{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 39 : {SF} ก่อนวันวาน - ๓ {๕๐%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    3 พ.ค. 61









ใจเอ๋ย.. ใจเรา โฉดเขลาหรือนั่น

ปล่อยรักนั้นให้เดินผ่านไป













- 2006






ความผูกพันระหว่างเรา ถูกโยงระยางจนกลายเป็นสายใยบางๆที่มากกว่าคำว่าเพื่อน



เขาคิดเอาเองว่าระหว่างเรานั้นไม่มีใครเลยที่จะไม่รู้ถึงหัวใจของตัวเองว่ากำลังคิดอะไร เพราะเราต่างก็พูดคุย ทักทาย และทำความรู้จักกันจนเกินเลยไปกว่าคำว่ารู้จักมาเกือบจะหนึ่งปีแล้ว แม้ว่าสุดท้ายอีกฝ่ายก็ไม่ยอมบอกเสียทีว่าชื่ออะไร แต่ก็ดูจะชอบใจกับชื่อบีที่เขาเป็นคนตั้งให้ไม่น้อย


‘เดี๋ยวจะนอนแล้ว.. ดึกขนาดนี้ชัชเองก็ไปนอนเถอะ’


เขาอมยิ้ม มองผ่านหน้าต่างออกไปก็เห็นพระจันทร์ดวงใหญ่ที่ส่องสว่างในคืนที่ฟ้าปราศจากเมฆ แค่เห็นเท่านั้นแหละ.. เขาไม่มีเวลามาพิจารณาว่ามันสวยงามมากเพียงใด ในเมื่อคนปลายสายดึงความสนใจไปจนหมดสิ้นแล้ว


“ยังไม่ง่วงเลย”


‘แต่พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียนไม่ใช่หรือไง’


“ก็.. ใช่” เขาว่าอย่างนั้นแล้วเอ่ยถามกลับไป “บีง่วงแล้วเหรอ ถ้าง่วงก็ไปนอนก่อนได้เลยนะ”


‘จริงๆก็.. ยังไม่ค่อยง่วงหรอก’


เขายิ้ม และเขาเชื่อว่าบีเองก็กำลังยิ้มเช่นกัน


‘แต่พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียน.. อ้อ มีสอบเก็บคะแนนตอนเช้าด้วย ถ้าตื่นสายต้องไปไม่ทันแน่’


จากนั้นอีกฝ่ายก็บรรยายถึงความโหดหินของคุณครูวิชาภาษาอังกฤษให้ฟัง แม้ว่าจะบ่นให้เขาฟังหลายครั้งหลายหนแล้ว แต่บีก็ยังดูเคืองขุ่นอยู่ไม่น้อย เล่ากี่ครั้งก็จะใส่น้ำเสียงจริงจังเจือปนกับความโมโหเล็กๆเอาไว้ และถึงแม้จะไม่ได้เห็นหน้าตอนคุย แต่ชัชเองก็รู้ดี.. คงจะไม่ต่างไปจากลูกสุนัขที่กำลังโกรธสักเท่าไหร่


ระยะหลังๆมานี้เราเจอกันบ่อยขึ้น.. ก็บนขบวนรถไฟฟ้าเหมือนอย่างเคย เราพากันแวะหาอะไรกินตามสถานีต่างๆ ซึ่งได้รับฟังจากคนรู้จักของเรามาอีกทีว่าร้านนั้นร้านนี้อร่อย แม้จะมีบางร้านที่อร่อยถูกปากของเราจริงๆ หรือบางร้านที่ไม่เลย แต่เขาก็มีความสุขที่ได้ใช้เวลากับอีกคน


มีความสุขตอนที่เดินตามร่างเล็กๆในชุดนักเรียนเข้าออกร้านนั้นร้านนี้ เราสองคนคงเหมือนคู่เพื่อนสนิทที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ออกจะแปลกหน่อยตรงที่ชุดเครื่องแบบของเรามาจากคนละโรงเรียน


ไอ้เอินกับไอ้แซมบอกว่าเขาเป็นเอามาก.. แต่ก็นั่นล่ะ เขาเองก็ไม่อยากจะปฏิเสธนักหรอก เขาเป็นแบบนั้นตั้งแต่ตอนที่ไม่ยอมรับสายน้องน้ำผึ้งเพราะขี้เกียจ แต่พอบีโทรมาเขาก็ไม่ลังเลที่จะกดรับ พร้อมกับรอยยิ้มบ้าบอบนใบหน้าของตัวเอง


เหมือนรอยยิ้มตอนนี้ไม่มีผิด


‘ถ้างั้นเราไปนอนแล้วนะ’


“อ๋อ.. จะไปแล้วเหรอ” นึกเสียดายขึ้นมาในใจ เขาคิดว่ามันเป็นแบบนี้ทุกครั้งในตอนที่ได้คุยกับบีจนลืมเวลา “งั้นก็รีบนอนนะ ช่วงนี้อากาศเย็นๆ อย่าลืมห่มผ้าหนาๆด้วย”


‘รู้แล้ว.. บอกอย่างนี้ทุกวันเลย ไม่เบื่อหรือไง’


เขายิ้ม “ไม่เบื่อหรอก.. ไม่เคย”


‘เฮ้อ ตามใจ’ ฝ่ายนั้นถอนหายใจแล้วก็พูดต่อ ‘ถ้างั้นเราไปละ รีบๆนอนด้วยล่ะ’


“ครับๆ เดี๋ยวจะไปนอนแล้ว.. เอ้อ บี”


‘หืม’


“หลับคืนนี้ ไม่ต้องฝันนะ”


เพราะเคยให้เหตุผลไปแล้วว่าการนอนหลับแบบไม่ฝันจะทำให้หลับได้สนิทที่สุดซึ่งเป็นผลดีต่อสุขภาพ ดังนั้นบีจึงไม่ได้คิดสงสัย แถมยังหัวเราะเบาๆแล้วอวยพรให้ไม่ฝันเหมือนกันกลับมาก่อนจะกดวางสายไป ทิ้งไว้ให้เหลือแค่เขาที่ผละจากโทรศัพท์แล้วเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนอย่างทุกที


เขาวางแผนและมีความคิดต่างๆมากมาย อย่างแรก เขากำลังคิดว่าควรจะบอกบียังไงดีว่าเขากำลังชอบ.. แต่เขาคิดว่าบีน่าจะรู้เรื่องนั้น เพราะเขาแสดงออกอย่างชัดเจนมาโดยตลอด ดังนั้นแล้วสิ่งถัดมาที่เขากำลังนึกถึงคือควรจะทำยังไงให้ความสัมพันธ์ของเรามันเดินหน้าไปอีกขั้น


ในที่นี้เขาหมายถึงการเป็นคนรัก.. ชัชคิดไปถึงขั้นนั้น เพราะเขากำลังจริงจัง


เสียงเคาะประตูที่ไม่น่าจะดังขึ้นในเวลาเที่ยงคืนเรียกเขาให้หันกลับไปมอง ร่างสูงลุกขึ้นยืนก่อนจะเปิดประตูออก ปรากฏให้เห็นร่างของแม่ที่ถือแก้วนมร้อนเอาไว้ในมือ เขาไม่ลังเลที่จะเปิดทางให้เธอเดินเข้ามาในห้อง


“นมร้อนจ้ะ พี่สาวเราเขาซื้อมาจากร้านเดิม” เธอว่าก่อนจะวางแก้วนมเอาไว้ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ของเขา


“อ่อ.. พี่เขากลับมาแล้วเหรอครับ”


“จ้า เที่ยงคืนเข้าไปแล้วจะยังไม่กลับมาได้ยังไง” แม่ว่าก่อนจะหัวเราะเบาๆ “ว่าแต่เราเถอะ เมื่อกี้แม่ได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์.. คุยกับสาวที่ไหนนะ”


แม่เดินไปจัดโต๊ะให้เขาเหมือนอย่างทุกครั้งที่เข้ามาในห้องนี้ ซึ่งตัวของเขาเองก็ไม่มีอะไรที่จะต้องปิดบัง จึงไม่ได้ปัดป้องในเรื่องนั้น เขาเดินมานั่งที่ปลายเตียงของตัวเองพลางยิ้มรับเมื่อถูกแม่จับได้ “เปล่าครับ ไม่ได้คุย”


“จะไม่ได้คุยได้ยังไง.. อย่าว่าแต่เมื่อกี้เลย เอาเข้าจริงก่อนหน้านี้แม่ก็เคยแอบได้ยินเราคุยโทรศัพท์อยู่เหมือนกัน” ว่าพลางนั่งลงบนเก้าอี้ตรงโต๊ะคอมพิวเตอร์ของเขา “บอกมาเดี๋ยวนี้เลยว่าคุยกับใคร”


พอแม่เริ่มเข้าสู่โหมดจริงจังเขาก็เริ่มไม่ปลอดภัยขึ้นมาเสียอย่างนั้น ร่างสูงมองแม่ที่จ้องมาเหมือนต้องการจะเค้นเอาความจริงเสียเดี๋ยวนี้ ดูท่าว่าที่เอานมร้อนเข้ามาในห้องของเขาก็น่าจะเป็นเพราะเหตุนี้


“ก็.. ทั่วๆไปแหละครับแม่”


“ทั่วๆไปของเราน่ะหมายถึงอะไร”


ตอนนั้นเขารู้ตัวได้ทันทีว่าคงจะถูกแม่ต้อนให้จนมุมเข้าให้อีกแล้ว ร่างสูงถูมือเข้าหากันไปมาพร้อมกับก้มมองมัน เขาไม่กล้าหยุดสายตาเอาไว้ที่คนเป็นแม่อีกต่อไป แล้วไม่นานจากนั้น เขาจึงเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่ไม่ดังมากนักราวกับคนขาดความมั่นใจ


และใช่.. เขาเป็นเช่นนั้นจริงๆ


“ก็.. เพื่อนคนละโรงเรียนครับ”


“แน่สิ เพราะถ้าโรงเรียนเดียวกันแม่ต้องเป็นลมแน่”


ชัชเผลอกำมือสองข้างเข้าหากันแน่นก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่นราวกับไม่ได้คิดอะไร ทั้งที่เขารู้สึกอึดอัดแทบตายกับการที่แม่พูดออกมาแบบนั้น .. ที่จริงโรงเรียนของเขาเป็นโรงเรียนชายล้วน คงจะแปลกแน่ถ้าหากคบกับเพื่อนในโรงเรียนเดียวกัน


แต่จะให้พูดยังไงว่าเพื่อนคนละโรงเรียนที่ว่านั้นก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน


“เด็กโรงเรียนไหนล่ะ บอกแม่ได้ไหม”


เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แล้วเอ่ยบอกออกไป “เอาไว้เดี๋ยวผมจะบอกตอนที่ผมได้เป็นแฟนกับเขาแล้วนะครับ”


แม่หัวเราะน้อยๆเมื่อได้ยินอย่างนั้น ซ้ำยังส่งสายตาล้อเลียนมาให้เขาไม่เลิก แต่สุดท้ายแล้วก็ทำสีหน้าให้เป็นปกติแล้วก็พูดแบบจริงจังมากขึ้น “เอาล่ะๆ แม่แค่มาถามเพราะว่าเป็นห่วง อยากให้เราได้คบกับคนดีๆน่ะลูก”


“........”


“วัยรุ่นน่ะ.. อยากจะคบกับใครก็ไม่เป็นอะไรหรอก ขอแค่นิสัยดี ไม่ทำให้เราปวดหัวก็พอ” 


แต่แม่ต้องไม่ชอบแน่ถ้ารู้ว่าคนที่เขาชอบไม่ใช่เด็กผู้หญิงเหมือนอย่างที่แม่จินตนาการเอาไว้


ไม่นานนักแม่ก็ขอตัวกลับไปพักผ่อน และในห้องนี้ก็เหลือเพียงเขาแค่คนเดียวเหมือนก่อนหน้านี้


อีกสิ่งหนึ่งที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนก็คือเรื่องของคนอื่นๆที่มองเข้ามา เขาลืมมองไปเสียสนิทว่ามันมีอีกหลายปัจจัยเหลือเกินในความรักของเขา ความรักของคนสองคนไม่ใช่แค่คนสองคนเท่านั้นที่มีส่วนเกี่ยวข้อง


แต่ว่า.. เขาในตอนนั้น คิดเรื่องที่ซับซ้อนขนาดนี้ไม่ได้หรอก


เพราะคืนนั้นเขาก็ทำเพียงแค่เข้านอนเหมือนอย่างปกติ โดยคาดหวังว่าวันพรุ่งนี้จะได้เจอกับบีเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เขาเป็นเพียงเด็กชั้นมัธยมปลายคนหนึ่งที่กำลังหลงรักคนที่ตัวเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชื่ออะไร และไม่รู้รายละเอียดอะไรเกี่ยวกับอีกคนเลย



เขาเป็นคนที่คิด.. และเข้าใจไปเองว่าอีกคนคงจะรักเหมือนกัน






- - - - - - - - - -






- 2017








สถานการณ์ที่แสนอึดอัด ยังไม่เท่าหัวใจของเขาที่มีหลากหลายความรู้สึกปะปนกันอยู่ในนั้น



แก้วกาแฟร้อนถูกวางเอาไว้ตรงหน้าของคนที่เขาตั้งใจจะซื้อมันมาให้ตั้งแต่แรก เอินย้ายมานั่งข้างเขาแทนแล้ว และฝั่งตรงข้ามก็เป็นชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งเขารู้ดีว่าเป็นใครกำลังนั่งอยู่ บีมยิ้มบางๆให้เขาราวกับกำลังประหม่า ซ้ำยังส่งสายตาขอร้องมาให้เป็นระยะว่าอย่าพูดอะไรโผงผางเด็ดขาด ทั้งที่เขาก็บอกไปแล้วว่าเขาจะไม่ทำอย่างนั้น เขาจะไม่มีวันหักหน้าเธอ


และกับคนคนนี้.. เขาก็ไม่มีวัน


“เอ่อ.. พี่บุณย์” บีมเรียกชื่อเขา ก่อนจะเอ่ยแนะนำคนที่นั่งข้างๆ “นี่.. ชื่อพี่ชัช”


ใบหน้าของอีกคนไม่ได้ปรากฏร่องรอยอะไรนอกจากการยิ้มบางๆให้เขาก่อนจะค้อมหัวน้อยๆอย่างสุภาพ หากในขณะเดียวกันนั้นก็ดูประหม่าไม่น้อย เขามีบุคลิกภูมิฐานไม่ต่างไปจากเอิน


และไม่ต่างไปจากที่วันนั้นบุณย์เคยคาดคะเนเอาไว้


“สวัสดีครับพี่บุณย์”


แล้วเสียงทุ้มนั้นก็สะท้อนเข้าไปถึงในใจของเขา


เสียงที่เรียกชื่อของเขา


“บีมบอกผมหลายครั้งว่าตัวเองหน้าเหมือนพี่ชาย ผมก็ไม่คิดว่าจะเหมือนขนาดนี้” ฝ่ายนั้นพูดด้วยน้ำเสียงและถ้อยคำที่ดูผ่อนคลาย หากก็ยิ้มแล้วเหลือบมองคนข้างกายสลับกับเขาอย่างประหม่าด้วยเช่นกัน 


“เห็นไหม บอกแล้วไงว่าหน้าเหมือนกัน” บีมพูดแล้วหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะหันมามองเขา “เออพี่ บอกพี่ชัชไปทีสิว่าที่นี่เค้กช็อคโกแลตลาวาอร่อยจริงๆ บีมบอกแล้วพี่ชัชก็ไม่เชื่ออะ”


เขาจ้องมองใบหน้าของคนที่นั่งอยู่ข้างๆบีมซึ่งกำลังหันไปพูดกับน้องสาวของเขา ในขณะที่บีมก็โวยวายใส่อีกฝ่ายด้วยประโยคไหนสักประโยคที่เขาไม่ได้ใส่ใจจะฟังมัน ปราศจากรอยยิ้มหรืออารมณ์และความรู้สึกใดๆบนใบหน้าของเขา ไม่มีอะไรเลย นอกจากดวงตาที่ยังมองอีกคนอยู่ตลอด


“พี่บุณย์..” เขาได้ยินเอินเอ่ยพูดกับเขา ในขณะที่สองคนฝั่งตรงข้ามยังคงเล่นกันไม่ยอมหยุด “ไม่ถามอะไรไอ้ชัชมันหน่อยเหรอครับ”


นั่นคือสิ่งที่เขาควรทำ.. เป็นสิ่งที่เขาตั้งใจจะทำมาโดยตลอด เขานั่งคิดอยู่นานว่าควรจะถามอะไรอีกฝ่ายออกไปเพื่อให้มั่นใจว่าชัชจะดูแลน้องของเขาได้ดี หากตอนนี้ลิสต์รายการคำถามในหัวของเขามันสูญหายไปเสียแล้ว


“พี่บุณย์--”


“พี่ขอตัวก่อนนะ”


เสียงพูดคุยของสองคนฝั่งตรงข้ามเงียบลงทันทีเมื่อเขาว่าอย่างนั้น บีมชะงักไป ก่อนจะเผยสีหน้าไม่เข้าใจออกมา “ทำไมถึงจะรีบกลับแล้ว.. พี่ไม่อยู่คุยกับพี่ชัชก่อนเหรอ”


“พอดี.. พี่ลืมไปว่าต้องไปเตรียมการประชุมของพรุ่งนี้”


เขายิ้มบางๆและไม่รอให้ใครพูดอะไรอีก เขาค่อยๆทยอยเก็บของบนโต๊ะลงกระเป๋าหนังแบบสะพายข้างของตัวเอง แม้จะรู้ก็ตามทีว่าคนที่เด็กกว่าทั้งสามคนที่เหลือบนโต๊ะคงจะไม่เข้าใจในการกระทำของเขา แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้คิดจะคลายข้อสงสัยนั้นแต่อย่างใด


เพราะขนาดตัวเขาเอง.. ก็ยังไม่สามารถให้คำตอบความรู้สึกของตัวเองในขณะนี้ได้เช่นกัน


“ถ้างั้นพี่ไปก่อนนะ.. เราก็รีบกลับบ้านด้วยล่ะบีม” เขาเอ่ยบอกน้องสาว ก่อนจะกลั้นใจเอ่ยประโยคถัดมา “เอาไว้วันไหนค่อยมาคุยเรื่องนี้อีกทีก็แล้วกัน”


เขาหมายถึงเรื่องของชัช


ร่างเล็กพยายามกักเก็บก้อนความรู้สึกทุกอย่างที่สุมอยู่ตรงอกให้กลับเข้าไป มันยากเหลือเกิน และเขารู้ดีว่ามันยาก ดังนั้นจึงรีบลุกขึ้นแล้วเตรียมตัวเดินออกจากร้านเพื่อไม่ให้มันปะทุขึ้นมา


“พ.. พี่บุณย์ครับ!”


หากเสียงทุ้มที่เอ่ยเรียกไล่หลังมา.. เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยนั้น ทำให้เขาต้องยืนนิ่งแล้วหันกลับไปมองอีกครั้งอย่างพยายามที่จะทำสีหน้าให้เป็นปกติ


พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่เผยความอ่อนแอใส่คนอื่น.. คนอื่นที่ไม่เข้าใจ แม้จะเคยเข้าใจมันก็ตาม


“ให้ผมไปส่งดีไหมครับ” อีกฝ่ายเอ่ยปากอาสา “บีมบอกว่าพี่ไม่ได้เอารถมา”


เขามองหน้าน้องสาว สลับกับอีกคนที่ดูเหมือนเตรียมพร้อมจะออกไปส่งเขา.. แต่ไม่ใช่หรอก ชัชก็แค่อยากจะทำตามสิ่งที่แฟนของตัวเองขอเอาไว้ การบริการคนในครอบครัวของคนรักมันเป็นสิ่งที่คนทั้งโลกทำเพื่อพิชิตใจครอบครัวของอีกฝ่ายก่อนจะตกลงปลงใจเกี่ยวดองกันทั้งนั้น


เขาในวันวานก็เคยเกือบจะได้รับมัน.. จากคนที่ดูเหมือนว่ารัก


แต่ไม่ล่ะ


“ไม่เป็นไร.. เดี๋ยวพี่กลับเอง”


แม้จะโหยหามากเพียงใด แต่..


“ขอบใจมากนะ”


เขาเองก็ไม่อยากอยู่ใกล้ความหวังดีเหล่านั้นแล้ว


ความหวังดี ที่คล้ายกับครั้งก่อนนั้น



หากแต่คล้าย.. ไม่ใช่เหมือน และคงไม่มีทางเหมือนเดิมอีกต่อไป










50%










#ก่อนวันวานCB






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3386 ชยอลลล (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:41
    ฮื่ออไรท์จะมาต่อเรื่องนี้มั้ยคะ เค้าชอบมากเลยเค้ารอนะคะ
    #3,386
    0
  2. #3310 hmai19136 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 12:17
    รอน้าค้าาาา
    #3,310
    0
  3. #3226 ingexolzaa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 22:45
    เรารัก sf ตอนนี้มากนะ รอไรท์เสมอค่ะ
    #3,226
    0
  4. #3221 hmai19136 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:28
    เเงงง รอน้าค้าา
    #3,221
    0
  5. #3220 nisaratt (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 03:37
    ยังรอตอนนี้อยู่นะคะะะ
    #3,220
    0
  6. #3173 fboomxbyun (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 06:03
    โอ้ยยยรอเสมอน้าาา นึกตอนจบไม่ออกเลยฮืออออออ
    #3,173
    0
  7. #3150 ไอจัง เองนะ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 14:02
    ใจบางงงงงง
    #3,150
    0
  8. #2401 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:24
    อ่อออออ
    #2,401
    0
  9. #1822 9mmm (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 18:47
    กรี้ดมาก ค่าาาาาาาาาาาาา
    #1,822
    0
  10. #1766 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 17:27
    ตอนนี้เป็นเด็กในความดูแลอีกหน่อยเป็นอะไรอ่ะคะ เมียเหรอ 555555555
    #1,766
    0
  11. #1725 dark chocolate (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 00:51
    โอ๊ยยยยย พ่อคุณทูนหัวของฉันนน พิชันพ่อพระเอก คนดีย์ ฝากแบคด้วยนะคะ แอร้ยยย
    #1,725
    0
  12. #1658 Suthasinee Pongsai (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 22:54
    55555555555555 โง้ย ไม่ไหวล้าวค่ะ ชอบอะ แงงง พิชานลุคเน้ดีงาม
    #1,658
    0
  13. #1623 byunme (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 01:03
    แบคเดอเรลล่า ชัดๆเจ้าชายชานยอลไรงี้
    #1,623
    0
  14. #1622 อิ อิ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 00:36
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ผมนี่รอสเปเลยยยยยยยยยยยยยยย
    แบคน่าสงสารมากอ่ะ เป็นซินเดอเรลล่าเลย ดีนะที่มีพี่ชานมาช่วย(แบบน่าจะหวังผล) อิอิ
    #1,622
    0
  15. #1619 aumnimnew (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 23:11
    โอ้ยยยยย ชอบมากค่ะ ปกติไม่ค่อยมีใครแต่งชอร์ทฟิคแนวนี้ แต่ไรท์แต่งแล้วดันสนุกซะงั้น แสบๆ ใสๆ แต่แอบมีน้ำตาเบาๆ ชอบมาก รอสเปค่ะ
    #1,619
    0
  16. #1618 p.srs (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 22:31
    ต้องมีต่อๆ5555
    #1,618
    0
  17. #1613 _BAPINDHKYU (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 21:51
    สเปต้องมาอ่ะจริง 5555555
    #1,613
    0
  18. #1611 เดียร์เมฆ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 21:18
    อยากรู้อยากเห็นเรื่องของสองคนนี้ยาวๆเลยยยย อิ้อิ้
    #1,611
    0
  19. #1610 mmeieiss (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 21:05
    สเปด่วนๆเลยค่ะ มันค้าง 5555
    #1,610
    0
  20. #1609 JokerJung (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:44
    โอ้โห จบแบบนี้ขอสเปสักสองสามตอนได้ไหมคะ แบบว่าอยากรู้อยากเห็นชีวิตของสองคนนี้หลังจากนี้อีกมากกกกกกกก กรุณาสนองลูกหมาตาดำๆตัวนี้หน่อยยยย (ส่งสายตาปิ๊งๆ)
    #1,609
    0
  21. #1608 JRNXQ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:23
    น่ารักมากโฮกกกกกกก
    #1,608
    0
  22. #1607 Sayhi_exofan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 16:54
    น่ารักกกก
    #1,607
    0
  23. #1606 Nathida_pang (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 16:35
    ชอบบบบบบ
    #1,606
    0
  24. #1604 bubblehun (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 15:22
    อยากให้เเต่งเป็นเรื่องยาวจังค่ะ;_;
    #1,604
    0
  25. #1603 -[**Jha...JaA**]- (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 14:34
    อื้อหื้อ มีความเปย์สุดเลย ไปคะ ไปฟัดน้อง 5555555
    #1,603
    0