หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 48 : เตะ เหยียบ กระทืบ!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    23 ม.ค. 61


 

“นี่ไอ้ตูบมันยังไม่เข้าเกมมาอีกรึไง เมื่อวานกูก็อุตส่าห์ย้ำแล้วว่าให้รีบมา เดี๋ยวเหอะ ถ้ามาสาย กูจะปลดมันแล้วให้ไอ้ท็อปขึ้นเป็นหัวตี้แทนซะให้เข็ด”

 

ชายหนุ่มร่างใหญ่ในชุดเกราะอัศวินเต็มยศบ่นอย่างหัวเสียมาจากทางด้านหลัง ให้เหล่าสมาชิกผู้กำลังยืนแจกสารพัดยาฟื้นพลังหลังโต๊ะยาวหันมามอง

 

“เย็น ๆ อย่างนี้ก็คงรถติดละมั้ง ใจเย็นน่าไอ้ศักดิ์ อีกตั้งวันกว่า ๆ ถึงจะเริ่มเปิดศึก มันคงมาทันอยู่แหละ เอ้า! คนต่อไปเข้ามา นักเวทตี้หลักใช่ไหมเราน่ะ เอ... ตี้นักเวทตี้หลักเหมือนจะต้องให้ ยามานาขวดใหญ่... อืม...”

 

พูดไป หนุ่มร่างสูงในชุดอัศวินก็หันไปก้ม ๆ เงย ๆ มองหาของที่ต้องการบนชั้นวางยาสารพัดสีด้านข้าง

 

“วันกว่า ๆ นี่มันแค่ชั่วโมงนิด ๆ นะมึง แถมรอบนี้เราเป็นคนกันไม่ได้เป็นคนตีบ้านเหมือนรอบที่แล้ว กว่าจะเช็คคน กว่าจะประชุมแผน วางคนประจำจุด มาเฉียด ๆ เดี๋ยวก็ได้เละพอดี รอบนี้ไอ้พวกพันธมิตรถึงกับลงทุนซื้อค่ายจุดเกิดสำรองเอามาตั้งหน้าเมืองรอแล้วด้วย ถึงเวลาเมื่อไหร่ พวกมันเริ่มบุกเลยแน่!

 

“ใช่พี่ แถมตี้พี่แกดันเป็นกองหน้า ผมจำได้ คราวที่แล้วดันมาเปลี่ยนแผนจะใช้จารึกพรางตัวกันครึ่งชั่วโมงสุดท้าย ผมนี่ทั้งวิ่งหาของทั้งตามแจกให้แทบไม่ทัน อะนี่ของนาย ครบนะ เฮ้ย! พี่ หยุดเลย รอบนี้เรามีโควตายามานาใหญ่ของนักเวทแค่คนละ 80 แจกเกินไปกี่คนแล้วเนี่ย เดี๋ยวของก็ไม่พอแจกพอดี”

 

เมื่อเห็นหนุ่มในชุดอัศวินยกลังยาฟื้นพลังเวทขึ้นมาแล้วเลื่อนให้ทั้งหมด หนุ่มนักปรุงยาด้านข้างถึงกับร้องลั่นด้วยความตกใจแล้วกระโดดตะครุบลังใหญ่อย่างหวงแหน

 

“อ้าว ทุกทีไม่ใช่คนละ 100 เรอะ”

 

“เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่รอบนี้ ใครก็ไม่รู้ ดันไปมีเรื่องกับมาเฟียการค้าอย่างพวกกิลด์คาราวาน งบที่ให้มาน่ะ หามาได้แค่นี้ก็บุญแล้วพี่ นี่ขนาดผมกับเพื่อนช่วยกันทำยามาเสริมแล้วด้วยนะ ถ้าของไม่พอ พวกพี่ก็เปิดหน้าต่างร้านค้าซื้อของแคช [1] มาแจกเองก็แล้วกัน”

 

พูดไปก็หันมาจ้องหน้า ใครก็ไม่รู้ ทั้งสองที่ตนกล่าวพาดพิงถึง จนหนึ่งใน ใครก็ไม่รู้ ร้อนตัว รีบปฏิเสธอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

“เฮ้ย ๆๆ ไม่ใช่ความผิดพวกข้านะโว้ย อยู่ ๆ ไอ้พวกพันธมิตรนั่นก็ดันอยากมีเรื่อง พวกข้าก็แค่สนอง ส่วนพวกคาราวาน... ก็แค่ลูกหลงนิด ๆ หน่อย ๆ ก็เห็นอยู่ว่าคนตีกัน พวกมันไม่ยอมหลบกันเองนี่หว่า เวรละ กันบ้านอย่างงี้นักเวทเป็นทีมดาเมจหลัก ซดยาเป็นว่าเล่นซะด้วย จะรอดไหมวะเนี่ย เงินตรู...”

 

เมื่อเห็นเพื่อนรวมชะตากรรมเริ่มตาลอย ยกมือลูบกระเป๋าตังป้อย ๆ ศักดิ์ หรือ ‘ดาบศักดิ์สิทธิ์’ หัวหน้ากิลดิ์อาชาทมิฬ ใครก็ไม่รู้ อีกคนจึงเอ่ยขึ้นมา

 

“มึงวางใจเถอะ กูมีแผน หึ ๆ”

 

หากยังไม่ทันให้ใครได้ถามต่อ ชายหนุ่มในชุดทะมัดทะแมงสีดำปิดหน้าปิดตาบ่งบอกยี่ห้อโจรก็วิ่งเข้ามารายงาน

 

“พี่ศักดิ์ พวกไอ้ปวยเล้งที่พี่บอกให้มันออกกิลด์ไปเป็นหน่วยก่อกวนมันมารอหน้ากิลด์พี่ มันถามว่าจะเบิกของได้ที่ไหน”

 

“วะ! มาหน้ากิลด์งี้เดี๋ยวก็แผนแตกพอดี บอกให้มันไปเปิดห้องส่วนตัวในร้านน้ำลายสอ รอเลย เดี๋ยวกูหยิบของแล้วจะตามไป”

 

“ครับพี่”

 

“อ๋อ! พี่จะให้ไอ้แสบพวกนั้นไปก่อกวนเหรอ ผมก็ว่าอยู่ว่าพวกมันจะออกกิลด์ไปทำไมยกแก๊ง หึ ๆ งี้ก็มันดิ”

 

รุ่นน้องนักปรุงยากระเซ้าพร้อมกับทำหน้าเจ้าเล่ห์

 

“แหงอยู่แล้ว มึงจัดของก่อกวนมาเลย ขอชุดใหญ่!

 

“รอบนี้แผนแบบไหนพี่ ก่อกวนกลางดง ลอบตลบหลัง หรือตีสองหน้า”

 

“หึ ๆๆ ไอ้พวกนั้นมันชอบเล่นใหญ่ กูเลยกะให้มันก่อกวนกลางดงให้สะใจไปเลย”

 

“เจ๋ง! จัดไปอย่าให้เสีย!!

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

ปิ้ว ๆๆๆ

 

“มิ มี้...........”

-อั่ก อ๋อย...........-

 

หลังจากถูกระดมยิงด้วยกระสุนน้ำชุดใหญ่ กระต่ายขนฟูตัวจ้อยที่ทำได้เพียงมองหาที่มาของกระสุนร้ายอย่างงุนงง ก็ลงไปนอนกลายเป็นซากบนพื้นหญ้า พร้อมกับเกลียวแสงวิ่งวนรอบตัวปลาน้อยในลูกบอลน้ำและร่างที่ขยายขนาดขึ้น

 

“อ๊ะ! อัพแล้ว เก่งมาก มุ้งมิ้ง!!

 

ปลาตัวน้อยเจ้าของนาม มุ้งมิ้ง ว่ายเฉิดฉายไปรอบลูกบอลน้ำ ก่อนจะหันมาอมฟองอากาศจนกระพุ้งแก้มพองออกอย่างน่ารัก ให้ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลมองตามอย่างเคลิ้ม ๆ หากเสียงทุ้มต่ำแปลกประหลาดก็ดังขึ้นมาขัดความสุนทรีย์

 

“บู่ บู้วววววววววววว”

-ปะป๊า เจ้าตัวฟู ๆ นั่นมันกระโดดมากัดหนูไม่ได้แล้วใช่ไหมอะ-

 

“เฮ้อ... มันตายแล้ว ไป วิ่งไปเก็บซากมันไป เบ๊”

 

สิ้นเสียง แรดน้อยนาม เบ๊ ก็ขยับขาสั้น ๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กไปยังซากกระต่ายขนเทา แล้วเอานอทู่ ๆ เกี่ยวซากกระต่ายโยนขึ้นในอากาศ ก่อนจะใช้เป้ใบใหญ่บนหลังแตะรับอย่างแม่นยำ สมกับที่ฝึกทำมาแล้วหลายสิบครั้ง

 

“บู้วว บู่ บู้ววววววววว”

-หนูเก็บเสร็จแล้วปะป๊า ชมหนูมั่งจิ ๆ-

 

“เอ่อ... เก่งมาก เบ๊”

 

คำร้องขอที่ทำเอาชายหนุ่มผมสีน้ำตาลทำหน้าเซ็งก่อนเอ่ยชมไปแกน ๆ หากร่างดำกลับหลับตาพริ้ม เอียงใบหน้าไปด้านข้างแล้วยืนบิดตัวไปมาอย่างเขินอายขัดกับไอดำทะมึนที่พลิ้วไหวอยู่รอบตัว ให้ดวงตาสีฟ้าใสที่บังเอิญเหลือบมาเห็นภาพชวนสยองต้องรีบเรียกสายตาของตัวเองกลับอย่างเร่งด่วน ก่อนพยายามหาเรื่องอื่นทำเพื่อให้ลืมเลือนภาพเมื่อครู่ไป

 

“เอ่อ... รู้สึกว่าเก็บกระต่ายขนเทาจะเวลขึ้นช้าแล้วนะ ปะ..ไปหาตัวเก่งกว่านี้เก็บกันดีกว่า ดูจากแผนที่ ถ้าเดินไปข้างหน้าอีกหน่อยจะมีทุ่งหญ้าด้วย!

 

“บู้ววว”

-ไปค่ะ ๆ ไป-

 

ชายหนุ่มน้อยชุดชาวนารีบสาวเท้าหนีต้นเหตุภาพหลอน เดินนำไปในทิศของทุ่งหญ้าตามแผนที่ โดยมีบอลน้ำลูกใหญ่ลอยตุ๊บป่องอยู่เยื้องเหนือศีรษะ พร้อมกับลูกแรดนรกานต์ตัวไม่น้อยที่วิ่งอย่างอารมณ์ดีตามมาติด ๆ คณะเดินทางแปลกประหลาดเดินผ่านพุ่มไม้สูงสลับซับซ้อนดั่งเขาวงกต จวบจนได้ซากกระต่ายระหว่างทางมาอีกหลายตัว ทั้งหมดก็เดินพ้นเงาแมกไม้เข้าสู่อาณาเขตของทุ่งหญ้ากว้าง

 

ทุ่งหญ้าโล่งกว้างโปร่งสบายมีดอกหญ้าพลิ้วไหวตามสายลม ช่างตรงกันข้ามกับความอึดอัดของพุ่มไม้หนาทึบก่อนหน้า ทำให้มนุษย์เพียงคนเดียวในคณะเดินทางยิ้มออกมาอย่างเบิกบาน แล้วเริ่มสะบัดแข้งสะบัดขาเหมือนเตรียมพร้อมจะออกวิ่งเข้าใส่ทุ่งโล่งตรงหน้า ส่วนสมาชิกที่เหลือก็ระริกระรี้ในแบบฉบับของตัวเอง ปลามังกรตัวเล็กว่ายวนส่งดวงตาใสแจ๋วจ้องมองทิวทัศน์รอบลูกบอลด้วยความสนใจ ส่วนแรดตัวไม่น้อย วิ่งอุ้ยอ้ายเข้าไปกลางดงหญ้าแล้วเขมือบดอกไม้สีสวยเข้าปากไปแล้ว

 

“เอาล่ะ งั้นเราก็เก็บเลเวลแถว ๆ นี้ก็แล้วกัน เห... มอนสเตอร์ตรงนั้น เหมือนจะเป็นกวางแฮะ หืม... ข้างหลังนั่น ฝูงใหญ่ไม่ใช่เล่น งานนี้ได้เปอร์เยอะกว่ากระต่ายเมื่อกี๊แน่ ๆ”

 

เมื่อมองเห็นเป้าหมาย ชายหนุ่มก็เผยรอยยิ้มกว้างแล้วออกวิ่งจนหางเป็นพวงสะบัดพลิ้วเป็นจังหวะ หากยิ่งวิ่งเข้าไปใกล้ ลางร้ายก็เหมือนจะค่อย ๆ ปรากฏ เมื่อชื่อกวางใบไม้ผลิเหนือศีรษะสัตว์อสูรทั้งฝูงยามหนุ่มน้อยวิ่งเข้าไปในระยะ โผล่ขึ้นเป็นสีแดงฉานส่งสัญญาณอันตราย แถมเหล่ากวางที่ดูไกล ๆ เหมือนจะตัวเล็กน่ารักก็กลับกลายเป็นกวางร่างยักษ์สูงเกือบสองเมตร ยิ่งประกอบกับดวงตาไม่เป็นมิตรที่หันมองมาก็ทำให้ชายหนุ่มเริ่มชะลอฝีเท้าลง หากก็เหมือนจะสายเกินไป

 

ปิ้ว... ปิ้ว ๆๆๆ

 

เมื่อปลามังกรตัวน้อยเห็นว่าเหยื่อเข้ามาอยู่ในรัศมี ก็เริ่มระดมยิงกระสุนน้ำอย่างที่เคยทำ ส่งผลให้กวางระวังภัยร่างยักษ์เซถลาแล้วร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

 

“อู้! อูกกกกกกกกกกกกกก”

-อึก! อูยยยยยยยยยยยยยย-

 

เสียงโหยหวนที่เหมือนจะแช่แข็งทุกการเคลื่อนไหวให้ช้าลงจนกลายเป็นหยุดนิ่ง รวมไปถึงเท้าเล็ก ๆ ของมนุษย์เพียงหนึ่งเดียว ก่อนสัญญาณระวังภัยในหัวหนุ่มน้อยจะร้องลั่น เมื่อดวงตาสีน้ำตาลเข้มของกวางทั้งฝูงที่เคยจ้องอยู่บนร่างเซ ๆ ของเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน แล้วหันพรึ่บมามองเด็กหนุ่มเป็นตาเดียว พร้อมกับเสียงกู่ร้องประสานอย่างกึกก้อง

 

“โอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

-ศัตรู ฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนนนน!!-

 

โดยไม่ต้องใช้สูตรคำนวณตรรกะหรือความน่าจะเป็นใด ๆ ร่างในชุดชาวนาก็กลับหลังหันแล้วใส่เกียร์หมาวิ่งออกมาอย่างไม่คิดชีวิต หากเหมือนปลาน้อยร่วมทีมจะไม่ยอมทิ้งจิตวิญญาณนักล่า ยังคงส่งกระสุนน้ำระดมยิงฝูงกวางคลั่งที่วิ่งตามมาอย่างต่อเนื่อง ยิ่งโหมกระพือความร้อนระอุให้แผ่ไปทั่วฝูงที่วิ่งตามมาเบื้องหลัง

 

“โอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...”

-ฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนนนนนน...-

 

ปิ้ว ๆๆๆ

 

“อูกกกกก โอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก........”

-อั้กกกกก ฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนนนนนน........-

 

หากฝีเท้าแมวในร่างมนุษย์หรือจะเทียบฝีเท้าฝูงกวางสูงเกือบสองเมตรผู้กำลังคลั่ง ในที่สุดกวางแถวหน้าก็เข้าถึงตัวร่างเล็ก เขาแหลมขวิดตวัดจนหนุ่มในชุดชาวนาลอยคว้างหมุนกลางอากาศหลายตลบพร้อมกับบอลน้ำลูกใหญ่ ก่อนจะกระเด็นไปหล่นแหมะบนพื้นชายทุ่งหญ้า

 

“แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

 

ตุ้บ!

 

“แอ้ก! อูยยยยยยยยย มึน”

 

แม้ตำแหน่งที่หนุ่มน้อยหล่นแหมะจะอยู่ห่างไกลออกมา ทำให้พ้นระยะสายตาของกวางส่วนใหญ่ จนพวกมันสงบลง หลุดออกจากอาการคลั่งแล้วเดินจากไป หากกวางแนวหน้าจำนวนไม่น้อยก็ยังคงห้อตะบึงเต็มฝีเท้าเข้าหาร่างที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ในวินาทีวิกฤติ แรดนรกานต์ผู้มีดอกหญ้าคาอยู่เต็มปากได้แต่มองเหตุการณ์อย่างตกตะลึง เมื่อฝีกีบแรกของกวางตัวหน้าเหยียบเข้ากลางหลังของผู้ที่ตนเรียกว่าเป็นบิดา ให้เสียงร้อง แอ้ก ดังสะท้านไปถึงบึ้งลึกของจิตใจ ก่อนกีบที่สองที่เหยียบเข้าเต็ม ๆ กลางหางจะทำให้ร่างบนพื้นร้องโหยหวน

 

“จ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

 

เสียงร้องของเด็กหนุ่มดังก้องยาวนานจนดอกหญ้าร่วงหล่นออกจากปากเล็ก จากนั้นภาพกีบที่สาม สี่ ห้าก็ยิ่งตอกย้ำ จนดวงตากระจิ๋วหลิวของแรดน้อยค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ไอดำวูบไหวแผ่ขยายพลุ่งพล่าน เข้าสู่โหมดคลั่งเต็มตัว

 

ร่างทมิฬสะบัดหน้าพ่นเศษดอกหญ้าในปากไปด้านข้าง ร่างใหญ่สั่นสะท้านไปคู่หนึ่งแล้วระเบิดเพลิงกาฬออกลุกท่วมร่าง ขาหน้าสั้น ๆ ย่องอให้ตัวโน้มตัวลง ก่อนร่างอุ้ยอ้ายจะกระโจนอย่างหนักหน่วงวิ่งเข้าใส่ฝูงกวางคลั่ง เมื่อเข้าถึงระยะ เท้าแข็งแกร่งก็ทั้งถีบทั้งเตะทั้งเหยียบย่ำ นอทู่แต่ทรงพลังสะบัดขวิดร่างใหญ่กว่าจนกระเด็น รวมไปถึงเพลิงกาฬสีดำที่เผาไหม้ได้แม้ชั้นผิวหนังหนาของกวางใบไม้ผลิ

 

เมื่อสัมผัสได้ถึงรังสีเพลิงทมิฬ เหล่ากวางที่เริ่มหายจากอาการคลั่งก็พากันหวาดกลัว ถอยร่นวิ่งกลับไป ส่วนพวกที่บาดเจ็บหนีไม่ไหวก็โดนแรดตัวไม่น้อยวิ่งเข้าชนแล้วเหยียบซ้ำให้กลายเป็นซากอยู่บนผืนหญ้า แรดนรกานต์คลั่งวิ่งวนไปมารอบร่างที่นอนร่อแร่หมดสภาพอยู่บนพื้น สลับกับเกลียวแสงที่โผล่ขึ้นวิ่งล้อมรอบร่างทะมึนเป็นระยะดั่งเป็นลูปที่ไม่รู้จบ 

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

วิ้งงงง.....

 

“อูยยย... เราเป็นอะไรไปเนี่ย”

 

เกลียวแสงสีทองระยิบระยับบ่งบอกการเพิ่มระดับวิ่งวนรอบร่างบนพื้น พร้อมเข้าฟื้นฟูพลังชีวิตที่แทบว่างเปล่าให้กลับมาเต็มหลอด อาการอ่อนล้าที่จางหาย ทำให้ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลที่หมดสภาพอยู่ในภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่นเริ่มรู้สึกตัว มือเรียวค่อย ๆ ดันยกร่างตนขึ้นจากพื้น หากดวงตากระจิ๋วหลิวบนเงาดำมืดในระยะประชิดก็ทำเอาเกือบช็อกให้กลับไปนอนสลบดังเดิม

 

เฮือก!

 

“บู่ววววว... บะ บู้ววววววว!

-ปะป๊า... ปะป๊าของหนูฟื้นแล้ว!-

 

เมื่อเงาดำเคลื่อนถอยออกไปจึงเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของแรดนรกานต์ ร่างที่ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด นอดำเป็นมันปลาบก็ดูยาวขึ้นจนให้ความรู้สึกอันตราย หากสิ่งที่ชายหนุ่มรับไม่ได้ถึงขั้นผวาคือท่วงท่าสุดล่อแหลมที่ตนกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ใต้ท้องให้แรดยืนคร่อมเช่นนี้

 

เร็วเท่าความคิด หนุ่มน้อยชาวนาก็สะดุ้งกระถดตัวถอยออกมาตั้งหลัก ก่อนจะเหลือบซ้ายแลขวาหันมองสถานการณ์ไปรอบ ๆ ในระยะสายตานั้นไม่มีเงาของศัตรูหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่ตัวเดียว มีเพียงร่องรอยการต่อสู้ที่ดูจะค่อย ๆ จางหายด้วยระบบฟื้นฟูของเกม หากร่องรอยแม้จาง ๆ ก็มากพอให้เจ้าของผมสีน้ำตาลหวนนึกถึงภาพสุดสยองที่ตนมองเห็นก่อนจะสลบไป ภาพร่างแรดดำทะมึนดวงตาสีเลือดที่มีไฟดำลุกท่วม กำลังกระทืบซากกวางซ้ำ ๆ อย่างไร้ความปรานี

 

“บู้วววววววววววว บู่ววววววววววววววว บู้ววววววววววววววววววววววววววววววว”

-ปะป๊าหลับไปนานเลย พวกเขาแหลมมันทำปะป๊าเจ็บ นะ..หนูเลยเหมือนจะเผลอเหยียบพวกมันจนแบน แต่หนูเก็บพวกมันใส่กระเป๋าหมดแล้วนะคะ หนูเก่งมั้ย ปะป๊า หนูเก่งมั้ย-

 

เฮือก!

 

“กะ..เก่งจ้า”

 

เสียงตอบสั่น ๆ ก่อนจะถดตัวถอยหลังไปอีกช่วงใหญ่ รีบควบคุมบอลน้ำที่ปลาน้อยคู่ใจสลบอยู่มาซ่อนด้านหลัง แล้วจ้องมองอย่างระแวดระวังไปยังเจ้าแรดดำทะมึนผู้กำลังยืนหลับตาพริ้มบิดร่างป้อม ๆ ไปมาอย่างขวยเขิน

 

พะ..พ่อครับ ผมเก็บตัวอะไรมาเลี้ยงครับเนี่ย ฮืออออ...

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

หมายเหตุ 

 

[1] ของแคช (Cash item) ไอเทมที่ต้องใช้เงินจริงภายนอกเกมซื้อจากทางร้านค้าของระบบเกม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #619 Nm'mi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 18:00
    ได้ของดีดันไม่เห็นค่าอ่ะ ลำเลียงสุดๆดูแต่รูปร่าง น้องแรดออกจะน่ารักตัวแท้งค์ชั้นอ๋องเลย
    #619
    1
    • #619-1 sunshadow(จากตอนที่ 48)
      14 มีนาคม 2561 / 21:31
      นั่นสิ ๆ แต่หน้าตาแบบแรดนี่... จัดว่าน่ารักเหรอ
      #619-1
  2. #606 มายเนมอีส... (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:22
    สงสารแรดอะ มันแค่หน้าตาไม่อำนวยเท่านั้นเอง น้องจาอย่าลำเอียงสิ
    #606
    1
    • #606-1 sunshadow(จากตอนที่ 48)
      4 มีนาคม 2561 / 23:40
      นั่นสิน้า~*
      แต่แรดมันกินไม่ได้นี่
      #606-1
  3. #565 ดิวดิ้ว (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:46
    แรดน้อยไม่กลอยใจ สามสี ของเราเท่าไหร่
    #565
    0
  4. #543 Whatever it is (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 22:45
    สงสารแรดน้อยอะ ออกจะน่ารัก
    #543
    0
  5. #542 เต่าหมุน^0^ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 14:42
    555 แรดน้อยเป็นสาว จาจาการดูแลเด็กผู้หญิงต้องใส่ใจและอ่อนโยนนะ!
    ก่อนอื่นชื่อน่ารักๆมีตั้งมากมายไม่ยอมเรียกกัน
    #542
    0
  6. #541 hanatsuki33 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 13:19
    น่าสารน้องแรดออก น้องจาทำไมไม่เอ็นดูน้องอย่างเท่าเทียมหน่อยสิ จาใจร้ายอ่ะ
    #541
    0
  7. #540 Atk. S. (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 08:55
    หนูเก่งจะตาย ชอบหนูหน่อย
    #540
    0
  8. #539 RajitpitSupo (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:51
    น้องแรดน้อยน่ารักจะตายไป ทำไมไม่ชอบน้อง ใจร้ายมาก
    #539
    0
  9. #538 C-Chinemon (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:33
    หนูแรดน่ารักจังเลยยยย~ ชื่อหนูปลาเป็นชื่อเดียวกันกับสัตว์เลี้ยงในเกมของเราเลย
    #538
    0
  10. #537 caramell (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:16
    สองมาตรฐานมากลูก55555
    #537
    0