Not love sweet...รักไม่หวาน (SNSD EXO)

ตอนที่ 4 : ผู้หญิงที่ชื่อซันนี่ :TWO: [Londing...100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    21 ก.ค. 60


 

-ถ้าหากคิดจะรักกับคนใกล้ตัว สิ่งหนึ่งที่ต้องระวังไม่ให้เสียไปมากที่สุด

คือความเป็น เพื่อนและความรู้สึกดีๆที่มีให้กันและกัน-





วันต่อมา



หลังจากที่ฉันตอบตกลงเป็นแฟนกับเซฮุนเมื่อวาน วันนี้เจ้าตัวก็ดันมาประกาศให้คนทั่วทั้งมหาลัยได้รับรู้ว่าตนเองนั้นมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเรียบร้อยแล้ว ทำเอาสาวๆแทบคลั่งเมื่อรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือฉันที่ไม่ได้สวยอะไรเลย



ได้ไงว่ะซันยุนอาถามขึ้นหลังจากที่วันนี้เลิกคลาสเรียนเป็นที่เรียบร้อยและกำลังเก็บของกลับบ้าน



ก็เป็นไปแล้วไง...อย่าถามเยอะฉันเขินฉันตอบไปตามแต่ความจริงพร้อมรอยยิ้มเขินอาย



เพื่อนเรามีแฟน เปิดตัวเรียบร้อยงั้นก็ไปฉลองให้เพื่อนหน่อยมั้ย?” ยูริเป็นฝ่ายเสนอความขึ้นมา



ขอด้วยคนๆ ฉันชอบโมเม้นท์แบบนี้มากค่าตามด้วยแทยอน



แล้วแกล่ะเจส...วันนี้ดูเงียบๆไปนะยุนอาหันไปถามเจสสิก้าที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆฉัน ทำให้ฉันต้องเหลือบมองไปที่เธอด้วยความแปลกใจ



ไม่สบายหรือป่าว...กลับไปพักมั้ยวันนี้ไม่ต้องฉลองก็ได้ฉันเอ่ยขึ้น



เอางั้นหรอ...ฉลองวันอื่นได้ใช่มั้ยพวกแก วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเจสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง



ไม่เป็นไรหรอก ฉลองวันไหนก็ได้ พวกฉันห่วงแกมากกว่าแทยอนเอ่ยขึ้นก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาบางๆ



งั้นตกลงว่าวันหลังนะยูริเอ่ยจบก็อมยิ้มแปลกๆก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกว่า



วู้วววว แฟนใครว้ามารับถึงห้องฉันหันไปมองตามสายตาของยูริที่คะยั้นคะยอให้หันไปมองก่อนที่วินาทีต่อมาฉันจะคลี่ยิ้มออกมาบางๆแล้วสะพายกระเป๋าเดินไปกอดแฟนคนแรกที่เมื่อวานเราตกลงเป็นแฟนกัน เซฮุนกอดฉันตอบก่อนจะบรรจงจูบที่กลางกระหม่อมฉันเล็กน้อยแล้วถอนกอดฉันออก



วันนี้แม่ฉันทำบาร์บีคิวรอด้วยล่ะ...เธอต้องได้กินฝีมือของแม่ฉันเซฮุนเอ่ยขึ้นยิ้มๆจนฉันต้องเผลอยิ้มตาม



ทุกคนกลับก่อนนะฉันหันไปบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริงทุกคนโบกมือบ๊ายบายก่อนที่ฉันจะเดินกอดแขนเซฮุนออกมา



 

สามเดือนต่อมา



สามเดือนแล้วที่ฉันอยู่ที่บ้านของเซฮุนมา ลุกวันดำเนินไปด้วยชีวิตที่มีแต่สีสันที่ทำอะไรก็สีชมพูดไปหมด วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องย้ายออกจากบ้านของเค้าเพราะว่าคุณแม่ของฉันกำลังบินกลับมาหลังจากที่ไปทำงานที่อเมริกาอยู่นานถึงสามเดือน คุณแม่ของเซฮุนรับรู้เรื่องที่ว่าฉันและเซฮุนเราสองคนคบกันท่านดีใจมหญ่และทำรีแอคชั่นใหญ่เว่อร์ ส่วนชานยอลยังคงดีกับฉันเสมอมาและคาดว่าคงจะดีกับฉันแบบนี้เสมอไป เพราะว่าผู้ชายคนนี้มอบแต่สิ่งดีๆให้กับฉันเสมอ เป็นพี่เขย เอ้ย! พี่ชายของแฟนที่น่ารักมากจริงๆล่ะ เค้ายังเรียกฉันว่าคุณหนูของเค้าอยู่เรื่อยไป เซฮุนเคยห้ามนะแต่ชานยอลไม่เคยฟังและรับปากว่าจะเรียกฉันแบบนี้ตลอดไป เราสองคนก็เลยต้องยอมปล่อยเลยตามเลย



หยุดเก็บกระเป๋าเลยค่ะลูกสาวฉันหันไปมองน้ำเสียงวัยกลางคนของคุณแม่เซฮุนที่หน้าห้อง คุณแม่ของเซฮุนกำลังยืนยิ้มกอดอกพิงประตู



ทำไมล่ะคะ...วันนี้คุณแม่กำลังจะมารับซันนี่นาฉันเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจ



แชยอนโทรมาบอกแม่แล้วว่าเจ้าตัวต้องอยู่เปิดกิจการที่อเมริกาต่ออีกเพราะเจ้าตัวดันทำแบรนด์ที่นั่นได้ดี อืม เห็นแชยอนบอกว่าน่าจะอีกสองปีมั้งถึงจะกลับทำไมคราวนี้มันนานขนาดนั้นกันล่ะ หรือว่าฉันต้องอยู่ที่บ้านของตระกูลโอไปอีกสองปี



มะ...หมายความว่า!”



ใช่แล้วจ้ะลูกสาว หนูต้องอยู่กับตระกูลโอไปอีกสองปี แม่ดีใจจังแล้วคุณแม่ซารางก็เดินเข้ามากอดฉันด้วยรอยยิ้มที่เป็นปลื้มปิติ



ผมขอกอดด้วยคนนะครับ ดีใจแฟนผมได้อยู่ที่นี่ต่อเสียงของเซฮุนดังแทรกขึ้นพร้อมกับด้านหลังของฉันถูกสวมกอดดังหมับ จนกลายเป็นว่าร่างกายของฉันตอนนี้ถูกรวบกอดด้วยด้านหน้าเป็นคุณแม่ของเซฮุนด้านหลังเป็นแฟนของฉันเอง ดีนะที่ไม่มีชานยอลเข้ามาอีกคนไม่งั้น ฉะ...



ลืมฉันได้ไงเนี่ย กอดด้วยคน คุณหนูไม่ได้กลับบ้านแล้ว ต้องอยู่กับพวกเราไปอีกสองปี 555พูดยังไม่ทันขาดคำชานยอลก็เข้ามาสวมกอดด้วยอีกคน



แค่กๆ นะ...หนูหายใจไม่ออก ในที่สุดฉันก็ต้องตัดสินใจพูดคำๆนี้ออกไป ไม่งั้นมีหวังฉันต้องตายแน่ๆ



ซอรี่จ้ะลูกสาวคุณแม่ยอมถอนกอดแต่โดยดี เหลือก็แต่สองหนุ่มพี่น้องนี่แหละ ตัวติดฉันอย่างกะปลิงเกาะไม่ปล่อยยังไงยังงั้น



ปล่อยเลยพี่น้องคู่นี้ ฉันจะขาดอากศหายใจอยู่แล้วฉันขึ้นเสียงนิดหน่อยจนสองหนุ่มต้องยอมปล่อยให้ตัวฉันเป็นอิสระในที่สุด



แกกอดแฟนฉันนานๆไปนะเว้ยไอ้ยอลเซฮุนเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน โดยมีฉันและคุณแม่ของพวกเค้ายืนมองด้วยสายตาที่เอ็นดูส่วนหนึ่งก็ขำๆ สองคนนี้อยู่ด้วยกันทีไรกัดกันตลอด



นี่ก็น้องสะใภ้ฉันป่าวว่ะ...ก็ต้องกอดให้ชื่นใจหน่อยสิไม่ว่าเปล่าเท่านั้นนะแต่ยังถือวิสาสะรวบตัวฉันไปกอดต่อหน้าเซฮุนอีก



ปล่อยเลยๆ คนนี้คือหวงมากเซฮุนพูดพร้อมกับแย่งตัวฉันไปกอดแทนชานยอล



สองคนนี้นี่แย่งหนูซันกันเป็นเด็กไปได้ อายุก็ปาไป 20 แล้วนะ...หนูซันไม่หนีเราไปไหนหรอกน่า อยู่กับเราอีก2ปีเชียวนะ เลิกแย่งกันได้แล้วแล้วในที่สุดคุณแม่ของพวกเค้าก็เป็นยื้อดึงลากฉันมาอยู่ข้างตัวเองแทน สรุปคุณแม่แย่งฉันมาจากพวกเค้าล่ะ



สรุปทุกคนแย่งหนูหมดเลยค่ะ ฮะๆๆแล้วฉันก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นแทน



 

สองปีหกเดือนต่อมา



โหย ทำไมช่วงนี้ปีสามยิ่งเรียนยิ่งยากขนาดนี้กันนะแทยอนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนอยด์ๆ ช่วงนี้นางคงเครียดทั้งเรื่องเรียนและก็เรื่องที่มีนายแบคฮยอนตามจีบล่ะมั้ง อ้อ แบคฮยอนน่ะตามจีบแทยอนมาตั้งแต่เมื่อหนึ่งปีที่แล้วได้ตอนที่พวกเรากำลังอยู่ปีสอง นายแบคฮยอนนี่ขยันจีบแทยอนสม่ำเสมอมากจริงๆ ส่วนแทยอนเองก็เริ่มมีใจอ่อนบ้างล่ะ พวกเราก็ได้แต่หวังว่าคู่นี้จะรีบลงเอยกันสักที



วันนี้ไอ้คริสชวนฉันไปดื่มฉลองครบวันเกิดมันอายุ 22 พวกแกสนใจจะไปมั้ยยูริเอ่ยถามขึ้น พวกฉันมองหน้ากันสักพักก่อนจะพยักหน้าตกลงเป็นอันว่าไป



แล้ววันนี้แฟนแกจะไปหรือป่าวซันนี่ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยตัวติดกันเลยแฮะแทยอนเอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ จะว่าไปเราก็ไม่ค่อยได้ตัวติดกันตั้งแต่ขึ้นปีสองแล้วล่ะ จะไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยได้ไปด้วยกันสักเท่าไหร่ ปีนึงได้แล้วมั้ง เจอกันคุยกันเล่นกันก็แค่ตอนอยู่ที่บ้านเท่านั้น



เซฮุนไม่ไปหรอก เห็นบอกว่าวันนี้มีธุระกับเพื่อนต่างคณะเลยให้ฉันกลับเองน่ะฉันเอ่ยบอกยิ้มๆ



อะไรว่ะ แรกๆนี่ตัวติดกันอย่างกับปลิงเชียวนะยุนอาสมทบขึ้นมาบ้าง



จะตัวติดกันไปตลอดก็ไม่ได้หรอกมั้ง ฉันก็ต้องปล่อยให้เค้ามีอิสระบ้างสิ ขืนตัวติดกันตลอดก็เบื่อตายพอดี ฉันเชื่อใจเค้ามากพอน่าฉันเอ่ยขึ้นอย่างไม่คิดอะไร ฉันน่ะรักเซฮุนมากจะตายเค้าไม่มีวันหักหลังหรือทรยศความรักที่ฉันมีให้เค้าหรอก



แกรักเซฮุนมากเลยหรอ?” ฉันหันไปมองเจสสิก้าที่เงียบอยู่ตั้งนานแต่สุดท้ายก็เอ่ยขึ้น ฉันอมยิ้มเล็กน้อยกับคำถามของเพื่อนสนิท



รักมากสิ ก็เค้าเป็นรักแรกและรักเดียวของฉันนี่ ฉันน่ะทุ่มความรักทั้งหมดที่ให้เค้าคนเดียวนะ อีกอย่างเราคบกันมาจะสามปีแล้วด้วยอีกไม่กี่เดือนเองฉันเอ่ยบอก



รักของยัยซันนี่มันบริสุทธิ์ผุดผ่องจริงจริ๊ง หมั่นไส้ยูริเอ่ยแขวะไปทีนึง



แล้วนี่วันนี้แกจะไปด้วยมั้ยเนี่ย?” ยุนอาหันไปถามเจสสิก้าที่เอาแต่ก้มหน้ามองพื้น



เห้ย! เจสเดี๋ยวนี้แกเป็นไรย่ะ เหม่อลอยบ่อยเหลือเกินนะ แถมยังทำตัวห่างพวกเราเหมือนมีแฟนยังไงยังงั้น!” คำพูดของแทยอนทำเอาจู่ๆเจสสิก้าก็ลุกลี้ลุกลนขึ้นมาดื้อๆ



ปะ...ป่าวนะ ไม่มี...คือช่วงนี้ที่บ้านไม่ค่อยมีใครอยู่ต้องกลับบ้านน่ะ แถมน้องสาวก็ป่วยอยู่ โทษทีนะพวกแกจะว่าไปแล้วช่วงนี้เจสสิก้าก็ไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนกับพวกเรานักหรอก เอ...ไม่สิ ตั้งแต่ขึ้นปีสองก็ไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนกับพวกเราสักเท่าไหร่



เออๆ งั้นสรุปวันนี้สองทุ่มเจอกันที่ EX-Club เวลาสองทุ่มยกเว้นยัยเจสนะยูริเป็นคนสรุปทุกอย่าง สงสัยฉันต้องไปหาซื้อของขวัญให้คริสหน่อยล่ะมั้ง ขืนไปมือป่าวเดี๋ยวเจ้าตัวน้อยใจ พักหลังเราสนิทกันมากขึ้นน่ะ เค้าคอยช่วยงานฉันเสมอเลยล่ะ เวลาที่ฉันเดือดร้อนเรื่องงานคริสเนี่ยแหละก็ทำให้ฉันรอดตายหวุดหวิดมาได้แทบจะทุกครั้ง วันนี้วันเกิดเค้าแต่เจ้าตัวไม่ยอมบอกเลยนะ น่าน้อยใจแปลกๆแฮะ



วันนี้คุณหนูของฉันทำไมเดินกลับคนเดียวล่ะเนี่ยฉันหยุดเดินข้างทางแล้วหันไปมองรถของชานยอลที่จอดอยู่ข้างๆฉันพร้อมกับลดกระจกลงมาทักทายฉัน



เซฮุนติดธุระน่ะ เมื่อเช้าก็มากับเซฮุนก็เลยต้องกลับเองฉันเอ่ยบอกตามความจริง



งั้นขึ้นมาเลยครับคุณหนูชานยอลเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ฉันพยักหน้าน้อยๆก่อนจะเปิดประตูรถขึ้นไปนั่ง แล้วชานยอลก็ขับรถออกไป



เอ่อ...ช่วยแวะห้างสักแปปนึงได้มั้ย?” ฉันเอ่ยถาม



จะไปหาซื้อของขวัญให้ไอ้คริสสินะ พอดีเลย งั้นไปด้วยกันนะประจวบเหมาะกับที่ชานยอลกำลังจะไปซื้อของขวัยให้คริส เราสองคนก็เลยไปช่วยกันเลือกของขวัญให้คริสด้วยกัน จะบอกว่าช่วงระยะเวลาที่อยู่กับชานยอลเค้าทำฉันหัวเราะบ่อยมาก ชานยอลเป็นคนขี้เล่นมากจริงๆ อยู่ด้วยทีไรไม่เคยรู้สึกเครียดเลยสักนิด



อายุ22แล้วนะ ทำตัวเป็นเด็กจังเลยฉันเอ่ยแซวชานยอลขึ้นขำๆ



ก็เวลาทำแบบนี้คุณหนูของฉันก็มักจะยิ้มแล้วก็หัวเราะตามเสมอนี่ฉันอมยิ้มไปกับคำตอบของชานยอล



จะเลี่ยนไปไหนนะ...ซื้อของเสร็จแล้วงั้นก็กลับบ้านกันเถอะ ต้องรีบไปอาบน้ำใหม่ นี่ก็ใกล้จะสองทุ่มแล้วด้วยชานยอลพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะจับมือฉันแล้วพากลับไปที่รถ แล้วเราก็กลับบ้านด้วยกัน



คลับ EX-Club



ฉันเดินเข้ามาในคลับพร้อมกับชานยอล วันนี้ชานยอลแต่งตัวดูดีจนฉันอดที่จะชมเค้าไม่ได้ว่าหล่อมาก วันนี้ชานยอลมาเป็นคู่ควงให้ฉันเพราะว่าเซอุนติดธุระกับเพื่อนไม่ว่างมางานวันเกิดของคริส ส่วนฉันวันนี้ก็ไม่มีไรมาก เสื้อยืดแขนยาวคอวีตัวบางสีเทากางเกงยีนส์สีฟอก ปล่อยผมตามธรรมชาติ ก็เคยบอกแล้วไงว่าฉันไม่ชอบแต่งตัวโป๊สักเท่าไหร่ก็แต่งตามปกติแบบที่ฉันเป็น ฉันคิดว่าคริสคงจะเข้าใจฉันดีและไม่ต่อว่าอะไรในสิ่งที่ฉันเป็น



นั่นไง ทุกคนอยู่ตรงนู้นแล้วชานยอลก็พาฉันไปหาทุกคน คริสรีบยืนขึ้นเมื่อเห็นว่าชานยอลกับฉันมา



เห้ย แขกของวันเกิดสองคนสุดท้ายมาถึงแล้วเว้ย!” ลู่หานเอ่ยแซวขึ้นขำๆ



มาช้าตลอดไม่ว่าจะไอ้ยอลหรือซันนี่ตามด้วยแบคฮยอนที่แซวเล่นอีกคน ซึ่งฉันได้แต่กลั้วหัวเราะขำเล็กน้อย



บันเทิงเลยสิพวกมึงชานยอลแขวะกลับเอาคืน



ก็ดีกว่าไม่มา...ขอบคุณนะยัยเตี้ยที่มาวันเกิดฉันนั่นแหละสรรพนามที่คริสเรียกฉันตั้งแต่ปีสองที่เราสนิทกัน



ก็บอกแล้วไงว่าไม่เตี้ย!” ฉันแขวะกลับเอาคืนอย่างไม่ยอมแพ้ก่อนจะเดินไปหาเพื่อนๆของตัวเองที่เอาแต่นั่งขำไม่ยอมช่วยฉันพูดอะไรสักนิด



ก็แกเตี้ยจริงๆนี่หว่าซันแทยอนเอ่ยขึ้น โห นี่ไม่ช่วยแล้วยังจะซ้ำเติมกันอีกนะ



ว่ายัยซันไม่ดูตัวเองเลยนะแทยอน...เธอสูงมากเลยจ้ะเพื่อนเลิฟตามด้วยยูริที่แซวหรือแขวะดีล่ะ



เออเห็นด้วยกับยูริว่ะ...แบคฮยอนควบคุมคนของตัวเองดีๆหน่อยดื่มเยอะแล้วเลอะเลือน 555สมทบด้วยยุนอาที่แซวแทยอนไม่เลิกแถมยังพ่วงแบคฮยอนเข้ามาเอี่ยวอีก



ดอกไม้มาส่งครับเสียงของใครคนนึงแทรกขึ้น ทำเอาพวกฉันทั้งหมดหันไปมอง



ใครสั่งว่ะลู่หานเอ่ยทัก



แกอ้อไอ้ยอลแบคฮยอนถามกลับ



เซ็นตรงนี้ใช่มั้ยคะฉันเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าพนักงานพยักหน้าก็รีบเซ็นแล้วรับช่อดอกไม้ใหญ่โตมาถือไว้



แกสั่งมาทำไมว่ะแทยอนเอ่ยถามขึ้น



ก็ให้เจ้าของวันเกิดไงฉันเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเดินเอาไปให้เจ้าตัวที่กำลังยืนอึ้ง



รับไปสิคะคุณโย่ง สุขสันต์วันเกิดนะคะ...อยู่เป็นเพื่อนที่แสนดี อลลี่ๆของฉันไปอีกนานๆนะคริส” 




หลายวันต่อมา



เจสสิก้า...เดี๋ยวนี้สวยขึ้นทุกวันเลยนะย่ะเพื่อนรัก ฉันละจากหนังสือช่วงพักเบรคกลางวันเงยหน้าไปมองยุนอาที่กำลังแซวเจสสิก้าเสริมสวยอยู่



สวยเหมือนทุกวันล่ะมั้ง เจสสิก้าตอบด้วยน้ำเสียงสดใส



วันนี้เลิกเรียนไปไหนกันดี แทยอนถามขึ้นบ้างด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น



ฉันยังไงก็ได้...พวกแกไปไหนฉันไปด้วย สมทบด้วยยูริที่รักเพื่อนยิ่งกว่าอะไร



ฉันมีนัดกับเซ... ฉันที่กำลังพูดยังไม่ทันได้จบประโยคสมาร์ตโฟนสีขาวของฉันก็สายเรียกเข้าขึ้นมาทันที



แปปนึงนะ...อ้อเซฮุนอ่า...ทำไมอ่ะ? ติดธุระหรอ แล้วนัดของเราล่ะ?...อืม เข้าใจแล้ว ฉันที่คุยเสร็จก็ละจากโทรศัพท์มองหน้าเพื่อนๆที่เริ่มสงสัย



เซฮุนโทรมายกเลิกนัดดูหนังกับฉันน่ะ...บอกติดธุระกับเพื่อนต่างคณะ ฉันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้เป็นปกติที่สุดแต่ดูเหมือนมันจะไม่โอเคเท่าไหร่



แกไม่เป็นไรใช่มั้ยซัน? ยูริหันมาถามฉันด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง



สบายมาก...ฉันชินแล้ว ใช่ ฉันควรจะชินได้แล้ว ในเมื่อมันเป็นแบบนี้มาหลายครั้งแล้วนี่



แกจะไปดูหนังกับเซฮุนหรอ?...ไม่ลองขอให้เค้ายกเลิกนัดกับเพื่อนล่ะ เจสสิก้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ



ไม่ดีกว่า...ปล่อยเค้าไปเถอะ...ฉันไม่อยากทะเลาะกับเซฮุนสักเท่าไหร่  ฉันเอ่ยพลางส่งยิ้มฝืดๆไปให้



หง่อยไปเลยเพื่อนฉัน ยุนอาเอ่ยขึ้นพลางตบบ่าฉันเบาๆ



ฉันขอตัวกลับก่อนนะ...พวกเธอไปเที่ยวสนุกกันให้เต็มที่เถอะ ฉันว่าพลางเก็บข้าวของสัมภาระลงกระเป๋าลกๆก่อนจะลุกจากม้านั่งหินอ่อนเพื่อเดินไปยังหน้ามหาลัย



หน้าบูดขนาดนั้นไปเหยียบหางใครมาน่ะ ฉันหันไปมองต้นเสียงก่อนจะยู่หน้าใส่อย่างนึกหมั่นไส้



หางนายมั้ง! ฉันย้อนกลับก่อนจะเงยหน้ามองคนตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ



กัดเจ็บขนาดนี้...อารมณ์ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย? แล้วคนตรงหน้าก็เอื้อมมือมาขนี้ผมฉันจนเสียทรง



คริส! ผมฉันยุ่งหมดแล้วนะ ฉันว่าพลางจับมือคริสละออกจากหัว



ว้า...เธออารมณ์ดีแล้วสิ...ฉันยังแกล้งเธอไม่สนุกเลยนะ แล้วก็ถือวิสาสะโอบคอฉันเล่น โทษทีนะฉันไม่ใช่ที่พักวางแขนของนายสักหน่อย



ฉันไม่ใช่ตุ๊กตานะย่ะ...นายขับรถมานี่ ไปส่งฉันหน่อยสิ ฉันเงยหน้าไปมองพร้อมกับทำหน้าตาขี้อ้อนส่งสายตาวิ่งๆใส่เค้า



เธอนี่มันร้ายกาจจริงๆนะซันนี่ แต่ท้ายสุดแล้วคริสไม่เคยทิ้งฉันเลยสักครั้งเดียว



นี่! พอฉันไม่อยู่ก็แอบมาทำลับๆล่อๆกันสองคนหรือไง นี่คิดจะกินกันลับหลังฉันหรอ! เสียงของเซฮุนดังขึ้นทำให้ฉันกับคริสรีบผละตัวออกจากกันก่อนจะหันกลับไปมองต้นเสียงที่เดินหน้ามุ่ยคิ้วขมวดเป็นปมมาดึงฉันไปอยู่ข้างกาย



อะไรของฮุนเนี่ย...



หยุดแก้ตัวแทนเพื่อนฉันเลยซันนี่...ว่ายังไงไอ้คริสมีอะไรจะอธิบายฉันมั้ย? เซฮุนสั่งห้ามฉันพร้อมกับใช้น้ำเสียงกดดันคาดคั้นจากปากคริส



ฉันแค่เห็นซันนี่เดินคนเดียวเลยแวะมาทักทาย คริสตอบไปตามตรง



แล้วโอบคอแฟนฉันทำไม?! นี่มันหึงไร้สาระไปหรือเปล่าเซฮุนอ่า



เกินไปแล้วนะฮุน...ซันเห็นว่าฮุนติดธุระกับเพื่อนถึงกับยกเลิกนัดซัน คริสเค้าก็แค่มาทักทายซันเลยขอให้ไปส่งที่บ้านก็เท่านั้น ฉันสะบัดแขนออกจากเซฮุน



..... เซฮุนถึงกับนิ่งงันไป



ไม่ไปธุระกับเพื่อนแล้วหรอ?...เพื่อนสำคัญกว่านัดของเราไม่ใช่หรอ! จู่ๆใจฉันมันก็เริ่มน้อยใจขึ้นมาดื้อๆ



ซันนี่ เซฮุนเริ่มเสียงอ่อนลง



รีบไปเถอะ...ซันจะให้คริสไปส่ง ซันมีโปรเจกต์ต้องทำอีกเยอะ...ไม่อยากเสียเวลาทะเลาะ! แล้วก็หันกลับไปจับมือคริสต่อหน้าเซฮุนแล้วเดินจากมาทันที



Speacial : Jessica



ตอนกลางคืน



ติ๋งต่องๆๆ



ฉันที่นั่งพิงโซฟาหลังจากที่วันนี้ถูกยกเลิกนัดทานข้าวกับใครคนนึงก็กลับมานั่งจมปลักตัวคนเดียวอยู่ที่ห้อง เสียงออดยังคงดังต่อเนื่องจนทำให้ฉันต้องละความขี้เกียจเดินไปเปิดประตูก่อนจะต้องตกใจเมื่อคนผิดนัดกำลังยืนหน้าเศร้าอยู่หน้าประตูห้อง



เซฮุนอ่า ใช่ ฉันเรียกชื่อคนๆนั้นไม่ผิดหรอก แฟนของเพื่อนฉันซึ่งเรากำลังคบกันลับหลังซันนี่  ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้และจบแบบนี้ แต่ว่าฉันก็รักเซฮุนมากไม่แพ้ซันนี่เลย ฉันผิดที่มาช้าและเป็นคนที่เซฮุนหันมารักช้า เราสองคนแอบคบกันได้เกือบจะหนึ่งปีแล้ว ฉันหลงรักเซฮุนตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันที่ร้านเหล้า แต่ตอนนั้นเซฮุนสนใจแต่ซันนี่ไม่เปิดใจให้ใครเลย ไม่นานทั้งสองคนก็ประกาศคบกันนักศึกษาทุกคนรู้ว่าเซฮุนและซันนี่คบกัน ฉันเศร้ามากช่วงนั้นแต่พยายามยิ้มและทำตัวให้เป็นปกติที่สุดเพื่อไม่ให้เพื่อนๆต้องสงสัยหรือเป็นห่วง  แต่วันนึงมันก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ทั้งฉันและเซฮุนสนิทกันขึ้นมาและเค้ายอมเปิดใจให้กับฉันเป็นต้นมา วันนั้นฉันกำลังจะกลับคอนโดแต่ถูกรุ่นพี่คนนึงที่ตามจีบมาดักหน้าเอาไว้พร้อมกับพวกพ้องเซฮุนที่ผ่านมาเห็นพอดีจึงเข้ามาช่วยและเค้าก็ต้องมาเจ็บตัวเพราะฉันเนื่องจากโดนชกต่อยหนักพอสมควรแต่เค้าก็จัดการพวกรุ่นพี่นั่นจนหนีกระเจิง ฉันอาสาพาเค้ามาทำแผลที่คอนโดและนั่นคือครั้งแรกที่ฉันสารภาพรักกับเค้าเซฮุนนิ่งอึ้งไป  แต่หลังจากนั้นเราสองคนก็ไปไหนมาไหนด้วยกันมากขึ้นโดยที่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เราสองคนใช้คำว่าแฟน ฉันแอบรู้สึกผิดและเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำกับเพื่อนเหมือนกันแต่เพราะความรักโง่ๆฉันถึงยอม ยอมเป็นมือที่สามเพื่อที่จะได้อยู่กับเค้า



ฉันขอโทษนะเจส เซฮุนทำหน้าตาละห้อยใส่พร้อมกับว่าจบก็เดินเข้ามาสวมกอดฉันก่อนจะผละออกจากอ้อมกอดฉันนิดนึงแล้วก้มลงมาบดจูบที่หอมหวาน ลิ้นร้อนผ่านแทรกเข้ามาบดเคล้าคลึงจนฉันยอมใจอ่อนได้ซะทุกครั้ง



ไม่เป็นไรหรอก...เราเข้าใจฮุน เข้าใจว่าซันนี่ต้องมาก่อนเสมออยู่แล้ว ฉันน่ะเห็นเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นเป็นอย่างดี เซฮุนหึงที่คริสโอบคอซันนี่แบบนั้น แต่ฉันไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้



ฉันหิวจัง...เธอทำอะไรให้ฉันกินหน่อยได้มั้ย? ว่าพลางลูบท้องตัวเองด้วยท่าทางที่น่าเอ็นดู



ฉันทำกับข้าวไม่เป็นหรอก...แต่มีอาหารแช่แข็งอยู่...เดี๋ยวเอาไปเวฟให้ทานนะ แล้วก็รีบไปจัดแจงทำในสิ่งที่เค้าขอทันที หลังจากที่นั่งดูเซฮุนทานอาหารเสร็จฉันก็เตรียมตัวที่จะไปเข้านอน



เซฮุนเดินตามเรามาทำไม? ฉันหันไปถามด้วยสีหน้างุนงงเมื่อเห็นเซฮุนเดินตามฉันต้อยๆเข้ามาในห้องนอน



เข้ามานอนไง เซฮุนตอบหน้าตาเฉยก่อนจะเดินลงไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มนิ่มของฉัน



ไม่กลับบ้านหรอ...แล้วซันนี่ล่ะ ไม่กลับไปเธอจะไม่โกรธหรอ? ฉันไม่อยากเป็นตัวต้นเหตุทำให้ทั้งสองคนนี้ทะเลาะกันไปมากกว่านี้ เพราะแค่นี้ฉันก็ทั้งรู้สึกเสียใจและรู้สึกแย่มากพอแล้ว



เราสองคนทะเลาะกันหนักน่ะ...อย่าพูดถึงคนอื่นเลย ตอนนี้ฉันอยากอยู่กับเธอนะยัยขี้เซา แล้วก็ตบเตียงประมาณว่าให้ฉันไปนอนข้างๆเค้า ซึ่งฉันก็ยอมทำตามแต่โดยดี



ขอบคุณนะที่คืนนี้เซฮุนจะอยู่กับเรา ฉันซุกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดแสนอบอุ่นของเซฮุนทันที



Rrrrrrrrrrr.



เสียงโทรศัพท์ของเซฮุนดังขึ้นขัดจังหวะ ถ้าให้ฉันเดาและคิดว่าคงจะเดาไม่ผิดซันนี่คงจะโทรมาตามเซฮุนแน่ๆ



จะไม่กลับจริงๆหรอ? ฉันลองเสี่ยงถามย้ำอีกครั้ง เซฮุนเพียงแต่ยิ้มตอบพร้อมกับลูบหัวฉันอย่างเอ็นดูก่อนจะกดรับโทรศัพท์ฉันได้เม้มปากจนเป็นเส้นตรงแล้วรอฟังสองคนนั้นคุยกัน



ว่าไงซัน...นอนค้างบ้านเพื่อน...ไม่ต้องรอ ฉันไม่กลับวันนี้ ไม่อยากทะเลาะมันน่ารำคาญ...ฉันขอโทษ...ฉันรักเธอมากนะ... พอฟังเซฮุนบอกรักซันนี่แล้วใจมันเจ็บแปล๊บๆ ฉันพอจะรู้ว่าเซฮุนรักซันนี่มาก มากถึงกับที่ว่าไม่กล้าที่จะปล่อยมือจากเธอไปไหนเลย แต่ฉันก็พยายามแทรกกลางระหว่างสองคน ฉันนี่มันแย่จริงๆ



เข้าใจแล้ว...ฝันดีนะที่รัก แล้วเซฮุนก็วางสายลงก่อนจะหันหน้ามามองที่ฉันซึ่งกำลังมองเค้าอยู่



เธอจะไม่โกรธเซฮุนแน่หรอ?



วันนี้ฉันอยากอยู่กับเธอนี่...ไม่รู้ล่ะ วันนี้ฉันจะนอนกอดเธอทั้งคืนเลย ว่าจบก็ล้มตัวลงมากำชับกอดจากฉันมากขึ้น ซันนี่ฉันขอโทษเธอจริงๆนะที่ฉันมันเห็นแก่ตัวเกินกว่าจะปล่อยเค้าไปจริงๆ



End Special ;

 

 


ฉันเดินวนเวียนไปมาอยู่ในห้องรับแขกนานอยู่เกือบจะชั่วโมงไฟทุกดวงในบ้านหลังนี้ดับหมดเรียบร้อยแล้วเพราะนี่เป็นเวลานอนเหลือเพียงแต่ไฟในห้องรับแขกดวงเดียวที่ยังคงสว่าง



หนูซันยังไม่นอนอีกหรอลูก คุณแม่ซารางที่จะเดินไปทางห้องครัวหยุดถามชะงัก



คือ...ซันรอฮุนอยู่น่ะค่ะคุณแม่ ฉันเอ่ยตอบพลางส่งยิ้มฝืดๆไปให้



ตายจริง! นี่เจ้าฮุนยังไม่กลับอีกอย่างงั้นหรอเนี่ย?! แล้วก็เดินตรงเข้ามาสวมกอดฉันหลวมๆ



อย่าคิดมากเลยนะหนูซัน...เดี๋ยวเจ้าฮุนก็กลับ ไม่ลองโทรไปถามดูล่ะ ฉันควรจะโทรไปหาเค้าอย่างนั้นหรอ



"ซันคิดว่าอีกสิบนาทียังไม่เห็นเซฮุนซันจะโทรตามค่ะ" ฉันเอ่ยบอกลับเพื่อไม่ทำให้คุณแม่ต้องเป็นห่วง



"แล้วนี่รู้ข่าวเรื่องงานเปิดตัวคอลัมน์แบรนด์ใหม่ของแชวอนหรือยังหนูซัน" งานของคุณแม่เราน่ะหรอ



"ซันคุยกับคุณแม่แล้วค่ะ...งานจะมีขึ้นอีกอาทิตย์หน้า ซันว่าซันจะบินไปแสดงความยินดีกับคุณแม่ด้วย" ฉันเอ่ยบอกยิ้มๆ



"งั้นแม่ก็ฝากความคิดถึงไปพร้อมๆกับหนูซันด้วยเลยล่ะกันนะลูก แม่ติดงานสัมมนาคงไปด้วยไม่ได้ แล้วก็อย่าลืมบอกให้แชวอนรีบๆบินกลับมาเปิดสาขาที่เกาหลีได้แล้วล่ะ" ฉันพยักหน้ายิ้มๆกับคำตอบของคุณแม่ซารางที่เดินขึ้นห้องไปเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะจ้องมองมือถือตัวเองที่ตอนนี้เป็นเวลา สี่ทุ่มสี่สิบห้านาที และในที่สุดฉันก็ตัดสินใจโทรหาแต่รอสายอยู่นานกว่าเซฮุนจะรับสายฉัน



"เซฮุนอ่า" เมื่อปลายสายรับแล้วฉันก็รีบกรอกเสียงลงไปในปลายสายด้วยความเป็นห่วง



[ว่าไงซัน] ดูจากน้ำเสียงของเซฮุนแล้ว เค้าดูมีความสุขดีนะ มีความสุขมากจนไม่อยากจะพูดกับฉันสักเท่าไหร่



"ดึกแล้วนะ ยังไม่กลับบ้านอีกหรอ...ซันเป็นห่วง"



[นอนค้างบ้านเพื่อน] คำตอบสั้นๆที่มาพร้อมกับน้ำเสียงเนือยๆ จริงจังมากซะจนฉันจับใจความได้เลยว่าวันนี้ยังไงเซฮุนก็ไม่กลับมาอย่างแน่นอน



"โกรธซันหรือไง...กลับมาเถอะ ฉันคิดถึงนายจริงๆนะ เดี๋ยวทำซุปบะหมี่ของโปรดนายให้กิน อ้อ ฉันซื้อชานมไข่มุกของโปรดนายตุนไว้เต็มตู้เลยนะ" ฉันร่ายยาวขนาดนี้เค้าจะรู้มั้ยว่าฉันกำลังง้อ



[ไม่ต้องรอ ฉันไม่กลับวันนี้ ไม่อยากทะเลาะมันน่ารำคาญ] น่ารำคาญงั้นหรอ?!



"ฉันมันน่ารำคาญสำหรับนายมากเลยหรือไง ทุกวันนี้นายถึงไม่อยากเห็นหน้าไม่อยากอยู่กับฉัน หรือเพราะว่ามันหมดช่วงโปรโมชั่นไอ้ความรักหวานเลี่ยนบ้าบอนั่น!" แล้วขีดจำกัดของฉันก็หมดเส้นเลือดฉันปูดเต็มใบหน้า ฉันใช้น้ำเสียงที่มีทั้งหมดทุ่มลงไปในปลายสายจนต้องแอบหอบแฮกๆที่ใช้น้ำเสียงเยอะเกินควร



[ฉันขอโทษ...] นี่สินะคือสิ่งที่ได้จากปากของคนรักที่เวลาเป็นแบบนี้ก็ไม่พ้นที่จะได้ยินคำนี้หลุดจากปากแทบจะทุกครั้ง



"ไม่กลับก็ไม่ต้องกลับ...ฉันจะได้ไม่ต้องรอนายทั้งคืน" ฉันที่เตรียมจะกดวางสายก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินคำนี้ออกมาจากปากเซฮุน



[ฉันรักเธอมากนะ...] ฉันเบื่อกับคำว่ารักที่ดีแต่ปากของนายพอแล้วเซฮุน ฉันไม่พูดตอบอะไรแต่กดวางสายทิ้งแล้วเดินขึ้นไปชั้นบนก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าห้องของชานยอล



ก๊อกๆๆ



ฉันเคาะประตูสักพักไม่นานเจ้าของห้องก็มาเปิดประตูให้ด้วยสีหน้างงงวยที่เห็นฉันโผล่มาเวลานี้ เดาได้ว่าเค้าสะดุ้งตื่นขึ้นมาเปิดประตูให้ฉัน จากสภาพผมที่ยุ่งเหยิงเกินมนุษย์มนาหน้าตาที่แสนจะเอื้ออำนวยครึ่งหลับครึ่งตื่น



"ขอโทษที่รบกวนเวลานอนของนายนะชานยอล" ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด ดวงตาสองข้างเริ่มตึงๆ รู้สึกได้ถึงความปริ่มของน้ำตาที่กำลังจะประทุ



"คุณหนูของยอลมีอะไรหรือป่าว...แต่เดี๋ยว...ซันร้องไห้หรอ?!" ว่าพร้อมกับขยี้ตารัวๆแล้วเดินมาจับบ่าฉันทั้งสองข้างพร้อมกับย่อตัวให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับฉันเพื่อความแน่ใจว่าเค้าเห็นไม่ผิด ใช่ ชานยอลเห็นไม่ผิดหรอก



"ฉันรู้สึกแย่มากเลยอ่ะชานยอล" แล้วก็โผล่กอดชานยอลโดยที่เค้าไม่ทันได้ตั้งตัว ฉันซบอยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่เอ่อล้นออกมาจากกายของชานยอล



"เกิดอะไรขึ้น ทำไมซันถึงเป็นแบบนี้" คนตัวสูงกว่าลูบหลังปลอบประโลมด้วยความอ่อนโยนมืออีกข้างก็ลูบหัวด้วยความเอ็นดู ฉันรู้สึกดีที่เวลารู้สึกแย่ชานยอลไม่เคยทำให้ฉันต้องรู้สึกแย่ไปมากกว่าเดิม



"นอนไม่หลับ...ไปกล่อมซันให้นอนหลับก่อนได้มั้ย ซันเครียดๆ" ฉันเริ่มอ้อนทั้งน้ำตา แม้มันฟังอาจจะดูตลกที่ฉันยังมีมุกอ้อนแต่ในใจฉันเวลานี้มันอ่อนแอเกินกว่าที่อะไรจะมาเยียวยา



"ไปสิ...ซันนอนเมื่อไหร่เดี๋ยวยอลค่อยกลับมานอนก็ได้" แล้วคนตัวสูงก็พาฉันมาส่งที่ห้องนอนจนถึงเตียง

 

 

 

ชานยอลประคองซันนี่ล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างช้าๆซันนี่ตบเตียงให้ชานยอลขึ้นไปนอนด้วยกันจนกว่าเธอจะหลับซึ่งชานยอลยอมทำตามได้อย่างง่ายดาย เขาไม่อยากเห็นเธอเป็นแบบนี้แม้จะไม่รู้อะไรก็ตามแต่ถ้าเธอขออะไรแล้วเขาสามารถทำให้ได้ เขาพร้อมจะยอมทำให้เธอได้ทุกอย่าง ซันนี่หลับอยู่ในอ้อมกอดของชานยอลโดยมีชานยอลเอนตัวนั่งพิงที่หัวเตียงแล้วลูบหัวเธอไปเรื่อยๆพร้อมกับร้องเพลงกล่อมให้เธอฟัง เสียงทุ้มๆของชานยอลป็นยาวิเศษชั้นดีขับกล่อมให้คนตัวเล็กอย่างซันนี่ผล็อยหลับไปในที่สุด แต่กว่าจะหลับได้สนิทก็เกือบจะเป็นเวลาตีหนึ่ง ชานยอลลุกออกจากเตียงนุ่มของเธอก่อนจะบรรจงใช้สองมือกำชับผ้าห่มให้ล้นไปห่มตัวเธอจนมิดแล้วมองดูเธอที่กำลังหลับด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ



"พรุ่งนี้ตื่นมาขอให้เธอกลับไปเป็นคุณหนูของฉันเหมือนเดิมนะ...ยัยตัวเล็ก" ชานยอลเอ่ยบอกพึมพำก่อนจะเดินออกมาจากห้องของเธอแล้วกลับเข้าไปนอนในห้องของตัวเองในที่สุด







กระซิกๆ กว่าจะพยายามต่อพล็อตเรื่องให้ดีที่สุด

เนื้อเรื่องอาจจะเร็วไวไปนะคะ เพราะไรต์จะมาเน้น

ระยะเวลาหลังๆของตอนที่ทุกคนอยู่ปีสามมากกว่า

มาดูกันว่าอุปสรรคของฮุนซันจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างนะคะ




STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #85 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 14:35
    ทำไมฮนกับเจสถึงทำกับซันแบบนี้ หักหลังได้ไง
    #85
    0
  2. #84 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 14:35
    ทำไมฮนกับเจสถึงทำกับซันแบบนี้ หักหลังได้ไง
    #84
    0
  3. #70 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 13:59
    ทำไมฮุนกับเจสทำแบบนี้กับซันอ่า นี่รักเเพื่อนป่ะ ขอให้ซันรู้ความจริงเร้วๆ
    #70
    0
  4. #65 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:21
    ทำไมพี่ฮุนทำแบบนี้ เจสเธอเป็นเพื่อนซันนะ ทำไมแทงข้างหลังได้ลงคอ แบบนี้เลิกเลยเหอะ สงสารซัน
    #65
    0
  5. #61 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 15:51
    เลิกเลยเหอะ สงสารพี่ซันหนักมาก ทำไมฮุนกับเจสทำงี้อ่ะ
    #61
    0
  6. #60 arielsoonkyu (@numkang_xii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 11:22
    โอ๊ยยยยยยยยย เลว
    เลิก อย่างนี้ต้องเลิก!!
    ไม่โอเคอะ ขอให้ตอนหน้าซันรู้ความจริงที
    รีบกลับมาอัพน้าา ค้างมากมาย ฮือออ
    #60
    0
  7. #59 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:15
    เกลียดฮุนอะ อยากให้ซันรู้ความจริงเร็วๆและเลิกแล้วไปคบคนอื่นแทนไปเลย
    #59
    0
  8. #58 bow.baby (@bow_jerapa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 22:50
    เกลียดอิฮุน รักกับชาลยอล ไม่ก็คริสไปเลย. (รู้สึกอินจัด)
    #58
    0
  9. #57 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 02:21
    ฮุนเจสมีซัมติงไรกันหรือป่าวเนี่ย แต่ที่แน่ๆอิฮุนนอกใจซันใช่มั้ย
    #57
    0
  10. #56 Ployycysh (@Ployycysh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 12:38
    คริสซันหรือ ยอลซันดีล่ะ ดูท่า ฮุนกับเจสคงมีซัมติง ชัวร์เลย
    #56
    0
  11. #54 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 03:47
    อิฮุนแกนอกใจซันใช่ไหมเนี่ย
    #54
    0
  12. #53 bow.baby (@bow_jerapa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 18:59
    รอคร่า
    #53
    0
  13. #52 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 18:30
    ทำไมพักหลังๆฮุนทำตัวแปลกๆใส่พี่ซันล่ะ รอที่เหลือจ้า คริสซันน่ารัก
    #52
    0
  14. #51 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 18:21
    ซันจัดเต้มวันเกิดคริสมาก น่ารัก รออีกที่เหลือจ้า
    #51
    0