หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 54 : สีชมพู เปลวไฟ กับสถานะใหม่ที่ได้มาแบบงง ๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

*ลงครั้งแรก 13 มี.ค. 61

*แก้ไขคำผิด 18 มี.ค. 61

 

 

 

“เอามือออกไป!

 

“แหม... ก็มีของที่อยากได้วางล่อไว้ซึ่ง ๆ หน้าอย่างนี้ ผมอดใจได้ยังไงไหวละครับ อืม.. พอมาดูใกล้ สีชมพูสวยซะด้วย ทำไมคราวที่แล้วผมถึงไม่สังเกตนะ”

 

น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยสบาย ๆ ลดเสียงลงจนเหมือนพูดกับตัวเองในท้ายประโยค ก่อนดวงหน้าคมจะยิ่งโน้มเข้าใกล้ใบหน้าของชายหนุ่มใต้ร่าง พร้อมเอียงคอปรับองศา ทอดนัยน์ตาสีเทาลงพินิจบางสิ่งตรงหน้าอย่างอ่อนโยน ต่างจากหนุ่มผมดำที่ได้แต่กลอกดวงตาไปมาอย่างหลุกหลิก แล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่เหมือนกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่าง

 

บรรยากาศแปลกประหลาดที่ทำให้สัมภาระขนฟูในปากแรดดำต้องจ้องมองสลับไปมาระหว่างคนทั้งคู่ มองไปก็สับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก โดยเฉพาะเมื่อทั้งสองเปลี่ยนมาจ้องตากันนิ่ง ๆ เหมือนว่าแค่สบตาก็รู้ใจ!?

 

เอ่อ... สองคนนี้เค้ารู้จักกันมาก่อนรึเปล่า ทำไมดูสนิทกันจัง แล้วคุณคนนั้นเค้าอยากได้อะไรจากพี่คิมหว่า

 

ดวงตาสีฟ้าใจพินิจไปยังปลายนิ้วเรียวที่เพียรพยายามเกลี่ยไล้บนผิวแก้มของชายหนุ่มใต้ร่าง ขัดกับอาการสั่นระริกของข้อมือข้างนั้น ที่เหมือนกำลังต่อสู้กับแรงผลักต้านจากฝ่ามือของอีกคนอย่างหนักหน่วง

 

“อย่าดื้อสิครับ ที่จริง ถ้าโดนกดขนาดนี้ต้องขอร้องอ้อนผมดี ๆ สิถึงจะถูก ถ้าผมเป็นคนอื่นนี่ คุณโดนฟันไปหลายแผลแล้วนะครับ คึ ๆ แต่เอาเถอะ พยศนิด ๆ ก็น่าปราบดี เพราะงั้น... ผมขอนะครับ คุณเงาอัคคี”

 

“ไม่!!

 

เสียงปฏิเสธสวนขึ้นมาดังฟังชัด พร้อมกับใบหน้าที่สะบัดไปด้านข้างอย่างแรงของร่างข้างใต้ เมื่อรวมกับการผลักสุดกำลังด้วยอารามตกใจ ข้อมือของนักเวทหนุ่มที่เหมือนกำลังงัดคานกันอยู่กับมือใหญ่จึงได้เคลื่อน ให้มือเรียวเลื่อนพลาดจากเป้าหมายไปแตะเพียงบริเวณคางของชายหนุ่มผมดำ ส่วนใบหน้าที่เคยยิ้มเจ้าเล่ห์ของคนด้านบนก็ผละออกไปตามแรงส่ง

 

“แม้ว ม้าวววววว”

-เอ่อ ให้ผมช่วยไหมอ่า-

 

“หือ แรดเมื่อกี๊? แล้วนั่น... แมวเหมียวของท่านราชันย์?

 

เสียงร้องเล็ก ๆ ที่ดังขึ้นไม่ไกล ทำให้ชายหนุ่มนักเวทขมวดคิ้ว ตวัดนัยน์ตาสีเทาไปมองต้นเสียงที่อยู่เยื้องไปเบื้องหลังก่อนจะผงะไปเล็กน้อย เมื่อพบเงาดำน่าเกรงขามของเจ้าแรดที่เคยเห็นว่าวิ่งผ่านไปกลับมายืนนิ่งสนิทในระยะประชิด ดวงตาเล็กที่ซ่อนอยู่ใต้ไอทมิฬจ้องมองมาอย่างใคร่รู้ไร้ท่าทีข่มขู่ ส่วนแมวขนฟูสีขาวในปากแรดซึ่งชายหนุ่มเพิ่งสังเกตเห็น ก็ยอมให้คาบอยู่นิ่ง ๆ ผิดวิสัยสัตว์เล็กผู้ถูกกระทำ แถมยังส่งดวงตาใสแจ๋วจ้องมองมาอย่างอยากรู้อยากเห็นไม่ต่างกัน

 

คิ้วเรียวของชายหนุ่มด้านบนเลิกขึ้นให้กับอากัปกิริยาผิดคาดของผู้ชมที่ไม่ได้รับเชิญ พลันประกายความเข้าใจก็ฉายวาบขึ้นในดวงตาคม

 

“อ้อ! แรดนี่ก็ลูกอีกตัวของคุณสินะครับ ดูเชื่องขัดกับหน้าตาดีนะ ไม่มีหลุดแม้เศษเสี้ยวจิตสังหารให้สัมผัส ว่าแต่ นอกจากบ่วงสีชมพูที่เป็นตุ้มหูนี่แล้ว คุณยังซ่อนบ่วงอันอื่นไว้อีกเหรอครับเนี่ย ซ่อนเก่งไม่เลว คราวก่อนผมว่าผมคลำดูทุกซอกทุกมุมแล้วก็ยังเล็ดลอดไปได้ ผมล่ะอยากสำรวจร่างกายคุณอีกสักรอบจัง”

 

“ฝันไปเถอะ!

 

เสียงคัดค้านที่มาพร้อมกับแรงผลักรุนแรงจากชายหนุ่มที่เริ่มกลับมามีแรงฮึด ทำเอานักเวทด้านบนเกือบเซ ทว่า ผู้ผ่านประสบการณ์อย่างโชกโชนก็ออกแรงกดผู้ขัดขืนให้กลับลงไปนอนตามเดิมได้ทันท่วงที

 

“อย่าดื้อสิครับ เห้อ... ผมไม่อยากจะรุนแรงกับคุณเลย จริง ๆ นะ”

 

ไม่ทันสิ้นคำ นักเวทด้านบนบิดแขนขยับข้อศอกกระทุ้งเข้าใส่ลิ้นปี่ของร่างด้านใต้อย่างรุนแรง จนหนุ่มผมดำได้แต่งุ้มตัวสะบัดหน้าเชิดขึ้นอย่างเจ็บปวด

 

“อั่ก!

 

“แม้ว! ม้าว”

-เห้ย! พี่คิม-

 

และในจังหวะต่อกันนั้นเอง นักเวทหนุ่มก็โน้มตัวขึ้นเหนือคนใต้ร่าง ชะโงกหน้าไปมองลูกแก้วสีชมพูใสบนติ่งหู ก่อนเสียงครางอย่างเจ็บปวดจะดึงดวงตาคมให้เหลือบกลับมามองริมฝีปากที่เผยอออกน้อย ๆ อย่างลังเล จนชายหนุ่มอดไม่ไหว โฉบประทับจุมพิตลงอย่างแผ่วเบา พลันมือเรียวก็ฉวยโอกาสที่หนุ่มผมดำทั้งจุกทั้งอึ้ง บิดข้อมือหลุดออกจากการจับกุม เอื้อมไปปลดบ่วงประดับลูกแก้วสีชมพูออกจากติ่งหูของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลิ้งตัวไปด้านข้าง หลบวิถีโค้งขวิดของนอเป็นมันปลาบได้ทันพอดิบพอดี

 

เมื่อตั้งตัวลุกขึ้นได้ ชายหนุ่มนักเวทก็ถอยออกไปยืนห่างพลางยิ้มกริ่ม มือเรียวลูบไล้ริมฝีปากของตนสลับกับจ้องมองวัตถุสีชมพูใสในมืออย่างอารมณ์ดี ต่างกับแรดนรกานต์และแมวตัวน้อยที่ผ้าคลุมหลังสีดำบดบังทุกภาพเหตุการณ์ในช่วงวิกฤติ ได้ยินเพียงเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของชายหนุ่มซึ่งชวนให้จินตนาการถึงแต่กรณีเลวร้าย จึงได้แต่พุ่งตัวเข้าหา กวาดตาดูอาการคนเจ็บบนพื้นอย่างเป็นห่วง ก่อนแรดตัวไม่น้อยจะตัดสินใจปล่อยร่างแมวขนฟูผู้ยังไร้เรี่ยวแรง วางแหมะลงบนกล้ามเนื้อท้องหดเกร็งของพี่ชายที่ยังตาลอยอ้าปากค้าง แล้วหันมายืนคุมเชิงมองตัวต้นเหตุอย่างหวาดระแวง

 

อืม... รสชาติดี จังหวะเมื่อกี๊มีเวลานิดเดียวเอง น่าเสียดาย“

 

พูดจบ หนุ่มนักเวทก็ยืนนิ่งทำตาเคลิ้มไร้ทีท่าว่าจะขยับ ไม่สนใจกระทั่งเสียงแมวน้อยที่ร้องระงมอยู่อีกด้าน ให้เจ้าแรดที่ยืนรอเตรียมรับมือเอียงคอมองตามอย่างงงงวย

 

เหมียว มี้ ๆๆๆๆ แม้ววววววว

-พี่คิม เป็นไรมากไหมครับ เจ้านั่นตีแรงมากเลยเหรอ-

 

“คึ ๆๆ แค่จับกลับไปก็หมดเรื่อง จะได้แอบชิมอีกหลาย ๆ รอบ อ่า ลูกแก้วสีชมพูนี่ก็สวยจริง เข้ากับน้องแมวพอดีเลย กลับเข้ามาเจ้าเหมียว

 

“ม้าว มี้ ๆๆ แม้ว ม้าวววววว มี้!

-ไหวไหมครับพี่คิม ได้ยินผมไหม ตอบผมหน่อยสิ!-

 

หือออ ไม่ใช่งั้นเหรอ งั้น กลับเข้ามานี่ เจ้าแรด

 

“บะ..บู้วววว บู่ว บู้วววววววววววว”

-ปะ..ปะป๊า เจ้าสองขานั่นมันทำอะไรประหลาด ๆ ก็ไม่รู้อะ-

 

“มะ..ไม่เป็นไร พี่แค่จุก ระ..ระวังเจ้านั่นไว้ดี ๆ”

 

หนุ่มผมดำที่เริ่มได้สติเอ่ยตอบ ก่อนยกหลังมือขึ้นมาถูริมฝีปากของตนแรง ๆ จนสะเทือนถึงอาการเจ็บระบม ให้ต้องยกมือขึ้นกุมกึ่งกลางหน้าอก

 

“บู้วววววววว บู่ว บู๊ว บู้ววววววววววววววววว!

-พี่ชาย พี่ชายรู้สึกตัวแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ หนูจะปกป้องปะป๊ากะพี่ชายเอง!-

 

ชายหนุ่มนักเวทผู้ทดลองใช้บ่วงที่ยึดมาได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากก็ไม่เกิดอะไรขึ้น จนได้แต่จ้องมองต่างหูห้อยหินสีชมพูใสในมือด้วยสายตาครุ่นคิด ก่อนจะเหลือบดวงตาสีเทาไปมองชายหนุ่มที่พยายามฝืนยันกายลุกขึ้นจากพื้น โดยมีสัตว์เลี้ยงทั้งหลายคอยให้กำลังใจอยู่รอบ ๆ

 

“เห้อ... ถ้าเก็บเข้าบ่วงไม่ได้ ก็คงต้องใช้แผนเดิมสินะ”

 

ฟิ้ววว..... ป๊อก! ขลุก ๆๆๆ

 

“แม้ว... เหมียว มี้ ม้าวววว”

-อ๋อย... อะไรลอยมาจากไหนเนี่ย-

 

ในขณะที่แมวตัวน้อยกำลังนอนมองเอาใจช่วยชายหนุ่มผมดำผู้บาดเจ็บ อยู่ ๆ วัตถุกลมเล็กไร้ที่มาก็ลอยกระทบเข้าที่หน้าผากปุยแล้วกระเด้งออกไป ให้ดวงตาสีฟ้าใสต้องเหลือบไปมอง จนเห็นวัตถุทรงกลมรีเหมือนเมล็ดพืชจำนวนไม่น้อยที่กลิ้งมาตามพื้น พร้อมกับร่างดำที่ยื่นจมูกเข้าไปดมอย่างสนใจ

 

“บู๋วว บู่ว บู้ววว!

-เอ๋ นี่มันถั่วนี่ ปะป๊า อาหารล่ะ!-

 

“สัมผัสไอเวท นักเวทนั่น! กลับมา เปลวทะยาน!!

 

“เมี้ยว ๆ ม้าวววว!

-หะ เบ๊ อย่าเพิ่งอู้ จัดการมัน!-

 

“บู้วว”

-งื่อ-

 

เมื่อเห็นดาบใหญ่ถูกเรียกกลับไปหาหนุ่มผมดำผู้เป็นเจ้าของ เจ้าของผู้ใช้ดาบใหญ่ปักพื้นเพื่อยันกายพยายามฝืนยกตัวขึ้นนั่ง ทั้ง ๆ ที่มือข้างที่ว่างก็ยังกอบกุมหน้าอกที่บาดเจ็บ ชายร่างสูงในชุดคลุมดำผู้กำลังรวบรวมพลังเวทได้แต่ลอบยิ้มอย่างชื่นชม ก่อนร่างแรดทมิฬที่วิ่งใกล้เข้ามาจะเร่งให้มือเรียวชูคทาขึ้นสูงเพื่อเตรียมปลดปล่อยพลังแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบ ๆ

 

“แหม สู้จังเลยนะครับคุณเงาอัคคี แต่ส่งมาแค่แรดเด็กอย่างนี้น่ะ ทำอะไรผมไม่ได้หรอกนะครับ”

 

“น้องจา ใช้เกียรติอัศวิน!

 

“เมี้ยว!?

-หา!?-

 

“เกียรติอัศวินไง เร็วสิ!

 

“ยอมไปกับผมดี ๆ เถอะนะครับ คุณเงาอัคคี ปลุกพะ...”

 

“แม้ววว!!

-เกียรติอัศวิน!!-

 

-1 !!

 

ตัวเลขค่าเสียหายสีแดงลอยขึ้นบนหัวเป้าหมายอย่างสวยงาม พร้อมกับสถานะมึนงงที่ทำให้ชายในชุดคลุมขยับตัวหลบไปไหนไม่ได้ ไอเวทที่รวบรวมเอาไว้ เมื่อเจ้าของไร้ซึ่งจิตแน่วแน่ก็พากันกระจัดกระจายสลายไปจนหมด ให้ชายหนุ่มนักเวทได้แต่เบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง ก่อนดวงตาคู่นั้นจะยิ่งเบิกขึ้นกว่าเดิมเมื่อร่างทะมึนพุ่งเข้าประชิด แล้วก้มหน้าสะบัดนอเป็นมันปลาบขวิดงัดร่างตนลอยละล่องให้ร้องเสียงหลง

 

“หะ..เห้ยยยยยยยยย!

 

ตู้ม!

 

ร่างใหญ่ลอยละลิ่วกระแทกผนังหินเสียงดังสนั่น ชั้นหินใต้ร่างยุบเข้าไปจนเห็นเป็นร่อง ฝุ่นละอองลอยตลบ หากนั่นเหมือนยังไม่สาแก่ใจผู้ที่เคยพลาดท่า เงาอัคคีที่เพิ่งฝืนตัวลุกขึ้นมานั่งชันเข่าได้มองไปทางเป้าหมายอย่างหมายมาด ก่อนจะวาดดาบใหญ่ในมือสะบัดออกไปเต็มกำลัง

 

“คลื่นดาบไฟ!! ประกายสังหาร!! พายุศาสตรา!!

 

ฟู่ววววว...... ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนน....

 

เปลวไฟร้อนแรงหลายรูปแบบหลากเฉดสี พุ่งออกจากดาบใหญ่ ระดมไปบรรจบกัน ณ ร่างหนุ่มนักเวทในร่องหิน เกิดเป็นความวินาศสันตะโร ให้แรดนรกานต์ตัวไม่น้อยวิ่งหลบอย่างไม่คิดชีวิต จนไปยืนตัวสั่นอยู่หลังซอกหินริมผนังอีกด้าน ส่วนแมวตัวน้อยที่มหกรรมเปลวไฟเพิ่งวิ่งผ่านหน้าไปให้เห็นแบบจะจะก็นอนตัวแข็งค้าง เหงื่อกาฬไหลซึม เหลือบมองหนุ่มผมดำด้านบนอย่างหวาด ๆ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินคำพูดแผ่วเบาแต่เหี้ยมเกรียม

 

“ลาขาดล่ะ ไอ้โรคจิต!

 

“เห้ย! นั่นเสียงอะไรวะ เจ้าเหมียว เอ็งอยู่ตรงนั้นไหม ยังปลอดภัยดีรึเปล่า”

 

เสียงโวยวายที่ลอยมาจากทางเดินอีกด้านปลุกเงาอัคคีให้หลุดออกจากห้วงความคิดอันดำมืด มือหนาช้อนอุ้มแมวน้อยที่ตัวแข็งเกร็งเข้าสู่อ้อมแขน แล้วฝืนลุกยืนขึ้นทั้งที่ยังเจ็บหน้าอก ก่อนเอ่ยออกมาเสียงเบา

 

“ไปกันครับ เสียเวลามาขนาดนี้ เดี๋ยวไปเจอพวกนั้นไม่ทัน อดทนหน่อยนะครับ น้องจา คลื่นดาบไฟ!!

 

ชายหนุ่มสะบัดดาบส่งคลื่นเพลิงสว่างจ้าลงทำมุมกระทบพื้น จนก่อตัวเป็นกำแพงเพลิงสูงปิดกั้นทางเดินของช่องเขาแคบปิดท้าย ก่อนจะสาวเท้าเอื้อมหยิบเสื้อคลุมคู่ใจหลังซอกหิน แล้วเดินจากไป โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองเศษซากผลงานเบื้องหลัง

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“ยังไม่มีวี่แววของสองคนนั่นอีกเรอะ”

 

“ถ้าไม่รวมตอนแรกที่พี่คิมส่งข้อความมาเองว่าเจอศัตรู ก็ไม่มีข่าวมาอีกเลยพี่”

 

“มันหายไปไหนของมันวะ”

 

“ไอ้เม้ง! น้องกรูถึงไหนแล้วอะ น้องกรูล่ะ น้องกรู้”

 

ยังไม่ทันที่ เม้งหัวหน้าหน่วยข่าวกรองประจำกิลด์จะได้รายงานอะไรต่อ เสียงตะโกนโวยวายไม่เกรงใจสมาชิกรอบข้างก็ดังมาก่อนตัว หากเมื่อต้นเสียงมองเห็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเป้าหมายก็ชะงักฝีเท้า แล้วเผลอเดินถอยหลังไปอีกหลายก้าว

 

“เอ่อ... ไม่มีข่าวเลยครับพี่”

 

“อะไรของเอ็งวะจ๋าย ช่วงนี้เจอกันทีไรก็ทำท่าทางแปลก ๆ ตลอด มันจะอะไรกันนักกันหนา”

 

“เอ่อ ก็มัน... ก็แบบว่า คือ... เห้ย! ยู้ดดดดดด หยุดอยู่ตรงนั้นเลย ไอ้โต้ อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้นะโว้ย”

 

เมื่อเห็นเพื่อนสนิทพยายามจะเดินเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มตัวแท้งค์หลักของกิลด์ในชุดเกราะหนักก็รีบเอ่ยห้าม หากอีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าว่าจะยอมหยุด จนตัวคนห้ามต้องรีบกลับหลังหัน เตรียมวิ่งหนีซะเอง หากก็ไม่อาจพ้นมือวิหคอัคคีผู้ที่อยู่ในชุดคล่องตัวกว่าได้

 

“ปะ..ปล่อยคอกรูเดี๋ยวนี้นะโว้ย เดี๋ยวก็ได้เรื่องกันพอดี ไม่นะ ม่ายยยย”

 

“เอ็งจะแหกปากทำไม เมื่อก่อนข้าก็กอดคอเอ็งอย่างนี้ออกบ่อย มีแต่เอ็งนั่นแหละที่เดี๋ยวนี้ทำตัวแปลก ๆ”

 

“กะ..กรูขอร้องล่ะ ปล่อยกรูเต๊อะ”

 

ขุนพลเท้าไฟพยายามดึงท่อนแขนของเพื่อนที่ล็อกคอตนอยู่ออกแม้จะไร้ผล ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองอย่างอ้อนวอน หากอีกฝ่ายกลับทำเพียงขมวดคิ้วแล้วมองตรงมานิ่ง ๆ จนเสียงแหลมเล็กที่แทรกความเงียบของผู้มาใหม่ทำให้ชายหนุ่มใต้วงแขนดิ้นอย่างลนลาน เหลือกตากว้างอ้าปากกว้างเหมือนอยากกรีดร้อง

 

“พะ..พี่จ๋าย ไหนพี่จ๋ายบอกหมิวว่าข่าวนั่นมันไม่จริงไงคะ แล้วนี่มันอะไร ฮึก.. ถ้าพี่จ๋ายเบื่อหมิว จะเปลี่ยนใจไปชอบผู้ชาย จะไปชอบพี่โต้ พี่จ๋ายก็บอกหมิวตรง ๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องให้หมิวมาเห็นภาพบาดตาอย่างนี้เลย ฮึก.. “

 

“หมิว... คือว่า มันไม่...”

 

“หมิว... หมิวทนไม่ไหวแล้ว พวกเราจบกันแค่นี้เถอะค่ะ ขอให้พวกพี่โชคดี รักกันมาก ๆ นะคะ ฮือออออออ...”

 

ภาพหญิงสาวบอบบางที่หันหลังวิ่งออกไปโดยมีน้ำตานองหน้า ก่อนร่างของเธอจะสลายกลายเป็นแสงพุ่งขึ้นสู่ฟ้า ซึ่งเป็นผลจากการใช้ไอเทมเคลื่อนย้ายกลับจุดเซฟในฉับพลัน ภาพที่ทำให้ชายหนุ่มผู้โดนล็อกคอ ซึ่งกำลังเอื้อมมือหมายเข้าไปปลอบโยนปาดซับน้ำตาให้ต้องยกแขนค้าง

 

“มะ..ไม่ ไม่นะหมิว...”

 

“เอ่อ... โทษทีว่ะเพื่อน กรูไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้”

 

“หมิว หมิว... ฮือออ...”

 

“เอาน่า ถ้าแค่ได้ยินข่าวลือก็เชื่อ แค่เห็นอะไรก็คิดไปเอง ไม่เชื่อใจเข้ามาถามเอ็ง ก็แสดงว่าเค้าไม่รักเอ็งจริงนั่นแหละ แค่ผู้หญิงคนเดียว หน้าตาอย่างเอ็งนี่หาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้”

 

พูดไปวิหคอัคคีก็จับร่างเพื่อนหมุน พลิกตัวคนที่กำลังโศกเศร้าให้เข้ามาซบไหล่ตนแล้วตบหลังปลอบ หากปลอบไปได้ไม่เท่าไหร่ อยู่ ๆ ก็มีแรงมหาศาลมาฉุดกระชากร่างในอ้อมแขนจากทางด้านหลัง แถมยังเหวี่ยงร่างใหญ่ในชุดเกราะหนักจนปลิวกระเด็นไปอีกหลายเมตรก่อนจะล้มลงกองกับพื้น ให้ชายหนุ่มหัวหน้ากิลด์ที่ยังคงยกมือค้างต้องมองตามอย่างอึ้ง ๆ หากที่ทึ่งยิ่งกว่าก็คือสัมผัสแรง ๆ ให้รู้สึกเจ็บแสบที่พุ่งกระทบแก้มข้างหนึ่งของตน

 

เพียะ!

 

แรงตบที่แม้จะไม่ขึ้นค่าความเสียหาย แต่ก็เล่นเอาหัวหน้ากิลด์หนุ่มมึนงงสมองไม่ทำงาน ต้องสะบัดศีรษะเรียกสติยกใหญ่ ก่อนน้ำเสียงเย็นชวนเสียวสันหลังจะดังขึ้น ฉุดดึงทุกการรับรู้ให้กลับมาแจ่มชัด

 

“พี่โต้ หลักฐานคาตาขนาดนี้ แสดงว่าเรื่องที่เค้าลือกันนั่น จริงสินะคะ”

 

“เรื่องไหนน่ะแพร พี่ว่า เวลามีอะไรพี่ก็เล่าให้เราฟังทุกอย่างนะ”

 

“หึ! ก็เรื่องที่ลือกันไปทั่วว่าพี่โต้เป็นเกย์ แล้วก็คบอยู่กับพี่จ๋ายไงล่ะ ถึงแพรจะไม่ค่อยเข้าเกม ไม่ค่อยมีคนรู้จักในนี้ ก็ไม่ใช่ว่าแพรจะไม่ได้ยินข่าวนะ!

 

“ก็มันไม่จริงนี่ พี่ก็เคยเล่าให้เราฟังแล้วไง”

 

“ที่พี่เล่าให้แพรฟังแบบผ่าน ๆ แล้วก็หาทางเลี่ยงเปลี่ยนเรื่องน่ะเหรอ หึ! ข่าวนี้นี่ขนาดพี่ปิงยังออกมายืนยัน พี่ยังจะหลอกแพรว่ามันไม่จริงอีกเหรอคะ”

 

ข้อหาใหญ่ที่หญิงสาวกล่าวออกมาพร้อมส่งดวงตาเหยี่ยวมองจิก ทำให้ชายหนุ่มผู้โดนข้อมูลจริงที่ยากต่อการอธิบายสาดใส่หน้าอ้ำอึ้งคิดคำปฏิเสธ

 

“นั่น... ไอ้ปิงมันก็แค่เข้าใจผิดไปเองน่า”

 

“แต่พี่ก็ยังทั้งโอบทั้งกอดพี่จ๋ายอย่างนี้ ถึงพี่ไม่เป็น ใคร ๆ เห็นเค้าก็คิดว่าพี่เป็นกันทั้งนั้น แล้วพี่จะให้แพรทนโดนคนอื่นพูดลับหลังว่าคบกับเกย์ โดนเกย์หลอกอยู่อย่างนี้เหรอคะ แพรเป็นใคร ทำไมเรื่องนี้แพรต้องทน!

 

“แล้วแพรจะให้พี่ทำยังไง ก็พวกนั้นมันเอาไปพูดกันมั่ว ๆ กันเอง!

 

“ปากแข็ง! หลักฐานก็เห็นอยู่ทนโท่ ยังจะมาเถียงข้าง ๆ คู ๆ อีก พี่ก็แค่เสียดายตำแหน่งแฟนดาวคณะอย่างแพรก็แค่นั้นแหละ!

 

“ใครมันจะไปเสียดายเรื่องแค่นั้นวะ เออ! พี่ชอบจ๋าย พี่เป็นเกย์เอง คบกับจ๋ายอยู่ด้วย พอใจแล้วใช่ไหม!

 

“หึ! ในที่สุดก็ยอมรับแล้วสินะ คนหลอกลวง จากนี้ไปเราทางใครทางมัน”

 

เพียะ! เพียะ! ปึก!

 

หลังจากฝากรักเป็นรอยตบอีกสองทีซ้ายขวา จนหนุ่มหัวหน้ากิลด์ทั้งมึนทั้งหน้าชาไปเป็นแถบ หญิงสาวดีกรีดาวคณะก็หมุนตัวปล่อยลูกเตะก้านคอทิ้งท้าย ทำเอาชายหนุ่มร่างหนาลงไปนอนนับดาวบนพื้นอย่างหมดสภาพ

 

“เห้ย! เป็นไรมากไหมพี่”

 

“อูยยยย... ผู้หญิงอะไร โหดเป็นบ้า แถมยังไร้เหตุผลสิ้นดี ข้าหลงชอบไปได้ยังไงวะเนี่ย”

 

“เอ่อ... แต่เมื่อกี๊ที่พี่พูด จริงเหรอครับ”

 

หน่วยข่าวกรองประจำกิลด์เอ่ยถาม ดวงตาเป็นประกายวาววับจับจ้องใบหน้าหัวหน้ากิลด์บนพื้น ผู้ที่กำลังนั่งสะบัดหัวขับไล่ความมึนงง

 

“อะไรวะ อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน เอ็งก็รู้ ข้าน่ะคนจริง พูดจริงทำจริง!

 

และแล้วเย็นวันนั้น คลิปเสียงแจ่มชัดที่ได้รับการตัดต่ออย่างประณีต บอกเล่าถึงการเปิดเผยความในใจพร้อมระบุสถานะปัจจุบันของหัวหน้ากิลด์ผู้เปิดเผย ก็ถูกเผยแพร่ผ่านบอร์ดกิลด์อย่างเป็นทางการโดย เม้งหัวหน้าหน่วยข่าวกรองของกิลด์ผู้เชื่อถือได้ ข่าวที่ทำเอาจ๋ายผู้เพิ่งฟื้นตื่นจากอาการอกหักร้องโหยหวน

 

“นี่มันอะไรวะเนี่ย ไอ้โต้ เมิงทำอารายลงปายยยยยยย”

 

“เออน่า ไหน ๆ ทั้งข้าทั้งเอ็งก็อกหักกันทั้งคู่ พวกผู้หญิงก็โลเลน่ารำคาญแถมเข้าใจยากซะขนาดนั้น หน่วยข่าวก็พลาดประกาศอะไรผิด ๆ ไปแล้ว ไหน ๆ ก็ไหน ๆ พวกเราก็ลองคบกันดูละกัน ไม่เห็นมีอะไรเสียหายนี่หว่า”

 

“ม่ายยยยยยยยยยยยย.......”

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #708 supamas1845 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 16:43
    นาทีนี้ควรจะสงสารจ๋ายดีมั้ย ฮา
    #708
    0
  2. #621 Nm'mi (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 22:42
    ขำหนักมากกระแสจิ้นมันแรงจริงๆ แรงจนแฟนนึกว่าคู่จิ้นคบกันจริงๆ สงสารเฮียจ๋ายเมื่อเฮียโต้เล่นประชดลากคู่จิ้นดิ่งลงเหวเลยที่เดียว 55555
    #621
    1
    • #621-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:27
      นั่นสิน้า พี่จ๋ายแกอุตส่าห์ระวังตัวแล้วเชียว
      #621-1
  3. #618 Fantasy World (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 16:03
    อีกคู่ก็มาแล้วหุหุ
    #618
    1
    • #618-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:32
      ถ้าเป็นคู่พี่จ๋าย คู่นี้เค้ามีข่าวกันมาตั้งนานแล้วน้า~*
      #618-1
  4. #617 Atk. S. (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 14:25
    น่าสงสารพี่จ๋าย5555
    #617
    1
    • #617-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:33
      นั่นสิ แต่ก็มีพี่โต้ไปโอ๋ปลอบแล้วไง เนอะ!
      #617-1
  5. #616 phonphimon0123 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 11:19
    ต่ออออ
    #616
    1
    • #616-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:33
      เค้าจิพยายามนะ
      #616-1
  6. #615 Whatever it is (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 08:39
    5555 อีกคู่นี่มายังไง
    #615
    2
    • #615-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:34
      มาโดยแรงผลักดันของกระแสพลังงานสีม่วงเข้มข้นไม่ทราบที่มาในกิลด์งับ
      #615-1
  7. #614 sakiritakara (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 06:20
    โอ้ยยยย ฮาอะ
    #614
    1
    • #614-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:35
      แหม หัวเราะเบา ๆ จิ เดี๋ยวพี่จ๋ายงอล
      #614-1
  8. #613 C-Chinemon (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 06:19
    พี่จ๋ายผู้น่ายสงสาน...
    #613
    1
    • #613-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:37
      ใช่มะ น่าสงสารมาก โดนกระแสพลังงานสีม่วงแทรกซึมทำเอาชีวิตพลิกผันเลย
      #613-1
  9. #612 takashi0 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 02:44
    ม่ายยยยยน้าาาาาาพระเอก(?)เราโดนจูบ ม่ายยยยยย😭😭//ทำไมทำอย่างงี้ รอนะครับบ สนุกมากอินจนเพี้ยนเลย(ตัวเอง)55555
    #612
    1
    • #612-1 sunshadow(จากตอนที่ 54)
      14 มีนาคม 2561 / 21:39
      จะใช้ชีวิตให้คุ้มค่า ก็ต้องลองรสชาติประหลาด ๆ ดูบ้าง เนอะ! หึ ๆๆ
      #612-1