{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 20 : {OS} forecast ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

 



 

เหตุเกิดจากหมอดู

 .

.




.



.


.



 

 

 

 

ดูดวง?

 


แบคฮยอนพยักหน้ารับคำถามจากปากของเพื่อนซี้ที่นั่งอยู่ตรงข้าม เขาเคี้ยวข้าวตุ้ยๆพลางมองหน้ามันที่กำลังขมวดคิ้วมุ่นพร้อมกับกางหนังสือโดราเอม่อนเอาไว้ในมือ ปาร์คชานยอลเพื่อนเขาเป็นคนหล่อ แต่มันจะเท่กว่านี้หลายเท่าถ้าหนังสือที่มันกำลังอ่านไม่ใช่โดราเอม่อน

 


อื้อ เพิ่งไปดูมาเมื่อวันอาทิตย์เลยนะ แต่กูลืมบอกมึง

 


อย่างมึงน่ะหรอจะเชื่อเรื่องดูดวง ปาร์คชานยอลเบ้หน้า ไร้สาระ.. มึงชอบพูดแบบนั้น กูจำได้ไอ้บยอน

 


คนตัวสูงว่าก่อนจะเปิดอ่านหนังสือการ์ตูนในมือต่อโดยไม่สนใจแบคฮยอนเลย ร่างเล็กถอนหายใจ เขากลืนข้าวลงคอพร้อมกับเอ่ยประโยคถัดมาอีก

 


ก็หมอนี้เขาบอกแม่น กูอยากลองเลยไป.. กับยัยเยริน่ะ

 


ว่าแล้วเชียวว่าพอเอ่ยชื่อนี้ขึ้นมาชานยอลต้องให้ความสนใจแน่ ไอ้โย่งเงยหน้ามองเขาพร้อมกับดวงตากลมโตที่ยากจะอ่านออก แต่ก็พอเดาได้หรอกน่าว่าชานยอลกำลังสนใจในชื่อน้องสาวของเขาอยู่ ไม่อย่างนั้นจะรีบเงยหน้ามองขนาดนั้นหรอ

 


แล้วหมอดูก็ทักมันด้วยนะ พอได้ทีแบคฮยอนก็รีบพูด บอกว่าถ้ามันยี่สิบแล้วยังไม่มีแฟน..”

 


........

 


มันจะมีอันเป็นไป

 


นึกขอโทษน้องสาวอยู่ในใจที่พูดแช่งออกไปซะเต็มปาก แต่ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก เพราะถึงยังไงเยริก็ต้องได้แฟนเร็วๆนี้อยู่แล้ว งานนี้ต้องขออ้างชื่อหมอดูเสียหน่อย ความจริงแบคฮยอนไม่ได้ไปดูดวงมาอย่างที่พูด เขาแค่ต้องการให้คนที่เขารักทั้งสองคนได้รักกันเสียที

 


เพราะมันขัดใจไม่เบาเวลาเห็นชานยอลมองเยริในขณะที่ยัยบ้านั่นหลบตา แล้วเยริก็มองชานยอล ในขณะที่เพื่อนสนิทของเขาไม่ได้มองทางหล่อนเช่นกัน

 


.. อือ แล้วไงอะ” มันถามกลับมาเอื่อยๆ ก่อนจะทำท่าทางก้มลงให้ความสนใจกับหนังสือการ์ตูนแทน เห็นแล้วหมั่นไส้คนซึนจนอยากจะเอาช้อนในมือเคาะกะบาลมันสักทีสองที

 


ก็ไม่แล้วไง แบคฮยอนกระแอมเล็กน้อย นั่งหลังตรงเพื่อให้ดูจริงใจแล้วพูดต่อ อยากจะถามมึงเฉยๆอะ.. ว่าสนใจเป็นแฟนให้น้องกูมั้ย

 


คราวนี้ปาร์คชานยอลยอมวางหนังสือโดราเอม่อนลงแล้วจริงๆ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คยองซูเพื่อนสนิทอีกคนถือถาดข้าวเดินมานั่งสมทบ ชานยอลมองหน้าเขานิ่งแต่ก็ฉายแววตระหนกไม่น้อย

 


เมื่อกี้มึงพูดว่ายังไงนะ

 


แบคฮยอนเลิกคิ้ว นึกรำคาญและหมั่นไส้ไอ้ชานยอลเหลือเกินที่แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ดูก็รู้แล้วว่าดีใจจนเนื้อเต้นที่จะได้เป็นแฟนกับน้องสาวเขา ยังทำซึนอยู่ได้

 


ถามมึงอะว่าจะมาเป็นแฟนให้น้องสาวกูได้มั้ย

 


ห้ะ คราวนี้เป็นคยองซูที่ชะงักมือในการตักน้ำซุปเข้าปาก มันมองหน้าเขาสลับกับชานยอลแล้วถาม อะไรนะ ใครจะเป็นแฟนน้องสาวมึง

 


ตลกหรือไงไอ้แบค ชานยอลไม่ได้เอ่ยตอบคยองซูแต่กลับเอ่ยถามเขาแทน มันเริ่มขมวดหัวคิ้วหน่อยๆเหมือนคนกำลังไม่พอใจ แต่แบคฮยอนก็รู้หรอกว่ามันแค่ทำเป็นไม่พอใจไปอย่างนั้นเอง

 


ไม่ได้ตลก กูพูดจริงๆ แบคฮยอนเอ่ยยืนยัน เยริกับมึงก็สนิทกันไม่ใช่หรอ ดีซะอีกที่ให้เยริคบกับมึงแทนที่จะไปคบกับไอ้พวกหน้าโจรที่ไหนก็ไม่รู้ ไว้ใจไม่ได้

 


.........

 


ช่วยหน่อยเหอะนะชานยอล ถือว่าเห็นแก่กูก็ได้ กูไม่อยากให้น้องสาวกูตายก่อนวัยอันควรอะ นะ

 


นั่งเงียบกันอึดใจใหญ่จนแบคฮยอนสังเกตเห็นว่าหูชานยอลเริ่มแดงทั้งที่ยังขมวดคิ้ว ไอ้บ้าเอ้ย แค่นี้ก็เขินซะแล้ว อย่างนี้ถ้าได้เป็นแฟนกับน้องสาวเขาจริงๆมันจะเขินขนาดไหนกัน ยิ่งซึนๆแบบมันที่ไม่ค่อยแสดงออกเรื่องพวกนี้แล้วล่ะก็ ได้จับมือกับเยริทีคงฟินไปจนโลกหน้าเลยมั้ง

 


เฮ้ยแบค.. จะดีหรอวะ คยองซูเอ่ยถาม คือกูว่ามันกะทันหันไป ไอ้สองคนนี้มันไม่เคยได้คุยกันเป็นกิจจะลักษณะ กูว่าให้พวกมันลองคุยกันไปก่อน--”

 


ไม่ต้องหรอก ยังไงทั้งชานยอลกับเยริก็ต้องเข้ากันได้ดีอยู่แล้ว กูมั่นใจ

 


........

 


ใช่มั้ยชานยอล มึงจะช่วยกูใช่ป่าว

 


แบคฮยอนเห็นชานยอลหลุบตาลงอย่างหมดมาดคนซึน ปัดโธ่ แค่เรื่องเยริแค่นี้ถึงกับไม่เป็นตัวของตัวเองเลยหรือไงกันนะ ทำไมอ่านง่ายขนาดนี้เนี่ยปาร์คชานยอล

 


แค่เป็นแฟน.. แค่นั้นใช่มั้ย ชานยอลเอ่ยถาม และแบคฮยอนก็พยักหน้ากลับไป

 


อ่าห้ะ แต่ต้องดูแลให้เหมือนแฟนด้วยนะเว้ย ไม่ใช่แค่ในนาม

 


คราวนี้ชานยอลมองหน้าเขาอีกครั้งทั้งที่หูยังแดงอยู่ ไอ้โย่งตอนเขินนี่มันน่ารักน่าหยิกหูกางๆจริงๆจนแบคฮยอนต้องส่งยิ้มน้อยๆกลับไปให้

 


ได้

 


........

 


ถ้ามันทำให้มึงสบายใจ.. กูจะคบกับเยริให้


 

เฮ้ย.. ชานยอล คยองซูครางครืนในลำคอ มันทำตาโตจนแทบถลนจากเบ้าจนแบคฮยอนอยากจะยื่นนิ้วไปจิ้มตาสักทีสองที ไอ้บ้านี่ช่างขัดจริงๆ คิดอะไรของมึงอยู่วะ มันพูดแค่นี้ก็อ่อนให้ซะงั้นอะ

 


ก็ถ้ามันสบายใจกูจะทำให้ไง ชานยอลว่า ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ของแคนทีน งั้นพรุ่งนี้เดี๋ยวกูไปรับเยริที่บ้านมึงเอง

 


.........

 


จะพาไปกินข้าว ดูหนัง ทำทุกอย่างให้เหมือนที่แฟนกันเค้าทำ


 

..........

 


พอใจมึงแล้วใช่มั้ย?

 


พูดจบมันก็ก้าวอาดๆเดินไปไม่หันมามองเขาที่ตะโกนเรียกจนคอแทบแตกเลยสักนิด ฝ่ายไอ้คยองซูก็กินเอาๆจนเขาอยากจะเพ่งกะบาลสักที ไม่คิดจะช่วยกันเรียกเพื่อนเลยหรือไงวะ


 

ไอ้ชานยอลมันอ่อนหัดว่ะมึง แค่นี้ทำเป็นเขินแรง

 

 

มึงคิดว่ามันเขินจริงๆหรอวะ

 

 

เออดิ มันชอบเยริ มึงไม่รู้หรือไง

 

 

อ๋อ.. คยองซูครางครืนในลำคอ มันซดซุปคำสุดท้ายเข้าปาก ก่อนจะยกถาดอาหารเตรียมไปเก็บ งั้นก็ตามสบายพวกมึงแล้วกัน เรื่องนี้กูขอไม่ยุ่ง บาย

 

 

พูดจบก็เดินออกไปแล้วทิ้งให้แบคฮยอนนั่งเคว้งคว้างอยู่คนเดียว ไอ้พวกนี้ชักจะประหลาดคนขึ้นทุกวัน แต่ไม่เป็นอะไรหรอก วันนี้เขาอารมณ์ดี และรู้สึกดีจริงๆที่จะได้ทำหน้าที่คิวปิดแผลงศรเสียที

 

 

งานนี้น้องสาวกับเพื่อนสนิทของเขาต้องลงเอยกันด้วยดีแน่นอน แบคฮยอนมั่นใจ!

 

 




เช้าวันเสาร์แบบนี้มันน่าเบื่อจริงๆ ไปเรียนก็ไม่ต้องไปแต่ดันหนาวจนไม่อยากออกจากบ้าน พ่อกับแม่ไม่อยู่เลยไม่มีคนให้อ้อนอีกต่างหาก แบคฮยอนผู้ซึ่งตื่นเช้าจนเป็นนิสัยเลยต้องถ่างตานอนดูทีวีอยู่บนเตียง สภาพหัวเหอยุ่งเหยิงพร้อมกับผ้าปิดตาที่คาดเอาไว้ตรงหน้าผากไม่ค่อยน่าดูนัก แต่คงเป็นที่ชินตาสำหรับทุกคนในบ้านไปแล้ว

 

 

ยกเว้นไอ้ผู้อาศัยคนนึงที่เริ่มจะทำตัวเป็นแม่เขาทุกวัน

 

 

แดกเหี้ยอะไรช่วยเก็บหน่อยได้มั้ย ห้องมึง.. ไม่สิ ห้องกูกับมึงแทบจะกลายเป็นสุสานขยะอยู่แล้ว!”

 

 

แบคฮยอนกรอกตาเป็นเลขแปด จ้องมองไอ้คยองซูกำลังก้มๆเงยๆอยู่ตรงมุมห้องที่มีซองขนมวางทิ้งเกลื่อนกลาด เมื่อวานเขานั่งอ่านหนังสือจนถึงดึกเลยต้องมีอะไรตกถึงท้องหน่อย แต่พอง่วงก็นอนเลยแล้วก็ลืมเก็บซองขนม ไม่ได้เจตนาจะวางทิ้งไว้เลยนะ

 

 

บ่นมากจริงๆ มึงก็แดกกับกูแหละน่า คนตัวเล็กว่าก่อนจะทำหน้าเหนื่อยหน่าย แล้วพูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำเลยนะว่าห้องกูกับมึง นี่ห้องของกูที่มึงมาอาศัยอยู่ต่างหากโว้ย

 

 

คยองซูมันย้ายมาอยู่กับเขาตั้งแต่ปีที่แล้ว.. นั่นแหละ ฟังไม่ผิดหรอก มันย้ายมาเพราะบ้านจริงๆของมันอยู่อีกฝั่งนึงของโซลในขณะที่มันสอบติดมหาวิทยาลัยนี้ซึ่งไกลบ้าน มันบอกว่าขี้เกียจเดินทางไปกลับ เขาเองก็เข้าใจแล้วก็คิดว่าถ้ามันมาอยู่ด้วยคงไม่มีปัญหาอะไร แต่นับวันมันเริ่มจะทำตัวเป็นแม่เขาเข้าไปทุกที ขนาดแม่แท้ๆยังไม่บ่นเขาขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ

 

 

ถ้ากูไม่ซุกหัวนอนอยู่ห้องเดียวกับมึงก็คงไม่บ่นหรอก ป่านนี้เชื้อโรคเข้ารูหูกูไปเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ หัดทำตัวให้มันสะอาดสะอ้านเหมือนน้องสาวมึงบ้างเถอะ คยองซูบ่นเป็นหมีกินผึ้ง แล้วแบคฮยอนก็ทำได้แค่ขยับปากมุบมิบล้อเลียนตามในตอนที่มันไม่เห็น ว่าแต่วันนี้มึงจะออกไปไหนหรือเปล่า

 

 

ถามทำไม

 

 

ถามก็ไม่ได้อีก ไอ้นี่ คยองซูจิ๊ปากก่อนจะเขวี้ยงถุงเท้าเน่าหนึ่งข้างที่เพิ่งขุดเจอตรงใต้เตียงลงไปในถังขยะ หนาวๆแบบนี้ต้องไก่ทอดกับเบียร์ สนใจป่ะ

 

 

หึ แบคฮยอนส่ายหัวดุ๊กดิ๊ก

 

 

เลี้ยง

 

 

โอเค ขอกูแต่งตัวสิบห้านาที รอแป้บ

 

 

แบคฮยอนลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะก้าวอาดๆไปที่ห้องน้ำ เรื่องเงินนี่เรื่องใหญ่ ยิ่งในช่วงเวลาสิ้นเดือนสำหรับคนที่ได้ค่าขนมเป็นรายเดือนแบบเขาด้วยก็คงเข้าใจอารมณ์เวลามีคนมาบอกจะเลี้ยงข้าวได้เป็นอย่างดี คนตัวเล็กคว้าผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินลายยานอวกาศขึ้นมาพาดบ่า แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรก็ต้องหันหน้าสดๆของตัวเองมาถามคยองซูอีกทีเสียก่อน ว่าแต่ยัยเยริล่ะ อยู่ข้างล่างไหม

 

 

หลับยังไม่ตื่นเลย

 

 

ได้ไง!” แบคฮยอนทำตาโต วันนี้ไอ้ชานยอลจะมารับมันตอนสิบโมงนะ ป่านนี้ยังไม่ตื่นอีก!”

 

 

มึงปล่อยมันไปเถอะน่า โตเป็นควายแล้วเดี๋ยวก็ตื่นเองนั่นแหละ” 

 

 

มึงดูไม่ใส่ใจกับเดทแรกของมันกับไอ้ชานยอลเลยนะ แบคฮยอนเท้าสะเอวก่อนจะเอาลิ้นดันกระพุงแก้ม เกลียดอะไรน้องสาวกูป่าวเนี่ย

 

 

อ่ะ ปัญญาอ่อนละ มีแค่คนโง่เหมือนควายเท่านั้นแหละที่จะคิดเรื่องหมาๆแบบมึงได้” คราวนี้คยองซูเป็นฝ่ายเท้าสะเอวมองเขาอย่างเอาเรื่องบ้าง ซึ่งท่าทางมันน่ากลัวชะมัดจนแบคฮยอนต้องลดมือที่เท้าเอวลง

 

 

งั้นก็ไปปลุกมันเลย จะได้ตื่นทันชานยอลมารับ” คนตัวเล็กเอ่ยเปลี่ยนเรื่องเพราะขี้เกียจโดนคยองซูตบ

 

 

เออๆ มึงอะไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวไม่ทัน

 

 

ทันอะไรวะ

 

 

ทัน..  ทันกูนี่ไง คยองซูเทขยะในที่โกยลงถังแล้วพูดโดยไม่ได้สบตาเขาจนแบคฮยอนต้องหรี่ตามองมันอย่างจับผิด เพราะขืนมึงยังช้า กูจะหนีไปแดกเอง มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบคนทำอะไรยืดยาด เข้าใจ๊

 

 

แบคฮยอนยักไหล่ก่อนจะเดินเข้าไปจัดการธุระในห้องน้ำ วันนี้อาจจะเป็นวันดีอีกวันหนึ่ง เพราะร้อยวันพันปีไอ้คยองซูไม่ค่อยชวนเขาไปเที่ยวด้วยนักหรอก นี่มีการบอกว่าจะเลี้ยงไก่ทอดอีก ยิ่งดีเข้าไปใหญ่เลย!

 

 

เผลอแป้บเดียวแบคฮยอนก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ใส่เสื้อผ้าหนาสี่ชั้นตามประสาคนขี้หนาวจนคยองซูต้องกรอกตาเมื่อเห็นการแต่งตัวของเขา แต่มันหนาวจริงๆนี่นา ขนาดสี่ชั้นยังยังรู้สึกเหมือนมีลมเย็นๆพัดผ่านเข้าเสื้ออยู่เลยอ้ะ

 

 

แต่งตัวอะไรของพี่เนี่ย

 

 

ยัยเยริตัวดีเอ่ยถามกลั้วน้ำเสียงหัวเราะเมื่อเห็นเขาเดินลงมาจากชั้นบน น้องสาวของเขานั่งกินซุปข้าวโพดอยู่บนโต๊ะอาหาร แต่งตัวน่ารักจนน่าหมั่นไส้ พอรู้ว่าต้องไปเที่ยวกับชานยอลหน่อยล่ะก็แต่งองค์ทรงเครื่องซะสวยเช้ง

 

 

ฉันหนาว ไม่ต้องแซวหรอกน่า” แบคฮยอนเบะปาก แล้วแกล่ะ แหม จะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนฉันทีแต่งตัวซะสวยเลยนะ น่าเตะจริงๆ

 

 

แหงสิ ใครจะไปบ้าๆบอๆเหมือนพี่กันล่ะ

 

 

ย่าห์ไอ้เด็กนี่!” แบคฮยอนง้างช้อนในมือเตรียมจะตีลงไปที่ศีรษะเด็กสาว แต่เยริก็ยกมือขึ้นกันไว้ก่อน มันน่าจริงๆเลย ฉันอุตส่าห์จะช่วยให้แกสมหวังกับไอ้หูกางนั่นแล้วนะ ยังจะมาว่าฉันอีก

 


หนูไม่ลืมเรื่องนั้นหรอก เยริบ่นขมุบขมิบ ว่าแต่เมื่อไหร่พี่ชานยอลจะมาหรอ

 

 

อยากเจอล่ะสิท่า

 

 

ก็หนูเป็นแฟนพี่เขาแล้วมันก็อยากเจอเป็นธรรมดาไหมล่ะ

 

 

จ้าแม่คุณ ..แรดจริงๆ” ประโยคหลังแบคฮยอนบ่นพึมพำกับตัวเอง เยริเป็นเด็กช่างแสดงออก เขาไม่กล้าพูดว่าแรดได้เต็มปากเต็มคำหรอกแต่ก็เกือบเข้าขั้น แค่เกือบๆเท่านั้นแหละน่า น้องสาวเขาน่ารักจะตายไป

 

 

แล้วก็เหมาะสมกับไอ้ชานยอลที่สุดเล้ย!

 

 

กูได้ยินเสียงรถจอดหน้าบ้าน สงสัยมาแล้วมั้ง คยองซูเดินออกมาจากครัวก่อนจะเอ่ยบอก เดี๋ยวกูไปเปิดประตูให้มันก่อนนะ

 

 

พูดจบก็ก้าวฉับๆไปอย่างรีบร้อนจนแบคฮยอนยกมือเกาหัวงงๆ นานเกือบห้านาทีคนทั้งคู่ก็เข้ามา ไอ้คยองซูเดินไปจัดการหลังครัวต่อ ส่วนยัยเยริผู้ซึ่งเห็นว่าชายหนุ่มที่ตัวเองชอบกำลังเดินมาก็รีบสางผมให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะยกยิ้มนางเอกจนแบคฮยอนอดเบะปากให้ไม่ได้ น่าหมั่นไส้จริงๆนะ เขาคิดถูกหรือคิดผิดกันเนี่ยที่จับมันสองคนให้เป็นแฟนกัน

 

 

ส่วน.. วันนี้ไอ้ชานยอล.. เอ่อ.. หล่อมากก็ได้ 

 

 

เขาไม่อยากจะชมเท่าไหร่เพราะมันก็หล่อทุกวัน แต่วันนี้ดูจะมากเป็นพิเศษ ก็ไม่ต้องสงสัยหรอกน่า ไปเที่ยวกับแฟนทั้งทีก็ต้องทำตัวให้หล่อกว่าเดิมหน่อยสิใช่มั้ย

 

 

แต่งตัวอะไรของมึง มันเอ่ยทักเขาคำแรก และนั่นทำให้แบคฮยอนต้องขมวดคิ้วฉับกลับไป

 

 

กูหนาว! แต่งตัวแบบนี้ไม่ได้หรือไง!” ทำไมต้องทักเขาทุกคนเลยวะ เริ่มจะเสียเซล์ฟแล้วนะ!

 

 

โมโหทำซากอะไร กูยังไม่ทันว่าซักคำ ชานยอลเดินลงมานั่งที่เก้าอี้ตัวข้างๆเขาก่อนจะหันไปค้อมหัวยิ้มๆให้เยริที่นั่งเยื้องไปอีกฝั่ง แล้วหันมาพูดกับเขาต่อ แต่หมวกนี่ไปเปลี่ยนหน่อยได้ไหม เป็นบีนนี่ธรรมดาก็ได้ อันนี้เห็นแล้วนึกถึงป้าข้างบ้านกูที่อายุหกสิบเลย แกชอบใส่แบบนี้

 

 

พูดจบมันก็เด้งลูกตุ้มที่ห้อยตรงหมวกของเขาเล่นอย่างสนุกมือจนแบคฮยอนต้องกรอกตาก่อนจะปัดมือมันออกไป เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูกางๆของมัน มึงมานั่งอะไรฝั่งนี้ ไปนั่งกับเยรินู่น

 

 

ไม่ไปหรอก เขิน” มันป้องปากกระซิบกลับมาเช่นกัน

 

 

เขิน?

 

 

เออดิวะ คนเป็นแฟนกันก็ต้องเขินกันเป็นเรื่องธรรมดา” จบประโยคมันก็เด้งตัวขึ้นนั่งหลังตรงก่อนจะยิ้มให้เยริที่ยกมือเอาผมทัดหูอย่างอายๆ อ๋อ.. แบบนี้นี่เอง แบคฮยอนไม่รู้หรอกเพราะเขาไม่เคยมีแฟนเสียหน่อย

 

 

อะ.. เอ้อ” ผ่านไปอึดใจหนึ่งคนตัวเล็กก็เอ่ยขัดความเงียบแล้วยกยิ้มกว้าง พวกแกไปกันได้แล้วไป จะมานั่งจ๋องทำไมให้มันเสียเวลา

 

 

เขาพูดพลางถลุงศอกเข้าสีข้างไอ้หูกางที่นั่งกดโทรศัพท์ยิกๆจนเยริเริ่มทำหน้าเซ็ง ทางที่ดีเขาควรไล่ให้พวกมันไปเที่ยวกันเสียทีก่อนที่บรรยากาศจะกร่อยจนทำให้ยัยน้องสาวตัวดีอาละวาดแล้วไม่ยอมไปขึ้นมาเสียก่อน

 

 

รอคยองซู” จู่ๆไอ้ชานยอลก็พูดขึ้นมาจนเขางง

 

 

รอไอ้คยองซู? รอทำเพื่อ?

 

 

ห้ะ? รอมันทำไม?

 

 

มันบอกให้รอก็รอดิ มึงถามมากว่ะ พูดจบมันก็ผลักหัวเขามาอีกทีจนเซถลาและงงเข้าไปใหญ่ ไอ้พวกนี้มันจะทำอะไรประหลาดๆอีกมั้ยวะเนี่ย ชักจะหนาวสันหลังแล้วนะโว้ย

 

 

เสร็จแล้ว ไปกันได้ยัง สักพักไอ้คยองซูก็เดินมาด้วยชุดพร้อมออกจากบ้านเต็มที่ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้คนทั้งโต๊ะอาหาร

 

 

แต่เดี๋ยวนะ

 

 

ไปไหน.. อะไรของมึงเนี่ยคยองซู

 

 

ก็ไปกินข้าว ดูหนัง เดินเที่ยวกันไง มันว่าก่อนจะเดินมาฉุดแขนเขาให้ลุกขึ้น ไปได้แล้ว จะเสียเวลากันเพราะมึงนะเนี่ย

 

 

แบคฮยอนทำหน้าเหวอ เขาหันไปมองหน้าน้องสาวตัวแสบที่ก็งงไม่แพ้กัน เดี๋ยวก่อนเลย.. มึงจะพากูไปเลี้ยงไก่ทอดกับเบียร์ไม่ใช่หรือไง

 

 

ก็ใช่ คยองซูพยักหน้า แต่ก็ไม่ได้บอกนี่ว่าจะไปกันแค่สองคน

 

 

........

 

 

ไปเร็ว ลุก!”

 

 

แบคฮยอนทำหน้าเหวอก่อนจะลุกตามแรงฉุด(ที่คล้ายช้าง)ของไอ้คยองซูไปแบบงงๆ เขาเหลือบไปเห็นว่าไอ้ชานยอลยกยิ้มแบบกวนตีนส่งมาให้นิดหน่อย ก่อนจะเดินตามออกมา

 

 

แต่ไอ้ที่โกรธน่ะไม่ใช่เพราะมันยิ้มแบบนั้นมาให้หรอกนะ

 

 

แต่มันปล่อยให้น้องสาวเขาทำหน้าเหวอแล้วเดินตามหลังออกมาเองเนี่ยสิ

 

 

ไอ้คนชั่ว!

 

 


 

 


 

หน้าหงิกอย่างกับส้นตีน ผัวทิ้งหรือไง

 

 

ผัวพ่อมึงอะ

 


พ่อกูไม่มีผัว มีแต่เมียซึ่งก็คือแม่กู คยองซูเบ้ปากก่อนจะถอนหายใจ ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยได้ไหม มากันสี่คนแล้วมันทำไมวะหือ คนคุ้นเคยกันทั้งนั้น

 

 

แบคฮยอนยกมือขึ้นมาเท้าคางแล้วเหลือบตามองบนเบนไปด้านซ้าย น่าเบื่อชะมัด ไอ้คยองซูนี่มันต้องเกลียดอะไรน้องสาวเขาแน่ๆถึงได้ชวนเขาติดสอยห้อยตามคู่รักคู่ใหม่เพื่อมานั่งอัดกันในร้านไก่ทอดเนี่ย แย่ไปกว่านั้นคือเข้าต้องนั่งตรงข้ามมัน ในขณะที่มันนั่งข้างเยริที่นั่งตรงข้ามไอ้หูกางซึ่งนั่งข้างเขาอีกที แทนที่จะให้เยรินั่งข้างชานยอลตั้งแต่แรก สรุปออกมาได้อย่างเดียวเลยก็คือ..

 

 

ไอ้คยองซูมันเกลียดน้องเขา!

 

 

มึงมันคนกบฏ เขาพูดลอดไรฟันเสียงเบา ป้องปากให้มันเห็นแค่คนเดียว

 

 

กบฏอะไร” แล้วมันก็ทำแบบเดียวกันกลับมา

 

 

อาศัยอยู่บ้านกูแต่เกลียดน้องกู มึงมันชั่ว!”

 

 

ห้ะ?

 

 

ไก่ทอดได้แล้วครับ เสียงพนักงานขัดทุกอย่างเอาไว้เสียก่อน ไก่ทอดสามสูตรทีเด็ดของร้านถูกเสิร์ฟพร้อมด้วยเบียร์จำนวนหนึ่งพอหอมปากหอมคอ พวกเขาทุกคนไม่ใช่คนคอแข็งมากนัก ขืนดื่มเยอะไปมีหวังกลับบ้านไม่ถูกกันแน่ๆ

 

 

ไอ้ชานยอลประเดิมหยิบน่องไก่สูตรน้ำผึ้งคนแรก มันเอาไปพิจารณาดูอะไรไม่รู้ก่อนจะเอามาวางไว้บนจานของเขา แบคฮยอนขมวดคิ้ว ถลุงศอกใส่สีข้างมันไปทีนึงก่อนจะถลึงตาไปทางเยริที่นั่งสวมถุงมือพร้อมกับหน้างอๆ

 

 

หยิบ-ให้-น้อง-กู-สิ เขาขยับปากพูดไปแบบไร้เสียง ซึ่งไอ้ชานยอลก็ตีหน้ามึนมาให้ มันกระพริบตาปริบๆใส่เขา ก่อนจะหันไปหยิบไก่ขึ้นมาเข้าปากตัวเอง

 

 

ไอ้เชี่ยนี่!

 

 

เป็นอะไรของมึงวะแบคฮยอน ทำตัวแปลกประหลาดตั้งแต่ที่บ้านแล้วนะ คยองซูเอ่ยถามเขาทั้งที่ยังเคี้ยวไก่เต็มปาก แดกเข้าไปซะทีเถอะ ลีลามากเดี๋ยวกูแย่งให้หมดเลย

 

 

แบคฮยอนกำลังหงุดหงิดมากถึงมากที่สุดจนอยากจะพ่นไฟ แต่สุดท้ายเขาก็ทำได้แค่หันมาระบายความโมโหนั้นใส่น่องไก่ของตัวเองเพราะไม่อยากทำให้บรรยากาศเสีย ฮือ สงสารเยริจัง ดูสิ ทำหน้างอไปหมดแล้ว

 

 

ทำไงดีน้อ..

 


เฮ้ยคยองซู!” พอหัวสมองปิ๊งไอเดียแบคฮยอนก็รีบเรียกเพื่อนสนิทเอาไว้ มันเงยหน้ามองเขาแล้วเลิกคิ้ว กูปวดฉี่อะ ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหม

 

 

แบคฮยอนเห็นคยองซูหันไปมองหน้าไอ้ชานยอล(ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมองทำไม) ก่อนที่มันจะหันมาส่ายหัวให้เขา ไม่ไปอะ กูกำลังเพลิดเพลินกับการกินไก่อยู่ไม่เห็นหรอ

 

 

โว้ย! ไอ้เพื่อนขี้ขัดใจ!

 

 

แต่กูปวดฉี่ไม่ไหวแล้วจริงๆนะคยอง ฮือ เขาว่าพลางทำท่าบิดไปบิดมาเหมือนคนกำลังปวดฉี่จริงๆ ทั้งที่ความจริงไม่ได้ปวดอะไรเลย แต่แค่อยากไปให้ไกลจากตรงนี้เพื่อให้ชานยอลกับเยริได้อยู่ด้วยกันเท่านั้นเอง

 

 

ไม่เอา กูไม่ไป คยองซูปฏิเสธท่าเดียว ก่อนจะหันไปบอกชานยอล มึงไปเป็นเพื่อนมันดิ้ ปวดฉี่จนหน้าม่วงหมดแล้วเนี่ย

 

 

ห่ะ.. หา

 

 

เออ ไปดิ กูก็เริ่มปวดแล้วเหมือนกัน

 

 

อะ.. เอ้ย กูหายแล้ว หายพอดีเลยมึง แบคฮยอนหัวเราะแหะๆ เขายอมนั่งรวมกันหลายคนดีกว่าพรากคู่ไปจากน้อง แค่นี้เยริก็ทำหน้างอจะตายแล้วที่ชานยอลไม่ยอมสนใจ

 

 

ฉี่ระเหยออกทางผิวหนังหรือไงถึงหายแล้ว ชานยอลขมวดคิ้ว ไปเข้าห้องน้ำเลยมึง เป็นนิ่วขึ้นมาค่ารักษาเป็นแสน ไม่สงสารพ่อแม่มึงหรอ ไป

 

 

มันว่าก่อนจะดันหลังเขาท่าเดียวจนสุดท้ายก็ต้องยอมเดินออกมา หันไปทำตาละห้อยใส่เยริที่เริ่มระบายอารมณ์ใส่ไก่ทอดตรงหน้าแล้ว ฮือ พี่ขอโทษจริงๆนะน้องรัก ไม่คิดว่ามันจะผิดแผนไปหมดขนาดนี้นี่

 

 

แบคฮยอนทำหน้ามุ่ยเดินออกมาเข้าห้องตามโดยมีไอ้ชานยอลเดินขนาบมาข้างๆ มันเดินเร็วจนเขาต้องก้าวเท้าตามมันให้ทันซึ่งยากมากๆ ก้าวนึงของมันเท่ากับครึ่งก้าวของเขาซึ่งนี่มันโคตรแย่เลย ไม่ขาสั้นบ้างให้รู้ไปสิวะ

 

 

สักพักหนึ่งแรงจับที่ข้อมือทำให้แบคฮยอนต้องหยุดเดิน ไอ้ชานยอลใช้มือใหญ่ๆของมันคลุมข้อมือเขาไว้ซะมิด อะไรของมึง

 

 

มึงเดินช้าอย่างกับเต่าคลาน” มันว่าพลางยิ้มน้อยๆ จับไว้ไง เผื่อหลง

 

 

ย่าห์ ว่ากูขาสั้นหรอ!”

 

 

เปล่า มันส่ายหัว ก่อนจะลากเขาให้เดินตามไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเรามาหยุดยืนกันที่ร้านหมวกไหมพรมแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากร้านไก่เมื่อครู่มากนัก

 

 

อยากได้ใบไหน ชี้” มันเอ่ยถาม และกลายเป็นเขาที่ทำหน้างงเพราะใจอยู่ที่ห้องน้ำ กูรู้ว่ามึงไม่ได้ปวด ไอ้แผนสูง คิดว่ากูไม่รู้หรอว่ามึงอยากให้กูอยู่กับน้องมึงสองต่อสอง

 

 

เอ้า รู้แล้วทำไมไม่คว้าโอกาสไว้ล่ะ โง่จริงๆ

 

 

มึงนั่นแหละโง่

 

 

ว่าไงนะ?

 

 

เปล่า ชานยอลส่ายหัว ตกลงอยากได้ใบไหน ชี้เร็วๆ

 

 

แบคฮยอนขมวดคิ้ว กวาดตาไปมองรอบๆร้านที่มีหมวกไหมพรมวางไว้ไม่ต่ำกว่าร้อยใบ ละลานตาไปหมดจนเริ่มเวียนหัว แต่สุดท้ายด้วยความที่อารมณ์ไม่ดีเขาเลยชี้มั่วๆส่งๆไปแทน

 

 

นู่น” เขาชี้ไปทางหมวกไหมพรมปักรูปหมีสีชมพูบานเย็น มีลูกตุ้มห้อยอยู่เหมือนใบนี้ของเขาเลย

 

 

น่าร้าก

 

 

แย่กว่าที่มึงใส่อยู่ตอนนี้อีก

 

 

เอ้า หมายความว่าไง

 

 

จะซื้อหมวกให้ แล้วไอ้ใบที่มึงใส่อยู่เนี่ยก็เอาไปเผาทิ้งซะ ชานยอลว่าพลางชี้ไปทางหมวกบีนนี่สีขาวใบหนึ่งที่วางโชว์ไว้อยู่ มันหันไปบอกพนักงาน เอาอันนี้ใบนึงครับ

 

 

หยึย บีนนี่เนี่ยนะ ใส่แล้วกูได้หน้าแหลมเป็นถั่วพอดี

 

 

ยังดีกว่าอันนี้ที่มึงใส่อยู่ไหมล่ะ ใส่แล้วหน้าบานอย่างกับเข่งนึ่งซาลาเปา

 

 

ไอ้ชานยอลนี่มันปากจัดดีจริงๆจนแบคฮยอนมักจะเถียงมันไม่ออก อย่างตอนนี้ก็เช่นกัน เขาได้แต่ทำปากพะงาบๆ ในขณะที่มันรับของจากพนักงานแล้วควักตังจ่ายให้เสร็จสรรพ มันคว้ามือเขาแล้วเดินออกมาจากร้านดังกล่าว อากาศหนาวจนแบคฮยอนต้องยกมือขึ้นมากอดอกเอาไว้หลวมๆ

 

 

ชานยอลถอดหมวกไหมพรมใบโปรดออกจากศีรษะของเขาก่อนจะเอาใบใหม่ที่เพิ่งซื้อเมื่อกี้ขึ้นมา มันย่อตัวลงตรงหน้าเขา ก่อนจะจัดผมหน้าม้าให้จนเขามองเห็นเงาของตัวเองในสายตาของมันได้อย่างชัดเจน

 

 

เดี๋ยว.. เดี๋ยวสิ มันใกล้เกินไปแล้วนะ

 

 

ผมยาวแล้วนะมึงอะ ไปตัดซะบ้าง อีกนิดจะทิ่มตาบอดอยู่แล้ว

 

 

อ.. เออ รู้น่า แบคฮยอนหันหน้ามองไปทางอื่นอย่างรู้สึกประหม่า ให้ตาย เขาเป็นบ้าอะไรขึ้นมาถึงได้รู้สึกแปลกๆกับสายตาของเพื่อนสนิทขึ้นมาได้วะ แล้วไอ้ชานยอลเนี่ยนะ ไอ้ชานยอลที่ซี้กันตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ยิ่งเป็นมันยิ่งไม่ควรจะรู้สึกเลย

 

 

ชานยอลเอาหมวกบีนนี่ใบใหม่สวมให้เขาอย่างเบามือ แบคฮยอนเผลอหลับตาไปครู่หนึ่งเมื่อสัมผัสพวกนั้นที่เขาเพิ่งจะได้รับมันหนแรกปรากฏขึ้น บวกกับบรรยากาศหนาวๆแบบนี้มันยิ่งแล้วใหญ่ แม้ฟ้าจะสว่างอยู่แต่มันก็อดจะรู้สึกอุ่นวาบในหัวใจไม่ได้

 

 

เอ้า เสร็จแล้ว ลืมตาได้

 

 

แบคฮยอนค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะพบกับชานยอลที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมกับยิ้มจนแก้มบุ๋ม

 

 

ใส่แบบนี้ดีแล้ว น่ารักกว่าเดิมตั้งเยอะ มันบอกก่อนจะเอื้อมมือมาโยกหัวเขาเบาๆ ทีหลังใส่แบบนี้ทุกครั้งเลยนะ โอเคมั้ย

 

 

แบคฮยอนค่อยๆพยักหน้าแทนคำตอบ เขาไม่รู้จะตอบอะไรเพราะคำพูดมันถูกกลืนลงคอไปหมดแล้ว ทำได้แค่เพียงกระตุกชายเสื้อเพื่อนสนิทเบาๆ ก่อนจะเดินนำมันไปโดยไม่ได้พูดอะไรอยู่อย่างนั้น

 

 

จะไปไหน ร้านไก่ไปทางนั้นนะ ชานยอลชี้นิ้วไปอีกทาง

 

 

อือ.. กูรู้

 

 

........

 

 

แต่อยากกินพุงออปังร้านนั้นอะ เขาชี้ไปที่ร้านซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก พาไปกินหน่อยได้ไหม

 

 

ชานยอลยิ้มจนเห็นลักยิ้มอีกแล้ว หยุดเลยนะ! “เอาดิ อยากกินอย่างอื่นด้วยมั้ย เดี๋ยวเลี้ยง

 

 

แล้วแบคฮยอนก็ต้องรีบเดินนำทันทีเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะร้อนใบหน้าทั้งที่อากาศหนาว ตอนนี้คนขาสั้นเดินเร็วกว่าคนขายาวเสียแล้ว 

 

 

เร็วจนคนขายาวต้องรีบสาวเท้าไปจับข้อมือเอาไว้อีกครั้ง

 


และนั่นทำให้แบคฮยอนสูญเสียความเป็นตัวเองเหลือเกิน

 



แล้วเขาก็รู้สึกผิดต่อน้องสาวขึ้นมาทันใด







ลุก

 


.......

 


ลุก

 


.........


 

ลุก..

 


.........

 


ไอ้แบค กูบอกให้ลุก!”

 


แรงตวัดผ้าห่มออกจากตัวทำเอาแบคฮยอนสะดุ้งโหยง เขาริมพิงตัวเองให้ชิดกับหัวเตียงมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ชันเข่าขึ้นมาบังร่างกายเอาไว้อย่างหวาดกลัว เล่นสงครามประสาทจ้องตาไอ้คยองซูอยู่นานจนมันทำท่าจะเข้ามาตีนั่นล่ะ เขาถึงได้วิ่งแจ้นออกจากเตียง

 


ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลยไม่งั้นกูจะฟ้องแม่มึงแน่!”

 


ฟ้องเลย! ยังไงวันนี้กูก็ไม่ไป!” แบคฮยอนหยิบหมอนขึ้นมาป้องกันปากกาที่ไอ้คยองซูโยนใส่เขา “มึงมันไอ้คนใจร้าย ไอ้คนขัดขวางความรักชาวบ้าน!”

 


ยังไม่จบประเด็นนี้อีก!”

 


แบคฮยอนหลับตาปี๋ตอนที่ก้อนยางลบปะทะเข้ากับเหม่งเขาเต็มๆ คนตัวเล็กร้องโอดโอยก่อนจะยกมือขึ้นถูหน้าผาก เขาหันไปมองคยองซูอย่างคาดโทษ แต่มันก็ทำหน้าตาเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่อย่างนั้น

 


เจ็บนะ!”

 


เจ็บสิถึงดี คยองซูเอ่ยบอก ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว เดี๋ยวไอ้ชานยอลมาจะไม่ทัน

 


แบคฮยอนทำหน้ายู่ ไอ้เรื่องนี้แหละที่เขากลัวที่สุดเลยทำให้ไม่อยากตื่น ที่จริงแล้วเขาพยายามจะเลี่ยงทุกการพบหน้าชานยอลด้วยซ้ำหากเป็นไปได้ เขาไม่อยากไปเที่ยวไหนกับมันเลย ไม่อยากแม้แต่จะนั่งรถคันเดียวกันหรือได้มองหน้ามันก็ไม่ต้องการ

 


ไม่ใช่อะไรหรอก

 


เขากลัวตัวเองน่ะ

 


วันนั้นเขาทำตามคำสั่งของอวัยวะเท่ากำปั้นที่อยู่ภายในมากไป มันบอกให้เขาทำนู่นทำนี่ บอกให้เขาใช้เวลากับปาร์คชานยอลให้มากที่สุด เริ่มจากการไปซื้อพุงออปังกินกัน ต่อด้วยการเดินเข้าไปในร้านบิงซูแล้วสั่งมากินท้าลมหนาว หรือแม้แต่ดูหนังช่วงเย็นด้วยกันในวันนั้น โดยโทรไปบอกคยองซูว่าให้พาเยริน้องสาวสุดที่รักกลับบ้าน

 


แบคฮยอนทำไปโดยไม่รู้เลยว่าทำไมถึงอยากจะทำแบบนั้น

 


แต่เขาก็เพิ่งมาคิดได้เมื่อตอนกลับมาบ้านแล้วเห็นเยริทำหน้าตาไม่สบอารมณ์ ตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งรู้สึกตัวว่ากำลังทำผิดต่อน้องสาว และไม่ควรคิดเพ้อเจ้อแบบนี้อีก

 


ไม่ควรคิดว่าตัวเองกำลังหวั่นไหวกับชานยอลจนใกล้เตลิด

 


เอ้า บอกให้ไปอาบน้ำ ยืนบื้อทำไม” คยองซูเอ่ยเรียกสติของเขาเอาไว้ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้

 


มึง

 


คยองซูชะงักมือที่กำลังจัดโต๊ะก่อนจะหันมามองหน้าเขาแล้วเลิกคิ้ว แบคฮยอนเองมองหน้ามันอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจพูดออกไป


 

กูไม่ไปนะ ..จริงๆ คราวนี้เขาพูดจริงจังจนคยองซูเงียบไป บอกชานยอลให้หน่อยว่ากูไม่สบาย

 


.........

 


แล้วก็ฝากดูแลน้องกูดีๆด้วย

 


คนตัวเล็กหยิบแมสออกมาจากเก๊ะก่อนจะสวมเข้าที่ปากแล้วเดินไปทิ้งตัวลงนอนกับเตียงดังเดิม เขาไม่อยากไปขัดความสุขของน้องแล้วจริงๆ แถมตอนนี้ไอ้หัวใจไม่รักดีก็ดันทำงานผิดปกติตอนอยู่กับชานยอลซะได้ แบคฮยอนไม่ได้โง่และเขาก็รู้ดีว่าเผลอหน้าร้อนตอนที่ชานยอลสวมหมวกให้

 


แบบนี้มันไม่ดีเลย เขาเป็นคนที่เก็บความรู้สึกไม่เก่งซะด้วยสิ

 


หรือต้องอ้างหมอดูอีกดีนะ?

 


รู้นะว่ามึงกำลังจะด่ากู แบคฮยอนเอ่ยขัดตอนที่คยองซูจ้องหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ

 


ใช่.. กูกำลังสงสัยว่าทำไมเราถึงจะไปกับพวกมันไม่ได้ ในเมื่อก็สนิทกันทั้งนั้น

 


หมอดูบอกมา แบคฮยอนดึงผ้าห่มมากระชับกาย วันนั้นกูไปมาตอนมึงกลับบ้าน.. หมอดูบอกจริงๆว่าเยริต้องมีแฟนก่อนยี่สิบ ไม่งั้นจะมีอันเป็นไป

 


แบคฮยอนใช้มุกเดิมๆในการให้เหตุผล จริงอยู่ที่คยองซูฉลาดเป็นกรด แต่บางทีมันอาจจะเข้าใจเขาก็ได้ว่าเขาไม่อยากไปจริงๆ แล้วก็เลิกบังคับเขาเสียที

 


เฮ้อ..

 


.........

 


กูไม่พูดนะว่าเชื่อ แต่ถ้ามึงไม่อยากไปขนาดนั้นก็ตามใจ” คยองซูเอ่ยก่อนจะเตรียมเดินออกจากห้อง เดี๋ยวกูส่งเยริให้ชานยอลแล้วจะออกไปซื้อของ อยากกินอะไรไหม

 


แบคฮยอนส่ายหัว เขาหลับตาแล้วไถลตัวซุกลงกับหมอน แล้วไม่นานก็ได้ยินเสียงปิดประตูโดยคยองซู

 


เขาคิดว่านี่เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว เขารู้ดีว่าชานยอลกับเยริชอบกันและกัน แบคฮยอนคิดแบบนั้น แต่ที่เขาหวั่นไหวกับชานยอลก็เพราะระยะห่างที่มันใกล้เกินไป ไอ้บ้านั่นไม่ได้คิดอะไรกับเขา และแน่นอนว่าถ้าไม่อยากเจ็บก็อย่าไปคิดอะไรกับมันเช่นกัน

 


แบคฮยอนคิดแบบนั้น วนเวียนอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งหลับไป

 








และตื่นมาอีกครั้งพร้อมกับความรู้สึกเย็นที่หน้าผาก

 


ไงมึง ไข้แดกเลยหรอ


 

แบคฮยอนเบิกตากว้างก่อนจะกระเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียง แมสปิดปากหลุดไปตอนไหนก็ไม่รู้ไม่ได้สนใจ เพราะตอนนี้สิ่งที่น่าสนใจกว่านั่งอยู่ข้างเตียงเขาแล้ว

 


มึง.. มาได้ไงอะ

 


ปาร์คชานยอลตัวเป็นๆในคราบเสื้อยืดและกางเกงบ็อกเซอร์นั่งมองหน้าเขาอยู่

 


คยองซูโทรไปตามกูให้มารับเยริ แต่มันบอกว่ามึงไม่สบาย กูเลยรีบออกมาดูมึงก่อน

 


..........

 


เป็นยังไง โอเคขึ้นหรือยัง

 


แบคฮยอนนั่งนิ่ง จ้องหน้าเจ้าของฝ่ามือที่กำลังทาบทับลงมาที่คอของเขาเพื่อวัดอุณหภูมิ ไม่เข้าใจมันเลยจริงๆว่าจะอะไรกับเขานักหนา แล้วมันกล้าดียังไงมาผิดนัดยัยเยริแบบนี้

 


แต่ก็อดปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารู้สึกดี..

 


แบคฮยอนนี่มันแย่จริงๆ

 


กูบอกว่าไม่สบาย แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นไข้ แบคฮยอนปัดมือชานยอลออกเบาๆ กูปวดท้องต่างหาก

 


อ้าว

 


คนตัวเล็กหลุดขำเมื่อเห็นหน้าเหวอๆของอีกฝ่าย ก็อุตส่าห์ซื้อเจลลดไข้มาแปะให้เลยนี่นา แต่แปะไว้แบบนี้ก็เย็นๆดี กูชอบนะ ถ้าเป็นไปได้จะซื้อมาตุนไว้แล้วแปะทุกวัน

 


ปัญญานิ่มอีกแล้ว โดนเขกหัวไปหนึ่งทีแต่แบคฮยอนก็ยังยิ้มอยู่ อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวไปซื้อให้

 


อยากกิน.. ปูอลาสก้า! ..โอ้ย! ตีหาเตี่ยมึงหรอ!” แบคฮยอนยกมือขึ้นจับไหล่เมื่อโดนทุบลงมาเต็มๆ ไอ้บ้านี่ แรงก็เยอะยังตีมาได้ ถ้าเขากระดูกหักขึ้นมาจะจับมันเข้าคุกคนแรกเลย!

 


ก็มึงชอบพูดอะไรที่เป็นไปไม่ได้ทุกที

 


ก็มึงถามเองว่าอยากกินอะไรกูเลยบอกไง แล้วปูอลาสก้ามึงก็มีปัญญาซื้อ จะเป็นไปไม่ได้ตรงไหน” ไอ้ชานยอลรวยจะตายชัก ซื้อมาให้กินตัวสองตัวคงไม่สะกิดขนหน้าแข้งมันร้อก

 


ไม่ใช่เรื่องของกิน

 


.........

 


แต่เป็นเรื่องที่มึงอยากให้กูกับเยริคบกันต่างหาก

 


แบคฮยอนหมดลายความซ่า กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะรู้สึกคอแห้งขึ้นมาฉับพลัน วกประเด็นกลับมาเรื่องเยริทีไรก็เหมือนจะเข้าตัวเองทุกทีจนไม่ค่อยอยากพูดถึงแล้ว

 


ก็ถือว่าช่วยน้องมันไง

 


เหอะ ชานยอลแค่นหัวเราะ ไม่ใช่คิดว่ากูชอบน้องมันหรอกหรอ

 


แบคฮยอนเบิกตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อถูกจับได้ ไม่คิดว่าชานยอลมันจะฉลาดขนาดนี้เลยนะเนี่ย ทีเรื่องเรียนเห็นโง่แปลกๆแต่พอเรื่องแบบนี้ล่ะฉลาดจริงเชียว

 


โว้ะ มึงชวนคนป่วยคุยอะไรเนี่ย กูนอนแล้ว เดี๋ยวปวดท้องอีก

 


พูดจบก็ทำท่าจะเอนหลังนอน แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรก็โดนฉุดแขนโดยไอ้คนถึกเสียก่อน แบคฮยอนทำหน้ามุ่ย หันไปจ้องตาไอ้ชานยอลเขม็ง อะไรของมึง กูง่วง

 


นอนไม่ได้ มาเคลียร์กันก่อน

 


เคลียร์เหวอะไรอีกล่ะ กูจะนอน กลับบ้านมึงไปได้แล้ว

 


แบคฮยอนออกปากไล่และพยายามทำหน้าให้ดูง่วงที่สุด ความจริงแล้วเขาก็แค่กลัวใจชานยอล แถมยังเกลียดตัวเองแปลกๆที่เผลอคิดเป็นตุเป็นตะไปเสียได้ว่าชานยอลชอบเยริ.. แต่มันก็น่าคิดจริงๆไหมล่ะ สองคนนี้มันมีออร่าความมุ้งมิ้งแผ่รังสีออกมาทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน ถ้าไม่เรียกว่าชอบกันแล้วจะให้เรียกว่าอะไร

 


แต่.. ตกลงชานยอลมันไม่ได้ชอบเยริจริงๆหรอ

 


ลืมตา แล้วฟังกูให้ดีๆ ชานยอลเขย่าร่างเขาเบาๆ กูจะพูดรอบเดียวนะ

 


........

 


กูไม่ได้ชอบเยริ โอเคมั้ย ชัดเจนยัง

 


แบคฮยอนหลุบตาลงมองพื้นเตียง เอาล่ะ ความจริงเขาก็พอจะรู้นานแล้วนั่นแหละว่าชานยอลไม่ได้ชอบเยริ ตั้งแต่ที่มันทำท่าทางเมินน้องสาวเขาอย่างชัดเจน เขาคงคิดไปเองว่ามันมีใจให้เยริเหมือนที่เยริชอบมัน แต่ก็ไม่เป็นอย่างนั้น

 


อือ.. ชัดแล้ว แบคฮยอนเอ่ยตอบ งั้นกูจะไม่บังคับให้มึงคบเยริแล้ว มึงจะคบใครยังไงก็ได้ จากนี้ก็แล้วแต่มึงแล้วกัน

 


แล้วมึงไม่อยากรู้หรอว่ากูชอบใคร

 


จู่ๆปาร์คชานยอลก็ถามออกมาจนแบคฮยอนต้องมองหน้ามันอีกครั้ง แววตาของมันจริงจังกว่าครั้งไหนๆจนเขารู้สึกหวาดหวั่น แต่กระนั้นก็ยังส่งยิ้มไปแล้วทำทีล้อเล่นเหมือนเคย แม่สาวนมโตดาวนิเทศใช่ไหมล่ะ สเป็คมึงนี่ ต้องใช่แน่ๆเลย

 


.........

 


กลับบ้านไป กูจะนอน แบคฮยอนบิดมือออกจากการกอบกุมของไอ้ตัวสูง เขาเอนหลังเตรียมนอนแล้วปิดตาลง ทั้งที่ความจริงถึงจะง่วงให้ตายยังไงก็คงนอนไม่หลับหรอก ปาร์คชานยอลมันมาพูดขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่โง่ก็คงเข้าใจว่ามันจะสื่ออะไร

 


ก็คงเป็นเหมือนพวกละครหลังข่าวที่พระเอกแอบชอบนางเอกแล้วเอ่ยถามว่า คุณไม่อยากรู้หรอว่าผมชอบใคร พอนางเอกอึ้งไปก็จะตอบกลับมาว่า ก็ชอบคุณไง เด็กโง่ และแบคฮยอนก็รู้ดีว่าชานยอลต้องพูดคำจำพวกนั้นออกมา แม้ว่าจะไม่เลี่ยนเท่าแต่ก็คงคล้ายกัน

 


และเขาก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นเลย

 


แบคฮยอน

 


.........

 


มึงน่ะ.. ชอบกูหรือเปล่า

 


คำถามที่ไม่น่าเชื่อหลุดออกมาจากปากของชานยอล และคำถามนั้นทำให้แบคฮยอนต้องลืมตาขึ้นมา แม้จะยังนิ่งอึ้ง แต่สมองของแบคฮยอนก็สั่งให้เขาพูดประโยคโง่ๆออกไปในทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่าง

 


สั่งให้พูดออกไป.. โดยไม่ต้องคิดถึงจิตใจคนฟัง

 


เปล่า


 

.........

 


จะบ้าหรอมึง.. เราเพื่อนกันนะเว้ย กูจะชอบมึงได้ยังไง

 


แบคฮยอนเอ่ยออกไปพร้อมกับน้ำเสียงกลั้วหัวเราะเหมือนกำลังขำขันเต็มประดาที่ชานยอลถามคำถามโง่ๆเหล่านั้น แล้วก็เป็นแบคฮยอนเองที่รู้สึกแปลบขึ้นมาตรงกลางใจเมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของอีกคนที่กำลังฝืนแต้มยิ้มบางเบาที่ริมฝีปากของตัวเอง

 


งั้นหรอ.. ชานยอลเอ่ย โอเค.. มึงนอนพักผ่อนเถอะ กูกลับก่อนดีกว่า

 


..........

 


กูแค่มาไขข้อสงสัย

 


..........

 


แต่ตอนนี้กูเข้าใจแล้ว ว่ามึงไม่ได้ชอบกู

 


พูดจบชานยอลก็หันหลังแล้วเดินออกจากห้องไปทันที มันไม่ได้ปิดประตูเสียงดังหรือเดินกระทืบเท้าเหมือนคนไม่พอใจ กลับกัน มันทำทุกอย่างเป็นปกติไปหมดจนแบคฮยอนรู้สึกแย่แทบติดลบ

 


แบคฮยอนนึกอยากจะตีอกชกหัวตัวเองเดี๋ยวนั้นที่พูดจาทำร้ายจิตใจออกไป

 


เพราะความจริง.. เขาน่ะ

 


..ทำอะไรลงไปวะเนี่ย

 


ชอบชานยอลมาตั้งนานแล้ว

 





 

 

ชานยอลลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงริงโทนโทรศัพท์ที่ดังระงมอยู่ตรงหัวเตียง

 


หลังกลับมาจากบ้านของแบคฮยอนเขาก็เอาแต่นอน ไม่สนใจแม้กระทั่งเสียงเรียกของแม่ที่บอกให้ไปกินข้าว ตอนนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะกิน ไม่รู้สึกหิวเลยสักนิดเพราะความรู้สึกอื่นมันชัดเจนมากกว่า ตั้งแต่ตอนที่แบคฮยอนบอกว่าไม่ได้ชอบเขาและเห็นเป็นแค่เพื่อน ก็เหมือนปราสาทเล็กๆที่สร้างในใจมานั้นถูกคลื่นทะเลพัดจดพังทลายไปเสียหมด

 


ร่างสูงลุกขึ้นมานั่งบนเตียง ฟ้าข้างนอกมืดแล้วและเมื่อมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่ม เขาหยิบโทรศัพท์ที่สั่นไม่หยุดขึ้นมาแล้วกดรับสายเมื่อพบว่าเป็นใคร

 


ว่าไง

 


[พี่ชานยอล พี่ทำอะไรพี่ชายหนู!]

 


ปาร์คชานยอลถึงกับตื่นเต็มตาเมื่อได้ยินเสียงหงุดหงิดของปลายสายที่บ่นแว้ดๆไม่หยุด พร้อมกับเสียงงึมงำบวกเสียงเพลงที่ดังอยู่รอบๆด้วย ที่ได้ยินชัดสุดคือเสียงของไอ้คยองซูที่เอาแต่ตะโกน หยุด!’ อยู่อย่างนั้นจนเขาต้องขมวดคิ้ว

 


ใครทำอะไร

 


[พี่แบคฮยอนเมาเป็นหมาเลย]

 


...........

 


[จู่ๆก็ไปซื้อเหล้าจากมินิมาร์ทมากรอกใส่ปาก หนูกับพี่คยองซูห้ามให้หยุดดื่มก็ไม่ฟัง แม่กับพ่อก็ไม่อยู่ด้วย ไม่รู้จะทำยังไงแล้วนะ]

 


เมา? ชานยอลเอ่ยถาม แบคฮยอนไม่เคยเมา ปกติมันไม่ดื่ม

 


[ก็ใช่น่ะสิ ไม่อย่างนั้นหนูจะโทรมาถามพี่ทำสากกะเบืออะไร]

 


“………”

 


[พี่หักอกพี่แบคฮยอนใช่หรือเปล่า]

 


เหอะ ตลกแล้ว .. มันนั่นแหละหักอกพี่

 


[เออ หนูก็พอรู้เพราะพี่แบคฮยอนเอาแต่ด่าตัวเองอยู่เนี่ยเยริเอ่ยบอก แล้วถัดจากนั้นก็เป็นเสียงกุกกักบวกกับเสียงโวยวายอะไรสักอย่าง [พี่แบคฮยอนจะอาละวาดแล้ว! ถ้าพี่ไม่รีบมาหนูจะไม่ยกพี่แบคฮยอนให้แล้วจริงๆด้วย! แค่นี้นะ!]

 

 

ชานยอลขมวดคิ้วแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมามอง เขาจัดการยัดมันลงในกระเป๋ากางเกงนอนก่อนจะคว้ากุญแจรถยนต์ขึ้นมาไว้ในมือ มุ่งหน้าไปบ้านแบคฮยอนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

 


ไอ้เป็นห่วงน่ะก็ใช่ ปกติแบคฮยอนไม่เคยดื่ม หากเมาคงน่ากลัวแปลกๆ

 


แต่ที่เยริบอกว่าจะไม่ยกแบคฮยอนให้เขาเนี่ยสิ

 


อันนี้นี่แหละเรื่องใหญ่

 




 


 

มึงหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

 


ไม่!” ร่างเล็กน้ำตาหยดแหมะๆ แถมยังกระชับแจกันประจำตระกูลแน่น เรามันคนชั่ว! เรามันปากพล่อย! เราจะทำให้แจกันใบนี้แตกไปตามหัวใจของเรา!”

 


เอ้า สมงสมองไปหมดแล้ว!” คยองซูเอ่ยปราม อย่าปาเชียวนะไอ้แบค รู้ไหมว่านั่นตกทอดมากี่ยุคกี่สมัย!”

 


คยองซูเอ่ยบอกขณะยืนทำท่าตำรวจตะล่อมโจรให้วางอาวุธลงก่อน เยริก็ด้วย ยัยตัวแสบหน้าซีดไปหมดเมื่อเห็นแจกันในอ้อมแขนพี่ชาย ถ้าแตกขึ้นมามีหวังพ่อกับแม่ได้เอาไม้เรียวฟาดเธอกับพี่จนตายคาพื้นบ้านแน่ๆ

 


หึก ไม่!” แบคฮยอนเอ่ยเสียงแข็ง เรามันทำร้ายจิตใจชานยอล ป่านนี้ใจชานยอลคงต้องแตกจนต่อไม่กลับ เรามันคนไม่ดี แจกันนี่ก็สมควรโดนปา!”

 


เกี่ยวอะไรของมึ๊ง! วางแจกันลงเดี๋ยวนี้!”

 


เสียงรถจากหน้าบ้านเรียกให้เยริหูตาตั้ง หล่อนรีบหันไปมองคยองซูเหมือนจะบอกให้ช่วยยื้อสถานการณ์เอาไว้ ก่อนจะรีบวิ่งไปยังประตูแล้วเปิดบ้านให้ผู้ที่กำลังต้องการตัวที่สุดเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว

 


เดี๋ยว จะรีบไปไหน

 


ไม่รีบได้ยังไงล่ะ! สุดที่รักพี่จะโยนแจกันประจำตระกูลอยู่แล้ว!”

 


ห้ะ ชานยอลอุทาน ไอ้ที่ใบใหญ่ๆน่ะหรอ แล้วแบคฮยอนมันอุ้มไหวได้ยังไง

 


หนูไม่รู้! รีบตามมาเถอะ!”

 


เยริรีบเดินนำชานยอลเข้าไปยังตัวบ้าน โชคดีแปลกๆที่สถานการณ์ยังคงอยู่ในรูปแบบเดิม ไอ้พี่ชายตัวแสบเอาแต่กอดแจกันแล้วร้องไห้ ส่วนคยองซูก็ยังยืนทำท่าตำรวจเกลี้ยกล่อมคนจิตประสาทกำลังคิดสั้นอยู่อย่างนั้น สภาพบ้านเละเทะไปหมดจนชานยอลอยากจะยกมือขึ้นกุมขมับ ถ้าแม่มันมาเห็นในสภาพนี้มีหวังตายหยั่งเขียดกันทั้งหมด

 


แบคฮยอน ทำอะไรของมึงวะ

 


 ทันทีที่ได้ยินเสียงชานยอลไอ้ตัวแสบก็หยุดร้องไห้เหมือนกดปิดสวิตซ์ แบคฮยอนหันมามองหน้าเขาเหมือนกำลังประมวลผลบางอย่างในสมอง หึก.. ชะ.. ชานยอล


 

เออ กูเอง ชานยอลเอ่ยบอกเรียบๆ เขาจะไม่มีวันทำท่าทางปัญญาอ่อนแบบไอ้คยองซูเด็ดขาด วางแจกันลงเดี๋ยวนี้เลย

 


มะ.. ไม่!” แบคฮยอนเอ่ยปฏิเสธอีกครั้งก่อนจะโอบแจกันไว้อย่างแน่นหนา เราทำชานยอลเสียใจใช่มั้ย เราก็เสียใจ เพราะงั้นแจกันต้องแตกสลายไปพร้อมกับหัวใจเรา

 


แตกพร้อมหัวใจมึงอะไรล่ะ ไม่เกี่ยวเลยมั้ย เพราะหัวใจกูต่างหากที่แตกไปแล้ว

 


..........

 


วางลง ไม่งั้นหัวใจกูจะเป็นผง มึงอยากได้แบบนั้นหรอ

 


คุยกับคนไม่มีสติก็ต้องไม่มีสติตามมัน ชานยอลเองก็รู้สึกว่าเขากำลังพูดจาเลี่ยนเลอะเทอะออกไปเสียแล้ว แต่ช่างเถอะ นาทีนี้ทำยังไงก็ได้ให้ไอ้เปี๊ยกนี่มันวางแจกันลงก่อน ของแพงเชียวนะโว้ย แตกมาหาที่ไหนไม่ได้แล้วด้วย

 

 

เงียบกันอึดใจใหญ่จนแทบได้ยินเสียงหัวใจของเยริที่กำลังเต้นแรงเพราะกังวลเรื่องแจกัน ทั้งสามคนที่ได้สติพากันเหงื่อแตกพลั่ก แต่ที่ควบคุมตัวเองได้ดีที่สุดคงเป็นปาร์คชานยอลที่พูดจาเกลี้ยกล่อมไอ้ตัวแสบให้มันเลิกทำอะไรแผลงๆด้วยคำพูดอันหวานเยิ้มเมื่อครู่

 


แต่ก็น่าภาคภูมิใจไม่น้อย เพราะแบคฮยอนยอมวางแจกันไว้ที่พื้นตามเดิมแล้ว

 


โดคยองซูรีบถลาตัวเองเข้าไปอุ้มแจกันมาไว้ในอ้อมแขนแล้วเดินไปในครัว ให้เดาคงจะเอาไปวางไว้ให้พ้นมือแบคฮยอนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่เราสองสามคน ได้สติสองและอีกหนึ่งที่กำลังเมามาย แถมยังใช้สายตาลูกหมามองชานยอลสลับกับเยริอีก

 


เยริ เยริจ๋า

 


อะไรของพี่น่ะ น่าขนลุกชะมัด เยริยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟา 

 


พี่ขอโทษ.. อึก.. นะ

 


..........

 


ขอโทษ พี่มันแย่จริงๆ ฮือออออออ” พูดจบก็ร้องไห้โฮจนชานยอลต้องเดินไปประคองให้นั่งบนโซฟาดีๆ พะ.. พี่มันเป็นพี่ที่แย่จัง พี่.. ฮืออออออออ

 


เอ้า ร้องไห้เสร็จแล้วบอก เดี๋ยวนอนรอแล้วค่อยพูดทีเดียว เยริพาดแขนไปกับพนักพิงโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ เบื่อชะมัดคนปากไม่ตรงกับใจเนี่ย

 


พี่ขอโทษที่.. อึก” แบคฮยอนสะอึกปนสะอื้น ที่พี่.. ชอบชานยอล

 


..........

 


ขอโทษนะเยริ พี่ขอโทษ

 


เยริทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนจะหันมาจ้องปาร์คชานยอลที่แย้มยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหู รำคาญชะมัด กว่าแผนจะสำเร็จเธอต้องเสียเวลามากมายไปกับความซึนของพี่ตัวเองตั้งเท่าไหร่แล้ว ความจริงแบคฮยอนน่ะชอบชานยอล เธอรู้เพราะแอบไปเห็นไดอารี่ของพี่ชายที่พูดพร่ำถึงชานยอลอยู่ได้

 


ชอบแล้วทำไมไม่บอกเขาตั้งนานแล้ว อมพะนำไว้เขาจะรู้หรอ เยริตะล่อมถาม และนั่นเป็นคำถามที่ถูกใจชานยอลกับคยองซูที่เพิ่งเดินมาสมทบเป็นอย่างมาก

 


ก็พี่..

 


..........

 


พี่กลัว.. เสียชานยอล.. มันเป็นเพื่อนที่ดีอย่างงี้ พูดจบก็ยกนิ้วโป้งขึ้นเป็นเชิงว่าชานยอลเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ แต่เยริ.. เยริก็ชอบมันใช่ไหม

 


เปล่าอะ หนูมีแฟนแล้ว

 


งั้นก็.. หา!”

 


แบคฮยอนเบิกตากว้าง ดูเหมือนจะสร่างเมาเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้ยินน้องสาวพูดว่ามีแฟนแล้ว เดี๋ยวนะ แล้วที่เขาอุตส่าห์ลงทุนทำไปทั้งหมดนี่มันเพื่ออะไรกัน!

 


แกว่าอะไรนะ? มีแฟนแล้ว? จะบ้าหรือไง แกชอบไอ้ชานยอลเพื่อนฉันไม่ใช่หรอ!”

 


หนูไปพูดตอนไหนว่าชอบ มีแต่พี่นั่นแหละที่พูดเองเออเองอยู่คนเดียว เพ้อเจ้อ

 


แบคฮยอนอ้าปากพะงาบๆอย่างเถียงไม่ออก จะว่าไปก็จริง เยริไม่เคยพูดเลยสักคำว่าชอบชานยอล เขาเองนี่แหละที่รวบหัวรวบหางให้พวกมันได้กันท่าเดียว เขาหันมามองหน้าชานยอลที่ยกยิ้มอยู่ กระพริบตาปริบๆอย่างไม่รู้เรื่องว่าไอ้พวกนี้มันทำบ้าอะไรกัน

 


บราโว่!” คยองซูเอ่ยขัดความเงียบขึ้นมา มึงมีแผนของมึง พวกกูก็มีแผนของกูเหมือนกัน เป็นไงล่ะ โดนตลบหลังแล้วเจ็บๆคันๆดีไหมเพื่อน

 


แบคฮยอนยิ่งอึ้งเข้าไปใหญ่ คราวนี้สร่างเมาเป็นปลิดทิ้งแต่ยังมึนหัวอยู่ ให้ตายสิ นี่เขาโดนตลบหลังมาตลอดเลยหรอ งั้นไอ้เรื่องที่ไปบอกชานยอลไว้ว่าไปดูดวงกับเยริมาพวกมันก็รู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเขาไม่เคยไป ไอ้พวกนี้มันร้าย! ร้ายจริงๆ!

 


ตกลงยังไง ชอบกูหรอ

 


แบคฮยอนมองหน้าเพื่อนสนิทที่ใช้ตากลมๆพลังทำลายล้างของมันมองมา แต่จะให้บอกหรือไงว่าเขาชอบมัน ไม่มีทาง แบคฮยอนจะไม่พูดอะไรอย่างนั้นเด็ดขาด

 


มึงนี่ก็แปลกนะ กลัวความเป็นเพื่อนหายไปจนต้องผลักกูไปให้คนอื่น เป็นคนยังไงของมึงวะ

 


ก็.. กูกลัวจริงๆนี่หว่า แบคฮยอนก้มหน้าเขี่ยตักตัวเองเล่นอย่างไม่กล้าสบตา

 


ถ้ามึงกลัวความเป็นเพื่อนหายไป

 


...........

 


งั้นมาเป็นแฟนแบบเพื่อนๆแทนไหมล่ะ จะได้ไม่ต้องกลัวว่ามันจะหายไปไหน” แบคฮยอนทำหน้าสงสัยเมื่อจบประโยค ชานยอลเลยเอ่ยขยายความให้ ก็เป็นเพื่อนกับแฟนในคนเดียวกันไง กูเป็นให้ได้นะ

 


...........


 

เช่นพามึงไปกินข้าวกับเดินเที่ยวห้างเป็นเพื่อน ขับรถรับส่งมึงไปไหนมาไหนแบบเพื่อน แล้วก็จุ้บมึง.. กับทำเรื่องอย่างว่ากันเหมือนแฟนทำ

 


เอ๊ะ กูว่ามันแปลกๆ แบคฮยอนขมวดคิ้ว ก่อนจะนึกออกแล้วจัดการตบหัวคนตรงหน้าไปหนึ่งที ไอ้ชานยอล ไอ้ทะลึ่ง!”

 


ที่พูดก็เพราะกูไม่อยากเป็นแค่เพื่อนแล้วไงวะ! โง่จริง!”

 


สิ้นประโยคนั้นแบคฮยอนก็เขินจนแก้มแทบแตก รู้สึกหน้าร้อนเหมือนเอาหน้าไปอังหม้อข้าว ยิ่งกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหวเข้าไปใหญ่ตอนที่ชานยอลยื่นมือมาจับศีรษะเอาไว้เบาๆ

 


เป็นแฟนแบบเพื่อนๆกันเถอะแบคฮยอน” ชานยอลยิ้มเบาๆแล้วเอ่ยออกมา เพราะกูก็ชอบมึงเหมือนกัน

 


แบคฮยอนยิ้มจนแก้มตุ่ยก่อนจะโผเข้ากอดแฟน(แบบเพื่อนๆ)เต็มรัก แบบนี้จะไปหาได้ที่ไหนอีกถ้าไม่ใช่ปาร์คชานยอล คนที่เขาชอบมาตั้งนาน แถมยังใจร้ายจะผลักมันไปให้คนอื่นอีกต่างหาก

 


ต่อจากนี้ไม่อ้างเรื่องหมอดูไล่กูไปที่อื่นแล้วนะ โอเคไหม ชานยอลกระซิบตรงหูจนแบคฮยอนขนลุก คนตัวเล็กหัวเราะคิกคักแล้วตอบกลับไป

 


อื้อ แบคฮยอนพยักหน้ารัวๆก่อนจะซบลงไปที่บ่าของอีกคน แต่ถ้ากูไล่ มึงก็ต้องห้ามไปไหนนะ

 


สาบานด้วยตัวและหัวใจเลยครับ


 

พูดจบก็ผลัดกันหอมผลัดกันจุ้บหน้าผากจุ้บปากไปคนละทีสองทีไม่เหมือนกับคู่รักที่เพิ่งจะคบกันเมื่อสองนาทีที่แล้วเลยสักนิด จุ้บไปจุ้บมาเหมือนลืมไปสนิทว่ายังมีคนอีกสองคนกำลังนั่งดูความกระหนุงกระหนิงพวกมันอยู่ และหมั่นไส้เหลือเกินจนต้องเบ้ปากเป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์

 


นี่ถ้าไม่ได้กูสองคนพวกมึงก็ไม่ได้คบกันหรอกนะ!” คยองซูโวยวายตามประสาคนโสดแล้วพาล เลี้ยงโซจูกับไก่ทอดเลยด้วย!”

 


ไปหาแฟนแล้วให้แฟนเลี้ยงสิไอ้เตี้ย เป็นชานยอลที่เอ่ยบอก ก่อนจะประคองแฟนหมาดๆให้ยืนขึ้น กูจะพาแฟนไปนอน แล้วก็จะเลี้ยงไก่แค่แฟนกูคนเดียว คนอื่นอย่างมึงน่ะหรอ

 


..........


 

อย่าหวังเลย


 

พูดจบมันก็พากันเดินขึ้นบันไดไป แถมไอ้แบคฮยอนยังหันมาทิ้งท้ายด้วยการโบกมือแล้วทำปาก บรัยส์ แบบไม่ออกเสียงจนคยองซูควันแทบออกหู ส่วนยัยเยริตัวดีก็รีบชิ่งขึ้นห้องไปก่อนเพราะกลัวเขาอารมณ์ระเบิดแล้วทำลูกหลงใส่มัน

 

 


โว้ย! กูขอให้คืนนี้มึงหยิบกาวตราช้างแทนเจลหล่อลื่น ไอ้พวกชั่ววว!”

 

 

เห็นคนมีความรักแล้วมันน่าอิจฉาจริงๆเลย!!


 

อย่าให้มีบ้างแล้วกันฮึ่ย!

 


 



 end



 





TALK :

ปิดเทอมแล้วจ้า!!

สำหรับตอนนี้เขียนเอาไว้ว่า 150 เปอร์เซ็นต์เพราะครึ่งหลังมันยาวมากเลยงะ 5555555555555 เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยาวมาก ปาไป 9,200 คำแน่ะ >< หวังว่าตอนจบจะเป็นที่น่าพอใจนะคะ ความจริงแล้วเนื้อเรื่องไม่ค่อยสอดคล้องกับชื่อเรื่องเท่าไหร่ แต่ก็โอเคเนอะ เอามาเสิร์ฟเนื่องในวันวาเลนไทน์ ตอนท้ายอารมณ์เราเหมือนคยองซูเลยอะ เบื่อคนมีคู่จริงๆ อย่าให้มีบ้างนะ!! 

เรามีแพลนจะเขียนเรื่องยาวด้วยแหละทุกคน แต่ขออุบไว้ก่อน เพราะไม่มั่นใจในทักษะตัวเองเลย Y_Y อารมณ์ก็คงมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งเหมือน SF เรานี่แหละค่ะ (อันนี้มิ้งแล้วหรอ?) ยังไงถ้ามีโอกาสก็ฝากติดตามด้วยเน้อ

เดือนนี้กับเดือนหน้ามีประกาศผลมหาวิทยาลัยหลายที่เลย เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ

ปล.ยังเปิดสำรวจรวมเล่มอยู่นะคะ ถ้าสนใจไปกรอกได้ในตอนที่ 20 ได้เลยน้า เปิดเรื่อยๆไม่มีวันปิดจนกว่ายอดสำรวจจะเป็นที่น่าพอใจฮับป๋ม ♥



#น้ำผึ้งมะนาวCB


   CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #443 phyy♡ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:42
    ปกสวยมากพี่ซันนนน
    #443
    0
  2. #431 muchimaeiei (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 23:34
    โอ้โหพี่ชานนนนTT
    #431
    0
  3. #429 อิ อิ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 01:41
    พี่ชานใจร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #429
    0
  4. #428 fongfangbangkaew (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 18:05
    อะโหหห แต่เขาก็ไปเที่ยวกันจริงๆเนอะ 555
    #428
    0
  5. #427 멍령이 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 17:50
    โธ่แบค น่าสงสารจัง พี่ชานใจแข็งไป พูดดีๆ ไม่ได้เหรอ
    #427
    0
  6. #426 poisonbabe (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 11:26
    ทิ้งเเบคไว้ตลอดดดด
    #426
    0
  7. #425 thejae (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 10:33
    เที่ยวบ่อยเหลืออออออออออออ รอรอรอรอรอรอออออนะตะ
    #425
    0
  8. #424 APANDEN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 10:03
    ใจร้าย อยากอยู่ด้วยไม่ได้เลยเหรอ...
    #424
    0
  9. #423 bsunn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 06:20
    หูยยยยยยยยย รอค่าาาาาา *0*
    #423
    0
  10. #422 t-t-thn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 01:38
    อู้ยยย งานดราม่าก็มาาาาา รอค่ะ สู้ๆ
    #422
    0
  11. #421 Delight_126 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 01:23
    แงงง รอเลยๆ
    #421
    0
  12. #420 Nursery*purr-fect (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 23:57
    นั่นนนน ไรต์ต้องคิดเหมือนเราแน่เลย พี่ชานชอบหนีไปเที่ยว ไม่เห็นชวนแบคบ้างเลย ;-; ทิ้งแฟนให้เหงาได้ไงอ่ะฮืออออ
    #420
    0
  13. #418 BEMINDJS89 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 22:40
    งื้ออออ ชอบแบบเรียลไลฟ์ แต่หาอ่านไม่ได้เลย ดีใจจังงงงว
    #418
    0
  14. #417 khunfhaqx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 22:04
    ชอบฟีลนี้มากมาก 5555
    #417
    0
  15. #416 ภรรยาปาร์ค (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 22:04
    หน่วงในใจเลยอ่ะ เห้ยยอลใจร้ายว่ะ
    #416
    0
  16. #415 min-issaree (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 21:56
    แค่นี้ก็เจ็บแล้วอ่ะ 5555555 T T 
    #415
    0