{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 13 : {SF} divorce [end]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    3 พ.ค. 61




อยากพูดให้ตรงใจ อยากเล่าให้เธอฟัง

 

.

.

.

 

 

.

 

 

 

 

 

 

หกเดือนแล้วที่ชานยอลต้องอยู่คนเดียว

 

 

มันก็ไม่แย่เท่าไหร่นักในตอนที่มาทำงาน ช่วงเวลาที่อยู่บริษัทคือช่วงเวลาที่เขาต้องยุ่งอยู่กับงานมากจนไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่น พนักงานในบริษัทก็เยอะแยะ ดังนั้นมันก็เลยไม่ค่อยเหงาเท่าไหร่เพราะพวกนั้นก็ชอบชวนเขาคุยอยู่แล้วถ้าว่าง

 

 

แต่พอกลับถึงบ้านเนี่ยสิ

 

 

บ้านเดี่ยวสีครีมสองชั้นเป็นบ้านที่เขากับแบคฮยอนช่วยกันสร้าง ก่อมันขึ้นมาทีละน้อยเพื่อครอบครัวในอนาคต ความจริงแล้วเขาหวังเอาไว้เยอะว่าเราจะมีเจ้าตัวเล็กด้วยกันสักสองสามคน แต่มันก็มาพังไม่เป็นท่าเสียก่อนเมื่อความเชื่อใจทั้งหมดของแบคฮยอนที่มีต่อชานยอลมันเริ่มสั่นคลอน

 

 

ดังนั้นพอกลับมาบ้านทีไร ก็เหมือนภาพวันเก่าๆจะย้อนกลับมาทุกที

 

 

อย่างเช่นตอนนี้ที่ชานยอลเห็นแบคฮยอนเต็มบ้านไปหมด มองไปทางห้องครัวก็เจอคนตัวเล็กกำลังพยายามหั่นผักกาดทั้งที่ไม่สันทัด ตรงห้องนั่งเล่นก็เห็นแบคฮยอนกำลังพาลูกสาวทำการบ้าน มองไปยังนอกบ้านก็เจอแบคฮยอนกำลังตากผ้าอยู่ตรงนั้น หรือบางทีก็กำลังรดน้ำต้นไม้ด้วย

 

 

ให้ตายสิ มันไม่ง่ายเลยกับการที่จะเลิกคิดถึงใครสักคนที่ยังติดอยู่ในใจตลอด

 

 

ก็อย่างที่บอกไป เขาไม่เคยเลิกรักแบคฮยอนเหมือนที่เจ้าตัวเข้าใจ แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงอยู่ดี

 

 

ชานยอลจ้องมองจอทีวีกำลังฉายละครซีรี่ส์เรื่องดังที่คนติดกันทั้งบ้านทั้งเมือง ตัวเขาเองไม่รู้จักหรอก แต่ถ้าให้เดาตอนนี้แบคฮยอนคงกำลังดูทีวีไปร้องไห้ไปอย่างที่เจ้าตัวมักจะเป็นแน่ๆ รายนั้นอ่อนไหวง่ายอย่างกับอะไร แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงใจแข็งกับเขานัก

 

 

นึกมาถึงตรงนี้ชานยอลก็ต้องถอนหายใจ ..เขาคิดถึงแบคฮยอนอีกแล้ว

 

 

ครึ่งปีที่ผ่านมาก็ใช่ว่าจะไม่มีใครผ่านเข้ามาในชีวิต น้องสาวของคุณอู๋หุ้นส่วนรายสำคัญก็เคยถูกคุณอู๋ทาบทามให้เขาหลายต่อหลายครั้ง ชานยอลเองก็เปิดใจ เขายอมพาเธอไปกินข้าวเหมือนอย่างคนกำลังจีบกัน เขาพยายามจะให้เธอเข้ามาอยู่ในหัวใจ หาช่องว่างที่จะแทรกเธอเข้ามาอยู่หลายครั้ง แต่น่าเสียดายที่ไม่เคยทำได้เลย

 

 

เหตุผลก็แบบเดิม แบคฮยอนยังวนเวียนอยู่ในสมองเขาไม่เคยไปไหน

 

 

ดังนั้นเขาเลยปฏิเสธเธอไปตรงๆ แม้จะโดนสายตาตัดพ้อส่งมาให้เหมือนเขาเป็นคนผิดเต็มๆแต่ชานยอลก็ยอมรับ เขาผิดเองจริงๆนั่นแหละ แต่เขาก็ไม่อยากจะโกหกตัวเองแล้วทำให้เธอมาเจ็บปวดทีหลังเมื่อรู้ว่าเขาไม่ได้รักเหมือนกัน

 

 

แต่กับแบคฮยอนล่ะ? ยอมรับเลยก็ได้ว่าเขาไม่รู้ความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาเขาแวะไปหาโชอาที่บ้านของแบคฮยอนบ้าง แต่พอไปทีไรก็ไม่เจอแบคฮยอนสักที ไม่รู้ว่าอีกคนพยายามจะหลบหน้าเขาหรือเปล่า แต่เขาก็ไม่กล้าจะละลาบละล้วงถามอดีตพ่อตาหรอก รายนั้นจ้องเขาอย่างกับจะกินเลือด แต่ยังดีที่แม่ยายญาติดีกับเขาเหมือนอย่างเคย แถมยังยอมให้เขาเรียกว่าแม่เหมือนเดิมอีกต่างหาก

 

 

เฮ้อ... แต่ก็ไม่แน่ ตอนนี้แบคฮยอนอาจจะมีใครอีกคนที่ดูแลเจ้าตัวได้ดีกว่าเขา ดูแลโชอาได้ดีและมีเวลาให้ลูกสาวของเขามากพอ ถึงตอนนั้นชานยอลจะไม่ขัดใจอะไรแบคฮยอนเลย สิ่งที่เขาจะทำคือร่วมยินดีไปกับอีกฝ่ายเท่านั้น เพราะมันก็ดีถ้าโชอาจะมีพ่อใหม่สักคนที่ดีกว่าเขาเป็นไหนๆ

 

 

ร่างสูงเอนหลังลงกับที่นอนอย่างเหนื่อยล้า มันคือเตียงเดิมที่เขากับแบคฮยอนแล้วก็ลูกสาวเคยนอนรวมกัน แต่วันนี้มันกลับวูบโหวงแปลกๆเมื่อไม่มีอีกสองชีวิตอยู่เคียงข้างกันอีกแล้ว

 

 

ความจริงมันก็โหวงๆมาตั้งนานแล้วนั่นแหละ

 

 

คนตัวสูงปิดเปลือกตาลง ภาพของแบคฮยอนยังคงลอยอยู่ในหัวตลอดเวลา พอกลับมาถึงบ้านทีไรก็ชอบเป็นแบบนี้ทุกที จนบางครั้งชานยอลก็มีความคิดว่าเขาควรจะย้ายไปนอนที่บริษัทเลยดีไหม เผื่อว่าจะหายคิดถึงอีกคนได้บ้าง

 

 

 

อีกคนที่ตอนนี้คงมีความสุขดีแล้ว.. เมื่อปราศจากผู้ชายอย่างเขาในชีวิต

 

 

 

 

R rr rrrrr

 

 

 

ชานยอลค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อเผลอหลับไปได้ประมาณห้านาที คว้าโทรศัพท์มือถือข้างกายขึ้นมา เวลานี้คงไม่พ้นเลขาของเขาโทรมารายงานเรื่องคิวนัดที่ต้องสะสางวันพรุ่งนี้ ชานยอลใช้นิ้วโป้งข้างซ้ายสไลด์จอโทรศัพท์เพื่อกดรับสายตามความเคยชินโดยที่ไม่ต้องมองจอเลยด้วยซ้ำ

 

 

ฮัลโหลครับ ชานยอลเอ่ยทักทายปลายสายด้วยน้ำเสียงสบายๆ ก็ไม่เห็นจะต้องมีพิธีรีตรองอะไรมากนักในเมื่อปลายสายคือเลขาที่เขาพูดคุยด้วยอยู่ทุกวันจนเกือบจะสนิทเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว

 

 

 

ฮึก..”

 

 

 

แต่แล้วก็ต้องหยุดหายใจ เมื่อเสียงสะอื้นที่คุ้นเคยนั้นไม่ใช่เสียงของเลขาคนสนิท

 

 

 

ฮึก.. ชาน..

 

 

แต่เป็นเสียงของอดีตภรรยาคนเดิม

 

 

ฮัลโหล..

 

 

........

 

 

แบค.. แบคฮยอน.. คุณร้องไห้ทำไม

 

 

ชานยอลเอ่ยถามกลับไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ปลายสายคือบยอนแบคฮยอนไม่ผิดแน่ ทำไมเขาจะจำเสียงภรรยาของตัวเองไม่ได้

 

 

ชานยอล ฮึก.. โชอา..

 

 

ชานยอลหัวใจกระตุกวูบเมื่อได้ยินความรักของเขาพูดถึงสิ่งที่มีค่าที่สุดของเรา

 

 

ฉันขอโทษ.. ขอโทษจริงๆ

 

 

หลังจากนั้นก็เป็นเสียงร้องไห้ที่ดังที่สุดอีกครั้งหนึ่งที่เขาเคยได้ยินแบคฮยอนร้องไห้มา ชานยอลตัดสินใจยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู พร่ำบอกปลายสายซ้ำๆว่าให้ใจเย็นๆ เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นเพราะแบคฮยอนไม่ยอมพูดอะไรนอกจากคำว่าขอโทษ ชานยอลรีบเดินไปหยิบกุญแจรถแล้วตรงไปสตาร์ทรถที่จอดอยู่หน้าบ้านทันที

 

 

ที่รักครับ.. ผมสัญญาว่าจะไม่โกรธ แต่ตอนนี้คุณต้องบอกมาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น

 

 

ชานยอลใช้มือข้างหนึ่งประคองพวงมาลัย ส่วนอีกข้างก็กำโทรศัพท์แน่น ใจของเขาร้อนรนไปหมดเพราะต้องเกิดอะไรที่ไม่ดีขึ้นกับโชอาอย่างแน่นอน แบคฮยอนไม่เคยร้องไห้หนักขนาดนี้ นี่มันคงเป็นเรื่องใหญ่

 

 

ฮึก.. ชานยอล.. รีบมาได้ไหม

 

 

โอเคครับ ผมกำลังจะไป.. ไม่ร้องไห้นะ คุณต้องใจเย็นๆ ชานยอลเองก็เริ่มจะน้ำตารื้นขึ้นมาแล้วเหมือนกัน มันเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ เวลาที่แบคฮยอนร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้ทีไรเขามักจะร้องตามทุกที

 

 

โดยเฉพาะครั้งนี้ ที่สาเหตุมาจากลูกสาวของเรา

 

 

โชอาจมน้ำ

 

 

......

 

 

ความผิดของฉันเอง.. ฮึก.. ฉันผิดเอง

 

 

ชานยอลกระพริบตาถี่ๆ หลังจากสอบถามอีกไม่กี่คำก็ได้คำตอบมาว่าตอนนี้แบคฮยอนอยู่ที่โรงพยาบาลกับลูกสาว ชานยอลเหยียบคันเร่งให้เร็วเข้าไปอีกเพราะเขารู้สึกร้อนใจจนเหมือนอกแทบจะแตก เขาเป็นห่วงคนทั้งสองคนเท่าๆกันในตอนนี้

 

 

เป็นห่วงทั้งแม่ทั้งลูก จนหัวใจบีบรัดตัวจนเจ็บไปหมดแล้ว

 

 



 

 

 

ชานยอลกับแบคฮยอนได้มานั่งเคียงข้างกันในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก

 

 

บริเวณหน้าห้องฉุกเฉินที่มีผู้คนไม่ค่อยหนาแน่นเพราะตอนนี้ปาเข้าไปสี่ทุ่มกว่า แบคฮยอนยังคงร้องไห้ แม้จะไม่ได้ร้องหนักเหมือนตอนที่โทรหาเขาแต่ก็ยังร้องอยู่จนตาบวมไปหมด

 

 

ชานยอลอยากจะเข้าไปกอดปลอบเหมือนอย่างที่เคยทำ แต่ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในสถานะเดิมอีกแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องชั่งใจอย่างมาก

 

 

อย่าร้องไห้ ดังนั้นเขาก็ทำได้เพียงแค่บอกให้อีกคนใจเย็นลงเท่านั้น ที่ถึงแม้ว่าจะพร่ำบอกกี่ครั้งแบคฮยอนก็ดูเหมือนจะไม่เชื่อฟังเขาเลย

 

 

ขอโทษ.. ฮึก แถมยังย้ำคำว่าขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนชานยอลอยากจะจับอีกคนมาตีปากจริงๆ เขาไม่เคยโทษว่าแบคฮยอนเป็นคนผิด แม้จะลองตะล่อมถามดูแล้วพบว่าอีกคนพาลูกไปเล่นที่สระว่ายน้ำจนโชอาจมน้ำก็เถอะ แต่ชานยอลไม่คิดโทษแบคฮยอนหรอก

 

 

เรื่องแบบนี้มันก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น แล้วเขาก็มั่นใจว่าแบคฮยอนเองก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น

 

 

ชานยอลนั่งฟังแบคฮยอนพูดพร่ำต่อว่าตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันมันเป็นแม่ที่แย่จริงๆ บ้างล่ะ ทำไมฉันถึงทำให้ลูกจมน้ำได้นะ บ้างล่ะ ทุกอย่างที่แบคฮยอนพูดมานั่นคือการต่อว่าตัวเองทั้งนั้น ทั้งที่ไม่มีใครเขาคิดแบบนั้นเสียหน่อย

 

 

ถ้าฉันไม่พาเขาไป เขาก็ไม่ต้องจมน้ำแบบนี้.. ฮึก

 

 

โอเค เลิกว่าตัวเองเถอะ คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแบคฮยอน ชานยอลหันไปเอ่ยเสียงแข็งกับอดีตภรรยาในที่สุด เขาไม่ต้องการให้แบคฮยอนว่าตัวเองทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย

 

 

ผิดสิ ฉันผิดเต็มๆ ฉันน่ะพาลูกไปเล่นน้ำทั้งที่ไม่จำเป็นเลยด้วยซ้ำ

 

 

.....

 

 

ฮึก.. มันเหมือนฉันจงใจจะฆ่า-

 

 

แบคฮยอนชะงักคำพูด เมื่ออ้อมกอดที่อบอุ่นอันแสนคุ้นเคยเข้ามาตระกองกอดเขาไว้อีกครั้ง

 

 

คนตัวสูงกระชับร่างเล็กๆในอ้อมแขน แบคฮยอนตัวเล็กลงเยอะจากที่ได้กอดกันครั้งล่าสุด ดูเหมือนว่าอีกคนจะเปราะหักและแตกสลายได้ง่ายๆ ทั้งที่ความจริงแล้วอาจจะไม่ใช่แบบนั้น แต่มันเป็นคำนิยามของคนที่อยากดูแลใครอีกคนอยู่ตลอดเวลาเท่านั้นเอง

 

 

......

 

 

คุณเป็นแม่ของเขา จะฆ่าลูกตัวเองได้ยังไง

 

 

.......

 

 

และในฐานะที่ผมเป็นพ่อของโชอา.. ผมไม่คิดจะโทษคุณเลยแบคฮยอน เพราะฉะนั้นอย่าร้อง

 

 

คนตัวเล็กสะอื้นน้อยๆพร้อมกับกอดตอบ ตอนนี้แบคฮยอนคงอยากจะได้กำลังใจมากที่สุดในบรรดาทุกสิ่งทุกอย่าง และแน่นอนว่าชานยอลพร้อมจะมีให้แบคฮยอนเสมอถ้าอีกคนต้องการ

 

 

ไม่นานนักคุณหมอก็เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน แบคฮยอนกับชานยอลผละตัวออกจากกัน ก่อนที่ผู้เป็นแม่จะรีบวิ่งเข้าไปหาคุณหมอท่าทางใจดีที่กำลังส่งยิ้มมาให้

 

 

น้องปลอดภัยแล้วนะครับ แค่หมดสติไปเพราะตกใจ ยังดีที่ได้รับการช่วยเหลือขึ้นมาจากน้ำทัน คำเอ่ยบอกของคุณหมอทำให้ผู้ใหญ่ที่กำลังยืนรอฟังข่าวโล่งอกเป็นปลิดทิ้ง

 

 

ฮึก.. ครับ ขอบคุณนะครับคุณหมอ ขอบคุณจริงๆครับ แบคฮยอนรีบโค้งขอบคุณคุณหมอ แล้วชานยอลเองก็ทำตามเช่นกัน แต่เรายังถูกห้ามไม่ให้เข้าไปหาลูกในตอนนี้ เพราะโชอายังต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อดูอาการอีกคืนหนึ่ง

 

 

คนตัวสูงเดินมานั่งที่เก้าอี้พร้อมกันกับอดีตภรรยา ดูเหมือนสภาพจิตใจของแบคฮยอนจะถูกฟื้นฟูขึ้นมาแล้วเกินครึ่ง แต่ก็ยังดูเหมือนมีเรื่องที่ตะขิดตะขวงใจอยู่ดี

 

 

ชานยอลเองก็มีเหมือนกัน เรื่องที่ตะขิดตะขวงใจน่ะ

 

 

มันเกิดขึ้นตั้งแต่ได้ยินเสียงแบคฮยอนร้องไห้ผ่านโทรศัพท์ วินาทีนั้นเขาแทบอยากจะถลาพาตัวเองไปกอดอีกคนเอาไว้เลยด้วยซ้ำถ้าเป็นไปได้ มันเหมือนกับอีกฝ่ายยังอ่อนแอเกินว่าจะอยู่คนเดียว

 

 

และใช่ เขาคิดว่าแบคฮยอนเป็นแบบนั้น

 

 

แบคฮยอน คนตัวสูงเอ่ยเรียกร่างเล็กที่นั่งเคียงข้างกันเอาไว้ อีกฝ่ายหันมาแล้วเงยหน้ามองเขา ดวงตาที่ช้ำจากการร้องไห้มองสบเข้ามาอย่างสงสัย

 

 

เหนื่อยไหม.. ครึ่งปีที่ผ่านมาน่ะ

 

 

คนตัวเล็กชะงักไปก่อนจะหลบสายตา แบคฮยอนทำเพียงแค่หลุบตามองปลายเท้าตัวเองเท่านั้น การที่อีกคนไม่ได้ตอบอะไรกลับมาทำให้ชานยอลใจชื้น เพราะถ้าเป็นปกติ แบคฮยอนจะเอ่ยกลับมาเสียงแข็งว่า ไม่เหนื่อย ทั้งที่ดูหน้าก็รู้แล้วว่าเหนื่อยมากแค่ไหนกับการต้องทำอะไรคนเดียว

 

 

เพราะฉะนั้น

 

 

กลับมาอยู่ด้วยกันไหม

 

 

เขาจะไม่ให้มันเกิดขึ้นซ้ำๆอีกแล้ว

 

 

แบคฮยอนเงยหน้ามองอดีตสามีที่นั่งอยู่ข้างๆ เขามองหาแววตาที่ฉายประกายความล้อเล่นเหมือนอย่างแต่ก่อนแต่ก็ไม่พบ ชานยอลในตอนนี้ดูจริงจังและโตเป็นผู้ใหญ่ เหมือนต้องการคำตอบจากเขาจริงๆไม่ใช่เล่นๆเหมือนอย่างที่ผ่านมา

 

 

ช่วยกันเลี้ยงโชอา.. ผมรู้ว่ามันอาจจะทำใจยาก แต่ผมก็อยากให้คุณลองคิดดูอีกทีนะ

 

 

.......

 

 

ผมแค่คิดว่าถ้าช่วยกันดู อาจจะแบ่งเบาอะไรคุณได้บ้าง

 

 

ตอนนั้นเองที่แบคฮยอนขมวดคิ้วฉับ และแน่นอนว่าชานยอลเองก็รู้ว่ามันเป็นเพราะอีกฝ่ายไม่ชอบให้พูดจาทำนองนี้ เพราะเป็นประเภทยืนกรานว่าตัวเองเลี้ยงลูกคนเดียวได้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรและไม่เคยคิดว่าโชอาเป็นภาระ ชานยอลยกยิ้มบางๆ ชิงพูดตัดหน้าก่อนที่อีกคนกำลังจะอ้าปากโวยวายเสียก่อน

 

 

อีกอย่าง ผมคิดถึงคุณ..”

 

 

.......

 

 

เหตุผลแค่นี้มันอาจจะไม่พอใช่ไหม ชานยอลใช้นิ้วแตะคางพลางทำท่านึก เอาเป็นว่า..

 

 

........

 

 

ผมยังรักคุณอยู่.. แบบนี้โอเคหรือยัง

 

 

พูดจบก็ยิ้มจนเห็นแก้มบุ๋ม ในขณะที่อีกฝ่ายอ้าปากค้าง แต่เพียงไม่นานก็เหมือนแบคฮยอนจะตั้งสติได้ อีกฝ่ายขมวดคิ้วฉับ ก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นเหมือนโกรธ

 

 

แต่ชานยอลรู้หรอกว่าอีกคนแค่พยายามจะกลั้นเขินเท่านั้นเอง

 

 

ฉันไม่ไว้ใจนายหรอก

 

 

โธ่.. เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะแบค ชานยอลรู้ดีว่าอีกคนกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ..คงไม่พ้นสาวยุ่นนมโตคนนั้นที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเราสั่นคลอนอย่างแน่นอน

 

 

นาน.. แต่มันติดแน่นในหัวเชียวล่ะ แบคฮยอนชี้ไปที่ศีรษะของตัวเอง แล้วแน่นอนว่าฉันไม่ลืม

 

 

ก็ไม่ได้ขอให้ลืม ชานยอลเขยิบเข้ามาใกล้คนตัวเล็ก ก่อนจะจับมือบางขึ้นมา เมื่ออีกคนไม่ได้มีท่าทีผลักไสเขาจึงกระชับมือเล็กๆเอาไว้แน่นกว่าเดิม

 

 

แต่ขอให้มาเริ่มต้นกันใหม่

 

 

........

 

 

ผมสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก ผมจะเป็นพ่อดีที่ของโชอา

 

 

........

 

 

แล้วก็จะเป็นสามีที่รักคุณที่สุดด้วย

 

 

ชานยอลยิ้มบางๆให้อีกคนที่ยอมหันหน้ามามองหน้าเขาแล้ว ดีกันนะแบคฮยอน

 

 

เห็นหรอกว่าแบคฮยอนหน้าแดงจนลามไปถึงหู ชานยอลอยากจะหัวเราะให้กับความน่าเอ็นดูของคนตัวเล็กแต่ก็ต้องกลั้นเอาไว้เพราะกลัวว่าแบคฮยอนจะโกรธอีก

 

 

แบคฮยอนเงียบไปสักพัก จนในที่สุดก็ตอบกลับมา

 

 

ถือว่าเห็นแก่โชอาหรอกนะ แกบ่นคิดถึงนายทุกวัน

 

 

พูดแบบนี้แสดงว่ายอมดีด้วยแล้วใช่ไหม

 

 

แบคฮยอนยกยิ้มบางๆ ก่อนจะพยักหน้ากลับมา

 

 

แน่นะ ไม่คืนคำนะ!” ชานยอลเขย่ามือเล็กที่กุมอยู่แรงๆจนแบคฮยอนเบ้หน้า ตอบมาสิคุณ

 

 

อือถ้านายยังไม่หยุดเขย่าฉันจะไม่คืนดีด้วยแล้วจริงๆ

 

 

แล้วชานยอลก็ต้องหยุดเขย่ามือภรรยาเดี๋ยวนั้น เขาจ้องมองหน้าเล็กๆของแบคฮยอนอย่างพินิจพิเคราะห์ เกิดเป็นชานยอลนี่มันดีจริงๆ ลูกสาวก็น่ารัก แถมเมียก็ยังน่าเอ็นดูอีกต่างหาก

 

 

อ้อ อีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะบอก แล้วมันก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ฉันยอมคืนดีกับนายด้วย

 

 

.......

 

 

 

ฉันท้อง

 

 

ชานยอลชะงัก เขารู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนในตอนนั้น

 

 

มันเหมือนกับตอนที่คุณหมอบอกว่าแบคฮยอนกำลังจะมีโชอา แม้นี่จะเป็นครั้งที่สองแต่มันก็ยังทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นได้ตลอด เพิ่งเข้าใจหัวอกของความเป็นพ่อก็วันนี้ว่าไม่ว่าจะมีลูกอีกกี่คน ผู้ที่เป็นพ่อก็ยังคงตื่นเต้นเหมือนหนแรกอยู่เสมอ

 

 

เดี๋ยวนะ.. อย่างนี้ก็ท้องเจ็ดเดือนแล้วหรอ ชานยอลเอ่ยถาม

 

 

ไอ้บ้ากาม นายนับเดือนด้วยหรอว่าครั้งล่าสุดมันตอนไหน!” แบคฮยอนทำหน้ามุ่ย ผู้เป็นสามีจึงรีบเอ่ยแก้ตัวทันที

 

 

ผมเปล่านะ ทำหน้าตาเหรอหราแต่แน่นอนว่าแบคฮยอนไม่เชื่อหรอก คนตัวเล็กหรี่ตาก่อนจะลูบไปที่พุงตัวเอง เวลาตั้งครรภ์แบคฮยอนจะท้องไม่ค่อยใหญ่นัก อาจเป็นเพราะยังวัยรุ่นอยู่ก็ได้

 

 

ไม่รู้เลยจริงๆหรอว่าฉันท้อง คนตัวเล็กเอ่ยถามผู้เป็นสามี ไม่เห็นชานยอลจะทักอะไรว่าเขาท้องใหญ่ขึ้น หรืออาจเป็นเพราะกำลังว้าวุ่นใจกับเรื่องของโชอาจึงไม่ทันสังเกต

 

 

ก็เห็นว่าพุงใหญ่ขึ้นอยู่แหละ

 

 

........

 

 

แต่นึกว่าอ้วนขึ้น เลยไม่ได้ทัก กลัวที่รักเสียเซลฟ์อะ เพราะปกติก็อ้วนอยู่แล้ว

 

 

........

 

 

........

 

 

 

เพี๊ยะ!

 

 

โอ๊ย! ตีทำไมเนี่ยคุณ

 

 

ว่าฉันอ้วนหรอปาร์คชานยอล!” แบคฮยอนเอ่ยก่อนจะเอื้อมมือไปหยิกหูอีกคนอย่างแรง

 

 

โอ้ยที่รัก.. ไม่ว่าแล้วจ้า ไม่ว่าแล้ว เอามือออกจากหูก่อนเถอะนะ มันเจ็บ!

 

 

แบคฮยอนค่อยๆคลายมือที่หูอีกคนออกก่อนจะเอนหลังไปนั่งพิงพนัก นึกมาถึงตอนนี้ก็ไม่อยากจะเชื่อจริงๆว่าเขาจะยอมใจอ่อนกลับไปคืนดีกับปาร์คชานยอลได้ง่ายๆ

 

 

แต่ไม่รู้สิ

 

 

เพียงแค่รู้ว่าอีกคนไม่ได้เบื่อเขา แล้วก็ไม่ได้มีคนอื่น แบคฮยอนก็ใจยวบยาบไปหมดแล้ว

 

 


ที่นายบอกว่าคิดถึงฉัน ความจริงแล้วน่ะ..

 

 

เสียงของแบคฮยอนทำเอาคนที่กำลังลูบหูตัวเองป้อยๆหันกลับมามอง คนตัวเล็กไม่ได้หันไปสบตา เขาเลือกที่จะพักสายตาของตัวเองเอาไว้กับสภาพแวดล้อมใกล้ๆแทนการมองหน้าชานยอล

 

 

ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาคนฟังยิ้มไม่หุบ

 

 

 

ฉันก็คิดถึงนายไม่แพ้กันหรอก

 

 

......

 

 

 

แล้วก็ยังรักเหมือนเดิม.. ไม่แพ้นายเลยชานยอล

 

 

 

อืมนะ.. ความผัวเมียก็เป็นแบบนี้แหละครับท่านผู้ชม :D













TALK :

จริงๆจะจบตั้งแต่ตอนที่แล้วแล้วนะ แต่พอมีคนมาขอต่อเยอะๆเลยจัดให้สักหน่อย 55555555 จบแบบตอนที่แล้วมันทรมานจิตใจใช่ไหมหล่า เลารู้(เพราะเลาโดนคนอ่านหาว่าใจร้ายเยอะมาก จริงๆเลาใจดีนะ เป็นนางฟว้า) เพราะงั้นก็เอาตอนนี้ไปเลยยยย  

จาก os เลยต้องแก้เป็น sf อีกจนได้ 555555555555

มีความสุขกับการอ่านนะคะทุกคน เลิ้ฟๆ ♥





#น้ำผึ้งมะนาวCB




  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3309 kwangchip (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 11:06
    กี๊ดดดดดด
    #3,309
    0
  2. #3218 DBK1802 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:45
    โธ่ แม่คุณไม่รอให้คลอดก่อนเลยล่ะ ค่อยมาบอกน่ะ ถ้ารักและคิดถึงกันขนาดนี้ทีหลังก็ช่วยคิดถึงกันให้มากกว่าเดิมด้วยล่ะ ชีวิตคู่น่ะ จะมาคิดเองเออเองคนเดียวไม่ได้หรอกนะรู้มั้ย ฮึ่ยยย รักกันให้มากๆ ห้ามหย่ากันอีกเด็ดขาดดด
    #3,218
    0
  3. #3087 BbiI (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 20:40
    น่ะะะ ทำไมปากหนักกกก T________T
    #3,087
    0
  4. #2769 pcy921 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:30
    ต่างคนต่างคิดเนอะ
    #2,769
    0
  5. #2654 PoohPiano (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 08:53
    อย่าคิดให้เกินตัว...อย่าไปรักให้เกินใจ...
    #2,654
    0
  6. #2552 litterrabbitza (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:40
    ฮืออออ มันเจ็บบบ แต่เราชอบนะ
    #2,552
    0
  7. #2382 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:22
    ตะหูววว
    #2,382
    0
  8. #2122 pim pimmi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 16:10
    เฮ้ยยยยย จบแบบนี้จริงอ่ะ คิดไปเองทั้งคู่
    #2,122
    0
  9. #1844 ojay2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 09:35
    เห้ยยยย ปากหนักทั้งคู่
    #1,844
    0
  10. #1781 FluffyMatilda9 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 02:23
    ใจหายเลยอะ :(
    #1,781
    0
  11. #1745 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 22:17
    ฝืนใจกันทั้งคู่
    #1,745
    0
  12. #1718 แพะบยอน❤️ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 00:38
    ไม่เชื่อใจกันไงก็เป็นเงี้ย
    #1,718
    0
  13. #1309 Dyo.A (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 16:29
    ปากหนักก็เป็นเงี่ย
    #1,309
    0
  14. #1119 dark chocolate (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 16:45
    หวีดมากกกกก มันดีมากจริงๆค่ะ ภาษาสวยตลอด พอมาดูคนละมุมแบบนี้ก็น่าเจ็บใจนะคะ ที่ไม่เข้าใจกัน ไว้มาจดทะเบียนสมรมกันใหม่นะ
    #1,119
    0
  15. #963 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 16:12
    เสียใจอีกแล้วว
    #963
    0
  16. #887 Kurumi-Love (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 11:16
    ดราม่าตลอด
    #887
    0
  17. #722 วายอิ้ง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 13:46
    ตัวเองชอบดราม่า ;-;
    #722
    0
  18. #532 คปซป. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:45
    นี่มัน ดราม่า!!!!???
    #532
    0
  19. #505 bestye (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:35
    ฮรืออออออทำไมไม่ยอมพูดกันนนนนนนนปากหนักทั้งคู่ งอแงได้มั้ยยย ถถถถถ
    #505
    0
  20. #409 Nursery*purr-fect (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 16:12
    ทำไมไม่เปิดใจคุยกันดีๆเล่าาาา ;-;
    #409
    0
  21. #184 แบ้กซี่ซู่ซ่าส์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 06:39
    เศร้าาา ไม่งี้ดิ TT
    #184
    0
  22. #177 เทวดามิวเว้ย55 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 19:02
    ต่างคนต่างรัก ต่างคนต่างคิดไปเอง ทำไมไม่พูดกันวะเห้ย!!
    #177
    0
  23. #173 lekkiegush (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 16:30
    ไม่เอาแบบนี้!!!! T_T
    #173
    0
  24. #172 ribbon blue (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 21:29
    ทำไมเป็นเเบบนี้ล่ะ
    #172
    0
  25. #170 BABYzPCY (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 14:03
    โอ้ยยยยต่างคนก็ต่างคิดไปเองทั้งนั้นๆ ทั้งๆที่ก็ยังรักกันอยู่
    #170
    0