หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 29 : สมาชิกใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    3 ม.ค. 61

*ลงครั้งแรก 4 ก.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 3 ม.ค. 61

 


“แม้ววว ม้าววววว”

-อื้มมม ลูกชิ้นนี่อร่อยจังเลยยยยย-

 

แมวน้อยขนฟูสีขาวกึ่งนั่งกึ่งนอนตะแคงริมอยู่ขอบศิลาสูง ละเลียดชิมลูกชิ้นลูกหนึ่งแล้วชมออกมาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข เหมือนกำลังเป็นพรีเซนเตอร์ลูกชิ้นเกรดพรีเมี่ยมที่วางเรียงอยู่ข้างกาย

 

“แฮ่! โฮกกกกกกก”

-ฮึ่ย! ส่งเจ้าลูกกลม ๆ พวกนั้นมานะ เจ้าเปี๊ยก-

 

ลูกเสือโคร่งขาวที่มอมแมมขนยุ่งเหยิงจากความล้มเหลวในการกระโดดขึ้นศิลาสูงนับครั้งไม่ถ้วน ใช้ดวงตาสีอำพันวาววับจับจ้องภาพบาดตาจากด้านล่าง ลิ้นสีชมพูยาวตวัดรอบริมฝีปากปาดน้ำลายที่สอออกมาตามกลิ่นอันยั่วยวน ก่อนจะก้าวถอยหลังออกไปช่วงใหญ่ หมอบตัวย่อเกือบแนบพื้น รวบรวมพละกำลังไปที่ขา แล้วออกวิ่งเข้าหาก้อนศิลาด้วยความเร็วสูง

 

“ฮึ่ม!

-อึ๊บ!-

 

เมื่อเข้ามาใกล้ระดับหนึ่ง เจ้าเสือตัวน้อยก็ใช้แรงจากขาคู่หลังดีดตัวพุ่งสูง ร่างมอมแมมลอยขึ้นเหนือขอบแท่นศิลา แม้จะไม่เพียงพอที่จะผ่านขึ้นไปได้ หากเท้าปุยแข็งแกร่งคู่หน้าก็กางกรงเล็บตะปบเกาะขอบหินใหญ่ได้ทันท่วงที

 

ปึก! ครูดดดดดดด...

 

“มิ!

-งึ!-

 

ภาพเสือขาวขนยุ่งเหยิงที่เหินฟ้าลอยยื่นกรงเล็บเข้าหาแบบไม่ได้คาดคิด ทำเอาแมวเหมียวตัวน้อยที่นั่งอ้อยอิ่งกินลูกชิ้นอยู่สะดุ้งสุดตัว แล้วผุดลุกขึ้นอย่างตื่นตระหนก

 

“กรรรรรร”

-ย้ากกกกก-

 

เสียงตะกุยเท้ากับผนังศิลาของเสือน้อย ทำเอาเจ้าเหมียวที่ยั่วอีกฝ่ายมาตลอดเริ่มหวาดผวา ดวงตาสีฟ้าใสจ้องไปยังอุ้งเท้าลายที่พยายามตะเกียกตะกายไต่ขอบหินเบื้องหน้าแล้วเบิกกว้าง เท้าปุยก้าวถอยหลังไปช้า ๆ อย่างไม่รู้ตัว ทว่า ถอยห่างออกมาได้ไม่เท่าไหร่ อยู่ ๆ อุ้งเท้าปุยข้างหนึ่งก็เหยียบเข้าบนอากาศว่างเปล่าแล้วก้าวตกลงไปในร่องลึก ให้แมวน้อยซึ่งเดิมสติก็หลุดลอยอยู่แล้วถึงกับเสียศูนย์ ร่างเล็กทรุดตัวลงเกาะพื้นหินแล้วร้องเสียงหลง

 

“แม้วววววววว!

-แว้กกกกกกกก!-

 

“ฮึ่ม! แฮ่ โฮกกกกกกก!

-เฮ่ย! นายเป็นอะไรรึเปล่า ว้ากกกกกกก!-

 

ตุ้บ!!

 

เสียงร่างหนัก ๆ ตกลงสู่พื้นเบื้องล่างพร้อมกับอุ้งเท้าลายที่หายไป ทว่าความสนใจของแมวตัวเล็กที่นอนหมอบอยู่ริมร่องลึกกลับไม่ได้อยู่ที่นั่น

 

ตริ๊ง

/ ลำแสงแห่งอักขระป้องกันซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการพิทักษ์ได้อาบไล้ไปทั่วร่าง ชำระล้างด้วยเมตตาแห่งเทพดาราพิทักษ์

ท่านได้รับทักษะพิเศษ เกราะอักขระ /

 

เสียงอันคุ้นเคยที่ไม่ได้ยินมาพักใหญ่ปลุกให้แมวน้อยได้สติ ร่างเล็กขยับลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ก่อนจะหันตัวกลับมาจ้องมองลำแสงสีมรกตเรืองรองจากร่องลึกขอบโค้งอ่อนช้อยทางด้านหลัง แสงสว่างนั้นทอแสงจ้าสลับกับอ่อนจางเป็นจังหวะชวนให้หลงใหล ตัวลำแสงใหญ่พุ่งฉายขึ้นสูง สะท้อนเป็นภาพอักขระงดงามตระการตายังเพดานใบไม้เบื้องบน

 

“มิ! แม้ว”

-อ๊ะ! จริงสิ-

 

เท้าปุยเอื้อมตบกระเป๋าใบเล็กจนผลึกขาวใสกลิ้งหล่นออกมา ก่อนจมูกน้อย ๆ จะค่อย ๆ ดุนดันก้อนผลึกใหญ่ไปยังลำแสงสีมรกตด้านหน้าอย่างระมัดระวัง                                                                                            

 

ขลุก ๆ ... ขลุก ๆ .... ขลุก........

 

ตริ๊ง

/ ภารกิจ ปริศนาเมืองดาราพิทักษ์ 2: ตามหาอักขระอำนวยพรที่ถูกลืมเลือน (อยู่ระหว่างดำเนินการ)

ท่านพบลำแสงแห่งอักขระป้องกัน ที่จารึกไว้ด้วยความเมตตาขององค์เทพดาราพิทักษ์ เพื่อปกปักให้สรรพสัตว์ในแดนดินปลอดภัยจากภยันตราย

 

อักขระป้องกัน ณ ทางลึกลับแห่งผืนป่า (1/1) /

 

“มี้ แม้ว!!

-สำเร็จ!!-

 

ดวงตาสีฟ้าใสจับจ้องมองก้อนผลึกใหญ่ที่อาบแสงเรืองรองจนกลายเป็นสีเขียวมรกตสว่าง อักขระมนตราสีเงินจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่ผิวผลึกใส รอยยิ้มน้อย ๆ แย้มออกมาอย่างพึงพอใจ หางเป็นพวงส่ายไปมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่เสียงเตือนจากกำไลเท้าเล็กข้างหนึ่งจะดังขึ้น

 

ติ๊ด ๆๆ ติ๊ด

 

-ฉันได้ยินเสียงประกาศ นายเจออักขระปริศนาแล้วสินะ เยี่ยม! เก่งกว่าที่คิดนะเนี่ย-

 

แมวตัวน้อยยืดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจเมื่อได้รับคำชม ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนเป็นงุนงงเมื่ออีกฝ่ายเริ่มกล่าวต่อ

 

-ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ถอนตัวออกจากป่านี่ได้เลย เดี๋ยวนายกดใช้ใบจารึกกลับเมืองแล้วไปเจอกันที่เมืองเริ่มต้น จากที่เคยเล่า นายคงยังไม่ได้เซฟที่ไหน ถ้ากดใช้ใบก็น่าจะไปโผล่ที่จุดเกิดมือใหม่เผ่าอสูร ถ้าเราออกเดินทางจากที่นั่น น่าจะถึงทะเลสาบมรกตเร็วกว่ามางมหาทางออกจากป่าที่มีฝูงเสือกับพวกปีกดำยั้วเยี้ยนี่-

 

“มิ!? แม้ว... มี้ ๆๆ แม้ว ๆ ม้าววว”

-ฮะ!? ใบจารึกกลับเมือง... นั่นมันใบอะไร แล้วผมจะเอามาจากไหนอ่า-

 

-พูดอะไรน่ะ ฉันฟังไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวนายใช้... เอ่อ.....-

 

หากยังไม่ทันได้อธิบายต่อให้จบชายหนุ่มผมดำก็ชะงักค้าง เมื่อเห็นร่างเสือโคร่งขาวขนาดใหญ่ ใหญ่โตกว่าที่เคยเห็นที่ไหน กระโดดอย่างเงียบเชียบมายืนอยู่หลังเจ้าตัวเล็ก ดวงตาสีอำพันทรงอำนาจดั่งผู้ครอบครองทุกสิ่งกวาดมองไปรอบ ๆ เหมือนกำลังหาบางสิ่ง ก่อนใบหน้าน่าเกรงขามจะโน้มลงมาใกล้กับแมวตัวน้อยอย่างน่าหวาดเสียว

 

“แม้ว มี้ ๆๆ ม้าว แม้ววว!

-ใช้อะไรเล่า พูดให้จบสิ แว้กกก!-

 

แมวน้อยที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งไปนานจึงถามออกมา ทว่าเงาดำที่ทาบทับร่างก็พาให้หันไปมองด้วยความสงสัย ก่อนใบหน้าเสือขนาดใหญ่ในระยะประชิดจะทำให้ตกใจจนร้องลั่น ขนฟูลุกชันไปทั้งตัว

 

แต่ดูเหมือนพญาเสือเจ้าถิ่นจะไม่สนใจ ยังคงทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นไปรอบ ๆ จนไปหยุดที่ก้อนผลึกใส ที่ในขณะนี้ได้เปลี่ยนกลายเป็นสีมรกตเรืองรองอยู่ข้าง ๆ ร่องลึก และก่อนที่เสือตัวใหญ่จะอ้าปากคาบผลึกก้อนสำคัญ แมวขนฟูตัวน้อยที่ทนเห็นผลงานของตนเองโดนช่วงชิงไปต่อหน้าไม่ได้ก็ร้องท้วงเสียงดังลั่น แล้ววิ่งเข้าขวางอย่างไม่กลัวตาย

 

“แม้วววว”

-ไม่ได้น้า-

 

“ฮึ่มมม”

-หืมมม-

 

“แม้ว มี้ แม้ว ๆๆ ม้าว มี้...”

-ไม่ได้นะครับท่าน อันนี้ของผมนะ งือออ...-

 

“แฮ่ โฮกกกกก”

-เจ้ารู้จักคนสร้างผลึกนี่งั้นรึ-

 

“เหมียว...”

-เอ๋...-

 

“แฮ่... กรรรรร ฮึ่ม โฮกกกกกกก ฮึ่ม... แฮ่...”

-กลิ่นอายเช่นนี้... ช่างเหมือนกลิ่นของมนุษย์สองขาผู้หนึ่งที่ข้ารู้จักยิ่งนัก แต่นั่นก็ผ่านมานานแล้ว... นานมากจนไม่คิดว่าบุรุษผู้นั้นจะยังคงมีชีวิตอยู่...-

 

พญาเสือขาวเงยหน้าขึ้นกล่าว พลางทอดสายตาเจือแววเศร้าทอดมองออกไปไกล ดั่งจะมองให้เห็นถึงห้วงอดีตอันไกลโพ้น

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

กลุ่มสิ่งมีชีวิตสองฝ่ายยืนประจันหน้าในลานดินโล่งภายใต้หลังคาใบไม้กว้างใหญ่ มีวงเวทอักขระสีเขียวมรกตเปี่ยมด้วยมนต์ขลังประดับเป็นฉากหลังอยู่ทางด้านบน

                                                                                          

ด้านใกล้ทางเข้าแห่งเดียวของลานดิน มีเพียงสองร่างต่างสายพันธุ์ยืนเคียงกันอยู่ หนึ่งคือชายหนุ่มผมดำที่กำลังยืนจ้องไปยังอีกฝั่งนิ่ง ๆ ประสบการณ์ที่สั่งสมจากการทำภารกิจระดับสูงนับร้อยพันสอนให้รู้จักการเก็บงำอารมณ์ แม้ว่าฝั่งตรงข้ามจะเป็นถึงพยัคฆ์ขาวเทพารักษ์ สัตว์อสูรราชาระดับ 150 ซึ่งนับเป็นระดับที่สูงที่สุดในปัจจุบัน ชายหนุ่มก็ยังยืนนิ่งหันหน้าประจันอย่างมั่นคง มีเพียงดวงตาคู่คมสีเพลิงเท่านั้นที่กวาดมองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง อีกร่างแทบเท้าร่างสูงคือนากดนตรีสีชมพูสดใส ทว่ารังสีผู้ล่าจากฝั่งตรงข้าม ก็ทำให้มันได้แต่ทำตัวลีบเล็กแล้วซ่อนอยู่ทางด้านหลังเจ้านายคนกล้า ร่างที่เคยวิ่งไปมาอย่างร่าเริงนั่งตัวสั่นอย่างน่าสงสาร

 

ทางด้านใกล้พฤกษาเปลือกเงินเสาหลักแห่งป่า ครอบครัวเสือโคร่งขาวนั่งเรียงรายหลากหลายด้วยอารมณ์ หนึ่งร่างใหญ่กึ่งนั่งกึ่งนอนทอดกายอย่างสบายอุรา นัยน์ตาคู่กลมสีฟ้าครามมองกวาดไปรอบ ๆ อย่างปรานี หลังร่างใหญ่นั้น ดวงตาสีครามสองคู่ชะเง้อมองจากด้านหลังมารดา ส่งสายตาไปยังอีกฝั่งอย่างสงสัยใคร่รู้ ถัดไปไม่ไกล ลูกเสือขาวตัวใหญ่กว่าตัวอื่นนั่งตัวตรง นัยน์ตาสีอำพันจ้องไปยังร่างสูงฝั่งตรงข้าม พลางขยับหางลายทางปัดไปมาอย่างหงุดหงิด ณ กึ่งกลางของครอบครัวนั้น ร่างมหึมาของพยัคฆ์ขาวเทพารักษ์นั่งนิ่งอย่างสง่า ดวงตาสีอำพันทรงอำนาจจ้องตรงไปยังมนุษย์เพียงหนึ่งเดียวด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์

 

“โฮกกกกก ฮึ่ม”

-เจ้าก็เลยจะกลับไปกับฝูงของเจ้าสินะ-

 

เบื้องหน้าผู้ทรงอำนาจ แมวน้อยขนฟูกำลังนั่งนิ่งเรียบร้อย ดวงตาสีฟ้าใสเหลือบขึ้นสบแล้วกล่าวตอบผู้เป็นใหญ่อย่างเกรง ๆ

 

“มี้.. เมี้ยว ๆๆ มี้ แม้ว ๆๆๆ ม้าว”

-อ่า.. ครับท่าน แล้วผมต้องขอบพระคุณมากที่ท่านช่วยดูแลในหลายวันนี้ครับ-

 

กล่าวตอบไป เท้าเล็กก็วาดไปมาบนพื้น เขียนเป็นอักษรใส่หน้าต่างปาร์ตี้ แปลให้ชายหนุ่มผมดำได้เข้าใจ จะได้ไม่วิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาให้โดนตบกลับไปเกิดใหม่ทั้งคู่

 

เฮ้อ... มีทาสไม่เข้าใจภาษาชาวสี่ขานี่ก็ลำบากเหมือนกันนะ

                                                                                                             

“ฮึ่ม แฮ่ โฮกกกกกกกกกกก ฮึ่ม โฮกกกกกกกกกกกกกก ”

-ถ้าเช่นนั้นก็จงเดินทางดี ๆ อีกอย่าง... หากเจ้ามีโอกาสได้พบเจ้าของผลึกนั่น ฝากบอกเขาว่า เจ้าขาว ของเขาเข้าใจดี มันมิเคยโกรธเคืองในสิ่งที่เกิดขึ้น และยังคงระลึกถึงเขาอยู่เสมอ-

 

ตริ๊ง

/ ภารกิจ ประสานรอยร้าวเพื่อนรักต่างสายพันธุ์ (เริ่มต้น)

ถ่ายทอดข้อความของ พยัคฆ์ขาวเทพารักษ์ให้แก่ผู้เฒ่าไม้เท้าแดง เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดระหว่างทั้งสอง /

 

“มี้.. เมี้ยว”

-อ่า.. ครับท่าน-

 

“แฮ่ ฮึ่ม แฮ่ โฮกกกกกกกกกกก ฮึ่ม โฮกกกกกกกกกกก กรรรรรรรร”

-เมื่อออกจากที่นี่ จงเดินตามสมิงดำ มันจะพาพวกเจ้าฝ่าวงกตไปยังชายป่าที่เจ้ามาดหมาย หากพบเจอมนุษย์ชั่วร้ายภายในป่าแห่งนี้ ขอเพียงเอ่ยนามข้า พยัคฆ์ขาวเทพารักษ์ จะไม่มีสิ่งใดทำอันตรายฝูงของเจ้าได้ ขอให้โชคดี-

 

อัศวินสามสีหมอบลงทำความเคารพตามที่ทาสหนุ่มบอกมาในหน้าต่างข้อความลับ ก่อนที่จะหันหลังกลับเตรียมเดินมายังอีกฝั่ง ทว่า เดินออกมาได้ไม่ไกล ร่างเล็กกลับโดนอีกร่างที่ขนาดไม่ต่างกันเท่าไหร่งับเข้าที่หลังคอ แล้วพยายามลากกลับไปยังฝั่งไม้ใหญ่ดังเดิม

 

“มี้! ม้าว แม้ววววว”

-เฮ้ย! นาย จะทำอะไรน่ะ ปล่อยน้า-

 

“ฮึ่ม! แฮ่ กรรรรรรรรรรรร ฮึ่ม แฮ่ โฮกกกกกกกกกกก!

-หยุดซะ! อธิราช แม้เจ้าจะมิใคร่พอใจ ก็หามีสิทธิ์บังคับผู้อื่นมิให้กลับเข้าฝูงของตนได้ไม่ แม้นเป็นราชันย์แห่งป่า ก็มิมีอำนาจถึงขั้นบงการจิตใจผู้อื่น สิ่งเดียวที่เจ้ามีอำนาจสามารถเปลี่ยน มีเพียงความคิดและการกระทำของตนเท่านั้น จงจดจำไว้!-  

 

ร่างลายสีขาวยังคงดื้อดึงลากอีกฝ่ายต่ออีกเล็กน้อย หากเมื่อเจอแรงดิ้นที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่ยินยอมของอีกร่าง เสือตัวน้อยจึงถอดใจแล้วผ่อนแรงงับที่หลังคอ ให้อีกฝ่ายสะบัดตัวหลุดวิ่งหนีไปได้ ทว่าร่างปุกปุยยังไม่ทันวิ่งถึงอีกฝั่ง อยู่ ๆ คู่กรณีที่นิ่งไปก็หันมาคำรามลั่น ให้แมวน้อยวิ่งสะดุดขาตนเอง เกือบหน้าคะมำไปกับพื้นแล้วหันกลับมามอง

 

“โฮกกกกกกกกกกกกกก!

-ถ้าเช่นนั้น ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะเดินทางไปกับเจ้าด้วย!-

 

ตริ๊ง

/ อธิราช ต้องการผูกพันเป็นผู้ติดตามของท่าน ท่านจะยอมรับหรือไม่ /

 

“แม้ว!?

-ฮะ!?-

 

“แฮ่ โฮกกกกก ฮึ่มมมมมมมมมมมมมมม”

-อธิราช เจ้าแน่ใจแล้วรึ ที่ข้าสอนไป แม้เจ้ามิอาจบังคับผู้อื่นได้ แต่หนทางเพื่อบรรลุเป้าหมายมิได้มีเพียงหนึ่ง เจ้ามิจำเป็นต้องสร้างพันธะผูกมัดตนเช่นนี้-

 

“แฮ่ โฮกกกกกกกกกกก!

-ข้าเข้าใจ ท่านพ่อ แต่ข้าอยากแข็งแกร่งกว่านี้ แข็งแกร่งจนไม่ว่าผู้ใดก็วางใจฝากฝังชีวิตไว้ใต้เงา ใต้การปกปักของข้า!-

 

เสือขาวตัวน้อยเหลือบมองแมวขนฟู ก่อนจะส่งสายตาแน่วแน่แสดงความตั้งใจไปให้ผู้เป็นบิดา

 

“โฮกกกกกกก ฮึ่มมม แฮ่”

-ถ้าเจ้าตัดสินใจเช่นนั้น จากนี้ไป เจ้าแมวน้อย ข้าก็คงต้องฝากพวกเจ้าให้ช่วยดูแลเขาแล้ว-

 

ดวงตาทรงอำนาจสีอำพันที่หันสบมองมา ทำให้แมวตัวน้อยกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อก ปฏิเสธไม่ออก ได้แต่มองลูกเสือขาวเจ้าปัญหาเดินสีหน้าร่างเริงเข้ามาใกล้

 

“ฮึ่มมมมมมมม แฮ่”

-ถ้างั้น จากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะ เจ้าเปี๊ยก-

 

/ ท่านยอมให้อธิราชผูกพันเป็นผู้ติดตาม

ขอเหล่าทวยเทพจงอำนวยพรให้ความผูกพันนี้เป็นนิรันดร์ /

 

ฮืออออ กระซิก ๆ ชีวิตสงบสุขของโผมมม....

 

และในวันนั้น คณะเดินทางแปลกประหลาดก็เริ่มต้นอีกครั้ง แต่ในบรรยากาศใหม่ นากดนตรีสีชมพูผู้เคยแสนร่าเริง กลับนอนตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนผู้เป็นนายอย่างผิดปกติ ในขณะที่บนพื้น เสือโคร่งขาวตัวเล็กออกเดินข้างชายหนุ่มร่างสูงอย่างร่าเริง แถมยังใจดีปล่อยให้แมวน้อยขนฟูตัวหนึ่งนอนซังกะตายอยู่บนหลังอย่างใจกว้าง

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #681 milk-m.g.m (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 00:14
    เสื้อน้อย
    #681
    0
  2. #647 จ้าวแมวน้อย (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 07:26
    เจ้าขาวนี่เอง! มุ้งมิ้งไปอีกระดับเลยเจ้าขาววว “น้องจาได้รับอธิราชเข้ามาอยู่ในฮาเร็—“
    #647
    0
  3. #506 มายเนมอีส... (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 14:53
    รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงปักธง....เราคงคิดไปเองสินะ
    #506
    0
  4. #391 ดิวดิ้ว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 23:41
    อะเฮือกกกก ับแมวน้อย -////-
    #391
    0
  5. #317 Miyakochan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 23:35
    คริๆๆๆ
    #317
    0
  6. #316 k-mind (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 00:24
    น่าร้ากกก
    #316
    0
  7. #315 เต่าหมุน^0^ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 23:51
    ตอนลุงพูดถึงเจ้าขาวนึกว่าหมาแมว
    ที่แท้เป็นเสือ
    #315
    0
  8. #314 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 17:48
    5555

    ทำไมเราขำ
    #314
    0
  9. #313 Kuroshio (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 17:31
    น่ารักกกกกก
    #313
    0
  10. #312 ..miran.. (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 16:19
    ได้สมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาในฝูง(?)แล้ว ><~ 5555555
    #312
    0
  11. #311 hanatsuki33 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 11:14
    น่าร๊ากกกกกก
    #311
    0
  12. #310 Silver Fish (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 11:03
    กลายเป็นพี่เลี้ยงดูแลเหล่าสัตว์ซะแล้ว 55555
    #310
    0
  13. #309 KAOWMAI (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 10:28
    น่ารักกกกก
    #309
    0
  14. #308 Whatever it is (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 07:57
    กลายเป็นคณะละครสัตว์ซะแล้ว 5555 น่ารักกกก

    แอบสงสารเจ้าขาวเลย มีอดีตรายหว่า
    #308
    0
  15. #307 C-Chinemon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 07:29
    อธิราช...นายจะแย่งเงินของน้องจาใช่ป่ะ!
    #307
    0
  16. #306 phonphimon0123 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 07:14
    ต่อค่ะต่อ
    #306
    0
  17. #305 ภูตเงา [Doppelganger] (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 06:55
    อธิราช!!! น..นายจะมาแย่งน้องจาไปจากทาส(?)ผู้ซื่อสัตย์งั้นหรอ!?!? /ฟินแป๊บ //หืมมม?
    #305
    0
  18. #304 Doublebass (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 02:26
    จินตนาการตามแล้วรู้สึก cuteeee แก๊งค์ขนปุยยย งุ้ย~~~
    #304
    0
  19. #303 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 02:26
    เดี๋ยวๆๆๆ คือ..ตามมาเพราะ? ถ้าอธิราชแปลงร่างเป็นคนได้นิ ผมเงิบจริงๆนะ ที่สำคัญผมจิ้นคู่เสือแมวอ่ะ อ๊ายย~
    #303
    0
  20. #302 zeze (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:54
    โอ้ยย ต่อไปสิงโตเลยไหมพ่อ! สายเหมียวทั้งนั้นเลย 5555
    #302
    0
  21. #301 Mpreg-Eple (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    โถ น้องนาก 55555
    #301
    0
  22. #300 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:32
    พ่ออธิราชนี่ยังงายยย มีตามเค้ามาด้วย ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #300
    0
  23. #299 KARENA (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:01
    โอ้ยน่าร้ากกกกกก ชอบที้งเสือทั้งแมว 5555 ขอบคุณค่ะไรท์ รอตอนต่อไปนะค่าาาาา
    #299
    0
  24. #298 น้ำอุ่น น้ำหวาน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:48
    ชอบบบบ น้องจาน้อยน่ารักกกก
    #298
    0