Fic Reborn โกคุฮารุคู่รักสะเทือนโลก[5986]

ตอนที่ 16 : บุกเเหลก!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 ส.ค. 52

“เฮ้อ~

“......................”

“เฮ้อ~

“......................”

“เฮ้อ~

“......................”

“เฮ้อ~

“......................”

“เฮ้อ~

“หลายเฮ้อแล้วนะคะฮารุจัง”โคลมจังบ่นขณะที่ฮารุนั่งเหงาเป็นหมาหงอยมานานนม แล้วอยู่ดีๆเสียงริงโทนของโคลมจังก็ดังขึ้น

~โคลมที่น่ารักของผมมีคนโทรมา~

โอ้ ดูริงโทนคุณเธอสิ เสียงคุณโรคุโดมาแต่ไกล

“คะ ค่ะๆ ได้ค่ะ”เมื่อโคลมจังกดรับ ก็เอาแต่พูดค่ะๆพร้อมกับพยักหน้าน้อยๆ

“ฮารุจัง พวกคุณสึนะกลับมาแล้วค่ะ”โคลมจังกดวางสายแล้วหันมาบอกฮารุ กลับมาแล้วเหรอ

ตึกๆๆๆๆๆๆ

ไม่ต้องให้ใครมาบอกฮารุก็รีบวิ่งมาที่ด้านหน้าของโรงแรม คุณสึนะยืนอยู่หน้ารถ แต่คราวนี้ฮารุไม่ได้สนใจคุณสึนะเลย แต่กลับบางหาคนบางคนที่ทำให้ฮารุต้องมานั่งเหงาอยู่หลายชั่วโมง

“ฮ้าว ง่วง-O-^

“อยากนอนจังเลยครับ^^

“นี่พวกแกจะบ่นไปอีกนานมั้ย รำคาญว่ะ- -+”เสียงสองเสียงแรกไม่ใช่ แต่เสียงสุดท้ายนี่....

คุณโกคุเดระ!!!!

ฮารุมองตามต้นเสียง ใช่จริงๆด้วย เตินตามหลังคุณฮิบาริและคุณโรคุโดมาติดๆ

“ฮ ฮารุจังจะไปไหนคะ”โคลมจังถามขึ้น เมื่อเห็นฮารุวิ่งตรงไปยังจุดที่สี่หนุ่มยืนอยู่ จนไม่ได้ยินเสียงห้ามของโคลมที่ดังอยู่ข้างหลัง.....

“อย่าไปนะคะ!ตอนนี้โคลมว่าฮารุจังยังไม่...”

(ตัดไปด้านฮารุ)

ฮารุวิ่งมาจนถึงจุดที่ คุณสึนะ คุณโรคุโด คุณฮิบาริ และคุณโกคุเดระยืนอยู่ เมื่อทุกคนเห็นฮารุก็ไม่ได้พูดอะไร แต่คุณสึนะทำสีหน้าเครียดเล็กน้อย คุณฮิบาริที่กำลังอ้าปากหาวอยู่เปลี่ยนมาทำหน้าตาถมึงทึง คุณโรคุโดทำสีหน้านิ่งๆ  ส่วนคุณโกคุเดระ....

[Goku’sMoDe]

ผมมองหน้าฮารุที่วิ่งเข้ามา ตอนนี้ผมทั้งดีใจที่ได้เจอเธอ แต่กลับรู้สึกอึดอัดเมื่อนึกถึงคำพูดของรุ่นที่สิบ ทั้งที่เตรียมใจมาแล้ว แต่ผมก็ไม่อยากพูด เมื่อนึกถึงความรู้สึกของฮารุเมื่อได้ยินแล้ว แต่ยังไง......ถ้าผมไม่ทำก็เหมือนพาฮารุมาอยู่ในที่ที่อันตราย!!!

[Haru’sMoDe]

สีหน้าของคุณโกคุเดระเหมือนดีใจ แต่รู้สึกอึดอัดยังไงชอบกล  มีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าเนี่ย?

“มี  อะไรกันหรือเปล่าคะ...”ฮารุตัดสินใจถามไปตรงๆ เมื่อบรรยากาศรอบข้างมันเริ่มมาคุ

“คือ...”คุณสึนะพูดอึกๆอักๆ

“คืออะไรคะ”

“พวกเรา...ต้องการให้ฮารุกลับญี่ปุ่นภายในวันนี้”อะไรนะ กลับญี่ปุ่น ทำไม!!??                                                         

“ทำไมล่ะคะ!!??

“ในเร็ววันนี้ ทางฝ่ายวองโกเล่อาจจะมีการต่อสู้กับฝ่ายแฟมิลี่อื่น...”ต่อสู้เหรอ งั้นก็ต้องอันตรายน่ะสิ

“....และในฐานะที่เธอเป็นคนคนเดียวที่ไม่สามารถต่อสู้ได้ จึงจำเป็นต้องกลับญี่ปุ่น เนื่องจากทางนั้นมีกำลังผู้พิทักษ์มากกว่า”คุณสึนะพูดเสียงเรียบ อะไรกัน ต่อสู้?แฟมิลี่อื่น?งั้นก็เป็นการต่อสู้ของมาเฟีย

“แต่ฮารุจะอยู่ที่นี่ต่อค่ะ!

“ฮารุ เธอต้องเข้าใจนะว่าที่นี่มันอันตราย”ฮารุเข้าใจดีว่ามันอันตราย ศึกมิลฟีโอเล่ฮารุก็เห็นชัดอยู่แล้ว แต่ถ้าเกิดฮารุไปอยู่ญี่ปุ่น ต่อให้ฮารุไปอยู่ที่นั่นแล้วปลอดภัยแค่ไหน แต่ถ้าไม่รู้ว่าทางนี้เป็นยังไง ฮารุก็ยังกระวนกระวายอยู่ดีนั่นแหละ!!

“ฮารุรู้ค่ะ แต่ฮารุอยากกลับไปพร้อมทุกคน กลับไปพร้อมกันแล้วไปหาเค้กกินด้วยกัน แต่ถ้า...”

“...พอฮารุกลับไปแล้ว คนที่จะตามฮารุกลับไปยังคงอยู่ครบหรือเปล่าคะ คุณสึนะมีอะไรมาประกัน”

“...ฮารุ”

“เพราะฉะนั้นฮารุก็ยังอยากอยู่ที่นี่ต่อ กลับไปพร้อมๆกันทุกคน กลับไปกันครบที่เดียวมันดีกว่าไม่ใช่เหรอคะ ทุกคนฟากนู้นจะได้แน่ใจว่าปลอดภัยทุกคน ถ้ากลับไปแล้วฮารุปลอดภัยคนเดียว แล้วคนอื่นไม่ปลอดภัย ฮารุก็ไม่เอาด้วยหรอกนะคะ!!”พอฮารุพูดจบ คุณสึนะก็อึ้งไป

“ฮารุ คือว่า....”คุณสึนะพยายามพูดต่อ แต่ก็มีคนๆหนึ่งพูดแทรก

“รุ่นที่สิบ ไม่ต้องพูดอะไรแล้วครับ ผมพูดเอง......”คุณโกคุเดระนั่นเองที่เป็นคนแทรกขึ้นมา พร้อมกับเดินเข้ามาประจันหน้ากับฮารุ

“กับยัยนี่ไม่ต้องอ้อมค้อมแล้ว....”

“อย่างเธอน่ะ ทำอะไรก็ไม่ได้ มีแต่จะคอยก่อเรื่องยุ่ง.......”

“ผู้หญิงที่ทั้งติงต๊อง วุ่นวาย และอ่อนแออย่างเธออยู่ไปก็เป็นภาระคนอื่นซะเปล่าๆ...”

“เฮอะ กลับไปพร้อมกันเรอะ คิดอะไรของเธอน่ะยัยงี่เง่า เธอนั่นแหละกลับไปคนเดียวเลยไป เร็วๆเลยยิ่งดี”

“....จะได้ไม่คอยเป็นถ่วงให้วองโกเล่ต้องลำบาก”สิ้นคำพูดของคุณโกคุเดระ มันทำให้น้ำตาของฮารุไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

เพียะ!

ก่อนที่ฮารุจะตบที่หน้าของคุณโกคุเดระอย่างแรง จนคนอื่นในละแวกนั้นหันมามองกันเป็นแถวๆ

“หึ ท ที่ฮารุไม่อยากกลับญี่ปุ่นก่อนรู้มั้ยเพราะว่าอะไร”ฮารุถามเสียงสั่น พยายามจ้องหน้าคุณโกคุเดระ แต่ตอนนี้ตาพร่ามัวไปหมดเพราน้ำตาที่ไหลออกมา

“ฮารุน่ะ เป็นห่วงทุกคนเลย ถ้าฮารุอยู่ที่นี่พอทุกคนเป็นอะไรไปฮารุก็พอจะช่วยปฐมพยาบาลให้ได้บ้าง...”

“แต่คนที่ฮารุเป็นห่วงมากที่สุดคือคุณโกคุเดระ.......”

“..........แต่ตอนนี้ไม่แล้ว!!!

“คำก็วองโกเล่ สองคำก็วองโกเล่ ในชีวิตนี้คงไม่คิดจะสนใจอย่างอื่นเลยสินะคะ!!!”ฮารุตวาดอย่างเหลืออด ความรู้สึกน้อยใจแล่นออกมาเต็มไปหมด

“ตั้งแต่ฮารุรู้จักคุณโกคุเดระมา คุณโกคุเดระเป็นคนปากเสีย ใจร้อน แต่คุณโกคุเดระก็มีความใจดีและแคร์ความรู้สึกคนอื่นเหมือนกัน ฮารุคิดแบบนั้นมาตลอดตอนที่มาอิตาลี....”

“แต่ตอนนี้ฮารุรู้แล้วว่า......”

“ฮารุคิดผิด”แล้วฮารุก็วิ่งออกมา วิ่งไปให้ไกลจากตรงนั้นโดยเร็วที่สุด พอฮารุแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครตามมา จึงหย่อนก้นนั่งลงตรงซอกตึกแห่งหนึ่ง ก้มหน้าลงเพื่อเช็ดน้ำตาที่มันไหลออกมาจนฮารุแทบจะมองทางไม่เห็นแล้ว....

“ฮึกๆ คุณโกคุเดระบ้า!บ้าที่สุด!!!!”ฮารุตะคอกเสียงกับตัวเอง ในใจตอนนี้มันทั้งรู้สึกเศร้า เสียใจ น้อยใจ โกรธ ปนกันมั่วไปหมด

“กำลังร้องให้อยู่หรือครับ...สาวน้อย”

!!!!!!

 

……………………………………………………………………………………….

“ฮารุ!!!

“เป็นอะไรไป โกคุเดระคุง”สึนะเดินเข้ามาดูโกคุเดระ หลังจากที่ทุกคนเครียดกับเหตุการณ์เมื่อกี๊มาก ตอนที่ฮารุวิ่งออกไป โกคุเดระเป็นคนที่อยากวิ่งตามไปมากที่สุดแต่สึนะห้ามไว้ โกคุเดระกระวนกระวายอยู่นานก่อนจะหลับได้ แต่ตอนนี้เขากลับสะดุ้งตื่นขึ้นมาเหมือนฝันร้าย เหงื่อผุดพรายบนใบหน้าเต็มไปหมด

“ร รุ่นที่สิบ....”ก่อนที่โกคุเดระจะตอบรับอะไรสึนะไป เสียงโทรศัพท์ของสึนะก็ดังขึ้น

“ใคร”

[ไง วองโกเล่น้อย]

“เกรโอ!!!!”สึนะตกใจมาก เมื่อปลายสายเป็นหัวหน้าบอสวาลีฟเน่ที่เขาเพิ่งหักหน้าไปเมื่อคืนวาน

[ตกใจทำไม แค่โทรมาแจ้งข่าวเฉยๆ]

“ข่าวอะไร”

[ทางฝ่ายวาลีฟเน่ได้มีการรับฝากของเอาไว้....]

“.............”

[...อืม ดูท่าจะเป็น สาวน้อยผมสีน้ำตาลอีกคนที่แกพามาด้วย]

“เฮ้ย!ฮารุอยู่กับแกเรอะ!!!”คนพูดไม่ใช่สึนะ แต่เป็นโกคุเดระที่เผอิญได้ยินเสียงและกระชากมือถือมาจากมือสึนะเรียบร้อย

[โอ้ ชื่อฮารุหรอกรึ อืม นี่พ่อมือขวา....]

“บอกมานะ!!แกอยู่ไหน!!!

[..ช่วยบอกวองโกเล่น้อยด้วยนะ ว่าถ้าไม่อยากให้ฮารุจังเป็นอะไร เอาโฉนดที่ดินของวองโกเล่มาให้ฉันที่โรงงานร้างแถมเขตXXXละกัน แค่นี้นะ]

“เดี๋ยวสิ!!

ปี๊บ

ไม่ทันที่โกคุเดระจะซักอะไรต่อ เกรโอก็ตัดสายไป ทำให้เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้าจนบีบโทรศัพท์ในมือของตัวเองแหลกเป็นผุยผง

“รุ่นที่สิบครับ ผมขอยืมกุณแจรถหน่อยนะครับ”โกคุเดระหันไปถามสึนะที่กำลังนั่งอาลัยอาวรณ์โทรศัพท์ที่แหลกเป็นผุยผง พลางหยิบกุญแจรถของสึนะขึ้นมา

“จะเอาไปทำอะไร..”สึนะยังถามไม่จบ โกคุเดระก็วิ่งไปยังรถสปอร์ตสีทองที่รุ่นที่เก้าให้สึนะเมื่อต้นปี ก่อนจะกระโดดเข้าไปในรถอย่างรวดเร็วและเหยียบคันเร่งจนมิด ส่งผลให้รถสปอร์ตคันงามราคาเหยียบพันล้านพุ่งออกไปยังถนนใหญ่ เที่ยวเฉี่ยวนู่นชนนี่ไปทั่ว โกคุเดระขับไปจนถึงบริเวณที่นัดพบ ด้านหน้าโรงงานร้างมีประตูรั้วกั้นไว้ แต่คนขับไม่สนใจขับบุกชนประตูเข้าไปเลย

“เฮ้ย!!แกมาจากไหน”พวกยามวาลีฟเน่ที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าของงานวิ่งกรูกันเข้ามาหมายจะจัดการผู้บุกรุก

“พวกลูกกระจ๊อกอย่างพวกแกน่ะถอยไป!!!ระเบิดสามเท่า!!!

บรึ้มมมมมมมม

เสียงระเบิดดังกึกก้อง มือขวาของวองโกเล่ไม่รีรอดูผลงานตัวเองรีบวิ่งเข้าไปในตัวตึก แต่เข้าไปไม่ได้นาน พวกวาลีฟเน่อีกฝูงใหญ่ก็โผล่เข้ามาล้อมกรอบไว้ทุกทาง

“ไม่ใช่วองโกเล่รุ่นที่สิบ ห้ามไปว้อย!!หนึ่งในพวกนั้นพูดขึ้นมา แต่โกคุเดระไม่ได้สนใจอะไร

“ถอยไป!!ไม่งั้นพ่อจะบึ้มให้เละยกแก๊งไปเลย!!!

“เดี๋ยว โครงสร้างตึกนี้มันเก่าแล้ว แกใช้ระเบิดทีได้ถล่ม ตายกันยกตึก....”

“...รวมทั้งสาวน้อยคนนั้นด้วย”วาลีฟเน่คนเดิมพูดขึ้น ทำให้ฟิวส์ของโกคุเดระขาดผึง

“แก.....”

ฉึก!!!

“อ๊อก!”ในช่วงที่ประมาท โกคุเดระได้ถูกพวกวาลีฟเน่ลอบเอามีดสปาต้าแทงเสียบเข้าไปกลางหลัง เลือดสีแดงไหลออกมาอย่างน่าสยดสยอง

“ไร้อาวุธ ไร้พวกพ้องอย่างแกน่ะ เสียเปรียบเห็นๆ ตายไปสบายๆดีกว่า”พวกวาลีฟเน่พูด แต่ตัวคนพูดกลับโดนหมัดของโกคุเดระสวนเข้าอย่างจัง

ผัวะ!!

“ไม่มีอาวุธ ฉันก็บุกเข้าไปทั้งหมัดเนี่ยแหละ!!

ผัวะๆๆตุบๆๆ!!

เสียงตะลุมบอนกันดังสนั่น โกคุเดระพยายามฝ่ายพวกวาลีฟเน่เพื่อเข้าไปช่วยฮารุ..

เราจะเป็นตายยังไง ขอแค่ยัยนั่นปลอดภัยก็พอแล้ว!!!

[ห้องชั้นในสุด]

“เฮ้ย!จับยัยนั่นให้อยู่นิ่งๆที่สิ”เสียงตวาดของบอสวาลีฟเน่ดังขึ้น ชายแก่ทำหน้าตารำคาญสุดขีดเมื่อตัวประกันที่เขาจับมาดันไม่ยอมอยู่นิ่ง กลับวิ่งไปวิ่งมาทั่วห้อง อาจเป็นเพราะพวกเขาบกพร่องด้วย จึงไม่มัดตัวฮารุให้อยู่เฉย

หมับ!

“ฮาฮิ!!

“จับได้แล้ว ยัยตัวแสบ!!”แต่จนแล้วจนรอด ฮารุก็ไม่สามรถวิ่งหนีผู้ชายทั้งโขยงไปได้ตลอด จึงโดนจับได้ในที่สุด

“เอาตัวยัยนั่นมานี่ซิ!!”เกรโอกวักนิ้วเรียกลูกน้องคนที่จับตัวฮารุได้

“ครับ”ลูกน้องคนนั้นเดินลากคอฮารุเข้ามาใกล้ๆเกรโอ พอตัวเด็กสาวมาถึงตัวชายแก่ คนอายุคราวพ่อได้กระชากคอเสื้อเด็กสาวขึ้น

“เธอนี่มันตัวแสบจริงๆ เมื่อไหร่ไอ้หนูวองโกเล่จะมา!!”เกรโอตะคอกใส่ฮารุอย่างหัวเสีย

“ค คนอย่างคุณสึนะ ไม่หลงกลคนอย่างคุณง่ายๆหรอก”

“ว่าไงนะ!!!

งับ!

ฮารุไม่ตอบ แต่กลับเป็นกัดเข้าไปที่ข้อมือของเกรโออย่างแรง จนชายแก่สะดุ้งโหยง

ตุ้บ!!

“ยัยเด็กบ้า!!”เกรโอตวาดพร้อมกับเขวี้ยงฮารุลงไปนอนกองกับพื้น ระหว่างที่ร่างบางของเด็กสาวกระทบกับพื้น ทำให้ตุ๊กตาปลาหมึดที่เธอได้มาจากโกคุเดระก็หลุดออกมาจากกระเป๋ากระโปรง

“หือ ตุ๊กตาปลาหมึก เห็นแล้วนึกถึงไอ้เด็กมือขวาตัวทำเสียเรื่อง เฮ้ย!พวกแกกระทืบไอ้ตุ๊กตานี่ทีสิ!!!!”เกรโอสั่งลูกน้อง

“ครับบอส!!”เมื่อสิ้นคำสั่งจากบอส เหล่าลูกน้องนับสิบก็กรูกันเข้ามาจะกระทืบเพื่อให้บอส

อารมณ์ดีขึ้น แต่ฮารุเอาตัวเข้ามาบังไว้

“ไม่ต้องสน!!กระทืบยัยเด็กแสบนี่ไปด้วยเลย!!”ชายฉกรรจ์หลายสิบคนลงน้ำหนักเท้ามาสู่ตัวของฮารุที่พยายามเอาตัวเข้ามาบังตุ๊กตาไว้

ทำไม.....เรายังมีเยื่อใยกับคุณโกคุเดระอีกหรือ

ฮารุคิดในใจ ตอนนี้ในหัวของเธอนึกออกแต่ชื่อของคนๆเดียว....

คุณโกคุเดระ!!!!!!

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ผัวะๆๆๆๆ!!ตุบๆๆๆๆ!!!!โครมมมมมมมมมมมมมมมมม

เสียงใครบางคนถีบประตูเข้ามา พร้อมกับปล่อยหมัดเข้าที่หน้าของเกรโอและเหล่าลูกน้องเรียงตัว

“ฮารุ!!!

“ค คุณโกคุเดระ...”โกคุเดระนั่นเองที่เข้ามา เขารี่เข้ามาประคองฮารุไว้ในอ้อมอก ก่อนจะกอดร่างบางตรงหน้าอย่างแนบแน่น

อ้อมกอด......ที่เธอต้องการ

อ้อมกอด......ที่เธอโหยหา

อ้อมกอด........ของคนที่เธอรัก

“ฮึกๆ แงๆๆๆๆๆๆ”ฮารุปล่อยโฮออกมาจนโกคุเดระสะดุ้ง

“ยัยบ้า ร้องให้ทำไมเล่า”

“ก็ ก็....”

ระหว่างที่ทั้งสองคนไม่ทันสังเกต เกรโอก็ได้เตรียมขึ้นนกปืนไว้แล้ว....

“ตายซะเถอะ!!!”เกรโอคำรามกึกก้อง พร้อมง้างไกปืน

“ระวัง!!!!

ปัง!!!!!

“คุณโกคุเดระ!!!!!!!

 

 

 

 




………………………………………………………………………………..

 ขอโทษนะคะ สั้นไปนิส
ยังไงก็เม้นนนนนนนนนนนนนนน ด้วยนะคะ
ฮิฮิ^O^/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

874 ความคิดเห็น

  1. #814 oh!lalla (@mario-sunye) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 22:33
    เกลียดเกรโอ!!!!-*-
    #814
    0
  2. #801 มีแต่คนไม่จริงใจ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 13:59
    อยากกระทืบเกรโอจริงๆ-_-****(ยืมดาบจากยามะแล้ววิ่งเข้าไปแทงๆๆๆเสียบๆๆๆ)

    ยามะ:ค่าดาบ จ่ายมาซะดีๆ
    #801
    0
  3. #742 Love BM >.< (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 17:30
    เกรโอแกบังอาจสั่งลูกน้องมาตื้บฮารุ แถมยังยิงโกคุอีก แกต๊าย ยืมท่ามาม่อนแปป Viper Mirage(มาม่อนคิดเงิน)
    #742
    0
  4. #727 ๐Miku๐ (@miku-kookkik) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 16:32
    เกรโอนี่ทำเค้าหงุดหงิดนะ
    #727
    0
  5. วันที่ 27 ตุลาคม 2554 / 12:16

    สนุกมากคะขอให้แต่งเรื่องเกี่ยวกับรีบอร์นต่อไปนะคะ

    #703
    0
  6. #687 Hanako_Jung (@hanako-jung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2554 / 11:00
    บู๊มันส์มาก แต่เสียงปืนนั่นมันอะไรกัน?!
    #687
    0
  7. วันที่ 24 กรกฎาคม 2554 / 01:32
    โกคุนายเก่งดีหนิ - - บีบโทรศัพท์แตกเลย =_=;
    #670
    0
  8. #650 B.B. ⓙã∩ġ (@pim-ni) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2554 / 09:27
     เกรโอ...แกตายยยยยยยยยยยยยยยยย!
    #650
    0
  9. #614 Principessa Di Vongola (@14868) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 11:19
     เกลียดเกรโอที่สุดในโลก
    #614
    0
  10. #591 KIMKI_BUM_KEY (@loveshinee923) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 16:15
    เกรโอแกมันเลว
    #591
    0
  11. #586 ตื้บ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 15:15
    อ่านแล้วอยากตื้บๆๆๆๆๆๆๆๆและตื้บไอเกรโอมันเลย
    #586
    0
  12. #565 Vesperia (@vesperia) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2554 / 15:24
    มันส์แบบสุดขั้วววววววววววววววววว >[]<
    #565
    0
  13. #541 ๐SaRaNo๐ (@mookaom2541zaaaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 20:44
     = [ ] =!!! ทั้งสองคนต้องไม่เป็นอะไร >O
    #541
    0
  14. วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 22:32
    มันสุโค้ยยยยยยยยยยยยย
    #513
    0
  15. #460 Haru~Haru~ (@347010021703) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กันยายน 2553 / 17:44
    แกๆๆๆๆๆๆ  บังอาจนัก บังอาจมาทำร้ายฮารุจังของนู๋ และบังอาจมาทำลายการสวีทของโกคุ กะ ฮารุ เด๋วฉันขย้ำให้เละเล้ยยย!!!!!!!(555  ล้อเล่งน่า) 
    #460
    0
  16. #441 Time after time shiro-chan (@herrikanbomhayat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 12:54
    แก๊ๆๆ กล้าดียังไง :(
    #441
    0
  17. #407 [M]o[M]a[Y]! (@lozolozo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2553 / 18:23

    มันส์พะยะค่า

    #407
    0
  18. วันที่ 20 เมษายน 2553 / 20:24
    ถึงจะไม่ได้ชอบฮารุแต่ทำอย่างนี้มันหยามกันเกินไปแล้ว ไ-อ้ พวกเว-ร น-รกไปตายซะ
    #361
    0
  19. วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 15:51
    ไอ่พวกบ้าเเกๆมากระทืบฮารุได้ไงเเกมันไม่ไช่คนเเกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ตายสาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #319
    0
  20. #314 love (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 01:46
    สงสารฮารุ



    เสียดายรถกับมือถือสึนะ ราคาเฉียดพันล้าน



    แล้วอีกอย่าง พวกบ้า มากระทืบ ฮารุ ของฉ้าน ทามมายยยยย ตายซะเถอะ -_-+



    อยากเข้าร่วมวงกับโกคุเทระ จริงๆ จะอัดให้เละเลยค่อยดู
    #314
    0
  21. #255 ยูมิ (@moomoogang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2552 / 14:15

    แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เค้าจาอ่านต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ต่อเดี๋ยวนี้ๆๆๆๆๆ

    #255
    0
  22. #217 THEFAFAIIZ (@funnyfaiiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2552 / 14:10
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!
    ฮารุ โดนกระทืบ!

    TOT
    #217
    0
  23. วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 13:13
    เสียดายแทนสึนะ

    รถนะ

    ไม่ใช่คน
    #193
    0
  24. #113 Dark Grimreaper (@darkgrimreaper) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2552 / 19:46
    โอ้ บู๊ได้จาย หึหึหึหึ(โรคจิตไปแล้ว)
    น่าจตะเลือดสาดกว่านี้หน่อย เคี้ยกๆๆๆๆ(เสียงชักทะแม่งๆ เข้าศรีธัญญาหน่อยดีมะ?)
    กร๊ากๆๆๆๆๆ(ไปเลยดีกว่า)
    #113
    0
  25. #112 peapae (@0859457161) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2552 / 15:27
    ต่อ ๆ
    #112
    0