Not love sweet...รักไม่หวาน (SNSD EXO)

ตอนที่ 11 : ผู้หญิงที่ชื่อซันนี่ :NINE: [Londing...100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 ก.ย. 60

-Once upon a time, Love is pain.

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...ความรักเป็นเรื่องเจ็บปวด-





หลายวันต่อมา



แน่ใจนะว่าจะไม่ให้พี่ไปเป็นเพื่อนแดน ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงอแงพยายามให้แดนพาฉันไปด้วย ตั้งแต่เกิดเรื่องฉันพยายามไม่แยกห่างแดเนียลเลย จนแดเนียลงงบ้างแต่ก่อนเค้าชอบวอแวฉันแต่ตอนนี้ฉันชอบวอแวเค้าแทน



ตัวเล็กต้องไปทำงานที่เกาะเชจูไปกับผมไม่ได้หรอก คนตัวสูงกว่าเอ่ยบอกพลางเอามือมาลูบผมฉันอย่างอ่อนโยน



แต่แดนไม่ชอบแมลงแล้วจะไปเข้าแคมป์เข้าป่ากับเพื่อนได้ไง...พี่เป็นห่วง พี่เลื่อนงานได้ให้พี่ไปนะ ฉันยังคงไม่ละความพยายาม



ได้ไง...ผมไม่ยอมให้พี่เลื่อนงานเพราะผมหรอกนะ...อีกอย่างผมไปกับเพื่อนเก่านานๆเจอกันที พี่ไม่ไปอ่ะดีแล้ว



แต่ว่าพี่...



ผมก็ไปพี่ซันไม่ต้องห่วงหรอกครับ...เดี๋ยวดูแลไม่ให้เจ้าพวกแมลงมันไต่หรือตอมพี่แดเนียลเลย ควานลินเดินเข้ามายืนข้างๆแดเนียลแล้วตบอกตัวเองเพื่อบอกให้ฉันไว้ใจ



ไม่ต้องห่วงหรอกแก...เราก็มีงานตั้งหลายที่...แกรีบไปเก็บกระเป๋าได้แล้ว จะได้ออกเดินทาง ยูริหันมาบอกพลางคว้าข้อมือฉันไปจับ



แกไปปารีสแกอ่ะควรไปเก็บ...ฉันแค่เกาะเชจูอย่าเว่อร์! ฉันหันไปเขกมะเงกยัยยูลก่อนจะคลี่รอยยิ้มออกมา



งั้นผมกับควานลินออกไปซื้อของแล้วนะ...ตัวเล็กก็รีบเดินทางได้แล้วต้องไปถึงที่นั่นก่อนค่ำนะ แดเนียลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม



แต่พี่คิดถึงแดนเป็นห่วงแดนนะ ฉันดื้อดึงวิ่งเข้าไปสวมกอด



โอ้ยเพื่อนฉันกลายเป็นเด็กแล้วหรอเนี่ย...ติดน้องแดนไม่ปล่อยเลยเว้ย แต่ก่อนนี่น้องแดนติดแกตอนนี้เป็นแกแทนที่ติดน้อง



พี่ยูริอ่ะรีบขึ้นไปเก็บของได้แล้ว...เครื่องขึ้นบ่ายสองครับนี่จะเที่ยงแล้ว ควานลินเอ่ยบอกยูริ



แค่สามสี่วันก็กลับมาแล้วครับ...แค่ไม่ได้คุยไม่ได้เจอกันสี่วันเอง มันนานนี่นา



รีบกลับมานะ...ห้ามเจ็บป่วยด้วยรู้มั้ย? แล้วก็เขย่งเท้าขึ้นไปหอมแก้มแดเนียลทั้งสองข้าง



ตัวเล็กก็ด้วยนะ...ตั้งใจทำงานนะครับ แล้วก็ก้มลงมาจุ๊บที่ริมฝีปากปากฉันเป็นการบอกลาก่อนจะเดินออกจากบ้านไปพร้อมกับควานลิน



21 : 30 น.



ฉันวางกระเป๋าลงตรงหน้าเคาน์เตอร์ก่อนจะบอกพนักงานให้เช็คอิน



เช็คอิลที่นึงครับ น้ำเสียงคุ้นๆทำให้ฉันหันไปมองก่อนจะต้องตกใจแค่มองด้านข้างก็รู้ว่าเป็นใคร



เซฮุน ฉันเอ่ยชื่อเค้าออกมาด้วยความลืมตัว



ซัน...ผมเช็คห้องเดียวกับผู้หญิงคนนี้เลยครับ เราเป็นแฟนกัน ดะ...เดี๋ยวก่อนสิ แบบนี้มัน ไม่ใช่แล้ว



เอ่อ...ตามนั้นค่ะ เมื่อเห็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ของเซฮุนก็ไม่กล้าทำอะไรกลัวเค้าคิดจะทำอะไรขึ้นมา



นี่กุญแจห้องพักค่ะ พนักงานยื่นคีย์การ์ดมาให้เซฮุนรับไปก่อนจะเดินเข้ามาลากกระเป๋าให้ฉันแล้วมืออีกข้างก็คว้าข้อมือฉันไปจับแล้วพามาที่ห้องพักทันที



มาที่นี่ได้ไง? ฉันเอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ



คุณอาให้มางานของซันน่ะ...ไม่คิดว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้...อีกอย่างซันไม่ติดต่อมาเลยสงสัยคงไม่มีเวลาว่างมาเจอเราเพราะต้องอยู่กับแฟน  ฉันได้แต่นิ่งเงียบแล้วเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาหลังจากที่เซฮุนเปิดห้อง



พูดมากจัง...ก็บอกว่าให้ตัดใจๆ ทำไมทำไม่ได้สักที เราไม่ชอบอะไรแบบนี้! ฉันเงยหน้าขึ้นไปบอกคนตัวสูงที่ยืนค้ำหัวฉันแล้วเท้าเอวก้มมองลงมา



มันก็ไม่มีใครชอบหรอกว่ะ...แต่ฉันก็ลืมเธอไม่ได้ ไม่เข้าใจหรือไงว่ารักมาก! แล้วก็ตะครุบร่างฉันจนฉันเอนพิงตัวติดโซฟาอย่างไม่ได้ตั้งใจ



นะ...นี่ จะทำอะไรน่ะ ฉันเอ่ยออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ



คิดถึงเมียตัวเอง...ก็แค่อยากกอด แล้วก็รวบตัวฉันเข้าไปกอดก่อนจะกดร่างฉันจมไว้ในอ้อมกอดแน่นจนฉันแทบจะหายใจไม่ออก



ซะ...เซฮุน!



อยากจูบ ผละออกจากฉันเพียงนิดหน่อยก็ฉวยโอกาสขโมยจูบจากฉันไปทันที ฉันดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของเซฮุนอยู่ได้ไม่นานก็เริ่มปล่อยตัวเองไปตามอารมณ์เคลิ้ม รสจูบของเซฮุนมันไม่สามารถทำให้ฉันปฏิเสธได้เลย แม้ใจลึกๆจะปฏิเสธมากมายแค่ไหนก็ตาม



พอมั้ยล่ะ...ปากฉันระบมไปหมดแล้ว! ฉันผลักเซฮุนออกจากกายก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน



ก็มันหวานนี่...ไปอาบน้ำก่อนเถอะ...เดี๋ยวพาไปหาอะไรทาน แล้วก็ฉวยโอกาสมาขโมยหอมแก้มฉันไปแล้วลากกระเป๋าฉันกับของตัวเองเดินหนีเข้าห้องนอนไป



อะไรกันเนี่ย...แล้วใจฉันล่ะ...มันจะอ่อนอีกมั้ยเนี่ย? เอ่ยบอกตัวเองพึมพำก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่



หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จเซฮุนก็เข้าไปอาบต่อฉันจึงออกมาจัดเรียงกระเป๋าให้เข้าที่เข้าทางไม่รู้ว่าเคยชินเวลาไปไหนมาไหนกับเซฮุนแต่ก่อนหรือป่าวเลยจัดให้เค้าเสร็จสรรพเรียบร้อย หลังจากนั้นฉันก็ขึ้นไปนั่งอยู่บนเตียงเพื่อเตรียมจะนอน อ่า นี่เซฮุนเข้าไปนานแล้วนะจะชั่วโมงแล้ว ปกติไม่อาบน้ำนานขนาดนี้นี่



เซฮุน...นายเป็นไรหรือป่าว? ฉันตะโกนถามออกไปแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจนฉันต้องลุกจากเตียงเพื่อเดินไปดู



เซฮุนนายเป็นไรหรือป่าว?...อย่าเงียบสิ! ฉันเอ่ยพลางทุบประตูห้องน้ำรัวๆสักพักเซฮุนก็เปิดออกมาก่อนจะยิ้มบางๆให้ฉัน



เป็นห่วงฉันด้วยหรอ? ฉันรีบหันหน้าหนีเพราะว่าเซฮุนในตอนนี้มันเซ็กซี่เกินไปผ้าขนหนูที่พันเพียงช่วงล่างซิกแพคเป็นทรงสวยได้รูปไหนจะกล้ามที่เป็นมัด ผมเป้าที่เปียกแล้วหนดน้ำไหลลงบนตัวอีก ฉันทนมองไม่ได้



นึกว่าตกโถ่ส้วมตายไปแล้วจะได้โทรแจ้งปอเต๊กตึ๊ง ฉันว่าเตรียมจะเดินหนีแต่ก็ถูกอ้อมกอดของเซฮุนสวมกอดจากทางด้านหลังแน่นจนตัวฉันแช่แข็งไปโดยปริยาย



ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน มีไรค่อยคุยกันก็ได้ ฉันว่าพลางข่มใจที่กำลังเต้นแรง



พอดีฉันหน้ามืดนิดหน่อยเลยล้มไปแช่ในน้ำ...เพิ่งได้สติ! ฉันรีบหันกลับไปมองเค้าด้วยความตกใจก่อนจะรีบใช้อุ้งมือสัมผัสที่ใบหน้าเค้าเพื่อดูอาการ



นะ...นายไหวมั้ย? น้ำเสียงที่ร้อนรนมือไม้ไม่อยู่กับที่ละเลงไปทั่วใบหน้าเค้าด้วยความเป็นห่วง



ฉันแค่อยากพักน่ะ เอ่ยบอกฉันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ฉันพยักหน้ารับน้อยๆก่อนจะประคองตัวเค้าไปเปลี่ยนชุดที่ตู้เสื้อผ้า



หิวข้าวมั้ย...แถวนี้ยังพอมีร้านที่เปิดอยู่นะ หลังจากที่เซฮุนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยก็เดินมาหาฉันที่นั่งอยู่โซฟาพลางเอ่ยถามขึ้น



นายไปไม่ไหวแล้วยังจะมาห่วงฉันทำไม...นอนพักเถอะนี่ก็ดึกมากแล้วนะ ฉันเอ่ยบอกพลางลุกขึ้นก่อนจะเดินไปประคองคัวเค้าไปที่เตียง



แล้วไม่หิวหรอ? เซฮุนหันมาถามทำให้จมูกของเราสองคนสัมผัสกันโดยไม่ได้ตั้งใจ เวงตาทั้งสองข้างของเราสบตากันอย่างห้ามไม่ได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากเซฮุนลอยมาติดจมูกฉัน ก่อนที่ใบหน้าของเซฮุนจะเลื่อนลงต่ำมาบรรจงจูบฉันอย่างช้าๆ ฉันกำมือทั้งสองข้างแน่นจนตัวเกร็ง ในหัวของฉันตอนนี้มันโล่งไปหมด



เห็นปากเราเป็นขนมหวานหรือไงจูบเอาๆ ฉันว่าพลางถอยห่างออกจากเค้านิดหน่อย



ฉันอยากใช้เวลาที่เราอยู่ด้วยกันแค่ไม่กี่วันให้มีความสุขที่สุดไง รอยยิ้มนั่น ทำไมมันดูจริงใจแถมยังแฝงความเศร้าไปอีกนะ ฉันไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย



นายพักผ่อนได้แล้ว...เร็วสิ ปวดหัวไม่ใช่หรอ? ฉันว่าพลางดันตัวเค้าล้มลงนอนก่อนจะค่อยๆบรรจงห่มผ้าห่มให้เค้า เซฮุนเลื่อนมือมากุมมือฉันเอาไว้ไม่ปล่อย



นอนด้วยกันนะ...ฉันขอร้อง แล้วก็ฉุดตัวฉันให้นั่งลงบนเตียง อย่างเลี่ยงไม่ได้



คนเจ้าเล่ห์...นี่ปวดหัวจริงป่าวเนี่ย นี่คนป่วยยังมีแรงมาเต๊าะเราอีกงั้นหรอ?! ถึงปากฉันจะบ่นจะว่าเค้าแต่ก็ยอมลดตัวเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วขยับไปนอนใกล้ๆเค้า



พอใจหรือยัง? ว่าพลางเงยหน้าไปถามแต่กลับดันได้สบตาในระยะประชิดไปอีก ทำไมใจต้องเต้นแรงขนาดนี้อยู่เรื่อยกันนะ



ขอบคุณนะที่รัก แล้วก็รวบตัวฉันเข้าไปกอดอย่างถือวิสาสะ ฉันพยายามจะดิ้นแต่แรงที่เยอะกว่าของเซฮุนทำให้ฉันเลิกฝืนแล้วปล่อยให้เค้ากอดต่อไป



อย่าเรียกเราที่รัก...เรื่องของเราจบไปแล้ว! ฉันดุเค้าน้อยๆก่อนจะเริ่มข่มตาให้หลับ



ให้เกียรติสุดแล้ว...ถ้าไม่ให้เกียรติต้องเรียกเมียนะรู้มั้ยเตี้ย? แล้วริมฝีปากอุ่นๆของเค้าก็มาทาบลงที่หน้าผากของฉัน เอาอีกแล้วฉันโดนเค้าฉวยโอกาสอีกแล้ว



ทำไมชอบฉวยโอกาสเนี่ย! ดุเค้าพร้อมกับตีแขนอย่างหมั่นไส้ไปทีนึง



เพราะว่านานๆทีจะได้ทำ...ซันไม่อยากอยู่กับเราไม่ใช่หรอ? ฉันนิ่งไปกับคำถามของเซฮุน ไม่ใช่ไม่ชอบแต่เพราะว่าอยากเลิกชอบไงอยากจบเรื่องบ้าๆนี้ถึงพยายามต้องตัดให้ขาดเพื่อทุกฝ่าย โดยเฉพาะแดเนียลฉันทำร้ายผู้ชายที่รักฉันขนาดนั้นไม่ได้ เค้ารักฉันด้วยใจบริสุทธิ์ เค้ารักฉันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แล้วฉันควรทำร้ายแดเนียลงั้นหรอมันไม่ใช่เรื่องเลย!!



นอนเถอะ...อย่ารื้อฟื้นเรื่องของเราสองคนอีก...เราสงสารแดน ฉันบอกเค้าเพียงเท่านั้นก็พลิกกายหันหน้าหนีเพื่อข่มน้ำตาที่กำลังจะไหลเอาไว้



ฉันผิดที่หักหลังเธอทำร้ายเธอด้วยความหลงชั่ววูบ แต่ไม่คิดจะให้อภัยฉันที่รอขอโอกาสจากเธอมาสองปีไม่สิเกือบจะสามปีด้วยซ้ำเลยงั้นหรอ? ฉันรอเธอเพื่อขอโอกาสแก้ไขในสิ่งที่ตัวเองทำ ฉันเองก็ไม่อยากเป็นแบบนี้ ไม่อยากรักเธอเพราะว่าเธอมีคนใหม่แล้ว ฉันพยายามห้ามใจฝืนใจตัวเอง แต่ฉันทำไม่ได้ใจฉันมันสั่งให้ทำแบบนี้เพราะรอมานานแล้วจะมาเสียท่าแบบนี้ไม่ได้...ถึงวิธีนี้มันจะเลวแต่ฉันก็ยอม แค่ได้อยู่กับซันอีกครั้งฉันยอมเป็นคนเลวในสายตาเธอ! แล้วก็ซบใบหน้าลงมาที่แผ่นหลังของฉันอ้อมกอดของเค้าเริ่มรัดแน่น ฉันสัมผัสได้ว่าเสื้อตัวบางของตัวเองกำลังเปียกชื้น  ฉันจะอดทนไปได้อีกแค่ไหนกัน แค่นี้ใจฉันก็อ่อนจนจะไม่เหลือชิ้นดีแล้ว ความถูกต้องอยู่ที่ไหนทำไมฉันกำลังจะทำผิดแบบนี้ ใครก็ได้ช่วยดึงฉันออกไปจากเรื่องบ้าๆแบบนี้ที



ฝันดีนะเซฮุน แล้วฉันก็หลับตาลงพร้อมกับน้ำตาที่หยดไหลทันที ความเจ็บปวดครั้งนี้ทำไมนับวันยิ่งทวีคูณกันนะ ทำไมความรักของฉันมันถึงต้องเป็นแบบนี้ทำไมมันขมเหลือเกิน ทำไมมันไม่หวานกันล่ะ ทำไมมันช่างขมขื่นเช่นนี้กันด้วยนะ

 







-ถ้ารักของเรามันมาจนสุดปลายทางที่มีแต่คำว่า 'ตัน'

ได้โปรด...ช่วยอย่าลืมความทรงจำที่มีเธอและฉันให้ลบเลือนไป-









วันต่อมา



SPECIAL : SEHUN



ผมตื่รลืมตาขึ้นมาในตอนเช้าก่อนจะขยี้ไปที่เปลือกตาทั้งสองข้างเล็กน้อยเพื่อปรับอณูแสงแดงที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านสีขาวผืนบางเข้ามา ก่อนจะหันไปมองร่างบางตัวเล็กที่นอนหดตัวอยู่ในอ้อมกอดของผม จนทำให้ผมไม่กล้าขยับตัวอะไรมากมายนักเพราะกลัวว่าเธอจะตื่นขึ้นมาเสียก่อน ผมยังอยากเห็นเธอหลับนอนสบาย



ยังหลับสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ...เราเคยนอกใจซันได้ยังไงกัน ทั้งๆที่ซันก็รักเรามากขนาดนั้น เรานี่แย่เหมือนที่คนอื่นบอกจริงๆเนอะเอ่ยยิ้มบางๆที่น่าจะเป็นการฝืนยิ้มซะมากกว่าออกมาก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเกลี่ยปอยผมที่ปิดตาเธอขึ้นไปทัดหูช้าๆ



ถ้าเกิดว่าซันยังไม่ไปมีคนใหม่ ถ้าเกิดเราขอโอกาสได้เร็วกว่านี้ ถ้าเกิดว่าเราเลือกที่จะไม่รอสูญเสียเวลาที่รอแล้วตามง้อซันที่นู้น ซันจะให้โอกาสเราอีกครั้งบ้างมั้ย?...ไม่สิ เราไม่ควรไปหลงคนอื่นทั้งๆที่ตัวเองก็มีคนรักอยู่แล้วโดยเฉพาะเพื่อนซัน เราขอโทษนะ จากใจจริง เรารู้แล้วนะว่าคำพูดของซันในวันนั้นมันหมายความว่ายังไง มันเจ็บมากขนาดไหน!” ก่อนจะก้มลงไปบรรจงหอมแก้มร่างบางที่หลับใหลอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวเธอตื่นขึ้นมา



นายไม่ลิ้มรสความเจ็บปวดแบบฉันนายจะไปรู้อะไร...จู่ๆคำพูดทิ้งท้ายก่อนออกจากบ้านของซันนี่ก็ฉายขึ้นบนหัวผมภาพของการแสระยิ้มมุมปากที่แสนจะน่าเจ็บปวดนั่นแต่มันกลับเย็นชาจนผมจุก ตอนนั้นในหัวผมคิดอย่างเดียวว่าผมทำให้เธอต้องร้องไห้อีกแล้ว



 

...แต่ฉันแค่อยากให้รับรู้ความเจ็บปวดจากฉันบ้างว่าการที่คนที่เรารักถูกหักหลังไปคบซ้อนคนอื่นมักจะกระอักแค่ไหนก็เท่านั้น...คำพูดที่เสียดแทงในวันนั้นทุกอย่างของเธอผมยังจำได้ขึ้นใจ  มันกลายเป็นทั้งบทลงโทษและบทเรียนที่ไม่มีวันจางหายของผม ผมต้องขังตัวเองให้จมอยู่กับความรู้สึกพวกนั้นที่ซันนี่ทิ้งไว้ ใช่ผมทำเธอร้องไห้ แต่หลังจากที่เธอหายไปกลับกลายเป็นผมซะเองที่ใช้ชีวิตเหมือนคนไม่มีตัวตน ผมทนไม่ไหวเป็นฝ่ายขอเลิกกับเจสในที่สุดเพราะฝืนคบต่อทำร้ายจิตใจเจสไม่ได้อีกเพราะยังรักซันนี่มาก และผมเพิ่งได้รู้ว่าผมรักซันมากและไม่พร้อมจะรักใครได้อีกนอกจากซันคนเดียว บทเรียนของซันนี่ที่ทิ้งท้ายก่อนไปจากผมในวันนั้นแค่ไม่ต้องให้ผมถูกหักหลังหรือมีใครคบซ้อนลับหลังผมตอนนี้ผมก็เจ็บจนจะกระอักเลือดช้ำในตายอยู่แล้ว ยิ่งต้องมาพบว่าคนที่ตัวเองรักมากขาดไม่ได้ รอเวลาขอคืนดีเพื่อพิสูจน์ พยายามทุกอย่างใช้เวลาในการรอมามาแสนนาน กลับต้องพบว่าคนที่ผมรักได้เริ่มต้นใหม่กับใครอีกคนเรียบร้อยแล้ว และคนๆนั้นก็รักซันนี่มาก ผมเชื่อว่าความรักของเด็กคนนั้นกับผมมันไม่ต่างกันเลย



ฉันทุกข์มากเลยนะ...แต่ฉันขออยู่กับเธออีกไม่นาน แล้วจะยอมปล่อยเธอไปเองนะซันนี่ ฉันรู้แล้วว่าซันรักเด็กคนนั้นมากแค่ไหน มันมากจนไม่เหลือที่ว่างกลับมาให้ฉันอีกแล้วผมค่อยๆจับร่างบางให้ซบนอนกับหมอนนุ่มช้าๆแล้วลุกเดินหนีมาสูดอากาศที่ริมระเบียงเพื่อไล่น้ำตาลูกผู้ชายที่ไหลออกมาทิ้ง



 

ฉันกลับไปรักนายอีกไม่ได้จริงๆเซฮุน ถึงฉันจะอยากให้โอกาสนายใหม่ แต่ว่าตอนนี้ฉันเป็นของแดเนียลแล้วร่างบางลืมตาขึ้นมาก่อนจะเอ่ยพึมพำออกมาช้าๆพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงรินเช่นกันโดยที่อีกฝ่ายนั้นไม่สามารถเห็นได้



 

09 : 25 น.



ไปรถฉันนะ...ไหนๆก็งานเดียวกันผมเป็นฝ่ายเอ่ยหลังจากที่เราสองคนเตรียมจะออกจากห้องเพื่อไปดูงาน



ก็ได้...นายนำไปสิ หรือจะให้ฉันออกไปก่อนซันนี่เอ่ยถามพลางชี้ตัวเองสลับกับผมไปมา



ไปพร้อมกันก็ได้แล้วผมก็คว้าข้อมือพาเธอออกมาจากห้องก่อนจะดึงคีย์การ์ดออกแล้วสำรวจว่าห้องปิดสนิทเรียบร้อยก็พาเธออกมาจากบ้านพักแล้วตรงไปที่รถ



วันนี้นายแต่งตัวดูดีนะซันนี่ที่กำลังเดินดูงานหันมาเอ่ยชมผมหลังจากที่ตลอดทางเราเงียบใส่กันตลอด



ขอบคุณนะ...วันนี้ซันก็แต่งตัวน่ารักมากเหมือนกันผมเอ่ยชมเธอกลับ เธอพยักหน้ารับก่อนจะเดินนำไปดูงานกับทางเจ้าของงาน ส่วนผมก็ได้แต่หยุดเดินแล้วมองภาพที่ร่างบางตั้งใจฟังด้วยรอยยิ้ม ซันนี่ก็ยังเป็นซันนี่ จะผ่านไปกี่ปีก็ตั้งใจทำในสิ่งที่ตัวเองต้องรับผิดชอบเสมอ



ฉันผิดเองที่สุดท้ายก็ต้องเสียเธอไปผมได้แต่พร่ำบอกกับตัวเองก่อนจะพยายามฝืนยิ้มให้กำลังใจตัวเองบางๆ เรื่องของผมกับเธอมันจบไม่สวยและไม่มีทางที่จะขุดให้กลับมาสวยได้อีกจริงๆสินะ



 

สองวันต่อมา



17 : 45 น.



ฉันไม่ให้เธอกลับไปตอนนี้ได้มั้ย?” ผมพยายามรั้งคนตัวเล็กกว่าที่เดินมาบอกลาเตรียมจะกลับบ้าน ซึ่งผมกำลังนั่งเล่นอยู่ตรงริมสระส่วนตัวเล็กๆ คำพูดบอกลากะทันหันไม่ทันให้ผมได้เตรียมใจทำให้ผมต้องสะดุ้งเด้งตัวลุกขึ้นไปคว้าข้อมือเธอมาจับรั้งเอาไว้



ไม่อยากอยู่แล้ว...ไม่อยากเห็นหน้านายอีก!” ทำไมผมเจ็บอีกแล้ว มันควรจะชินได้แล้วสิ เพราะตลอดที่อยู่เกาะเชจูด้วยกันเธอเอาแต่พยายามจะไล่ผมตลอด



ไม่...อย่าเพิ่งไปนะ ฉันขอร้องผมขอร้องเธอก่อนจะอ้อนวอนด้วยการรวบตัวเธอเข้ามากอดแล้วส่ายหน้าไปมารัวๆอย่างห้ามใจไม่ได้ ผมยังไม่พร้อมจะเสียเธอไป  ถ้าปล่อยเธอไปตอนนี้บางทีผมอาจจะไม่มีโอกาสได้เจอเธออีก



ปล่อยเดี๋ยวนี้นะเซฮุน...หยุดก่อกวนฉันสักที ฉันมีคนรักแล้ว!” เธอเอ่ยพลางผลักตัวผมออกส่งผมให้ผมจะตกน้ำจึงรีบดึงคว้าตัวเธอตกลงมาด้วยกัน ก่อนที่ร่างของเราสองคนจะตกลงสู่สระแล้วดิ่งลงสู่ใต้น้ำ ร่างบางพยายามตะเกียกตะกายจะโผล่ขึ้นเหนือน้ำแต่ผมกลับดึงตัวเธอเข้ามาแล้วประกบปากจูบในทันที ซันนี่ออกแรงดิ้นขัดขืนเพื่อให้ผมปล่อยแต่ใจผมมันไม่ยอม ผมยังไม่พร้อมจะเสียเธอไป ผมยังทำใจไม่ทัน



 

     ผมจูบเธออยู่นานก่อนที่เธอจะดันร่างออกจากผมได้สำเร็จ ผมก็คว้ามาจูบบดเสียดอีกรอบสักพักซันนี่ก็เลิกดิ้นก่อนจะเริ่มเคลิ้มอ่อนไปตามผม เราสองคนจูบใต้น้ำกันอยู่นานก่อนที่ผมจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระเพื่อให้อากาศหายใจ ร่างของเราทั้งสองโผล่พ้นน้ำซันนี่เตรียมจะว่ายหนีผมรีบคว้ารั้งแขนเธอเอาไว้



ก็บอกไม่ให้กลับไงวะ!” ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่ ซันนี่ส่งสายตาค้อนวงโตมาให้ผมก่อนจะพยายามแกะข้อมืออกจากผม



ไม่ให้หนีไปไหนทั้งนั้นแหละ!” แล้วก็โผล่สวมกอดเธอจากทางด้านหลัง



ก็ไม่อยากอยู่แล้วนี่...ปล่อยเรานะ เราจะกลับไปหาแดน!” คำก็แดน สองคำก็แดน ตอนนี้เราอยู่ด้วยกันนะ ไม่คิดจะปล่อยหน่อยหรอ?!



เราไม่ให้ซันกลับไปหามันตอนนี้หรอก!” พูดพลางกระชากตัวซันนี่ให้หันกลับมาก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปขบเม้นปากซันนี่เผยอเปิดออกเล็กน้อยทำให้ผมแทรกลิ้นร้อนชื้นเข้าไปเกี่ยวตวัดได้ ซันนี่พยายามขัดขืนและดิ้นอยู่ในอ้อมกอดผม ผมเริ่มพรมจูบไปทั่วใบหน้าของเธอด้วยความหึงหวงก่อนจะเลื่อนลงมาขบเม้น ดูดทำรอยความเป็นเจ้าของที่ซอกคอหอมอ่อนๆของเธอ



อ๊ะ!” ซันนี่ครางร้องออกมาด้วยความเจ็บแต่ก็เริ่มยอมเอียงข้างให้ผมได้ก้มลงไปดูดได้ง่ายมากขึ้น



คืนนี้...แค่คืนเดียวนะคนตัวเล็กเอ่ยบอกก่อนจะดันตัวผมออก สีหน้าของเธอเริ่มอ่อนลง



จริงนะ แค่คืนนี้ก็ได้ผมว่าจบก็คว้าตัวเธอเข้ามากอดแน่น ร่างบางเลื่อนมือมาสัมผัสกอดตอบที่แผ่นหลังของผมก่อนจะซบใบหน้าลงที่แผงอกของผม



ขอนะ...คืนนี้ผมก้มลงไปกระซิบบอกคนตัวเล็กกว่าช้าๆ ร่างบางไม่ตอบอะไร




21 : 35 น.



มานั่งนี่สิ เดี๋ยวเราเช็ดผมให้ผมที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำแต่อยู่ในชุดนอนเรียบร้อยเดินไปหาคนตัวเล็กที่นั่งกวักมือเรียกอยู่บนเตียงด้วยรอยยิ้ม



จะเช็ดให้จริงดิผมย้อนถามก่อนจะเข้าไปนั่งบนเตียงนุ่มๆซันนี่คว้าผ้าเช็ดผมบนหัวจากมือผมไปก่อนจะยันเข่าขึ้นแล้วขยับเข้ามาใกล้ผมก่อนจะเริ่มบรรจงเช็ดผมให้กับผมช้าๆ ผมสอดมือทั้งสองข้างไปที่เอวคอดเล็กของเธอก่อนจะช้อนสายตาเงยมองไปที่คนตัวเล็กที่กำลังตั้งใจเช็ดผมให้ผมอย่างอ่อนโยน



มองเราขนาดนั้นกินเลยมั้ยล่ะ?!” เหมือนคนตัวเล็กจะจับได้เอ่ยถามขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงมามองผม



เห็นหรอ? นึกว่าตั้งใจจะเช็ดผมให้เราอย่างเดียว!” ผมเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม



ทำไม อดใจจะฟัดเราไม่ไหวหรอ?” เธอย้อนถามกลับด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แล้วก็เช็ดผมให้กับผมต่อ



อยากฟัดแล้ว แค่เห็นพวงแก้มที่มีเลือดฝาดอ่อนๆ ดวงตาเสี้ยวพระจันทร์ที่หวานฉ่ำ รอยยิ้มที่พอยิ้มทีก็ตาปิด ยัยกระรอกตัวน้อยที่ดูน่ารักเสมอไม่เคยเปลี่ยนในสายตาฉัน เธอทำให้ฉันอยากฟัดตลอดเวลาเลยนะคนตัวเล็กหยุดชะงักก่อนจะยีผมของผมเบาๆ



แล้วทำไมตอนนั้นไม่ฟัดล่ะ...มาฟัดอะไรตอนเราเลิกกันแล้ว แถมเรายังมีคนอื่นอีกแล้วด้วย



เพราะเราอยากทะนุถนอมซันนี่ไง กับเจสสิก้าเราก็ไม่เคยมีอะไรนะเพราะไม่กล้าทำแบบนั้นกับซันเราก็ให้เกียรติเราอดทน แต่สิ่งที่เราอดทนไม่ได้คืออารมณ์ชั่ววูบจนทำให้เราเผลอนอกใจซันไป เรื่องนั้นเราผิดจริงๆ!” จู่ๆผมฏ้รู้สึกได้ถึงน้ำตาที่ทำท่าจะเอ่อล้นจนคนตัวเล็กเอื้อมมือมาปราดให้อย่างอ่อนโยน



เราอยู่ตรงนี้แล้วไง...เราเป็นของฮุน ฮุนเป็นคนแรกของเรา อาจจะจริงที่ว่าฮุนขืนใจเราแต่หลังจากนั้นเราก็สมยอม อืม...เราก็ผิดที่นอกใจแฟนมั้ง สงสัยติดเชื้อฮุนมา!”



ขอนะ...ขอจูบได้มั้ย?” ผมกอดเอวคอดบ่างไว้แน่นพลางเงยหน้าขึ้นไปถาม แม้จะรู้คำตอบว่าคือไม่ก็ตาม



.......ซันนี่เลือกที่จะไม่พูดอะไรแต่ก้มลงมาจูบผมช้าๆ ผมเปิดปากออกเพื่อรับสัมผัสจากเธอลิ้นร้อนชื้นเกี่ยวตวัดพันกันใบหน้าที่เอนเอียงจนได้รูปทหทุกอย่างมันง่าย ซันนี่เลื่อนมือมาโอบรอบคอผมไม่ช้าก็ค่อยๆดันผมนอนลงเตียงแล้วเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมก่อนจะโน้มตัวทับลงมากดจูบตอบ



ฉันยอมเป็นคนเลววันนึงก็แล้วกันนะเธอถอนจูบออกก่อนจะพูดอะไรที่ทำให้ผมต้องใจเต้นรัวและรู้สึกผิดไปพร้อมๆกัน



งั้นเราขอเลวแทนซันนะ...ขอนะคืนนี้!” ผมพูดจบก็พลิกร่างไปคร่อมแทนร่างบางก่อนจะโน้มตัวลงไปพรมจูบจนทั่วใบหน้าสวยธรรมชาติแล้วสร้างรอยความเป็นเจ้าของไว้แต่ละจุดอย่างช้าๆก่อนจะเลื่อนลงมาขบเม้นที่ซอกคอ ผมชอบตรงนี้ในร่างกายของซันนี่ที่สุดแล้ว ผมชอบคอหอมๆของเธอ



อ๊ะ...อ๊า ฮุนอ่าผมเลื่อนมือเข้าไปในเสื้อตัวบางของซันนี่ก่อนจะเลื่อนไปปลดตะขอออกโดยที่เราสองคนยังคงกดจูบกันอย่างดูดดื่มไม่ละออกจากกัน



เรารักซันมากนะ...แม้ว่ารักของเราจะมาได้เท่านี้ เราก็จะรักซันตลอดไป




-CUT-



END SPECIAL : SEHUN

 
















ครบแล้วตอนนี้มาอัพสั้นไปมั้ย สมองตื้อไปหมดค่ะ รออีพีหน้า

จะให้ยาวๆแทนตอนนี้ล่ะกันเนอะ CUT ไม่มี nc ให้นะคะไม่ต้องถามหา คิคิ

ไรต์ตัดจบไปที่ฉากโคมไฟเรียบร้อยค่ะ ยังไงก็ไปคิดต่อเอาเองเนอะ

เป็นสามพีที่ไรต์ลำบากใจมากไม่รู้ว่าจะเลือกใครดีเลย แต่พล็อตจบแล้ว

ขึ้นชื่อว่าสามพียังไงก็ต้องมีคนเสียใจเนอะ แล้วพี่ซันจะเลือกใคร?

ก็ต้องติดตามกันต่อไปเรื่อยๆพร้อมคู่อื่นๆด้วยนะคะ

[LONDING...100%]










STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #201 _kongsin (@_kongsin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:19

    ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ไม่อยากให้แดนเสียใจ แดนเป็นคนดีนะ
    #201
    0
  2. #200 visoudavi (@visoudavi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 20:57
    รออยู่ค่ะ
    #200
    0
  3. #199 Mermat_DR (@phonpansa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 03:13
    สงสารเซฮุนนะ แต่ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยไม่อยากให้ซันเลิกกับแดน
    #199
    0
  4. #197 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 20:24
    ไม่รู้จะสงสารใครดี เก็บไว้สองคนเลยได้มั้ยคะไรต์ ฮือออ
    #197
    0
  5. #196 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 20:24
    ไม่รู้จะสงสารใครดี เก็บไว้สองคนเลยได้มั้ยคะไรต์ ฮือออ
    #196
    0
  6. #195 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:01
    เค้าเป็นของกันและกันขนาดนี้รักกันไปเลยเถอะใจบาง แอบสงสารแดนนะแต่รักฮุนซันอ่าา
    #195
    0
  7. #194 psc91312 (@psc91312) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 10:28
    เลือกเซฮุนเถอะค่ะ ตอนนี้ทั้งซันทั้งฮุนมันก็เลยเถิดไปไกลแล้ว
    #194
    0
  8. #193 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 01:34
    เลือกไม่ได้อ่า สงสารทั้งสามคนฮือออ
    #193
    0
  9. #192 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:23
    โอ๊ยฮุนก็รัก แดนก็รักอยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน
    #192
    0
  10. #191 nok5088 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:49
    สงสารทั้งสามคนค่า
    #191
    0
  11. #190 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:58
    สงสารเซฮุนมากอ่ะมีความรู้สึกอยากให้กลับมารักกันใหม่แต่อีกใจก็รักแดนไม่อยากให้ซันทิ้งไป
    #190
    0
  12. #189 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:58
    สงสารเซฮุนมากอ่ะมีความรู้สึกอยากให้กลับมารักกันใหม่แต่อีกใจก็รักแดนไม่อยากให้ซันทิ้งไป
    #189
    0
  13. #188 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:58
    สงสารเซฮุนมากอ่ะมีความรู้สึกอยากให้กลับมารักกันใหม่แต่อีกใจก็รักแดนไม่อยากให้ซันทิ้งไป
    #188
    0
  14. #187 nok5088 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:23
    สงสารทั้งสามคนเลยทำใจลำบากม่กเลย

    รอค่า
    #187
    0
  15. #186 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 02:23
    สงสารทั้งสามคนเลยอยากให้กลับมาคบกับฮุนแต่ก็เชียร์แดน
    #186
    0
  16. #185 psc91312 (@psc91312) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 01:17
    เซฮุนก็น่าสงสารน้าาเอาจริง ๆ แล้ว
    #185
    0
  17. #184 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:02
    เศร้ามากอะเลือกไม่ถูกจบแบบสามพีล่ะกัน 555
    #184
    0
  18. #183 bow.baby (@bow_jerapa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:05
    รอคร่า ดราม่านัก
    #183
    0
  19. #182 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:56
    รักฮุนซันนะ มีความสงสารมากอยากให้กลับมาคบกันมากๆอ่ะ แต่อีกใจก็สงสารแดนรักซันนี่คนเดียวอ่า
    #182
    0
  20. #181 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:56
    รักฮุนซันนะ มีความสงสารมากอยากให้กลับมาคบกันมากๆอ่ะ แต่อีกใจก็สงสารแดนรักซันนี่คนเดียวอ่า
    #181
    0
  21. #180 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:56
    รักฮุนซันนะ มีความสงสารมากอยากให้กลับมาคบกันมากๆอ่ะ แต่อีกใจก็สงสารแดนรักซันนี่คนเดียวอ่า
    #180
    0