หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 18 : ผู้เฒ่าไม้เท้าแดง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    31 ธ.ค. 60

*ลงครั้งแรก 29 พ.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 31 ธ.ค. 60

 

 

 

ง่ำ ๆๆๆ

 

“กินเยอะ ๆ นะลูกเอ๊ย หิวโซมาเชียว คงโดนพวกคนใจร้ายรังแกให้อดข้าวอดปลามาล่ะสิ คนสมัยนี้ก็นะ ช่างใจร้ายได้แม้กระทั่งกับแมวตัวเล็ก ๆ เฮ้อ...

 

ชายชราเคราขาวถอนหายใจออกยาว ก่อนจะก้มลงจ้องมองแมวตัวเล็กขนฟูที่กำลังก้มลงเขมือบปลาย่างตัวที่ 3 อย่างเอาเป็นเอาตายบนโต๊ะไม้ในห้องพักของตน

 

หลังจากที่สลบไสลไม่ได้สติไปหลายชั่วโมงจากการโดนลอบทำร้ายด้วยวัตถุปริศนา!? ตื่นมาชายชราก็เห็นเจ้าแมวขนฟูตัวนี้มาตะแง้ว ๆ อยู่รอบ ๆ ไม่ยอมไปไหน เวรยามที่ช่วยนำตัวกลับมายังที่พักเล่าว่า พบเจ้าตัวน้อยร้องเสียงดังไปรอบตัวเขาที่นอนสลบนิ่งจากการลอบทำร้ายอยู่บนพื้น เจ้าตัวเล็กน่าจะได้เห็นเหตุการณ์จนตกใจ และวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ ด้วยความเป็นห่วง เมื่อนึกย้อนไปก็จำได้ว่า ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ตนจะโดนลอบทำร้ายจนสลบไปนั้น มีเสียงร้องของแมวดังขึ้น น่าจะเป็นเสียงเตือนของเจ้าเหมียวตัวนี้

 

น่าเสียดายนัก ที่ข้าละเลยไม่ได้ใส่ใจเสียงเตือนของเจ้า อา... ช่างเป็นแมวที่มีน้ำใจ น่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง

 

คิดไปพลางก็เอามือเหี่ยวย่นลูบหลังเจ้าตัวเล็กเบา ๆ อย่างเอ็นดู

 

“ใจเย็น ๆ ...ใจเย็น ๆ ... กินช้า ๆ เดี๋ยวจะติดคอเอา ไม่ต้องห่วง ถ้ามันหมดเดี๋ยวข้าสั่งมาเพิ่มให้เจ้าอีกหลาย ๆ ตัวเลยก็ได้ ว่าแต่ เจ้าของของเจ้าไปไหนซะล่ะ ถึงปล่อยให้คนใจร้ายมารังแกได้อย่างนี้ ถึงขนาดให้สวมปลอกคอบ่วงมังกร ของชั้นสูงราคาแพงลิบเป็นสิบล้าน ท่าทางเจ้าของของเจ้าน่าจะรักเจ้ามากนี่ หรือว่าจะโดนจับมาเรียกค่าไถ่กันหืม... เฮ้อ... คนสมัยนี้ก็นะ ช่างไม่มีศีลธรรมเอาซะเลย ขนาดลูกแมวตัวเล็ก ๆ อย่างเจ้าก็ยังเอามาเป็นเครื่องมือหาประโยชน์ใส่ตัวได้ ไม่เป็นไร ๆ ระหว่างนี้ข้าจะช่วยดูแลเจ้าจนเจ้าของมาตามหาเอง”

 

แมวเหมียวตัวน้อยที่เริ่มจะอิ่ม กินไปก็ฟังไป พอได้ยินชายชราพูดถึงบ่วงมังกรกับราคาของมันร่างเล็กก็ชะงักไปเล็กน้อย หูฟู ๆ กระดิกฟังอย่างสนใจ ก่อนจะเหลือบตามองปลอกคอหนังสีดำสนิทบนคอที่ลืมไปแล้วว่ากำลังใส่อยู่

 

อ่า... เจ้าปลอกคอที่เจ้าหัวหน้าโจรลักพาตัวใส่ให้มันแพงขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ไหน ๆ ก็ให้มาแล้ว ไม่คืนละนะ ว่าแต่ตูจะโดนปล้นชิงปลอกคอไหมหว่า

 

แมวตัวน้อยเริ่มระแวง ในใจคิดตระเตรียมแผนรับมือโจรขโมยปลอกคอ หากแต่ท่าทางที่ร่างฟูชำเลืองมองปลอกคอนิ่ง ๆ กลับทำให้ชายชราตีความหมายไปอีกอย่าง

 

“เจ้าคงคิดถึงเจ้านายมากสินะ อย่ากังวลไปเลยเจ้าตัวน้อย เจ้านายที่ยอมมอบของราคาแพงเช่นนี้ให้ต้องออกตามหาเจ้าจนได้พบกันแน่นอน”

 

“แม้ว... ม้าว ๆๆ มี้ ม้าว ๆๆ เหมียว มี้”

-ง่า... อย่าพูดเป็นลางสิครับคุณตา เจ้าของปลอกคอเนี่ย อย่าได้มาเจอะมาเจอกันอีกเลยจะดีกว่าครับ-

 

“อิ่มแล้วสินะ มา ๆ เจ้าตัวเล็ก เดี๋ยวข้าจะพาเดินชมเมืองให้หายเศร้า ไม่แน่ว่าเราอาจจะได้เจอเจ้านายของเจ้าพอดีก็ได้”

 

พูดจบชายชราก็คว้าตัวเจ้าเหมียวขึ้นอุ้มแนบอก ไม่ทันให้แมวน้อยขนฟูได้ตั้งตัว

 

“มี้ ๆๆ แม้ว”

-ม่ายอาว ผมม่ายไปอะ-

 

“อย่าดิ้นสิเจ้าหนูเดี๋ยวก็ร่วงลงไปหรอก เห็นตัวเล็ก ๆ อย่างนี้ก็หนักไม่เบาเลยนะเนี่ย”

 

อัศวินสามสีในร่างแมวตัวน้อยพยายามดิ้น หากแต่ก็ไม่สามารถหนีพ้นมือปลาหมึกที่รัดแน่นขึ้นของชายชราไปได้ จนต้องยอมโดนอุ้มเดินไปทั่วเมืองอย่างจำยอม

 

แล้วหลายวันต่อจากนั้น เหล่าผู้เล่นในเมืองเริ่มต้นต่างก็กล่าวขวัญกันถึงความน่ารักน่าเอ็นดูของสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของผู้เฒ่าไม้เท้าแดง NPC หัวหน้าผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยประจำเมือง จนภารกิจรักษาความปลอดภัยกลับกลายเป็นภารกิจยอดนิยมในชั่วข้ามคืน โดนเฉพาะในหมู่ผู้เล่นสาว นอกจากนั้น ร้านค้าและร้านอาหารรอบ ๆ ป้อมศิลาใจกลางเมือง ที่พักของผู้เฒ่าไม้เท้าแดงก็ดูจะครึกครื้นแน่นขนัดขึ้นเป็นพิเศษ หากความเอ็นดูต่อแมวเหมียวตัวน้อยดูเหมือนจะไม่รวมไปถึงผู้เล่นในกิลด์ใหญ่กิลด์หนึ่ง

 

“ในมือหัวหน้ายามนั่นมันแมวที่ท่านราชันย์ให้ตามหานี่ ใช่ไหม”

 

“ไหน ๆๆ เออว่ะ หน้าตาเหมือนในประกาศกิลด์เด๊ะ ๆ เลย ฮ่า ๆๆ 1 ล้านเหรียญลอยมาเห็น ๆ ปะ ลุย!

 

“เห้ย! เดี๋ยว เอ็งจะทำอะไร”

 

ชายหนุ่มในชุดนักเวทที่มีตรารูปปีกสีดำของกิลด์อินทรีดำบนอก รีบคว้าเข้าที่ไหล่ผู้เล่นในชุดอัศวิน เพื่อนสนิทจากกิลด์เดียวกัน ผู้ที่กำลังจะพุ่งตัวเข้าหาชายชราเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที จนเกือบจะเซล้มไปด้วยกันทั้งคู่

 

“ก็ไปตบแมวมาไง ถามได้ แล้วจะได้เอาไปขึ้นเงินที่กิลด์ เดี๋ยวก็มีคนอื่นมาตัดหน้าไปหรอก ช่วงนี้ยิ่งจน ๆ ไม่มีตังไปตีบวก[1]อยู่ ค่าหัวเจ้าเหมียวนั่นน่ะ 1 ล้านเลยนะเฟร้ย 1 ล้านน่ะ 1 ล้าน”

 

“แต่นั่นมันผู้เฒ่าไม้เท้าแดงเลยนะ”

 

“ก็แค่ NPC แก่ ๆ ตัวนึง มันจะไปมีน้ำยาอะไรฟระ”

 

“แต่ไอ้ NPC แก่ ๆ ของแกน่ะมันหัวหน้าทหารหน่วยดูแลความปลอดภัยประจำเมือง ที่คุมทหารในเมืองทั้งหมด ระดับที่เจ้าเมืองยังต้องเกรงใจเลยนะเฟร้ย เอ็งอยากโดนถีบออกนอกเมืองพร้อมติดบัญชีดำห้ามเข้าเมืองเริ่มต้นรึไง”

 

ในขณะที่สองเกลอกำลังเถียงกันอยู่นั้นเอง ชายในชุดดำปิดหน้าปิดตาเหมือนพวกนักฆ่าคนหนึ่งพุ่งตัวเข้าหาชายชราในบทสนทนาจากด้านข้างด้วยความเร็วสูง พร้อมเอื้อมมือออกมาหมายจะฉกตัวแมวเหมียวตัวน้อยในอ้อมแขนของชายชราไป 

 

ผลัว! ตุ้บ อั้กกก

 

หากแต่ไม้เท้าสีแดงเลือดหมูของผู้เฒ่ากลับเร็วกว่า ไม้เท้าที่ถูกขัดจนเป็นมันปลาบสะบัดออกมา เสยคางผู้ประสงค์ร้ายจนกระเด็นตัวลอยหงายหลังไปในอากาศ ก่อนที่จะลงไปนอนร้องโอดครวญอยู่บนพื้น

 

โอ๊ยยยย อูยยย

 

“ทหาร!! จับตัวมันไปทำบันทึกแล้วเอาไปโยนทิ้งแถวบึงอสรพิษนอกเมือง อย่าให้ข้าเห็นว่าเจ้าคนนี้มันกลับเข้าเมืองมาได้อีก เมืองของเราไม่ต้อนรับพวกโจรฉกชิงวิ่งราวจิตใจสกปรก!

 

พูดจบ ทหารประจำเมืองในชุดเกราะอัศวินเต็มยศนับสิบก็วิ่งกรูกันมาจากทุกทิศเข้าหาโจรผู้โชคร้าย

 

“อ้อ! แล้วอย่าลืมยึดทรัพย์สินของมันมาให้หมดด้วยล่ะ ข้าจะเอาไว้ปลอบขวัญเจ้าเหมียวตัวน้อย!!

 

“รับทราบ!!

 

เอื๊อก....

 

สองเกลอที่ยืนมองอยู่ในระยะไกลลอบกลืนน้ำลายแล้วหันหน้ากลับมามองหน้ากันเอง

 

“ข้าเชื่อเอ็งแล้วว่ะเพื่อน พวกเราอย่าไปแหย็มกับพวกรุ่นใหญ่เลยจะดีกว่า ไว้เจ้าแมวเหมียวมันออกมาเดินเล่นตัวเดียวก่อนแล้วเราค่อยเข้าไปอุ้มมาก็ได้”

 

“แต่ข้าว่าถ้าเอ็งหิวเงินจริง เราไปลงดัน[2]ล่าแรร์[3]กันดีกว่าว่ะ ข้าไม่อยากเสี่ยงโดนหามไปนอนเล่นกับงูเขี้ยวสว่านสักเท่าไหร่”

 

ชายหนุ่มในชุดอัศวินจินตนาการไปถึงงูเขี้ยวสว่าน เจ้าถิ่นแถบบึงอสรพิษนอกเมืองเริ่มต้น ที่ขึ้นชื่อว่าไม่เป็นอันตรายร้ายแรง หากแต่เป็นหนึ่งในสัตว์อสูรที่ผู้เล่นไม่อยากยุ่งด้วยที่สุด งูลำตัวเท่าแขนที่มากับเขี้ยวที่หมุนควงเหมือนสว่าน ซึ่งจะวิ่งเข้าใส่พร้อมส่งสัญญาณเรียกเพื่อนพ้องร่วมเผ่าพันธุ์มารุมผู้เล่นทุกคนที่เฉียดเข้าใกล้รัศมีของมัน แม้เขี้ยวของพวกมันจะไร้พิษ หากแต่การโดนสว่านเล็ก ๆ รุมเจาะไปทั่วทั้งตัว ก็เป็นฝันร้ายที่ติดตรึงอยู่ในใจของผู้เล่นหลาย ๆ คน

 

“เอ่อ... คิดอีกที ข้าว่าข้าเห็นด้วยกับเอ็งว่ะ”

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“มี้...”

-อืมมม...-

 

“สบายละสิเจ้าตัวน้อย ขนยาว ๆ อย่างเจ้านี่มันต้องหมั่นแปรงรู้ไหม จะได้ไม่พันกัน เดี๋ยวถ้าข้าเจอนายของเจ้า ข้าจะย้ำเรื่องนี้ให้อีกที”

 

“เหมียว มี้ ๆๆ แม้ว ๆๆๆ มี้ แม้ว ม้าววว มี้...”

-บอกไปหมอนั่นก็คงไม่ทำหรอกครับคุณตา วัน ๆ เอาแต่สั่งให้ผมฝึกโน่นฝึกนี่เก็บเลเวลไม่หยุดอ่า อืม....-

 

หลายวันนี้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นเจ้าอ้วนอัศวินไปเลยครับ กิน นอนอืด แปรงขน แล้วก็โดนอุ้มเดินไปเดินมา ว่าแต่ว่าการแปรงขนนี่มันสบายตัวซะจริง ๆ น้า~ ที่จริงผมก็กำลังงง ๆ กับตัวเองอยู่เหมือนกันว่านี่มาเล่นเกมหรือมาฝึกเป็นแมว!? ผมเคยพยายามหนีจากคุณตานี่แล้วนะ แต่ก็ยังไม่สำเร็จสักที เห็นแก่ ๆ อย่างงี้คุณตาแกมือไวสุด ๆ อะ ตะครุบตัวผมได้ทันทุกรอบ แถมมือยังเหนียวอย่างกับทากาวตราช้างเอาไว้ ครั้งหนึ่งผมเคยหนีเกือบจะสำเร็จอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นคุณตาไปเข้าประชุมสำคัญอะไรสักอย่างแล้วทิ้งผมไว้ในห้อง แต่พอผมก้าวออกจากห้องมาได้ไม่ถึงสิบเมตรเท่านั้นแหละ ทหารในชุดเกราะก็กรูกันมาจากไหนไม่รู้เยอะแยะ มาช่วยกันจับผมยัดเข้าไปอยู่ในห้องเหมือนเดิม คิดแล้วเซ็ง แถมพอกลับมาคุณตายังเทศน์ยืดยาวอีกว่าผมกำลังโดนหมายหัวอยู่บ้างล่ะ ข้างนอกไม่ปลอดภัยบ้างล่ะ บลา ๆๆ หลังจากนั้นมาคุณตาก็ไม่ยอมปล่อยให้ผมห่างตัวอีกเลย เฮ้อ...

 

หลังจากที่โดนอุ้มไปรอบเมืองมาหลายวัน ผมถึงได้รู้ว่าตอนนี้ผมกำลังอยู่ที่เมืองเริ่มต้นแล้วครับ! อ่า ความฝันที่จะได้เล่นเกมเหมือนคนปกติทั่วไปมันใกล้เข้ามาแล้วสินะ แต่เอาเข้าจริง ๆ ผมจำไม่ได้แล้วอะว่าผมต้องไปส่งเควสท์กับรับสกิลเผ่าพันธุ์ที่ไหน... กะ..ก็มันมีอะไรไม่รู้ยุ่งวุ่นวายเต็มไปหมดนี่ครับ ก็เลยลืม ๆ ไปบ้าง จะล็อกเอาท์ไปดูข้อมูลก็ไม่ได้อีก ก็ยังไม่มีกำไลผู้เล่นเลย คงต้องรอให้เด้งออกจากเกมเองเหมือนเดิมนั่นแหละ แถมจะพูดกะใครถามใครก็ไม่รู้เรื่อง แง่ง ๆๆ เอาไว้ให้หลุดจากคุณตานี่ได้ก่อนแล้วค่อยคิดก็ละกัน

 

พูดถึงคุณตา เห็นแก่ ๆ อย่างนี้ นอกจากจะมือเหนียวหนึบแล้ว แกยังโคตรเทพเลยครับ ผมเคยไปดูแกฝึกทหาร แกอัดทหารหนุ่ม ๆ ลงไปกองบนพื้นเอาง่าย ๆ เลย ดาบเดิบก็ไม่ต้อง แค่มีไม้เท้าสีแดงในมือ ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีใครสู้แกได้แล้ว ว่าแต่ชื่อคุณตาคนนี้... ผู้เฒ่าไม้เท้าแดง ผมคุ้น ๆ ว่าเหมือนเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อนนะ...

 

“นายท่านขอรับ ท่านเจ้าเมืองมาขอเข้าพบขอรับ”

 

“ให้เข้ามาได้”

 

โอว... มีคนใหญ่คนโตมาพบคุณตาด้วยครับ!

 

เมื่อพ่อบ้านชราเดินออกไปไม่นาน ก็มีชายอ้วนกลมวัยกลางคนในชุดคลุมกำมะหยี่สีเขียวมรกตหรูหราเดินเข้ามาแทนที่

 

“สายัณสวัสดิ์ครับท่านผู้สืบทอด ท่านยังคงดูแข็งแรงไม่เปลี่ยนเลย”

 

“ท่านก็ชมมากไปท่านเจ้าเมือง พอแก่ตัวลงเรี่ยวแรงที่เคยดีมันก็มีหดหายไปบ้าง ว่าแต่วันนี้ท่านมีเรื่องอะไรให้ข้าช่วยล่ะ”

 

อ่า... เจ้าเมืองเมืองดูธรรมดากว่าที่คิดนะเนี่ย ถึงชุดจะดูดี แต่ก็ไม่มีเครื่องประดับหรูหราให้สมกับเป็นเจ้าเมืองสักนิด ผมว่าชุดของเจ้าหัวหน้าแก๊งลักพาตัวนั่นยังดูแพงกว่าเยอะ

 

“ไม่รบกวนขอรับ ข้าเพียงนำทรัพย์สินจากภาษีประจำปีนี้มามอบให้ท่านเท่านั้น ขอท่านตรวจดูก่อนขอรับ”

 

เจ้าเมืองวัยกลางคนยื่นสมุดบัญชีเล่มหนาให้ชายชราอย่างนอบน้อม หากผู้ถูกยื่นให้กลับนั่งมองไม้เท้าสีแดงมันวาวนิ่ง ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจรับ

 

อ่า... ถ้าคุณตาไม่อยากได้จะเอามาให้ผมก็ได้นะคร้าบ

 

“เฮ้อ... ข้าเคยบอกท่านตั้งแต่ตอนท่านขึ้นรับตำแหน่งเจ้าเมืองแล้ว ทรัพย์สินจากภาษีพวกนี้เป็นของท่านโดยชอบธรรม ขอท่านจงบริหารจัดการตามที่ท่านเห็นสมควร ขอเพียงให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อเมืองนี้ก็พอ ข้าขอรับเพียงทรัพย์สินประจำตำแหน่งของข้าเท่านั้น”

 

“หามิได้ขอรับ ตระกูลดาราพิทักษ์ของท่านเป็นผู้สืบเจตจำนงแห่งทวยเทพอย่างแท้จริง”

 

“หากตระกูลของข้าก็เป็นผู้ทอดทิ้งทวยเทพเช่นกัน!

 

ยังไม่ทันที่ชายวัยกลางคนจะพูดจบดี ชายชราก็สวนขึ้นทันควันพร้อมกับจ้องใบหน้าเจ้าเมืองผู้อ่อนวัยกว่านิ่ง

 

“อย่าได้พูดเช่นนั้นเลยขอรับท่านผู้สืบทอด สักวันหนึ่งพวกเราจะต้องค้นพบคำอำนวยพรที่สาบสูญและฟื้นคืนเมืองนี้ได้อย่างแน่นอน ท่านอย่าได้กังวลไปเลยขอรับ”

 

คำพูดที่เอ่ยปลอบโยนอย่างจริงใจพร้อมกับรอยยิ้มบางของผู้พูด ทำใช้ชายชราต้องหลุบตาต่ำแล้วเอ่ยความในใจอย่างแผ่วเบา

 

“ข้าก็เพียง... หวังจะได้เห็นการฟื้นคืนด้วยตาของข้าเองเท่านั้น...”

 

อ่า... ท่าน ๆ ครับ ช่วยพูดอะไรที่ผมเข้าใจหน่อยสิครับ ท่าน ๆ พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย เหมียวงง

 

“รายงานนนนน แย่แล้วขอรับ สายของเราแจ้งมาว่า เกิดไฟไหม้ที่หอสังเกตการณ์ทางทิศใต้ขอรับ ไฟโหมแรงมากจนทางโน้นส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมาแล้วขอรับ”

 

“ปล่อยให้เกิดขึ้นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไรกัน เดี๋ยวข้าจะไปดูเอง!

 

พูดจบชายชราหนวดเครายาวก็วิ่งออกจากห้องไปอย่างว่องไวดั่งสายลม หากแต่ก็ไม่ลืมหิ้วแมวขนฟูน้อยติดมือไปด้วย

 

“แม้วว...”

-อ๋อยย...-

 

คุณตาคร้าบ ถ้าจะวิ่งปาดซ้ายปาดขวาด้วยความเร็วของรถซูเปอร์คาร์อย่างงี้ ช่วยปล่อยผมลงก่อนได้ไหมคร้าบ งือ.... อะ..อ๊ะ นั่นแผงผลไม้นะ ง่ะ... เล่นใช้ไม้เท้ายันแล้วก็โดดสูงข้ามเลยเหรอ เหวออออออ.... อ๋อย.... อ่า..นั่นน้ำพุ อย่าบอกนะว่าจะวิ่งฝ่าไปจริง ๆ อะ มะ..ม่ายยยย...........

 

“เมี้ยววววววววววววว”

-ม่ายยยยยยยยยยยยย-

 

และแล้ววันนั้นแมวเหมียวตัวน้อยก็ได้เรียนรู้ ว่าคนรุ่นคุณปู่ พอถึงเวลาก็ใจร้อนได้เหมือนกัน

 

 

*****-----*****-----*****

 

 หมายเหตุ

 

[1] ตีบวก การอัพเกรดอาวุธหรือชุดเกราะให้มีประสิทธิภาพดีขึ้น โดยปกติจะสามารถอัพเกรดซ้ำได้ โดยประสิทธิภาพก็จะดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็แลกกับความเสี่ยงที่จะสูญเสียสิ่งของที่กำลังอัพเกรด หรือสิ่งที่ใช้ในการอัพเกรดเมื่อล้มเหลว (ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของแต่ละเกม)

 

[2] ดัน ย่อมาจาก ดันเจี้ยน (Dungeon) สถานที่แบบปิด เช่น ถ้ำ อุโมงค์ เหมือง ปราสาท ซึ่งเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ บางแห่งอาจมีปริศนาหรือสมบัติซ่อนอยู่ด้วย

 

[3] แรร์ (Rare) สิ่งของมีค่าที่มีเปอร์เซ็นต์น้อยกว่าสิ่งของอื่น ๆ ที่จะตกเมื่อสามารถสังหารมอนสเตอร์ได้สำเร็จ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #737 pam005 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 20:15
    พระเอกแน่เลยมาเผาตึกเนี่ย~หาแมวไม่เจอเลยเผาตึกเรียกซะเลย~
    #737
    0
  2. #724 The Killer Princess (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:47
    โอ้ย นิสัยน่ารำคาญมากเด็กคนนี้ ทนอ่านเพราะหวังจะให้พระเอกโผล่มาอีกหน่อน ไม่อ่านแม่งละรำคาญ
    #724
    0
  3. #671 milk-m.g.m (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 14:05
    ขำหรือสงสารดี...แมวน้อยยยยยย
    #671
    0
  4. #172 J-yunah (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 22:47
    โชคดีนะน้องจา 55555 สนุกมากค่า อ่านเพลิน นึกภาพออกชัดเจน รอตอนต่อไปยุนะคะไรท์ สู้ๆค่าาา^^//
    #172
    0
  5. #171 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 21:08
    รู้สึกสงสารน้องจา555+
    #171
    0
  6. #170 Solarbeam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 13:14
    แล้วน้องจาของพี่(?) จะส่งเควสยังไง สื่อสารกันไม่รู้เรื่อง
    #170
    0
  7. #169 supine.ty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 11:27
    น้องจาน่าร้ากกกก ว่าแต่เมื่อไหร่พี่คิมจะตามมาทัน เป็นห่วงน้องอ่ะ5555
    #169
    0
  8. #168 []SO_DadE[] (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 11:09
    น้องจาาาาา คนนี้แหละ ส่งเควสซะสิลูกก
    #168
    0
  9. #167 Mpreg-Eple (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 10:25
    แมวน้อยน่ารักกกกกก
    #167
    0
  10. #166 oDeeo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 09:42
    น้องจามาฝึกเป็นแมวล่ะๆๆ~~
    #166
    0
  11. #165 Imyi Otaku Super (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 09:35
    เหมียวเป็นที่รักของทุกคน555
    #165
    0
  12. #164 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 08:40
    ผู้เฒ่าไม้แดง...ชื่อคุ้นๆนะ ใช่คนที่เจ้าเหมี้ยวต้องไปรับกำไลผู้เล่นป่ะ!? 55555 คนแก่ก็ใจร้อนได้~
    #164
    0
  13. #163 Mist... (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 05:40
    ว่าแต่คนที่จุดไฟนี่...
    #163
    0
  14. #162 Mist... (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 05:39
    โหหหหห ค้างงงงงงงงงงง
    #162
    0