หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 23 : จุดเริ่มต้นของความร่วมมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    1 ม.ค. 61

*ลงครั้งแรก 13 มิ.ย. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 1 ม.ค. 61


 

และแล้ว ผมก็โดนซักซะสะอาด... สะอาดจริง ๆ ครับ

 

“ฮะ..ฮ้าด ชิ่ววววฟืด ๆๆ”

 

“หึ ๆๆ สมน้ำหน้า”

 

“ก็มันเพราะใครกันล่ะ!

 

เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มที่ตอนนี้ผมนุ่มเปียกลู่ไปตามรูปศีรษะ หูสีส้มที่เคยปกคลุมไปด้วยขนฟูก็ตกลู่เปียกปอน ร่างเล็กนั่งกอดเข่าขดตัวเข้าหากันใต้ผ้าคลุมสีดำผืนใหญ่ สั่นน้อย ๆ ด้วยความหนาว หากใบหน้าน่ารักกลับเงยขึ้นจ้องหน้าคู่สนทนาอย่างเอาเรื่อง

 

“ช่วยไม่ได้ ก็นายอยากปากแข็งไม่ยอมอธิบายเอง”

 

“นะ..นั่น ไม่ใช่จะไม่อธิบายสักหน่อย แค่คิดนานไปนิดอะ คิดนานน่ะ เข้าใจไหม!

 

คิดแล้วก็หงุดหงิดครับ หลังจากที่หมอนั่นอุ้มผมออกมาจากเมืองด้วยท่าน่าอายไม่สนสายตาประชาชี พอวิ่งเข้าเขตป่ามาได้ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ผมลงเดินเอง บอกว่าไม่แน่ใจว่าปลอดภัย อุ้มผมวิ่งต่อ แถมยิงคำถามเกี่ยวกับเจ้าหัวหน้าโจรลักพาตัวไม่หยุด รู้จักกันได้ยังไงบ้างล่ะ โดนรังแกอะไรบ้างล่ะ เจอกันกี่ครั้งแล้ว บลา ๆๆ ถามมาเป็นชุด เล่นเอาผมมึนว่าจะเริ่มเล่าเริ่มตอบอะไรก่อนดี

 

ที่โหดร้ายก็คือ พอเราหลบเข้ามาในป่าลึกสักหน่อยจนเจอลำธารลึกสักประมาณอก ตอนที่ผมกำลังก้มหน้าก้มตาเรียบเรียงคำพูด หมอนั่นก็ทำท่าหงุดหงิด บ่นว่าผมไม่ยอมเล่าแล้วจะช่วยได้ยังไงบ้างล่ะ อยากโดนจับได้นักใช่ไหมบ้างล่ะ แล้วก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง โยนผมลงน้ำตูม! ให้หนุ่มน้อยผู้น่าสงสารอย่างผมต้องลงไปแช่ในน้ำยามเย็น หนาวยะเยือกตั้งแต่หัวจรดหาง คิดดูสิครับ หางอันบอบบางของผมที่ปกติอุ่นอยู่ตลอดเวลาจากขนฟู อยู่ ๆ ก็โดนจับแช่ลงน้ำเย็นเจี๊ยบ ผมเนี่ย เย็นสะท้านไปถึงไขสันหลังเลย มันต้องโหดร้ายเบอร์ไหน!

 

เท่านั้นยังไม่พอ เจ้านั่นยังไม่สาแก่ใจ ปล่อยเจ้านากดนตรีสีชมพูคู่ปรับเก่า สัตว์เลี้ยงตัวล่าสุดของมันที่ไม่รู้ไปแอบจับมาตอนไหนออกมาช่วยซักผมด้วย พอเจ้าตัวนั้นเห็นผม ก็ว่ายน้ำเข้ามาตะกุยแข้งตะกุยขา นากตัวเท่าหมาตัวสูงถึงเข่านะครับ เท้าผมยังไม่ทันแตะพื้นลำธารดีก็โดนมันตะกุยจนผมล้มไปแช่น้ำเหมือนเดิมอะ ส่วนตัวเจ้าทาสผู้โหดร้ายก็เอาแต่ยิงคำถามซ้ำ ๆ ย้ำให้ผมต้องตอบ ไม่งั้นไม่ได้ขึ้นจากน้ำ ไร้ความปรานีที่สุด! สุดท้ายก็เลยได้เล่าเรื่องจนหมดเปลือกอยู่ในน้ำนั่นแหละ เจ้าทาสใจโหดถึงยอมเรียกนากซาดิสกลับไป แล้วให้ผมขึ้นฝั่งมานั่งท้าลมหนาวอย่างนี้ โหดร้าย..โหดร้ายกันทั้งเจ้านายทั้งสัตว์เลี้ยงเลย ฮือออ....

 

“เฮ้อ... เอาเถอะ แต่นายนี่เด็กจริง ๆ อยู่ที่บ้านเคยทำอะไรเองบ้างไหมเนี่ย”

 

ในที่สุดทาสหนุ่มผมดำก็ทนดูความอนาถของนายทาสตัวน้อยไม่ไหว คว้าผ้าขนหนูที่วางอยู่ข้างตัวเจ้านายขึ้นมาแล้วอ้อมไปยืนด้านหลัง ก่อนจะเช็ดทั้งผมทั้งหูที่เปียกลู่ให้อย่างเบามือ ให้หนุ่มร่างเล็กนั่งนิ่งหลับตาพริ้มที่มีคนบริการให้ แต่ได้นั่งสบาย ๆ ได้ไม่ทันไรก็ถูกรบกวนจากสิ่งมีชีวิตสีชมพูที่วิ่งวนไปมารอบตัว

 

แอ๊บ ๆๆ อี้ แอ๊บ ๆ อี้ ๆ

-ไปเล่นกันนะ ไปนะ ๆ รุ่นพี่-

 

ฮึ! ไปไกล ๆ เลย ผมยังงอนนายอยู่นะ แล้วใครรุ่นพี่นายกัน คิดว่าแค่ได้เป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้านั่นก็จะมานับรุ่นได้เรอะ ฮึ่ย! ยิ่งได้ยินมันพูดก็ยิ่งเจ็บใจ ทักษะเผ่าพันธุ์อย่างฟังสัตว์รู้เรื่องนี่ ไม่มีซะจะดีกว่าไหม โดนสัตว์เลี้ยงชาวบ้านนับรุ่น ฟังแล้วมันจี๊ด!

 

หนุ่มน้อยผมสีน้ำตาลเชิดหน้าหนี ให้นากผู้ถูกเมินยกเท้าขึ้นสะกิดอย่างหงอย ๆ

 

“อย่าซนสิปราบแมว ไปนั่งเฉย ๆ ตรงนั้นไป”

 

“แอ๊บ อี้”

-คร้าบบ นายท่าน-

 

นากสีชมพูจอมซนค่อย ๆ เดินผ่านหน้าหนุ่มร่างเล็กอย่างหงอย ๆ ไปนั่งบนขอนไม้ตามที่หนุ่มนัยน์ตาสีเพลิงชี้สั่งอย่างเชื่อฟัง ทว่าบางอย่างในคำพูด ทำเอาเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าใสชะงัก

 

“หะ!? ชื่อนั่นมัน... ฮึ่ย!

 

“หึ ๆๆ”

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“สรุปว่านายเลือกจะเป็นจอมโจร?

 

“ก็มันดูดีสุดแล้วไหมล่ะ ถ้าเล่นชาวนากับพ่อค้ามันจะไปรอดเหรอ ฟังดูไม่มีสกิลโจมตีเลยอย่างงั้น แต่เสียดาย นักเวท... เวทอลังการงานสร้างของผม ไม่มีหวังเลยสินะ เฮ้อ...”

 

เศร้าครับ ผมแอบอยากเล่นนักเวทนะ แบบร่ายเวทแสงสีอลังการ เสร็จแล้วก็... ตูม! อีกฝ่ายตายเรียบอะ แต่เมื่อกี๊ผมไปทดสอบกับหมอนั่นมา ค่าสเตตัสทางเวทผมคงเตี้ยต่ำติดดินชนิดไร้ทางเยียวยา กระซิก ๆ ผมปามีดใส่มอนสเตอร์อสูรฮูกตาแดงทำดาเมจ 300 กว่านะ แต่พอถือไม้เท้าเพิ่มพลังโจมตีเวทมนตร์ แล้วลองใช้สกิลเผ่าพันธุ์ที่ได้มาใหม่ ค่าดาเมจเวทมนตร์ที่ขึ้นมาทำผมอึ้ง ผมลองยิงเกือบสิบรอบ ดาเมจสูงสุดที่ผมทำได้คือ 16 ครับ! ผมลองเอามือเปล่าชกยังแรงกว่าเลยอะ ขนาดสกิลนั้นทำดาเมจ 150 เปอร์เซ็นต์ของพลังโจมตีเวทมนตร์เลยนะ โอ้บร๊ะเจ้า!

 

อ่า... ผมยังไม่ได้เล่าให้พวกคุณฟังเกี่ยวกับสกิลใหม่ใช่ไหม พอส่งเควสท์กับพ่อเฒ่าหางม้วนเสร็จผมก็ได้สกิลเริ่มต้นของเผ่าพันธุ์มา 6 สกิลครับ 3 สกิลแรกเป็นทักษะของเผ่าพันธุ์อสูร พวกนี้ก็เพิ่มความสามารถทางร่างกายทั่ว ๆ ไป อย่างได้ยินเสียง เห็นได้ไกล แปลงร่างเป็นมนุษย์ได้อะไรอย่างงี้ สกิลของเผ่าอัศวินสามสีต่างหากที่น่าสนใจ อันนึงก็สกิลแปลภาษาที่ทำให้ผมฟังเจ้านากนั่นรู้เรื่อง อีกสองอันนี่ดีใช้ได้เลย อันนึงทำให้ผมสามารถสร้างร่างแยกไว้หลอกล่อศัตรู ส่วนอีกอัน... ที่จริงแล้วก็เหมือนจะดีอ่านะ เป็นสกิลโจมตีทางเวทมนตร์ที่แสดงผลกับศัตรูเป็นวงกว้าง แถมยังเพิ่มเอฟเฟคให้เป้าหมายที่โดนโจมตีติดสถานะมึนงงด้วย แต่ค่าดาเมจมันช่างน่าช้ำใจนี่น่ะสิ ฮือออ...

 

ร่างเล็กเปิดหน้าต่างทักษะของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะกวาดดวงตามองทักษะใหม่ ๆ จ้องมองทักษะสุดท้ายเล็กน้อยแล้วถอนหายใจเฮือก

 

ทักษะมนุษย์จำแลง (ทักษะใช้งาน ไร้ระดับ)

แปลงกายเป็นมนุษย์ ใช้มานา 200 หน่วย เวลาในการร่ายทักษะ 1 วินาที ดีเลย์หลังการใช้งาน 5 นาที

 

ทักษะเสียงแห่งพงไพร (ทักษะติดตัว ไร้ระดับ)

ความสามารถในการได้ยินเสียงเพิ่มขึ้น  50 เมตร เมื่อใช้หูสัตว์อสูรแนบกับพื้น เพิ่มระยะการได้ยินเสียงอีก 50 เมตร

 

ทักษะดวงตาอสูร (ทักษะติดตัว ไร้ระดับ)

ระยะการมองเห็นเพิ่มขึ้น 100 เมตร สามารถมองเห็นได้ชัดเจนในที่มืด

 

ทักษะวงศ์วานเท้าปุย (ทักษะติดตัว ไร้ระดับ)

สามารถสื่อสารกับสัตว์อสูรตระกูลสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมได้ ลดค่าความเสียหายที่ได้รับจากสัตว์อสูรตระกูลสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 5 เปอร์เซ็นต์

 

ทักษะร่างเงา (ทักษะใช้งาน ระดับ 1/5)

สามารถสร้างร่างเงาแทนตัวผู้ใช้ได้ 1 ร่างต่อ 1 ระดับทักษะ สามารถคงร่างอยู่ได้ 10 นาที หรือจนกว่าจะโดนโจมตีจนพลังชีวิตหมด ที่ระดับ 1 ร่างเงาจะมีพลังชีวิตสูงสุด 60 เปอร์เซ็นต์ของพลังชีวิตผู้ใช้ ค่าพลังชีวิตสูงสุดของร่างเงาจะเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ต่อ 1 ระดับทักษะ ร่างเงาไม่สามารถโจมตีได้และมีความเร็วในการเคลื่อนที่เพียงครึ่งหนึ่งของเจ้าของ

 

ทักษะเกียรติอัศวิน (ทักษะใช้งาน ระดับ 1/10)

เปล่งเสียงคำรามด้วยความภาคภูมิใจของอัศวิน สร้างความเสียหายทางเวทมนตร์ 150 เปอร์เซ็นต์ของพลังโจมตีเวทมนตร์ต่อเป้าหมายทั้งหมดทางด้านหน้าในระยะ 50 เมตร ทำให้เป้าหมายติดสถานะมึนงงเป็นเวลา 3 วินาที ใช้มานา 50 หน่วย ดีเลย์หลังการใช้งาน 20 วินาที สามารถใช้ได้ในร่างอัศวินสามสีเท่านั้น

 

หากนั่งเศร้ากับตัวเองอยู่ได้ไม่นาน เสียงนุ่มทุ้มของหนุ่มผมดำผู้ที่นั่งอยู่อีกฝั่งของกองไฟก็เอ่ยเรียกความสนใจขึ้นมา

 

“ที่จริงมันก็พอมีทางอยู่...”

 

“หืม!?

 

“ยังไงนายก็อยากจะทำเควสท์ปริศนาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เควสท์จากตาแก่ปากเสียนั่นน่ะ”

 

พูดแค่นั้นมันก็เงยหน้าขึ้นมอง เหมือนกับว่าผมน่าจะเข้าใจทั้งหมดแล้ว แต่ขอโทษเถอะครับ... เผอิญว่าผมน่ะมือใหม่ สด ๆ ซิง ๆ ช่วยอธิบายอะไรให้มากกว่านี้จะได้ไหม

 

สายตางุนงงปนหมั่นไส้เริ่มทำให้ผู้มีประสบการณ์มากกว่าเริ่มรู้ตัว จึงอธิบายเพิ่มอย่างอ่อนใจ

 

“ก็... เควสท์ขั้นสูงระดับนั้น ขนาดแค่ทำขั้นแรกผ่าน นายยังได้มา 20 กว่าเลเวล จาก 14 ถึง 39 ถ้าทำอีกสักสองสามขั้น ถึงจะไม่ได้ตีมอนสเตอร์สักตัว ยังไงเลเวลก็ขึ้นเกิน 60 จนเปลี่ยนอาชีพขั้นกลางได้อยู่ดี ถ้าทำอย่างนั้น นายจะเล่นอาชีพอะไร อาชีพขั้นแรกจะห่วยแค่ไหน ก็ไม่ใช่ปัญหา”

 

“อ๋อ!

 

ถึงบางอ้อเลยครับ แล้วก็ไม่พูดให้เคลียแต่แรก

 

“แล้ว... ถ้าอาชีพขั้นแรกผมไม่มีสกิลโจมตี ผมจะทำเควสท์นั่นผ่านเหรอ”

 

“นายก็ไม่ได้ทำคนเดียวซะหน่อยนี่นา”

 

/ เงาอัคคี ต้องการให้ท่านเข้าร่วมคณะผจญภัย ท่านจะยอมรับหรือไม่ /

 

“ฮึ! ไม่มีทาง”

 

หนุ่มร่างเล็กปฏิเสธอย่างถือดี ปล่อยให้คู่สนทนานิ่งค้างกับคำตอบที่ไม่คาดคิด

 

“อ่า... ก็แล้วแต่นะ แล้วถ้าไม่ใช่สามอาชีพนั้น นายอยากจะเล่นอะไรล่ะ”

 

พอเรียกสติกลับคืนมาได้ เจ้าของนัยน์ตาสีเพลิงก็เกาคางอย่างเก้อ ๆ แล้วเอ่ยถามหนุ่มผมสีน้ำตาลที่จิ้มกำไลข้อมือเล่นเหมือนกำลังอยู่ในโลกส่วนตัว

 

“ที่จริงก็อยากเป็นจอมเวทอ่านะ”

 

“ไม่รอดชัวร์!

 

“... นักดาบเวทก็น่าสนใจ”

 

“ดับอนาถไม่ต่างกัน”

 

“ถ้างั้นนักรบคลั่ง”

 

“เล่นได้ แต่ไม่ยืด”

 

ปึ๊ด!

 

เสียงเหมือนเส้นเลือดปูดขึ้นมาจนเกือบแตกของคู่สนทนากับรังสีสังหารจาง ๆ ทำให้ทาสหนุ่มผมดำหันมามองแล้วสะดุ้งเบา ๆ ก่อนที่จะขยายความเพิ่ม

 

“ก็อาชีพนั้น หลัง ๆ มันต้องฟันไปเรื่อย ๆ ห้ามหยุด ไม่งั้นคอมโบจะหลุด ดาเมจหาย อย่างนาย ขนาดให้วิ่งต่อกันไม่นานเท่าไหร่ก็บ่น ไม่เหมาะกับอาชีพสายบ้าพลังถึกเถื่อนแบบนั้นหรอกน่า”

 

“ก็แล้วไป”

 

พอหนุ่มร่างเล็กหันไปง่วนกับการเล่นกำไลต่อ ชายหนุ่มผมดำก็แอบปาดเหงื่อ แต่ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่ออีกฝ่ายส่งเสียงขึ้นมาอีก

 

“อ๊ะ! เจอแล้ว”

 

/ อัศวินสามสี ต้องการให้ท่านเข้าร่วมคณะผจญภัย ท่านจะยอมรับหรือไม่ /

 

“ผมต่างหากที่ต้องเป็นคนชวนนาย ไม่ใช่นายชวนผม เข้าใจตรงกันนะเจ้าทาส!

 

“อ่า... ครับ ๆ”

 

/ ท่านได้เข้าร่วมคณะเดินทางของอัศวินสามสี ขอเหล่าทวยเทพจงอำนวยพรให้การเดินทางนี้จงสมดั่งมาดหมาย /

 

เสียงประกาศที่แจ้งเตือนทั้งสองฝ่ายทำให้หนุ่มน้อยร่างเล็กดูอารมณ์ดีขึ้นทันตา หางที่กลับมาฟูอีกครั้งส่ายไปมาเบา ๆ จนทาสหนุ่มมีเวลารวบรวมสติของตน แล้วเอ่ยเข้าถึงเรื่องสำคัญที่เคยโดนขัดจังหวะไป

 

“ถ้าจะเก็บเลเวลจากเควสท์จริง ๆ ตอนนี้อาชีพไม่น่าใช่ปัญหา จะคิดไปก่อนก็ได้ ที่น่าเป็นห่วงคือเราจะทำเควสท์ทันพวกกิลด์อินทรีดำรึเปล่า ไหน ๆ ตั้งใจจะทำเควสอยู่แล้ว ฉันก็อยากชิงไขปริศนาให้เสร็จก่อนพวกนั้น”

 

“แล้ว... ถ้าทำแค่สองคนมันจะรอดเหรอ”

 

“ถึงโอกาสจะน้อยไปหน่อย แต่มันก็ไม่แน่ กุ้งอบวุ้นเส้นก็ทำคนเดียวสำเร็จมาแล้ว เควสท์พวกนี้ บางทีมันก็ใช้ดวงซะเป็นส่วนใหญ่ ประสบการณ์เป็นส่วนประกอบรอง แล้วบางทีก็มีเงื่อนไขบางอย่าง ไม่อย่างนั้นกิลด์หงส์เพลิงที่ฉัน... ที่พี่ชายนายพยายามทำเควสท์ประดับสัญลักษณ์อยู่ จะยังไม่สำเร็จทั้ง ๆ ที่ทำกันแทบเป็นแทบตายมาครึ่งค่อนปีเหรอ”

 

“งั้น...”

 

คิ้วเหนือดวงตาสีฟ้าใสขมวดมุ่นเหมือนยังคิดไม่ตก ชายหนุ่มร่างสูงจึงเดินเข้ามาใกล้ ทรุดตัวลงนั่งตั้งเข่าข้างหนึ่งชันขึ้น  แล้วยื่นมือใหญ่หงายยื่นออกมาด้านหน้าร่างเล็ก ก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มแต่หนักแน่น น้ำเสียงทางการที่ถูกขัดเกลาฝ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน

 

“ฉันเชื่อว่านายมากับดวง ส่วนฉันก็มีประสบการณ์ เรามาพยายามสร้างตำนานไขปริศนาให้สำเร็จ ขึ้นครองเมืองไปด้วยกันไหมครับ... นายท่าน”

 

เหลือบมองมือใหญ่อยู่สักพัก ก่อนใบหน้าน่ารักจะเงยขึ้นสบประสานสายตากับดวงตาคู่คมที่เฝ้ารออยู่อย่างมั่นคง ในที่สุด นิ้วเรียวก็วางลงสอดประสานเข้ากับมือใหญ่แล้วโอบกระชับแน่น

 

“ของมันแน่อยู่แล้ว... เจ้าทาส”

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #675 milk-m.g.m (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:00
    นายท่านนนนนน
    #675
    0
  2. #645 จ้าวแมวน้อย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 06:27
    ในที่สุดก็มาถึงจุดนี้กันแล้วสินะ ฮึก /ปาดน้ำตา
    #645
    0
  3. #585 #DESTINY# (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:24
    ฟินสุดๆไปเลย ><
    #585
    0
  4. #339 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 12:41
    หวานแล้วสิคุ่นี้555
    #339
    0
  5. #239 Whatever it is (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 00:12
    ชอบๆ มาอัพอีกนะคะ รออยู่
    #239
    0
  6. วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 12:59
    หลังๆคือบับ อ่อยกันช่ะะะ !
    #237
    0
  7. #235 saiikun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 08:53
    ทำไมหลังๆ หวานแปลกๆ
    #235
    0
  8. #234 ภูตเงา [Doppelganger] (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 07:11
    แอบฟินไปเบาๆกับความSM>\\\<
    #234
    0
  9. #233 ALOHA (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 01:08
    กร๊ากกก นายท่าน กับเจ้าทาส ตั๊ยล๊าววว มีความ SM กร๊ากก

    ทำไมน่ารักแบบนี้เจ้าทาส อย่านังแกนายท่านมากสิ
    #233
    0
  10. #232 DarkSaylai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:32
    รู้สึกฟินเบาๆ เมื่อพระเอกเรียกนายท่าน 5555555

    รู้สึกความแมวเบาๆ เมื่อนายเอกเรียกเจ้าทาส 5555
    #232
    0
  11. #231 oDeeo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:24
    น้องจาน่าเอ็นดู~
    #231
    0
  12. #230 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:20
    ตอนนี้มีฟินเบาๆ เอ๊ะ รึว่าเราฟินเองหว่า~
    #230
    0