{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 15 : {OS} good-bye

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

  CR.SQW

 






굿바이 그대

 

.

.

.








.



 

 

 

 

 

 

 




ปาร์คชานยอลหวิดโดนต่อยอีกครั้งในรอบสองอาทิตย์

 

 


ความจริงเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเขาก็ถูกต่อยที่หน้ามาหนึ่งหนโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งที่กะจะเดินออกมาจากห้องของอีกฝ่ายอย่างง่ายๆแล้วแท้ๆ แต่ก็กลับไม่พ้นเงื้อมืออีกจนได้ คนถูกบอกเลิกมันคับแค้นใจขนาดนั้นเลยหรือไงนะ ชานยอลนึกว่าคนที่ถูกบอกเลิกจะร้องไห้หนักๆมากกว่ามาระบายอารมณ์ใส่หน้าเขาแบบนี้เสียอีก

 

 

บ่นไปอย่างนั้นแหละ ความจริงชานยอลก็เริ่มจะชินแล้วเหมือนกัน

 

 

 

ร่างสูงเดินโซซัดโซเซเข้ามาในห้องด้วยสภาพอิดโรย ช่วงนี้เขาได้นอนน้อยมากๆ หรือบางทีก็แทบจะไม่ได้นอน เพราะนอกเหนือจากต้องอ่านหนังสืออย่างหนักหน่วงสำหรับการสอบไฟนอลก็ยังต้องตระเวนทำงานที่ถูกมอบหมายมาให้ด้วย มันเป็นงานหนักที่เกี่ยวกับสภาพจิตใจล้วนๆ ซึ่งคนอย่างชานยอลที่เป็นประเภทใจไม่แข็งนักก็มักจะน้ำตาซึมให้กับงานที่ตัวเองทำอยู่บ่อยๆ

 

 

 

อ้อ.. งานของเขาคือการ รับจ้างบอกเลิก ทั่วราชอาณาจักร

 

 

ดูเหมือนจะง่ายใช่ไหมล่ะ ความจริงดูเผินๆมันก็ง่าย แค่เคาะประตูห้องหรือไม่ก็กดกริ่งเรียกให้เป้าหมายเดินออกมาหา กล่าวบทพูดตามสคริปที่ได้รับมาจากผู้จ้างวาน หลังจากนั้นจะได้รับปฏิกิริยาอะไรกลับมาก็ต้องรับให้ไหว บางคนก็อาจจะร้องไห้ฟูมฟายและขอร้องให้อยู่เป็นเพื่อน ชานยอลจะไม่ทำก็ได้แต่อย่างที่บอกว่าเขามันขี้ใจอ่อน ก็ต้องนั่งเป็นเพื่อนจนกว่าอีกฝ่ายจะพอใจ

 

 

หรือถ้าโชคไม่ดีนักก็อาจจะโดนต่อยกลับมาเพราะหาว่าเขาไปเป็นชู้กับแฟนตัวเอง เหมือนอย่างกรณีล่าสุดที่ชานยอลหลบหมัดได้หวุดหวิดนั่นแหละ โชคดีที่เขาไม่เคยบอกชื่อจริงหรือประวัติส่วนตัวลงในอินเตอร์เน็ต พวกหัวรุนแรงเหล่านั้นจึงไม่สามารถตามล่าหาตัวเขาเพื่อตามมาต่อยหน้าได้อีก

 

 

ร่างสูงเปิดเครื่องปรับอากาศก่อนจะนอนแผ่อยู่กลางเตียง นี่เป็นหอพักหน้ามหาวิทยาลัยที่เขาใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาเกือบสามปี เป็นหอที่ไม่ได้ใหม่นักแต่ก็ไม่ได้เก่าจนถึงขั้นอยู่ไม่ได้ แถมยังใกล้มหาวิทยาลัยแต่ราคาถูกจนน่าใจหาย เรียกได้ว่าถ้าไม่ตัดสินใจอยู่ก็คงบ้าแล้วสำหรับคนที่มีฐานะปานกลางเหมือนเขา

 

 

แต่ถึงจะว่าอย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีเงินใช้นะ ชานยอลมีเงินใช้ เพียงแต่เป็นคนไม่ชอบอยู่นิ่ง เขาชอบทำเรื่องที่มันท้าทายกับชีวิต เหมือนอย่างเช่นงานที่ตัวเองทำอยู่ในตอนนี้ที่มันสนุกชะมัด แม้จะดูเหมือนคนบาปกรรมแต่อีกนัยหนึ่งเขาก็ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์อีกหนึ่งชีวิตซึ่งกำลังอึดอัดคับข้องใจ

 

 

 

 เสียงเปิดประตูดังขึ้นทำให้ชานยอลต้องผงกหัวขึ้นมอง ร่างเล็กๆที่หอบข้าวของพะรุงพะรังเต็มสองแขนเดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าเรียบเฉยอันเป็นเอกลักษณ์ หลังๆมานี้อีกฝ่ายไม่ค่อยยิ้มเลย ชานยอลเคยถามเรื่องนี้อยู่บ่อยครั้งแต่ก็ได้รับคำตอบกลับมาแค่ เหนื่อยกับโปรเจ็ค ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรเพราะไม่อยากให้อีกคนรำคาญ

 

 

ซื้ออะไรมาเยอะแยะ จะเข้ามาทำไมไม่บอกก่อน

 

 

ชานยอลลุกจากเตียงพร้อมกับเดินไปช่วยหิ้วถุงที่ภายในบรรจุพวกของสดและของแห้งต่างๆนานาซึ่งเยอะมากชนิดที่ว่ากินทั้งเดือนยังไม่หมด เขาเดินเข้าไปในครัว ยัดถุงพวกนั้นใส่เข้าไปในตู้เย็นก่อนจะหันกลับไปรับถุงที่เหลือจากอีกคนที่เดินตามเข้ามา

 

 

ซื้อของมาให้น่ะ เมื่อวันก่อนมารื้อตู้เย็นแล้วไม่เจออะไรเลยนอกจากไข่ไก่สามฟอง

 

 

ชานยอลยิ้มเขินๆ ขณะที่มือก็ยังคงจัดเรียงวัตถุดิบในการทำอาหารเข้าตู้

 

 

ดูแลตัวเองบ้างสิ

 

 

..ก่อนจะชะงักมือ เมื่อได้รับคำพูดและน้ำเสียงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนจากปากของคนที่ขึ้นชื่อว่า แฟน

 

 

ร่างสูงเก็บถุงใบสุดท้ายเข้าไปในตู้เย็นก่อนจะหันหน้ากลับมามองนักศึกษาทันตแพทย์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ผมหน้าม้าสีน้ำตาลอ่อนของอีกฝ่ายยาวจนจะทิ่มตาอยู่แล้ว ชานยอลเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะเสยมันขึ้น เผยให้เห็นดวงตาเรียวเล็กที่จ้องมองกลับมาด้วยสีหน้ายากจะคาดเดา

 

 

วันนี้พูดจาแปลกๆนะแบคฮยอน เขาว่า ก่อนจะสางผมอีกคนเล่น จะอ้อนอะไรหรือเปล่าเนี่ย

 

 

 ความผิดปกติของวันนี้คือแบคฮยอนไม่ได้แสดงท่าทางอะไร กลับกันคือคนตัวเล็กเอาแต่จ้องหน้าเขานิ่งๆอยู่อย่างนั้น ทั้งที่ปกติแล้วอีกคนจะส่ายหัวปฏิเสธอย่างน่ารักแต่วันนี้มันกลับสวนทาง

 

 

สวนทาง.. จนน่าใจหาย

 

 

เรายืนจ้องกันอยู่นานเกือบนาที จนกระทั่งแบคฮยอนเอ่ยปฏิเสธ

 

 

เปล่า พร้อมกับรอยยิ้ม ทำกับข้าวให้กินหน่อยสิ ไม่ได้กินฝีมือนายมานานแล้ว

 

 

อ่าห้ะ.. แต่กินข้าวเสร็จต้องไปตัดผมนะ ผมยาวหมดแล้ว ชานยอลเอ่ยบอก ก่อนจะยิ้มรับเมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ากลับมาแล้วเดินออกจากห้องครัวไปเหมือนทุกอย่างกำลังเป็นปกติดี

 

 

ทั้งที่ชานยอลเองก็รู้.. ว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างแปลกไป

 

 

เราทั้งคู่ยังคงทำเหมือนไม่มีอะไร 



ทั้งที่รู้แก่ใจว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว

 

 




 

 



 

ชานยอลบอกช่างตัดผมเหมือนอย่างเช่นทุกครั้งว่าให้ตัดผมแบคฮยอนยังไง ช่างตัดผมเองก็ยิ้มรับแล้วก็ทำหน้าตาเอ็นดูทุกครั้งที่พวกเขามาที่นี่ นับๆดูก็ไม่ต่ำกว่าสิบครั้งจนแทบจะสนิทกับพนักงานทุกคนที่ร้านอยู่แล้ว

 

 

รอแป้บเดียวพี่ช่างตัดผมก็พาแบคฮยอนออกมาส่งพร้อมกับทรงผมสั้นกว่าเดิมแต่ก็ยังน่ารักอยู่ดีในสายตาของชานยอล และนั่นเป็นอีกครั้งที่แบคฮยอนไม่ได้ยิ้มให้เขาเหมือนอย่างเช่นครั้งที่ผ่านๆมา

 

 

 

ชานยอลเดินมาส่งแบคฮยอนที่หน้าบ้านอีกครั้งในรอบหลายอาทิตย์และไม่ได้ถูกเชิญเข้าบ้านเหมือนอย่างครั้งก่อนๆ เขาเองก็นึกสงสัยอยู่เหมือนกันว่าความห่างไกลของเราที่มันเพิ่มระยะขึ้นเรื่อยๆจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้จนถึงขนาดนี้ และสุดท้ายสิ่งที่ชานยอลพอจะทำได้ก็คงเป็นการยิ้มให้แบคฮยอนอีกครั้งเหมือนอย่างเคย

 

 

เขายิ้ม และพยายามไม่สนใจรถยุโรปคันหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้นัก

 

 

กลับดีๆนะ

 

 

อีกฝ่ายเอ่ยบอกเพียงเท่านั้นก่อนจะยกมือขึ้นโบกให้พร้อมกับรอยยิ้มที่เบาบางเหลือเกินจนแทบมองไม่เห็น นั่นทำให้ชานยอลตัดสินใจหลุบมองปลายเท้าของตัวเองแล้วหันหลังเดินจากมา

 

 

ชานยอล

 

 

แต่ก็ต้องชะงักเอาไว้แค่นั้นเมื่อเสียงอันแสนคุ้นเคยเรียกเขาเสียก่อน

 

 

ดูแลตัวเองดีๆนะ

 

 

พร้อมกับคำอวยพรที่ดูห่างเหินเหลือเกิน

 

 

เหมือนกัน.. อย่าลืมใส่เสื้อหลายๆชั้นล่ะ คืนนี้หนาว ชานยอลเอ่ยก่อนจะแสร้งยิ้มกว้าง เข้าบ้านไปได้แล้วแบคฮยอนอา เดี๋ยวเป็นหวัดนะ

 

 

เอ่ยกำชับเหมือนอย่างเช่นทุกวัน ทั้งๆที่รู้ดี

 

 

บ้ายบาย

 

 

ว่ามันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

 





 



 

 

อย่าร้องไห้เลยน่า.. อปป้าว่าความจริงแล้วเขาก็ยังรักเธออยู่นั่นแหละ เพียงแต่..

 

 

ฮึก.. เพียงแต่อะไรเล่า

 

 

เอ่อ.. เพียงแต่..

 

 

ชานยอลแทบจะยกมืออีกข้างที่ว่างจากการลูบหัวลูบหลังเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่เพิ่งเจอกันเมื่อครู่ขึ้นมาปาดเหงื่อตรงไรผม หลังจากส่งแบคฮยอนกลับบ้านเสร็จแล้วเขาจึงเดินทางมาทำงานอีกครั้ง ค่ำขนาดนี้ก็ยังมีชายหนุ่มอยู่หนึ่งคนที่จ้างเขาให้ไปบอกเลิกแฟนสาวให้หน่อย ด้วยเหตุผลที่ว่าหล่อนนั้นเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไป

 

 

ช่างเป็นเหตุผลที่ไร้สาระสิ้นดี ชานยอลคิดว่าคนรักกันก็ควรจะปรับตัวเข้าหากันสิ ไม่ใช่เอะอะเลิกแบบนี้ แต่ก็อย่างว่า เขาเองก็ทำได้แค่รับงานมาแล้วก็ทำมันให้สำเร็จเท่านั้นแหละ แถมตอนนี้ยังต้องมาปลอบใจยัยเด็กสาวมัธยมปลายที่นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่นี่ด้วย

 

 

ว่าไง.. เพียงแต่อะไรล่ะ

 

 

เพียงแต่..

 

 

.......

 

 

เอาน่า เชื่อสิว่าเขาก็ต้องมีเหตุผลที่ดีมากพอน่ะ

 

 

เอาแต่ใจตัวเองเกินไปเนี่ยนะเหตุผลที่ดี

 

 

ชานยอลทำหน้าตาเหรอหรา ก็ไม่รู้จะแก้ตัวให้คนบอกเลิกยังไงดี เพราะเหตุผลมันก็บ้าบอเกินไปจริงๆนั่นแหละ

 

 

อ่า.. ร่างสูงยกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆ ก็ลองทบทวนตัวเองดูสิ บางทีเธออาจจะมีบางอย่างที่นอกเหนือจากนั้นที่ทำให้เขาไม่พอใจก็ได้นะ

 

 

อย่างเช่นอะไร.. หนูโง่หรอ

 

 

เฮ้ย ไม่หรอกน่า คนเราไม่มีใครโง่ไปหมดทุกอย่างหรอก

 

 

งั้นอะไรล่ะ.. ฮึก.. หรือหนูไม่เหมาะสมกับเขาอะ

 

 

ชานยอลหันมองเสี้ยวหน้าของเด็กสาวที่น้ำตาเปรอะเต็มหน้าไปหมด ..อะไรที่ทำให้เธอคิดอย่างนั้น

 

 

เด็กสาวสูดน้ำมูกดังฟืดพร้อมกับใช้ผ้าเช็ดหน้าที่เขาเพิ่งจะยื่นให้เธอเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าทั้งที่มันยังไหลออกมาไม่หยุด ดูท่าจะเสียใจจริงๆ

 

 

ก็เขาเป็นถึงคนดังของโรงเรียน ส่วนหนูมันก็แค่ฝุ่นละอองที่ลอยไปลอยมาในโรงเรียนเท่านั้น

 

 

.......

 

 

เขาคงจะไปคบกับใครที่ดีกว่าหนู.. อย่างดาวโรงเรียนไง คนที่สวยอย่างกับนางฟ้านั่นน่ะ

 

 

........

 

 

พวกเขามีข่าวด้วยกันบ่อยจะตาย จนหนูเองก็นึกเอาไว้อยู่แล้วว่ายังไงเราคงไปด้วยกันไม่รอด

 

 

.......

 

 

ฮึก.. แล้วก็จริงๆด้วย

 

 

 

คำพูดของเธอทำให้ชานยอลนิ่งไปพร้อมกับความคิดที่แล่นอยู่ในหัว

 

 

คืนนั้นเขาเดินเอื่อยๆไปตามท้องถนนที่เหลือเพียงรถไม่กี่คันแล่นผ่าน ดวงไฟหลายดวงจากข้างทางส่องสว่างมากพอให้เห็นฟุตปาธที่ตนกำลังเดินทอดน่องอยู่ สองมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ตเนื่องจากความหนาวที่กำลังเล่นงาน ชายหนุ่มเผลอกำโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อโค้ตเอาไว้แน่น ในตอนที่มันสั่นแจ้งเตือน

 

 

สองขาหยุดชะงักลงตรงนั้น ชานยอลพ่นลมหายใจออกทางริมฝีปากจนเห็นเป็นควันขาวเนื่องจากความหนาวเย็น เขาล้วงเอาโทรศัพท์สำหรับทำงานออกมาในตอนนั้นแล้วตัดสินใจเปิดข้อความอ่านดู




              ชานยอลแค่นยิ้มให้กับตัวเองในตอนที่อ่านข้อความดังกล่าวจบ




มันเป็นภารกิจครั้งใหม่ที่มีคนจ้างวานให้เขาทำอีกครั้ง

 

 

 

และคงเป็นงานสุดท้ายสำหรับการรับจ้างบอกเลิกของปาร์คชานยอล

 

 

 








 

 

 

ชานยอลหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านหลังคุ้นตาที่เขาเพิ่งเดินจากมันไปไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า

 

 

รถยุโรปคันเดิมยังคงจอดอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน แต่ครั้งนี้เขาเลือกที่จะไม่มองข้ามมันเหมือนอย่างที่ผ่านมา ชานยอลไปหยุดยืนอยู่ที่หน้ารถ สำรวจความสวยงามและมูลค่าของมันที่อาจจะมากกว่าค่าตัวของเขาทั้งชีวิตเสียอีก แม้ว่าเขาจะมีเงินใช้ไม่ขาด แต่ก็คงไม่ได้ร่ำรวยเหมือนเจ้าของของมันอย่างแน่นอน

 

 

คนตัวสูงผินหน้ามองไปยังตัวบ้านที่มีหน้าต่างบานใหญ่ติดไว้ตรงห้องนั่งเล่นทำให้คนนอกมองเห็นภายในได้อย่างสบาย แล้วก็เป็นอย่างที่คิดทุกอย่างจนทำให้ต้องยกยิ้มเยาะตัวเองอีกครั้ง

 

 

และ.. นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อของตัวเองด้วยสรรพนามอันแสนสุภาพ

 

 

 

คุณปาร์คชานยอลครับ..

 

 

 

ชานยอลมองเข้าไปตรงหน้าต่างบานเดิม เขาเห็นแบคฮยอนกำลังนั่งอยู่ตรงนั้นพร้อมกับใครอีกคนที่เขาคุ้นตา เจ้าของรถยุโรปคันหรูซึ่งได้รับสมญานามว่าเป็นถึงเดือนคณะทันตแพทย์ศาสตร์ กำลังหัวเราะต่อกระซิกอยู่ด้วยกันจนคนมองแทบใจสลาย

 

 

แต่เขาก็ต้องทำตามหน้าที่ต่อไป

 

 

ผมได้รับงาน.. จากแฟนของคุณมาครับ

 

 

หน้าต่างบานดังกล่าวไม่ได้ไกลนัก มันทำให้ชานยอลเห็นเงาอันเลือนลางของตัวเองที่สะท้อนกลับมาจากกระจก น่าแปลกที่คนข้างในไม่เห็น หรืออาจเป็นเพราะมีความสุขมากเสียจนลืมมองรอบด้านว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองอยู่

 

 

คุณบยอนแบคฮยอน.. เขาฝากผมมาบอกว่าขอบคุณ.. สำหรับการดูแลที่ดีมาโดยตลอด

 

 

ชานยอลรู้สึกหัวใจบีบรัดจนเจ็บไปทั้งอก เมื่อใครบางคนซึ่งไม่ใช่เขาได้รับรอยยิ้มจากแบคฮยอนไปจนหมด

 

 

เขาบอกผมว่า.. และเขาก็รู้สึกจุกที่ลำคอจนแทบพูดไม่ออก ..ไม่อยากให้คุณเสียเวลากับเขาอีกต่อไปแล้ว

 

 

ชานยอลรู้สึกพร่าเลือนที่ดวงตาจนสมเพชตัวเอง แต่สุดท้ายเขาก็นึกชื่นชมในใจเพราะแบคฮยอนเป็นคนเก่งที่ทำให้เขาแสดงความรู้สึกออกมาได้มากมายถึงขนาดนี้

 

 

ทั้งความรู้สึกประทับใจตั้งแต่แรกพบ

 

 

เขาได้พบคนใหม่ที่ดีกว่า.. และขออย่าให้คุณเป็นห่วง

 

 

ความรู้สึกรักจนหมดหัวใจ

 

 

และได้โปรด.. ช่วยยินดีกับความรักของเขาด้วยเถอะครับ

 

 

รวมทั้งความรู้สึกเจ็บปวดจนเจียนจะตายเหมือนในตอนนี้

 

 

อย่ารั้งเขาไว้กับคนที่มีแค่หัวใจอย่างคุณอีกเลยครับ.. คุณปาร์คชานยอล

 

 

 

น้ำตาหนึ่งหยดไหลออกมาจากหน่วยตาคม นับว่าเป็นหนที่สองที่ชานยอลร้องไห้ให้กับหัวใจของตัวเอง ครั้งแรกมันเป็นตอนที่เขารู้ถึงการมีตัวตนของใครอีกคนซึ่งกำลังกินพื้นที่หัวใจของแบคฮยอนเขาไปทีละขณะ จนชานยอลกลายเป็นเพียงแค่สิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงมุมล่างสุดของหัวใจไปแล้ว

 

 

 

เป็นห่วงเขาเพียงห่างๆเถอะครับ..

 

 

แต่ถึงอย่างนั้น หัวใจของเขาก็ยังมีเพียงแค่แบคฮยอนคนเดียวเสมอมา

 

 

เพราะเขาไม่ได้รักคุณอีกต่อไปแล้ว

 

 

ชานยอลปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาแบบนั้น ไม่ได้ฟูมฟาย แต่ไม่ปฏิเสธหรอกว่าเขาเสียใจมากเพียงใด สองตายังคงมองเข้าไปยังหน้าต่างบานใหญ่ แบคฮยอนยิ้มกว้างตอนอยู่ในอ้อมกอดของใครอีกคนที่ไม่ใช่เขา เขาไม่สงสัยอีกต่อไปแล้วว่าทำไมแบคฮยอนถึงไม่ยิ้มให้เขาเลยในช่วงนี้

 

 

เพราะรอยยิ้มนั้นมันถูกเทให้ใครอีกคนไปหมดแล้วนั่นเอง

 

 

แต่ช่างมันเถอะ

 

 

 

สุดท้าย.. คุณแบคฮยอนเขาฝากคำพูดสุดท้ายมาให้คุณด้วยครับ

 

 

เพราะชานยอลก็มีเพียงประโยคสุดท้ายที่จะฝากให้แบคฮยอนเช่นกัน

 

 

ลาก่อนครับ.. คุณปาร์คชานยอล

 

 

 

ลาก่อนที่รัก ..

 

 

.. ลาก่อน บยอนแบคฮยอน












TALK :

ยกเครดิตให้ sad movie ค่ะ สำหรับใครที่เคยดูจะร้องอ๋อ ♥

ถือว่าเป็น os เนื่องในวันเกิดชานยอลได้ไหมนะ ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวโดนตรบ 555555555555555

ชานแบคเมื่อวานน่ารักจริงจังมาก  พี่แบคไม่ยอมอัพรูปคู่ชานยอลเลย(เราแอบงอนนะ แต่หายละ) ไม่เป็นไรค่ะ เพราะแค่เค้าตัวติดกันตลอดเราก็มีความสุขแล้วเนาะ ทุกคนคงเป็นเหมือนกันใช่ม้า ^ 3 ^ 

หวังว่าจะมีความสุขกับการอ่านนะคะ แม้เรื่องแต่งจะเศร้า แต่เราก็ฟินให้ความจริงเสมอค่ะ อิอิ 

ปล. เราไปขุดชื่อฟิคเราในทวิตมา ปรากฏว่ามีคนสกรีมแบบไม่ใส่แท็กให้เราเยอะมากๆเลย เราดีใจมากเลยน้าที่ตัวเองสกรีมให้เรา แต่จะดีใจกว่านี้ถ้าเราได้รับรู้ด้วย เพราะงั้นติดแท็กกันเถอะเนอะ เราชอบอ่าน เพราะเราดีใจมากๆที่ทุกคนอินไปกับฟิคของเรา เย้ ♥




#น้ำผึ้งมะนาวCB



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3222 kwangchip (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 07:07
    เป็นคนที่ไม่ชอบดราม่า เปิดหน้าฟิคมาครั้งแรก หาเลือกตอนที่อยากอ่าน เลยได้ตอนนี้ คิดในใจว่าต้องม่าแน่ แต่หยุดอ่านไม่ได้ สุดท้ายท้ายสุด ตะไมสงสารชานยอล
    #3,222
    0
  2. #2771 pcy921 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 18:11
    เออออออ เป็นได้แค่ที่ปรึกษา
    #2,771
    0
  3. #2649 _uhcqx (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 23:33
    โอ้โหหห
    #2,649
    0
  4. #2461 MONARCHs. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:16
    ทำไม... ไรต์ต้องแต่กะแฟนเก่า!? แล้วมีแต่ชานที่มีแฟนส่วนแบคนางก้เจ็บวนไปนั่นจะยกฮุนให้แต่พอคิดดีๆจะเอาพี่หานของบ่าวไว้ไหนเลยคิดว่าชานแบคเขาควรคู่กันค่ะไม่งั้นจะส่งผลต่อระบบนิเวศชิปเปอร์????
    #2,461
    0
  5. #2384 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:29
    ก็โอเคนะ
    #2,384
    0
  6. #2105 Arjaree Mungbang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 20:43
    ขนลุกเลยฟังเพลงเมื่อกี๊ แล้วมาอ่าน บังเอิญไปแล้ววววว
    #2,105
    0
  7. #1846 ojay2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 09:50
    เศร้าาาาาง่ะ
    #1,846
    0
  8. #1813 Oum Sirilak (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 00:52
    ร้องไห้จนหมอนเปียก เสื้อเปียก ที่ยอนเปียกแล้ว ฮือออออ
    #1,813
    0
  9. #1771 -FL- (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 21:45
    โอ้ยคือฟิลนี้เลย มันใช่อ่ะ เป็นได้แค่นี้ แงงงงงงงง
    #1,771
    0
  10. #1747 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 08:28
    เจ็บปวดมากอ่ะ ต้องเป็นคนดีขนาดไหนถึงทำแบบนี้ได้
    #1,747
    0
  11. #1446 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:50
    เจ็บบบบบบ
    #1,446
    0
  12. #1346 stikloxe (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 12:46
    หน่วงอะ สงสารแบค เฮ้ออ เจ็บมากไหมแบค
    #1,346
    0
  13. #1232 pim pimmi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 22:07
    คือมันหน่วง แบบ ฮือออ
    #1,232
    0
  14. #1122 dark chocolate (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 17:01
    หน่วงสุด เจ็บสุด เป็นแผลเลยหัวใจ
    #1,122
    0
  15. #917 ปั๊คชันโยล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 15:09
    ชอบการแต่งของไรท์มากอะคือปกติเราอ่านดราม่าไม่ได้นะแต่นี่คือไรท์แต่งดีจริงๆถึงเราจะหน่วงแต่เราชอบมาก._.
    #917
    0
  16. #888 Kurumi-Love (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 12:43
    คนที่แพ้ก็ต้องดูแลตัวเองเคยได้ยินมั้ย แต่ครั้งนี้คนที่ชนะก็คือนายนะแบคฮยอน นายชนะใจตัวเอง ที่ถึงแม้ว่าจะรักเขา แต่นายก็ทำในสิ่งที่ถูกต้อง คือห้ามใจตัวเอง สู้
    #888
    0
  17. #737 BJonnie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 01:25
    ชอบตอนนี้มากเลย ถึงจะจบแบบหน่วงๆแต่ก็ดูเรียลจนอินมากๆ วีถีคนแอบรักมันก็เจ็บแบบนี้แหละฮือออออออออ
    #737
    0
  18. #719 kamrung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 10:52
    ผิดหวังมาก
    #719
    0
  19. #709 คนรักแบคฮยอน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 20:18
    ปวดร้าวมากกกกกก สงสารแบค
    #709
    0
  20. #534 คปซป. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:02
    .......สงสารแบค
    #534
    0
  21. #507 bestye (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:55
    จ้าาาาาาช่างไม่รู้อะไรบ้างเล้ยยยยยยยยยย
    #507
    0
  22. #338 BaBaekCon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 20:46
    เจ็บจี๊ดดดดดเข้าขั้วหัวใจ
    #338
    0
  23. #308 ดีอาร์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 17:20
    รักแทบตายแต่สุดท้ายเธอก็เลือกเขา ????????????????????
    #308
    0
  24. #235 Papang Pang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 01:13
    สงสารแบค ทำไมเป็นแบบนี้...
    #235
    0
  25. #219 kyunsoo -fanun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 22:33
    อยากให้มีภาคต่อจังฮือออออออ
    #219
    0