หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 59 : ตามติดชีวิตคนดัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    21 ต.ค. 61

*ลงครั้งแรก 18 ต.ค. 61

*แก้ไขคำผิด 21 ต.ค. 61


 

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

ฮึ่ม ๆๆ ฮะ..โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แฮ่ ฮึ่มมมมมมมมมมมมมมมม กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!”

-แฮ่ก ๆๆ นะ..นี่มันน้ำป่าบ้าอะไร อยู่ ๆ ก็พัดถล่มมาไม่ทันให้ข้าได้ตั้งตัว กลิ่นของเจ้าเปี๊ยกที่อุตส่าห์ตามหาเจอเลยโดนพัดหายไปหมด แถมยังยะเยือกขนาดแทรกขนสามชั้นของข้าเข้ามาได้จนพลังชีวิตลดฮวบฮาบ รึว่านี่จะเป็นน้ำป่าต้นวสันต์ จากหิมะยอดมายาคีรีอย่างที่ท่านพ่อเคยเล่าให้ฟัง แต่ว่า รอบ ๆ นี่มันไม่มียอดเขาโผล่มาให้เห็นสักลูกเลยไม่ใช่เรอะ!-

 

เสือขาวตัวเต็มวัยที่กระเสือกกระสนว่ายฝ่าคลื่นน้ำเชี่ยว จนมาตะปบเกาะลำต้นไม้ใหญ่ได้บ่นอย่างหัวเสีย จวบจนระดับน้ำลดลง อุ้งเท้าทรงพลังจึงคลายกรงเล็บออก ก่อนจะค่อย ๆ ไต่ลงสู่พื้นชุ่มน้ำเบื้องล่าง ให้ขนลายทางสีดำบนพื้นสีขาวที่เปียกลู่แนบกับมัดกล้ามเนื้อพะเยิบไหวดั่งมีชีวิต

 

ภาพที่เห็นคงงดงามน่าเกรงขาม หากกึ่งกลางลายทางอันเป็นเอกลักษณ์แห่งเผ่าพันธุ์ทรงอำนาจนั้นมิได้มีจุดสีดำขมุกขมัวกระจายแต้มเป็นด่างดวง ดั่งหยาดน้ำหมึกที่เปรอะเปื้อนบนลายภาพอันวิจิตร จุดดำน่าเกลียดที่ถ้าหากเพ่งมองดูดี ๆ จะเห็นว่าพวกมันเคลื่อนที่ได้!

 

แฮ่ ฮึ่ม ๆๆๆ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮึ่ม!”

-ซวยเจอน้ำป่ายังไม่เท่าไหร่ แต่ทำไมทายาทราชันแห่งป่าอย่างข้า ต้องลดตัวมาเป็นพาหนะแบกเห็บหมัดอย่างพวกเจ้าด้วยละเนี่ย ฮึ่ย!-

 

สิ้นเสียง เสือขาวผู้กำลังหงุดหงิดก็สะบัดตัวสลัดขน จนทั้งหยาดน้ำเย็นทั้งก้อนปุยขะมุกขะมัวถูกดีดให้กระจัดกระจายไปทั่ว ก่อนจะผละเดินออกห่างไปอย่างไม่ใส่ใจ ปล่อยให้เหล่าสิ่งมีชีวิตสีดำที่เพิ่งตั้งตัวได้กระเสือกกระสนรีบกลิ้งไล่ตามมาเป็นพรวน ทั้งยังส่งเสียงร้องไล่หลังดั่งจะประท้วง เกิดเป็นขบวนอันแปลกประหลาด

 

ปะ...ปู้ยยยยยยยยยยยยย

ปุย ๆๆๆ ปุ้ยยยยยย ปู้ย ๆๆ ปู้ยยยยยยยยยยยยย

 

“แฮ่ม! โฮกกกกกกกกกกกกกกก กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร ฮึ่ม ๆๆๆ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แฮ่!

-ฮึ! ถ้าข้าไม่เห็นว่ายังมีประโยชน์อยู่บ้าง คงไม่ปล่อยให้พวกเจ้าเกาะแข้งเกาะขาติดออกมาจากป่านั่นหรอก รสชาติไม่ได้เรื่องแล้วยังเกาะหนึบน่ารำคาญอีก ว่าแต่ กลิ่นหายไปหมดอย่างนี้ แล้วข้าจะไปตามหาเจ้าเปี๊ยกทางไหนต่อดีละเนี่ย ฮึ่ย!-

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

อ๊ะ! นิ่ง ๆ นะน้องเหมียว พี่ม่านเพิ่งเห็นในแผนที่ พวกคนในกิลด์กำลังวิ่งมาทางนี้กันพอดี ไม่แน่ว่าคุณไอดอลของพี่ก็กำลังมาทางนี้เหมือนกัน ขอพี่ม่านตั้งกล้องแอบถ่ายแป๊บ

 

แม้ว... มี้ ๆๆๆ ม้าวววววว เมี้ยวววววววว มิ้ว เมี้ยววววววววว

-เฮ้อถึงขั้นนี้แล้ว ตามสบายเลยครับพี่สาว แต่เร็ว ๆ หน่อยก็ดีนะ ผมเสียวสันหลังเหมือนความซวยจะมาเยือนยังไงก็ไม่รู้อะ-

 

แมวขนฟูถอนหายใจแล้วร้องตอบเสียงเบา ดวงตาสีฟ้าใสเหลือบมองหญิงสาวที่กำลังวาดมือวุ่นวายไปมาในอากาศอย่างระอา ก่อนจะหันไปกวาดตามองรอบ ๆ แทน

 

สถานที่ทั้งคู่กำลังซ่อนตัวอยู่เป็นซอกแนวดินแคบ ๆ ระหว่างรากไม้ขนาดยักษ์ มีลำต้นแข็งแรงโอบกำบังทางด้านหลัง และมีพุ่มไม้บาง ๆ คอยพรางสายตาจากคนภายนอกอยู่เบื้องหน้า ช่องว่างระหว่างกิ่งก้านของพุ่มไม้นั้นมากพอให้ทั้งคนทั้งแมวสอดสายตาเฝ้ามองสถานการณ์บนทางเดินหลักได้อย่างชัดเจน ทางเดินหลักยาวตัดผืนป่าหนาแน่นที่ทอดตัวมาสิ้นสุด ณ ทางสามแพร่งตรงหน้าต้นไม้ที่ซ่อนของทั้งคู่พอดิบพอดี ก่อนจะแยกออกเป็นสองเส้นทางเล็กโอบขนาบไม้ใหญ่ไปทั้งซ้ายขวา ให้ผู้เฝ้ามองติดตามเหตุการณ์บนทางเล็กต่อได้อีก ช่างเป็นแหล่งกบดานชั้นยอดสำหรับการแอบซ่อนสอดแนม จนแมวขนฟูอดสงสัยไม่ได้ว่า เธอคนนี้ไปหามันเจอมาได้ยังไง

 

อะ ได้ละ แต่รูปดูมืดไปหน่อย น่าจะต้องปรับโหมดแสงอีกนิด เอปุ่มปรับแสงมันอยู่ตรงไหนน้า

 

แม้ว! มี้ ๆ เมี้ยว

-อ๊ะ! พี่สาว มีคนโผล่มาล่ะ-

 

ซวบ ๆๆๆๆๆ

 

แฮ่ก ๆๆๆ สลัดไม่หลุดเลย แล้วไปทางไหนต่อดีวะ วะ..เหวออออออ

 

ตุ้บ!

 

อยู่ ๆ ในจอภาพของหญิงสาวผู้กำลังปรับแต่งแสงอย่างเอาจริงเอาจังจนไม่ได้ใส่ใจเสียงเล็กของแมวน้อย ก็ฉายให้เห็นหนุ่มร่างใหญ่ในชุดคลุมสีดำสะบัดพลิ้ววิ่งโผล่เข้ามาในเฟรมอย่างลึกลับ แถมยังออกแอคชั่นล้มหน้าคว่ำให้เห็นกันจะจะ มีพร้อบประดับเป็นใบไม้แห้งลอยละล่องอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ ภาพคมชัดแม้นรอบด้านจะมืดมิดตามค่ากล้องที่ปรับแต่งแสงมาแล้วเป็นอย่างดี ดั่งจะมีออร่าโอบล้อมรอบร่างชายปริศนาที่ตะโกนร้องว่าถ่ายฉันสิ ถ่ายฉันสิ!’

 

อูยยยยยยยยยย สะดุดไรวะ เจ็บชะมัด

 

อะ..เอ่อ ซุ่มซ่ามอย่างนี้คงไม่ใช่ท่านวารีซ่อนกลหรอกมั้ง แสงน่ะชัดดีแล้ว แต่ม่านว่า เลื่อนกล้องไปทางซ้ายอีกหน่อยจะดีกว่า อ๊ะ! พวกนั้นใกล้มาถึงแล้วเหรอเนี่ย ที่จริง ซูมไปที่ทางเข้าตรง ๆ เลยก็น่าจะเวิร์ค หรือว่าจะตั้งแบบยิงรัวอัตโนมัติไว้ด้วยเลยดีนะ

 

เสื้อคลุมแบบนี้นี่มันคุ้น ๆ แฮะ เสียงนั่นก็เหมือนกัน ถึงหอบจนแทบฟังไม่ออก แต่ก็คุ้นอีกนั่นแหละ หรือว่าเราจะเคยเจอเจ้าหมอนี่มาก่อนหว่า

 

ในขณะที่หญิงสาวกำลังหมุนปรับมุมกล้องให้วุ่นวาย แมวขนฟูก็ใคร่ครวญถึงชายหนุ่มบนพื้นที่ดูเหมือนจะคุ้นตา ทว่าเสียงเอะอะที่มาพร้อมกับเงาตะคุ่มของกลุ่มคนบนปลายทางเดินหลักก็ดึงความสนใจของทั้งคู่ไปจนหมด มองข้ามแม้กระทั่งร่างใหญ่ที่สะดุ้งเฮือกตะเกียกตะกายลุกขึ้นวิ่งหนี

 

นั่น! หงอคงบอกว่าได้ยินเสียงมันมาจากทางนั้น รีบตามไปเร็ว

 

ซวยแล้ว! วะ..เหวอออออ เกือบไป พื้นนี่มันอะไรกันนักกันหนาวะ หือ... นี่มัน! หึ ๆ ไหน ๆ ก็อุตส่าห์ร่วงลงมาซะเต็มลานขนาดนี้ จะทิ้งไว้ก็น่าสงสาร งั้นคนดีอย่างข้าจะเมตตาช่วยพวกแกเอง ปลุกพฤกษา!!”

 

ชัดเลย นั่นมันลุงโจรกล้ามโตนี่หว่า

 

แว้กกกกกกกก ไรฟระเนี่ย!”

 

“อ๊ากกก! กะ..กับดักเวท”

 

สิ้นเสียงร่ายเวทดังกึกก้อง เหล่าผลพฤกษาแห้งแข็งที่หล่นระเกะระกะอยู่ทั่วลานก็พากันงอกรากแตกยอดเข้าทิ่มแทงเหล่าผู้มาใหม่ให้ร้องระงม ทั้งยังเร่งขยายขนาดแตกยอดใบ จนแม้จะไม่ได้สูงเทียมไม้ใหญ่ ทว่าก็กลายเป็นกำแพงหนาขวางกลางระหว่างสองฝ่าย

 

แฮ่ก ๆๆ ให้ตาย! ไอ้หมอนี่มันอัศวินบ้านไหนฟระ โกยแน่บเก่งยิ่งกว่าสายโจร แถมวางเวทกับดักได้อีก

 

หรือมันจะไม่ได้ร่ายเองพี่ เอ่ออย่าว่าผมปอดแหกเลยนะ แต่มันเลือกถอยมาวางกับดักซะตรงลานโล่ง ทั้งที่ช่วงทางเดินแคบ ๆ ก่อนหน้านี่เหมาะกว่ามาก แถมตรงเลยแยกไปนั่นยังโคตรมืดเหมาะกับการซุ่ม ผมกลัวว่า... มันจะมีพวกดักรอถล่มเราอยู่อะดิพี่

 

จริงของเอ็ง

 

“ไอ้ต้นนี้เหนียวชะมัดยาด นักเวทจัดการดิ๊”

 

มา ข้าเอง เพลิงบรร...

 

เห้ย! หยุดก่อน อย่าเพิ่งร่าย ถ้าจุดไฟขึ้นมาเดี๋ยวพวกเราจะกลายเป็นเป้า แถวนี้แม่งดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ เอางี้ เดี๋ยวพวกเอ็งแยกกันไปเป็นสองกลุ่ม หาทางวิ่งเลาะป่าข้าง ๆ อ้อมขนาบดักมันไว้ทั้งสองฝั่ง แล้วเกาะกลุ่มกันดี ๆ อย่าฉายเดี่ยว หาทางเก็บมันให้ได้ ไป!”

 

ครับพี่!”

 

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่อาจบุกเข้าประชิดตน หนุ่มในชุดคลุมดำก็ยืดกายเชิดหน้าระเบิดเสียงหัวเราะลั่น

 

เป็นไงล่ะ เจอเวทข้าเข้าไป อึ้งเลยอะดิ ฮ่า ๆๆๆ สะใจโว้ย!”

 

มะ..เมี้ยว มี้ ๆๆ แม้ววววว!”

-ดะ..เดี๋ยว พี่สาว มีสติหน่อย จะลุกให้มันเห็นทำไมเล่า เดี๋ยวซี่!-

 

เมื่อเห็นบุรุษใช้เวทพิสดารพลิกสถานการณ์ได้ตรงหน้า ดวงตาหวานซึ้งก็เบิกกว้าง หันมองไปทางหนุ่มท่าทางไม่เต็มเต็งอย่างเหลือเชื่อ ร่างเพรียวลุกยืนโผล่พ้นพุ่มไม้อย่างเหม่อลอย ปากเอ่ยเรียกชื่อที่ค้างคาอยู่ในใจ โดยไม่นำพาแมวน้อยที่คอยตะกุยห้ามอยู่ด้านข้าง

 

คะ..คุณวารีซ่อนกล?”

 

หือ?”

 

นั่น คุณวารีซ่อนกลใช่ไหมคะ

 

มี้ แม้ว ๆๆ มี้ ม้าวววว เมี้ยว ๆๆ มี้!”

-ม่ายยยนะพี่สาว ลุงกล้ามนั่น ไม่มีทางใช่เด็ด ๆ นั่น มันเห็นพี่แล้ว พวกเราต้องรีบหนี ด่วนเลย!-

 

วารีซ่อนกล? อ๋อ ฉายานั้นน่ะเอง เดี๋ยวนะ... เมื่อกี้นี้มันเสียงแมวนี่!”

 

เมื่อเห็นอีกฝ่ายตอบสนองต่อเสียงแมวน้อยอย่างกระตือรือร้น มือคู่เรียวสวยจึงช้อนตัวแมวขนฟูที่ดูลุกลี้ลุกลนขึ้นมาแนบอก สาวเท้าเข้าไปใกล้ชายหนุ่มอย่างเอียงอาย พร้อมบริการเรียกลูกไฟ ให้อีกฝ่ายมองเห็นได้ชัด ๆ

 

แม้ววว มี้ เมี้ยว

-ม่ายยยน้า จบกัน-

 

เจ้าเหมียว!”

 

ตัวนี้ น้องเหมียวของเพื่อนม่านเองค่ะ คือ..ถ้าคุณวารีซ่อนกลไม่รังเกียจ มะ..ม่าน ม่านขอถ่ายรูปคุณหน่อยได้ไหมคะ!”

 

หญิงสาวจอมเวทตะโกนร้องขอสิ่งที่อยู่ในใจใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาหวานฉ่ำค่อย ๆ ช้อนมองอีกฝ่ายด้วยประกายคาดหวัง

 

ถ่ายรูป!? แต่ข้าไม่ใช่...

 

นะคะ ถ้าคุณชอบ จะถ่ายกับน้องเหมียวตัวนี้ก็ได้ ม่านน่ะ แอบปลื้มคุณ อยากได้รูปคุณมาตั้งนานแล้ว ได้โปรดเถอะค่ะ!”

 

เมื่อเห็นว่าผู้ที่น่าจะเป็นไอดอลของตนแสดงท่าทีลังเล สาวน้อยนักเวทก็ร้อนใจ รีบค้อมตัวลงต่ำเก้าสิบองศาขอร้อง สองมือผลักยื่นตัวแมวน้อยไปด้านหน้าสุดเอื้อมแขน ด้วยอารามร้อนรน แรงส่งรุนแรงทำให้ร่างเจ้าเหมียวแกว่งไหวจนต้องส่งเสียงร้องลั่น

 

แม้วววว!”

-แว้กกกก!-

 

“เห้ย!

 

ชายหนุ่มผู้เห็นภาพทารุณกรรมสัตว์บาดตา รีบตะครุบตัวเจ้าเหมียวที่เสียขวัญเข้ามาอุ้มด้วยความตกใจ มือใหญ่ลูบปลอบร่างสั่นเทาที่ตะปบเกาะแขนตนแน่นอย่างน่าสงสาร ก่อนหันกลับไปมองหญิงสาวตัวการอย่างสับสนงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก

 

ขอบคุณค่ะ! งั้น คุณวารีซ่อนกลช่วย...

 

นั่น! ข้างพุ่มไม้ตรงนั้นน่าจะโผล่ไปตรงกลางได้ ไปเรียกพวกที่เหลือมาตรงนี้เร็ว!”

 

เอ่อคือ โทษนะ แต่พอดีข้ากำลังรีบ

 

อ๋อ! พวกนั้น... ไม่ต้องกังวลนะคะ พวกนั้นน่ะ คนในกิลด์ของม่านเอง

 

ห่ะ!”

 

แต่ถ้าคุณไม่อยากเจอพวกเขา เดี๋ยวม่านจะช่วยพาคุณหลบไปหามุมถ่ายรูปดี ๆ เอง ดีไหมคะ นี่ไง จากแผนที่กิลด์ ตรงนี้ไม่มีพวกนั้นเลยสักคน ตามม่านมาทางนี้เลยค่ะ

 

มะ..มี้ แม้ว ๆๆ เมี้ยววว..มุ!”

-มะ..ไม่นะ พี่สาว ช่วยมันทำไมอะ..อุ๊บ!-

 

และแล้ว หนึ่งผู้ถูกหมายหัว หนึ่งสาวสวย กับอีกหนึ่งแมวน้อยที่โดนปิดปากอย่างแน่นหนา ก็เล็ดลอดออกจากวงล้อมของผู้เล่นนับสิบไปได้ ฉะนี้แล

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“แฮ่ก ๆๆๆ ยังฝีมือดีเหมือนเดิมเลยนะครับ คุณเงาอัคคี ทำให้ผมนึกถึงที่เราประมือกันวันนั้นขึ้นมาเลย รวมถึง...”

 

นักเวทหนุ่มที่ยืนเท้ามือทิ้งน้ำหนักบนคทาเหงื่อโทรมกาย ทอดปลายเสียงให้อีกฝ่ายได้คิดตาม ดวงตาพราวจ้องมองใบหน้านักดาบตรงข้ามนิ่ง เผยรอยยิ้มมีเลศนัย แล้วบรรจงแลบปลายลิ้นออกมาเลียริมฝีปากตนอย่างช้า ๆ

 

ฟู่ววววว ตู้ม!

 

เพียงชั่วเสี้ยววินาที ลูกไฟขนาดย่อมก็พุ่งตรงมาจากชายหนุ่มผู้ยืนหอบอยู่อีกฟาก ทิศทางการเล็งเป้าเข้ากลางศีรษะหมายเอาชีวิต ทว่า คทากระดูกสีขาวโพลนก็ตวัดเบี่ยงวิถีเวทไปอีกทางอย่างสวยงาม

 

“นึกถึงคอมโบเวทของฉันที่ส่งนายกลับจุดเซฟไปคราวที่แล้วสินะ อยากโดนอีกรอบงั้นสิ”

 

“คึ ๆ คุณนี่ยังชอบเล่นแรง ๆ ไม่เปลี่ยนเลยนะครับ แต่ถ้าเป็นคุณเงาอัคคี... ผมอาจจะสมยอมก็ได้นะ”

 

“อย่าแต่พูดมาก เรามา...”

 

ตึง ๆๆๆ ครืนนนนนน โครม!

 

ทว่า ก่อนที่สองหนุ่มจะได้เฉือนคารมแลกเปลี่ยนความคิดถึงกันต่อ เสียงดังสนั่นหวั่นไหวของฝีเท้าสัตว์ใหญ่ตามด้วยไม้ล้มโครมครามก็ทำให้ทั้งคู่ตื่นตัว กระชับอาวุธแน่น หันไปมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง แล้วเงียบเสียงลงเงี่ยหูฟังสถานการณ์รอบด้าน

 

“เมี้ยว ๆๆๆ มี้ แม้ววววว ม้าวววววววว”

-จะวิ่งหนีทำไมเล่า อุตส่าห์เรียกออกมาช่วย ก็เข้ามาช่วยกันก่อนเซ่-

 

“บู้ว บะ..บู๋ว บู้ววววววว”

-ปะป๊า กะ..ก็หนูกลัวน้ำอ่า งืออออออ-

 

หากเสียงที่แว่วดังมาแต่ไกลกลับทำให้หนึ่งชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นสูง ส่วนอีกหนึ่งกำด้ามดาบแน่น คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างเคร่งเครียด

 

“ฮ่า ๆๆ ชอบรังแกเจ้าเหมียวนักใช่ไหม ไอ้ตัวดำ คราวนี้เอ็งไม่รอดแน่ เอามันให้หมอบเลย แม่หนู”

 

“ค่ะ คุณวารีซ่อนกล”

 

ซู่วววววววววว ซ่า....

 

“บูวววว บู่ว บู้ววววววววว”

-ว้ากกกก น้ำ ๆๆ หนูกลัวน้ามมมมมม-

 

เสียงร้องทุ้มต่ำอย่างตื่นตระหนกของสัตว์ใหญ่ สลับกับเสียงสั่งการอย่างฮึกเหิมของผู้ไล่ล่าทำให้สองบุรุษเริ่มเข้าใจสถานการณ์รอบข้าง จนจอมเวทน้ำเริ่มออกอาการผ่อนคลาย ต่างจากชายผมดำที่เอ่ยพึมพำกับตนเอง ดวงตาคู่คมกลอกไปมาอย่างสับสน หัวสมองวิ่งประมวลผลเร็วจี๋

 

“หือ... วารีซ่อนกล? เฮ้อ... ใครมันมาแอบอ้างเอาฉายาผมไปใช้อีกแล้วละครับเนี่ย หวังว่าคงไม่ทำภาพพจน์ผมเสียหายหรอกนะ”

 

“น้องจา ทำไมถึง...”

 

โครม! ตึง ๆๆๆๆ

 

ซู่วววววววววว

 

“มี้ เมี้ยว!

-เบ๊ ระวังซ้าย!-

 

“บะ..บู้วววว บู๊ว บู้วววววว”

-ซะ..ซ้ายยย แว้กกกกก หางหนูเปียกแล้วววววว-

 

เสียงร้องดังลั่นที่ยิ่งเข้ามาใกล้ทำให้หนุ่มนักเวทเริ่มควงคทาหน่วงเวทรอเวลาต้อนรับสิ่งเหนือความคาดหมาย ต่างจากชายหนุ่มอีกคนที่ยังคงดูลังเล มือหนากระชับด้ามดาบแน่น หากดวงตาคมกลับกวาดมองสลับระหว่างทิศต้นเสียงกับร่างนักเวทหนุ่มที่ยืนเยื้องอยู่เบื้องหน้า

 

ตึง ๆๆๆ พรวด!

 

“บู้วววววว”

“ปล่อยหนูไปเถอะน้า”

 

“เหมันต์ผะ... หือ!? นั่นมันลูกคุณนี่ครับ

 

จนเห็นเงาร่างทมิฬพุ่งพรวดกระโดดตัวลอยทะลุแนวพุ่มไม้แน่นหนา ผู้ใช้วารีก็หยุดควงคทาแล้วตวัดชี้ขึ้นเตรียมปลดปล่อยเวท หากเมื่อเห็นเป้าหมายชัด ๆ ก็กลับหยุดร่ายให้เวทสลายไปเสียดื้อ ๆ ก่อนหันกลับไปถามชายหนุ่มอีกคน จนอีกฝ่ายที่กำลังจะปล่อยทักษะของตนต้องลดอาวุธตาม

 

“เบ๊!

 

“บะ..บู้ววว!

-พะ..พี่ชาย!-

 

ดั่งได้ยินเสียงสวรรค์ ร่างทมิฬผู้อ่อนไหวไม่สมกับตัวก็เปลี่ยนทิศวิ่งโผเข้าหา จนชายหนุ่มเบี่ยงกายหลบแรงปะทะแทบไม่ทัน ก่อนร่างดำจะวกมายืนซุกขาทางด้านหลังเหมือนดั่งจะหลบบางสิ่ง ร่างทั้งร่างสั่นไหวน้ำตาไหลพรากจนเงาอัคคีทำตัวไม่ถูก

 

บู่ว บู้ว บู่ว บู้ววว

-พี่ชาย หนูกลัวอะ หนูกลัว-

 

“เอ่อเบ๊ แล้วน้องจาล่ะ”

 

นี่เพราะคุณหรอกนะครับ ผมถึงยอมให้ แต่ไอ้จอมแอบอ้างที่กำลังมาเนี่ย ผมขอจัดการเองแล้วกัน”

 

ไม่ทันขาดคำ เสียงความเคลื่อนไหวก็ดังขึ้นที่ซอกระหว่างพุ่มไม้ เงาสูงใหญ่แหวกกิ่งก้านเข้าสู่ที่โล่ง ก่อนร่างเพรียวกว่าจะแหวกตามมาติด ๆ เวทที่รออยู่แล้วจึงซัดเข้าใส่เป้าหมายใหม่ในทันที

 

“เหมันต์ผนึกมาร!!

 

“ไหน ไอ้ตัวดำ แกอยู่... เห้ย!

 

“ว้าย!

 

“มะ!”

-แอ้ก!-

 

วารีเย็นยะเยือกสาดเข้าใส่เหล่าผู้มาใหม่ เมื่อโดนผิวกายได้ก็แผ่กระจายเข้าปกคลุมร่าง เกาะกุมสรรพางค์ให้กลายเป็นผลึกน้ำแข็ง จนแม้หญิงสาวจะวาดคทาเบี่ยงเวทบางส่วนได้ก็ยังโดนผลึกเหมันต์เกาะแช่ไปกว่าครึ่งค่อนตัวจนไม่อาจขยับ ช่างต่างจากกับบุรุษด้านหน้าซึ่งดูจะไม่ได้รับผลใด ๆ แม้นโดนสาดใส่เข้าไปเต็ม ๆ ผลจากการที่อยู่ในปาร์ตี้เดียวกันกับผู้ร่าย

 

“ไหน ขอดูหน้า... หะ พี่แป๊ด!?

 

“เออ ก็ข้าน่ะสิ เอ็งจะสาดน้ำมาทำไมวะ เย็นชะมัด เห้ย! เจ้าเหมียว”

 

“ซะ..ซวยแล้ว!

 

ก้อนน้ำแข็งรูปแมวส่องประกายแวววับในอ้อมแขนอัศวินร่างใหญ่ หางฟูกลางผลึกใสตั้งชี้อย่างหวาดกลัว เมื่อเห็นสภาพของแมวน้อยที่พวกตนถูกกำชับให้พากลับไปอย่างปลอดภัย สองหนุ่มผู้ก่อเหตุก็ได้แต่ตะลึงมองแล้วลอบกลืนน้ำลาย จินตนาการมากมายเกี่ยวกับราชันพิโรธผุดขึ้นในใจ จนลืมเลือนความระแวดระวังต่อสิ่งรอบข้าง

 

ท่ามกลางความตะลึงงัน บอลเพลิงร้อนแรงพุ่งเข้าใส่อัศวินหนุ่มผู้จมอยู่ในห้วงความคิด ความรุนแรงนั้นมากพอจะกระแทกร่างใหญ่ให้ผงะถอยหลัง จอมเวทหนุ่มด้านข้างทันเพียงเหลือบเห็นแสงเปลวไฟในขณะที่ตนโดนร่างเปี่ยมไอทมิฬเข้ากระแทกแทบจะในจังหวะเดียวกัน จนทั้งร่างลอยกระเด็นไปกองบนพื้นอีกฟาก

 

โดยไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว หนุ่มผมดำพุ่งเข้าประชิดตามซ้ำอัศวินผู้บาดเจ็บ ดาบใหญ่ตวัดเข้าปลิดชีพเป้าหมาย ในขณะที่มืออีกข้างก็ยื่นรับผลึกแมวแช่แข็งได้ก่อนที่จะหล่นแตะพื้นพอดิบพอดี ดวงตาสีเพลิงที่จับจ้องแมวกลางผลึกน้ำแข็งฉายแววอาทร ก่อนจะช้อนน้ำแข็งเย็นขึ้นอุ้มแนบอก

 

เกือบไป

 

“คะ..คิม ช่วยม่านด้วย”

 

เมื่อเหตุการณ์เหมือนจะคลี่คลาย เสียงหวานใสสั่นเครือก็ดังขึ้นจากด้านข้าง สาวจอมเวทผู้ผลึกน้ำแข็งเกาะกุมกว่าครึ่งร่างหันมาร้องขอหาทางรอด หากเหมือนฟ้าจะไม่เป็นใจ คลื่นน้ำสายหนึ่งซัดสาดใส่จนชายหนุ่มต้องยกดาบขึ้นตวัดรับ

 

ซู่วววววววววว

 

บู้ว! บู่ว บู้วว!”

-พี่ชาย! ปะป๊า!-

 

แสบเหมือนกันนะครับคุณเงาอัคคี แต่รอบนี้ผมไม่ยอมง่าย ๆ หรอกนะ

 

สิ้นเสียงก็ตามมาด้วยสารพัดวารีเวท จนหนุ่มเป้าหมายต้องกระโดดหลบถอยห่างพลางตวัดดาบตั้งรับ

 

คิม!”

 

ขอโทษนะ เราช่วยได้แค่นี้

 

บะ..บู้ว บู๋ว บู้ววววววววว

-นะ..น้ำอีกแล้ว แง หนูกลัวน้ามมมม-

 

และแล้วการร่ายเวทตอบโต้อันดุเดือดสลับกับเสียงร้องอย่างตื่นตระหนกของแรดนรกานต์ก็ค่อย ๆ ถอยห่างออกไป ทิ้งเอาไว้เพียงหญิงสาวในก้อนน้ำแข็งผู้ดำดิ่งสู่ห้วงความคิดของตนอย่างเงียบงัน

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

ณ อีกด้านหนึ่งของป่า

 

 

ตึง!

 

 “แฮ่ โฮกกกกกกกกกกก ฮึ่มมมม กรรรรรรรรรรรรรรรรร!

-ปล่อยเจ้าเปี๊ยกออกมาเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นข้าจะตามจองเวร จนพวกเจ้าไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อเลย!-

 

การโจมตีหนักหน่วงจนบาเรียบางใสประจำเขตปลอดภัยของทางระบบต้องกางขึ้น แววตาอาฆาตอีกทั้งเสียงคำรามทรงพลัง ทำให้เหล่าผู้เล่นที่แม้รู้ว่าตนจะปลอดภัยแต่ก็ยังใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ

 

“ผะ..ผมว่า มันเหมือนมินิบอสมากกว่ามอนสเตอร์ปกตินา มันจะไม่หลุดเข้ามาจริง ๆ ใช่ไหมพี่”

 

“กะ..ก็น่าจะละน่า ข้ายังไม่เคยได้ยินมาว่ามีมินิบอสถล่มเขตปลอดภัยได้มาก่อนเลย เอ่อ... ที่จริงแค่โจมตีเขตปลอดภัยก็ไม่เคยได้ยิน”

 

“โฮกกกกกกกกกกกกกก ฮึ่มมมมมมมม แฮ่!

-กลิ่นเจ้าเปี๊ยกอยู่ในนี้ชัด ๆ ยังไม่รีบพามันออกมาอีก อย่าให้ข้าเข้าไปได้นะ พวกเจ้าไม่รอดแน่ ฮึ่ย!-

 

ตึง!

 

“เอื๊อก! เอาให้ชัวร์นะพี่ ตอนนี้พวกเก่ง ๆ ก็ออกไปล่าผู้บุกรุกกันหมด เราเหลือกันนับหัวได้ ถ้ามันเข้ามาได้ล่ะก็...”

 

“มะ..ไม่รู้โว้ย ว่าแต่เอ็งแจ้งพี่เจ๋งแล้วรึยัง จะว่าไปไอ้เงาดำ ๆ ข้างหลังมันนั่นอะไรวะ อย่างกับวิญญาณอาฆาต แล้วยังเสียงหลอน ๆ นั่นอีก”

 

ปูย ปูยยยยย ปู้ยยยยยยยยยย!

 

“อะ..อ้าว ผมก็นึกว่าพี่แจ้งแล้ว งี้เราจะ..”

 

“โฮกกกกกก!

-ปล่อยเจ้าเปี๊ยกมา!”

 

“เย้ยยยยยย!

 

“แว้กกกกกกกก!

 

และแล้วในวันนั้น ทางกิลด์หงส์เพลิงก็ได้รับแจ้งเหตุอันประหลาด เหตุการณ์ที่ว่ามีมินิบอสเผ่าวิญญาณดักเข้าโจมตีผู้เล่น มินิบอสเสือขาวซึ่งมีความสามารถในการบงการจิต ทำให้เกิดอาการประสาทหลอนได้แม้จะหลบอยู่ในเขตปลอดภัย อาการหลอนที่แม้จะหนีรอดออกมาก็ยังติดตัวไปอีกหลายวันโดยไม่อาจใช้ยาใด ๆ รักษา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #754 rattawadee48 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:11

    ไรท์คะ กลับมาเถอะ
    #754
    0
  2. #752 สีดำอ่อน (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 21:03

    ยังรอออออออออออออออออออออออออออออออออออนะคะ สู้!
    #752
    0
  3. #751 þ姆êl (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 02:02
    โอ๊ยยยยยยยยยคนกำลังสนุกกลับมาอัพต่อทีค่ะ!!!!plsssss
    #751
    0
  4. #731 rattawadee48 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 22:38
    ดลับมาอ่านใหม่หลายริบแล้วนะTT
    #731
    0
  5. #730 rattawadee48 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 22:37
    รอนะคะ
    #730
    0
  6. #725 Mio26082549 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:55

    ม่านหนักนะนั่น หมั่นไส้เเปลกๆ พระเอกเคยชอบไปได้ไง บ้าดารามักๆ นายเอกก็บ้าเงิน55ปล.กุบ้าเเล้ววว555 มาต่อเร็วไรท์ กำลังมันเลย

    #725
    0
  7. #717 ^-^girl lino (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 07:01
    คิดถึง​น้องเสือขาวจริงๆ​
    #717
    0
  8. #714 0994051829 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 18:48
    น้อง-ับเข้าบทแล้ว
    #714
    0
  9. #710 supamas1845 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 17:31

    รออยู่น้าาาาา
    #710
    0
  10. #709 supamas1845 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 17:31
    หือ?!! อ้าว!!! นั่นอธิราชไม่ใช่เหรอ
    #709
    0
  11. #704 C-Chinemon (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 08:54
    วุ่นวายจริงๆ55555
    #704
    0
  12. #703 Whatever it is (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 08:12
    5555 วุ่นวายดี
    #703
    0