หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 27 : งานเนียนต้องมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    2 ม.ค. 61

*ลงครั้งแรก 26 มิ.ย. 60


*ปรับปรุงเนื้อหา 2 ม.ค. 61

 

 

 

 

แม้ว ๆๆ เหมียว มี้ ๆ มิ้ววว

-ปล่อยผมไปเถอะครับท่าน ได้โปรดสงสารลูกแมวตัวน้อย ๆ เถอะครับ งือออ-

 

พรืดดด

 

ร่างใหญ่ที่กำลังคาบหลังคอแมวสีขาวตัวเล็กหยุดฝีเท้า แล้วพ่นลมหายใจพรืดออกทางจมูกอย่างหงุดหงิด ลมหายใจอุ่น ๆ พุ่งปะทะหูที่ปกคลุมไปด้วยขนฟูสีส้ม จนร่างที่ห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศลู่ใบหูหลุบลงด้วยความตกใจ พอทำให้แมวน้อยเงียบเสียงลงได้ ร่างใหญ่ก็ออกก้าวเดินต่อ ปล่อยให้ร่างเล็ก ๆ ของอัศวินสามสีที่เกร็งตัวปิดปากเงียบกลับไปแกว่งไกวเหนือพื้นดินเป็นจังหวะ

 

ผมโดนสิ่งมีชีวิตไม่ทราบสายพันธุ์คาบเดินมาได้พักใหญ่แล้วครับ แรก ๆ ผมก็ทั้งร้องทั้งดิ้นพยายามจะหนี เลยโดนเจ้าตัวปริศนานี่สะบัดหัวเหวี่ยงแรง ๆ จนเสียวคอหลุด พอทำผมเวียนหัวตาลายขยับไม่ได้ส่งเสียงไม่ออก มันก็เดินลึกเข้ามาในป่าซะงั้น ดีหน่อยที่ดูเหมือนมันจะแค่คาบเดินไปที่ไหนสักที่ ยังไม่มีทีท่าว่าจะเขมือบผมลงท้อง อย่างน้อยก็ในตอนนี้ล่ะนะ แถมเจ้าตัวออกจะเดินชิลไม่รีบซะด้วย ผมเลยคิดว่า การเจรจาน่าจะพอมีหวัง

 

เหมียว มี้ ๆ แม้ว ๆๆๆ ม้าว เหมียว ม้าว

-ผมเนื้อน้อย กินไม่อร่อยหรอกครับ ปล่อยผมไปเถอะนะท่านนะ-

 

เงียบไปได้สักพักแมวขนฟูตัวน้อยก็เริ่มโอดครวญขึ้นมาอีก จนเจ้าของร่างด้านหลังส่งเสียงในลำคออย่างรำคาญ เม้มริมฝีปากแน่นขึ้นก่อนจะสะบัดศีรษะใหญ่ไปมาแรง ๆ ให้ร่างเล็กในปากร้องขึ้นด้วยความตื่นตกใจ

 

กรรร

-ฮึ่มมม-

 

แม้ววววว! เมี้ยว มี้ ม้าว แม้ว ๆๆ ม้าว มิ้วววว…”

-แว้กกกกก! ผมไม่พูดอะไรแล้วคร้าบท่านคร้าบ อย่าทำอะไรผมเลยนะ ฮืออออ…-

 

หลังจากนั้นความเงียบสงบก็เข้าปกคลุมทั้งคู่ ร่างใหญ่เพิ่มความเร็วในการเดินมากขึ้น ผ่านทางซับซ้อนแห่งป่าด้วยความชำนาญ ร่างเล็กที่ไม่กล้าทำอะไรให้ผู้กุมชะตาชีวิตของตนได้หงุดหงิด จึงได้แต่มองสังเกตทัศนียภาพรอบ ๆ เตรียมหาหนทางหนี

 

ทางที่พวกตนกำลังผ่านเป็นป่าหนาทึบที่ไม่ได้มีแค่ต้นไม้ใหญ่ใบดกหนา หากพื้นด้านล่างก็แน่นขนัดไปด้วยไม้เล็ก ดงหนาม และเถาวัลย์รกทึบมากมาย ผู้ที่เดินผ่านไปมาไม่อาจเลี่ยงไปทางอื่นได้นอกจากเดินตามทางเดินดินคดเคี้ยวเส้นเล็กที่เจ้าของร่างใหญ่ด้านหลังกำลังเดินอยู่ในขณะนี้

 

เวลาผ่านไป ทั้งคู่ก็ผ่านทางแยกเล็กใหญ่นับสิบ จนแมวตัวน้อยที่เคยคิดจะจดจำเตรียมทางหนีทีไล่ต้องล้มเลิกความตั้งใจไปในที่สุด ยิ่งเดินลึกเข้า แมวตัวน้อยก็ต้องยิ่งตื่นตระหนกเมื่อเหลือบเห็นสัตว์อสูรตระกูลเสือต่างขนาดหลากสายพันธุ์แอบซ่อนอยู่ตามทางเดินเป็นระยะ บ้างก็นอนขวางอยู่โต้ง ๆ บ้างก็หลบอยู่ตามพุ่มไม้ บ้างก็ซุ่มตามกิ่งไม้สูง ที่ร้ายที่สุดก็คือพวกที่ล่องหนอยู่!! ที่แมวตัวเล็กรู้ก็เพราะไม่ว่าร่างใหญ่จะเดินผ่านไปทางไหน พลพรรคเหล่าเสือก็พากันออกมาแสดงตัว หมอบแสดงความเคารพด้วยกันทั้งสิ้น

 

อ่า... เจ้าตัวข้างหลังผมนี่ดูจะมีอำนาจใช่เล่นนะเนี่ย ว่าแต่ในดงเสืออย่างงี้ ผมจะรอดออกไปได้ไหมครับ ฮือออ...

 

คิดใคร่ครวญเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตด้านหลังอยู่พักใหญ่ บรรยากาศรอบด้านที่เปลี่ยนไปก็ทำให้แมวขนฟูตัวน้อยหลุดออกจากจินตนาการแสนบรรเจิด นัยน์ตาสีฟ้าใสที่เคยหลุบมองพื้น เหลือบขึ้นมองภาพด้านหน้า ก่อนภาพที่เห็นจะทำให้ปากเล็ก ๆ อ้าค้าง

 

“แม้ววว... ม้าว มี้ ๆ ม้าว... มี้ๆ ๆ แม้ว เหมียว...”

-โอวแม่เจ้า... ตรงกลางนั่นมัน... แล้วแสงข้างบนนั่น...-

 

ด้านหน้าของอัศวินสามสีเป็นลานดินกว้างใหญ่  เงาไม้จากป่าแผ่ยื่นออกมาปกคลุมเป็นหลังคาชั้นล่างรอบด้าน ณ ใจกลางลานปรากฏไม้ยืนต้นขนาดยักษ์โดดเด่นเป็นสง่า ลำต้นที่มีเปลือกสีเงินระยิบระงับจับตาสูงชะลูดพุ่งตรงสู่ท้องฟ้า ก่อนจะแผ่กิ่งก้านสาขาเป็นหลังคาโค้ง ปกคลุมอาณาเขตใจกลางลานให้มืดทึบ ดุจดังเสาหลักค้ำยันนภาแห่งป่า

 

ทว่าแม้หลังคาใบไม้จะบดบังแสงทั้งหมดจากภายนอก หากภายในลานกลับไม่ได้มืดมิด ทั่วทั้งลานดินสว่างไสวไปด้วยแสงสีมรกตจากอักขระโบราณที่สลักเสลาเป็นร่องลึกอยู่บนศิลาแกร่ง แนวศิลาสีเทาขนาดใหญ่สูงเกือบเมตรที่วางตัวเรียงรายเป็นวงแหวนล้อมรอบเสาหลักแห่งป่า แสงจากอักขระเหล่านั้นพุ่งตรงจากร่องลึกบนพื้นหินขึ้นฉายสู่เพดานใบไม้ ให้เห็นเป็นวงแหวนเวทสีมรกตเรืองรองอันเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลัง

 

แมวน้อยจ้องมองวงเวทด้านบนอย่างตะลึงพรึงเพริด จนไม่ได้สังเกตว่าตนเองโดนคาบเข้ามาบริเวณใจกลางลานใหญ่ โดยมีสายตาใหม่สี่คู่จ้องมองด้วยความหมายต่างกัน สามคู่เล็กด้านหน้าจ้องมองมาอย่างหมายมาด ต่างกับนัยน์ตาคู่ใหญ่ด้านหลังที่มองมาอย่างฉงนสงสัย จนเสียงฝีเท้าหลายคู่ที่วิ่งเข้ามาใกล้พร้อม ๆ กับฝีเท้าของร่างใหญ่ที่อยู่ ๆ ก็หยุดลง แมวตัวน้อยที่สติล่องลอยจึงถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากภวังค์

 

ตึก ๆๆๆๆ

 

“แฮ่ ฮูมมม...”

-ตัวนี้ของโผมมม...-

 

“โฮกกก แฮ่ ฮึ่มมมม”

-คราวที่แล้วนายได้เล่นก่อนไปแล้ว คราวนี้ต้องตาผมสิ-

 

“แฮ่ โฮก ฮูมมมมม”

-แต่ หนูว่าเหยื่อตัวนี้มันดูแปลก ๆ นะ-

 

“กรรรร โฮกกกกก แฮ่ ฮึม...”

-อย่าวิ่งเสียงดังอย่างนั้นสิเด็ก ๆ กลับมาแล้วเหรอคะ ท่านพี่...-

 

ที่โคนต้นไม้สีเงินด้านหน้าแมวตัวเล็ก เสือโคร่งสีขาวตัวใหญ่ยาวกว่า 2 เมตรค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นจากพื้น ดวงตากลมสีฟ้าครามตวัดมามองเขาอย่าพิเคราะห์ให้ต้องเสหลบสายตา เมื่อก้มหน้าเบนลงมาด้านล่าง แมวตัวน้อยก็เผชิญหน้ากับลูกเสือโคร่งสีขาวลายทางสีดำขนฟูฟ่องน่ารักสามตัวที่กำลังจ้องมองตรงมา แต่ว่าเหล่าเสือตัวน้อยคงจะน่ารักมากกว่านี้ ถ้าแต่ละตัวไม่ได้จ้องมองเขาตาเป็นประกาย พร้อมกับแสยะโชว์เขี้ยวคมสีขาว ปล่อยให้น้ำลายไหลยืดตามมุมปาก

 

“เมี้ยว... มิ้ว....”

-อ่า... สวัสดี....-

 

แมวเหมียวตัวน้อยพูดได้แค่นั้น ก่อนที่จะเริ่มตั้งนะโมในใจ

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“หิมะโปรยปราย!!

 

“พายุอัสนี!!

 

กริ๊ก ๆๆ กึก เพล้ง ๆๆ โฮกกกกกก....

 

จอมเวทสองคนร่ายเวทใหญ่สอดรับกันอย่างได้จังหวะ จนเสือเขี้ยวดาบสามตัวที่กำลังพัวพันอยู่กับเหล่านักรบแนวหน้า โดนความเย็นจากพายุหิมะจนแช่ให้กลายเป็นน้ำแข็ง ก่อนที่จะโดนพายุสายฟ้าสาดใส่ให้น้ำแข็งแตกกระจายทำความเสียหายมหาศาล เหลือไว้เพียงซากเสือร้ายที่นอนตายอยู่บนพื้น

 

“เยี่ยมมาก! ทุกคนกลับประจำตำแหน่ง สายประชิดสังเกตรอบ ๆ ให้ดี มอนสเตอร์อาจซ่อนอยู่ตามพุ่มไม้ก็ได้ นักธนู ถ้าเห็นเสือโผล่ไม่ว่าจะตรงไหน ยิงขัดจังหวะไปก่อนเลย”

 

“รับทราบ!!

 

“ไอ้วาเป๊ก คนที่เจอเควส์ไม่ได้บอกเหรอวะว่าต้องเดินเลี้ยวแยกไหนตรงไหนบ้าง ให้มางมหาทางในดงเสืองี้มันเสียเวลานะโว้ย!

 

สะบั้นเมฆาผู้นำปาร์ตี้ถามกึ่งบ่นออกมาใส่ วาเป๊ก ลูกน้องคู่ใจผู้ประสานงานด้านข้อมูลอย่างหงุดหงิด

 

“ไอ้จ๋องมันบอกแค่ตอนนั้นมันหลงกับตี้ตอนวิ่งหนีฝูงเสือเกราะครับท่าน พอหลงอยู่คนเดียวก็โดนเสือโคร่งขาวตัวใหญ่ตะปบจนขาหักแล้วลากกลับรัง มันมัวแต่หลอนกลัวตายเลยไม่ได้ดูทาง รู้อีกทีก็โดนลากเข้าอุโมงค์ต้นไม้ยักษ์ที่มีแสงสีเขียว ๆ แล้วก็ได้เควสท์มางง ๆ แต่อึ้งได้ไม่เท่าไหร่ก็โดนฝูงลูกเสือรุมทึ้ง ดับอนาถครับท่าน”

 

วาเป๊ก ฝ่ายข่าวของปาร์ตี้เล่าเรื่องที่รู้ออกมาด้วยน้ำเสียงสยดสยอง

 

“ฮึ่ย! เออ ๆๆ แค่มันหลุดเข้าไปเจอเควสท์ในที่นรกอย่างนั้นได้ก็บุญเท่าไหร่แล้ว งั้นแสดงว่าต้องหาจุดเกิดเสือเกราะก่อน แล้วไอ้เสือเกราะกับเสือโคร่งขาวของมันนี้ชื่อม่อนจริง ๆ หรือมันตั้งเองตามที่มันเห็นวะเนี่ย ทุกคนฟัง! ถ้าใครเจอเสือที่หน้าตาเหมือนน่าจะเรียกว่าเสือเกราะหรือเสือโคร่งขาวให้รายงาน ด่วน!!

 

“รับทราบ!!

 

“อ๊ากกกกก!                            

 

“เฮ้ย! มีเสือหายตัวได้ครับท่าน”

 

“ทุกคนระวัง! สายประชิดทั้งหมดถอยกลับเข้ามา เกาะกลุ่มกันดี ๆ พวกพระฮีลไอ้ไผ่ด้วย คนอื่นเตรียมทำตามแผน”

 

“รับทราบ!!

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

ติ๊ด

 

“น้องจา! อยู่ไหน ทำไมไม่ทำตามแผน ที่เดิมก็ไม่อยู่ เคยบอกว่าถ้าต้องย้ายที่ซ่อนให้มาร์คตำแหน่งใหม่บนแผนที่ไง”

 

“เมี้ยว... มี้ แม้ว ๆๆ ม้าว”

-อ่า... พอดีเจอเรื่องระทึกเลยลืมสนิทเลย ขอโทษครับ-

 

แมวตัวน้อยบนหน้าจอร้องตอบเสียงเบาก่อนจะก้มหน้าลงต่ำอย่างสำนึกผิด หูฟูสีส้มจะลู่ลงอย่างน่าสงสาร

 

“ฮึ่ม! เอาเป็นว่าอยู่ที่ไหนจะได้ไปรับ แล้วเปลี่ยนร่างกลับมาเป็นคนด้วย ฉันฟังภาษาแมวไม่ออกหรอกนะ”

 

“มิ ๆๆ แม้ว ม้าว  มี้ ๆๆ แม้ว ม้าว ๆๆ”

-ไม่ ๆๆ ตอนนี้ไม่ได้เด็ด ๆ ผมยังไม่อยากโดนเห็นว่าเป็นอาหารอันโอชะง่ะ-

 

แมวตัวเล็กสะบัดหน้าปฏิเสธอย่างเอาเป็นเอาตาย ก่อนจะตอบแล้วเหลือบมองไปด้านหลังตน

 

โฮกกกก! แฮ่!!

 

“ทำไมไม่ได้ แล้วนั่นเสียงอะไร”

 

ตุ้บ ขลุก ๆๆๆๆ

 

ยังไม่ทันตอบ ภาพในหน้าจอด้านหลังของแมวน้อยก็ปรากฏลูกเสือโคร่งสีขาวสองตัวกำลังเล่นฟัดปล้ำกันอย่างเมามัน ไม่ทันไรก็มีตัวที่สามกระโดดเข้ามาร่วมวง จนเสือน้อยตัวหนึ่งโดนถีบกระเด็นมาทางอัศวินสามสีที่ไม่ทันได้ระวังตัว

 

“แม้ววววว แมะ มิววว...”

-ว้ากกกกก แอ้ก อ๋อยยย...-

 

แมวขนฟูตัวน้อยโดนลูกเสือขาวที่ตัวใหญ่กว่าเกือบเท่าตัวกระแทกปลิว ก่อนจะโดนทับจนเกือบแบน ให้คนในสายที่เห็นหน้าจอของอีกฝ่ายหมุนคว้างแล้วลงไปนอนโดนทับจนหมดสภาพ ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ

 

“น้องจา! เป็นอะไรรึเปล่า แปลงกลับเป็นคนสิเดี๋ยวก็ตายพอดี”

 

ทว่า กล่าวได้ไม่ทันไร ผู้พูดก็ต้องปิดปากเงียบแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อมีใบหน้าเสือโคร่งสีขาวขนาดใหญ่ยื่นเข้ามาในหน้าจอ เข้ามาคาบหลังคอลูกเสือขาวด้านบนยกออกไปวางอีกด้าน ก่อนจะหันกลับมาเลียหน้าเลียตัวแมวน้อยอย่างเอ็นดู แล้วเดินทอดน่องจากไป

 

“เอ่อ... ไม่ต้องเปลี่ยนร่างเป็นคนเลยนะ ทำตัวเนียน ๆ ไปก่อน มาร์คตำแหน่งในแผนที่ด้วย ไว้ฉันไปถึงแล้วค่อยหาทางหนีออกมา ทำตัวดี ๆ อย่าให้พวกเสือมันจับได้ว่าเป็นผู้เล่น รู้ไหม!

 

“เมี้ยว... มี้ ๆ แม้ว ม้าว”

-อือ... อย่าช้าล่ะ ผมยังไม่อยากหัดกินของดิบอะ-

 

แล้วคืนวันนั้น ตลาดซื้อขายข่าวแหล่งใหญ่แห่งเมืองเริ่มต้นก็พากันตื่นตัววุ่นวาย เมื่อมีบุคคลไม่ทราบฝ่ายจำนวนหนึ่งพยายามซื้อข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์อสูรตระกูลเสือสายพันธุ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะโคร่งสีขาวขนาดยักษ์ และเส้นทางบริเวณดงเสือผ่านในเขตเมืองเริ่มต้นด้วยราคาแพงลิบ จนมีข่าวลือกันในหมู่ผู้ค้าข่าวว่า มีการค้นพบทางเข้าดันเจี้ยนใหม่ที่ซ่อนขุมทรัพย์มูลค่ามหาศาลในบริเวณดังกล่าว ส่งผลให้มีการส่งนักแสวงโชคจำนวนหนึ่งออกไปสำรวจอย่างลับ ๆ

 

ทว่า หลายวันหลังจากนั้น ทุกคนที่ถูกส่งไปไม่มีใครกลับมาด้วยสภาพจิตใจปกติ ต่างคนต่างพากันร้องเสียงหลงเมื่อได้ยินว่าต้องเฉียดเข้าไปใกล้บริเวณนั้นอีกครั้ง ในทางกลับกัน สัตว์อสูรตระกูลเสือในแถบดงเสือผ่านกลับพากันอิ่มหนำสำราญด้วยบุฟเฟต์ผู้เล่นชุดใหญ่ในรอบปี

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #679 milk-m.g.m (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:42
    แมวววววว
    #679
    0
  2. #282 Whatever it is (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 22:11
    555 น้องจาต้องกลายเป็นแมวถาวรแล้ว
    #282
    0
  3. #281 yukihana (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 21:06
    แมวกับ็ตระกูลเดียวกันมั๊ง ดูคล้ายๆกันล่ะนะน้องจา 555
    #281
    0
  4. #280 น้ำอุ่น น้ำหวาน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 18:12
    น่ารักอ่าาาา คิดว่าน้งจาเป็นลูก ชอบๆ
    #280
    0
  5. #279 Mpreg-Eple (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 17:38
    น้องจาจะรอดมั้ยเนี่ย เนียนๆไปก่อนนะลูกกกก
    #279
    0
  6. #278 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:37
    น้องจาน่าฉงฉานนน
    #278
    0
  7. #277 phonphimon0123 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:15
    ต่อค่ะต่อ
    #277
    0
  8. #276 ..miran.. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 02:22
    จะว่าน้องจาโชคดีหรือโชคร้ายดีเนี้ย 55555 ตอนนี้ก็อยู่เล่นกับเพื่อนๆ(?)ไปก่อนนะลูก 555555
    #276
    0
  9. #275 KARENA (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:44
    โอ้ยค้างอะไรท์ อยากอ่านอีกจัง 555 น้องจาน่ารักอะงือออออ รอๆค่ะไรท์
    #275
    0
  10. #274 KAOWMAI (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:48
    555 โดนจับเอาไปเป็นเพื่อนเล่นให้ลูกๆซะงั้น
    #274
    0