หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 16 : แมวขโมย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,688
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60

*ลงครั้งแรก 23 พ.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 30 ธ.ค. 60



 

ติ๊ด ๆ ติ๊ด ๆ

/ เนื่องจากท่านออนไลน์ติดต่อกันนานกว่า 10 ชั่วโมงซึ่งเป็นระยะเวลาสูงสุดตามเงื่อนความปลอดภัยต่อสุขอนามัยของผู้ใช้งาน เพื่อสุขอนามัยที่ดีของท่าน ทางระบบจะบังคับให้ผู้เล่นออกจากเกมโดยอัตโนมัติภายในเวลา 1 นาที และระงับการเข้าใช้หลังจากนี้เป็นเวลาอีก 4 ชั่วโมง

เพื่อความปลอดภัยในโลก Spirit of Adventure กรุณาไปยังสถานที่ปลอดภัยเพื่อเตรียมการออฟไลน์โดยอัตโนมัติ /

 

ฮึ! คิดว่าแค่นี้จะขังผมได้งั้นเหรอ คอยดูเถอะกลับมาคราวหน้าจะเอาคืนให้เข็ด

ติ๊ด ๆ ติ๊ด

/ การออฟไลน์อัตโนมัติจะเริ่มในอีก 5 วินาทีต่อจากนี้

5

4

3

2

1 /

 

วูบ

 

“งืม....”

 

เปลือกตาบางคู่หนึ่งค่อย ๆ กะพริบแล้วลืมตาขึ้นบนเตียงสีฟ้าอ่อนหลังใหญ่ เด็กหนุ่มลุกขึ้นแล้วถอดเครื่องเล่นเกมที่ดูคล้ายหมอนรองคอออก

 

“อ่า... เล่นเกมตื่นมาแล้วไม่รู้สึกง่วงจริง ๆ ด้วยแฮะ แต่ฮึ่ย! น่าเจ็บใจเจ้านั่นชะมัด เป็นเด็กดีรองั้นเรอะ จะดูถูกอัศวินสามสีเกินไปแล้ว ตามหากันให้สนุกเถอะ หึ ๆๆ”

 

ติ๊ด ๆ

 

/ อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณจา ขณะนี้เวลา 8 นาฬิกา 23 นาที คุณมีข้อความเสียง 2 ข้อความ ไม่ทราบว่าจะให้เปิดเลยไหมคะ /

 

“อืม... เปิดเลย”

 

“ติ๊ด... น้องจา นี่พี่โจ้นะครับ พี่ต้องรีบออกไปเข้าเวรเลยไม่ได้รอเจอเรา แต่พี่ทำอาหารเตรียมไว้ให้ในตู้เย็นแล้ว ถ้าจะทานก็อย่าลืมเอาออกมาอุ่นก่อนนะ ทานอาหารเย็น ๆ มันไม่ดีต่อสุขภาพ แล้วก็อย่าลืมดื่มน้ำเยอะ ๆ ด้วย ปิดเทอมแล้วก็อย่าเอาแต่นอนเล่นเกมล่ะ ไปออกกำลังกายเล่นกับเจ้าอัศวินบ้าง เดี๋ยวจะอ้วนทั้งคนทั้งแมว ส่วนเย็นวันนี้พี่มีเลี้ยงสายรหัส คงจะกลับดึกหน่อย ไม่ต้องรอทานข้าวนะครับ ปิดบ้านดูแลตัวเองดี ๆ ถ้าคนอื่นที่ไม่รู้จักมาเรียกก็ไม่ต้องเปิดรับ พี่เป็นห่วงนะ ติ๊ด”

 

อ่า... พี่โจ้ผู้แสนดี พูดถึงอาหารผมก็ชักเริ่มจะหิวแล้วสิ

 

/ ติ๊ด... น้องจา น้องจาจ๋า เสียดายอะ ยังไม่ได้เจอกันในเกม ฮืออออ... ออนไลน์ครั้งหน้าต้องมาหาพี่จ๋ายให้ได้น้า พี่จ๋ายลืมบอกว่าเกมอนุญาตให้เล่นติดต่อกันได้แค่ 10 ชั่วโมงนะครับ ถ้าเกินมันจะตัดเอง อ่า... แต่ถ้าเรายังไม่ได้กำไลผู้เล่นก็คงเด้งออกมาตอนครบ 10 ชั่วโมงพอดีนั่นแหละเนอะ พอออกมาแล้วอีก 4 ชั่วโมงถึงจะเข้าไปใหม่ได้ ที่จริง...  เอาไว้รอพี่ใกล้ ๆ กลับมาก่อนแล้วค่อยเข้าไปเล่นจะดีกว่า เราจะได้เจอกันในเกมนาน ๆ ไงครับ ปกติพวกพี่เล่นกันประมาณหลัง 3 ทุ่มทุกวันอยู่แล้ว จะเข้าเร็วเข้าช้าก็แล้วแต่ว่าจะมีติดทำโปรเจคอะไรหรือนัดกันไปเที่ยวที่ไหน ถ้ายังไงก็รอพี่จ๋ายหน่อยเนอะ นะคร้าบบบบ ติ๊ด /

 

อยากเล่นก็อยากเล่น แต่ขืนเข้าไปตอนที่แก๊งโจรลักพาตัวยังเพ่นพ่านหาตัวกันอยู่อย่างนี้คงไม่ดีแน่ อีกพักใหญ่ค่อยเข้าไปก็แล้วกัน อา... หรือจะรอคุยกับพี่จ๋ายก่อนดีน้า ไว้ค่อยคิดดีกว่า แต่ตอนนี้คุณอาหารไปไหน คุณอาหารคร้าบบ

 

ตุ้บ เมี้ยววว

 

แมวเมนคูนสามสีตัวเขื่องกระโจนลงจากทางเดินแมวริมผนังสูงลงจอดตรงหน้าชายหนุ่มร่างเล็กอย่างพอดิบพอดี ก่อนจะเดินเข้ามาคลอเคลียพันแข้งพันขาอย่างออดอ้อน

 

“แหม พอได้เวลาอาหารก็เสนอหน้ามาเลยนะไอ้อ้วนอัศวิน”

 

แม้ววววว

 

แมวตัวใหญ่เงยหน้าขึ้นจ้องมองหน้าชายหนุ่มนิ่งแล้วร้องตอบ ปลายหางกระดิกไปมาน้อย ๆ เหมือนกำลังรอคอยอะไรสักอย่าง จนหนุ่มน้อยเริ่มสงสัยตงิด ๆ ในใจ

 

ตอนตรูอยู่ในร่างแมวแล้วสั่งให้หมอนั่นทำโน่นนี่ให้ มันออกมาดูกวนบาทาอย่างงี้รึเปล่าฟระเนี่ย

 

สุดท้ายชายหนุ่มก็ทนรังสีการกดดันไม่ไหว ได้แต่ถอนหายใจดังเฮือก แล้วออกเดินไปหยิบอาหารแมวทั้งแบบกระป๋องและแบบเม็ดออกมาจัดการคลุกเคล้าแล้วเสิร์ฟให้แมวตัวใหญ่ประจำบ้าน ก่อนที่จะเริ่มลงมืออุ่นอาหารของตนเอง

 

รู้สึกเหมือนเป็นคนรับใช้แมวยังไงก็ไม่รู้เลยตรู

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

“ยังไม่เจออีกเหรอ”

 

คำพูดทั่ว ๆ ไปอีกทั้งยังเอ่ยขึ้นด้วยเสียงนุ่มทุ้ม หากแต่ฟังดูเย็นยะเยือกจนคนผู้ฟังรู้สึกเย็นสะท้านไปถึงสันหลังได้อย่างแปลกประหลาด ชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำเริ่มพอจะเข้าใจขึ้นมาลาง ๆ แล้วว่า ทำไมหัวหน้าของเขาถึงขอลาออฟไลน์ออกไปอย่างกะทันหัน จนเขาต้องเข้ามารายงานสถานการณ์การตามหาแมวที่หายไปกับหัวหน้ากิลด์หน้าสวยแทนอย่างนี้

 

“ตะ..ต้องขอประทานอภัยครับท่าน แต่ทะ..ทางเรายะ..ยังไม่พบแมวที่ชื่อ อัศวินสามสีเลยครับ”

 

ดวงตาทรงอำนาจสีทองบนใบหน้าสวยหวานที่เดิมจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างตวัดมองตรงไปยังชายหนุ่มโชคร้าย ผู้ที่รู้สึกเหมือนจู่ ๆ ก็มีพายุหิมะพัดผ่านเข้าใส่จนต้องห่อไหล่เข้าหากัน แล้วรีบอธิบายเพิ่มเติมก่อนที่ตนจะแข็งตายคาห้อง

 

“ทะ..ทางเราส่งคนเท่าที่จะสามารถระดมพลได้ ระ..รวมไปถึงทีมล่าเควสท์ที่มีทักษะตรวจจับขึ้นสูง ออกค้นหาไปทั้งเมืองเริ่มต้นและป่าข้างเคียงมาตลอด 5 วันนี้แล้ว ตะ..แต่ก็ยังไม่พบวี่แววของแมวที่ชื่ออัศวินสามสีเลยครับ คะ..คาดว่าแมวตัวนั้นน่าจะมีทักษะพิเศษเกี่ยวกับการซ่อนตัวหรือย้ายสถานที่ ทำให้เราไม่พบตัวครับท่าน”

 

ชายหนุ่มรีบอธิบายรวดเดียวจนจบ ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ให้กับตัวเอง แล้วเกร็งตัวรอรับอะไรก็ตามที่อาจจะถูกส่งมาจากคนตรงหน้า

 

เฮ้อ...

 

เสียงทอดถอนหายใจยาวดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ก่อนความเงียบจะเข้าปกคลุมทั้งคู่ แต่หนุ่มในชุดดำกลับแปลกใจที่รู้สึกเหมือนอากาศรอบด้านไม่ได้หนาวยะเยือกอีกต่อไปแล้ว

 

“เดี๋ยวฉันจะต้องออฟไลน์แล้ว... ให้คนที่มีหน้าที่รับผิดชอบทั้งหมดกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองตามเดิม เหลือแค่ไว้คนส่วนหนึ่งที่ให้ออกตามหาต่อไป”

 

“คะ..ครับท่าน”

 

“แล้วก็... ฝากบอกท่านเสนาด้วยว่า คราวหน้าถ้าฉันทำอะไรผิดพลาดก็ให้มาบอกมาเตือนกันตรง ๆ อย่าปล่อยให้คนไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับหน้าแทนอีก... ส่วนนาย”

 

“คะ..ครับ”

 

“เรื่องที่ฉันควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ดีพอในครั้งนี้ ต้องขอโทษด้วย แล้วก็...ฝากขอโทษคนอื่น ๆ ในกิลด์ที่ฉันทำให้ทุกคนต้องวุ่นวายกันไปหมด”

 

“มะ..ไม่เป็นไรครับท่าน เป็นหน้าที่ของพวกผมอยู่แล้วครับ”

 

“ยังไงก็ช่วยไปบอกตามนั้น ออกไปได้แล้ว”

 

“ครับท่านราชันย์”

 

ชายหนุ่มในชุดคลุมดำรับคำอย่างแข็งขัน ก่อนจะเดินผ่านประตูออกไป เหลือเอาไว้เพียงชายหนุ่มหน้าสวยที่ยังนั่งนิ่งทอดสายตามองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ออกไปไกล อย่างยากที่จะคาดเดาได้ว่ากำลังมองอะไรหรือคิดถึงอะไรอยู่

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

ยามเย็นในบ้านหลังเล็กหลังหนึ่ง หนึ่งคนกับอีกหนึ่งตัวกำลังนอนสลบไสลนิ่งสนิทบนโซฟาหนังสีน้ำตาลตัวใหญ่หน้าทีวีจอยักษ์ ปล่อยให้แสงแดดยามเย็นพาดผ่านใบหน้า

 

“อืม...”

 

ตุ้บ แม้ววว!!      

 

“อ๊ะ ขอโทษเจ้าอัศวิน งืม... อา... 6 โมงเย็นแล้วเหรอเนี่ย”

 

เด็กหนุ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นหลังจากเผลอพลิกตัวจนแมวเมนคูนตัวใหญ่บนท้องตนกลิ้งตกลงจากโซฟา

 

แม้วว ม้าววว

 

“น่า ๆๆ ขอโทษแล้วไง เดี๋ยวไปหาของกินให้ จะเพิ่มเนื้อปลาให้เยอะพิเศษเลย”

 

เหมียววว

 

หลังกิจกรรมรังแกเจ้าอ้วนอัศวินสุดหรรษา ด้วยไม้ล่อแมวแสนมุ้งมิ้งรุ่นใหม่ล่าสุด ของสมนาคุณจากพี่ชายสุดที่รัก ผมก็หลับยาวเลยครับ เพิ่งรู้ว่ารังแกเจ้าอ้วนนี่ก็เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกันแฮะ นี่ก็เย็นแล้ว พี่โจ้ก็กลับดึก พี่จ๋ายก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับ ส่วนเจ้าอัศวินพอกินเสร็จก็ไปนอนผึ่งพุงตามเสต็บรักษาหุ่นของมัน... หุ่นอ้วนไม่เคยลดอะ อยู่เงียบ ๆ คนเดียวอย่างนี้ก็เหงาเหมือนกันแฮะ จะว่าไปนี่ก็ครึ่งค่อนวันเข้าไปแล้ว แก๊งลักพาตัวน่าจะถอดใจเลิกตามหาแล้วมั้ง ลองเข้าเกมดูดีกว่า

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

วิ้งงง ตุ้บ

 

ละอองแสงสีขาวก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่าหลังโซฟากำมะหยี่ตัวใหญ่ภายในห้องส่วนตัวของหัวหน้ากิลด์อินทรีดำ ก่อนที่จะรวมตัวกันเป็นร่างของแมวขนฟูตัวหนึ่ง ตัวที่ถ้าคนทั้งกิลด์อินทรีดำมาเห็นต้องกระโจนเข้าใส่เป็นแน่ หากแต่น่าเสียดายที่ขณะนี้ในห้องพักแห่งนั้นไม่มีเงาของผู้เล่นเลยสักคน

 

อ่า... เหมือนจะโผล่เข้ามาที่ที่ออกไปล่าสุดแฮะ

 

ขวับ ๆ

 

ในหน้าฟูหันมองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะกระโดดเข้าหาซอกหลืบระหว่างสองตู้ริมผนังที่ใกล้ที่สุด และเปิดใช้งานทักษะที่ได้มาในทันที

 

“เมี้ยวว มี้”

-พรางจิต-

 

ร่างเล็กของแมวตัวน้อยกลืนหายไปเป็นเนื้อเดียวกับซอกผนัง ณ จุดที่เจ้าตัวเล็กกำลังซ่อนตัวอยู่นั้นเป็นมุมด้านหนึ่งของห้องทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกลาง ที่ทำให้เจ้าเหมียวสามารถมองเห็นภาพรวมของห้องได้ทั้งหมด

 

ห้องที่แมวตัวเล็กกำลังซ่อนตัวอยู่เป็นห้องพักที่หรูหราห้องหนึ่ง มุมห้องทางด้านขวามือมีเตียงหนานุ่มคลุมด้วยผ้ากำมะหยี่สีม่วงหลังใหญ่ เตียงที่แมวน้อยฟื้นขึ้นในการลักพาตัวครั้งที่ผ่านมา ใกล้ ๆ กัน ระหว่างเจ้าเหมียวกับเตียงนอน เป็นที่ตั้งของโซฟาเดี่ยวกำมะหยี่สีเดียวกับเตียงนุ่มกับโต๊ะไม้สำหรับวางน้ำชาตัวหนึ่ง ทางด้านซ้ายของเจ้าตัวเล็ก มีประตูไม้แกะสลักทางเข้าออกเดียวของห้อง ส่วนผนังด้านตรงข้ามกับเตียงหลังใหญ่นั้นเป็นหน้าต่างบานยาวที่เปิดอ้ารับลม ประดับด้วยผ้าม่านกำมะหยี่สีม่วงปลิวไสว ที่ใต้ตัวหน้าต่างมีตู้โชว์เตี้ย ๆ ที่ใช้วางสิ่งของดูจะหายากจำนวนมากมายวางเรียงรายไปตลอดทั้งแนว

 

อ่า ไม่มีคนเลยแฮะ ทางสะดวก... อิ ๆ ตู้แถบนั้นดูน่าสนใจดี ไหน ๆ ดูหน่อยซิว่าเจ้าแก๊งนี่สะสมของอะไรบ้าง เอิ่ม... เจ้าก้อนโลหะยึกยือ ๆ นี่มันอะไร รสนิยมเจ้าพวกนี้นี่ประหลาดซะจริง เอาเถอะไหน ๆ ก็อุตส่าห์วางทิ้งไว้ล่อตาแมวซะขนาดนี้ จะช่วยเก็บไปให้ก็ละกันนะ ส่วนนี่... เอิ่ม... รากไม้แห้ง ๆ ก็ยังจะเอามาโชว์ เจ้าพวกนี้ดูท่าจะรวยแท้ ๆ ไหงเอาของแบบนี้มาโชว์กันละเนี่ย มา ๆๆ เดี๋ยวอัศวินสามสีผู้นี้จะช่วยเก็บกวาดให้ฟรี ๆ เลย อุ..ว้าววว อันนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย ดาบซามูไรใช่ไหมเนี่ย เงาแว้บ แถมท่าจะคมกริบอีกต่างหาก มา ๆๆ มาอยู่กับป๋าดีกว่า มามะ......

 

วูบบบ ๆๆๆๆ

 

และแล้ว ของตกแต่งห้องพักเล็ก ๆ แห่งนั้นก็ค่อย ๆ ถูกดูดหายเข้าไปในกระเป๋ามิติใบน้อยทีละชิ้นสองชิ้น ภายในเวลาไม่นาน  ห้องพักที่ดูหรูหราไปด้วยของประดับตกแต่งมีค่าก็ดูโล่งขึ้นถนัดตา

 

อ้า... ดีจัง ถึงของบางอย่างจะดูไร้รสนิยมไปบ้าง แต่ของส่วนมากก็ใช้ได้เลยนะเนี่ย หึ ๆๆ นี่ถือเป็นค่าตอบแทนที่บังอาจมาลักพาตัวอัศวินสามสีผู้เก่งกาจผู้นี้ละกันนะ ฮ่า ๆๆๆๆ ว่าแต่ว่าประตูก็เป็นลูกบิดแถมยังอยู่ซะสูงขนาดนี้แล้วผมจะออกไปยังไงละเนี่ย อย่าบอกนะว่าต้องออกไปทางหน้าต่างนั่นจริง ๆ แต่ห้องก็ดันอยู่ซะชั้น 5 ถึงร่างของผมจะดูเหมือนแมว แต่ผมยังไม่อยากทดสอบตำนานแมวเก้าชีวิตหรือทักษะการกลับตัวกลางอากาศของเหล่าแมวเหมียวกับตัวเองตอนนี้นะคร้าบบบบ

 

หลายวันถัดมาก็เกิดข่าวลือขึ้นหนาหูขึ้นในเมืองเริ่มต้นว่า กิลด์อินทรีดำถูกหมายหัวจากจอมโจรลึกลับในตำนาน ผู้ที่สามารถฝ่าได้ทุกด่านการรักษาความปลอดภัย จนทางกิลด์ต้องสูญเสียทรัพย์สินมีค่าไปหลายร้อยล้านเหรียญทองในชั่วข้ามคืน

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

ณ กระท่อมเก่า ๆ หลังหนึ่งชานเมืองวารินทร์ ในหลายวันต่อมา

 

 

ฮัดชิ่ววววว ฟุดฟิด ๆๆ

 

“อุต๊ะ ทำไมช่วงนี้มีคนบ่นถึงข้าบ่อยจังเลยนะ ที่เคยเป็นอย่างนี้ครั้งล่าสุดก็นานมากแล้วนี่ ตั้งแต่ตอนที่ไปขโมยผลึกเยียวยาจากโบสถ์ปราการศิลาปราชญ์โน่นเลย นี่ก็รามือมานานมากแล้วแท้ ๆ เกิดอะไรขึ้นกัน หรือข้าจะเป็นหวัดแล้วจริง ๆ”

 

ฮะ..ฮะ....ฮ้าดด ชิ่วววววววววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #669 milk-m.g.m (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 13:54
    แมวขโมยจริงๆ
    #669
    0
  2. #145 sakiritakara (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:33
    จะทำงัยต่อละน้องจา จะออกไปงัย
    #145
    0
  3. #144 Kronos-Hades (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 15:51
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ อิๆ
    #144
    0
  4. #143 []SO_DadE[] (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 09:36
    สงสารคุณโจร 5555 น้องจานี่มันร้ายจริงๆ
    #143
    0
  5. #142 supine.ty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 05:53
    แงน้องจาทำไมทำกับเค้าหยั่งงั้นหล่ะลูก55555555
    #142
    0
  6. #141 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 05:29
    เจ้าแมวคือจอมโจรที่น่ารักที่สุดดดด
    #141
    0
  7. #140 oDeeo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 02:47
    ขอบคุณครับ
    #140
    0
  8. #139 DarkSaylai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 01:41
    อืม....แมวขโมยที่แท้ทรู
    เจ้าเหมียวควรมีกระเป๋าเป้จุของไม่อั้น เพื่อสะดวกต่อการขโมยนะ แค่กๆ!
    #139
    0
  9. #138 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 00:02
    55555 ตอนท้ายนี้คือจอมโจรตัวจริงสินะค่ะ
    #138
    0
  10. #137 น้ำอุ่น น้ำหวาน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 23:50
    เชียร์ๆคร่า ขอให้กลับเรื่องคนได้เร็วๆน้า รักจา น่ารัก
    #137
    0