{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 11 : {OS} overthink ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    3 พ.ค. 61









ไม่เอาน่า.. อย่าคิดมาก

.

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 





 

เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังให้ได้ยินอยู่ตลอดเวลา

 




 

มึง! เอาตะไบมาหน่อย

 

 

 

แบคฮยอนจิ๊ปาก คว้าตะไบข้างๆตัวส่งให้เพื่อนที่นั่งอยู่ห่างออกไปหลายเมตร งานในมือเขาก็ยังไม่เสร็จและยังไม่มีท่าทีจะเสร็จเลยทั้งที่นั่งทำมาตั้งหลายวันแล้ว เป็นนักศึกษาคณะสถาปัตย์ฯใครว่าง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่จะต้องส่งโปรเจ็คด้วยแล้วล่ะก็ยิ่งลำบากยากเย็นเข้าไปอีกเท่าตัว

 

 

รอให้เสร็จงานก่อนเถอะ กูจะไปแดกหมูกระทะติดต่อกันห้าวัน คำพูดของหนึ่งในสมาชิกกลุ่มเรียกเสียงหัวเราะได้เป็นอย่างดี แล้วมันก็จริง แบคฮยอนเองก็เคยมีความคิดแบบนี้ เพราะเขาเหนื่อยมากชนิดที่ว่าสายตัวแทบขาด อดหลับอดนอนจนหมีแพนด้ายังต้องเรียกพี่กันเลย

 

 


ป่านนี้แฟนกูงอนตุ๊บป่องไปแล้วมั้ง ไม่ได้โทรหามันตั้งสามวันแล้วเนี่ย” หนึ่งในหญิงสาวเพียงไม่กี่คนในห้องพูดขึ้นพร้อมกับทำปากยื่น

 


 

ไอ้จงฮยอนมันไม่โกรธมึงหรอก เรียนหมอก็ไม่ค่อยจะมีเวลาพอๆกันนั่นแหละวะ

 

 

 

แบคฮยอนส่ายหัวน้อยๆให้กับบรรดาเพื่อนที่เริ่มเบี่ยงประเด็นไปพูดถึงหวานใจของตัวเองแล้ว เราทุกคนต่างก็ไม่มีเวลาด้วยกันทั้งนั้นเนื่องจากอยู่ปีสามต้องส่งโปรเจ็คกันหัวฟู ดังนั้นถ้ามีแฟนเป็นคนรุ่นเดียวกันมันก็ง่ายหน่อยตรงที่ว่าเข้าใจกันดี ไม่มีปัญหาบาดหมางหรือกลัวว่าจะถูกนอกใจ เพราะมันก็คงไม่มีเวลาจะใช้เพื่อไปนอกใจเหมือนกันนั่นแหละ

 


 

แต่ถ้ามีแฟนคนละรุ่น..

 


 

อิแบค โทรศัพท์มึงป่าววะ

 


 

เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้นจากบนเตียงและเป็นเสียงเรียกเข้าพิเศษที่แบคฮยอนตั้งเอาไว้ ได้ยินแบบนี้ก็รู้เลยทันทีว่าใครโทรมา แต่เพราะนั่งไกลจากเตียง แบคฮยอนเลยใช้งานเพื่อนให้ช่วยหยิบมันมาให้

 

 


เออของกูเองอะ หยิบให้หน่อย

 


 

เพียงไม่นานโทรศัพท์ก็ลอยหวือเข้ามาอยู่ในมือของแบคฮยอน คนตัวเล็กกดรับแล้วหนีบโทรศัพท์ไว้กับซอกคอในขณะที่มือก็ยังคงทำงานไปด้วย

 

 


ว่างาย” 

 

 


..พี่อยู่ไหนแล้ว

 


 

แบคฮยอนชะงักงานในมือทันทีเมื่อได้ยินคำถาม อยู่ไหนแล้ว มันควรจะเป็นคำถามสำหรับคนที่นัดกันไว้ไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมอยู่ดีๆปลายสายถึงถามเขาด้วยคำถามนี้ คิดได้อย่างนั้นก็รู้สึกร้อนๆหนาวๆ แต่จะว่าไปเขาก็ยังไม่เคยไปนัดใครไว้นี่

 


 

อ่า.. มีอะไรหรือเปล่า แบคฮยอนเลี่ยงการตอบคำถามเป็นถามกลับไปแทน อย่างน้อยก็เป็นการช่วยประวิงเวลาให้เขาคิดนานหน่อยว่าไปนัดอะไรกับคนปลายสายไว้ตั้งแต่ตอนไหน

 


 

สองทุ่มร้านเดิมหน้ามหาลัย พี่ลืมหรอ

 


 

 แบคฮยอนถึงกับต้องวางงานทั้งหมดลงแล้วถือโทรศัพท์คุยเป็นกิจจะลักษณะ ในตอนนั้นที่บรรดาเพื่อนๆเห็นความผิดปกติของเขาจึงยอมลดเสียงพูดคุยกันลงเพื่อปล่อยให้เขาได้คุยโทรศัพท์อย่างไม่ต้องมีเสียงรบกวน

 

 


เอ่อ..

 


 

ตกลงว่ายังไง” เสียงเค้นถามทำให้แบคฮยอนทำอะไรไม่ถูกมากขึ้นไปอีก เขาคิดไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าไปนัดอีกฝ่ายไว้ตอนไหน เพราะงานก็เยอะขนาดนี้ไม่น่าจะมีเวลาไหนไปนัด

 

 


พี่ลืมใช่มั้ย ผมจะได้ไม่รอ

 

 


ลองเรียกแทนเขาว่าพี่กับเรียกแทนตัวเองว่าผมแบบนี้แสดงว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธและไม่พอใจอยู่จริงๆ ถ้าสมมติว่าแบคฮยอนนัดอีกคนไว้ตอนสองทุ่มจริงนี่มันก็ปาไปสองชั่วโมงแล้วที่เขาเลท เพราะตอนนี้หน้าปัดนาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มตรง ซึ่งเป็นใครก็คงจะโกรธกันทั้งนั้น

 

 


เรา.. เราขอโทษนะชานยอล

 

 


......

 

 


คือเรานั่งทำโปรเจ็คอยู่อะ เดี๋ยวถ่ายรูปให้ดูก็ได้ เราไม่ได้เถลไถลเลยนะ

 

 


แบคฮยอนว่าด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด ทั้งที่นึกไม่ออกว่าไปนัดไว้ตอนไหนแต่เขาก็รู้สึกผิดอยู่ดี ชานยอลคงนั่งรอมานานมากแล้วในขณะที่เขาลืมไปสนิทว่านัดเอาไว้

 


 

ช่างเถอะ ผมชินแล้ว

 


 

แล้วเสียงของชานยอลที่ตอบกลับมา มันทำให้แบคฮยอนรู้สึกไม่ดีมากเข้าไปอีก

 


 

แค่นี้นะ ทำโปรเจ็คดีๆล่ะ

 

 


อีกฝ่ายพูดจบก็ชิงตัดสายไปเลยโดยที่ไม่รอให้แบคฮยอนพูดอะไร คนตัวเล็กลดมือถือลงมาวางไว้ที่หน้าตัก ใบหน้าเล็กหันกลับไปมองบรรดาเพื่อนๆที่กำลังมองมาเช่นเดียวกัน

 

 


ให้ตายสิ.. ทำไมเขาถึงงี่เง่าขนาดนี้นะ

 

 


มีไรวะมึง เพื่อนซี้อย่างคยองซูเอ่ยถาม มันเป็นคนที่คอยเชียร์เขากับชานยอลมาตลอด เพราะมันบอกว่าชานยอลนิสัยดี น่าจะเอามาระงับนิสัยแย่ๆของเขาได้บ้าง

 

 


กูผิดนัดน้องอีกแล้วอะ

 

 


คือยังไง มึงลืมอีกแล้วหรอ

 


 

คนตัวเล็กพยักหน้า เริ่มรู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้ออกมาให้หนักๆ กะจิตกะใจจะทำงานก็แทบไม่เหลือแล้ว เขาอยากวิ่งไปหาชานยอล กอดอีกคนแล้วขอโทษซ้ำๆ แต่มันคงไม่มีประโยชน์อะไรถ้าจะวิ่งไปตอนนี้จริงๆ

 

 


มึงลืมบ่อยจังวะ มันงอนแย่แล้วมั้ง

 

 


กูไปนัดไว้ตอนไหนยังไม่รู้เลย แบคฮยอนยกมือขึ้นปิดหน้า อะไรวะเนี่ย ฮือ ทำไมกูต้องลืมด้วยอะ

 


 

คนตัวเล็กแทบอยากจะยกมือขึ้นมาทึ้งผมให้หัวล้านไปเลย หลายเดือนมานี้เขาผิดนัดชานยอลบ่อยจริงๆ ถ้าจะเปรียบเทียบก็คือหากน้องนัดมาสิบครั้ง เขาก็ไปตามนัดแค่สี่ครั้งเท่านั้น ซึ่งถือว่าผิดนัดเยอะมาก ส่วนหนึ่งมันเป็นเพราะเขางานเยอะจนลืมไปหมดว่าไปนัดน้องเอาไว้ตอนไหน

 

 


แต่มันลืมจริงๆนะ.. เขาไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นอย่างนี้เสียหน่อย

 


 

พรุ่งนี้ก็ซื้ออะไรไปไถ่โทษดิ คยองซูเอ่ยแนะนำ แล้วก็ตามมาด้วยน้ำเสียงเห็นด้วยของบรรดาเพื่อนๆ

 

 


แต่งานกูยังไม่เสร็จเลย เหลืออีกเป็นเบือ

 

 


เดี๋ยวกูช่วยทำส่วนของมึงก็ได้ ของกูใกล้เสร็จแล้ว

 

 


แต่..

 

 


มีทางออกให้ขนาดนี้ถ้ามึงยังไม่เอากูจะด่าว่าควายละนะ

 


 

แบคฮยอนเบะปากทำหน้าเศร้าในคราวแรก แต่คิดไปคิดมาก็ดีเหมือนกัน เขาจะใช้เวลาพรุ่งนี้ทั้งวันในการหาซื้อของที่ชานยอลชอบไปให้ คิดซะว่าเป็นการไถ่โทษที่ผิดนัดน้องไม่ต่ำกว่าห้าครั้งในรอบหลายเดือน

 


 

ขอบใจนะมึง

 


 

คนตัวเล็กหันไปเอ่ยขอบคุณบรรดาเพื่อนๆที่นั่งหน้าสลอน เขาคิดว่าน้องคงจะโกรธแล้วก็งอนตุ๊บป่องไปแล้ว แต่ว่าคงไม่มีปัญหาอะไรถ้าเขาอยากจะขอโทษแล้วก็โชว์หลักฐานคือรูปงานในโทรศัพท์ซึ่งเขานั่งทำหลังขดหลังแข็งมาเป็นเวลาหลายวัน

 

 


หวังว่าชานยอลคงจะเข้าใจ

 




 

 

 

ความขี้ลืมทำให้แบคฮยอนอยากตบตัวเอง เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของชานยอล

 

 


สรุปแล้วเมื่อวานคือวันที่ 26 เป็นวันปกติของทุกปีที่เขากับน้องจะต้องนัดกันไปกินข้าวที่ร้านอาหารหน้ามหาลัยเวลาสองทุ่มตรง เราตกลงกันแบบนี้ตั้งแต่ที่คบกันใหม่ๆ เพราะวันที่ 27 ชานยอลจะใช้เวลาตอนช่วงเช้ากับเพื่อน และช่วงเย็นกับครอบครัว จึงเอาวันที่ 26 ยกให้เขาทั้งวันแทน

 


 

แต่แบคฮยอนก็ดันลืม.. ทั้งที่มันสำคัญกับชานยอลขนาดนั้นแท้ๆ

 


 

วันนี้ก็เลยถือโอกาสทำเค้กช็อคโกแลตปอนด์ใหญ่แบบที่อีกคนชอบกะว่าจะไปเซอร์ไพร์สที่คณะแล้วก็เพื่อเป็นการไถ่โทษด้วย ร่างเล็กเดินไปยังคณะนิเทศศาสตร์ที่อีกคนกำลังเรียนอยู่ เขาจำตารางน้องได้ว่าเรียนเสร็จตอนช่วงบ่าย แล้วก็ไม่ผิดเมื่อเขาเห็นเด็กปีสองที่เป็นเพื่อนน้องบางคนกำลังเดินออกมาจากคณะ

 


 

เซฮุนอา!”

 


 

แบคฮยอนเอ่ยเรียกเพื่อนของชานยอลที่เขาสนิทด้วยเอาไว้คนหนึ่ง ร่างขาวๆหันมามองก่อนจะยกยิ้มให้เมื่อเห็นว่าเป็นใคร พี่แบค มาหาไอ้ชานยอลหรอ

 


 

อื้อ! พี่ซื้อเค้กมาให้ชานยอลอะ อยู่ไหนหรอ

 

 

 

เซฮุนทำท่าหันซ้ายหันขวามองหาเพื่อนสนิทแต่ก็ดูเหมือนจะไม่พบ แบคฮยอนแปลกใจนิดหน่อย เพราะปกติเขาจำได้ว่าชานยอลจะลงมากับเซฮุนแล้วก็เพื่อนๆอีกสองสามคน แต่วันนี้ท่าทางจะแยกกันลงมา

 

 


ผมลงมาก่อนอะ มันทำอะไรสักอย่างอยู่ข้างบนนี่แหละ พี่ลองขึ้นไปดูไหม

 


 

อ่า.. งั้นไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่นั่งรออยู่หน้าคณะนี่แหละ

 


 

เอ่ยขอบคุณเซฮุนเล็กน้อยก่อนจะจับจ้องม้านั่งหน้าคณะเป็นสถานที่นั่งรอ วันนี้เขาว่างทั้งวัน กะว่าถ้าชานยอลจะพาไปกินข้าวหรือลากไปไหนก็จะยอมไปทุกที่ แบคฮยอนอยากขอโทษน้องจริงๆ เพราะเขาผิดเองนั่นแหละที่ขี้ลืมแถมยังชอบผิดนัดอีกต่างหาก ถือว่าเป็นโชคดีที่ชานยอลยังทนไหว

 

 


นั่งรออยู่สักประมาณสิบห้านาทีคนที่กำลังรอก็ปรากฏตัวให้เห็น แบคฮยอนยกยิ้มเมื่อน้องกำลังจะเดินออกมาจากคณะ ในอ้อมแขนอุ้มกล่องเค้กเอาไว้เพราะกลัวหล่น ชานยอลคงยังไม่เห็นเขาเพราะจากตรงนี้จนถึงน้องก็ไกลอยู่เหมือนกัน

 


 

แบคฮยอนจึงตัดสินใจที่จะเดินไปหา แต่ก้าวออกไปได้แค่สามก้าวก็ต้องหยุดเอาไว้แค่นั้น

 


 

รอยยิ้มที่วาดแต้มลงบนใบหน้าในคราวแรกค่อยๆเลือนหายเมื่อเห็นว่ามีใครอีกคนเดินเข้ามาหาชานยอล น้องลูบผมเด็กผู้หญิงคนนั้นกลับไปอย่างสนิทสนม ดูเหมือนจะเป็นคนในคณะเดียวกันที่น่ารักเอาเสียมากๆ

 

 


ในมือของเด็กผู้หญิงคนนั้นมีกล่องเค้กที่เล็กกว่าของเขาแต่ชานยอลดูพอใจเหลือเกินที่ได้รับมัน น้องยิ้มแบบที่แบคฮยอนไม่เคยเห็นมานานแล้ว ครั้งล่าสุดที่ได้รับรอยยิ้มแบบนี้ก็คือวันเกิดปีแรกที่เขาลงทุนทำเค้กให้น้องเอง หน้าตามันน่าเกลียดแต่ชานยอลก็ดูพอใจจริงๆ

 


 

พอใจจนรีบเดินเข้ามากอดเขาเอาไว้ เหมือนอย่างตอนนี้ที่น้องกอดใครอีกคนซึ่งไม่ใช่เขา

 


 

แบคฮยอนก้มลงมองกล่องเค้กในมือของตัวเอง มันกล่องใหญ่กว่าก็จริง แต่ถ้าเดินเอาเข้าไปให้ตอนนี้คงจะขัดความสุขของน้องน่าดู แล้วก็คงทำให้น้องพอใจได้ไม่เท่ากล่องเล็กๆกล่องนั้นหรอก

 


 

ไว้ทีหลังก็ได้เนอะชานยอล แบคฮยอนปลอบใจตัวเอง

 

 


ตอนนี้คงเอาเข้าไปให้ไม่ได้แล้ว แต่ช่างเถอะ

 

 


ไว้เย็นนี้เขาจะเอาไปให้น้องถึงบ้านเอง

 

 

 




 

 

แบคฮยอนมีเวลาว่างทั้งวันอย่างที่บอกจริงๆนั่นแหละ เขาถึงได้มาบ้านชานยอลในตอนเย็นแบบนี้

 


 

นั่งรอก่อนนะลูก เดี๋ยวแม่ไปเรียกชานยอลให้

 


 

คุณนายปาร์คก็ยังแสนดีกับเขาเหมือนเดิม เธอเดินขึ้นบ้านไปไม่นานก็เดินลงมาก่อนจะยิ้มบางๆให้เขาอีกครั้ง กล่องเค้กถูกวางเอาไว้บนโต๊ะ ไม่นานนักร่างของคนที่รอคอยก็เดินลงมาพร้อมกับชุดเสื้อยืดและกางเกงบ็อกเซอร์แบบเดิมๆที่แบคฮยอนเคยชินเสียแล้ว

 

 


ถ้าเป็นคนอื่นคงกรี๊ดสลบแน่ที่เห็นชานยอลเดินลงมาพร้อมกับชุดนี้

 


 

น้องเดินมานั่งที่โซฟาฝั่งตรงข้ามและไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรจนแบคฮยอนนึกหวั่น แต่คนตัวเล็กก็ยังใจดีสู้เสือส่งยิ้มกลับไปให้เหมือนอย่างเคยพร้อมกับเลื่อนเค้กให้เข้าใกล้น้องมากเข้าไปอีก

 


 

วันนี้วันเกิด เราก็เลยทำมาฝาก

 

 


......

 


 

สุขสันต์วันเกิดนะชานยอล!”

 


 

แบคฮยอนยิ้มกว้างจนตาปิด ต่างจากคนฝั่งตรงข้ามที่นั่งมองเค้กของเขาอยู่อย่างนั้น ท่าทางไม่ยินดียินร้ายทำให้คนตัวเล็กรู้สึกหวั่นใจ แต่เขาก็ยังคงไม่ยอมลดละความพยายาม

 


 

เราขอโทษจริงๆนะ คือติดทำโปรเจ็คจริงๆ” แบคฮยอนเอ่ยด้วยความจริงใจ คือ.. เราไม่ได้ตั้งใจจะผิดนัด แต่มันลืมอะ เราผิดเอง เราขอโทษ

 


 

......

 


 

ชานยอลอ่า.. พูดอะไรหน่อยสิ

 


 

แบคฮยอนเขยิบตัวเข้าไปใกล้โต๊ะจนแทบจะหล่นจากเก้าอี้ เขาอยากให้น้องเงยหน้าขึ้นมาพูดอะไรสักอย่าง จะด่าหรือว่าอะไรก็ได้ ตอนนี้เขาไม่โกรธหรอกเพราะเขาผิดเอง แต่อย่านั่งเงียบแบบนี้เลย มันทำให้เขารู้สึกแย่จริงๆ

 

 


ไม่เป็นไรหรอกครับ

 


 

ในที่สุดชานยอลก็ยอมเปิดปากพูด แม้จะไม่ได้มองหน้าเขาก็ตาม

 


 

อย่างที่บอกว่าผมชินแล้ว

 

 


.......

 

 


ส่วนเค้กนี่ ขอบคุณนะครับ

 


 

น้องเงยหน้ายกยิ้มบางๆก่อนจะเอาเค้กเข้าไปเก็บในห้องครัว แบคฮยอนเองก็ยิ้มเจื่อนๆกลับไปให้ แน่นอนว่าน้องยังไม่หายโกรธเขาเพราะยังใช้คำเรียกแทนแบบห่างเหินอยู่เลย

 


 

แต่แบคฮยอนก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว

 

 


ชานยอลเดินกลับมานั่งที่เดิมอีกครั้ง คราวนี้แบคฮยอนไม่พูดอะไรให้มากความ เขาย้ายฝั่งไปนั่งข้างๆอีกฝ่ายก่อนที่จะเอนหัวลงไปซบลาดไหล่กว้าง น้องไม่ได้มีปฏิกิริยาผลักไส แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ตอบรับจนทำให้แบคฮยอนใจแป้ว

 

 


ยังโกรธอยู่หรอ.. ขอโทษนะชานยอลอา

 

 


......

 


 

ก็แค่ผิดนัด ไม่ได้แปลว่าเลิกรักนะ

 

 


แบคฮยอนได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอจากอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าชานยอลจะขี้เก๊กจริงๆเพราะยังไม่ยอมหันมาคุยกันดีๆสักทีจนแบคฮยอนต้องเอื้อมมือไปกอดเอวน้องไว้หลวมๆ

 

 


ย่าห์ อ้อนถึงขนาดนี้แล้วจะไม่ยอมคืนดีกันจริงๆหรอ

 


 

ว่าพลางกอดกระชับให้แน่นเข้าไปอีกจนน้องทำท่าจะขยับตัวออก แต่แบคฮยอนก็ยังดื้อเขยิบตามเข้าไปกอดอยู่แบบนั้น แถมยังลงน้ำหนักหัวกับลาดไหล่ของอีกคนมากขึ้นกว่าเดิม

 


 

อย่าโกรธเลยน้า ง้อนะเนี่ย ง้อๆๆ ให้ทำอะไรก็ยอมหมดเลย

 

 


แบคฮยอนไม่ได้เงยหน้าจึงไม่เห็นว่าอีกคนกำลังยิ้มขำอยู่ ชานยอลกำลังตลกรุ่นพี่ตัวเล็กที่ออดอ้อนเขาอยู่อย่างนี้ทั้งๆที่ไม่เคยทำมาก่อน ความจริงก็ใจอ่อนหายโกรธตั้งแต่อีกคนซบหัวลงมาที่บ่าแล้วล่ะ แต่อยากรู้ว่าอีกคนจะทำอะไรต่อไปเลยต้องฟอร์ม

 


 

ฮือ จะไม่หายโกรธเราจริงๆหรอ เราไม่เคยง้องแง้งขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

 

 


.......

 


 

ได้ชานยอล ได้เลย จะเล่นอย่างนี้ใช่มั้ย

 


 

สิ้นเสียงพูดของอีกคนชานยอลก็ได้ยินเสียง จุ้บ กับสัมผัสนิ่มๆข้างแก้ม คนตัวสูงถึงกับต้องหันไปสบตาอีกฝ่ายที่กำลังมองมาด้วยแววตาทะเล้น นี่นับว่าเป็นครั้งแรกที่แบคฮยอนยอมจุ้บแก้มเขาก่อนโดยไม่ต้องขอหรือรอให้เขาเป็นฝ่ายเริ่ม

 

 


อะไร ขโมยจุ้บเราหรอ” สรรพนามเดิมที่ชานยอลเอ่ยถามพร้อมกับใบหน้าที่มีรอยยิ้มเปื้อนอยู่จางๆทำให้แบคฮยอนยิ้มออกมา หัวใจดวงน้อยดีใจจนต้องกอดกระชับอีกฝ่ายพร้อมกับเอาหัวถูไถกลางอกอีกคนไปด้วย

 


 

เย้ หายงอนเราแล้วใช่มั้ย

 


 

ตอนแรกก็งอน แต่ตอนนี้หายก็ได้ ชานยอลว่าก่อนจะกอดกลับมาหลวมๆ ยอมหอมก่อนขนาดนี้แสดงว่ารู้สึกผิดจริงๆใช่ไหมเนี่ย


 

 

ก็ใช่ดิ.. รู้สึกผิดจะแย่

 

 


.....

 


 

ขอโทษจริงๆนะชานยอลอา.. ขอโทษมากๆเลย

 


 

ชานยอลกอดกระชับร่างเล็กๆที่คุ้นเคยเอาไว้ก่อนจะกดจมูกลงไปบนกลุ่มผมของอีกฝ่ายเป็นเชิงว่า ไม่เป็นไร หายโกรธแล้ว จนคนตัวเล็กยิ้มแก้มแทบปริ

 


 

วันนี้ตัวเองค้างนี่นะ ร่างสูงเอ่ยบอก เพราะนี่มันก็ค่ำแล้ว ปกติชานยอลจะไม่ยอมให้แบคฮยอนกลับบ้านเองเด็ดขาดถ้าพระอาทิตย์ตกดินแล้ว เพราะซอยบ้านชานยอลเปลี่ยวมากจริงๆ

 

 


โอเค ขอหอมอีกทีได้ป่ะ

 

 


มาไม้ไหนอีกเนี่ยหืม ชานยอลบ่น แต่สุดท้ายก็ยอมยื่นแก้มให้อีกฝ่ายได้หอมได้ฟัดจนเต็มปอด

 


 

แบคฮยอนนึกว่าจะต้องเสียชานยอลไปซะแล้ว เขารู้สึกมีความสุขจริงๆที่น้องยอมยกโทษให้

 

 

 



แต่ว่า.. เป็นธรรมดาของโลกที่ความสุขมันมักจะผ่านไปเร็วเสมอ

 

 


เหมือนอย่างที่ใครๆเขาก็พูดกัน

 

 

 



 

 

 

คืนดีกับแฟนแล้วก็อารมณ์ดีเลยนะมึง

 


 

เสียงพูดแซวของคยองซูทำให้แบคฮยอนยกยิ้มจางๆ นี่ก็ผ่านวันเกิดชานยอลมาเกือบหนึ่งอาทิตย์แล้ว หลังจากวันนั้นเราก็แทบไม่ได้ติดต่อกันอีกเพราะเขาบอกกับน้องไปว่ามีงานต้องทำเยอะมากและไม่มีเวลาจริงๆ ซึ่งน้องก็ดูเหมือนจะเข้าใจ  แบคฮยอนก็เลยรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกไปได้เรื่องหนึ่ง

 


 

และที่น่ายินดีกว่านั้นคือตอนนี้

 


 

โปรเจ็คเสร็จแล้วโว้ย!!”

 


 

โปรเจ็คเสร็จหมดแล้วและนั่นถือเป็นเรื่องดี เรามีนัดกันว่าจะไปหาร้านดีๆในห้างกินกันสักมื้อหลังจากที่นั่งกินรามยอนมาเกือบเดือนก่อนจะต้องมาพบกับมหากาพย์การส่งโปรเจ็ค ดังนั้นเราจึงมีเวลาว่างเหลือกันแค่เล็กน้อยเท่านั้นคือเย็นนี้ 

 


 

เมื่อถึงเวลาแบคฮยอนและเพื่อนๆก็เร่งเก็บของกันอย่างรวดเร็วก่อนจะไปนั่งหย่อนก้นลงบนรถอย่างสบายใจ นั่งเบียดกันไม่นานก็ถึงห้างสรรพสิ้นค้าที่ใกล้ที่สุด โยนหัวก้อยเลือกร้านกันก็ได้จุดหมายเป็นร้านปิ้งย่างขึ้นชื่อที่ปกติก็ชอบกินกันเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว

 


 

โซจูลังนึงเลยพี่!”


 

 

เชี่ย! มึงจะอาบหรือไง เอาสองขวดพอครับพี่


 

 

เสียงเอ่ยปรามกันบนโต๊ะอาหารทำให้แบคฮยอนหัวเราะ ไอ้คยองซูมันเป็นขากินโซจูอยู่แล้วในขณะที่คนอื่นๆไม่ค่อยสันทัด พนักงานสาวรับออเดอร์เดินจากไปโต๊ะอาหารก็เลยกลับมามีเสียงโหวกเหวกอีกครั้งซึ่งแบคฮยอนก็ทำหน้าที่เป็นผู้รับฟังอีกเหมือนอย่างเคย

 


 

ใช่ว่าจะไม่ชอบพูดนะ แต่เขาพูดไม่เคยทันเพื่อนๆหรอก มันชอบพูดกันเร็วๆแถมยังเสียงดังอีกต่างหาก ต้องคอยปรามให้เงียบอยู่ตลอดเพราะกลัวโต๊ะข้างๆจะมากินหัวเอาซะก่อน

 


 

ไม่นานเนื้อหมูและผักต่างๆก็ถูกยกมาเสิร์ฟ เสียงบนโต๊ะจึงเงียบสนิทเพราะทุกคนดูหิวโซเหลือเกิน ต่างก็ก้มหน้าก้มตาจัดการกับเนื้อหมูกันจนแทบไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองอะไรเลยด้วยซ้ำ

 


 

เฮ้ย แบคฮยอน นั่นแฟนแกป่าวอะ

 

 


เสียงเรียกของเพื่อนผู้หญิงดังขึ้นจนแบคฮยอนต้องเงยหน้า ยินดีไม่น้อยที่จะได้เจอชานยอลอีกครั้งในรอบอาทิตย์ เขาหันไปมองตามการพยักเพยิดหน้าของเพื่อนก็พบว่าแฟนของเขานั่งอยู่จริงๆ

 

 


ชานยอลนั่งอยู่ตรงมุมสุดของร้าน พร้อมกับใครอีกคนที่แบคฮยอนเคยเห็นหน้าตอนวันเกิดของชานยอล

 


 

ผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว

 


 

มากับใครวะ น้องมันหรอ

 

 


แบคฮยอนหันหน้ากลับมาก่อนจะส่ายหัวยิ้มๆให้กับคำถาม เพราะเขารู้ดีว่าชานยอลไม่มีน้องที่ไหนหรอก หรือถ้ามีก็คงแนะนำให้เขารู้จักไปแล้วว่าเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน

 


 

ไม่มีน้อง.. แต่อย่างอื่นก็คงไม่แน่

 


 

บนโต๊ะอาหารดูกร่อยสนิทเมื่อเริ่มจับต้นชนปลายได้ว่าเกิดอะไรขึ้น คยองซูที่นั่งข้างๆกันเอื้อมมือมาบีบต้นขาของแบคฮยอนเหมือนจะปลอบใจและบอกให้เขาใจเย็น แบคฮยอนไม่ได้ใจร้อน ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร แต่เขากลับรู้สึกหม่นหมองในใจขึ้นมาจนอยากกลับบ้านเสียเดี๋ยวนี้

 


 

กูกลับก่อนนะ คนตัวเล็กควักแบงค์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะวางเอาไว้บนโต๊ะ นี่เงินค่าอาหาร

 

 


แบคฮยอนก้าวออกมาจากร้านโดยมีคยองซูเดินตามมา มันตะโกนเรียกเขาแต่เขากลับไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว คนตัวเล็กคิดเพียงแค่ว่าอยากจะกลับบ้านให้ไวที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ อยากจะฝังตัวลงกับที่นอน คว่ำหน้าลงกับหมอนที่บ้าน ปล่อยใจให้เป็นอิสระตามประสาคนที่กำลังสับสน

 


 

แล้วก็ร้องไห้ออกมาโดยไม่ต้องแคร์สายตาของใคร

 


 

เพราะตอนนี้แบคฮยอนรู้แล้ว

 

 

ว่าจะต้องพบเจอกับอะไร

 

 



 

 

 

แบคฮยอนฝังตัวเองอยู่ในห้องอย่างที่ใจคิดจริงๆ 


 

 

หลังจากเมื่อสามวันที่แล้วไปส่งโปรเจ็คพร้อมกับใบหน้าอิดโรย ไม่พูดไม่จากับใครแม้กระทั่งคยองซูเพื่อนสนิท ชานยอลไม่โทรมาเพราะเขาบอกไปเองว่าถ้าส่งโปรเจ็คเสร็จเมื่อไหร่จะโทรไปเอง แต่สุดท้ายก็เป็นเขาเองที่เลี่ยงทุกการสนทนา

 


 

แต่สุดท้ายแล้วแบคฮยอนคงหนีความจริงได้ไม่นาน

 

 


บ่ายวันนั้นขณะที่กำลังนั่งดูทีวี โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เสียงเรียกเข้าทำให้รู้ได้เดี๋ยวนั้นว่าเป็นใครที่โทรมา แบคฮยอนหยิบมือถือออกมาพร้อมกับมือที่สั่นก่อนจะกดรับ

 


 

......

 

 


......

 

 


พี่แบคฮยอน

 

 


......

 

 


พี่แบค..

 

 


อื้อ มีอะไรหรือเปล่า พยายามจะส่งเสียงออกไปให้เป็นปกติมากที่สุด แบคฮยอนไม่อยากเป็นคนอ่อนแอในสายตาของน้อง เพราะเขาไม่เคยเป็นแบบนั้นเลยนับตั้งแต่คบกันมา

 

 


ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย

 

 


.......”

 

 


มาเจอกันที่ร้านเดิม ห้าโมงนะครับ

 

 


.......

 

 


ผมจะรอ

 

 


ก็บอกแล้วว่าความสุขมันอยู่กับเราได้ไม่นาน และความจริงก็น่ากลัวกว่าที่คิดอีกด้วย

 


 

แต่แบคฮยอนคงต้องยอมรับมัน

 

 


ยอมรับ.. ว่าระหว่างเราจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

 


 

 



 

 

 

แบคฮยอนเดินทางมาร้านเดิมของเราเลทไปสิบห้านาที เหตุผลคงไม่ต้องบอกว่าเพราะอะไร


 

 

ทำไมจะไม่รู้ว่าน้องเรียกเขามาทำไม.. แบคฮยอนรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าระหว่างเรามันแปลกไป เริ่มจากตัวเขาเองที่ผิดนัดซ้ำซาก ไม่มีเวลาให้ชานยอลจนอีกฝ่ายคงจะเบื่อเต็มทน

 


 

ก็สมควรแล้ว..

 

 


เขามันแย่เองจริงๆนั่นแหละ

 


 

ไม่แปลกหรอกที่น้องจะเปลี่ยนใจ

 

 


ก้าวขาเข้ามาในร้านก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศเก่าๆ แบคฮยอนยังจำได้ดีว่าปกติแล้วเขามักจะนั่งกับน้องที่โต๊ะตัวริมสุดด้านนอก แต่วันนี้มีคนอื่นมาจับจองมัน และน้องก็ย้ายเข้าไปนั่งโต๊ะตัวในสุดแทน

 


 

พร้อมกับผู้หญิงคนนั้น อย่างที่แบคฮยอนคิดไว้ไม่มีผิด

 


 

น้องยังคงส่งยิ้มมาให้เหมือนเดิม ผู้หญิงคนดังกล่าวก็เช่นกัน แบคฮยอนเจ็บไปหมดทั้งใจในตอนที่เห็นว่าทั้งคู่เหมาะสมกันมากขนาดไหน เขาอยากจะร้องไห้แต่มันก็ร้องไม่ออก อย่างที่บอกว่าเขาไม่อยากให้ชานยอลเห็นความอ่อนแอของตัวเอง

 

 


แบคฮยอนนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามของคนทั้งคู่ เขารู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจ อยากจะถามน้องจริงๆว่าจะพาผู้หญิงคนนี้มาทำไมถ้าตั้งใจที่จะทำสิ่งเลวร้าย

 


 

จะพามาทำไมถ้าต้องการอยากจะบอกเลิกเขาอยู่แล้ว

 

 


จะทำให้เขาดูน่าสมเพชมากขึ้นกว่าเดิมงั้นหรือ

 


 

ทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้นะชานยอล

 


 

แบคฮยอน.. ชานยอลเอ่ยขึ้นมาในขณะที่แบคฮยอนนั่งก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะ เงยหน้าขึ้นมาหน่อยสิ

 

 


ความรู้สึกแย่กัดกินไปทั้งหัวใจ คนตัวเล็กเงยหน้ามองอย่างที่น้องต้องการ ถ้าชานยอลอยากให้ทำอะไรเขาก็จะทำให้ ถึงแม้ว่ามันจะทำร้ายจิตใจแต่เขาก็จะทำ

 


 

ก็ยอมมาตลอดนี่นา

 

 


แบคฮยอน นี่ซูยอน


 

 

น้องผายมือไปทางผู้หญิงคนนั้น ซึ่งเธอเองก็ส่งยิ้มมาให้แบคฮยอน คนตัวเล็กอยากจะสาดน้ำเย็นๆใส่หน้าเธอเหลือเกินที่ยังมีหน้ามายิ้มให้เขาอีกทั้งที่ตัวเองแย่งน้องไป แต่มาคิดดีๆก็เขาเองนั่นแหละที่ผิด ชานยอลไม่ผิด ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ผิด เธอเข้ามาถูกเวลา ตอนที่ชานยอลกำลังเหงาเพราะไม่มีเขาอยู่ข้างๆ

 


 

สุดท้ายแล้วแบคฮยอนก็ทำได้แค่ยิ้มให้เธอกลับไปเท่านั้น


 

 

นาทีเดียวก็เหมือนหลายชั่วโมงเมื่อแบคฮยอนกำลังรู้สึกอยากจะยกมือขึ้นมาปิดหู เขาไม่อยากรับรู้ว่าชานยอลจะแนะนำหญิงสาวคนนั้นว่าเป็นใคร ไม่อยากได้ยินว่าสถานะของตัวเองกำลังถูกโอนไปให้ใครอีกคนที่เข้ามาใหม่ ไม่อยากรู้ว่าชานยอลกำลังจะทิ้งเขาไป

 


 

ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น

 


 

เป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนเก่าเราไง


 

 

ไม่อยากรู้.. 


 

 

 

ห้ะ?


 

 

 

แบคฮยอนเงยหน้ามองหญิงสาวหน้าตาสวยที่ยิ้มกว้างกว่าเดิมจนตาปิด ชานยอลเองก็ยิ้มมาให้เหมือนกัน ถามซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า จำน้องมันได้ไหมเนี่ย แต่แบคฮยอนแทบจะไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว

 


 

เดี๋ยว.. เดี๋ยวนะชานยอล คนตัวเล็กยกมือปราม นี่รุ่นน้องที่โรงเรียนหรอ

 


 

ใช่ น้องรหัสเราเอง ตัวเองลืมแล้วหรอ เพิ่งเข้ามาปีหนึ่งเลยเนี่ย” ชานยอลว่าก่อนจะยกมือไปตบหัวเด็กสาวเหมือนสนิทสนม ที่เราไม่ได้บอกเพราะเห็นว่าตัวเองกำลังวุ่นวายกับโปรเจ็คอยู่ กะจะบอกทีเดียวตอนตัวเองว่างเลย

 


 

แบคฮยอนกระพริบตาปริบๆมองเด็กสาวที่นั่งยิ้มกว้างอยู่ ระลึกชาติอยู่สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าเคยเจอหน้าตาแบบนี้ที่ไหน นี่มันน้องรหัสของชานยอลสมัยเรียนมัธยมจริงๆ แต่เปลี่ยนไปมาก สวยขึ้นเป็นกองจนแบคฮยอนจำไม่ได้เลย

 

 


สะ.. สวยขึ้นหรือเปล่าเนี่ย

 

 


โหพี่แบค ใครๆก็พูดแบบนั้น หนูเขินหมดแล้วนะเนี่ย ว่าพลางหัวเราะเสียงดังออกมาจนแทบหมดสวย แบคฮยอนทำหน้างงในขณะที่ชานยอลรีบยกมืออุดปากเด็กสาวทันที

 


 

หัวเราะอะไรของเธอเนี่ย อายชาวบ้านเขาไหม

 


 

อื้อ อ่อยอ้ะอี้อาน!”

 


 

สองศรีพี่น้อง(รหัส) นั่งเถียงกันจนแบคฮยอนรู้สึกเวียนหัว นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน สรุปว่าที่เขานอยด์ไปเป็นอาทิตย์ก็คือคิดไปเองงั้นหรอ ชานยอลไม่ได้มีคนอื่นหรอกหรอเนี่ย?

 

 


แต่.. แบคฮยอนยังมีเรื่องที่สงสัยอยู่นะ

 


 

แล้วทำไมวันนั้นต้องกอดกันที่หน้าคณะด้วย

 


 

เสียงจากผู้อาวุโสที่สุดบนโต๊ะอาหารทำให้สองคนที่กำลังเถียงกันต้องหันกลับมาให้ความสนใจ ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนจะเหลือบตานึกอยู่สักพัก ก่อนที่ฝ่ายหญิงสาวจะร้องอ๋อออกมา

 

 


วันเกิดพี่ชานยอลใช่มั้ยคะ

 

 


แบคฮยอนพยักหน้ารับคำถาม

 

 


วันนั้นหนูจะแกล้งพี่ชานยอลก็เลยกระโดดกอดน่ะ พี่คงไม่ได้อยู่ดูจนถึงตอนท้ายที่พี่ชานยอลผลักหนูออกแน่ๆ ไอ้บ้านี่มันชอบทำท่ารังเกียจหนูจะตายไป

 


 

ใช่! ฉันรังเกียจเธอ ชานยอลพูดก่อนจะเบะปาก ว่าแต่ตัวเองเถอะ.. คิดไปถึงไหนเนี่ยแบคฮยอน

 

 


......

 


 

หึงเราหรอ

 


 

คนตัวเล็กรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อได้รับสายตากรุ้มกริ่มจากคนสองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายตาของชานยอลที่มองมานั่นยิ่งแล้วใหญ่ มันมองเขาทะลุปรุโปร่งไปหมด แต่ก็จะไม่ปฏิเสธหรอกว่าเขาหึงจริงๆ

 

 


เออ หึง

 


 

ชานยอลหัวเราะออกมาเบาๆตามประสา ผิดกับซูยอนที่ทำตาโต หึงมันเนี่ยนะ หน้าตาก็อย่างกับยีราฟโดนจิ้มตูด ไม่เห็นน่าหึงเลย

 


 

ย่าห์ ก็คนมันเป็นแฟนกันจะไม่หึงกันได้ยังไงเล่า!” ชานยอลทำท่าจะยกมือขึ้นเคาะหัวเด็กสาว เธอจึงรีบวิ่งมานั่งข้างๆแบคฮยอนก่อนจะเกาะแขนเขาไว้แน่น


 

 

พี่แบค ดูดิ อิพี่ชานยอลมันจะทำร้ายหนู เตะมันเลย!”

 


 

แบคฮยอนที่เริ่มจะดึงสติของตัวเองกลับมาได้แล้วก็ต้องยกยิ้มออกไปบางๆให้กับเด็กสองคน ปกติแค่มีชานยอลก็เหมือนมีน้องชายอยู่แล้ว นี่เขากำลังจะได้น้องสาวเพิ่มมาอีกหรอกเนี่ย

 

 


พี่แบคฮยอนไม่เตะฉันหรอก ชานยอลเอ่ยพูดกับหญิงสาว จะมีก็แต่..

 


 

ก่อนจะชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ ประทับริมฝีปากไว้กับอวัยวะเดียวกันของแบคฮยอน เสียงดัง จ้วบ เพียงแค่เสี้ยววินาทีกลับทำให้คนโดนกระทำนิ่งค้างอย่างกับหุ่นปั้น มันไม่ใช่แค่การจุ้บธรรมดา แต่นี่มันจูบแบบดูดปากเลยด้วยซ้ำ ซึ่งฝ่ายคนทำก็ย้ายกลับไปนั่งที่เดิมพร้อมกับรอยยิ้มกว้างอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยแม้แต่นิด

 


 

จูบ

 

 


......

 

 


พี่แบคฮยอนทำโทษฉันด้วยการจูบตลอดนั่นแหละ

 


 

แบคฮยอนรู้สึกเหมือนรอบข้างมันอื้ออึง ผ่านไปครู่หนึ่งแรงฉุดกระชากข้างตัวจากหญิงสาวที่กำลังดิ้น(เพราะความฟินเนื่องจากเป็นสาววาย)ก็เกิดขึ้น ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้สติของเขากลับมาครบถ้วนนัก รอยยิ้มของชานยอลที่ส่งมาให้นั่นคือสิ่งที่แบคฮยอนเห็นชัดที่สุดแล้ว

 

 


ให้ตายเถอะ ให้ตาย

 

 


ไม่หึงแล้วเนอะ.. ตัวเอง

 

 


 

จูบทีเดียวลืมเรื่องแย่ที่ผ่านมาทั้งหมดเลย มันเป็นแบบนี้นี่เอง :)

 

 

 


 

 

 



TALK :

กลับมาแล้ว แว้ว แว้ว แว้วว

อัพเรื่องนี้เสร็จอาจจะมาอีกทีเดือนหน้าเลยนะคะ ติดสอบยาวเลย

คือเพิ่งสังเกตเหมือนกันว่าเรื่องผ่านๆมามีแต่แฟนเก่าจริงด้วยอะ ฮือ ขำตัวเองมาก 555555555

สรรพนามที่เรียกแฟนว่าตัวเองนี่มันน่ารักจริงเลยนะ ><

ลาละค่า เม้นท์กับสกรีมในแท็กได้เหมือนเดิมนะคะ อย่างที่บอกว่าเราชอบอ่านม้าก


ปล.ใครอยากอ่านแบบไหนรีเควสไว้ได้น้า ตามใจคนอ่านค่ะ

 

 

 

 

 

 #น้ำผึ้งมะนาวCB

 

 

 

 

 

  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3213 jyyj25 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 10:30
    ไม่หึงแล้วเน้ออออ
    #3,213
    0
  2. #3125 fernlady (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 17:49
    ม่ายยยยยยน้าาาาาา 😭
    #3,125
    0
  3. #2856 izfxrn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 22:40
    จะไม่สมหวังสักเรื่องที่อ่านเลยใช่ม้ายในฟิคสั้นแห่งเน้ ฮื่อออ
    #2,856
    0
  4. #2829 เอาตรงตรงตรงเลยนะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 20:00
    แต่อย่างน้อย ความเป็นเพื่อนมันก็ยืนยาว TT
    #2,829
    0
  5. #2810 PK22069 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 19:21
    ม่ายยยยยยยยยยย
    #2,810
    0
  6. #2805 Reenazz_Ireen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 12:43
    wtf........
    #2,805
    0
  7. #2766 pcy921 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:09
    แบคเคยบอกแล้วว่าบางอย่างมันต้องใช้เวลา ตอนนี้ก็เป็นเพื่อนไปก่อนเนียนๆจีบเลยชานยอลต้องสู้555
    #2,766
    0
  8. #2661 LuhanBen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:27
    จบแบบนี้ดีแล่วจริงๆอะ ถ้าแบคจะกลับมาคบกับชานง่ายๆงั้นก็ดูใจง่ายไป๊ 5555
    #2,661
    0
  9. #2648 _uhcqx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 08:02
    ฮื่อเจ็บบบ
    #2,648
    0
  10. #2638 SmileBye (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 17:15
    อ่านไปแล้วเข้าใจความรู้สึกชานนะ เราเจอแบบนี้เหมือนกันเด๊ะแต่ถ้าเทียบของเราในแบบเรื่องนี้นะ แบคกับอี้ฟานก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือ หลังจากนั้นแฟนเก่ากลับมาขอให้เป็นเพื่อนทันที.. หัวเสียมาก เหวี่ยงทุกอย่าง โอ้ยนึกแล้วก็หงิด55555555
    #2,638
    0
  11. #2635 startwinkle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 01:51
    ชานยอลของชุ้น เป็นฝ่ายเจ็บตลอดเลยนะคะ ทั้งโดนบอกเลิกโดนบอกว่าเป็นเพื่อน แค้นแบคนิดๆ ใจร้าย! มาเปงแฟนเลาว์แทนดีกว่าๆจะดูแลอย่างดีเลยย5555
    #2,635
    0
  12. #2550 ARMMOMII |♡ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:38
    เราเข้าใจนะ คนเราอะถ้ามันเลิกรู้สึกแบบนั้นไปแล้ว จะทำให้กลับมารู้สึกก็คงจะยาก แบคฮยอนพูดว่า อี้ฟ่านอะคิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป ไม่ง่ายไปหน่อยหรอ ซึ่งมันก็จริงนะ แบคฮยอนก็คงเหมือนกัน เป็นคนไปเองถ้าคิดจะกลับไปหาเขาง่ายๆ คงทำไม่ได้หรอก บางทีคนเราก็เกิดมาเพื่อเป็นเพื่อนกันแหละเนอะ ปล.อ่านจบแล้วต้องเปิดเพลงนี้ฟังเลยค่ะ ฉันยังอยู่ ฉันยังรักเธออยู่ :)
    #2,550
    0
  13. #2548 litterrabbitza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:23
    โอ้ยยย โถ่แบคฮยอนนนน
    น่าสงสารเขานะคะ ชานยอลน่ะ
    #2,548
    0
  14. #2460 MONARCHs. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:53
    5555555555555555555 กุงี้อยากหัวเราะให้ยาวไปถึงปารีส ห้าห้าห้าห้าห้าห้าห้าห้า???? //ฟีลลิ่งนี้คืออะไรทำไมกุต้องอยากเขย่าคอแบค #รักเมนนะคะถึงปกติจะมองแบคแบบถูกเสมอก้เถอะ #TT
    #2,460
    0
  15. #2380 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:01
    นั่นสินะ ห้าห้าห้า /เฟล
    #2,380
    0
  16. #2104 baconjelly2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 19:51
    ทำไมอ่านแล้วต้องเฟลอยากพาลไปทั่วด้วย ไม่เข้าใจ5555มันเฟลอ่ะทำไงได้
    #2,104
    0
  17. #2099 Primchidap (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 16:40
    เราก็เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ก็นเข้าใจเลยค่ะว่ามันไม่ง่ายจริงๆ ถ้าอีกฝ่ายไม่บริสุทธิ์ใจแบบชานยอลด้วยล่ะก็เป็นเพื่อนกันไปก็อึดอัดค่ะ แต่ถ้ายอมเก็บเขาไง้เป็นเพื่อน มันก็ย่อมดีกว่าสถานะแฟนเสมอ
    #2,099
    0
  18. #2053 CHan CHaNom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 16:44
    โอ๊ยยย อยากจะต้มมาม่า ชานเหมือนจะเจอเหตุกาณณ์ร้ายๆอะ แบบ... ชอบมาในจังหวะไม่โออะ สงสัยคงจะต้มยำกุ้งของประเทศไทยจริงๆอะ
    #2,053
    0
  19. #1743 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 22:01
    เป็นเพื่อนกันไปก่อนค่อยเป็นแฟนก็ได้นี่เนอะ
    #1,743
    0
  20. #1720 thedreamer (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 14:19
    ชานนี่น่าสงสารมากเลยอ่ะ แค้นแทนชาน อยากให้แบคเจ็บเหมือนที่ชานเคยเจ็บ แหม พอโดนทิ้งไม่เหนจะไปขอโทษชานเลย อยากให้เจ็บกว่านี้อีก เจ็บให้ตายกันไปข้าง
    #1,720
    0
  21. #1716 แพะบยอน❤️ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 20:04
    มีสองอย่างคือแบคไม่เคยรักชานเลยไม่งั้นคงไม่เลิกกันเพราะมีคนใหม่หรอก หรือไม่ก็ไม่อยากคบกันอีกเพราะไม่ไว้ใจตัวเองกลัวทำเขาเสียใจไม่อยากเสียชานนอบไปอีก
    #1,716
    0
  22. #1715 BYUNBOSEOK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 09:06
    เอาจริงๆ คือแบคไม่ได้รักชานเลยถึงไม่ขอรีเทิร์น สงสารจัง
    #1,715
    0
  23. #1714 หมูหมึ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 20:56
    เพื่อน



    แบบนี้อะดีที่สุดแล้ว

    จริงๆนะ

    ประสบการณ์ตรง

    555555555555555
    #1,714
    0
  24. #1526 baekin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 03:39
    ทำร้ายสุดอะ มโนต่ออีกนิด ชานแบคกลับมาเปนเพื่อนกันแล้ว พี่ชานไม่ยอมแพ้ พยายามทำให้แบคกลับมา และก็สำเร็จ แบคยอมใจอ่อนกลับมารักกัน เรียนจบก็แต่งงานมีลูกอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า 55555555555 โอเค หายหน่วงละ55555555
    #1,526
    0
  25. #1339 stikloxe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 06:16
    ดราม่าอะ ??????
    #1,339
    0