Not love sweet...รักไม่หวาน (SNSD EXO)

ตอนที่ 8 : ผู้หญิงที่ชื่อซันนี่ :SIX: [Londing...100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 ส.ค. 60

-ความรักของเรามันตายไปแล้วสินะ มันถึงเยือกเย็น

และไม่รู้สึกเหมือนอยู่บ้านเวลาที่ฉันกอดเธอไว้เลย-







วันงานเปิดแบรนด์ Sunshinener



นี่พี่สาวจะให้รออีกนานแค่ไหนกันเนี่ย?” เสียงข้างนอกดังเข้ามาในขณะที่ฉันยังคงนั่งแต่งหน้าอย่างช้าๆ ไม่เร่งรีบ



ทำไมนายไม่ไปกับยูริและควานลินซะล่ะฉันตะโกนกลับออกไปก่อนจะบรรจงปัดมาสคาร่าช้าๆ



ถ่วงเวลาอยู่หรือไงห้ะ!” ก็อยากแกล้งนี่ มีปัญหาไรม้ะ



ถ้านายรอไม่ได้ฉันแนะนำให้หาทางไปเอง ฉันไม่สนใจนายหรอก!” ถึงจะพูดไปอย่างนั้นแต่ฉันก็เร่งมือขึ้นมาหลังจากแหงนมองนาฬิกาว่าไม่ควรสายไปมากกว่านี้เพราะให้สัญญากับคุณแม่เอาไว้แล้ว หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยสำหรับชุดวันนี้เป็นเดรสสั้นแขนยาวสีครีมอ่อนๆ ฉันปล่อยผมยาวสลวยสีชมพูเหลือบม่วงหลังจากที่ทำเมื่อคืนก่อนจะสวมรองเท้าส้นสูงประมาณ 4 นิ้ว แล้วเปิดประตูออกมาก่อนจะพบกับคังแดเนียลที่ยืนรอทำหน้าบูดใส่ฉันอยู่



อะไรทำหน้าแบบนั้นทำไม ก็ไม่ได้ขอให้รอสักหน่อยนี่!” ฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินหนีลงมาชั้นล่างคังแดเนียลรีบเดินเข้ามาจับมือฉันให้หันกลับไปมอง



ไหนบอกรีบไง จะมาจับมงจับมืออะไรตอนนี้ฉันเอ่ยบอกเค้าก่อนจะพยายามแกะมืออกแต่เค้าไม่ยอมปล่อย



คนอุตส่าห์รอ...เมื่อคืนใครเป็นคนสั่งให้รอเป็นเพื่อนล่ะ!” ฉันยักไหล่ไม่สนใจก่อนจะจับมือเค้าพาลงมาข้างล่าง



อย่าพูดมากน่า สายแล้ว ไหนล่ะของขวัญที่ให้เตรียมฉันถามโดยที่ตัวเองก็รีบเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับส่วนแดเนียลก็รีบไปนั่งข้างคนขับ ก่อนที่ฉันจะขับรถออกมาทันที



ข้างในมันคืออะไรกันน่ะผมอยากรู้ เอากล่องมาให้ห่อให้เนี่ยคังแดเนียลเอ่ยถามขึ้นฉันหันไปมองเล็กน้อยก่อนจะมองทางข้างหน้าต่อ



อืม...น้ำหอมน่ะ คุณแม่ชอบน้ำหอมของแบรนด์นี้เลยซื้อมาให้เป็นของขวัญที่เปิดแบรนด์ใหม่ของเครื่องสำอางฉันเอยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง



วันนี้พี่น่ารักดีนะ...ผมคิดว่าพี่จะใส่ชุดที่พี่ยูริเลือกให้ซะอีก ขอบคุณนะที่ใส่ชุดที่ผมซื้อให้



ถ้าไม่ใส่ชุดที่นายซื้อมาเดี๋ยวนายจะน้อยใจแล้วมาทวงเงินจากฉันไง ใครสั่งให้ไปซื้อก็ไม่รู้ไม่ได้ขอเลยสักหน่อยฉันว่าก่อนจะเริ่มเร่งคันเร่งเพราะนี่ก็ใกล้เวลาเปิดงานมากแล้ว



ยังไงก็เถอะนั่นเงินที่ผมเก็บเชียวนะ...ถ้าพี่ไม่ใส่สิ!” แล้วฉันก็สัมผัสได้ถึงมือของแดเนียลที่เอื้อมมาหยิกแก้มฉัน



โอ้ยยย! ให้สนิทด้วยแล้วใช่ว่าจะเล่นกับฉันยังไงก็ได้นะแดเนียล!” ฉันปัดมือเค้าออกก่อนจะเข้าไปจอดรถในลานจอดรถของงาน



ผมเป็นคนพิเศษของพี่นะ...ถึงจะยังไม่ใช่แฟนก็เถอะ ผมจะหยิกแก้มหรือหอมแก้มก็ได้นี่อ่า! ฉันเดาว่าทุกคนคงจะงงในความสัมพันธ์ของเราตอนนี้แน่ๆ เอาเป็นว่าย้อนกลับไปเมื่อ 5 วันที่แล้วกันเนอะ



 

พี่สาวไปดื่มกันมั้ย? ผมมีร้านนึงอยากจะแนะนำฉันที่นอนพิงอยู่บนเก้าอี้พนักริมสระโดยมีหนังสือปิดหน้าต้องตื่นลืมตาก่อนจะพบว่าคนที่เอาหนังสืออกจากหน้าฉันและกำลังยืนมองฉันด้วยรอยยิ้มนั่นคือแดเนียล



นายทำแบบนี้เพื่ออะไร อยากจะสนิทกับฉันหรือไง?’ คนตัวสูงกว่าไม่เพียงแค่พยักหน้ารัวๆแต่กลับถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ฉันตรงปลายเท้าอีกด้วย



นายแย่งพื้นที่นั่งของฉันคังแดเนียล!’



ถ้าพี่ไม่ไปพี่จะเสียใจที่พลาดของดีๆยังจะมีมาข่มขู่กันอีก



ขอเวลาห้านาทีขึ้นไปเปลี่ยนชุดก่อนแล้วจะไปด้วยฉันว่าแค่นั้นก็รีบลุกหนึ้นมาบนห้องเพื่อเปลี่ยนชุดทันที ชุดที่ใส่วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากเสื้อยืดตัวบางสีเทาคอวีกับกางเกงยีนส์สีฟอกรองเท้าคอนเวิรส์ ก่อนจะออกมาหาคังแดเนียลที่ยืนรออยู่



ผมชวนควานลินกับพี่ยูริไปด้วยนะ...สองคนนั้นบอกว่าเจอกันที่ร้านก็ดีที่ไม่ได้ไปสองต่อสอง



ไปกันได้ยัง?’ ฉันเอ่ยถามขึ้นพลางกอดอกมองเค้าเล็กน้อย



อ่า ผมชอบที่พี่แต่งตัวแบบนี้จัง ดูห้าวดีนะ ฮะๆๆฉันไม่สนใจเสียงหัวเราะของเค้าแต่กลับเดินไปขึ้นรถแทน

 


 


ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วที่พวกเราเอ็นจอยกันอยู่ในร้านที่แดเนียลเป็นคนแนะนำและฉันยอมรับว่าเกือบพลาดร้านดีๆแบบนี้ไป เพราะว่าพอฉันได้เข้ามาสัมผัสฉันก็หลงรักร้านนี้ในทันที ตอนนี้ฉันขอตัวมาเข้าห้องน้ำหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ออกมาข้างนอกก่อนจะพบว่าแดเนียลกำลังยืนรอฉันอยู่



มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย?’ ฉันเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ



พี่ไม่เมาจริงๆงั้นหรอ เล่นดื่มไปเยอะมากแบบนั้นนี่เค้าก็คอยแอบดูว่าฉันดื่มไปเยอะแค่ไหนหรอ?



ไม่เมาหรอก ฉันรู้ลิมิตตัวเองดีว่าดื่มได้เท่าไหน!’



ผมเป็นห่วงกลัวพี่เป็นอะไรไปเลยตามมาดูเหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดที่ไหนกันนะ



นายจะมาเป็นห่วงฉันทำไม...ฉันไม่ใช่เด็กๆแบบนายสักหน่อย!’



ก็ผมเป็นห่วงของผมนี่...ผมผิดหรือไงว่ะ!’ ดูทำหน้าเข้าสิ ฉันเดินเข้าไปหาเค้าใกล้ๆก่อนจะยกมือขึ้นไปลูบหัวด้วยความเอ็นดู



ขอบใจที่เป็นห่วงพี่แล้วกัน...เรื่องพวกนี้พี่ไม่เป็นไรหรอกเอ่ยบอกเค้าจบก็เตรียมจะเดินผ่านเค้าไปแต่แดเนียลกลับดึงตัวฉันเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด จู่ๆฉันก็เกิดอาการนิ่งขึ้นมากะทันหันด้วยความตกใจด้วยล่ะมั้งถึงไม่กล้าขยับเพราะทำอะไรไม่ถูก ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองแดเนียลช้าๆเป็นวินาทีที่แดเนียลก็ก้มลงมาจูบฉันทันที นี่ไม่ใช่จูบแรกของฉัน แต่ก็ไม่จูบแรกกับแดเนียลเหมือนกันแต่ไม่รู้ทำไมเหมือนใจสั่น จู่ๆภาพในวันที่เซฮุนจูบฉันวันนั้นก็ไหลย้อนเข้ามา อ่า! มันเหมือนกันเกินไปแดเนียลกับเซฮุนมีอะไรที่คล้ายกันเกินไปจริงๆนะ เหตุการณ์วันนี้ฉันรู้ล่ะว่าเคยเกิดที่ไหน มันเหมือนวันที่เซฮุนขอฉันเป็นแฟนแรกๆเลย นี่แดเนียลกำลังคิดอะไรอยู่!



พี่จะไม่ถือสาล่ะกัน...เพราะงั้นอย่าทำแบบวันนี้อีก!’ ฉันรีบถอนจูบออกพอจะเดินหนีแดเนียลก็รั้งข้อมือฉันเอาไว้ ฉันหันไปมอก็พบว่าแดเนียลก้มหน้าอยู่



พี่เป็นสเป็คผมนะ...ผมรู้ว่าพี่ไม่ชอบผมหรอก แต่ว่าให้ผมได้มีโอกาสสักครั้งได้มั้ย?’ ฉันนิ่งไปไม่คิดว่ามันจะเหมือนกันเปี๊ยบขนาดนี้



นี่นายเมาหรือป่าวคังแดเนียล รู้ตัวมั้ยว่ากำลังพูดอะไรออกมา!’ ฉันย้อนถามกลับ



ผมมีสติดี...ผมไม่ได้หวังให้พี่มาชอบผม ผมแค่อยากให้พี่ลองมองดูตัวผม ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ว่าถ้าผมเลือกแล้วผมจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ



นาย...ตกลงฉันจะให้โอกาสกับนาย




 

นับจากวันนั้นสถานะของฉันกับคังแดเนียลก็ไม่ใช่แค่พี่น้องหรือคนที่อาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกัน มันข้ามเส้นเกินคำนั้นแต่ไม่ใช่แฟน เค้าเป็นคนพิเศษคนสำคัญของฉันไปโดยปริยาย และฉันคิดว่าแค่ที่มันเป็นแบบนี้ก็ดีกับเราทั้งสองคนแล้วและอีกอย่างคังแดเนียลก็ชอบความสัมพันธ์ค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้ ฉันจะไม่บุ่มบ่ามตอบตกลงเหมือนแต่ก่อนตอนคบกับเซฮุนอีกแล้ว ถ้าเราจะคบใครสักคนเราต้องรู้จักกันและกันให้มากกว่านี้ และตอนนี้แดเนียลก็ดูแลฉันดีมากแม้ว่าเราสองคนจะออกแนวทะเลาะกันมากกว่าจีบกัน แต่ก็ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ชีวิตฉันเริ่มมีสีสันอย่างที่ยูริบอกทีละนิด ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยนึกถึงเซฮุนเลย



@ในงาน



บอกให้เกาะแขนผมไง ดื้ออ่อ!” คนตัวสูงกว่าหันมาดุฉันก่อนจะคว้ามือฉันให้ไปวางบนแขน ฉันเบะปากเล็กน้อยก่อนจะดึงมือกลับ



ฉันไม่ชอบเป็นจุดเด่น...นู่นแม่ฉันอยู่ทางนู้นรีบเดินไปเลย!” ฉันว่าก่อนจะดันตัวเค้าเดินเข้าไปหา ยูริโบกมือทักทายรอพวกเราอยู่ข้างๆควานลิน



สายไปครึ่งชั่วโมง เมื่อไหร่ลูกสาวแม่จะหัดมาเข้างานสังคมแบบตรงเวลาสักทีนะคุณแม่ของฉันหันมาว่าด้วยรอยยิ้ม



ซันไม่ชอบงานพวกนี้คุณแม่ก็รู้นี่คะ...นี่ค่ะของขวัญ ส่วนนี่ก็ของแดเนียลค่ะฉันเอ่ยบอกคุณแม่ก่อนจะพยักเพยิดให้แดเนียลยื่นของขวัญทั้งสองชิ้นให้คุณแม่



โอ้ย อิจฉาเว้ย!” ยูริเอ่ยขัดขึ้นยืมๆก่อนจะหันไปเมาท์กับควานลิน



แม่ดีใจนะที่แดเนียลทำให้หนูยิ้มได้อีกครั้งคุณแม่เอ่ยฉันได้แต่ยิ้ม



ยิ้มอะไรกันคะ เราสองคนทะเลาะกันทุกวัน ไม่เคยจะคุยดีกันหรอกค่ะว่าพลางหันไปมองคนตัวสูงที่จิกตามองมาที่ฉันอยู่ก่อนแล้ว



นี่มันในงานยังจะหาเรื่องกันอีก...ขอให้แบรนด์คุณน้าปังๆนะครับ วันนี้คนเยอะมากเลย สถานที่จัดงานก็สวยด้วยบ่นฉันแล้วก็หันไปคุยกับคุณแม่ของฉัน



ซันนี่ ยูริเสียงคุ้นๆของใครคนนึงทำให้ทั้งฉันและยูริรีบหันไปมองต้นเสียงทันที คริสอยู่ในชุดสูทในมือมีกล่องของขวัญ อ่า! เค้ามางานของแม่ฉันด้วยหรอ?



คริสอ่าฉันเอ่ยเรียกชื่อเค้าด้วยน้ำเสียงดีใจก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดด้วยความคิดถึง



มาด้วยหรอ? ไม่เห็นจะบอกกันก่อนเลย ไลน์ก็คุยด้วยกันนะ นี่หลอกกันนี่ฉันว่าพลางกอดเค้าแน่น อ่า! ไม่เจอกันเกือบอาทิตย์คริสดูดีขึ้นไปเป็นกองเลยล่ะ ดูดีกว่าเดิมนะ



เซอร์ไพสซ์ไง...งานเปิดแบรนด์เครื่องสำอางใหม่ของคุณน้าไม่พลาดหรอก เราคิดถึงซันด้วยแล้วเราสองคนก็ผละออกจากกัน



โหย! ลูกพี่ลูกน้องยืนหัวโด่ตรงนี้ไม่คิดจะกอดกันเลยเว้ย!” เสียงของยูริทำให้คริสต้องรีบเดินเข้าไปกอดทันที



ทำไมยัยนี่ขี้น้อยใจจังว่ะคริสเอ่ยขึ้นยิ้มๆพอถอนกอดเสร็จก็เดินเอากล่องของขวัญไปให้คุณแม่ของฉัน



ใครอ่ะ เพื่อนหรอกอดกันกลมเชียว!” แดเนียลกระซิบถามฉัน



เพื่อนที่เกาหลีน่ะ ไม่ได้เจอกันก็ต้องกอดกันสิฉันว่ากลับ



ควานลินกับแดเนียลยืนอยู่เป็นเพื่อนคุณน้าไปก่อนนะ ซันนี่ไปหาที่คุยกับคริสกันยูริว่าพลางเดินเข้ามาคว้ามือฉันให้เดินตามไป ฉันจึงเดินตามไปอย่างว่าง่ายก่อนที่เราสามคนจะออกมาสูดอากาศนอกระเบียงของงาน



ใครบอกว่างานจัดที่นี่วันนี้ล่ะ?” ฉันเอ่ยถามขึ้น



ยูริมันเคยคุยๆไว้นานแล้วน่ะ ก็นึกได้เลยบินมาหาคริสว่าก่อนจะคลี่รอยยิ้มส่งมาให้ฉัน



ขอบคุณนะที่มาหาน่ะ ดีใจที่ได้เจอนายจริงๆฉันเอ่ยบอกความจริง



ฉันคิดถึงพวกเธอมากๆเลยนะ...อยากย้ายมาเรียนที่นี่ด้วยแต่ว่าที่บ้านไม่ให้



จะตามมาทำไม ปวดหัว!” ยูริแขวะขึ้น



ทีเธอยังตามยัยเตี้ยมาเรียนได้เลย!” เห็นด้วยกับคริสบวกหนึ่ง



จะแขวะคนอื่นไหงเข้าตัวเองคะเพื่อนฉันฉันว่าก่อนจะกลั้วหัวเราะออกมา



ยินดีที่ได้เจอนายนะ...เดี๋ยวฉันพาแดเนียลไปหาอะไรทานก่อนหมอนั่นบ่นว่าหิวตั้งแต่มาล่ะฉันว่าก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจากมาแต่ก็ไม่วายได้ยินคริสถามยูริอีกว่า



แดเนียลเป็นใคร?”



คนสำคัญของยัยซันน่ะฉันไม่ได้สนใจอะไรมากมายก่อนจะเดินกลับเข้ามาในงานพอเดินไปใกล้ๆจะถึงตัวคุณแม่ก็ต้องช็อคไปหลายตลบเมื่อเห็นคุณน้าซารางมางานนี้ที่สำคัญลูกชายทั้งสองคนของเค้าก็มาคือชานยอลกับเซฮุนแฟนเก่าของฉัน



สะ...สวัสดีค่ะคุณน้าฉันตั้งสิตเท่าที่จะทำได้ก่อนจะเดินเข้าไปสวัสดีเพื่อเป็นมารยาทที่ดีงาม พลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ



ขอบใจที่มางานนะเสียงของคุณแม่ฉันเรียบนิ่งมากกว่าแต่ก่อน



เธอเพื่อนฉันนะแชวอน งานสำคัญของเธอฉันไม่ควรจะพลาด อืม ฉันเลื่อนงานออกไปน่ะและบินมาที่นี่



ไม่เจอกันนานเลยนะคุณหนูของฉันชานยอลปลีกตัวเดินเข้ามาสวมกอดฉันก่อนจะถอนกอดออกแล้วยิ้มๆ



ดีใจที่ได้เจอนายนะชานยอล...สูงขึ้นอีกแล้วป่าวเนี่ย ฉันดูหดไปเยอะเลยแหะฉันเอ่ยติดตลกเพื่อแก้บรรยากาศที่ตึงเครียดของสองครอบครัว



สวัสดีค่ะคุณน้า ไงชานยอลยูริเดินเข้ามาทักทายเช่นกัน



วัสดีครับน้าซาราง ไงไอ้ยอลไม่บอกเลยนะว่าจะมาทุกคนทักทายกันหมดยกเว้นเซฮุนที่เอาแต่ยืนนิ่งเพราะไม่มีใครทักเค้าเลย



ขอบใจที่มานะเซฮุนเพื่อไม่ให้เค้ากดดันตัวเองเกินไปฉันจึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและพยายามไม่คิดอะไร



ไปทักหมอนั่นทำไม!” ยูริเอ่ยถามขึ้นต่อหน้าทุกคน



แก...เบาๆน่าฉันติยูริด้วยน้ำเสียงดุๆ



พี่...ผมหิว!” แล้วก็เป็นคังแดเนียลที่เดินเข้ามาหาฉันพลางทำหน้าบูดบึ้งใส่



ควานลินพี่พาเราไปหาของกินทางนู้นดีกว่า...คริสไปด้วยกันนะยูริเอ่ยขึ้นก่อนจะพาควานลินเดินไปอีกฝั่งโดยมีคริสเดินตามหลังไป



ชานยอลไว้ค่อยคุยกันนะ...ต้องพาเด็กนี่ไปหาอะไรทานก่อนฉันเอ่ยขึ้นแล้วเหมือนแดเนียลจะหึงมั้งรีบคว้าข้อมือฉันไปจับ



ไปได้ยัง...ไหนบอกจะพาไปหาอะไรทานตั้งแต่มาแล้วไง!” โมโหหิวหรือไง!



ซัน...ขอคุยด้วยหน่อยดิ!” ฉันที่กำลังจะเดินหนีถูกเซฮุนเรียกตัวไว้ก่อนจึงต้องหยุดชะงักแล้วหันกลับไปมอง



แดเนียล...พี่ขอเวลาห้านาทีได้มั้ย?” ฉันหันไปถามคนข้างๆที่เริ่มหน้ามุ่ย



คนนี้ใช่มั้ย? ที่ทำให้พี่เป็นแบบนี้!” แดเนียลกระซิบถามก่อนจะปล่อยมือฉันแล้วเดินหนีไป ฉันอยากจะตามไปนะ แต่ว่า...



ฉันให้เวลานายได้แค่ห้านาที!” ว่าจบก็เดินนำออกมาที่ระเบียงซึ่งเงียบและไม่มีคนเดินผ่าน



ธุระของนายว่ามาสิ!” ฉันเอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับไปมองเค้าได้แต่ทอดสายตามองออกไปที่วิวตอนกลางคืนด้านนอก



เพราะฉันใช่มั้ยถึงย้ายที่เรียนคำถามที่ตรงประเด็นทำให้ฉันได้แต่นิ่ง



ก็แค่ส่วนนึงน่ะ...อันที่จริงอยากมาหาประสบการณ์และก็อยากมาอยู่ใกล้ๆแม่มากกว่า



เรื่องของเราจบไม่สวยฉันรู้ดี...แต่ฉันแค่อยากขอโทษว่าพร้อมกับคว้ามือฉันไปจับทำให้ฉันหันขวับไปมอง



ทำอะไรน่ะ...ปล่อยนะพยายามจะยื้อออกแต่กลับไร้ผล



เราจะกลับมาคุยกันดีๆอีกได้มั้ย?” ดวงตาของเซฮุนเศร้าหมองมากจนฉันอึกอักพูดอะไรไม่ออก ยอมรับว่าคิดถึงเค้าอยู่ไม่น้อย



จะกลับมาคุยกันดีๆทำไม...ในเมื่อมันจบไม่สวยนี่ฉันเอ่ยบอกพลางคลี่ยิ้มอ่อนๆเพื่อกลั้นน้ำตาที่ระรื่นจะไหลออกมา



ก็ไม่อยากเสียเธอไปไงคำพูดของเซฮุนคำนี้มันทำให้ฉันสะอึกเกือบจะโผล่ร้องไห้ออกมาถ้าไม่อึ้บเอาไว้



เซฮุน...เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลานะ...และฉันยังไม่หายดี ฉันยังเจ็บอยู่ แผลที่นายสร้างมันลึกมันเหวอะ มันต้องใช้เวลาเยียวยานายเข้าใจหรือป่าวแล้วก็ดึงมือตัวเองกลับออกมา



แค่เพราะนายไม่ใช่คนถูกทิ้งแล้วนายจะร้องขออะไรก็ได้งั้นหรอ?...ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันก็ไม่อยากเจอเรื่องแบบนี้ ฉันไม่รู้ว่าฉันผิดอะไร ฉันไม่ดียังไงทำไมนายต้องทำกับฉันแบบนั้น แต่ก็นะใจของคนเรามันเปลี่ยนไปตลอดเวลาจะให้มั่นคงน่ะไม่ใช่เรื่องง่ายๆแล้วน้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลรินลงมาช้าๆ



ซันนี่...ก็ไม่รู้จะพูดยังไง ฉันทำให้เธอร้องไห้เพราะฉันหลายรอบเกินไป!” แล้วฝ่ามืออุ่นๆของเซฮุนก็เอื้อมมือมาปราดน้ำตาให้ฉันอย่างอ่อนโยน ณ วินาทีนี้ความทรงจำเก่าไหลย้อนวนกลับมาเต็มที่ ความอบอุ่นและความอ่อนโยนของเซฮุนที่เคยทำให้ฉันตอนเราคบกันมันไหลกลับมาหมด



อย่าทำแบบนี้เซฮุน...เราสองคนมันไม่เหมือนก่อนแล้ว ไม่มีทางเหมือนเดิมแล้วฉันว่าพลางเดินผ่านเค้าเตรียมจะเดินหนีแต่ก็สัมผัสได้ถึงอ้อมกอดอุ่นๆจากทางด้านหลัง



ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ใช้ความเอาแต่ใจตัวเองเป็นหลักจะไม่ใช้อารมณ์ชั่ววูบหักหลังเธอ ฉันจะซื่อสัตย์กับเธอ ฉันลืมเธอไม่ได้เลยว่ะซันนี่...ฉันคิดถึงเธออย่าใจอ่อน อย่าอ่อนแอนะซันนี่ ตอนนี้เซฮุนเค้าเป็นของเจสสิก้า เค้าเป็นแฟนเจสสิก้าแล้ว



หมดเวลาห้านาทีแล้วนะ...ฉันต้องไปแล้วฉันแกะสองมือของเซฮุนที่โอบกอดฉันเอาไว้ออกก่อนจะวิ่งหนีออกมาจากงานโดยที่ชานยอลเรียกรั้งแต่ฉันก็ไม่สนใจ ฉันควรตามหาแดเนียลแล้วขอโทษเค้า ฉันเช็ดน้ำตาลวกๆก่อนจะเห็นว่าคังแดเนียลยืนพิงรถสูบบุหรี่อยู่ฉันจึงรีบเดินเข้าไปหยิบมวนบุหรี่นั่นออกมาแล้วปาทิ้งก่อนจะเหยียบทับซ้ำ



ใครให้สูบ!” ฉันถามอย่างเอาเรื่อง



ก็จะสูบมีปัญหาไรว่ะ!” น้ำเสียงของคังแดเนียลหงุดหงิดมากและเค้าใช้คำพูดไม่สุภาพกับฉันเหมือนแต่ก่อน



ขอโทษพี่มาเดี๋ยวนี้...ทำไมหยาบคาย!” ฉันว่าเตรียมจะตบปากเค้าแต่ก็ถูกจับข้อมือไว้ก่อน



อย่ามายุ่งกับผม...ผมไม่อยากเห็นหน้าพี่ ยัยผู้หญิงอ่อนแอ!” ฉันนิ่งชะงักไปเมื่อแดเนียลพูดรุนแรงกับฉันแบบนั้นออกมา เค้าเดินหนีฉันไปที่ถนนใหญ่ฉันออกแรงวิ่งตาม



เออ ฉันอ่อนแอ...แล้วที่มาง้อเนี่ยไม่ได้โดนบังคับนะเว้ย อุตส่าห์รีบเคลียร์แล้วรีบวิ่งมาหาเนี่ย!” ฉันว่าให้หลังแดเนียลหยุดเดินทันที



แล้วใครสั่งให้มาตามว่ะ!” ว่าพลางหันกลับมามองหน้าฉันด้วยสายตาที่เศร้าแต่ก็โดเดี่ยวพอตัว



เออ รู้ว่าผิด...เรื่องของพี่กับเค้าจบแล้ว ไม่มีอะไร!”



คนอ่อนแออย่างพี่ถ้าเค้าขอให้กลับไปพี่ก็จะกลับไปใช่มั้ย โลเลชะมัด!” นี่งอนแล้วจะด่าอะไรก็ได้อย่างงั้นหรอไอ้เด็กคนนี้!



ไอ้เด็กหยาบคายมาให้ตบปากซะดีๆนะ...จะพาไปทานข้าวข้างนอกจะไปมั้ย?!” แล้วก็กระดิกนิ้วมือตัวเองกวักเรียกให้แดเนียลเดินเข้ามาซึ่งเจ้าตัวยอมเดินตามหง่อยๆมาอย่างว่าง่ายแล้วมือของฉันก็ลั่นไปตบปากเค้าทีนึงอย่างแรง



จะโกรธหรืองอนอะไรพี่ก็ห้ามพูดหยาบคายใส่พี่...ห้ามสูบบุหรี่ด้วยพี่ไม่ชอบ!” ฉันตักเตือนคังแดเนียลทันทีที่เค้าเริ่มใจเย็นลง



ห้ามกลับไปนะแล้วโผล่กอดฉันอย่างแรงจนทำให้ฉันเกือบเซแต่ดีที่ทรงตัวทัน ฉันลูบหลังปลอบเค้าเบาๆ



เซฮุนเป็นของคนอื่นไปแล้ว...จะกลับไปได้ไง



ช่างเรื่องนั้นเถอะ...ผมหิว แล้วถ้าไม่กลับเข้าไปในงานจะไม่เป็นไรหรอ?”



อยากให้พี่เจอพวกเค้าอีกหรือไง...โอเคแน่หรอ?” ฉันย้อนถามกลับ



ก็ถ้าให้ผมอยู่ข้างๆก็พอได้จะติดเป็นปลิงเลยหรือไงเด็กคนนี้



งั้นก็เข้าไปข้างในกันเถอะ...เดี๋ยวจะอยู่ข้างๆไม่ออกห่างเลยอ่ะแล้วก็คว้าข้อมือของคังแดเนียลมาจับเอาไว้แล้วเดินเข้าไปในงานทันที 






หลังจากที่งานเมื่อคืนผ่านไปด้วยดี ฉันก็พยายามที่จะเข้าใจผู้ชายที่ชื่อคังแดเนียลให้มากที่สุด พยายามที่จะปรับจูลแต่ดูเหมือนมันจะยากมากสำหรับฉัน และก็เรื่องที่เซฮุนพูดกับฉันเมื่อคืนมันทำให้ฉันแอบหวั่นไหวไปชั่ววูบฉันยอมรับว่าเค้ายังมีผมต่อหัวใจฉันไม่เสื่อมคลาย วันนี้แรกของการเปิดเทอม ฉันอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ออกจะรัดรูปไปเสียหน่อยแต่ก็พอดีตัวกับกางเกงขายาวได้รูปสีดำ โดยไม่ลืมที่จะคาดเน็กไท มหาลัยที่นี่ไม่จำกัดเรื่องชุด อยากใส่แบบไหนก็ใส่ซึ่งฉันชอบแบบนี้มาก มันดูไม่จำเจ ฉันแต่งหน้าโทนธรรมชาติที่ดูไม่จัดจ้านแต่ก็ดูมีเสน่ห์ในตัวก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอนตัวเองพร้อมกับกระเป๋าถือก่อนจะพบยูริในชุดเสื้อเสื้อยืดสีขาวแนบเนื้อคอวีสวมทับด้วยแจ็คเก็ตสีดำกางเกงขายาวสีดำ วันนี้เราสองคนแต่งตัวสไตล์คล้ายกันโดยไม่ได้นัดหมายล่ะ



ฉันว่าล่ะ...ว่าเราต้องแต่งตัวเหมือนกันยูริหันมาทักทายฉันด้วยรอยยิ้ม



โคตรบังเอิญอ่ะแก...รีบไปเรียนกันเถอะ ฉันอยากไปสำรวจที่นั่นด้วยฉันเอยบอกก่อนจะเดินนำลงบันไดมา



แกไม่คิดจะถามหาสองหนุ่มนั่นเลยหรอ?” ยูริเอ่ยขึ้นในขณะที่ฉันก้าวเท้าขึ้นไปนั่งบนฝั่งข้างคนขับ วันนี้ให้ยูริเป็นฝ่ายขับแทน



ถามถึงทำไม...รีบไปเหอะฉันเอ่ยบอกแบบเร่งรีบ ยูริพยักหน้าน้อยๆก่อนจะขับรถออกจากบ้านไปทันที




ทางด้านยุนอา



อ่ะ ลู่หานฉันซื้อแซนวิชมาฝากนายยุนอาว่าพลางยื่นแซนวิชที่ซื้อจากทางเข้ามหาลัยให้กับลู่หานที่นั่งเล่นมือถืออยู่ใต้ต้นไม้คนเดียว



ว้าว! น่ากินจัง...นั่งด้วยกันยุนอาลู่หานไม่ว่าเปล่าแต่กลับตบที่นั่งเหมือนจะสื่อว่านั่งลงข้างๆเขาได้นะ



ปีสุดท้ายแล้วเนอะสำหรับมหาลัยนี้ยุนอาว่าพลางนั่งลงข้างๆลู่หาน



แค่เห็นเธอไม่เศร้ามากเหมือนตอนที่กลุ่มเธอแตกแค่นั้นก็ดีแล้วสำหรับฉันยุนอาหันไปมองก่อนจะยิ้มอ่อนให้



ก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี...ซันนี่ก็เพื่อน เจสก็เพื่อนถึงมันจะทำผิดก็ทิ้งมันไปไม่ได้ยุนอาว่ายิ้มๆแต่เป็นรอยยิ้มที่ฝืนจนลู่หานดูออก



สักวันทุกอย่างจะต้องดีขึ้น...ฉันเชื่ออย่างนั้นนะ



นายว่าเจสกับซันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย?”



ถ้าทั้งสองคนให้อภัยกันได้มันก็อาจจะเกิดขึ้นนะ



ฉันคงทำได้แค่รอโมเม้นต์ของสองคนนี้อีกครั้งสินะ เห้อ!”




ทางด้านแทยอน



แทยอนที่กำลังจะเดินไปตึกนิเทศบังเอิญเห็นแบคฮยอนอยู่ตรงหน้ากำลังจะเดินสวนกลับเพื่อที่แบคฮยอนจะเข้าตึกสถาปัตย์ เธอยิ้มบางๆให้



อันยอง แบคฮยอนเธอเอ่ยทักเค้าด้วยน้ำเสียงที่สดใสแต่แบคฮยอนกลับเมินใส่แล้วเตรียมเดินหนีเข้าตึกไป แทยอนเห็นอย่างนั้นจึงวิ่งเข้าไปคว้าข้อมือแบคฮยอนเอาไว้ทำให้เค้าหันกลับมามองด้วยสายตานิ่งๆที่คาดเดาได้



มีธุอะไรงั้นหรอ?” น้ำเสียงเรียบนิ่งที่ออกจะไปทางเย็นชาของแบคฮยอนทำเอาแทยอนกระอักไปนิดหน่อย



ฉันทักทายนายไปเมื่อกี้...นายก็ควรจะทักทายฉันกลับสิเธอว่าพยายามทำตัวให้เป็นปกติ



อ้อ วัสดี พอใจยังงั้นปล่อยได้แล้ว!” เค้าทำตามที่เธอว่าก่อนจะสะบัดมือออก แทยอนนิ่งไป



นายเปลี่ยนไปนะ!”



ฉันปกติดีเขาว่าก่อนจะหันหลังให้



งั้นเมินฉันทำไมกันล่ะ?” เธอย้อนถามด้วยความอยากรู้ก่อนจะเดินอ้อมไปหาเค้าทางด้านหน้าเพื่อประชันหน้าแบคฮยอนอย่างจริงจัง



อยากรู้เพราะเรื่องแค่นี้งั้นหรอ...ไร้สาระ!”



อะไรนะ! ว้าว! แบคฮยอน นายโคตรหยิ่งเลยว่ะ!”



อืม...งั้นขอตัวนะ ฉันรีบ!” คำตอบสั้นๆของแบคฮยนทำเอาแทยอนหน้าชาไปทั้งแถบ



แค่เพราะฉันปฏิเสธทำให้นายเป็นแบบนี้เลยงั้นหรอ?” เธอถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังจนแบคฮยอนต้องหยุดเดินชะงัก



อย่าทำตัวงี่เง่าเรียกร้องความสนใจจากฉันเลย...เธอขอให้จบก็คือจบ!”



เห็นแก่ตัว...ฉันแค่อยากจะให้มิตรภาพของเรามันอยู่นานๆก็เท่านั้น!”



ก็ดีนี่...แค่นี้ใช่มั้ย!” แบคฮยอนไม่แม้แต่จะหันกลับมามองหน้าเธอเค้าเดินเข้าในตึกไปทันทีที่พูดจบทิ้งเธอเอาไว้กับคำพูดที่แสนจะเย็นชาและทิ่มแทงทุกคำพูดของเค้าเอาไว้



คนบ้า! ยิ่งเป็นแบบนี้ฉันก็ยิ่งรู้สึกผิดน่ะสิ!” เธอว่าให้หลังก่อนจะหมุนตัวเดินไปที่ตึกนิเทศของตัวเองทันที



 

ทางด้านเจสสิก้า



พี่ส่งคริสแค่นี้ก็พอ!” คริสตัลว่าก่อนจะลงจากรถมาเจสสิก้ารีบลงจากรถตามก่อนจะคว้าข้อมือน้องสาวเอาไว้



ทำไมไม่คุยกับพี่แบบปกติแล้วล่ะ...ตัลโกรธอะไรพี่หรือป่าว?” เจสสิก้าย้อนถามด้วยความแปลกใจ คริสตัลหันมามองหน้าพี่สาวช้าๆ



พี่อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้ตัวหน่อยเลย...ฉันเกลียดพี่ตั้งแต่พี่แอบคบพี่เซฮุนลับหลังพี่ซันแล้ว!” เจสสิก้าสะอึกไปทันที



คริสตัลอ่า....



ฉันขอให้พี่หยุดกี่ครั้งพี่ก็ไม่ยอมฟังที่ฉันบอก...พี่ทำกับเพื่อนตัวเองเพื่อความรัก ฉันน่ะเกลียดพี่ที่เป็นแบบนี้ที่สุด!”



“………”



อ้อ เรื่องที่พี่ซันนี่รู้ได้ยังไงว่าพี่เป็นคนแทงข้างหลังเธอน่ะ...ฉันบอกเองล่ะ!” ว่าจบคริสตัลก็สะบัดข้อมือพี่สาวออกก่อนจะเดินมุ่งไปที่ตึกมนุษยศาสตร์ที่ตัวเองเรียนอยู่ทันที เจสสิก้ากลับมาขึ้นรถตัวเองก่อนจะก่อนจะตบพวงมาลัยอย่างหัวเสีย



ไม่รู้ทำไม...ฉันถึงดูไร้ค่าขนาดนี้...นั่นแฟนเพื่อนนะเจสเธอว่าออกมาก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลรินอาบแก้มสวย



เห้อ! ฉันทิ้งเพื่อนจริงๆนั่นแหละเธอว่าก่อนจะขับรถไปยังตึกตัวเอง เมื่อถึงก็เห็นเซฮุนยืนพิงรออยู่ที่รถของตัวเองเจสสิก้าดับเครื่องก่อนจะลงจากรถโดยไม่ลืมล็อครถแล้วเดินเข้าไปหาเซฮุน



เซฮุนอ่าเธอเอ่ยทักทายก่อนจะเดินเข้าไปกอดเซฮุน



รีบเข้าไปเรียนเถอะนี่ก็จะสายแล้วเซฮุนว่าก่อนจะจับมือเจสสิก้าพาเข้าไปในคลาสเรียน



นี่...ได้ข่าวว่าไปที่อเมริกา ไปงานเปิดตัวแบรนด์ของคุณน้าแชวอนงั้นหรอ?” เจสสิก้าเอ่ยถามขึ้นระหว่างทาง



คุณแม่สั่งให้ไปด้วยกันน่ะเซฮุนว่าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง



หรอ...แล้วเจอซันนี่มั้ย?” คำถามต่อมาของเจสสิก้าทำให้เซฮุนหยุดเดินชะงัก



อืม...เธอมีคนใหม่แล้ว!” น้ำเสียงของเซฮุนดูเศร้าๆทำใหเจสสิก้าดูออก



คิดถึงซันนี่หรอ?” เธอรู้ว่าตัวเองยังถูกรักได้ไม่เท่าครึ่งของซันนี่ด้วยซ้ำ



เธอพูดถึงซันนี่ไม่กลัวตัวเองเจ็บหรือไง?!” เซฮุนหันมาถามก่อนจะเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาที่เริ่มปริ่มๆให้กับเจสสิก้า



ฉันไม่เป็นไรหรอก...ฉันรู้ดีว่าฉันได้นายมาด้วยวิธีใด?!” เธอเอ่ยก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาช้าๆแล้วสวมกอดเซฮุน



ถ้านายจะทิ้งฉันไปก็คงจะไม่แปลก ไม่แปลกเลยถ้านายจะกลับไปหาซันนี่ เพราะฉันรู้ว่านายยังรักเธออยู่เจสสิก้าเอ่ยก่อนจะลูบหลังเซฮุนอย่างอ่อนโยน เซฮุนผละอ้อมกอดออกก่อนจะมองหน้าเจสสิก้า



เธอต่างหาก...ถ้าจะทิ้งผู้ชายไม่ดีแบบฉันไปก็รีบๆทำซะ...ฉันกับซันนี่ทุกอย่างมันจบแล้วเหลือแต่ความทรงจำเท่านั้น!”



ฉันจะไม่มีวันทิ้งนาย...เพราะว่าฉันรักนายมากกว่าที่ฉันจะรักตัวเอง นายจำเอาไว้นะเซฮุนแล้วก็เขย่งเท้าขึ้นไปบรรจงจูบที่ริมฝีปากเซฮุนอย่างช้าๆแม้จะไม่ได้ดูดดื่มแต่ก็เป็นจูบที่เธอกลั่นมาจากใจจริงที่มอบให้กับเขา เซฮุนหลับตาลงช้าๆรับจูบนั่นแต่ในหัวก็พลางคิดถึงจูบของผู้หญิงอีกคนที่ตอนนี้อยู่นิวยอร์กกับใครอีกคนที่กำลังจะมาแทนที่เขาเสียแล้ว



 

นิวยอร์ก



เที่ยงแล้วฉันจะแวะไปหาควานลินหน่อย...เจอกันที่โรงอาหารดีมั้ย?” ยูริหันมาถามฉันในขณะที่เก็บชีสลงกระเป๋าลกๆ



ก็ได้นะ...ฉันก็จะไปดูแดเนียลหน่อยฉันว่าก่อนจะโบกมือลายูริแล้วแยกย้ายกันไปคนละตึก แดเนียลเรียนคณะศิลปศาสตร์ ส่วนควานลินเรียนมนุษยศาสตร์ ฉันเดินตรงมาที่ตึกของคณะที่แดเนียลเรียนพยายามโทรหาแต่ก็ไม่ติด เค้าไม่ยอมรับสาย ฉันตระเวนกวาดสายตาเดินไปทั่ว แม้ผู้คนชายหญิงจะมองมาที่ฉันอย่างไม่วางตาไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ช่างแต่ฉันไม่สนใจและพยายามตามหาตัวเค้าต่อ



น้องคะ...น้องรู้จักผู้ชายที่ชื่อคังแดเนียลมั้ยคะ?” ในที่สุดฉันก็หยุดถามผู้ชายคนนึงเป็นภาษาอังกฤษ เพราะอยู่ที่นี่ต้องคุยเป็นอังกฤษ



อ่อ...เห็นอยู่ศาลาตรงนั้นนะครับฉันกล่าวของคุณเล็กน้อยก่อนจะเดินไปตามที่เด็กคนนั้นบอกก่อนจะเห็นคังแดเนียลนั่งจับกลุ่มอยู่ที่ศาลาจริงๆด้วย มีผู้ชายอยู่ 3-4คนไม่รวมเค้าและก็ผู้หญิงอีก 2-3 คน แถมยังนั่งใกล้จนตัวแถบจะติดกับแดเนียลอีกต่างหาก ไอ้เด็กคนนี้เสน่ห์แรงนักนะ ฉันรีบเดินจ้ำเอ้าๆเข้าไปหาก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าศาลา



นี่! มีโทรศัพท์ไว้เล่นแต่โซเชียลงั้นหรอ?!” ฉันโวยวายเป็นภาษาเกาหลีใส่ทันที



พี่สาว!” คังแดเนียลหันมามองฉันด้วยสายตาและน้ำเสียงตกใจนิดๆ



ใครว่ะแดเนียล?” เด็กผู้ชายคนนึงเอ่ยออกมาเป็นภาษาเกาหลี



ยัยป้านี่ใครเนี่ยแดเนียล!” ฉันแทบจะฟิวขาดเพราะยัยเด็กบ้าคนนึงที่นั่งตัวแทบจะสิงแดเนียลเอ่ยถามแดเนียล ที่สำคัญเป็นภาษาเกาหลีด้วย ดูจากหน้าตาเด็กกลุ่มพวกนี้แล้วทั้งหมดน่าจะเป็นคนเกาหลีที่มาเรียนที่นี่ งั้นฉันจัดล่ะ!



เป็นใครก็ไม่หนักหัวเด็กไม่รู้จักกาลเทศะอย่างเธอ...นายคงจะอยากอยู่กับพวกนี้มากกว่า งั้นก็ไม่ต้องพาไปกินข้าวล่ะ!” ฉันว่าก่อนจะเดินหนีออกมาทันทีแต่ฉันแอบเห็นนะว่ายัยเด็กคนนั้นแทบจะกรีดร้องออกแต่ทำไมไม่ได้ไง



หมับ!



ข้อมือของฉันถูกจับเอาไว้พร้อมกับแรงดึงทำให้ตัวของฉันหมุนไปตามแรงจนเกือบจะเซไปซบแผงอกของแดเนียลดีที่ฉันทรงตัวเองเอาไว้ได้



รีบไปไหนล่ะ?”  ฉันขึงตามองเค้าเล็กน้อยก่อนจะพยายามสะบัดข้อมือออกแต่ไม่เป็นผล



ปล่อยพี่นะ!” ฉันว่าก่อนจะดึงดันตัวเองออกจากการจับกุม



ปล่อยได้ไง...พี่อุตส่าห์มาหาผมถึงคณะเนี่ยแดเนียลเอ่ยก่อนจะยิ้มกว้างออกมา



หุบรอยยิ้มเน่าๆของนายไปให้ยัยเด็กเปรตนั่นไป!” ฉันว่าก่อนจะออกแรงสุดตัวเพื่อสะบัดออกและก็ได้ผลฉันรีบชิ่งเดินหนีทันที



รอยยิ้มของผมก็มีไว้ให้พี่ไงตัวของฉันถูกกอดจากทางด้านหลังก่อนที่แก้มข้างซ้ายของฉันจะถูกเค้าขโมยหอมแก้มไป



ปล่อยนะไอ้เด็กบ้า! ที่นี่มหาลัยนะย่ะ!” ฉันว่าก่อนจะพยายามแกะมือปลาหมึกของเค้าออก



มาหาผมเนี่ยจะพาไปกินข้าวใช่มั้ย?”



ก็ใช่...แต่เห็นนายดูอิ่มแล้ว!” ฉันเอ่ยประชดขึ้น



ผมกำลังคุยงานกันอยู่มาวันแรกก็ได้งานกลุ่มเลย...ขอโทษที่ปิดเครื่อง ขอโทษจากใจจริงนะฉันหันมองเค้าเล็กน้อยก่อนจะแกะมือเค้าออก



แก้ตัวได้เนียนดีนี่...รีบไปสิพี่หิว!” ฉันว่าก่อนจะเดินนำแต่ไม่นานก็ถูกแดเนียลคว้ามือไปจับหน้าตาเฉย



อ่า ผมชอบเวลาที่ได้อยู่กับพี่จังเค้าว่าพลางหันมามองหน้าฉันยิ้มๆ ยิ้มของคังแดเนียลที่ฉันเห็นมักจะเจอแต่ความไร้เดียงสา



หรอ! นึกว่าจะชอบยัยเด็กนั่นมากกว่านะเห็นแทบจะสิงกันได้อยู่แล้วนี่!”



หึงผมงั้นหรอ?” ฉันรีบหันควับไปมองหน้าอย่างเอาเรื่องทันที



ใครหึง! ไม่มีสักหน่อย!” ฉันรีบปฏิเสธทันควัน



งั้นก็รีบให้ผมเป็นแฟนสักทีสิ...ผมจะได้เรียกพี่ว่าตัวเล็กสักที ผมรอเรียกคำนี้กับพี่อยู่นะตัวเล็กอย่างงั้นหรอ?



ฝันไปเถอะ!” ฉันว่าก่อนจะเดินเดินหนีเค้ามาทันที ไม่อยากให้เค้ารู้เลยว่าเมื่อกี้ฉันแอบเขินไปกับคำว่าตัวเล็กของเค้าแค่ไหน ขนาดเซฮุนยังไม่เคยคิดชื่อเรียกเฉพาะให้ฉันเลยล่ะ แล้วคังแดเนียลเป็นเด็กคนแรกที่ทำให้ฉันหวั่นไหวได้มากขนาดนี้ถัดจากเซฮุน








คือจะบอกว่าเนื้อเรื่องไรต์พร้อมจะเขียนหักมุมเสมอนะคะ

เน้นย้ำว่าหักมุมได้ทุกเมื่ออย่าเชื่อใจไรต์

ต้องลุ้นกันเอาเองว่าซันนี่จะลงเอยที่ใคร ระหว่าง เซฮุน แดเนียล คริส ชานยอล

ส่วนเจสก็ลุ้นกันเนอะว่าจะคู่ใคร คู่ที่ลงหลักปักฐานเลยมีแค่ แบคแท ลู่ยุน และ หลินยูล เท่านั้น!

มาอัพให้ครบแล้วนะคะ 100% ช่วงนี้ยุ่งต้องขอโทษด้วยนะคะ










STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #159 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 11:09
    พี่แดนมีความเด็กน้อยน่ารักมากเลยอ่า เปลี่ยนเรือตอนนี้ทันมั้ย ชิปแดนซันได้มั้ย 555
    #159
    0
  2. #158 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 11:09
    พี่แดนมีความเด็กน้อยน่ารักมากเลยอ่า เปลี่ยนเรือตอนนี้ทันมั้ย ชิปแดนซันได้มั้ย 555
    #158
    0
  3. #139 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 16:53
    คังแดเนียลทำไมน่ารักขนาดนี้คะ หลงจนจะเปลี่ยนใจเชียร์คู่นี้แล้วน้าาา
    #139
    0
  4. #138 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 16:53
    คังแดเนียลทำไมน่ารักขนาดนี้คะ หลงจนจะเปลี่ยนใจเชียร์คู่นี้แล้วน้าาา
    #138
    0
  5. #137 nok5088 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 22:47
    เชียร์คังแดเนียลจ้า
    #137
    0
  6. #136 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 16:08
    โอ้ยแดเนียลกับซันนี่น่ารักอ่า ฮุนซันจะเป้นไงต่ออ่า
    #136
    0
  7. #135 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 15:03
    ตอนนี้คือไปแล้วจิ้นแดเนียลกับซันนี่เรียบร้อย แต่ก็ยังเชียร์ฮุนซันอยุ่นะคะ
    #135
    0
  8. #134 MY_kessara (@MY_kessara) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:58
    อย่าไปคืนดีกับฮุนนะซัน
    #134
    0
  9. #133 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 19:28
    โอ๊ยยยยยยย จะไม่ไหวแล้วนะ จะเปลี่ยนเรือไม่ได้นะเรา 555
    #133
    0
  10. #132 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 15:28
    หลฃรักแดเนียลมากอ่ะ แต่ก็ยังเชียร์เซฮุนอยู่
    #132
    0
  11. #131 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 15:22
    ลุ้นอ่า อยากให้ได้กับแดเนียลแทนแล้วอ่ะ
    #131
    0
  12. #130 nok5088 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 10:28
    ซันนี่อย่ากลับไปคืนดีกับเซฮุนนะ

    สงสารแดเนียลอ่ะ
    #130
    0
  13. #129 enjoyg7 (@kittiya-nkammank) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:26
    รอค่าาาาาาา
    #129
    0
  14. #128 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:44
    โอ๊ยยยยยย เด็กน้อยน่ารัก
    #128
    0
  15. #127 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:12
    ตอนนี้จิ้นแดเนียลกับซันนี่เลยอ่ะ คู่นี้น่ารักแต่ก็แอบอยากให้ฮุนกลับมาหาซันนะ
    #127
    0
  16. #126 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:12
    ตอนนี้จิ้นแดเนียลกับซันนี่เลยอ่ะ คู่นี้น่ารักแต่ก็แอบอยากให้ฮุนกลับมาหาซันนะ
    #126
    0