หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 3 : โจรลักพาตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 312 ครั้ง
    29 พ.ย. 60

*ลงครั้งแรก 5 พ.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 29 พ.ย. 60

 

 


เมี้ยววววววววววววววววว...................

 

-เสียงอะไรน่ะฟังแล้วหดหู่เป็นบ้า อ่า...ช่างเถอะ ว่าแต่เอ็งจะแยกตัวออกไปงั้นเหรอ แค่เรื่องผู้หญิงคนเดียว อย่าให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลยน่า ทางนี้ก็ต้องการคนช่วยอยู่ด้วย ตอนนี้พวกข้าได้เบาะแสสุดท้ายของสัญลักษณ์ประจำปราการศิลาปราชญ์แล้ว อีกไม่นานกิลด์เราก็คงได้เปิดเควสท์ประดับสัญลักษณ์ ถ้าสำเร็จ พวกเราก็จะได้มีเมืองอย่างที่ฝันกันไว้ ลุยด้วยกันมาแต่แรก ก็น่าจะไปด้วยกันคนจบ ขาดนายไปคน ดาเมจทีมเราคงหายไปเยอะ-

 

“จากวันนั้น ฉันไม่สนิทใจที่จะอยู่ร่วมกิลด์กับมันอีก ฝากขอโทษเจ้าพวกนั้นด้วยแล้วกัน ตอนนี้คนในกิลด์ก็ไม่ได้น้อยเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ฉันรู้ว่าพวกนายหาคนมาแทนฉันได้ ขอช่วยเรื่องอื่นจะดีกว่า”

 

-เฮ้อ ไม่ได้จริง ๆ สินะ เอาเถอะ ก็โดนหักหลังซะขนาดนั้น ข้าก็เข้าใจ แต่ก็เสียดาย ช่วยกันแก้ปริศนามาตั้งแต่ต้นแท้ ๆ แค่อีกนิดเดียว น่าจะไปเห็นความสำเร็จด้วยกัน ถึงหาคนมาแทนได้ มันก็ไม่เข้าขาเหมือนเพื่อนที่ลุยกันมาตั้งแต่ปีมะโว้นี่หว่า ถ้าเปลี่ยนใจอยากกลับมาเมื่อไหร่ก็บอกละกัน พวกข้ารอเอ็งอยู่เสมอนะคิม-

 

“อืม ขอบใจ”

 

คิม หรือ เงาอัคคีตัดการเชื่อมต่อพร้อมทั้งถอนหายใจออกยาว ปลดปล่อยความหนักอึ้งในใจที่สะสมมา

 

“แล้วเราจะทำอะไรต่อดีนะ...”

 

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสูง จนผมสีดำระต้นคอโบกสะบัดน้อย ๆ ไปตามสายลม นัยน์ตาคู่คมสีเพลิงเหม่อมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบนอย่างไร้จุดหมาย

 

ตั้งแต่เล่นเกมมา... ก็เก็บเลเวล ผจญภัย ไขปริศนาไปกับเจ้าพวกนั้นมาตลอด แต่ไหนแต่ไร ก็ฝันที่จะตั้งเมืองด้วยกัน ทิ้งเอาไว้ให้เป็นตำนานหนึ่งของเกม เข้าเกมแต่ละครั้ง ก็ไม่มีครั้งไหนที่ไม่ได้ก้าวเข้าไปหาฝันนั้น พอคิดว่า... จากนี้ไปจะไม่ได้ออกตามหาฝันกับเจ้าพวกนั้นอีก รู้สึกเหมือนสูญเสียเป้าหมายในการเล่นเกมเลยแฮะ...

 

นิ่งอยู่ครู่ใหญ่ นัยน์ตาสีเพลิงจึงเบนลงต่ำไปยังเมืองเริ่มต้น เมืองเล็ก ๆ ซึ่งทอดตัวอยู่ด้านล่างของเนินสูงที่ชายหนุ่มกำลังนั่งอยู่ สถานที่เริ่มต้นของทุกสิ่งในโลกใบนี้ของผู้เล่นทุกคน

 

“เฮ้อ...  ยังไงก็ลองลงไปดูที่เมืองนั้นก่อนละกัน”

 

ไม่แน่ว่าที่จุดเริ่มต้นนั่น จะมีอะไรน่าสนใจอื่นให้อยากลองทำนอกจากความฝันร่วมกับเจ้าพวกนั้นก็ได้ เหมือนกับที่วันนั้น เมื่อนานมาแล้ว เธอ... ที่ทำให้ฉันอยากเข้าไปอยู่ในสายตาคู่นั้น.....ม่านราตรี

 

คิดแล้วร่างสูงในผ้าคลุมสีดำก็กระโดดลงจากเนิน เข้าสู่ทางเดินดินเส้นเล็ก ผ่านหน้ากระท่อมยายชา จุดเริ่มต้นของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทุกคน เมื่อเดินมาถึงทุ่งดอกยอดน้ำค้าง ชายหนุ่มก็กวาดสายตามองผู้เล่นใหม่เผ่ามนุษย์ ที่ก้ม ๆ เงย ๆ มองหาดอกยอดน้ำค้างดอกเล็กเพื่อนำไปส่งภารกิจประจำเผ่าพันธุ์ มองไป ชายหนุ่มก็อดหวนนึกถึงครั้งแรกที่ตนเข้าเกมมาพร้อมกับเพื่อนร่วมก๊วนที่เลือกเผ่าพันธุ์เดียวกันไม่ได้ นัยน์ตาสีเพลิงเบนลงมองดอกยอดน้ำค้างสีม่วงอ่อนดอกหนึ่ง ซึ่งบังเอิญเกิดอยู่ข้างรองเท้าของตนพอดี ก่อนจะก้มลงเด็ดมาไว้ในมืออย่างทะนุถนอม

 

นึกถึงแล้วก็ขำ ตอนนั้น เจ้าสองคนนั่นเถียงกันแทบตายว่าไอ้ดอกยอดน้ำค้างที่ยายชาบอกให้ช่วยเก็บไปเยี่ยมไข้ยายมีในเมืองเริ่มต้นตามเควสท์ ต้องใช้ดอกสีเดียวกันหมดหรือคละสีได้ สุดท้ายเควสท์ก็ล่มยกแก๊งเพราะเก็บดอกไม้นานไป น้ำค้างบนยอดดอกระเหยไปหมดก่อนที่จะถึงมือคนป่วย จนต้องระเห็จกลับมาเก็บกันอีกรอบ

 

“หึ ๆๆ”

 

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ รอยยิ้มซึ่งหาได้ยากหนักหนาของชายหนุ่มกลับมอบให้ดอกไม้ดอกน้อยในมือ

 

มาเมืองเริ่มต้นครั้งนี้ ก็คงไม่เลวจริง ๆ นั่นแหละ

 

ออกเดินจากทุ่งดอกยอดน้ำค้างมาสัก พักทิวทัศน์รอบ ๆ ก็เริ่มเปลี่ยน จากที่เป็นทุ่งหญ้า ก็เริ่มมีแมกไม้ใหญ่เข้ามาแซมจนดูหนาตา เดินต่ออีกสักพัก ทางเดินนั้นก็บรรจบเข้ากับทางเดินดินเส้นเล็กที่เลี้ยวออกมาจากป่าทางทิศตะวันออก ชวนให้ชายหนุ่มระลึกถึงวีรกรรมอีกอย่างของเพื่อนร่วมก๊วน ในครั้งที่พวกเขาเดินผ่านมาหลังจากการเก็บดอกยอดน้ำค้างรอบที่สอง

 

จำได้ว่าตอนที่พวกเราเดินมาถึงตรงนี้ อยู่ ๆ เจ้าสองหน่อก็ล้อกันว่า อีกเดี๋ยวต้องมีมอนสเตอร์หน้าโหดกระโดดออกมาขโมยดอกยอดน้ำค้างแน่ ๆ พูดไม่ทันขาดคำก็ได้เผ่นกันป่าราบ ก็เจ้าตัวที่กระโจนออกมาดันเป็นหมาป่าขนเทาสูงเกือบ 2 เมตร หน้าโหดสมพรปาก แต่ดูยังไง มันก็สนเนื้อหวาน ๆ ของพวกเรามากกว่าดอกไม้ในมือเห็น ๆ แล้วมันก็ยังไม่เข็ด วิ่งไปก็อุตส่าห์บ่นไปได้อีกว่าตัวเองเล็งแต่จะเลี้ยงแมวน้อยน่ารักเท่านั้น ไม่ใช่อย่างเจ้าตัวเขี้ยวยาวน้ำลายยืดข้างหลัง คิดแล้ว... เฮ้อ... เจ้านั่นในตอนนั้น... เพี้ยนกว่าตอนนี้เยอะ

 

คิดไป ชายหนุ่มก็ส่ายหน้าออกมาอย่างปลง ๆ แล้วเสตามองแมกไม้ข้างทาง

 

ว่าแต่... แพทช์ครบรอบ 1 ปีที่เพิ่งอัพเดตมา ให้พวกเราจับสัตว์อสูรมาเลี้ยงได้แล้วสินะ แต่หมอนั่นคงมัวแต่วุ่นวายกับเควสท์ปราการศิลาปราชญ์ คงไม่มีเวลาได้ไปหาไล่จับแมวลมหรอก เจ้าตัวเล็กนั่นยิ่งอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง หายากจะตายไป จับไปเย้ยสักหน่อยก็เป็นความคิดที่ดี หึ ๆ

 

รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้า พร้อม ๆ กับกลอกนัยน์ตาสีเพลิงไปมาในขณะที่วางแผนการตามหาแมวลม สัตว์อสูรประเภทแมวชนิดเดียวในเกมที่ตนรู้จัก ทันใดนั้นเอง ภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำเอาชายหนุ่มตกตะลึงไปชั่วครู่

 

บนทางเดินปูหินซึ่งห่างจากหนุ่มผมดำไปไม่เท่าไหร่ แมวน้อยตัวเล็กขนปุกปุยตัวหนึ่งกำลังเยื้องย่างอย่างเอื่อยเฉื่อย ชื่อที่ปรากฏขึ้นบนหัวคือ อัศวินสามสี นามที่ไม่คุ้นเคย เจ้าตัวเล็กมีขนสีขาวครีม หากที่ข้อเท้าและใบหูของมันกลับแซมด้วยสีส้ม ใบหูแม้จะใหญ่กว่าแมวลมที่เคยเห็นไปนิด แต่ก็ยังดูออกว่าเป็นแมว หางยาวเป็นพวงสลับสีขาว ส้ม และน้ำตาลไหม้ดูสะดุดตา

 

แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มชะงักค้างไม่ใช่รูปลักษณ์ที่ไม่ค่อยจะเข้ากับความองอาจของชื่อ แต่คือเจ้าหมาป่าขนเทาคู่ปรับ ที่กำลังย่องออกมาจากเงาไม้ด้านหลังเจ้าแมวน้อย แมวขนฟูยังคงเดินเอื่อยเฉื่อยอย่างไม่รู้ตัว ในขณะที่เจ้าหมาป่าจ้องเป้าหมายอย่างหมายมาด พลางย่อตัวลงแล้วกระโจนเข้าหาด้วยความเร็วสูง และ ณ วินาทีนั้นเอง ชายหนุ่มก็รู้สึกว่าตนทนอยู่นิ่งเฉยอยู่ไม่ได้อีกต่อไป มือแกร่งตวัดดาบยาวออกแล้วตะโกนก้อง

 

“คลื่นดาบไฟ!!

 

ซูมมมมม

 

เอ๋งงงงงง!

 

คลื่นไฟร้อนแรงพวยพุ่งออกจากปลายดาบ แล้วตรงไปกระแทกกลางตัวหมาป่าจนกระเด็นล้มไปด้านข้าง จากเลเวลที่ต่างกันมาก เจ้าหมาป่าผู้โชคร้ายจึงตายสนิทในการโจมตีเพียงครั้งเดียว และในตอนนั้นเองที่แมวน้อยรู้สึกถึงความผิดปกติ ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก แล้วหันขวับไปมองซากไหม้เกรียมของหมาป่าที่นอนแน่นิ่งอยู่ด้วยความตกใจ  ปากน้อย ๆ อ้าค้างอย่างตื่นตะลึง ให้ชายหนุ่มผมดำสาวเท้าเข้าไปหาร่างปุยอย่างเร่งรีบ มือแกร่งทั้งสองค่อย ๆ ช้อนลำตัวของเจ้าตัวน้อยยกขึ้นเสมอหน้า ดวงตาใสแจ๋วสีฟ้าอ่อนสบเข้ากับนัยน์ตาสีเพลิงอย่างงุนงง หากไม่มีทีท่าว่าจะดิ้นหนี

 

“ไม่เป็นไรใช่ไหม”

 

“ม้าววว เมี้ยววววว”

 

สายตาคมกวาดมองไปทั่วตัว ประสานกับมือใหญ่ที่จับพลิกซ้ายขวา เมื่อแน่ใจว่าเจ้าตัวเล็กไม่มีอะไรบุบสลาย จึงมีเวลาพินิจอย่างละเอียด จึงได้เห็นว่าปลายจมูกของเจ้าตัวเล็กก็เป็นสีส้ม และกลางหน้าผากของมันก็ประดับไปด้วยอัญมณีกลมเกลี้ยงสีขาวใสเม็ดหนึ่ง ดั่งที่มักปรากฏในอสูรหายากจากป่ามายา ไม่ว่าดูยังไง สัตว์ตรงหน้าก็ไม่เหมือนแมวลมที่ชายหนุ่มเคยเห็น

 

หรือจะเป็นมอนสเตอร์พันธุ์ใหม่ที่เพิ่งอัพเดตเข้ามา

 

“ตรวจสอบ”

 

“เมี้ยววว เหมียว”

 

/ อัศวินสามสี เผ่าอสูร เลเวล 1 /

 

หืม... เลเวล 1 มอนสเตอร์แถบป่าเริ่มต้น จะเลเวล 1 ก็ไม่แปลก ถึงจะไม่เคยได้ยินว่าทางเกมเคยอัพเดตมอนสเตอร์ใหม่เข้ามาในพื้นที่เดิมมาก่อนก็เถอะ แต่เกมนี้อะไร ๆ ก็เป็นไปได้ทั้งนั้น แล้วยังหินใสที่กลางหน้าผากที่อีก หรือจะเป็นมอนสเตอร์พเนจร... นี่อาจเป็นโชคชะตาให้เรามาเจอมันก็ได้ ดูตาสีฟ้าใสซื่อนั่นสิ ถ้าช่วยไม่ทัน ไม่อยากจะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าขนฟูนี่

 

ดวงตาคมสีเพลิงจ้องมองนิ่ง จนดวงตาสีฟ้าใสที่จ้องกลับฉายแววฉงน ร่างขนฟูเอียงคอไปด้านข้างน้อย ๆ แล้วร้องออกมา

 

“แม้วว”

 

ไม่ได้การละ เขาจะปล่อยให้แมวน้อยอ่อนแอไปเผชิญโลกตามลำพังได้ยังไง ใช่แล้ว! ถ้าเกิดจับเป็นสัตว์เลี้ยง อา.. ต้องทำยังไงละเนี่ย แพทช์ใหม่ก็เพิ่งอัพ น่าจะยังไม่มีใครเอาวิธีจับสัตว์มาปล่อยซะด้วย

 

ยิ่งคิด คิ้วหนาของชายหนุ่มก็ยิ่งขมวดมุ่น ในเกมนี้ ผู้เล่นต้องไขปริศนาหาวิธีการต่าง ๆ เอง เมื่อค้นพบแล้ว ผู้เล่นใจดีบางคนจึงจะนำสิ่งที่รู้มาเผยแพร่ตามช่องทางต่าง ๆ ให้ผู้เล่นอื่นได้ทำตาม หากก็ยังมีความลับอีกเป็นจำนวนมากที่ผู้เล่นแต่ละคนเลือกที่จะเก็บไว้กับตัวเอง

 

“เจ้าตัวเล็ก มาอยู่กับฉะ...”

 

“อ๊ายยย...แมวน้อย สัตว์เลี้ยงของพี่ชายเหรอคะ น่ารักสุด ๆ ไปเลย ขอหนูอุ้มหน่อยได้ไหมคะ”

 

เด็กสาวผมแกละสองข้างสีชมพูสดใส ในชุดผู้เล่นใหม่เผ่ามนุษย์ที่เขาเห็นในทุ่งดอกยอดน้ำค้างร้องตะโกนมาแต่ไกล ทำเอาสะดุ้งกันทั้งคนทั้งแมว

 

“เอ่อ”

 

“นะคะนะคะ หนูฝันอยากเลี้ยงแมวน่ารัก ๆ มานานแล้ว แต่แม่ไม่ให้เลี้ยงง่ะ”

 

“ฟ่ออออ เมี้ยว ๆๆ แม้วววววววว”

 

ยังไม่ทันได้ตัดสินใจ แมวตัวน้อยในมือก็พองขนขู่เด็กสาว ก่อนจะสะบัดตัวดิ้นแรงจนเกือบหลุดหล่นลงพื้น เคราะห์ดีที่ชายหนุ่มตวัดแขนตะครุบไว้ได้ทัน หากเจ้าตัวเล็กก็ยังคงดิ้นไม่ยอมหยุด ดั่งว่าจะไม่ถูกชะตากับเด็กสาวเอามาก

 

“แม้ว ๆๆ ม้าววววววววววววว”

 

“คงไม่ได้ ขอโทษด้วย”

 

“อ่า... ไม่เป็นไรค่ะ”

 

เด็กสาวหน้าเจื่อนไป ในขณะที่มองตามแมวน้อยตาละห้อย

 

“ผมคงต้องไปก่อน เล่นเกมให้สนุกล่ะ”

 

“ขอบคุณค่ะ”

 

“แม้วววว เมี้ยว ๆๆ แม้วววววว”

 

พูดจบ ยังไม่ทันฟังขอบคุณ หนุ่มผมดำก็รีบกระโดดหนีออกมา เพราะเจ้าตัวเล็กดิ้นแรงขึ้นทุกทีจนต้องกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น ร่างในชุดคลุมสีดำวิ่งตัดเข้าป่า มุ่งหน้าไปทางป่าทึบทางทิศตะวันตก ตั้งใจว่าจะพาแมวน้อยในอ้อมแขนไปยังทะเลสาบมรกต ที่ตนเคยค้นพบกับเพื่อนเมื่อนานมาแล้ว

 

ถ้าเข้าเมืองไปตอนนี้ แล้วบังเอิญมีคนที่รู้วิธีจับสัตว์เลี้ยงเห็นเจ้าตัวเล็กขึ้นมา... ไม่ได้! น่ารักบ้องแบ๊วขนาดนี้ต้องโดนตัดหน้าไปก่อนแน่ ต้องหาทางให้เจ้าเหมียวเป็นสัตว์เลี้ยงของเราก่อน ส่วนแผนเดินทางเข้าเมืองเริ่มต้น... ก็พับเก็บไปชั่วคราวละกัน

 

“ชู่... เงียบ ๆ สิ”

 

“มี้ ๆๆ แม้วววววววววววว ม้าววววววววววววววววววววววววว”

 

เสียงนุ่มทุ้มกระซิบข้างหูฟู ๆ ของเจ้าตัวน้อย ที่เอาแต่ร้องและดิ้นไม่หยุด ก่อนประโยคถัดมาจะฉุดให้ทุกการต่อต้านกลายเป็นสงบนิ่ง

 

“ถ้าเป็นเด็กดีจะพาไปที่สวย ๆ แต่ถ้าดื้อแล้วหมาป่าพากันแห่มา... จะทิ้งไว้ล่อหมาป่าจริง ๆ นะ หึ ๆ”

 

“มะ.. มิ้ววว....”

 

และแล้วแมวน้อยขนฟูก็ยอมนิ่งสงบเป็นตุ๊กตามีชีวิตชั้นดีในอ้อมแขนของชายหนุ่ม โดยหารู้ไหมว่าเหล่าหมาป่าทั้งหลายในรัศมีห้าร้อยเมตร ต่างพากันตื่นตระหนกและอพยพหนีไป ตั้งแต่เสียงเกรี้ยวกราดของอสูรต่างถิ่นเริ่มดังขึ้นแล้ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 312 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #742 Mx`🌋 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:19
    เเอเเง เจ้าน้องเเมววว
    #742
    0
  2. #718 The Killer Princess (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 19:30
    กำไลแปลงร่างเป็นมนุษย์หายไปแล้วจ้า...
    #718
    0
  3. #695 ningthanaporn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 21:02
    มาสะน่ารักเลย
    #695
    0
  4. #690 S_suika (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 13:08

    คนมันจะคู่กันพี่ก็ขวางไม่ได้ 55555555555

    #690
    0
  5. #658 milk-m.g.m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 22:32
    กำไลแปลงร่าง
    #658
    0
  6. #632 fanggg- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 19:08
    ฮื่อ น้องน่ารัก
    #632
    0
  7. #576 #DESTINY# (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:52
    ชอบครับ สนุกๆ
    #576
    0
  8. #489 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 05:34
    โห... โชคดีอ่ะที่ได้เกิดเป็นแมวสามสี ยิ่งเป็นตัวผู้ด้วยก็ถือว่าแรร์โครตๆ ในโลกจริงโอกาสที่ตัวผู้จะเกิดมีตั้ง1ใน100,000แหนะ ราคายิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่ต่ำกว่า10ล้านแน่นอน
    #489
    2
    • #489-1 มายเนมอีส...(จากตอนที่ 3)
      24 ธันวาคม 2560 / 09:21
      งั้นน้องก็เป็นหมันน่ะสิ...
      #489-1
    • #489-2 ตีฟอง(จากตอนที่ 3)
      3 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:46
      แมวสามสีตัวผู้เป็นหมันใช่ไหม?
      #489-2
  9. #488 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 05:33
    โห... โชคดีอ่ะที่ได้เกิดเป็นแมวสามสี ยิ่งเป็นตัวผู้ด้วยก็ถือว่าแรร์โครตๆ ในโลกจริงโอกาสที่ตัวผู้จะเกิดมีตั้ง1ใน100,000แหนะ ราคายิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่ต่ำกว่า10ล้านแน่นอน
    #488
    0
  10. #202 RhongTood (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 18:46
    มีประโยคนึงขึ้นมาในหัวตอนที่โดนอุ้มถ้าสมมุตินั่นเป็นเราน่ะนะ
    "- ปล่อยกูววววววววว"
    555555555
    #202
    0
  11. #187 ฮ่อยจ๊อ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 15:36
    แมวสามสีถ้าเป็นตัวผู้แมวเพศเมียด้วยกันถือว่าไม่มีเสน่ห์ แก่กับแมวเพศผู้นี่...ก็ไม่รู้สินะ หุหุหุ
    #187
    0
  12. #154 Mistyblack (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 17:34
    น่าสนๆ
    #154
    0
  13. #9 Kronos-Hades (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:42
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ สนุก!!!!
    #9
    0
  14. #8 Lolicon255 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 19:32
    ต่อออออ อออ
    #8
    0
  15. #5 Thanutporn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 16:49
    หน้ารัก



    ป.ลรีบมาต่ออีกนะ
    #5
    0