{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 24 : {SF} oops! - 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

 



ไม่ใช่ ไม่ใช่

.

.




.

.





.



.




.






 

แบคฮยอนยังคงยิ้มกริ่มอยู่อย่างนั้น แล้วหัวก็ยังไถอยู่กับลาดไหล่ของชายหนุ่มเจ้าของห้อง

 

 

ชานยอลไม่ได้มีท่าทีต่อต้านแต่กลับตัวแข็งทื่ออย่างกับท่อนไม้ดีๆให้เขาเกาะเหมือนลูกลิง ส่วนหญิงสาวที่ยืนประจันหน้าห่างออกไปประมาณห้าเมตรก็ทำหน้าตาอึ้งปนโกรธ และนั่นทำให้แบคฮยอนรู้สึกมีความสุขจริงๆนะ

 

 

หยอกเล่นแบบนี้คืองานถนัดของเขาเลย

 

 

นายอง.. คือ..” ปาร์คชานยอลผู้ซึ่งปากบินกลับเข้ามาบนใบหน้าแล้วได้แต่เอ่ยอย่างตะกุกตะกัก ความจริงจะโพล่งออกไปเลยก็ได้ว่าไอ้แสบนี่มันอำแต่ไหงดันพูดไม่ออกซะงั้นวะ เฮ้ เสียงหายไปไหนเนี่ย

 

 

เอ่อ.. ชานยอลมีแฟนแล้วหรอกหรอ?”

 

 

แบคฮยอนที่กำลังเอาหัวไถไหล่เจ้าของห้องอยู่ชะงักกึกพร้อมกับยิ้มค้าง เงยหน้าสบตาหญิงสาวก็เห็นว่าหล่อนกำลังส่งยิ้มเบาๆกลับมาให้เหมือนกับพวกคนกำลังใจร้าว แต่เดี๋ยวนะ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แฟนปาร์คชานยอลหรอกเรอะ

 

 

คนตัวเล็กผละออกจากอีกคนแล้วเขยิบก้นให้กลับมานั่งที่เดิมที่จากมา กระแอมสองสามครั้งก่อนจะยิ้มยิงฟันแล้วโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน อ่า.. อย่าเข้าใจผิดนะครับ คือผมไม่ใช่ว่าที่เจ้าสาวหมอนี่หรอก

 

 

คะ?”

 

 

คือผมนึกว่าคุณสองคน.. เป็นแฟนกัน” แบคฮยอนหัวเราะแหะๆ ก็เลยอำเล่นน่ะครับ เอาสนุกเฉยๆ

 

 

สิ้นคำอธิบายก็ดูเหมือนใบหน้าของนายองจะดีขึ้นเยอะ หลังจากที่เมื่อครู่ทำหน้าทุกข์ระทมจนแบคฮยอนจอมขี้แกล้งยังแทบใจอ่อน แต่ตอนนี้กลับยิ้มออกมาเหมือนคนโล่งอกเสียอย่างนั้น

 

 

ฉันเป็นเพื่อนเขาน่ะค่ะ คุณเองก็คงเหมือนกันสินะคะ?”

 

 

แบคฮยอนหันไปสบตาคนข้างๆที่ก็มองมา ไม่รู้เลยว่าควรแนะนำตัวยังไงดี กับคนที่เพิ่งเจอกันได้ประมาณยี่สิบนาทีก็ไม่น่าจะเรียกว่าเพื่อนได้หรอกมั้ง

 

 

หรือถ้าจะให้แนะนำตัวไปตามจริง.. ก็เป็นว่าที่เจ้าสาวๆจริงๆนี่หว่า

 

 

ญาติเราเอง

 

 

หา?

 

 

แบคฮยอนหันไปเบิกตาใส่ไอ้เจ้าของห้องที่โกหกอะไรเพ้อเจ้อออกไป ญาติบ้าบออะไรของมันฟระ บอกเป็นเพื่อนไปยังจะดูแนบเนียนกว่าอีก

 

 

พอดีย้ายมาจากต่างจังหวัดยังไม่มีที่จะอยู่ เราเลยให้มาอยู่นี่ไปพลางๆก่อน” นั่นไง สมัยเด็กๆโรงเรียนสอนวิชาตอแหลให้ใช่ไหมเนี่ย

 

 

อ๋อ.. เอาสิ” นายองยิ้มจนตาปิด และดูเชื่อคำพูดของชานยอลอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ ฉันเองก็มาขออาศัยชานยอลเหมือนกันค่ะ อยู่กันเยอะๆแบบนี้ก็น่าจะสนุกดีนะคะ

 

 

“...........”

 

 

ตามสบายเถอะค่ะ เดี๋ยวขอไปอาบน้ำก่อนนะ” พูดจบก็ยิ้มให้อีกรอบแล้วเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ตรงหน้าห้องน้ำก่อนจะเดินเข้าไปชำระล้างร่างกายตามที่บอก

 

 

แบคฮยอนขมวดคิ้วแล้วหันไปมองคุณชายชานยอลที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมแบบสติยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่นัก คนตัวเล็กกว่ากำลังสงสัยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร และระดับเขาแล้วจะไม่รีรอจังหวะเหมาะสมอะไรทั้งนั้น

 

 

อยากถามก็ถามๆไปเหอะน่า เก็บไว้ก็ค้างคาใจเปล่าๆ 

 

 

คนนั้นใครอะ” แบคฮยอนขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถาม

 

 

ห้ะ” และปาร์คชานยอลที่ดูเหมือนเพิ่งจะได้สติก็หันมาก่อนจะกระพริบตาถี่ๆ เสียงน้ำกระทบพื้นดังออกมาจากในห้องน้ำ เป็นสัญญาณว่านายองจะไม่ได้ยินอะไรจากภายนอกอีก เพื่อน

 

 

เพื่อนยังไงอะ ทำไมเขาดูชอบนาย

 

 

บ้าหรือไง ชอบเชิบอะไรกัน” ชานยอลปฏิเสธเป็นพัลวัน อกหักมาน่ะ เลยอยากได้ที่พักใจ

 

 

แล้วก็เลือกนายเนี่ยนะ

 

 

ย่าห์ นี่นายจะอะไรนักหนา ถามอย่างกับเป็นเมียฉันงั้นแหละ

 

 

อยากให้เป็นหรอ ฉันพร้อมนะ เป็นให้ได้เสมอเลย” พูดจบก็อ้าแขนทำท่าเหมือนจะรับอีกคนเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแล้วทำปากจู๋ และนั่นก็ทำให้ปาร์คชานยอลเบะปากทำหน้าขยะแขยงใส่แล้วกระเถิบก้นให้ชิดโซฟาอีกฝั่งเข้าไปอีก

 

 

อุบาต” ชานยอลเอามือลูบแขนอย่างนึกสยอง อย่างนายอะนะ จ้างสิบล้านวอนกับแถมบ้านให้ด้วยฉันยังไม่เอาเลย” 

 

 

เกินไป” แบคฮยอนเบะปากก่อนจะหุบแขนแล้วกลับลงไปนั่งดีๆตามเดิม ก็อยากรู้นี่หว่า ไหนๆก็จะมาอยู่ร่วมห้องกันแล้ว ฉันก็ควรจะรู้เรื่องของเขาไว้หน่อยไหมอะ

 

 

“...........”

 

 

เผื่อเดี๋ยวไปพูดอะไรให้เขาช้ำใจขึ้นมาจะทำยังไง

 

 

เรื่องพูดให้ดูมีเหตุผลมันเป็นความสามารถพิเศษของแบคฮยอนอยู่แล้ว เขาสามารถพูดหว่านล้อมให้ใครก็ตามบนโลกนี้ยอมรับ ถึงแม้ประเด็นสำคัญหรือเหตุผลจริงๆมันก็แค่อยากเสือกเท่านั้นแหละ

 

 

รอถามนายองเองแล้วกัน

 

 

สตินายยังดีอยู่ไหม ใครมันจะกล้าถาม

 

 

นายองยอมบอกอยู่แล้ว อยากรู้ก็ถามเองแล้วกัน เอาเรื่องคนอื่นมาพูดแบบนี้มันเสียมารยาทไม่รู้หรือไง

 

 

ชานยอลทิ้งระเบิดไว้ด้วยคำพูดที่ต้องการจะสื่อว่าเขามันพวกไร้มารยาทก่อนจะเดินเข้าไปในครัว ให้ตายสิ แล้วทิ้งแขกที่เพิ่งมาไว้แบบนี้เนี่ยนะ พ่อจะขโมยของในห้องสักชิ้นสองชิ้นแล้วหนีหายไปซะให้เข็ดเลยดีไหมเนี่ย ไม่มีความระมัดระวังอะไรเล้ย

 

 

คนตัวเล็กเดินตามก่อนจะชะโงกหน้าเข้าไปในครัว ก็เห็นชานยอลกำลังสวมผ้ากันเปื้อนอยู่ นี่ แล้วของใช้กับเสื้อผ้าฉันให้เอาไปไว้ที่ไหนอะ

 

 

ชานยอลยังคงง่วนอยู่กับการรื้อวัตถุดิบในการทำอาหารออกมาจากตู้เย็น ไม่ได้หันมาให้ความสนใจแบคฮยอนแต่อย่างใด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังทำหน้าที่ตอบโต้ได้ดี

 

 

บอกตอนไหนว่าจะให้ย้ายเข้ามาอยู่

 

 

และนั่นทำให้แบคฮยอนทำหน้าเหลือเชื่อออกมาอย่างปิดไม่มิด

 

 

ให้ตายสิ ขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมใจอ่อนอีกหรือไงเนี่ย

 

 

ฉันจะทำกับข้าวให้กิน เสร็จแล้วก็แบกเป้นายกลับบ้านไปซะ” ชานยอลว่าอย่างนั้นขณะที่มือก็เปิดเตาแก๊สไปด้วย เชอะ หล่อตายแหละพ่อคุณ

 

 

นายจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะ” แบคฮยอนว่าแล้วแสร้งทำหน้าเศร้า นี่.. ไม่สงสัยบ้างหรอว่าทำไมฉันถึงอยากมีเงินใช้ขนาดนั้น

 

 

มือที่กำลังตั้งกระทะไว้บนเตาหยุดชะงัก แล้วแบคฮยอนก็ยิ้มกริ่มในใจที่ปาร์คชานยอลยอมหันมามองหน้าเขาแล้ว

 

 

ฉันเป็นนักเขียน.. ที่ไส้แห้งจนแทบจะกรอบแล้ว

 

 

“...........”

 

 

เพราะว่าโตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแม่ก็เลยไม่ให้เงินใช้ ฉันต้องหาเงินเองน่ะเข้าใจไหม แล้วไอ้อาชีพของฉันมันก็ใช่ว่าจะได้เงินเดือนเยอะๆซะเมื่อไหร่กัน

 

 

“...........”

 

 

ฉันติดหนี้เพื่อนห่างๆอยู่แปดแสนวอน

 

 

แปดแสนวอน?” 

 

 

ใช่ ฉันยืมมาเป็นทุนส่วนตัวตอนไปหาแรงบันดาลใจที่ญี่ปุ่น

 


ชานยอลเบิกตาขึ้นและทำหน้าตาไม่อยากจะเชื่อ พูดเป็นนิยายไปได้ บ้านนายรวยออกปานนั้น จะขอแม่ไปใช้หนี้เพื่อนไม่ได้เลยหรือไง

 

 

ถ้านายรู้จักแม่ฉันดีนายจะไม่พูดประโยคนั้นออกมาหรอกชานยอล

 

 

“............”

 

 

โธ่.. ขอร้องล่ะ ให้ฉันอยู่ด้วยสักสองเดือนเถอะนะ ขอแค่ได้เงิน

 

 

“............”

 

 

แล้วฉันสัญญา ว่าจะออกไปจากชีวิตของนาย

 

 

บยอนแบคฮยอนทำหน้าตาจริงจังผสมผสานกับความเว้าวอนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ(และแปลกดี ผู้ชายมักดูไม่ออกว่าใครจริงใจหรือตอแหลดังนั้นปาร์คชานยอลจึงถอนลมหายใจออกมายืดยาว แม้จะไม่ค่อยถูกชะตากับไอ้แสบนี่นัก แต่เขาก็ไม่ใช่พวกใจไม้ใส้ระกำขนาดที่จะขับไสไล่ส่งอีกคนออกไปจากห้องเป็นรอบที่สอง

 

 

เฮ้อ.. เอาล่ะ

 

 

งั้นก็ตามใจ

 

 

แบคฮยอนเบิกตา ร้องเย้สในใจออกมาเสียงดัง แต่สิ่งที่พูดออกไปได้จริงๆก็มีเพียงแค่ จริงหรอ ขอบใจน้าชานยอล นายนี่มันคูลสุดๆไปเล้ยย

 

 

ชานยอลทำหน้าตาเหนื่อยหน่ายแล้วหันกลับไปให้ความสนใจกับกระทะต่อ ความหนักอกหนักใจเกิดขึ้นมาทันที แถมยังคิดไม่ตกอีกว่ามันดีแล้วใช่ไหมที่เขายอมให้ไอ้แสบนี่เข้ามาอยู่ในห้องเดียวกัน

 

 

ตกลงว่าฉันจะเก็บของไว้ที่ไหนได้บ้างอะ” แบคฮยอนเอ่ยถาม

 

 

ไม่มีที่ให้เก็บ

 

 

สิ้นคำพูดของเจ้าของห้องแบคฮยอนก็ต้องเลิกคิ้วแบบงงๆออกมา “คือไร?”

 

 

นายต้องหยิบใช้จากในกระเป๋าเอา ตู้เสื้อผ้าในห้องน่ะ แค่ของฉันกับนายองก็เต็มแล้ว

 

 

ย่าห์ ไอ้-”

 

 

อยู่ได้ไหม อยู่ไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่” ชานยอลหันมาถามด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และนั่นทำให้คำด่าของแบคฮยอนที่กำลังจะพ่นออกไปต้องถูกกลืนลงคอจนหมด

 

 

ละ แล้วที่นอนล่ะ” เอาวะ ไม่มีตู้เสื้อผ้าแต่ก็ต้องมีที่นอนที่ดี แบคฮยอนเป็นประเภทไม่โอเคกับความลำบากเท่าไหร่หรอกนะ เห็นบ้าๆบอๆแบบนี้ก็เถอะ

 

 

สำหรับนายก็.. โซฟา

 

 

แต่ไอ้ชานยอลมันไม่เข้าใจเขาเลย!

 



เฮ้ยๆ นี่มันจะเกินไปแล้วนะ” แบคฮยอนเดินเข้าไปในครัวก่อนจะยืนเท้าสะเอว จะบ้าหรือไงเนี่ย ให้ฉันนอนโซฟาแข็งๆนั่นน่ะหรอ คิดอะไรของนายปาร์คชานยอล!”

 

 

ก็บอกแล้วไงว่ามีเตียงห้าฟุตอยู่เตียงเดียว มันจะอัดสามคนนอนได้ยังไงล่ะ โง่หรือเปล่าหา” 

 

 

นายก็ไปนอนโซฟาซะสิ!”

 

 

“ตลกหรือไง ฉันเป็นเจ้าของห้องนะ!”

 

 

แต่แม่นายส่งฉันมานะ!”

 

 

ไม่ต้องเอาแม่มาอ้างเลย คิดว่าฉันจะกลัวหรอ” ชานยอลละมือจากการโยนไส้กรอกลงไปในกระทะก่อนจะหันมาขมวดคิ้วใส่ผู้มาเยือน อยู่ได้ไหม อยู่ไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่!”

 

 

 

คำพูดกระแทกใจแบบเดิมทำเอาแบคฮยอนหน้าแดงเพราะความโกรธ เอาล่ะ จากตอนแรกที่ว่าจะมาอย่างสันติก็คงไม่ได้แล้ว มีอย่างที่ไหนไล่ว่าที่เจ้าสาวของตัวเองไปนอนโซฟาวะ นี่มันจะโหดร้ายเกินไปแล้ว

 

 

ฉันสามารถโทรหาแม่นายได้ทุกเมื่อถ้าต้องการ” แบคฮยอนกัดฟันแล้วเอ่ยบอก และก่อนที่ชานยอลจะเปิดปากด่ากลับมาอีกระรอก เขาก็รีบแทรกขึ้นมาก่อน และยังสามารถโบกแท็กซี่ไปบ้านนายได้ด้วย ตอนนี้เลยก็ยังได้

 

 

 

คำขู่เมื่อครู่ทำเอาชานยอลชะงักไป มือใหญ่ๆยังคงผัดไส้กรอกใส่ซอสอย่างชำนิชำนาญ หากแต่ใบหน้าตาก็ขมุกขมัวบูดบึ้งจนทุกอวัยวะบนใบหน้าแทบจะไหลมากองรวมกัน เงียบกันไปหลายอึดใจจนกระทั่งเสียงตะหลิวเคาะกับกระทะดังขึ้น นั่นทำเอาแบคฮยอนสะดุ้งโหยง

 

 

โอเค ฟังฉันให้ดีนะแบคฮยอน” ร่างสูงๆที่เพิ่งจะเอื้อมมือไปปิดเตาแก๊สพิงสะโพกไปกับเค้าน์เตอร์บาร์ ฉันจำเป็นต้องชี้แจงจริงๆ และนายต้องรับรู้ไว้

 

 

“............”

 

 

นายองเป็นผู้หญิง จำเป็นมากที่ต้องนอนเตียง เพราะงั้นก็ตัดประเด็นจะให้นายองนอนโซฟาไปได้เลย” โถ้ะ แบคฮยอนก็ไม่เคยคิดเรื่องนั้นอยู่แล้วไหมล่ะ ถัดมา นายเป็นผู้ชายที่นายองเพิ่งคุยด้วยสองคำ คิดว่าสมควรไหมถ้านายจะขึ้นไปนอนบนเตียงเดียวกับนายอง

 

 

คำอธิบายเหล่านั้นทำให้แบคฮยอนเงียบไปอึดใจใหญ่ มันก็ใช่.. ต้องไม่ดีแน่ที่ผู้ชายมาดแมนแฮนด์ซั่มแบบเขาจะกระโดดดึ๋งขึ้นไปนอนบนเตียงเดียวกันกับนายอง แต่ชานยอลล่ะ ก็ผู้ชายเหมือนกันไม่ใช่หรอ มีสิทธิ์อะไรมานอนบนเตียงกับนายองกัน

 

 

นี่ แต่นายก็เป็นผู้ชายนะ” แบคฮยอนขมวดคิ้ว

 

 

ฉันเป็นเพื่อนเขา

 

 

แต่นายก็มีจู๋เหมือนฉันไม่ใช่หรอ หรือโดนเฉือนให้เป็ดกินไปแล้ว

 

 

ไอ้นี่หนิ อุบาต!”

 

 

ก็แล้วไม่ใช่หรือไงล่ะ!”

 

 

ฉันมีหมอนข้างกั้น

 

 

ถ้านายนอนบนเตียงกับนายองแต่มีหมอนข้างกั้นแล้วไม่ผิด งั้นฉันก็ต้องนอนได้เหมือนกัน!”

 

 

ชานยอลยกมือขึ้นมาลูบหน้าอย่างนึกรำคาญขั้นรุนแรง ให้ตายสิ นี่เขาคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ยที่ออกปากอนุญาตให้ไอ้ตัวแสบหน้าตาไม่น่าไว้วางใจย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน ฉันชักจะปวดหัวกับนายแล้วนะ

 

 

แบคฮยอนอ้าปากและกำลังจะตอบโต้ หากตอนนั้นเองที่ใบหน้าโฉบเฉี่ยวของใครบางคนที่เพิ่งชำระล้างร่างกายเสร็จก็โผล่พ้นกรอบประตูมาเสียก่อน นายองยิ้มกว้างแล้วเอ่ยขัดขึ้นมา ทำอะไรกันหรอ

 

 

แบคฮยอนหลีกทางเพื่อให้นายองได้คุยกับชานยอลแบบสะดวกๆ เขาก็มีมารยาทเหมือนกันนะ ไม่ใช่แบบที่ชานยอลกล่าวหาไว้เสียหน่อย

 

 

เราทำไส้กรอกผัดซอสน่ะ นายองกินได้ไหม?”

 

 

ได้สิ เรากินอะไรก็ได้” หล่อนว่าก่อนจะยิ้มออกมาอีกครั้ง คุณแบคฮยอน.. ทานข้าวด้วยกันนะคะ

 

 

ครับๆ.. จริงๆแล้วไม่ต้องสุภาพกับผมขนาดนั้นก็ได้นะ คือ.. ผมรู้สึกไม่ชินเวลามีคนมาเรียกว่าคุณน่ะ

 

 

ฉันก็เหมือนกันค่ะ” นายองยิ้ม ถ้างั้นขอแทนตัวเองว่าเรา แล้วก็เรียกชื่อแบคฮยอนเฉยๆนะ ได้ไหม?”

 

 

แบคฮยอนยิ้มแล้วพยักหน้า เกร็งแทบตายตอนอีกคนพูดจาสุภาพด้วย เขาไม่ค่อยได้พูดเพราะๆกับใครเท่าไหร่หรอก ขนาดกับบก.สำนักพิมพ์ที่เขาร่วมงานด้วย แบคฮยอนยังไม่ยอมพูดจาเพราะๆจนอีกฝ่ายด่าว่าเขาเป็นพวกไม่รู้จักกาลเทศะไปแล้ว

 

 

แต่ก็ช่างสิ อย่างแบคฮยอนน่ะแคร์ใครซะที่ไหนกัน

 

 

แบคฮยอนไม่ใช่คนขี้เกียจแม้จะมีบ้างบางวันที่ไม่อยากทำอะไรเลย ดังนั้นเขาจึงช่วยตักข้าวใส่ถ้วยสำหรับสามคนก่อนจะยกออกมาวางไว้บนโต๊ะตัวเล็กหน้าทีวี ไม่มีโต๊ะอาหารหรอก ห้องคอนโดของปาร์คชานยอลเล็กจนมาครั้งแรกก็จำได้หมดแล้วว่าอะไรวางไว้ตรงไหน

 

 

แต่ห้องนอนจะใหญ่ไหมนะ?

 

 

อร่อยมากเลย ขอบคุณนะยอล” นายองเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มตอนที่กินจนเสร็จ ไม่รู้ว่านายองกินเร็วหรือแบคฮยอนกินช้ากันแน่ เพราะตอนนี้เขายังกินข้าวไปได้ไม่ถึงครึ่งเลย

 

 

แล้วเมื่อกี้.. เราแอบได้ยินว่าคุยกันเรื่องที่นอน

 

 

แบคฮยอนที่กำลังคีบไส้กรอกเข้าปากชะงักค้าง ไม่ต่างจากชานยอลเท่าไหร่นักที่ตอนนี้ก็เอาแต่สนใจคำพูดของนายองเหมือนๆกันกับเขา

 

 

จริงๆแล้วเราออกมานอนโซฟาให้ก็ได้นะ เข้าใจว่าญาติคงอยากอยู่ด้วยกัน” เธอยิ้มออกมาหากก็มีประกายเศร้าหมองอีกแล้ว อ้อ.. แบคฮยอนเป็นนักเขียนเลยติดนิสัยชอบเก็บรายละเอียดน่ะ อย่าหงุดหงิดเลยนะถ้าบางทีเขาก็รู้ทันไปเสียหมด

 

 

แล้วตอนนี้เขาก็มั่นใจมากด้วย ว่านายองกำลังชอบชานยอล

 

 

เฮ้ย.. ผู้หญิงจะออกมานอนโซฟาได้ไง เราแมนพอนะ” แบคฮยอนทำหน้ายู่ติดตลก นอนกันแบบเดิมนั่นแหละ เดี๋ยวเราหาที่นอนแถวๆนี้ก็ได้

 

 

หมายถึงโซฟาหรอ

 

 

โป๊ะเช๊ะ” แบคฮยอนดีดนิ้วดังเปาะ แต่ถ้าเมื่อยเดี๋ยวก็ไหลๆลงมานอนพื้นเองนั่นแหละ อย่าห่วงเลย

 

 

แบคฮยอนจ้วงข้าวกินต่อพร้อมกับดูทีวีไปด้วย ความจริงก็เป็นพวกรักความสะดวกสบายอยู่อะนะ แต่ถ้าจะให้ผู้หญิงเสียสละให้ผู้ชายสองคนนอนเตียงก็ไม่ไหวไหมเนี่ย ไอ้ชานยอลก็อย่าหวังเลยว่าจะยอมสละร่างมานอนโซฟา แต่ก็ไม่ใช่ความผิดอะไรของหมอนี่หรอก เขาก็เข้าใจว่ามันเป็นเจ้าของห้อง แถมยังสนิทกับนายองมากกว่าอีก

 

 

แต่ก็แอบสงสัยแฮะ

 

 

ตอนกลางคืนมันเอาหมอนข้างกั้นจริงๆอย่างที่บอกไว้ป่าวเนี่ย?

 

 

 

 

 

แบคฮยอนลืมตาโพลงขึ้นมากลางดึก

 

 

ความรู้สึกร้าวๆแถวสันหลัง ต้นคอ ก้นกบ ทำให้คนตัวเล็กต้องขมวดคิ้ว เขาจิ๊ปากก่อนจะลุกขึ้นมานั่งบนโซฟากำมะหยี่อย่างทุลักทุเล ใช้มือจับแถวๆสะโพกแล้วนิ่วหน้าออกมา คุณพระคุณเจ้าช่วย นี่มันโซฟาอะไรวะเนี่ย ตอนนั่งก็นุ่มดีหรอก แต่ตอนนอนไปสักพักกลับให้ความรู้สึกอย่างกับนอนทับท่อนไม้ขึ้นมาเฉยเลย

 

 

ไม่ได้ดัดจริตนะ แต่เกิดมาก็ไม่ค่อยได้นอนกับอะไรแข็งๆนี่หว่า มีบ้างตอนไปเข้าค่ายแต่เขาก็ตื่นขึ้นมากลางดึกแบบนี้ทุกคืนยันกลับนั่นแหละ

 

 

โอ้ย.. เจ็บมากเลยโหวย” มุ่ยหน้าออกมาก่อนจะลุกขึ้นยืน ดีหน่อยที่ในห้องมีแอร์เย็นฉ่ำสบายใจเปิดให้ ไม่งั้นแบคฮยอนต้องเป็นบ้าตายแน่

 

 

ตัวแสบยกมือขึ้นนวดแถวๆต้นคอ มองผ่านความมืดไปก็เห็นที่ว่างแถวๆพื้นหน้าทีวี.. ถ้านอนตรงพี้นจะดีกว่าหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่นาทีนี้คงต้องนอนที่ไหนสักที่ที่ไม่ใช่ที่เดิม ตัดสินใจอย่างนั้นก็กางผ้าห่ม(ที่ชานยอลโยนมาให้ก่อนเข้านอน)ไว้กับพื้น ทับหลายๆทบให้มันหนาๆ ก่อนจะนอนลงไปอีกครั้ง

 

 

โอเค.. มันก็นิ่มดีนะ

 

 

แต่หนาวอย่างกับช่องฟรีสแบบนี้จะเอาอะไรห่มล่ะโว้ย!

 

 

แบคฮยอนเด้งตัวขึ้นนั่ง สบถออกมาก่อนจะยกมือขยี้ผมตัวเอง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูเวลาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลากว่าตีหนึ่งแล้ว.. ดึกแล้วก็จริง แต่ถ้าจะให้ทนถ่างตาไปยันเช้าก็ไม่ไหวไหมเนี่ย เขาก็ง่วงเหมือนกันนะ

 

 

 

เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!

 

 

 

แบคฮยอนลุกขึ้นยืนก่อนจะคว้าผ้าห่มตรงพื้นมากอดไว้ ค่อยๆเดินเหยียบพื้นไม้ปาร์เก้ไปยังห้องนอนเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่เยื้องไปแบบเดินห้าก้าวก็ถึง ยกมือบิดกลอนประตูแล้วผลักออกไปให้เปิดอ้า ก่อนจะแทรกร่างของตัวเองเข้าไปแล้วงับประตูปิดอย่างเงียบเชียบ

 

 

คนตัวเล็กมองผ่านความมืดไปก็เห็นนายองที่นอนตะแคงข้างอยู่เตียงฝั่งซ้าย ในขณะที่ปาร์คชานยอลนอนหงายอยู่ฝั่งขวา(แบบมีหมอนข้างกั้นจริงๆอย่างที่อีกคนบอก) เขาค่อยๆก้าวเดินให้เบาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เบะปากออกมาเมื่อมองเห็นขนาดของเตียงจริงๆ

 

 

นี่มันเตียงคิงไซส์ต่างหากไอ้หูกาง ไม่โง่ก็น่าจะรู้ไหมอะ” สบถออกมาแผ่วเบา แต่ก็ต้องยิ้มกริ่มเมื่อมองเห็นที่ว่างข้างๆปาร์คชานยอลที่ยังพอมีอยู่ ความจริงก็ว่างทั้งสองฝั่งนั่นแหละ แต่ใครจะบ้าไปนอนฝั่งผู้หญิงกันล่ะ

 

 

เพราะงั้นเพื่อความไม่เสียหาย แบคฮยอนจะยอมนอนฝั่งปาร์คชานยอลเอง!

 

 

ค่อยๆย่องเดินไปยังฝั่งปาร์คชานยอลที่นอนแบบหลับตาไม่สนิท ชนิดที่เห็นแล้วหลอน แต่แบคฮยอนจะไม่วิจารณ์ท่านอนของแต่ละคนแล้วกันนะ เพราะของเขาเองก็คงแย่ไม่ต่างกันเท่าไหร่

 

 

คนตัวเล็กแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่ม ดีที่ชานยอลหลับสนิทแล้วก็เลยไม่รู้สึกอะไรมาก พื้นที่ที่ยังว่างอยู่พอดีเป๊ะกับขนาดตัวของเขา แต่แย่หน่อยตรงที่แขนเขาต้องชนกับแขนชานยอลเนี่ยแหละ

 

 

แย่ตรงที่แค่แขนชน เขายังสัมผัสได้เลยว่าไอ้บ้านี่มันมีกล้ามแน่นๆแฝงอยู่ในเสื้อนอนแขนยาว เป็นกล้ามแขนที่แบคฮยอนไม่มี และคิดว่ามันคงไม่มีทางขึ้นมาแทนที่ไขมันน้อยๆของเขาได้แน่

 

 

คิดแล้วก็กลุ้มใจ ตะแคงแล้วหันหลังใส่มันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด แบคฮยอนข่มตาและนับแกะ เตียงนี่มันนุ่มกว่าโซฟาข้างนอกประมาณสิบล้านเท่า และเขากำลังจะหลับแล้ว

 

 

กำลังจะหลับอยู่แล้ว ถ้าไม่มีความรู้สึกเหมือนมีอะไรมาพาดตรงท้อง และความร้อนที่แนบชิดจากทางด้านหลัง

 

 

และแน่นอน แบคฮยอนไม่ได้โง่

 

 

นี่มันแขนชานยอล และมันกำลังแบคฮักเขา!

 

 

คนตัวเล็กเบิกตาโพลงก่อนจะยกมือขึ้นอุดปากตัวเอง แทบตะโกนออกมาแล้วเมื่อกี้แต่ยังดีที่ชะงักไว้ได้ ถ้าจะให้สะบัดปัดแขนไอ้ปาร์คออกตอนนี้ต้องไม่ดีแน่ มีหวังได้ตื่นกันหมดแล้วก็ไม่ต้องนอนยันเช้า

 

 

แต่ถ้าอยู่เฉยๆแบบนี้จะไปนอนหลับหรือไง!

 

 

อือ..” ยังจะมาครางครืนอะไรข้างหูอีกเนี่ย ไอ้โย่ง!

 

 

แบคฮยอนนอนตัวแข็งทื่อในตอนที่อ้อมแขนของอีกฝ่ายกระชับแน่นเข้าไปอีก พออยู่ในท่านี้แล้วก็รู้ทันทีว่าปาร์คชานยอลตัวใหญ่กว่าเขาขนาดไหน หัวเขาอยู่แค่ปลายคางมันเอง แต่เท้าที่กำลังแนบชิดกันตอนนี้มันอยู่ในตำแหน่งเดียวกันพอดีเลย

 

 

อ้อ.. แล้วชานยอลน่ะ ก็ไม่ได้มีแค่กล้ามแขนนะ

 

 

กล้ามหน้าอกกับกล้ามหน้าท้องมันก็มี!

 

 

แบคฮยอนสูดหายใจเข้าลึกจนสุดขั้วปอด ยกบทสวดมนต์มาสวดแทบจะทุกบทเท่าที่คิดได้ ตอนนี้ยังไงก็เอาเหอะ ขอแค่หลับก่อนได้ไหม พรุ่งนี้จะโดนไอ้ปาร์คด่าอะไรเขาก็ยอม เพราะมันต้องจำไม่ได้แน่ว่าตอนกลางคืนมันนอนกอดเขาแนบแน่นขนาดนี้

 

 

อือ..” ครางทำไมเนี่ย ไอ้ยีราฟ! “นะ..”

 

 

 

“..........”

 

 

 

นายอง..”

 

 

แบคฮยอนค่อยๆลืมตาที่หลับปี๋ขึ้นมาก่อนจะเลิกคิ้ว เมื่อกี้ไอ้เจ้าของห้องมันว่าไงนะนายอง?

 

 

นายองอา..”

 

 

ชัดเจน

 

 

แบคฮยอนได้ยินชัดเจนเข้าสองรูหูว่าปาร์คชานยอลพูดว่าอะไร มิน่าล่ะ ตอนที่เขาเกาะแขนเมื่อช่วงสายๆถึงได้ทำหน้าเหมือนเห็นผีได้เบอร์นั้น ที่แท้ก็กลัวคนที่ตัวเองชอบเข้าใจผิดนี่เอง

 

 

แต่ก็.. ดูเป็นคู่ที่ใจตรงกันดีนะ เพราะนายองเองก็ชอบชานยอลมากน่าดู

 

 

แล้วนี่แหละ ความสนุกครั้งใหม่ของบยอนแบคฮยอน

 

 

ย่าห์.. ไอ้แขนนี่ก็รัดแน่นจริง หายใจไม่ออกแล้วนะโว้ย” แบคฮยอนกระซิบกระซาบกับตัวเองแผ่วเบาก่อนจะขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมเขยิบตัวเข้าไปในอ้อมแขนของอีกฝ่ายที่รั้งเอาไว้อย่างไม่มีอิดออด

 

 

ก็แอร์มันหนาวนี่

 

 

 

ขออุ่นบ้างนิดหน่อยจะเป็นไรไป



50 %

 


 

 

แบคฮยอนออกมานอนที่เดิมทันเวลาโดยไม่ถูกจับได้

 

 

เป็นความโชคดีที่เขาติดนิสัยต้องลุกขึ้นมาฉี่ตอนตีห้าของทุกวัน ดังนั้นจึงสามารถทำเป็นเนียนออกมานอนข้างนอกได้ต่อ เมื่อชานยอลตื่นขึ้นมา นอกจากนายองแล้วจึงไม่พบสิ่งมีชีวิตใดๆที่นอนข้างกันเมื่อคืน

 


แล้วก็.. สิ่งมีชีวิตที่นอนกอดเอาไว้ทั้งคืนด้วยเช่นกัน

 


วันนี้ชานยอลตัดสินใจไปห้างเพื่อซื้อของเข้าตู้เย็น พวกบรรดาวัตถุดิบเริ่มจะหมดแล้ว เขาจึงเอ่ยชวนนายองให้ไปด้วยกัน โดยตกลงปลงใจว่าจะทิ้งแบคฮยอนให้อยู่ที่ห้องนี้คนเดียว

 


วันนี้เราต้องออกไปหาเพื่อน ขอโทษนะชานยอล ไว้วันหลังได้ไหม นายองเอ่ยบอกอย่างเกรงใจ เขาจึงตอบปัดว่าไม่เป็นไร แต่ถ้ารอวันอื่นก็คงไม่ต้องทำกับข้าวกินกันพอดี

 


เพราะฉะนั้นชานยอลจึงต้องลากไอ้แสบมาด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเขาต้องใช้แรงงานให้มันช่วยหิ้วถุงให้

 


มะเขือเทศสองถุง.. ไม่ ฉันว่าสามไปเลย นายคิดว่าเราอยู่กันสามคนจะกินแค่นั้นพอหรือไง

 


ชานยอลขมวดคิ้วแล้วมองสภาพของคนที่กำลังเลือกถุงมะเขือเทศ วันนี้แบคฮยอนมัดผมทรงจุกแอปเปิ้ล ใส่แว่นอันใหญ่บังไปครึ่งหน้า เสื้อยืดลายทางสีชมพูกับกางเกงขาสามส่วนแล้วก็รองเท้าแตะ ชุดอย่างกับอยู่บ้านจนเขาต้องทำหน้าเอือมระอาใส่ ไล่ให้ไปเปลี่ยนก็ไม่ไป เขาจึงขี้เกียจจะคุยกับมันแล้ว

 


สามถุงนั่นกะจะเอาไปทำอะไร ผัดมะเขือเทศกับซีอิ๊วกินหรอ


 

ฉันชอบกินมะเขือเทศนะ นายไม่รู้หรอ ปากเล็กๆนั่นพูดจ้อไม่หยุดทั้งที่มีลูกอมกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ในนั้น แต่แตงกวาน่ะ ไม่ชอบ

 


ใคร


 

ฉันไง ฉันไม่ชอบแตง-”


 

ใครถาม

 


แบคฮยอนหันขวับจ้องหน้าไอ้คนที่กวนประสาทออกมาได้ตาใส ชานยอลทำปากคว่ำแล้วยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะเข็นรถเข็นแล้วเดินนำออกไปจากตรงนั้นทันที ทิ้งให้คนอารมณ์เสียเนื่องจากโดนเอาคืนต้องกระทืบเท้าเดินตาม

 


มันอบ! อยากกินมันอบ!” แบคฮยอนทำตาวาวแล้วเดินไปหยิบมันฝรั่งใส่ถุง ใส่ชีสด้วยนะชานยอล


 

เดี๋ยวก่อนเลย” ชานยอลคว้าข้อมือคนที่กำลังหยิบมันฝรั่งใส่ถุงอย่างเอาเป็นเอาตาย เขาคว้าถุงใบนั้นมาแล้วกางมองก็เห็นว่ามีทั้งหมดเจ็ดแปดหัวนอนนิ่งอยู่ในนั้น เยอะขนาดนี้มันเปลืองเนื้อที่ตู้เย็น ถ้ากินไม่หมดก็ขึ้นรา ไม่รู้หรือไงหา

 


ก็ฉันชอบกินอะ!”

 


ก็รู้ แต่เอาไปแค่สามหัวก็พอไหม นายคิดว่าฉันเป็นเศรษฐีพันล้านที่จะซื้ออะไรก็ได้เพียงแค่รูดแบล็คการ์ดหรือไง

 


ใครบอกให้นายจ่าย ฉันจ่ายเองก็ได้ มีเงินเหมือนกันนะ แบคฮยอนขมวดคิ้ว คว้าเอาถุงใบนั้นมากอดไว้ ชานยอลนี่มันโอเวอร์จริงๆ กับอีแค่มันฝรั่งพูดอย่างกับเขาขอซื้อกระเป๋าใบละแสนวอนงั้นแหละ


 

เออ งั้นก็กินให้หมดแล้วกันไอ้อ้วน


 

ว่าใครอ้วน


 

นายไง ไม่รู้ตัวหรือไงว่านั่งโซฟาทีเบาะแทบขาดเพราะรับน้ำหนักไม่ไหว” ชานยอลกลั้นขำตอนที่เห็นว่าแบคฮยอนหน้าแดงเหมือนคนกำลังโกรธ ถ้ากินไม่หมด ฉันจะฆ่านาย

 


เขารีบเดินเลี่ยงออกมาก่อนที่อีกฝ่ายจะได้โวยวาย เผลอแป๊บเดียวแบคฮยอนก็มาหยุดยืนอยู่หน้าตู้แช่นมด้วยกัน เขาจำได้ว่านายองชอบกินนมกล้วย ชานยอลจึงหยิบแบบแพ็คหกกล่องออกมาหนึ่งแพ็ค


 

ช็อคโกแลตไม่ได้หรอ ตัวแสบเอ่ยถาม ฉันว่ากล้วยมันปะแล่มๆออก


 

นายองชอบ


 

แต่ฉันชอบช็อคโกแลต

 


.........

 


นายจะซื้อให้ฉันด้วยได้ไหม

 


ชานยอลหันไปมองหน้าไอ้ตัวแสบที่จ้องหน้าเขาเหมือนรอคำตอบ และสุดท้ายเขาก็ส่ายหัวกลับไป ตู้เย็นไม่ได้มีที่เยอะขนาดนั้น ถ้าอยากกินก็เอาไว้คราวหน้าแล้วกัน

 


แต่..


 

แค่มันฝรั่งนั่นก็กินเนื้อที่ตู้เย็นไปเยอะแล้วนะ นายก็รู้นี่ว่าตู้เย็นฉันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น

 


เงียบกันไปอึดใจใหญ่ในขณะที่ชานยอลกำลังก้มเลือกชีสที่อยู่ชั้นล่างสุดของตู้แช่ เจ้าตัวเล็กที่ยืนพิงรถเข็นอยู่ก็ได้แต่มองตามการกระทำเหล่านั้น ใจอยากกินนมช็อคโกแลตแทบตาย แต่ติดตรงที่ว่าเขาเอาเงินมาแค่พอจ่ายค่ามันฝรั่งแค่นั้นน่ะสิ

 


นี่ชานยอล แบคฮยอนเริ่มเอ่ยต่อรองอีกครั้ง ซื้อนมให้ฉันน้า ไม่ต้องแช่ก็ได้ เดี๋ยวฉันเอาไปผึ่งแอร์เอง

 


แบคฮยอนเห็นว่าชานยอลถอนหายใจออกมา คงจะนึกรำคาญล่ะสิ ก็แหง เขามันไม่ใช่แม่นายองคนสวยผมสั้นหน้าเฉี่ยวคนนั้นนี่ ชานยอลก็คงต้องเลือกซื้อของให้เธอแทนที่จะเป็นเขาที่เพิ่งเจอกันได้ไม่ถึงวันอยู่แล้ว

 


ฮ้า ถ้าหนักใจขนาดนั้นก็ช่างเถอะ แบคฮยอนยกมือขึ้นทำท่าบิดขี้เกียจ อันที่จริงฉันก็ไม่ชอบกินนมเท่าไหร่หรอก

 


“……….”

 


อีกอย่างก็ไม่ได้อยากบังคับใจนายด้วย

 


คนตัวเล็กยกยิ้มให้อีกคนที่ยังนั่งยองๆอยู่ตรงพื้น แม้ปาร์คชานยอลจะเงยหน้ามองเขาแต่แบคฮยอนก็หลีกเลี่ยงสายตานั้นด้วยการเดินไปยังบริเวณที่ขายพวกขนมขบเคี้ยวแทนการยืนมองอีกฝ่ายต่อไป

 


ขืนมองอยู่อย่างนั้นเขาต้องแย่แน่


 

เพราะไอ้อาการขี้น้อยใจมันกำเริบอีกแล้ว

 





 

พอกลับมาถึงห้องได้ประมาณครึ่งชั่วโมงนายองก็กลับมาอีกคน

 

 

แบคฮยอนนั่งเขียนนิยายเล่มล่าสุดของเขาใส่แมคบุ้คอยู่ตรงโซฟา ทำเป็นไม่ได้ยินเสียงนายองกับชานยอลที่คุยกันดังจนเขาได้ยิน เหอะ อีกเดี๋ยวนายองก็ต้องดีใจแน่ที่ชานยอลซื้อนมกล้วยของโปรดมาฝาก ในขณะที่เขาต้องนั่งกอดมันฝรั่งโง่ๆที่เป็นคนจ่ายเงินเองนั่นกลับมาห้อง

 

 

ซื้อให้เราหรอ ขอบใจนะชานยอล

 

 

นั่นไง พูดไม่ทันขาดคำ

 

 

คนตัวเล็กเบะปากแล้วทำหน้ามุ่ย เขาเคาะแป้นพิมพ์ลงไปตามข้อความที่แล่นอยู่ในหัวแม้สมาธิจะหายไปกว่าครึ่ง ไม่นานนักปาร์คชานยอลก็เดินออกมาจากห้องครัว ก่อนจะมานั่งแถวๆที่แบคฮยอนนั่งอยู่ก่อนแล้ว

 

 

จะกินมันฝรั่งอบวันนี้เลยไหม ฉันจะได้อบให้


 

แบคฮยอนไม่ตอบ เขาทำทีท่าว่ากำลังสนใจจอแมคบุ้คของตัวเองอย่างมากมาย แต่ความจริงแล้วเขากำลังไม่พอใจปาร์คชานยอลแบบสุดๆไปเลยต่างหาก แบคฮยอนเป็นคนขี้น้อยใจมาแต่ไหนแต่ไร แต่ดูท่าทางไอ้โย่งนี่จะไม่รู้

 


แบคฮยอน ถามทำไมไม่ตอบ หูตึงหรอ


 

คนตัวเล็กรัวแป้นพิมพ์ กดย้ำให้เกิดเสียงดังกว่าเดิมเพื่อให้รู้ว่าเขากำลังไม่พอใจ ถ้าชานยอลไม่โง่ก็คงรู้ว่าเป็นเรื่องอะไร เพราะเขาไม่คุยกับหมอนี่เลยตั้งแต่เกิดเรื่องที่หน้าตู้แช่นม

 


ชานยอล ทำกับข้าวกันเถอะ นายองเอ่ยเรียกเสียงใส และนั่นทำให้แบคฮยอนหงุดหงิดหนักเข้าไปอีก เขากำลังแสดงนิสัยเหมือนเด็กๆที่ขัดใจเวลาเพื่อนได้อะไรที่ตัวเองก็อยากได้ไป  แบคฮยอนรู้ดี แต่มันก็อดจะน้อยใจไม่ได้จริงๆนะ

 


ทำไปก่อนได้ไหมนายอง เรามีเรื่องต้องทำนิดหน่อย ชานยอลตะโกนตอบกลับไป ก่อนจะคว้าข้อมือของแบคฮยอนแล้วฉุดให้ลุกขึ้น ลุก

 


เฮ้ ทำบ้าอะไรของนายหา แบคฮยอนที่ต้านทานแรงของอีกฝ่ายไม่ไหวก็ลุกขึ้นยืน ขมวดคิ้วก่อนจะเอ่ยถามอีกคนที่ลากเขามาถึงหน้าห้องและตอนนี้กำลังสวมรองเท้าแตะอยู่

 


ใส่รองเท้า

 


ชานยอล ทำอะไร-”


 

บอกให้ใส่รองเท้าไง ต้องพูดภาษาฮิบรูไหมถึงจะเข้าใจ

 


แบคฮยอนขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดกว่าเดิม แต่มือที่ล็อคข้อมือเขาไว้ก็ทำให้ต้องใส่รองเท้าแตะตามคำสั่งของอีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้


 

ชานยอลพาเขาเดินมาจนกระทั่งถึงร้านมินิมาร์ทหน้าคอนโด ข้อมือของแบคฮยอนยังถูกกุมกระชับเพื่อลากร่างของเขาอยู่แบบนั้นจนเริ่มจะเจ็บ แต่เขาจะไม่แสดงสีหน้าเจ็บปวดหรอก ใบหน้าของแบคฮยอนตอนนี้ฉายแววหงุดหงิดเอาไว้อย่างเต็มเปี่ยม

 


รอนี่นะ ชานยอลเอ่ยแล้วทิ้งเขาไว้ที่หน้ามินิมาร์ทก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้าไป แบคฮยอนชักสีหน้า เขากอดอกแล้วพักสายตาเอาไว้ที่หมาจรจัดตัวสีขาวซึ่งนอนแผ่พุงรับความเย็นอยู่หน้าประตู


 

มันน่าหงุดหงิด แบคฮยอนกำลังรู้ตัวว่าเขากำลังหงุดหงิด ตั้งแต่อารมณ์น้อยใจที่เกิดขึ้นเพราะชานยอลเลือกที่จะซื้อนมกล้วยให้นายองแทนที่จะซื้อให้เขา แม้เหตุผลมันก็คงจะเป็นเพราะว่านายองนั้นเป็นเพื่อนกับชานยอลมาก่อน ส่วนเขามันก็แค่คนที่เพิ่งจะเข้ามาอยู่ ดังนั้นมันจะแปลกอะไรกันถ้าชานยอลจะไม่ซื้อให้เขาแล้วเลือกซื้อให้อีกคนแทน

 


แบคฮยอนกำลังหงุดหงิด.. เขาหงุดหงิดที่เขากำลังไม่พอใจปาร์คชานยอลทั้งที่มันไม่ใช่เรื่อง

 


ไม่นานนักเจ้าของร่างสูงที่ลากเขามาถึงที่นี่ก็เดินออกมาจากมินิมาร์ทพร้อมกับถุงหูหิ้วแบบขุ่นถูกยื่นมาให้จนแบคฮยอนต้องเลิกคิ้วถาม อะไร


 

เอาไปสิ

 


เจ้าตัวแสบรับถุงมาไว้ในมือก่อนจะเปิดดู แบคฮยอนไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเผลอยิ้มออกมาตอนไหนเมื่อเห็นของที่อยู่ในถุงนั้น

 


กินให้หมดด้วยล่ะ” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองปาร์คชานยอลที่หูแดงเถือก แถมยังยกมือขึ้นเกาแก้มแล้วเสตามองไปทางอื่นเหมือนกำลังขลาดอายอะไรบางอย่างอยู่ แต่แบคฮยอนจะไม่สนใจหรอก ตอนนี้เขาหายหงุดหงิดแล้วด้วย มันหายไปทันทีที่มองเห็นของที่อยู่ในถุงมินิมาร์ท

 


ก็ในนั้นน่ะ.. มีนมช็อคโกแลตนอนนิ่งอยู่ใต้ถุงตั้งสองแพ็ค

 


แล้วก็.. ปาร์คชานยอลเอ่ยออกมาอีกครั้งหนึ่ง


 

..........


 

หายน้อยใจได้แล้วใช่ไหม ไอ้อ้วน

 

 






ผ่านมาเกือบสัปดาห์แล้วที่เราสามคนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในห้องขนาดปานกลาง

 

 

แบคฮยอนมักจะแอบเข้าไปนอนข้างปาร์คชานยอลตามแผนเดิม แม้จะถูกอีกฝ่ายตระกองกอดเอาไว้แทบทุกคืนแต่ชานยอลก็ไม่งึมงำหรือละเมอพูดชื่อนายองออกมาแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ยังไงแบคฮยอนก็มั่นใจอยู่ดีว่าชานยอลกำลังชอบนายอง

 

 

เจ้าตัวเล็กใช้ความสามารถพิเศษคือลุกขึ้นมาฉี่ตอนตีห้าได้เป็นประโยชน์ทุกคืน ดังนั้นปาร์คชานยอลจึงไม่เคยจับได้เลยว่าเขาลักลอบเข้าไปนอนข้างๆ

 

 

วันนี้ชานยอลตื่นสาย พอเดินออกมาจากห้องเขาจึงมองเห็นไอ้ตัวยุ่งในชุดนอนมัดผมทรงจุกแอปเปิ้ล นั่งบนพื้นพรมและกำลังง่วนอยู่กับแมคบุ้คที่วางอยู่บนโต๊ะตัวเตี้ย อ้อ.. แล้วก็ใส่แว่นด้วย ได้ยินเสียงต๊อกแต๊กดังมาเนื่องจากการกดแป้นคีย์บอร์ด ชานยอลเลยเดาเอาเองว่าอีกฝ่ายคงกำลังเขียนหนังสืออยู่

 

 

วันนี้นายต้องเข้าไปหาแม่กับฉัน เขาเอ่ยพูดกับคนที่นั่งอยู่บนพรม 

 

 

ไปทำไมอะ

 

 

แม่โทรมาเมื่อเช้า” ชานยอลนั่งลงที่โซฟา หลุบตาลงมองไอ้แสบที่นั่งอยู่ตรงพื้นแล้วช้อนสายตาขึ้นมองเขาอยู่ บอกให้พานายไปหา

 

 

สงสัยคุณแม่จะคิดถึงว่าที่ลูกสะใภ้ล่ะมั้ง

 

 

ย่าห์ เงียบนะ เสียงดังขนาดนี้อยากได้นายองได้ยินหรือไง

 

 

ได้ยินก็ดีสิ จะได้รู้กันไปเลยว่าฉันไม่ได้มาอยู่ในฐานะญาติของนาย

 

 

เจ้าตัวแสบเล่นจ้องตากับชานยอลสักพักจนเกิดกระแสไฟฟ้าเปรี๊ยะๆ ก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับหน้ากระดาษบนจอแมคบุ้คต่อ ชานยอลส่ายหัวเอือมๆให้กับความรั้นและเอาแต่ใจของไอ้แสบนี่ อยากรู้จริงๆว่าตอนเด็กๆถูกเลี้ยงมาแบบไหนถึงได้มีนิสัยที่แฝงความซนและเด็กไว้เต็มเปี่ยมขนาดนี้

 

 

ดูทำหน้าเข้า ยื่นริมฝีปากล่างอย่างกับเด็กโดนขัดใจงั้นแหละ

 

 

เช้ามาก็กวนประสาทเลยนะ ถามจริงเถอะ นายคิดว่านายจะอยู่กับฉันได้ถึงสองเดือนจริงๆหรอ เขาเอ่ยถามออกไปแล้วยกขาไขว่ห้าง เห็นหน้าตารั้นๆของไอ้ลูกหมาแล้วอยากจะยกมือขึ้นโบกหัวมันสักทีแต่ก็ต้องยับยั้งมือเอาไว้ก่อน

 

 

ถึงไม่ถึงเดี๋ยวก็รู้เอง แบคฮยอนเหมือนบ่นพึมพำกับตัวเองแต่เขาได้ยิน อีกฝ่ายยังกดแป้นพิมพ์ยิกๆเหมือนพวกมืออาชีพที่หูสามารถฟังเรื่องอื่น ปากก็พูดตอบ หากมือยังคงพิมพ์เรื่องที่อยู่ในหัวออกมาได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง

 

 

ชานยอลยักไหล่ เขาพาร่างตัวเองไปเข้าห้องน้ำแล้วเดินออกมาปลุกนายองให้ไปอาบน้ำอีกคน แบคฮยอนยังนั่งอยู่ที่เดิมในสภาพเดิม ที่เพิ่มเติมมาคือกล่องนมที่เจ้าตัวหยิบดูดสลับกับวางไว้บนโต๊ะ วันนี้ชานยอลว่างเพราะเขาต้องพาเจ้าตัวแสบไปหาแม่ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

 

 

เดี๋ยวนายองอาบน้ำเสร็จนายก็ไปอาบน้ำต่อเลยนะ เข้าใจไหม

 

 

แบคฮยอนละริมฝีปากจากหลอดดูดจนได้ยินเสียงฟองอากาศ รีบไปไหนกัน เพิ่งจะสิบโมง

 

 

ก็แม่บอกให้เข้าไปกินข้าวเที่ยง

 

 

แต่งานฉันยังไม่เสร็จเลยนะ

 

 

ก็วันที่ผ่านๆมา ใครใช้ให้เอาแต่นอนดูคุณแฮร์รี่ พอตเตอร์ของนายล่ะ” ชานยอลบ่น ถ้านายเอาเวลาพวกนั้นมาทำเรื่องที่มันมีสาระ ป่านนี้งานก็เสร็จไปแล้ว

 

 

อ๋อ.. งั้นหรอ แบคฮยอนหันมาลอยหน้าลอยตาก่อนจะหันกลับไปสนใจงานต่อ 

 

 

ชานยอลลอบถอนหายใจออกมา แบคฮยอนนิสัยเหมือนเด็กจริงๆอย่างที่คิดไว้และเขาก็คิดว่าไอ้ตัวแสบนี่คงไม่สามารถอยู่ร่วมห้องด้วยกันกับเขาจนกระทั่งได้รับเงินสี่แสนวอนได้ ให้พูดตามตรงเขาคิดว่ามันน่าจะทนไม่ได้ตั้งแต่อาทิตย์แรก หรืออย่างมากสุดก็สองอาทิตย์ ถ้าไม่ใช่มันไล่ตัวเองออกไป ก็เป็นเขานี่แหละที่ไล่มันเพราะทนความดื้อไม่ไหว

 

 

หรือไม่วันนี้ก็อาจจะเป็นวันที่แบคฮยอนต้องเก็บข้าวของออกไปเลยก็ได้

 

 

เพราะเขาจะไปคุยเรื่องนี้กับแม่เอง

 

 

พอนายองเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมชุดอยู่บ้านปกติ แบคฮยอนก็ทำเป็นอิดออดจนเขาต้องบังคับอีกครั้งไอ้แสบถึงได้ยอมลุกยืนแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปด้วยท่าทางเหมือนคนไม่มีแรง ไม่นานนักก็ออกมาพร้อมกับชุดเตรียมออกจากบ้านตามสไตล์มัน(แจ็คเก็ต เสื้อกราฟิกสีแดงแปร๊ด และยีนส์สีอ่อน ที่ขาดไม่ได้คือใส่หมวกกลับด้านใบเดิม)

 

 

นายอง เราฝากห้องหน่อยนะ เย็นๆจะกลับ

 

 

อื้อ ไปเถอะ เดี๋ยวเราคงนั่งอ่านหนังสือแก้เบื่อแหละ นายองส่งยิ้มให้ชานยอลและเผื่อแผ่รอยยิ้มนั้นมาให้แบคฮยอนด้วย ช่างเป็นรอยยิ้มที่ดูน่าสงสารและสดใสในเวลาเดียวกันได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

 

 

ถ้าเดาไม่ผิด นายองคงอยากไปหาแม่ชานยอลด้วยกันจะแย่

 

 

อ้าว นายองไม่ไปด้วยกันหรอกหรอ แบคฮยอนแสร้งถามแล้วทำหน้าเหรอหรา นายจะปล่อยให้นายองอยู่ห้องคนเดียวหรอชานยอล

 

 

เป็นอีกครั้งที่ชานยอลทำหน้าเหมือนเห็นผี หมอนั่นหันมาถลึงตาใส่เขาเหมือนจะถามว่า นี่จะทำบ้าอะไรอีก ซึ่งแบคฮยอนก็แกล้งทำหน้าเซ่อกลับไปเหมือนไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไร

 

 

เอ่อ.. ก็..

 

 

ไปด้วยกันสินายอง แม่ชานยอ.. เอ่อ คุณป้าน่ะ ใจดีอย่างงี้เลยนะ พูดจบก็ยกนิ้วโป้งขึ้น นายองไปด้วยอีกคนคงไม่เป็นไรหรอก ใช่มั้ยชานยอล

 

 

ชานยอลทำท่าอ้ำอึ้งซึ่งแบคฮยอนก็ไม่ได้แปลกใจของท่าทีหมอนี่เท่าไหร่ อีกฝ่ายคงมีความคิดอยากกระโดดบีบคอเขา แต่อีกด้านก็ต้องคิดหาคำตอบให้กับนายองด้วย แววตาหญิงสาวเป็นประกายและดูอยากไปด้วยมากมายขนาดนั้น เห็นทีชานยอลคงปฏิเสธยากแล้วล่ะ

 

 

และใช่ แบบนี้แหละที่แบคฮยอนต้องการ เขาก็แค่อยากลองเล่นอะไรสนุกๆสักหน่อย

 

 

อืม..

 

 

“…………”

 

 

ไปด้วยกันสิ นายอง

 

 


 

 

ตอนอยู่บนรถแบคฮยอนต้องมานั่งข้างหลังอย่างที่คิดเพราะเป็นการให้เกียรติผู้หญิงไปนั่งหน้า แน่นอนว่าปาร์คชานยอลเป็นคนขับ เราไม่ได้คุยอะไรกันหากแต่เสียงเพลงที่ดังคลอก็สามารถกลบความเงียบไปได้ แบคฮยอนกดโทรศัพท์ยิกๆ แม้จะเห็นก็เถอะว่าชานยอลลอบส่งสายตาอาฆาตผ่านกระจกหลังมาให้เขาสองสามรอบแล้ว

 

 

กลั้นขำแทบตายตอนหมาวิ่งตัดหน้ารถจนนายองร้องเสียงหลง ชานยอลไม่ทันมองเพราะเอาแต่จ้องเขาจึงเบรกกะทันหัน แม้หัวเขาจะโขกเข้ากับเบาะตรงหน้าก็เถอะ แต่ตลกชะมัดตอนหมอนั่นทำหน้าตื่นตกใจ

 

 

ไม่นานเราก็มาถึงบ้านตระกูลปาร์ค

 

 

อ้าว! มากันแล้วหรอเด็กๆ คุณนายปาร์คยิ้มกว้างตอนเห็นเขาที่เดินมาพร้อมกับชานยอล แต่สีหน้าก็หมองลง เมื่อเห็นใครบางคนที่เดินตามหลังมา แล้วนั่น..

 

 

นายองน่ะแม่ เพื่อนผม

 

 

คุณนายปาร์คทำหน้าสงสัยแล้วเลิกคิ้วส่งไปให้ชานยอล ก่อนจะหันมาผงกหัวรับโค้งทักทายจากหญิงสาว แบคฮยอนรู้ว่าหล่อนมีมารยาทมากพอที่จะไม่เอ่ยถามออกมาตรงๆว่า แล้วพาเพื่อนแกมาด้วยทำไม’ แต่ในใจก็คงมีความขัดข้องอยู่เต็มเปี่ยม และเขาก็เดาเอาเองว่าคุณนายปาร์คต้องไม่รู้เรื่องที่ชานยอลรับนายองเข้ามาอยู่ที่ห้องด้วยกัน

 

 

ไม่งั้นคุณนายปาร์คจะส่งเขาไปอยู่กับชานยอลเรอะ

 

 

อ่า.. งั้นก็ไปทานข้าวกันเถอะจ้ะ แม่จัดโต๊ะมื้อเที่ยงพอดี” คุณนายเอ่ยยิ้มๆแล้วเดินนำเข้าครัว แบคฮยอนหันไปเห็นสีหน้ากระอั่กกระอ่วนของชานยอลพอดี หมอนั่นหันมาส่งสายตาคาดโทษให้เขา ส่วนเขาก็แลบลิ้นปลิ้นตากลับไปให้แล้วเดินตามคุณนายปาร์คเข้าไปอีกคน

 

 

บนโต๊ะอาหารเงียบกริบ มันคงจะดีกว่านี้ถ้าแบคฮยอนไม่ชวนนายองมาด้วย แต่มาแบบนี้นั่นแหละดี เพราะเขาดันคิดอะไรดีๆออกแล้วในตอนนี้

 

 

แบคฮยอนย้ายไปอยู่ที่นั่นเป็นยังไงบ้างจ้ะ ตาชานยอลแกล้งหรือเปล่า คุณนายปาร์คเอ่ยถามอย่างเอ็นดูก่อนจะตักเนื้อปลาใส่ลงมาในถ้วยข้าวของแบคฮยอน

 

 

เอ่อ..” แบคฮยอนหันไปสบตากับคุณเจ้าของห้องที่มองมาทางเขาอย่างคาดหวังในคำตอบ ไม่ครับ อยู่ที่ห้องแบคก็สะดวกสบายดี

 

 

อื้ม ดีแล้วล่ะ ถ้าตาชานแกล้งอะไรหนูมาฟ้องแม่ได้เลย โอเคไหม คุณนายปาร์คพูดไปหัวเราะไป แถมยังลงท้ายด้วยสรรพนามว่า แม่ ซึ่งนั่นทำให้หญิงสาวอีกคนบนโต๊ะสะดุดหูได้ไม่ยาก

 

 

และแน่นอนว่าแบคฮยอนสังเกตเห็น

 

 

อ้อ ครับ คนตัวเล็กส่งยิ้มไปให้คุณนายปาร์ค ก่อนจะหันมาจ้องหน้าปาร์คชานยอล ได้สิครับ..

 

 

“……..”

 

 

คุณแม่

 

 

ชานยอลรีบหันไปมองหน้านายองซึ่งชะงักมือและกำลังมองมาทางเขาด้วยแววตาสับสน หล่อนคงไม่เข้าใจว่านี่มันคือเรื่องอะไรกัน แล้วทำไมแบคฮยอนผู้เป็นแค่ญาติถึงต้องใช้สรรพนามแบบนั้นกับแม่ของชานยอล

 

 

นี่มันไม่ใช่แล้ว..

 

 

ตาชานทำกับข้าวอร่อยๆให้น้องกินด้วยนะ” คุณนายปาร์คผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่กับสถานการณ์อันน่าตรึงเครียดเอ่ยขึ้นมา น้องต้องกินของดีๆ ผิวพรรณจะได้เปล่งปลั่ง

 

 

.............

 

 

เวลาใส่ชุดเจ้าสาว ลูกสะใภ้แม่จะได้สวยๆ

 

 

สิ้นประโยคนั้นของผู้เป็นเจ้าของบ้าน โต๊ะอาหารก็เงียบสนิท หลงเหลือแค่เพียงคุณนายปาร์คที่ยังตักนู่นตักนี่ใส่จานของแบคฮยอนไม่หยุด คนตัวเล็กสังเกตเห็นว่าสีหน้าของนายองนั้นเปลี่ยนไปเหมือนคนละคน จะร้องไห้ก็ไม่ใช่ หรือจะโกรธก็ไม่เชิง แล้วแบคฮยอนก็อยากให้เธอแสดงตัวตนออกมาเสียจริงๆ

 

 

นายองในตอนนี้เหมือนคนที่กำลังระงับอารมณ์เอาไว้ในส่วนลึก

 

 

ลูกสะใภ้อะไรกันหรอคะ

 

 

และระเบิดออกมาในที่สุด

 

 

ปาร์คชานยอลหันไปมองนายองอย่างเป็นกังวลใจ แบคฮยอนพอจะรู้ชะตากรรมตัวเองแล้วว่าถ้ากลับห้องไปเขาอาจจะโดนไอ้ชานยอลเตะโด่งออกมาหรืออะไรเทือกนั้น แต่ทำไมต้องกลัวด้วยในเมื่อเขามีคุณนายปาร์คคอยคุ้มกะลาหัวอยู่ ถ้าสองคนนี้ชอบกันจริง แค่เรื่องของเขามันไม่ได่เป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่อะไรนักหรอก

 

 

ก็หนูแบคฮยอนไงจ๊ะ

 

 

“…………”

 

 

หนูแบคฮยอนกำลังจะแต่งงานกับตาชานเร็วๆนี้จ้ะ

 

 

“…………”

 

 

นี่หนูไม่รู้หรอกหรอจ๊ะ หนูนายอง?

 

 

 

 



TALK: (ยังไม่ได้ตรวจคำผิด)

นายองรู้ความจริงแล้ว ทำไงดี!?

มีคนมองแบคฮยอนว่านิสัยไม่ดีกันไหมคะ จริงๆแล้วน้องนิสัยดีนะ แค่แสบไปหน่อยเท่านั้นเอง (ใบ้ให้)

ตอนหน้าจบแล้ว จะจบไหมก็ยังไม่รู้ คือมันย๊าวยาวเลยอะ 5555555555

ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์และแท็กในทวิตเตอร์เจ้าค่า ตามไปแท็กกันเยอะๆนะ เราตามอ่านอยู่ตลอดเลยจ้า ♥




#น้ำผึ้งมะนาวCB




   CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #2849 thepungz8 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:01
    จะต้องเศร้ากันอีกนานแค่ไหนนน ฮืออ ห่อเ-่ยว
    #2,849
    0
  2. #2784 pcy921 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 21:46
    ตอนแรกนึกว่าชานยอลไม่นักแบคแล้ว แต่มันไม่ใช่....
    #2,784
    1
    • #2784-1 pcy921(จากตอนที่ 24)
      1 ตุลาคม 2560 / 21:47
      ไม่รักสิ มาไม่นักอะไร555
      #2784-1
  3. #2651 _uhcqx (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 21:31
    เจ็บแบบงงๆอะแง
    #2,651
    0
  4. #2641 43CC (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 18:29
    ทำไมงง????????
    #2,641
    1
    • #2641-1 43CC(จากตอนที่ 24)
      11 พฤษภาคม 2560 / 18:30
      แงงงงงง้
      #2641-1
  5. #2462 MONARCHs. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:48
    อะไรของแกรรรรรรรรรร!? สรุปแบคมีใหม่ใช่ป่ะ? งง สงสารชานอ่ะ ฮืออออออ
    #2,462
    0
  6. #2391 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 09:13
    เอ้างง
    #2,391
    0
  7. #2121 ojay2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 00:01
    เอ้า นึกว่าชานมีคนใหม่ ที่ไหนได้ สงสารชานเลย
    #2,121
    0
  8. #1894 harleyshn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 03:09
    แบคฮยอนคนโกหก!
    #1,894
    0
  9. #1774 -FL- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 09:39
    เอ้าแล้วถ้าแบคมีคนอื่นแล้วทำไมแบคถึงดูเสียใจมาก
    #1,774
    0
  10. #1754 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 10:46
    ตอนแรกนึกว่าชานยอลมีคนใหม่ที่แท้คนที่มีคนใหม่คือแบคนี่เอง
    #1,754
    0
  11. #1325 dark chocolate (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 02:22
    นึกว่ามีแต่เราคนเดียวที่อ่านตอนนี้สองรอบ 5555555
    #1,325
    0
  12. #1324 dark chocolate (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 02:22
    หน่วงอะ ความจริงชานยอลนอกใจมั้ยคะเนี่ย
    #1,324
    0
  13. #1275 pim pimmi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 09:23
    โอ้วววว
    #1,275
    0
  14. #1205 Skynpw (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 01:09
    คือความรู้สึกเรา เราว่าไรท์แต่งดีมากเลยนะ แต่แบบตัดฉับแบบนี้ก็ทำร้ายจิตใจเราเหมือนกันนะแกกกก ฮือออ บ้านอยู่ไหนจะเอาระเบิดไปปา
    #1,205
    0
  15. #1111 P.nwh (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 12:45
    ฮืออ เศร้าเกือบทุกตอนเลยย เพิ่งเข้ามาอ่าน แต่งดีมากค่ะ
    #1,111
    0
  16. #723 วายอิ้ง (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 14:22
    จบเศร้าเเทบทุกตอนเลยง่ะ มาอ่านตอนอกหักงี้ ร้องไห้หนักมาก โง้ย
    #723
    0
  17. #714 dosupis (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 09:39
    หลายเรื่องมากกก จบแบบไม่แฮปปี้เลย เส้าาาา
    #714
    0
  18. #610 FangCy21 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 22:26
    ยังรักกันอยู่แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้
    เศร้า ??
    #610
    0
  19. #605 bbbbbbbys (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 19:41
    นี่ถึงขนาดต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่ งื้ออออออออออออ
    #605
    0
  20. #603 ikonsouy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:11
    ถึงกับเลื่อนไปอ่านใหม่ ด่าชานยอลไปคือไร โอ่ยยยยยย
    #603
    0
  21. #602 mlbc_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:24
    มาม่ามากๆเลยยย??
    #602
    0
  22. #600 thejae (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:17
    ...TT
    #600
    0
  23. #599 Nursery*purr-fect (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:43
    ตอนแรกนึกว่าชานยอลเป็นคนหมดรัก โอยยยย ผมนี่เงิบเลย นึกว่าจะมีสาวมารับชานยอลไปซะอีก ที่ไหนได้ๆๆๆๆ
    #599
    0
  24. #598 'schdapt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:49
    โอ้ย น้ำตาคลออ่ะ เจ็บอ่ะ ฮืออออออออออออ
    #598
    0
  25. #597 อั จ ฉ ร า (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:28
    ตอนแรกนึกว่าแบ้กจะโดนชานยอลทิ้ง ฟีคไปอีก
    #597
    0