หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 28 : ลูกเสือฝึกหัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    2 ม.ค. 61

*ลงครั้งแรก 30 มิ.ย. 60


*ปรับปรุงเนื้อหา 2 ม.ค. 61






ท่านพี่ไปเก็บเจ้าตัวเล็กมาจากไหนกันเจ้าคะ น่ารักน่าเอ็นดู แต่ก็อ่อนแอจริงเชียว อ่อนแอซะจนข้าเป็นห่วงว่า จะเอาตัวรอดในป่าแห่งนี้ได้อย่างไร

 

หลังจากเดินกลับมาจากการตรวจตราสอดส่องลูกๆ แม่เสือโคร่งขาวตัวใหญ่ก็ทรุดตัวลงนั่งใกล้ๆ แล้วบ่นกับสามีผ่านทางกระแสจิต นัยน์ตาสีฟ้าครามใสฉายแววกังวล

 

ข้าไปเจอเจ้าหนูติดกับดักพวกสองขาอยู่แถวๆ ชายป่าฝั่งเมืองดาราพิทักษ์ เหมือนจะโดนฝูงมนุษย์ออกตามล่า ตัวจ่าฝูงของเจ้าตัวเล็กที่เป็นพวกสองขาเหมือนกันเลยหลอกล่อฝูงมนุษย์ไปทิศอื่น แต่ข้าไม่ไว้ใจ ฝูงมนุษย์นั่นกระจายอยู่ทั่วไปหมด จ่าฝูงตัวเดียวจะทำอันใดได้ เลยพาตัวมาไว้กับพวกเราก่อน

 

ตายจริง! ช่างน่าสงสารยิ่งนัก แต่อย่างนี้ผู้ปกครองของเจ้าตัวเล็กนี่คงเป็นห่วงแย่แล้ว

 

ก็คงเป็นเช่นนั้น แต่ดูเหมือนเจ้าหนูน้อยยังพอจะมีทางสื่อสารกับจ่าฝูงตัวนั้นได้ คงจะมารับตัวที่นี่ในไม่ช้า

 

พยัคขาวเทพารักษ์ผู้เป็นสามีตอบกลับ ก่อนใบหูใหญ่จะกระดิกแล้วเบนไปรับเสียงความเคลื่อนไหวที่ด้านหนึ่งของป่า

 

มีอะไรหรือเจ้าคะ

 

ดวงตาสีอำพันทรงอำนาจจับจ้องนิ่งที่ทางเข้าออกเดียวของลานดินนานหลายอึดใจ จนในที่สุดก็ปรากฏเงาดำร่างหนึ่งก้าวย่างผ่านมุมอับสายตาของแนวไม้โค้ง พยัคขาวเจ้าถิ่นที่รออยู่แล้วจึงคำรามกึกก้อง

 

“โฮกกกกกกกกก”

-เข้ามา-

 

ผู้มาใหม่ที่ได้รับคำอนุญาตเร่งฝีเท้าเข้าหาตามคำสั่ง เมื่อเข้ามาใกล้ก็หมอบลงทำความเคารพ ก่อนจะเดินไปด้านข้างแล้วส่งจิตถ่ายทอดสาร รายงานความเคลื่อนไหวแห่งป่า

 

ไม่ไกลเท่าไหร่นัก แมวน้อยขนฟูกำลังโดนลูกเสือขาวดวงตาสีอำพันเลียแก้มปลอบใจ หลังจากที่สะดุ้งจากเสียงคำรามจนเข่าอ่อนลงไปนั่งกองลงกับพื้น ดวงตาสีฟ้าใสลอบมองภาพแปลกประหลาดตรงหน้า สองเสือต่างขนาด สีขาวใหญ่งามสง่าและสีดำปราดเปรียวขนาดย่อมกำลังนั่งจ้องตากันนิ่ง ทว่ามองดูได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อพยัคขาวตวัดนัยน์ตาทรงอำนาจหันมาจ้อง พร้อมมอบประกาศิตทำให้แมวตัวน้อยต้องหวาดหวั่น สั่นจนทำอะไรไม่ถูก

 

“โฮกกก ฮึ่ม!

-เจ้าหนู มานี่!-

 

จนเสือน้อยด้านข้างเริ่มเอาหัวไถดุนหลังดันให้เขาลุกขึ้น อัศวินสามสีจึงได้สติแล้วค่อยๆ เดินตัวลีบเข้าไปใกล้ ดวงตาสีฟ้าใสหรุบลงมองพื้น

 

“ฮึ่มๆๆ แฮ่ ฮึ่ม”

-ฝ่ายผู้ปกครองของเจ้าเข้าป่ากันมาทั้งหมดกี่ตัว-

 

คำถามแปลกประหลาดไม่ได้คาดคิดทำให้แมวน้อยเงยใบหน้าเล็กขึ้นมอง เอียงคอน้อยๆ อย่างสงสัย ก่อนจะตอบไปอย่างงุนงง

 

“แม้ว... มี้... ม้าวๆ แม้ว”

-เอ่อ... หนึ่งคน... อ่ากับอีกหนึ่งตัวครับ-

 

“ฮึ่ม... โฮกกก”

-สองขาหนึ่งตัวกับสี่ขาตัวเล็กอีกหนึ่งตัวใช่ไหม-

 

แมวมือใหม่กลอกตาขึ้นบนคิดภาพตามก่อนจะตอบรับคำ

 

“ม้าว... แม้ว มี้”

-อ่า... ใช่แล้วครับท่าน-

 

เมื่อได้คำตอบ ร่างทรงพลังก็พลันละความสนใจ หันกลับไปสั่งงานกับเสือดำด้านข้าง ให้ร่างน้อยๆ ที่ชะงักค้างเพราะโดนเมินตัดสินใจลอบย่องออกมา แต่เนื้อหาคำสั่งบางอย่างกลับทำให้เขารู้สึกตงิดๆ

 

“โฮกกก ฮึ่มๆๆ โฮกกกกกก แฮ่!

-ละเว้นเจ้าคู่นั้น พยายามชักนำให้เข้ามา ส่วนฝูงเล็กฝูงน้อยที่เหลือ... ต้อนรับให้ประทับใจไม่มีลืมเลือน!-

 

อ่า... เขาไม่ได้ตอบอะไรผิด ไม่ได้ทำให้ใครต้องลำบากใช่ไหม

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

แปลก... หลายชั่วโมงมานี้สัตว์อสูรตามทางไม่รู้หายไปไหนกันหมด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มีโผล่มาให้เจอเรื่อยๆ ทำเขาใช้ยามานาที่พกมาจนหมด เลยต้องนั่งพักเหนื่อยรอฟื้นฟูมานาให้กลับมาเต็มหลอดเป็นระยะๆ อันที่จริง.. มันก็เป็นเรื่องดีที่ทำให้เขาเดินทางได้เร็วขึ้น แต่มันก็...ดูแปลกๆ... แปลกจนไม่น่าไว้ใจ

 

คิดไปดวงตาคู่คมสีเพลิงก็เหลือบไปเห็นเสือปลาลายทองตัวหนึ่งนั่งซุ่มอยู่บนกิ่งไม้ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก ชายหนุ่มผมดำเอื้อมมือแตะดาบคู่ใจพร้อมชักออกหากโดนโจมตี ทว่าพอเจ้าสัตว์ร้ายหันมาเห็นเขาก็เมินหน้าหนี แล้วซบหัวลงกับหน้าขาเหมือนจะนอนหลับเอาดื้อๆ ไม่รู้เขาคิดไปเองรึเปล่าที่เห็นความเบื่อหน่ายบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยขนนั้น

 

นิ่งไปครู่หนึ่งจนแน่ใจว่าไม่มีความเคลื่อนไหวจากฝ่ายตรงข้าม ชายหนุ่มจึงค่อยๆ เคลื่อนผ่านช้าๆ อย่างระมัดระวัง

 

อ๊ากกกกกกกกก...... ตูม!

 

เดินผ่านเสือปลามาได้ไม่กี่ช่วงตัว ก็มีเสียงร้องโหยหวนดังแว่วมาจากด้านหลังจนชายหนุ่มต้องพลิกตัวกลับหันมาด้วยความตกใจ ใบดาบใหญ่ถูกชัดออกจากฝัก แล้วก็ต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเสือปลาขนาดย่อมก็ยังคงนอนนิ่ง ไม่สนใจเขาอยู่เหมือนเดิม ส่วนตัวเสียงไร้ที่มาก็ได้เงียบหายไปแล้ว

 

เมื่อไม่เห็นอะไรผิดปกติ หนุ่มร่างสูงก็เร่งฝีเท้าออกห่าง แล้วเลี้ยวเข้าแยกอีกทางอย่างเร่งรีบ จึงไม่ทันได้เห็นเสือปลาตัวเดิมที่ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนรอยยิ้มชั่วร้ายจะค่อยๆ แย้มพรายขึ้น

 

“ฮึ่ม กรรร ฮึ่ม แฮ่”

-ฮึ ไปได้สักที จากนี้สิถึงจะน่าสนุก หึๆ-

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“แฮ่ ฮึ่ม”

-หลบไป นี่ที่ประจำโผมมม-

 

“โฮกกก กรรร โฮก! ฮึ่ม”

-แต่หนูอยากลองกินเต้านั้นมั่งอะ โอ๊ย! อย่าถีบสิ-

 

ภาพความชุลมุนขนาดย่อมด้านหน้า ส่งผลให้อัศวินสามสีที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้แต่มองด้วยความทึ่ง ลูกเสือสามตัวเบียดเสียดเหยียบหัวตะกายตัวกันนัวเนีย เพียงเพื่อให้ได้ตำแหน่งเต้านมที่ดีที่สุด เทคนิคพลิกแพลงต่างๆ ถูกงัดมาใช้กับพี่น้องร่วมสายเลือดอย่างไม่มีกั๊ก

 

แค่จะกินอาหารมันต้องปากกัดตีนถีบขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

 

มองๆ ไปแมวน้อยขนฟูก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยแทนลูกเสือพวกนั้น

 

“โฮกกก แฮ่”

-เจ้าก็เข้ามาด้วยสิ เจ้าตัวเล็ก-

 

แม้คำเชิญชวนจากแม่เสือขาวร่างใหญ่ที่นอนทอดกายให้นมลูกๆ อยู่จะเปี่ยมไปด้วยน้ำใจ ทว่าเขาก็ยังทำใจไม่ได้ที่ต้องเข้าไปฝ่าฟันดูดนมสดๆ จากเต้าอย่างลูกเสือพวกนั้น ดูจะไม่ใช่ทางอย่างแรง

 

“แม้ว... ม้าวๆๆ มี้”

-อ่า... ผมไม่รบกวนหรอกครับคุณน้า-

 

พูดจบก็เดินเลี่ยงออกมากะจะสำรวจบริเวณรอบๆ อย่างที่ไม่เคยได้ทำ ปกติถ้าเขาเดินออกไปไหนก็จะโดนพวกลูกเสือล้อมหน้าล้อมหลังให้วุ่นวายอยู่ตลอด จนรู้สึกเหมือนเป็นลูกบอลให้ลูกเสือแย่งไปแย่งมายังไงก็ไม่รู้

 

เดินออกมาไกลจนถึงฐานศิลาสีเทาใหญ่ก้อนหนึ่ง อัศวินสามสีก็เงยหน้าขึ้นมองยอดศิลาสูง ที่ขอบของหน้าตัดเรียบนั้นสะท้อนประกายเขียวมรกตเรืองรอง ก่อนที่เหนือขึ้นไปลำแสงมรกตสว่างพุ่งจะตรงขึ้นสู่เพดานใบไม้   

 

นี่คงเป็นแสงที่ท่านตาบอกสินะ

 

คิดในใจ แมวขนฟูตัวเล็กก็เรียกผลึกสีขาวใสจากผู้เฒ่าไม้เท้าแดงออกมาวางด้านข้าง อุ้งเท้าน้อยๆ แตะผลึกเหลี่ยมให้กลิ้งไปกลิ้งมารับประกายสีมรกตที่สะท้อนลงมายังพื้นอยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่เป็นผล

 

อ่า... หรือว่าต้องขึ้นไปวางให้โดนแสงตรงๆ...

 

ใบหน้าเล็กเงยขึ้นไปมองยอดศิลาอย่างเหนื่อยใจ ศิลาใหญ่นั้นสูงเกือบเมตร หากเป็นร่างมนุษย์ก็อาจจะขึ้นไปได้ง่าย หรือถ้าเป็นแมวจริงๆ ก็คงกระโดดขึ้นไปได้ไม่ยาก แต่ร่างเล็กจ้อยของเขาที่ไม่เคยฝึกทักษะกระโดดของพวกแมวอย่างนี้...

 

ลองฝึกกระโดดสักตั้งดีไหมหว่า หรือจะแปลงร่างกลับดี

 

แมวน้อยขนฟูพลันหันไปสังเกตฝูงเสือด้านหลัง ยิ่งเห็นดวงตาสีอำพันทรงอำนาจจ้องตรงมาก็ยิ่งไม่กล้าที่จะเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์ แมวตัวเล็กได้แต่เก็บซ่อนผลึกชิ้นสำคัญกลับเข้าไปในกระเป๋า พลางนิ่งคิดไปถึงท่วงท่ากระโดดของแมวอ้วนที่บ้าน

 

โครกกกก

 

ทว่า เสียงประท้วงของท้องน้อยๆ ที่ขึ้นดังเหมือนจะกู่ก้องไปทั่วทั้งป่า ก็ขับไล่ความคิดทุกอย่างในหัวออกไปจนหมด ให้เจ้าของได้แต่ทอดถอนใจก้มลงมองเสบียงในกระเป๋า ก่อนแมวตัวน้อยจะหันไปมองรอบๆ แล้วคาบใบไม้ที่ร่วงหล่นด้านข้างมาวางเรียงรายปูลงบนพื้น เสร็จก็จะตบกระเป๋าสารพัดประโยชน์เบาๆ เอาเนื้อย่างหอมฉุยที่ทาสผู้ซื่อสัตย์ทำเอาไว้ ออกมาวางให้น้ำลายสอ

 

ทว่าเพียงก้มลงดมกลิ่น แต่ยังไม่ทันได้ลงมือ เงาดำมืดสายหนึ่งก็พุ่งผ่านหน้าพร้อมกับอาหารแสนโอชาที่หายวับไปดุจใช้เวทมนตร์

 

“มิ!?”

-ฮะ!?-

 

ง่ำๆๆ

 

แมวตัวน้อยที่กำลังอึ้งหันตามเสียงไปมองด้านข้าง ภาพเสือขาวตัวเล็กที่กำลังกัดกินเนื้อย่างอย่างเมามันก็ทำให้อารมณ์โมโหหิวขึ้นสูงปี๊ด

 

“แม้ว! มี้ๆๆ ม้าว”

-ฮึ่ย! นั่นมันของผมนะเจ้าเด็กไร้มารยาท-

 

เสือขาวตัวเล็กทำเพียงเหลือบดวงตาสีอำพันสายตาขึ้นมามอง แล้วหันไปกินต่ออย่างไม่สนใจ ให้แมวน้อยสติขาดย่างสามขุมจะเข้าไปเอาคืน ทว่าเดินไปยังไม่ทันถึง เสือตัวเล็กจึงคาบเนื้อที่เหลือเพียงครึ่งขึ้นแล้ววิ่งหายไปอีกทางด้วยความเร็วแสง ทิ้งไว้เพียงเจ้าของที่ยืนกระทืบเท้าอย่างกระฟัดกระเฟียด

 

“มิ! เมี้ยวม้าว”

-ชิ! มารยาททรามที่สุด-

 

จากประสบการณ์อันเลวร้าย อัศวินสามสีมองสำรวจไปรอบด้าน อย่างถี่ถ้วน ก่อนจะเรียกชิ้นเนื้อออกมาใหม่ แต่ครั้งนี้ เพียงได้งับเข้าที่เนื้อด้านหนึ่ง ปลายเนื้ออีกด้านก็โดนเสือร้ายเจ้าเก่าเข้ามาคาบอีกด้านแล้วพยายามจะกระตุกออกไป ดวงตาสีฟ้าใสกับนัยน์ตาสีอำพันจ้องมองอย่างไม่มีใครยอมใครในระยะประชิด หากยังไม่ทันได้เปิดศึกยื้อแย่งไปมากกว่านั้น อุ้งเท้าปุยมหึมาสีขาวก็ตะปบเข้าที่หัวเสือตัวเล็กให้ร้องเสียงหลง จนต้องปล่อยชิ้นเนื้อแล้วไปนอนหมอบอยู่ข้างๆ ปล่อยให้พยัคขาวร่างใหญ่จะคาบหลังคอแมวตัวเล็กขึ้น แล้ววางลงบนก้อนหินศิลาอย่างนุ่มนวลอย่างทำอะไรไม่ได้

 

“โฮกกก แฮ่ ฮึ่ม”                                                                                

-ข้ามิเคยสอนให้เจ้าแย่งชิงของสิ่งที่เจ้าของมิได้สมัครใจมอบให้นะอธิราช เราสายเลือดราชันย์ต้องเป็นผู้ปกปักมิใช่แย่งชิง มิเช่นนั้นจะดูแลผืนป่ากว้างใหญ่ให้สงบสุขดังที่ทวยเทพมอบหมายได้อย่างไรกัน จงสำนึกตนเองซะ-

 

จนดวงตาสีอำพันคู่เล็กเหลือบไปเห็นแมวตัวน้อยที่ชะโงกลงมาแล้วแลบสิ้นใส่ เสือร้ายฝึกหัดจึงร้องประท้วง

 

“แฮ่ๆ โฮกกก แฮ่ ฮึ่มมมมม”

-ท่านพ่อ ดูท่าทางเยาะเย้ยของเจ้าเปี๊ยกนั่นสิ ไม่รู้จักแบ่งปันแล้วยังเยาะเย้ยตนอื่นอีก ท่านต้องเอาตัวมันลงมาลงโทษนะ-

 

“ฮึ่มมม โฮกกกกก”

-วิถีราชันย์ หากเจ้าคิดว่าสัตว์ใต้ปกครองสมควรโดนลงโทษ ก็ต้องดูก่อนว่าเจ้านั้นสามารถหรือไม่ หากผู้ยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดอย่างราชันย์ยังมิมีความสามารถพอที่จะทำได้ ก็มิมีใครในหล้าทำได้อีก ถ้าเจ้าคิดว่าแมวน้อยตัวนั้นเหมาะกับโทษทัณฑ์ จงฝึกฝนจนเจ้าสามารถทำมันได้ด้วยตนเอง-

 

นัยน์ตาสีอำพันคู่ใหญ่จ้องมองบุตรชายนิ่งอย่างสื่อความหมาย ก่อนจะเดินออกไปอย่างสง่างาม

 

เสือน้อยมือใหม่หันมาจ้องมองลูกแมวบนที่สูงอย่างหมายมาด ร่างสีขาวลายทางย่อตัวลงแล้วดีดตัวกระโจนเข้าใส่ให้แมวน้อยได้ผวา

 

ปึก ครูด…. ตุ๊บ! แอ๊ก!!

 

ให้แมวน้อยที่หดคอหลับตารอรับแรงกระแทกแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต้องชะโงกหน้าลงมาดูด้วยความแปลกใจ ด้านล่างนั้น เสือน้อยดวงตาสีอำพันคู่อาฆาตนอนแผ่หลาอยู่ริมฐานศิลาใหญ่ ท่าทางตลกจนแมวตัวเล็กหลุดหัวเราะคิก

 

“ฮึ่ม! โฮกกกกก!!

 -อย่าได้ใจไปเลย! อีกเพียงนิด ข้าก็จะขึ้นไปลงโทษเจ้าได้แล้ว ถึงเวลานั้นจงเตรียมใจให้ดี!!-

 

แล้วบ่ายวันนั้นก็มีภาพแปลกประหลาดที่ใต้ร่มเงาไม้ใหญ่ใจกลางป่า เสือขาวน้อยตัวหนึ่งไม่ออกมาวิ่งเล่นกับพี่น้องเหมือนอย่างเคย หากเพียรพยายามจะกระโดดสูงขึ้นสู่แท่นศิลาแกร่ง แต่ก็ล้มเหลวชนผนังแข็งของศิลาตกลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า โดยมีแมวน้อยสีขาวนั่งสรรหาของกินหน้าตาแปลกประหลาดสารพัดชนิดมากินยั่วอยู่ด้านบนยอดตลอดเวลา

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #680 milk-m.g.m (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 00:06
    เสือตีกับแมวววว
    #680
    0
  2. #297 phonphimon0123 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 12:42
    ต่อค่ะต่อ
    #297
    0
  3. #296 KAOWMAI (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 09:26
    ไปเป็นพี่เลี้ยงลูกเสือซะแล้ววว
    #296
    0
  4. #295 oDeeo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 01:22
    น้องจาไปเกรียนใส่คนอีกแล้ววววว~~
    #295
    0
  5. #294 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 00:18
    เฮ้ย!! อย่างงี้ก็ได้หรอค่ะน้องจา~ สงสารเสือน้อย
    #294
    0
  6. #293 Mpreg-Eple (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 18:02
    น้องจาน่ารักกกกก
    #293
    0
  7. #292 Furuno (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 16:16
    กรี๊ดดดกก ทาสรีบมารับก่อนเจ้านายจะโดนแย่งตัวไปเร็ววว
    #292
    0
  8. #291 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 15:42
    น้องเสือน้อยน่าร้ากกกก~
    #291
    0
  9. #290 sakiritakara (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 13:07
    ฮาอะ น่ารักด้วย
    #290
    0
  10. #289 oyoyly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 12:28
    ฮาๆๆสงสารเสือขาวน้อยจางงงงง~
    #289
    0
  11. #288 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 11:40
    ค้างๆๆๆๆๆ แง้แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #288
    0
  12. #287 KARENA (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 10:28
    5555 น่ารัก ชอบครอบครัวเสือจัง
    #287
    0
  13. #286 หน้ากากแตก (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 10:16
    อ้าว อยู่บนศิลาแล้วนิ
    #286
    0
  14. #285 |||No_Name||| (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 08:21
    น่าเอ็นดูววววจังข่าลูกเสือตัวน้อย55555555
    #285
    0
  15. #284 Tari (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 07:53
    โอ้ย ทำไมหนูแกล้งลูกเสือเค้าแบบนี้ 5555
    #284
    0
  16. #283 Whatever it is (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 07:47
    น่ารักอะ มาต่ออีกนะคะ
    #283
    0