หางยาวเท้าปุย กับเส้นทางสู่ยอดปราการ (Yaoi)

ตอนที่ 10 : ความจริงที่เปิดเผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60

*ลงครั้งแรก 12 พ.ค. 60

*ปรับปรุงเนื้อหา 17 ธ.ค. 60




แปลก...

 

นั่นเป็นความรู้สึกของเงาอัคคีต่อคำพูดของผู้เฒ่าการอง หลังจากที่มีเวลาได้นั่งคิดเงียบ ๆ คนเดียว ชายหนุ่มเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่บุกเบิกโลก Spirit of Adventure มาตั้งแต่เกมเริ่มเปิดตัว ได้ผ่านภารกิจต่าง ๆ มามากมาย แม้แต่ภารกิจระดับสูงสุดของเกมอย่างภารกิจปริศนาประจำดินแดน เงาอัคคีกับเพื่อน ๆ ก็ทำร่วมกันจนเกือบจะสำเร็จ

 

ผู้เฒ่าการองนั่นพูดอะไรแปลก ๆ คำพูดเหมือนกับจะเป็นข้อมูลเควสท์ แต่ก็ไม่มีข้อความเควสท์เด้งแจ้ง เหมือนกับตอนเจอเควสท์เกี่ยวเนื่องหรือไม่ก็เควสท์ของคนอื่นในปาร์ตี้ ตัวผู้เฒ่าเองก็ดูไม่ธรรมดา การพูดจาคล้ายพวก NPC* ระดับสูงของดินแดน หรือว่า... จะเป็น NPC ให้ข้อมูลย่อยของปริศนาปราการศิลาปราชญ์...

 

ชายหนุ่มผมดำพยายามคิดย้อนไป ว่ามีส่วนไหนของปริศนาที่เขาทำค้างอยู่สามารถเชื่อมโยงกับข้อมูลใหม่ที่ได้มาบ้าง

 

อีกจุดที่น่าคิด ผู้เฒ่านั่นพูดเหมือนกับว่ามันเกี่ยวข้องกับเจ้าเหมียว... ตามหาร่วมกัน... อืม... หรือจะเป็นเควสท์สัตว์เลี้ยง ไม่ก็เควสท์เผ่าพันธุ์อัศวินสามสี

 

นัยน์ตาสีเพลิงเหลือบไปมองแมวน้อยขนฟู ที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอาหารขึ้นชื่อของร้าน กระทะทองคำอย่างเอาจริงเอาจังอยู่บนโต๊ะ ขนาดของร่างปุยใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ภายหลังการส่งภารกิจกับพ่อค้ากระสาหัวทองจนระดับเลื่อนขึ้นไปอยู่ที่ระดับ 3

 

อา... นั่นก็อีกปัญหา ถึงจะขึ้นมาเป็นเลเวล 3 แต่ค่าสเตตัสก็ยังเตี้ยต่ำติดดินพอ ๆ กับผู้เล่นเลเวล 1 ไม่ได้เพิ่มขึ้นมาเลย ไม่ว่าจะเป็นพลังโจมตีทางกายภาพ พลังโจมตีทางเวทมนตร์ ความเร็ว หรือความแม่นยำ มีแต่ค่าพลังชีวิตนี่แหละที่ไม่รู้จะเยอะไปไหน พันกว่าหน่วยนี่พอ ๆ กับผู้เล่นเลเวล 40 บางคนด้วยซ้ำ หรือว่าอัศวินสามสีจะเป็นมอนสเตอร์สายแท้งค์* หืม... มีสกิลป้องกันเวทมนตร์ด้วยนี่ เพิ่มมาตอนไหนกัน

 

ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างสัตว์เลี้ยงขึ้นมา นัยน์ตาสีเพลิงกวาดตาดูทักษะของแมวน้อยใต้การปกครอง

 

ทักษะกลืนมนตรา ทักษะประจำเผ่าพันธุ์อัศวินสามสี (ทักษะใช้งาน ไร้ระดับ)

ดูดซับมนตราที่มาสัมผัสหินผลึกจันทร์ แล้วสะสมรูปแบบเวทมนตร์ที่ตกกระทบเอาไว้ในหินผลึก เพื่อรอการปลดปล่อย ในขณะที่ใช้ทักษะนี้ ผู้ใช้จะไม่ได้รับความเสียหายทางเวทมนตร์ที่หินกำลังดูดซับ ใช้มานา 60 หน่วย และเสียมานา 5 หน่วยต่อการคงสภาพทักษะ 1 วินาที ดีเลย์หลังการใช้งาน 10 นาที

 

ทักษะขว้างปา (ทักษะติดตัว ระดับ 3/10)

เพิ่มความแม่นยำในการขว้างปาสิ่งของ 1 หน่วยต่อ 1 ระดับของทักษะ

 

อืม...สกิลกลืนมนตรา ถ้าฝึกเจ้าเหมียวให้ใช้ในจังหวะดี ๆ ไม่มีทางโดนเวทตายแน่ ว่าแต่... จะปล่อยเวทมนตร์ที่สะสมไว้ยังไง  เอาเถอะ พลังโจมตีเวทมนตร์เตี้ยติดดินขนาดนี้ ถึงปล่อยเวทได้ กระต่ายป่าเลเวล 1 จะตายรึเปล่าก็ไม่รู้ ส่วนสกิลขว้างปา... อย่าบอกนะว่า... เหรียญทองพวกนั้น...

 

ชายหนุ่มผมดำเริ่มวิตกในขณะคิดคำนวณเหรียญทองที่ต้องเสียเพิ่มหากต้องการเพิ่มระดับทักษะขว้างปาของเจ้าแมวน้อย

 

แล้วตัวเลขพวกนี้... อืม... เหมือนจะเป็นสเตตัสพอยท์จากเลเวลที่เพิ่มแต่ยังไม่ได้ใช้ ถ้าอัพได้ความสามารถของเจ้าเหมียวคงดีขึ้น แต่มันไม่ปุ่มให้กดใช้นี่สิ ระบบสัตว์เลี้ยงเกมนี้มันยังไงกันแน่นะ หืม...จริงสิ

 

เมื่อเหลือบไปเห็นปุ่มหน้าต่างภารกิจที่อยู่ข้างกัน เงาอัคคีจึงขึ้นนึกได้แล้วเปิดหน้าต่างภารกิจของตนขึ้นดู

 

“นะ... นี่มัน”

 

หัวข้อภารกิจสีทองเป็นประกายเด่นหรา จนเจ้าของได้แต่ตะลึงมองข้อความในหน้าต่างภารกิจของตนอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

 

ภารกิจ ปริศนาเมืองดาราพิทักษ์ 1: ปริศนาจากดวงดาว (เริ่มต้น)

ยามสิ้นซึ่งทุกแสง แสงสะท้อนแห่งดวงดาราได้ถ่ายทอดอักขระปริศนาที่ฝากเอาไว้โดยเหล่าเทพเทวา

พบผู้เฒ่าไม้เท้าแดง เพื่อตามหาข้อมูลเกี่ยวกับปริศนาจากดวงดาวที่ปรากฏขึ้นยามไร้ซึ่งแสง

 

เควสท์ปริศนานรก ไปได้มาตอนไหนวะเนี่ย พอตอนอยากจะได้ ออกตามหาเลือดตาแทบกระเด็นก็หาไม่เจอ พอไม่อยากได้ อยู่ ๆ ก็โผล่มาให้เอาง่าย ๆ เนี่ยนะ แต่ถ้าเป็นเควสท์ปริศนาประจำดินแดนจริง ตอนได้มาก็ต้องมีเสียงประกาศจากระบบสิ หืม..หรือว่า...

 

ในห้วงความคิดหนึ่ง ชายหนุ่มกลับหวนนึกไปถึงเสียงประกาศแว่ว ๆ ที่ตนไม่ได้สนใจ ยามกำลังคร่ำเคร่งกับการควานหาตัวแมวน้อยในผืนน้ำดำมืด

 

“แม้ว! ๆๆ มี้ แม้ว”

-เฮ้! จานนั้นน่ะจะกินไหม-

 

เสียงร้องเล็ก ๆ โพล่งขึ้นมาฉุดให้ชายหนุ่มหลุดออกจากห้วงความคิด เมื่อเบนสายตาลงมานิด ก็เห็นนายทาสตัวน้อยยืนอยู่ติดกับจานหอยทับทิมตรงหน้าเขา เท้าปุย ๆ ข้างหนึ่งแตะอยู่บนขอบจาน โดยมีกองภาชนะว่างเปล่ากองพะเนินเป็นฉากหลัง เจ้าเหมียวน้อยจ้องมองมานิ่ง หางเป็นพวงกระดิกน้อย ๆ เหมือนกำลังรอการตอบโต้บางสิ่ง

 

“อยากได้จานนี้เหรอ นายท่าน”

 

ทาสหนุ่มถามพร้อมค่อย ๆ เลื่อนจานส่งให้ จึงได้เสียงร้องน่ารักมาเป็นของตอบแทน

 

“เมี้ยว ๆ”

-ว่าง่ายดีนะ-

 

แล้วเจ้าเหมียวก็กลับไปตั้งหน้าตั้งตาเขมือบหอยทับทิมต่ออย่างเอร็ดอร่อย ไร้ความสนใจต่อทาสหนุ่มผู้จ่ายเงิน

 

จานนั้นเพิ่งกินไปนิดเดียวเอง เฮ้อ... เอาเถอะ

 

ร่างสูงส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจ ก่อนจะย้อนกลับไปสู่ห้วงความคิดของตน

 

อืม... ที่จริง ถึงจะไม่ได้ไขปริศนาไปกับเจ้าพวกนั้น แต่มีเควสท์ปริศนามาให้เล่นอย่างนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน ชีวิตในเกมต่อจากนี้คงจะไม่น่าเบื่อ ยิ่งกับเจ้าตัวเล็กนี่ด้วยแล้ว...

 

ดวงตาคู่คมสีเพลิงปรายมามองแมวน้อยที่กำลังพยายามแงะหอยแล้วอมยิ้ม

 

ก็คงครื้นเครงวุ่นวายเหมือนที่ผู้เฒ่าการองบอกนั่นแหละ หึ ๆ

 

สายตาที่มองมาแปลก ๆ กับรอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าทาสหนุ่ม ทำให้แมวน้อยเหล่มองอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะย้ายตำแหน่งมายืนหันหลังให้ขวางระหว่างชายหนุ่มกับจานอาหารเลิศรส

 

จะมาเอาจานนี้คืนเรอะ ฝันไปเถอะ!

 

โดยไม่ได้เอะใจถึงท่าทางแปลกประหลาดของนายทาสตัวน้อย เงาอัคคีที่นั่งคอยให้อีกฝ่ายทานเสร็จก็ครุ่นคิดต่อ

 

อืม... ถ้าดูจากตำแหน่งที่ได้รับเควสท์ เมืองดาราพิทักษ์ก็น่าจะหมายถึงเมืองเริ่มต้น หรือไม่ก็เมืองโบราณสักเมืองแถว ๆ นั้น จำได้ว่าตอนที่ปั่นเลเวลข้ามวันข้ามคืนแข่งกับโต้ช่วงแรก ๆ ยังแอบไปก่อกองไฟหลบนอนตามซากโบราณสถานบ่อย ๆ เหมือนซากพวกนั้น มันจะมีอยู่รอบเมืองเริ่มต้นเลยด้วยสิ แต่ถ้าเป็นแถบเมืองเริ่มต้นจริง ผู้เล่นระดับสูงก็อยู่กันเยอะขนาดนั้น... หวังว่าจะไม่ถูกก่อกวนหรอกนะ จะว่าไป... คืนนั้นเหมือนจ๋ายก็คอลมาด้วยนี่นา หรือว่าเป็นเรื่องนี้...

 

เมื่อนึกได้ ชายหนุ่มผมดำกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ร้าน พอเห็นว่าไม่มีผู้เล่นอื่นอยู่ใกล้ ๆ ก็ดำเนินการต่อสายหาเพื่อนรัก

 

ติ๊ด

-ไอ้คิ้มมม แกโผล่หัวไปอยู่ไหนม้า คอลไปเป็นร้อยก็ไม่มีรับ แล้วน้องกรูล่ะ น้องกรู น้องสุดที่รักของกรู้-

 

เสียงโหยหวนที่ส่งออกมาจากปลายสายทำให้เงาอัคคีถึงกับผงะ แม้แต่หนุ่มน้อยในร่างแมวที่กำลังเคี้ยวหอยตัวใหญ่ก็ยังชะงักไป แล้วแอบมองเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

 

“ไงจ๋าย โทษที พอดีปิดเสียงแจ้งเตือนไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วลืมเปิด”

 

ชัดเลย หมอนี่รู้จักพี่จ๋ายด้วยเหรอเนี่ย

 

-เรื่องนั้นช่างมัน แต่ตอนนี้มึงอยู่ไหนแล้ว แล้วน้องกรูล่ะ น้องกรูอยู่ไหน ยังปลอดภัยมั้ย-

 

“ตอนนี้ฉันมาหาของกินที่เมืองวารินทร์ ว่าแต่น้องนายนี่ ใครวะ”

 

“แม้ววว เมี้ยว ๆ มี้ แม้ว ๆๆ ม้าววว”

-พี่จ๋ายยย น้องจาโดนนายนี่รังแกนิดหน่อยแต่ก็ปลอดภัยดีครับ –

 

โดยไม่ทันตั้งตัว ทาสหนุ่มก็โดนเจ้านายสุดที่รักกระโดดเข้าขวางหน้า บังหน้าต่างสนทนาจนเกือบมิด หางเป็นพวงสะบัดปัดหน้าเขาไปมา

 

-เฮ้ย! แมวใครเนี่ย น่ารักดีว่ะ แต่ไว้ก่อน น้องกรูที่ชื่ออัศวินสามสี ที่ได้เควสท์ปริศนาเมืองดาราอะไรสักอย่างก่อนเมิงนิดนึงไง เมิงได้เจอบ้างมั้ย น้องกรูยังปลอดภัยดีรึเปล่า-

 

เมื่อฟังจบประโยค เงาอัคคีที่เพิ่งตะครุบเจ้าเหมียวมานั่งบนตักได้สำเร็จก็ชะงักไป นัยน์ตาคู่คมสีเพลิงเหลือบมองแมวน้อยในอ้อมแขนที่ยังคงดิ้นไปมาไม่อยู่นิ่ง พยายามตะเกียกตะกายจะขึ้นไปบนโต๊ะให้ได้

 

“แม้ว ๆๆๆ มี้ ม้าว เมี้ยวววว”

-พี่จ๋าย นี่น้องจาไงครับ นายนี่มันแกล้งผมอ่า-

 

“อัศวินสามสีเดียวที่ฉันรู้จัก ก็คือเจ้าตัวนี้แหละ แถมเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันแล้วด้วย ถ้านี่จะเป็นน้องของนายอะนะ”

 

กล่าวแล้วก็อุ้มอัศวินสามสีขึ้นกลับมาวางบนโต๊ะ มือซ้ายช้อนอยู่ที่ท้องปุย ดันให้หลังของแมวน้อยแนบชิดติดกับอกตน ส่วนมือขวาจับที่ขาหน้าด้านขวาของเจ้าเหมียว แล้วยกขึ้นทำท่ากวักมือสองครั้ง

 

ขวับ ขวับ

 

“แง้ว ๆๆ ม้าว มิ้ววว”

-พี่จ๋ายดูนายนี่ทำสิ งือออ-

 

-ห้ะ!! นะ..นายว่าไงนะ ไหนพูดใหม่ซิ-

 

ขุนพลเท้าไฟยกมือขึ้นแคะหู ก่อนจะหันมาตั้งใจฟังอีกครั้ง

 

“ฉันบอกว่า ชื่ออัศวินสามสีเดียวที่ฉันรู้จักก็คือแมวเหมียวตัวนี้แหละ แถมเป็นตัวเดียวกับที่อยู่กับฉันตอนได้เควสท์ปริศนาเมืองดาราพิทักษ์ด้วย แล้วก็อย่างที่นายเห็น เจ้าเหมียวตัวนี้น่ะ ไม่มีกำไลผู้เล่น”

 

เงาอัคคีชูเท้าหน้าของเจ้าเหมียวโชว์ แล้วโบกไปมาให้อีกฝ่ายได้เห็นชัด ๆ อีกครั้ง

 

“แม้ว ๆๆ มี้ ม้าววววววววววว”

-ก็นายนั่น มันลักพาตัวผมมาก่อนจะได้กำไลอ่า-

 

-หา! น้องฉันเป็นผู้เล่นนะเฟร้ยยย อะ... จะว่าไป..ไม่แน่... แถมน่ารักอย่างนี้อาจจะเป็นน้องจาก็ได้ เกมนี้ยิ่งแม่งมีอะไรประหลาด ๆ อยู่ นายไปเจอเจ้าเหมียวนี่ที่ไหน-

 

“แถว ๆ ฝั่งตะวันตกเมืองเริ่มต้น”

 

-เมืองเริ่มต้น! เป็นไปได้ ๆ อืม...-

 

ขุนพลเท้าไฟนิ่งคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันมามองแมวน้อย แล้วก็หันกลับไปคิดอีก พลันรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากในเสี้ยววินาที ก่อนจะหายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

-เอ่อ...เจ้าเหมียวน้อย... น้องจาครับ ไหนน้องจาลองทำท่าที่เจ้าอัศวินทำตอนพี่เอาโบว์คริสต์มาสไปผูกไว้ที่หางมันหน่อยสิครับ-

 

ขุนพลเท้าไฟหันไปพูดกับแมวน้อยเสียงนุ่มด้วยหน้านิ่ง ๆ หากดวงตาที่จ้องมองมากลับมีประกายบางอย่างเต้นระริก

 

ร่างที่สังเกตเห็นประกายแปลก ๆ หันไปจ้องหน้าพี่ชายเขม็ง ทว่าเมื่อเห็นอีกฝ่ายดูจะไม่สะทกสะท้าน ก็ได้แต่ทอดถอนหายใจอย่างปลง ๆ ก่อนจะสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนของทาสผมดำ ลุกขึ้น แล้ววิ่งวนเป็นวงกลมพยายามจะตะปบหางตัวเอง

 

-น้องจาน่าร้ากที่ซู้ดดดดด....-

 

“สรุปว่าใช่?

 

เงาอัคคีเลิกคิ้วถามเพื่อนรักอย่างแปลกใจ แล้วหันไปพินิจเจ้าตัวน้อยอีกครั้ง

 

-น่ารักอย่างงี้ ก็ต้องเป็นน้องกรูแน่นอนอยู่แล้ว น้องจาจ๋า มาให้พี่จ๋ายกอดหน่อยนะมามะ ร่างนี้นี่น่าฟัดจริงจริ๊ง เมิงรีบพาน้องกรูมาส่งที่กิลด์เราเดี๋ยวนี้เลยนะ อ๊ะ! ไม่ได้ อีกสองวันก็ต้องออฟไลน์แล้ว ออฟไลน์กลางป่ามันไม่ปลอดภัย เมิงพาน้องกรูเที่ยวแถวนั้นไปก่อนละกัน เที่ยวให้สุด ๆ ไปเลย จ่ายได้ไม่อั้น แล้วมาเอาตังที่กรู แล้วก็ดูแลน้องกรูดี ๆ อย่าให้มีริ้นไรมาไต่ตอมนะเฟร้ยยย อ้ออีกอย่าง ห้ามรังแกน้องกรูด้วย แล้วไว้ออนไลน์ครั้งหน้าค่อยพาน้องกรูมาส่งที่กิลด์นี่-

 

“เออ ๆๆ จิกหัวใช้กันทั้งพี่ทั้งน้อง”

 

“เมี้ยว ๆๆ มี้ ๆ แม้ว ๆๆๆ ม้าววว มิ!

-พี่จ๋ายไม่ต้องจ่ายนายนี่หรอก เป็นทาสก็ต้องจ่ายดูแลเจ้านายสิ หึ!-

 

-อ๊ายยย เสียงร้องก็ยังน่าร้ากกก-

 

“เชื่อแล้วว่านายน่ะมันบราค่อนระยะสุดท้าย เออ ที่คอลมานี่ฉันมีเรื่องจะถาม เรื่องเควสท์ปริศนาเมืองดาราพิทักษ์ ฉันกะว่าจะลองทำดู ทางโน้นมีข้อมูลอะไรบ้างไหม อ่อ แล้วตอนฉันรับเควสท์ ระบบประกาศอะไรไปบ้าง พอดีตอนนั้นมันวุ่นวายเลยไม่ทันฟัง”

 

-ตอนนั้นกรูอึ้งไปตั้งแต่ได้ยินชื่อน้องกรูแล้วว่ะ ไว้มึงมานี่แล้วค่อยถามไอ้โต้ทีเดียวดิ ส่วนข้อมูล เท่าที่รู้ ตอนนี้ทุกคนมืดแปดด้าน งงกันตั้งแต่ชื่อเมืองแล้ว แต่ก็มีแต่ข่าวว่าพวกปีกดำล่าข่าวเควสท์นี้กันน่าดู เมิงก็รู้ว่าพวกมันอยากได้เมืองจนตัวสั่น แต่ก็ทำเควสท์ตามกิลด์เราไม่ทันอะ เมิงเองก็ระวังตัวเอาไว้ด้วย ไม่แน่... อาจจะโดนพวกมันสะกดรอย โดยเฉพาะน้องกรู ต้องดูแลสุดชีวิต!-

 

“เออ ๆ ใจมาก ส่วนเจ้าเหมียวนี่ ก็ต้องดูแลดีอยู่แล้ว เพราะมันเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันไงล่ะ บาย”

 

-หะ!-

 

ติ๊ด

 

อืม ปิดเสียงแจ้งเตือนอีกสักรอบน่าจะดีกว่า

 

ชายหนุ่มผมดำวุ่นวายจัดการหน้าต่างระบบของตัวเองอีกเพียงครู่ ก่อนจะหันมาจ้องมองแมวน้อยตรงหน้านิ่ง แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

“เหมือนเรามีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยนะครับ... น้องจา”

 

 

*****-----*****-----*****

 

 

หมายเหตุ

*NPC (non-player character, non-person character, non-playable character) ตัวละครในเกมที่ไม่ได้ถูกควบคุมโดยผู้เล่น

 

*สายแท้งค์ (Tanker) ตัวละครที่มีค่าพลังชีวิตและค่าพลังป้องกันมาก มักเป็นด่านหน้าในการล่อและรับการโจมตีจากสัตว์อสูร เพื่อให้ผู้อื่นที่มีพลังชีวิตและพลังป้องกันน้อย แต่พลังโจมตีสูงกว่าโจมตีทำค่าความเสียหาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #663 milk-m.g.m (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 10:34
    มาน้องจงน้องจาแหม่~
    #663
    0
  2. #636 fanggg- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 19:42
    เอาใจช่วยจริงๆ นึกว่าจะไม่รู้ซะละ
    #636
    0
  3. #589 -เกม- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:57
    กว่าจะรู้ เฮ้อออ เหนื่อยใจแทนคุณพี่ชาย 555
    #589
    0
  4. #580 #DESTINY# (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:55
    ชอบๆๆ5555
    #580
    0
  5. #457 coco i cookie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 22:17
    พี่จ๋ายโคตรสองมาตรฐาน 555+ โง้ยย เขินเบาๆตอนคิมเรียกน้องจา
    #457
    1
    • #457-1 sunshadow(จากตอนที่ 10)
      11 ตุลาคม 2560 / 15:22
      ก็นายคิมไม่มีหางฟู ๆ หูน่ารัก ๆ นี่นะ
      #457-1
  6. #66 supine.ty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:25
    กรี้ดดดดด พี่คิมรู้แล้วว่าเป็นน้องจานึกว่าจะต้องรอนานกว่านี้ซะอีก รอตอนต่อไปนะคะ :)
    #66
    0
  7. #65 Radarom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:06
    จะคุยกันรู้เรื่องหร๊อออ~555
    #65
    0
  8. #64 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 07:04
    น้องจาน่ารักกกก
    #64
    0
  9. #63 []SO_DadE[] (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 02:36
    ที่ตัวใหญ่ขึ้นไม่ใช่เพราะเลเวลอัพหรอก กินเยอะละสิ น้องจา !!
    #63
    0
  10. #62 pompomy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:36
    ว๊าย!? นี่ถึงตอนล่าสุดแล้วเหรอ ม่ายยย.... อยากอ่านต่อ ชอบตอนจบมาก เขาเรียกน้องจาแหละ อิๆ
    #62
    0
  11. #60 Banz955 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:20
    รอค่าาาาาา
    สู้ๆๆๆๆนะไรท์
    #60
    0