{SF,OS} honey lemon juice ♡ ll chanbaek

ตอนที่ 10 : {SF} i'm here !!! [end]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

  CR.SQW







อยู่กับเธอได้ทุกเวลา


.

.

.

 

 

.

 

 

 

 

 

 


มันเหมือนกับเหตุการณ์เดจาวู

 



เห้ยมึง รู้ข่าวแบคฮยอนเดือนนิเทศยังวะ


 

คำพูดเดิมๆย้อนกลับมาอีกครั้ง แต่กลับกันตรงที่ชานยอลไม่ได้หูผึ่งอยากจะฟังเหมือนอย่างเคย สำหรับตอนนี้เขาอยากจะหาอะไรมาอุดหู หรือไม่ก็หาอะไรมายัดปากไอ้เด็กแว่นข้างหลังให้หุบปากไปซะ


 

ชานยอลใช้ช้อนเขี่ยข้าวผัดกิมจิจานเดิม จานก็สีเดิม ส่วนผสมก็เหมือนเดิม แต่จะแปลกไปก็ตรงที่รสชาติของมันนั้นไม่อร่อยเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

 


ทำไมอีกวะมึง เห็นว่าเพิ่งเลิกกับพี่อี้ฟานไปเมื่อสองสามวันที่แล้วนี่ มีข่าวใหม่อีกแล้วหรอ คำถามที่ไม่น่าฟังทำให้ชานยอลอยากจะลงไปนั่งอุดหูใต้โต๊ะกินข้าวให้รู้แล้วรู้รอด


 

เออดิ เห็นเขาลือกันให้แซ่ด

 


.....


 

พี่อี้ฟานไปง้อแบคฮยอนถึงห้อง แถมตอนนี้ก็คืนดีกันแล้วด้วยเว้ย


 

ชานยอลโยนช้อนกับส้อมลงไปบนจานดัง เคร้ง เสียงเดิมๆแต่ให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม เมื่อวันก่อนนั้นมันเป็นความรู้สึกยินดี ซึ่งในวันนี้มันไม่ใช่อีกแล้ว ..แต่จะว่าไปเขาก็เคยมีความรู้สึกแบบนี้อยู่หนหนึ่งเหมือนกันนะ มันนานจนคล้ายกับจะเลือนราง แต่แน่นอนว่ามันยังไม่หายไปไหน แล้วตอนนี้มันก็ยิ่งชัดเจนเข้าไปอีก


 

ความรู้สึกที่เรียกว่าความเจ็บปวด


 

ทำหน้าเป็นตูดเชียวมึง วันนี้ข้าวผัดไม่อร่อยหรอวะ คยองซูเจ้าเดิมเอ่ยถามพร้อมกับใช้ตากลมๆของมันมองมาทางเขาเหมือนกำลังจับผิด ชานยอลถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะแนบแก้มลงไปกับโต๊ะกินข้าวอย่างเบื่อหน่าย


 

เป็นอะไรของมึงเนี่ยชานยอล

 


กู.. ชานยอลครางครืน กูเซ็งๆอะ มึงเคยเป็นป่ะ แบบเซ็งๆ

 


เซ็งอะไรล่ะ เซ็งที่บ้านโดนตัดไฟ เซ็งเพราะผัวทิ้ง มึงบอกแค่เซ็งๆกูจะไปรู้กับมึงไหม


 

ชานยอลถอนหายใจซ้ำอีกครั้งเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก ช่างกูเหอะ รู้แค่ว่ากูเซ็งก็พอ


 

ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะบอกคยองซูมันหรอกนะ แต่ถ้าบอกไปมันต้องถามนู่นถามนี่จนเขาตอบคำถามไม่หมดแน่ เขารู้ดีว่าเพื่อนตัวเองนิสัยเป็นยังไง ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะไม่บอกมันตั้งแต่แรก แล้วก็เลือกที่จะเก็บไว้ต่อไปด้วย

 


สองวันที่แล้วหลังจากที่แบคฮยอนออกปากไล่ให้เขากลับไปก่อน ชานยอลทำแค่เพียงมองอีกฝ่ายนิ่งๆเกือบนาที แววตาของแบคฮยอนไม่หลงเหลืออะไร หรือบางทีก็อาจจะเป็นเขาเองที่ไม่เคยอ่านมันออกเลย สุดท้ายแล้วชานยอลก็ต้องกลับบ้านอย่างที่ถูกออกปากไล่

 


แล้วก็ไม่อยากจะเชื่อ


 

แบคฮยอนกับอี้ฟานกลับไปคบกันแล้วจริงๆ


 

ชานยอลแค่นหัวเราะทั้งที่ยังแนบหน้าลงกับโต๊ะแบบนั้น ทำให้คยองซูถึงกับทำตาถลนที่เห็นเพื่อนตัวเองมีพฤติกรรมแปลกๆ คนตาโตกว่าได้แต่ตักข้าวกินเงียบๆอย่างไม่ต้องการจะใส่ใจเพื่อนตัวสูงอีก คยองซูทำแค่เพียงมองไปรอบๆ แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใครบางคนเดินมาที่โต๊ะของเขา


 

อ้าวแบ-”


 

คนมาใหม่ยกนิ้วขึ้นวางไว้ที่ริมฝีปากแล้วทำปากจู๋เหมือนจะบอกให้คยองซูเงียบเสียงลง คนที่ตัวเท่าๆกันกับคยองซูเดินอ้อมไปยังอีกฝั่งที่มีใครบางคนนอนเอาหน้าแนบกับโต๊ะ เจ้าของผมสีม่วงหัวเราะคิกคัก ก่อนจะโผล่หน้าลงไปจ๊ะเอ๋อีกคน


 

แฮร่!”


 

เฮ้ย!”


 

ชานยอลสะดุ้งแล้วรีบเด้งหัวขึ้นมาจ้องหน้าอีกฝ่ายซึ่งกำลังหัวเราะร่า ชานยอลรู้สึกใจชื้นขึ้นมาแว้บหนึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็มีความรู้สึกเหมือนกำลังถูกก้อนหินก้อนใหญ่กว่าเดิมถ่วงที่อก


 

ยิ้มได้แบบนี้แสดงว่าอารมณ์ดีขึ้นแล้วสินะ


 

ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นแหละ ในเมื่อคนที่รักมาขอคืนดีแล้วนี่นา

 


อ่ะ เอาขนมมาให้ตามที่สัญญา กล่องขนมสีขาวถูกยื่นมา ชานยอลจำได้ว่าเป็นกล่องของร้านเค้กหน้ามหาวิทยาลัย คนตัวสูงทำเพียงแค่จ้องมองกล่องนั้นนิ่งๆโดยไม่แสดงสีหน้าอะไร

 


ก่อนที่จะเลือกเมินมัน


 

ไม่เป็นไร เอากลับไปเถอะ” 


 

คำพูดที่ชานยอลเอ่ยออกมาทำเอาเดือนคณะนิเทศศาสตร์หุบยิ้ม คนตัวเล็กขมวดหัวคิ้วเล็กๆ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป แต่นี่มันเค้กร้านโปรดนายเลยนะ ไม่ชอบมันแล้วหรอ


 

ใช่


 

.....


 

ฉันเลิกชอบ มัน ไปแล้ว


 

.....


 

และได้โปรด อย่าเอามันมาให้ฉันเห็นอีก


 

ชานยอลหันกลับไปสบตากับดวงตาลูกหมาที่จู่ๆวันนี้มันกลับเปลี่ยนไป เขารู้สึกแย่จนแทบบ้าที่อุตส่าห์ตัดสินใจแล้วแต่แบคฮยอนกลับทำให้เขาสับสนอีกครั้ง

 


แต่ถึงยังไงเขาก็เลือกไปแล้ว

 


เพราะฉันไม่อยากจะเจ็บปวดเพราะมันอีกแล้ว



 

แม้ในวันนี้แบคฮยอนจะแสร้งทำเหมือนกับว่ามีเขาอยู่ในสายตาก็ตาม

 



 

 


ชานยอลใช้ชีวิตแบบเดิมๆมาสองอาทิตย์แล้วหลังจากที่เขาเป็นคนผลักไสแบคฮยอนให้ออกไปจากชีวิต ซึ่งอีกฝ่ายก็หายไปเลยจริงๆ นับว่าเป็นครั้งที่สองที่เราโคจรมาเจอกัน แล้วก็แยกห่างกันไปอีกครั้ง แต่นั่นมันก็ดีแล้ว เขารู้สึกดีที่ทุกอย่างมันลงเอยแบบนี้

 


แม้ความเป็นจริงจะเหงาแล้วก็โหยหาอยู่บ้างก็เถอะ

 


ไม่สิ

 


เขาต้องเข้มแข็ง!

 


มึงดูหัวเสียมาหลายวันแล้วนะ

 


ชานยอลเงยหน้าจากกองหนังสือที่สุมเป็นภูเขาเพื่อจ้องมองไอ้ตัวดำที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม วันนี้เขาต้องมาอ่านหนังสือที่ห้องสมุด ไอ้คยองซูไม่มาแต่ส่งแฟนมันมาแทน สองคนนี้มันเหมือนเป็นตัวแทนกันและกันไปแล้ว และทำให้ชานยอลหมั่นไส้ได้ทุกที


 

เปล่านี่ กูสบ๊าย


 

หรอวะ จงอินใช้สายตาง่วงๆมองมาอย่างจับผิด เห็นคยองซูบอกว่าเมื่อสองวันก่อนมึงป๊ะกับแบคฮยอน แล้วก็คุยกันแปลกๆ แบบที่คยองซูเข้าไม่ถึง

 


.....


 

ที่มึงงอแงอยู่ตอนนี้เป็นเพราะแบคฮยอนหรือเปล่า

 


ชานยอลได้แต่เงียบแล้วก็กลืนน้ำลายลงคอ ยิ่งไอ้จงอินมองมาเหมือนกับทะลุปรุโปร่งนั่นยิ่งแล้วใหญ่ เขากำลังนึกสงสัยอยู่ว่าทำไมคยองซูถึงไม่ฉลาดให้ได้ครึ่งของจงอินบ้าง แต่คิดไปคิดมาอย่าเลยดีกว่า ไม่อย่างนั้นมันได้จับผิดเขาเหมือนที่ไอ้จงอินกำลังทำอยู่ตอนนี้แน่


 

บอกมาเหอะ กูรู้ว่ามึงไม่อยากบอกคยองซูเพราะมันขี้ถาม นั่น รู้อีก แต่นี่กูไม่ได้ขี้ถามแบบมัน แล้วอีกอย่างนะ กูสัญญาด้วยเกียรติของกูเลยว่ากูไม่เอาเรื่องของมึงไปบอกมันแน่นอน


 

กูจะเชื่อมึงได้ไงอะ


 

ถ้าคยองซูรู้กูให้มึงเหยียบหน้าเลยก็ได้อะ

 


ชานยอลหรี่ตามองจงอินที่กำลังทำหน้าตามุ่งมั่นและจริงใจ ความจริงแล้วชานยอลก็ไม่ได้อยากจะเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวเท่าไหร่นัก บางทีเขาก็อยากจะบอกความจริงกับใครบางคนบ้าง เพื่อเป็นการระบายความคับอกออกไป

 


เออ กูกำลังเฟลเพราะแบคฮยอน

 


นั่นงะ ..แล้วทำไม-


 

หยุด ชานยอลยกมือปราม ห้ามถามอะไรทั้งนั้น เพราะกูจะไม่บอก

 


จงอินทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเหมือนเซ็งที่โดนขัดใจ แต่ชานยอลไม่ใส่ใจมันหรอก เขายกปากกาไฮไลท์ขึ้นมาขีดหนังสือเรียนต่อ ไอ้จงอินเองก็ทำเหมือนกัน เราเงียบกันไปพักใหญ่ๆประมาณยี่สิบนาที แต่อยู่ดีๆจงอินก็พูดออกมา

 


สรุปแบคฮยอนนี่มันกลับไปคบกับพี่อี้ฟานแล้วจริงป่ะวะ


 

ชานยอลเงยหน้าขึ้นจากกองหนังสือแล้วทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ไอ้ตัวดำที่นั่งทำหน้าสงสัยอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาตอบรับมันไปอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก เออ กลับไปคบแล้ว

 


อ้าว จริงดิ จงอินเลิกคิ้ว แต่.. เมื่อวันก่อนกูยังเห็นพี่คริสควงเดือนอักษรไปดูหนังอยู่เลยนะ


 

.....


 

ไม่ดิ.. จริงๆอาทิตย์ที่แล้วกูก็เจอพี่อี้ฟานพาคนนี้ไปกินข้าว


 

.....

 


เห้ยๆ สามวันที่แล้วคยองซูก็บอกว่าเจอพี่อี้ฟานกับคนนี้กระหนุงกระหนิงกันอยู่ในร้านไอติมด้วยนี่หว่า!”


 

มึงพูดจริงป่ะเนี่ย ชานยอลยอมเงยหน้าจากกองหนังสือขึ้นมาสบตา นั่นทำให้จงอินยิ้มกริ่ม ไอ้หูกางนี่ทำเป็นเก๊กอยู่ตั้งนาน พอพูดไซโคเข้าหน่อยทำเป็นสนใจทันทีเชียว

 


เออดิ จะโกหกทำไมล่ะวะ เสียงของจงอินทำให้ชานยอลขมวดคิ้วแล้วคิดหนัก


 

แล้วมึงมาบอกกูทำไมวะ


 

โห่เพื่อน คิดว่าคนฉลาดๆอย่างกูจะไม่รู้หรอว่ามึงเฟลเพราะแบคฮยอนทำไม


 

.....


 

ถึงจะไม่รู้เรื่องทั้งหมด แต่กูก็พอปะติดปะต่อเรื่องราวได้หรอกน่า


 

คนตัวสูงเสตามองไปด้านข้างอย่างใช้ความคิด ไอ้พี่อี้ฟานมันไปควงคนใหม่แล้ว แสดงว่าแบคฮยอนก็ไม่ได้กลับไปคบกับมันเหมือนอย่างข่าวลือน่ะสิ

 


แล้วไอ้แว่นนั่นมันไปเอาข่าวมาจากไหนวะ!

 


ถ้าเป็นกู กูจะตามไปถามให้หายข้องใจ

 


กูคงไม่..


 

ไปเหอะมึง


 

.....

 

 

บางที แบคฮยอนมันอาจจะรอมึงอยู่เหมือนกันก็ได้นะ

 


สิ้นคำพูดของจงอิน ชานยอลก็เปลี่ยนจากสีหน้าลำบากใจเป็นยกยิ้ม เขาเอ่ยขอบคุณมันสองสามรอบก่อนจะรีบวิ่งออกมาจากหอสมุดของมหาวิทยาลัยให้เร็วที่สุด

 


แม้เสียงรองเท้ากระทบพื้นจะดังจนคนที่อ่านหนังสืออยู่แถวนั้นหันมาด่าแม่เขาก็เถอะ

 

 

แต่ยังไงชานยอลก็จะไม่ยอมให้แบคฮยอนหายไปอีกแล้ว


 



 

ชานยอลยอมรับว่าเขาเบื่อหน้ายัยนี่เหลือเกิน


 

แบคฮยอนอยู่ไหน


 

อ้าวชานยอล ถามหาแบคฮยอนทำมะ-”


 

ถามว่าแบคฮยอนอยู่ไหน!” ชานยอลพูดเสียงดังกว่าเดิมเพื่อให้อึนบีรีบๆบอกตำแหน่งของแบคฮยอนมาเสียที ไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องมาเจอหล่อนทุกครั้งที่มาคณะนิเทศศาสตร์ด้วย แถมหล่อนก็ชอบยึกยักซักนู่นถามนี่อยู่ได้


 

แค่นี้ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่เราด้วยเล่า อึนบีทำหน้างอ อยู่หลังคณะ ที่เดิมนั่นแหละ เวลานี้แบคฮยอนก็อยู่ตรงนั้นตลอด

 


ชานยอลเอ่ยขอบคุณหล่อนแล้วก็ไม่ลืมเอ่ยคำขอโทษที่เผลอขึ้นเสียงใส่ก่อนจะรีบวิ่งมาตรงหลังคณะที่เดิม เขาไม่ได้ตั้งใจจะตะคอกใส่อึนบีจนทำให้อีกฝ่ายขวัญเสียหรอกนะ แต่ตอนนี้คนมันรีบจริงๆ เขาอยากจะปรับความเข้าใจกับแบคฮยอนจะแย่อยู่แล้ว


 

ในที่สุดเรือนผมสีม่วงก็ปรากฏแก่สายตา แบคฮยอนยังนั่งอยู่ที่เดิมเหมือนอย่างวันนั้นที่อีกฝ่ายเอาแต่ร้องไห้โฮ แต่วันนี้ดูเหมือนว่าแบคฮยอนกำลังอ่านหนังสืออยู่ เพราะชานยอลมองเห็นกองหนังสือวางเป็นตั้งๆอยู่บนโต๊ะ


 

คนตัวสูงเดินเข้าไปนั่งที่ม้าหินฝั่งตรงข้าม แล้วแน่นอนว่าแบคฮยอนเองก็เงยหน้าขึ้นมามอง


 

ไง อ่านหนังสืออยู่หรอ


 

ชานยอลยิ้มกลับไป แต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อแบคฮยอนเลือกที่จะเมินคำทักทายของเขา ร่างเล็กก้มลงอ่านหนังสืออีกครั้งแล้วก็ทำเหมือนกับว่าเขาเป็นธาตุอากาศ


 

แบคฮยอนนา..

 


.....

 


วันนั้น.. ขอโทษนะ


 

แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นจากกองหนังสืออีกครั้ง แววตาของคนตัวเล็กเหมือนขุ่นเคือง แต่ถึงยังไงชานยอลก็ยังอ่านตาอีกฝ่ายไม่เก่งอยู่ดี ขอโทษเรื่องอะไร


 

ก็.. เรื่องเค้ก


 

ไม่ได้โกรธนี่


 

ไม่ได้โกรธแล้วจะทำท่าเย็นชาใส่ทำไมเนี่ย!


 

ก็ฉัน.. ชานยอลยกมือขึ้นเกาแก้ม ฉันไม่รู้นี่ว่านายเลิกกับไอ้อี้ฟานแล้ว..

 


.....


 

ขอโทษได้ไหมล่ะแบคฮยอน! เลิกเมินฉันเถอะ!”


 

คนตัวเล็กปิดหนังสือดัง ปัก!’ จนชานยอลถึงกับสะดุ้ง เจ้าของเรือนผมสีม่วงจ้องตาเขาเหมือนกับจะกินเลือดกินเนื้อ วันนั้นฉันตั้งใจเอาเค้กไปให้ เพราะจะขอบคุณ แต่นายกลับเมินมัน


 

.....


 

ทีวันนี้ฉันเมินบ้าง นายจะมาโกรธทำไม

 


เปล่า ไม่ได้โกรธ


 

โกรธ ฉันรู้


 

เฮ้ย ไม่ได้โกรธจริงๆ สาบานให้ฟ้าผ่าเลย” ชานยอลไม่ได้โกรธจริงๆนี่นา เขาก็แค่หงุดหงิดที่แบคฮยอนเอาแต่เมินแล้วก็ไม่ยอมคุยกับเขาดีๆเท่านั้นเอง เนี่ย วันนี้มาง้อแล้ว เลิกเมินได้แล้ว

 


.....


 

แบคฮยอนอา ฉันน่ะ-


 

ที่เอาเค้กไปให้ นอกจากจะเป็นการขอบคุณแล้ว มันยังหมายถึงอย่างอื่นด้วยนะ

 


อะไรหรอ คนตัวสูงทำตาโตเหมือนกำลังสนใจอย่างเต็มที่ และนั่นทำให้คนที่ทำเป็นเมินหลุดยิ้มออกมา ว้าว ยิ้มแล้ว หายงอนฉันแล้วใช่ไหม


 

แบคฮยอนหัวเราะน้อยๆ อื้อ ไม่งอนแล้วก็ได้วะ


 

ชานยอลรู้สึกหัวใจพองโตในตอนนั้น เขาชอบรอยยิ้มของแบคฮยอนเหลือเกิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอยยิ้มที่แบคฮยอนมีให้กับเขา ชานยอลเชื่อว่ามันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม และมันจะกลับมาเป็นของเขาอีกครั้งหนึ่ง




ตกลงวันนั้นยังไง กับไอ้อี้ฟาน” ชานยอลเอ่ยถามถึงเรื่องที่รู้สึกสงสัย


 

ก็ไม่ยังไง.. เขากลับมาง้อ แต่ฉันปฏิเสธ

 


.....



 

คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป มันไม่ง่ายไปหน่อยหรอ นายว่าไหม

 

 

ชานยอลหัวเราะน้อยๆให้กับหน้าตาบูดๆของแบคฮยอน ดูอีกฝ่ายจะแค้นเคืองอี้ฟานอยู่ไม่น้อย แต่เขาเองก็แอบชื่นชมที่แบคฮยอนเข้มแข็งได้มากถึงขนาดนี้ คนตัวเล็กบ่นงุ้งงิ้งทำนองว่า ดูสิ เลิกไปแป้บเดียวก็มีคนอื่นเลย’ แต่ไม่ได้จริงจังนัก และชานยอลก็คิดว่าแบคฮยอนคงจะทำใจได้แล้วเรื่องไอ้อี้ฟาน

 


ถ้างั้นก็ดี เขาจะได้ขอคืนดีสะดวกๆหน่อย


 

ก่อนอื่น ฉันมีเรื่องที่จะต้องพูดอย่างเป็นทางการล่ะ


 

แบคฮยอนเอ่ยออกมาก่อนจะยิ้มกว้างเข้าไปอีก และชานยอลเองก็ยิ้มตามเช่นกัน เขาทำท่าตั้งใจฟังว่าเรื่องที่แบคฮยอนจะพูดอย่างเป็นทางการนั้นคืออะไร อาจจะเป็นการประกาศใส่หน้าเขาว่าตัวเองโสดแล้วนะ หรือไม่ก็การขอรีเทิร์นกับเขาเหมือนอย่างที่เขาตั้งใจจะทำวันนี้หรือเปล่า

 


 

ชานยอลยิ้มกว้างเพื่อทำการต้อนรับประโยคถัดมาที่แบคฮยอนจะพูด

 


 

กลับมาเป็นเพื่อนกันเถอะนะ ชานยอล


 

 

แต่สุดท้ายรอยยิ้มของชานยอลก็กลายเป็นเพียงรอยยิ้มโง่ๆอยู่ดี

 

 

นั่นสิ 


 

บางทีเขาอาจจะคาดหวังเกินไปหรือเปล่านะว่าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม


 

ฉันรู้สึกผูกพันกับนาย.. ก็แหงล่ะ เราใช้เวลาด้วยกันน้อยเสียเมื่อไหร่


 

“….”

 


นายเองก็คงรู้สึกแบบนั้นใช่ไหมล่ะ


 

วูบหนึ่งที่หัวใจของชานยอลกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาอยากจะบอกแบคฮยอนว่า ไม่เลย ฉันไม่เคยอยากได้คำว่าเพื่อน แต่เขาก็เข้าใจว่าจริงๆแล้วโลกนี้มันก็ต้องเป็นไปตามกฏของมัน


 

วันนั้นที่เอาเค้กไปให้ ฉันไม่ได้จะขอบคุณอย่างเดียว แต่ยังอยากจะขอให้เรากลับไปเป็นเพื่อนกันอีกครั้งด้วย


 

กฎและความจริงที่ว่า.. กระจกบานหนึ่งที่มันแตกไปแล้ว คงยากที่จะทำให้มันกลับมาสมานเป็นแผ่นเดียวกันอย่างเดิมอีกครั้ง

 


ชานยอลยกยิ้มให้กับคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะหายโกรธเขาแล้วเป็นปลิดทิ้ง แบคฮยอนเองก็ยกยิ้มกลับมาเช่นกัน ชานยอลยอมรับว่าสิ่งที่แบคฮยอนเป็นนั้นมันพิเศษและไม่เหมือนใคร ตั้งแต่ผมสีม่วง ดวงตาเล็กๆ ปากสามเหลี่ยมคว่ำๆที่มีขี้แมลงวันติดอยู่ หรือแม้กระทั่งร่างกายที่เล็กจิ๋วกว่าเขา อะไรก็ตามที่เป็นแบคฮยอนมันพิเศษเสมอ

 


เขาอยากจะได้ความพิเศษนั้นมาเก็บไว้กับตัวเอง

 


มาเป็นเพื่อนกันนะ ชานยอลอา!”

 


แต่มันคงจะเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว

 


ว่าไง! เป็นเพื่อนกันมั้ยเนี่ย!”

 


ชานยอลเกลียดการคิดไปเองของตัวเอง เขาคิดไปเองว่าแบคฮยอนคงรู้สึกเหมือนกัน แต่ความจริงแล้วแบคฮยอนคงไม่ได้คิดแบบนั้น และก็ยังเป็นหมาโง่ที่ไม่เคยรู้อะไรเลย

 


คนตัวสูงกักเก็บความเสียใจเอาไว้ที่ส่วนที่ลึกที่สุดแล้วก็ยิ้มกว้างตอบอีกฝ่ายกลับไป ถ้าแบคฮยอนต้องการอะไรเขาก็คงมอบให้ เพราะถึงแม้เราอาจจะไม่ได้กลับมาเป็นอย่างเดิม แต่เขาก็เคยบอกกับตัวเองเหมือนกันว่าอย่างน้อยแค่ได้มิตรภาพกลับมามันก็ยังดี 



บางทีชานยอลอาจจะเกิดมาเพื่ออยู่เคียงข้างแบคฮยอน แต่คงไม่มีวันที่จะได้ครอบครองเหมือนอย่างใจหวัง

 

 

อื้ม เป็นเพื่อนก็เป็นเพื่อน

 

 


 

เขาเพิ่งคิดได้เดี๋ยวนั้นเองว่าแบคฮยอนสำคัญมากเกินไป ดังนั้นการเก็บอีกฝ่ายไว้ในฐานะเพื่อนก็ดีเหมือนกัน

 


เพราะถ้าเราคบกันอีก ยังไงก็คงจบในรูปแบบเดิม

 


 

แต่ถ้าเป็นเพื่อน ถึงอย่างไรก็คงไม่มีวันเลิกรา










TALK:

อย่านะ อย่าปารองเท้าใส่เค้านะ Y_Y

เรารู้ว่าทุกคนคาดหวัง ฮรึก แต่ก่อนอื่นเราขอเข้าถึงความเป็นหลักการก่อนว่าทำไมถึงอยากให้เรื่องนี้จบไปในรูปแบบนี้

เรื่องนี้เราอยากสื่อออกมาถึงความเป็นจริง ว่าการรีเทิร์นกับแฟนเก่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือน os เรื่องก่อนๆของเราหรอกนะ!

ต้องมีคนเกลียดแบคฮยอนมากแน่ๆ แต่อย่าเกลียดเลยค่ะ แบคฮยอนไม่ได้รู้เลยด้วยซ้ำว่าชานยอลคิดยังไง เค้าก็คงเอาแต่คิดว่าชานยอลยังรู้สึกผูกพันและอยากกลับมาเป็นเพื่อนอยู่ เพราะใจแบคฮยอนคิดแค่นั้นจริงๆ เขาไม่ได้รู้สึกว่าอยากจะกลับไป เราบังคับใจใครไม่ได้หรอกค่ะ (ดราม่าทำไมอีกแล้วฟระ 55555555555)

ส่วนตอนจบเราก็ทิ้งระเบิดไว้ เพราะอยากให้รู้ว่าการเป็นเพื่อนนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วค่ะ เพราะมันจะยืนยาวและยาวนานจริงๆ

เห้อ วันนี้ในคอนชานแบคโมเม้นท์เยอะแยะอีกแล้วอะ เบื่อจัง /me นั่งยิ้มเป็นบ้าอยู่คนเดียว

ขอบคุณค่า เจอกันเรื่องหน้านะคะ >< ฝากสกรีมในแท็กด้วย เราชอบอ่านจริงๆนะ!





#น้ำผึ้งมะนาวCB







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,420 ความคิดเห็น

  1. #3416 LuhanBen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 01:26
    ชานก็หาแฟนใหม่บ้างนะะ
    #3,416
    0
  2. #3409 'ㅅ'. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 17:19
    ฮื่อออพชยเก่งมากเลยนะกลับไปเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าได้อ่ะนี่แค่เห็นปยที่บอกให้เป็นเพื่อนกันชั้นก็จะร้องแทนแล้ว ;-;
    #3,409
    0
  3. #3318 kwangchip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 19:05
    ก็คือยิ้มตามอิพี่มาตลอด พอแบคฮยอนพูดปึป หุบตามเลย ปวดใจ สงสารชานยอล
    #3,318
    0
  4. #3280 BN0412 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 22:44
    ง่าาา เปงเพื่อนก็ด้ะ
    #3,280
    0
  5. #3233 ` xoxq (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 18:44
    ไรอะ เราปวดใจนะ แง
    #3,233
    0
  6. #3215 DBK1802 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 01:49
    เฟรนด์โซน จบนะพี่ 5555 อห ลุ้นมาก็นาน ไอ่เราก็นึกหวังให้รีเทิร์นจริงๆ แต่ดันหวยออกแค่เพื่อน โธ่ ตาพี่นะ ทีหลังอย่าคิดเองเออเองนะเว้ย 5555
    #3,215
    0
  7. #3212 jyyj25 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 10:09
    ตอนแรกๆนี่มาดีซะคิดว่าตะจบดีกว่านี้อี๊กกกก
    #3,212
    0
  8. #2828 เอาตรงตรงตรงเลยนะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 19:48
    โอเค.. ตอนนี้ร้องไห้จริงๆแล้ว
    #2,828
    0
  9. #2765 pcy921 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:00
    ชานยอลมาซบอกเรานี่
    #2,765
    0
  10. #2634 startwinkle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 01:40
    ชานยอลใจดีอะ เป็นเราคงไม่ให้อภัยแฟนเก่าแน่ๆ
    #2,634
    0
  11. #2554 peema_i (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:00
    เกลียดอีเเบคอ่ะ งื้อออสงสารพี่ชาน
    #2,554
    0
  12. #2549 PlaystarS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:13
    ปกติพี่ชานจะเลวนะ แต่พอแบคเลวแทนรู้สึกโกรธแค้นกว่า55555555
    #2,549
    0
  13. #2547 litterrabbitza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:14
    หุ้ยยย เดี๋ยวรู้เลยยย
    #2,547
    0
  14. #2421 qqxr_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 18:04
    เห้อออออ
    #2,421
    0
  15. #2379 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:55
    หือออ อะไร
    #2,379
    0
  16. #2258 EXO121110900KK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 21:02
    ดีแล้วแหละที่จบแบบนี้ ชานควรเจอคนที่ดีกว่านี้อะ แฟนนะไม่ผัวเมีย เดี๋ยวก็เลิกกันถ้ายังมีนิสัยไม่แคร์ความรู้สึกคนอยู่
    #2,258
    0
  17. #1742 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:55
    สงสารชานยอลเลย
    #1,742
    0
  18. #1653 mintun_7269 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 21:24
    สงสานชานยอลมากเลย ไม่ค่อยชอบแบคอ่ะ
    #1,653
    0
  19. #1227 pim pimmi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 21:29
    พี่คริสมาททำไมมมมม
    #1,227
    0
  20. #1125 dark chocolate (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 17:25
    โอ้ยยยยยยยย อพคจะกลับมาทำไมคะ ???? เบ้ปากใส่ค่ะ 55555 บ้าจริง จับมือกันนานขนาดนั้น คงไม่รู้ตัวสินะ ความเคยชินใช่มั้ยล่ะ แต่ชอบพี่คริสกับพิชันทะเลาะกัน มันดีมากกกค่ะ 55555
    #1,125
    0
  21. #1060 *-0*Imnotfierce*-0* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 23:40
    แบคใจร้ายยยยย พี่ชานมาหาน้องมา ??
    #1,060
    0
  22. #960 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 15:31
    แบคใจร้ายยยยย
    #960
    0
  23. #724 cheese (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 23:49
    เจ็บไปอี๊กกกกกกกก
    #724
    0
  24. #529 คปซป. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:23
    กลับไป ฟานกลับไป!!
    #529
    0
  25. #323 junojunox (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 00:47
    แง่งงงงงงง กลับมาทำไมคะอิพี่ฟานนนนนนนนนนนน ฮรืออออิ เจ็บปวดไม่แพ้พิชานเลยยยยย #ทีมพิชานค่ะ
    #323
    0