนจะแปรเปลี่ยนจากสีหน้าตื่นตกใจเป็นรำคาญใจแทนเมื่อเห็นรอยยิ้มกวนประสาทอย่างทุกวัน

 




ของปาร์คชานยอลคนเดิม

 




ตื่นสาย

 




ยุ่ง แบคฮยอนสวนกลับทันควัน มายืนทำอะไรหน้าบ้านคนอื่น

 



ก็ไม่ได้อยากจะมานักหรอก แต่เมื่อเช้าลุงคนขับรถจอดรอตั้งยี่สิบนาที บีบแตรแล้วบีบแตรอีกแต่นายก็ไม่ลงมา

 




.....

 




ฉันก็เลยกลัวเด็กแถวนี้ต้องไปโรงเรียนคนเดียว

 




ต้องยอมรับว่ามีวูบหนึ่งที่แบคฮยอนรู้สึกดี แต่พอนึกไปนึกมา คนอย่างปาร์คชานยอลน่ะหรอจะอ่อนโยนแบบนั้น ไอ้หมอนี่ก็เป็นแค่พวกมือถือสากปากถือศีลนั่นแหละ อ้อ.. ไม่สิ มือถือสากแถมปากยังหมาถึงจะถูก

 




สิบเจ็ดแล้วไม่ใช่เจ็ดขวบ ไปเองได้

 




ก็ไม่ได้ว่าอะไร ชานยอลยิ้มบางๆ แต่ถ้าไปด้วยกันก็ดีกว่าป่ะล่ะ

 




....

 




ไม่เถียงแสดงว่าใช่นะ ป่ะ ขึ้นรถ ผินหน้าไปทางรถญี่ปุ่นที่จอดเทียบอยู่หน้าบ้าน แบคฮยอนจำได้ว่าเป็นรถของอีกฝ่าย คนตัวเล็กมองหน้าอีกฝ่ายอย่างชั่งใจ

 




ก่อนจะตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ

 




ไม่ไป

 




เฮ้ แล้วจะนั่งรถไปเองน่ะหรอ

 




....




 

ฝันได้เลย นายไม่มีทางไปถึงโรงเรียนก่อนเก้าโมงครึ่งได้หรอก กว่าจะถึงคงปาไปสิบโมง

 




แบคฮยอนขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน แล้วรู้ได้ไงว่าฉันต้องไปโรงเรียนก่อนเก้าโมงครึ่ง

 




คนมันเก่ง ชานยอลยักไหล่ ตกลงจะไปขึ้นรถได้หรือยัง

 




แบคฮยอนเหลือบมองนาฬิกาข้อมือแล้วก็พบว่าตอนนี้แปดโมงสี่สิบเข้าไปแล้ว ถ้าเขายังไม่รีบมีหวังไปไม่ทันสอบแน่ จากบ้านไปโรงเรียนก็ใช่ว่าจะใกล้เสียเมื่อไหร่กัน

 




เออ ก็ได้วะ

 




จะยอมขึ้นรถนายเพราะมันใกล้จะสายแล้วเฉยๆหรอกนะ

 




ดีมากไอ้ลูกหมา

 




นั่น..

 




ไม่ต้องมาทำเป็นยิ้มกว้างแบบนั้นเลยนะไอ้บ้าชานยอล!

 








 

 

มึงก็ชอบไปยั่วโมโหเขา ไม่แปลกหรอกที่เขาจะเกลียดขี้หน้ามึง




 

ชานยอลดูดเส้นราเม็งเข้าปากก่อนจะเคี้ยวหยุบหยับแล้วทำหน้ากวนประสาทจนลู่หานแทบจะถอดรองเท้าขึ้นมาปาหน้า ชานยอลหัวเราะหึๆเมื่อกวนเพื่อนได้สำเร็จ ก็นะ งานของเขาคือการกวนประสาทเพื่อนให้ถึงที่สุดจนมันมีปฏิกิริยาตอบรับ นั่นล่ะถึงจะถือว่าประสบความสำเร็จ

 




ถ้ากูเป็นน้องเขากูจะทำเรื่องย้ายไปนั่งรถคันอื่น

 




แถวบ้านกูมีรถวิ่งคันเดียวว่ะโทษที




 

ไอ้เหี้ย.. รู้ว่าน้องเขาไม่มีทางเลือกแต่มึงก็ยังทำเขาได้ลงเนอะ

 




มึงพูดเหมือนกูขืนใจมันทุกวันงั้นแหละ




 

ก็มึงมันกวนส้นตีนนี่หว่า ที่มึงมาเล่าให้กูฟังนี่อย่างกับพวกโรคจิตชอบแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิง ลู่หานขมวดคิ้ว ต่างกันก็แค่มึงเป็นพวกโรคจิตชอบกวนตีนเขาเหลือเกินเท่านั้นเอง

 




ชานยอลยกชามขึ้นซดน้ำราเม็งดังซูด ก่อนจะยกยิ้มเผล่ให้กับเพื่อนสนิทที่นั่งทำหน้าเป็นกวางหิวนมอยู่ฝั่งตรงข้าม มึงไม่เคยได้ยินหรอวะไอ้ลู่

 




....




 

ผู้ชายอะ ยิ่งชอบก็ยิ่งแกล้งเว้ย

 




ยักคิ้วให้สองจึกก่อนจะคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากร้านไปอย่างหล่อเพื่อขึ้นรถญี่ปุ่นคันเดิมขับกลับบ้าน ลู่หานเคยสงสัยนะว่ามันมีรถแล้วทำไมถึงยังต้องนั่งรถโรงเรียนตอนเช้าด้วยวะ การขึ้นรถโรงเรียนเป็นอะไรที่โคตรจะลูกคุณหนูสำหรับเขา แล้วหน้าอย่างไอ้ชานยอลก็ไม่ได้เฉียดใกล้กับคำนั้นเท่าไหร่ถึงแม้มันจะหล่อก็เถอะ

 




แล้วเขาก็เพิ่งมารู้เมื่อเร็วๆนี้

 




มันยอมเป็นเด็กติ๋มในสายตาเพื่อนๆก็เพื่อน้องแบคฮยอนคนดีของมันนั่นเอง

 


 

เฮ้อ อยากอ้วกชะมัด



 





 

นอกเหนือจากรถโรงเรียนและปาร์คชานยอลแล้ว สิ่งที่แบคฮยอนเกลียดอีกอย่างก็คือการต้องมายืนหน้าบ้านมันพร้อมกับถ้วยซุปสาหร่ายที่แม่ใช้ให้เอามาให้มันแทบทุกวันนี่แหละ

 




ติ๊งหน่อง




 

เกลียดการกดออดที่เป็นการเรียกมันออกมานี่ด้วย

 




วันนี้ซุปสาหร่ายหรอ ชานยอลยิ้ม ขอบใจนะลูกหมา

 




ใครลูกหมา

 




ก็นายไง หน้าเหมือนลูกหมาขนาดนี้

 




ชานยอลรู้ตัวแล้วว่ากำลังทำให้แบคฮยอนหงุดหงิด เขายกยิ้มกว้างพร้อมกับถือถ้วยซุปเอาไว้อย่างนั้น คนตัวเล็กกอดอกแล้วหันหน้าไปอีกทางเหมือนเริ่มจะไม่สบอารมณ์ ซึ่งชานยอลก็รู้ดี




 

รอแป๊บนึงนะ

 




ร่างสูงพูดจบก็วิ่งเข้าไปในบ้านเกือบสองนาที ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับถ้วยซุปเปล่าๆที่อยู่ในมือเพราะเทซุปใส่ชามของที่บ้านไปแล้ว แบคฮยอนแบมือออกไปเพื่อขอถ้วยซุปคืน




 

เดี๋ยวเดินไปส่งที่บ้าน

 




แค่ถ้วยซุปเนี่ยนะ?ไม่ได้แบกลังหนักแปดกิโลกรัมมาเสียหน่อย ทำไมต้องเดินไปส่งด้วย

 




เออน่า มีเรื่องจะบอก เยอะแยะเลย

 




ชานยอลเดินผิวปากตามหลังไอ้ตัวแสบที่เดินนำหน้า วันนี้เขามีเรื่องอยากจะคุยกับแบคฮยอนเยอะแยะไปหมด ลู่หานบอกว่าเขาควรจะเปิดใจคุยกับแบคฮยอนได้แล้วก่อนที่น้องจะเกลียดหน้าเขาไปมากกว่านี้

 




ซึ่งชานยอลก็คิดว่าจริง เขาคิดว่าแบคฮยอนกำลังจะเกลียดเขาจนแทบทะลุปรอท

 




ทีแรกแบคฮยอนจะไม่ให้เขาเข้าไปในบ้านหรอก แต่ชานยอลก็พูดอยู่อย่างเดียวว่ามีเรื่องจะคุยด้วยจริงๆ แต่ไอ้ตัวแสบก็ยังคงแสบแบบเดิม ชานยอลต้องใช้เวลาเจรจากว่าสิบห้านาทีเพื่อจะขอเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ

 




ชานยอลเคยมาที่บ้านหลังนี้สมัยยังเด็ก เขาชอบบรรยากาศของบ้านแบคฮยอนเพราะมันร่มรื่นและมีต้นไม้เต็มไปหมด เขาชอบเวลาที่แบคฮยอนนั่งเล่นขุดดินอยู่ข้างๆต้นซากุระ ชอบมองเพราะมันเพลินดี แม้เขาจะไม่ได้เข้าไปเล่นด้วยเพราะตอนเด็กๆเป็นประเภทกลัวความสกปรก แต่แบคฮยอนก็ยังน่ารักแม้จะมีดินที่เขาไม่ชอบเปื้อนตามหน้าเต็มไปหมด

 



ไม่ต้องเข้าไปในบ้านหรอก มีอะไรก็คุยตรงนี้เลย แบคฮยอนพูดเมื่อเราเดินมาหยุดยืนอยู่ใต้ต้นซากุระต้นเดิม ชานยอลยิ้ม ภาพเด็กน้อยแบคฮยอนลอยเข้ามาในหัวของเขาอีกรอบ

 




จริงๆก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่อยากรู้ว่าทำไมนายถึงเกลียดฉันจัง

 




..... แบคฮยอนนิ่งไปสักพักเหมือนใช้ความคิด ก็นายมันกวนประสาท

 




แค่นั้น?



 

น นายเคยเอาหนอนมาแกล้งฉันตอนประถมสี่

 




"แล้วไงต่อ?

 




แล้ว.. แล้วนายเคยบอกว่าฉันขี้เหร่ ตอนนั้นนายชี้ไปที่หมาข้างถนนที่เป็นขี้เรื้อน นายบอกว่าหน้าเหมือนฉันเด๊ะเลย

 




.....




 

แล้ว..

 




ตอนนั้นนายก็บอกว่ารักยัยคิมยุนอามากกว่าฉันด้วย




 

นั่นแหละสาเหตุที่แท้จริง แบคฮยอนไม่เคยบอกใคร แม้กระทั่งเพื่อนสนิทอย่างเซฮุนที่เขาใช้มันมาเป็นข้ออ้างในการเกลียดขี้หน้าชานยอลมาโดยตลอด




 

แล้วอะไร?

 




แล้ว.. แบคฮยอนกลืนน้ำลาย แล้วก็ไม่มีอะไรแล้ว นอกเหนือจากที่นายชอบแกล้งฉันกับกวนประสาทฉันนั่นแหละ

 




แบคฮยอนปด

 




ตอนมัธยมปลายปีที่หนึ่ง เขาถามชานยอลว่าระหว่างเขากับคิมยุนอาห้องสามหมอนั่นรักใครมากกว่ากัน ชานยอลนึกอยู่นานว่าคิมยุนอาที่ว่านั่นคือใครเพราะไม่ได้เรียนชั้นเดียวกัน จนแบคฮยอนต้องบอกไปว่าคิมยุนอาก็คือคนที่ชอบซื้อน้ำแดงไปให้ชานยอลทุกวันตอนเตะบอลเสร็จคนนั้นไง




 

ชานยอลร้องอ๋อ ก่อนจะตอบกลับมาเต็มปากเต็มคำ

 




คิมยุนอาสิ ฉันต้องรักเธอมากกว่านายอยู่แล้ว

 




นั่นแหละ ตั้งแต่วันนั้นแบคฮยอนก็ไม่ยอมคุยดีๆกับชานยอลอีกเลย

 




เอาล่ะ เขายอมรับก็ได้ว่ามันไร้สาระ แต่เรื่องนี้มันมีอิทธิพลต่อจิตใจจริงๆ แล้วยิ่งโดนไอ้เซฮุนไซโคเรื่องที่ต้องเดินไกลเป็นระยะทางหนึ่งร้อยเมตรนั่นด้วยแล้วก็ยิ่งแล้วใหญ่




 

ก็นะ.. ถ้าไม่ลองชอบใครดูคงไม่รู้หรอก

 




เหมือนที่แบคฮยอนน่ะชอบปาร์คชานยอลมาตลอด

 




งั้นหรอชานยอลหัวเราะเบาๆ ฉันมีเรื่องค้างคา ต้องรีบบอกก่อนที่นายจะเกลียดฉันมากกว่านี้

 




.....

 




ฉันเป็นประเภทชอบพูดอะไรตรงๆ อาจจะดูขวานผ่าซากแต่ขอแค่นายรับฟังเฉยๆก็พอ

 




แบคฮยอนรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนไปหมดในตอนที่ชานยอลเปลี่ยนจากสีหน้ากวนประสาทเหมือนเช่นทุกวันเป็นสีหน้าจริงจังจนเขาแทบจะปรับอารมณ์ตามไม่ทัน

 




นายไม่สงสัยบ้างหรือไงว่าทำไมฉันถึงได้นั่งรถโรงเรียนทั้งที่ตัวเองก็มีรถขับ

 




เอ่อ.. เรื่องนั้น.. เซฮุนบอกว่าเพราะนายอยากกวนประสาทฉัน

 




เซฮุน? ไอ้เด็กผอมกระหร่องนั่นน่ะหรอ

 




ย่าห์! นั่นเพื่อนฉันนะ!” แบคฮยอนแหวเสียงดัง ถึงจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไอ้เซฮุนมันผอมกระหร่องจริงๆ

 




อ่า อันที่จริงหมอนั่นก็พูดถูก ฉันอยากกวนประสาทนาย

 




แบคฮยอนเตรียมอ้าปากพ่นคำด่า แต่ก็ไม่ทันชานยอลที่สวนกลับมาอีกครั้ง แต่ที่ฉันกวนประสาท มันก็มีเหตุผล

 




..... แบคฮยอนเลือกที่จะเงียบแล้วฟัง




 

ก็เหมือนอย่างวันนั้นที่ฉันนั่งรอนายอยู่หน้าบ้านนายเพื่อรอไปโรงเรียนด้วยกัน

 




....




 

สารภาพก็ได้ ฉันสืบหมดอะว่านายเรียนอะไรตอนไหนบ้าง ชานยอลยกมือเกาแก้ม ก็จากไอ้เซฮุนเพื่อนสนิทนายนั่นแหละ

 




เซฮุน?

 




ไอ้เซฮุนที่ไซโคให้เขาอย่าไปยอมชานยอลอะนะ!

 



"หมอนั่นยังบอกด้วยว่านายเคยโกรธฉัน เพราะฉันบอกว่ารักยุนอามากกว่านาย"





"ฉันเปล่านะ!"




"อย่ามาปากแข็ง" ชานยอลยิ้มมุมปาก "แต่ฉันไม่ได้รักยัยนั่นหรอก ตอนนั้นก็แค่อยากเห็นนายหึงเท่านั้นเอง"




"....."




"ไม่คิดเลยว่าจะหึงแรงถึงขั้นไม่ยอมคุยด้วยตั้งหลายปีขนาดนี้"





แบคฮยอนรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า ตอนแรกกะว่าจะโทษอากาศแต่พอนึกขึ้นได้ว่ามันหนาวขนาดนี้ก็คงต้องโทษตัวเขาเองแล้วล่ะ





โทษตัวเองที่ดันเผลอไปเขินไอ้หูกางตรงหน้านี่ซะได้




แต่เซฮุนน่ะหรอ.. ไม่จริงอะ” แบคฮยอนพึมพำ

 




จริง แต่ชานยอลดันได้ยิน หมอนั่นเป็นสายของฉันเองแหละ

 




แบคฮยอนกำลังอึ้ง

 




เขาไม่คิดว่าเซฮุนจะเป็นสายของปาร์คชานยอลจริงๆ ไม่คิดว่ามันจะเอาเรื่องที่เขาโกรธชานยอลเพราะคิมยุนอาไปบอกชานยอลด้วย ว่าแต่ไอ้สองคนนี้มันไปแอบคุยกันตอนไหนที่ไหนเมื่อไหร่ยังไง ทำไมเขาที่ตัวติดกับเซฮุนที่โรงเรียนแทบทุกวันถึงไม่เคยรู้อะไรเลยอะ!

 




ได้ไงเนี่ย!

 




เอาล่ะ ไม่ต้องอึ้ง ชานยอลเอ่ยขัดเด็กน้อยที่อ้าปากค้างอยู่ ประเด็นสำคัญที่ฉันอยากจะบอกนายวันนี้มันมีมากกว่านั้น

 




อะไรของนายอีก แค่นี้ฉันยังอึ้งไม่พอหรือไง




 

นายต้องอึ้งกว่านี้แบคฮยอน เพราะฉันจะจีบนาย

 




แล้วแบคฮยอนก็อึ้งไปเลยอีกครั้งจริงๆ

 




เตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้เลย

 



 

โอเค เขายอมแล้ว

 




ยอมปาร์คชานยอลหมดทั้งตัวทั้งใจเลย(ก็ได้วะ)


 








TALK :

มาอีกเรื่องแล้ว แรงบันดาลใจมาจากรถโรงเรียนที่วิ่งขวั่กไขว่ในตอนเช้า

ฝากด้วยนะคะ อ่านคั่นเวลาสนุกๆเนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3351 areenachesani (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 16:57
    ที่ผชเค้าเเกล้วเพราะเค้าชอบบ-///-
    #3,351
    0
  2. #3343 ปลาหมึกทอดอร่อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:43
    ผู้ชายแกล้งแปลว่าผู้ชายชอบบบบบ~
    #3,343
    0
  3. #3273 BN0412 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 23:47
    ชอบเลยแกล้งนี่เอง น่ารักกกกกก
    #3,273
    0
  4. #3248 pichaya_aom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 23:12
    เป็นเรื่องที่เค้าชอบที่สุดเลยยยยยย
    #3,248
    0
  5. #3209 DBK1802 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 02:30
    แหม บอกว่ารำคงรำคาญเบื่อขี้หน้าไม่อยากเจอไม่ชอบที่กวนประสาท หึงที่เขาบอกชอบคนอื่นแล้วงอนไม่ยอมคุยกะเขาเป็นปีนี่เองนะแบคฮยอน ทำมาเปง อิอิ
    #3,209
    0
  6. #3187 jyyj25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:05
    เกือบตายเพราะปากแล้ว5555
    #3,187
    0
  7. #2822 เอาตรงตรงตรงเลยนะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 18:34
    ไม่คุยหลายปี โอมายก็อด555555
    #2,822
    0
  8. #2758 pcy921 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:01
    หุยยยย งอนเขามาตั้งหลายปี5555
    #2,758
    0
  9. #2453 litterrabbitza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 15:45
    น่ารักกกกก
    #2,453
    0
  10. #2416 qqxr_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 17:24
    เซฮุนร้าย55555555
    #2,416
    0
  11. #2314 pdl2002 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 21:21
    น่ารักก<3
    #2,314
    0
  12. #2018 CHan CHaNom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 01:42
    ชอบ ชาน ยอล มั๊ก มากก
    #2,018
    0
  13. #1834 Noey_unnie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 07:29
    อะไรของแกเนี่ยเซฮุนเป็นสายให้ชานยอลจริงป่าวเนี่ยใสไฟเค้าซะแล้วพี่ชานนี่อะไรคือผู้ชายยิ่งแกล้งแปลว่ายิ่งรักอรั้ยเขินนน แบคยอนหนูอ่อยหนักไปนะลูกแหม่ยอมหมดเลยหรออออ
    #1,834
    0
  14. #1737 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 20:31
    ก็ต่างคนต่างชอบนี่เอง
    #1,737
    0
  15. #1499 nuttopk625 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 19:25
    ยอมเค้าหมดเลยหรอ >.<
    #1,499
    0
  16. #1361 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 17:31
    หวายยย
    #1,361
    0
  17. #1303 pim pimmi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 12:07
    >< น่ารักกกก
    #1,303
    0
  18. #1063 dark chocolate (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 00:44
    หวีดสุดดดดด
    #1,063
    0
  19. #955 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 13:34
    น่ารักอ่าาาา
    #955
    0
  20. #523 คปซป. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:32
    งอนเขาตอนเขาบอกว่าชอบคนอื่นก็บอกแม้ะ5555555
    #523
    0
  21. #464 -[**Jha...JaA**]- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:32
    โถ่ถถถ ผิดใจกันนิดหน่อยเอง นิก็ชอบกวนประสาทน้องเขาเหลือเกิลลลลล
    #464
    0
  22. #321 junojunox (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 00:26
    น่ารักกกก
    #321
    0
  23. #215 borbor' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 19:15
    เราเคยนั่งรถโรงเรียนนะ สนุกดี. แต่มันก็นานมาแล้วแหละ อยากบอกว่าเคยนั่งฟรีหกปีซ้อนเลย / อภิสิทธิ์มาก หลังๆย้ายบ้านมาใกล้โรงเรียนเลยขับมอไซด์แทน ตอนนี้แทบจะเป็นสิงห์ถนนล่ะ เจอแยกเยอะแยะ แต่ก็เซียนหลบแยกได้นะเออ หวังๆอยู่เหมือนกันว่าขับๆไปิาจจะได้เจอชานยอลขับมอไซด์ข้างๆกัน / มโนหนักมาก 555555555555
    #215
    0
  24. #175 แบ้กซี่ซู่ซ่าส์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 18:25
    ประโยคสุดท้ายคือระ เธอแลดูแรดมากแบค555
    #175
    0
  25. #151 ribbon blue (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 14:17
    เนื่องนี้น่ารักกกกก
    #151
    0