Not love sweet...รักไม่หวาน (SNSD EXO)

ตอนที่ 10 : ผู้หญิงที่ชื่อซันนี่ :EIGHT: [Londing...100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    13 ก.ย. 60

-หรือเพราะความโลเลไม่เด็ดขาดของฉันเอง ถึงทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้

หรือว่าฉันก็แค่ 'ผู้หญิงเห็นแก่ตัว' หรือว่าฉันก็แค่ 'นางวันทองสองใจ'-





SPECIAL : YOONA



ยุนเธอหน้ามุ่ยมาหลายวันแล้วนะเป็นอะไรบอกฉันสิฉันหันไปมองลู่หานที่นั่งมองมาทางฉันด้วยความห่วงใยก็ยิ่งอยากจะร้องไห้



อ่าฉันทำให้นายกังวลเพราะฉันอย่างงั้นหรอ?” ฉันเอ่ยถามขึ้น



เธอเป็นอะไรบอกฉันสิ นี่ฉันเป็นห่วงเธอมากนะ



ลู่หานซันนี่กลับมาแล้วนะ



เรื่องนั้นฉันรู้แล้วซันกลับมาได้สองสามวันแล้วนี่ รู้ตั้งแต่ไอ้คริสบอกจะไปรับ



ซันนี่กับยูริเปลี่ยนไปมากอ่ะพวกเธอตัดเพื่อนกับพวกฉันจริงๆแล้วน้ำตาของฉันก็เริ่มไหลลงมา



ใจเย็นๆสิเพื่อนกันไม่มีวันตัดขาดได้หรอกนะ ดูอย่างพวกฉันสิ ถึงจะโกรธเกลียดกันมากแค่ไหนแต่ยังไงก็เป็นห่วงกันเสมอ ยังไงก็ลืมกันไม่ได้หรอกลู่หานว่าจบก็เดินเข้ามากอดฉัน ฉับซุกหน้าอยู่ในอ้อมกอดให้ลู่หานยืนลูบหัวปลอบประโลม



จริงหรอ...คำพูดของนายจะใช้ได้จริงกับพวกฉันจริงหรอ? ทำไมฉันถึงได้กังวลมากขนาดนี้กันนะ ตั้งแต่ยูริกับซันนี่ไปเมืองนอกก็เลิกติดต่อกันไป ฉันคิดว่าตัวเองน่าจะหมดหวังแล้วใช่มั้ย?”



เธออย่าเพิ่งคิดอะไรมากเลยนะ...ฉันอยู่ตรงนี้ ข้างๆเธอเสมอนะยุนอาฉันสวมกอดลู่หานแน่นเพื่อรับไออุ่น กอดของลู่หานทำให้ฉันหายเครียดได้ขึ้นเยอะเลยล่ะ



ขอบคุณมากนะ...นายเป็นคนที่ดีที่สุดสำหรับฉันจริงๆ



งั้นก็เปลี่ยนจากคนที่ดีสุดเป็นแฟนที่ดีที่สุดได้หรือยัง?” อ่า...ฉันว่าแล้วว่าลู่หานต้องวกเข้ามาที่เรื่องนี้อีก



ฉันยังไม่พร้อมนี่ ขอเวลาอีกหน่อยนะลู่หานอา



ฉันรอเธอได้เสมอแหละ รอมาเกือบจะห้าปีแล้วรออีกนิดคงไม่เป็นไรหรอกน่านั่นสินะ เพราะว่าเราสองคนเป็นมากกว่าเพื่อนตั้งแต่สมัยตอนนี้อยู่ปี 2 แล้วนี่



ขอบคุณจากใจจริงๆนะลู่หานแล้วก็เงยหน้าขึ้นไปสบตากับลู่หานที่ก้มลงมามองฉันเล็กน้อย



เลิกคิดมากได้แล้ว เดี๋ยวไม่สวยหรอกแล้วฉันก็หลุดหัวเราะออกมาด้วยรอยยิ้ม



END SPECIAL : YOONA

 




SPECIAL : TAEYEON



ก๊อก ๆ ๆ



ฉันเคาะประตูหน้าห้องของแบคฮยอน วันนี้ฉันว่างเลยมาตามง้อแบคฮยอนเพราะหลังจากที่ฉันตัดสัมพันธ์เค้าในวันนั้นที่เกิดเรื่องครั้งใหญ่กับกลุ่มของเรา แบคฮยอนเป็นฝ่ายถอยห่างและไม่ยอมเข้ามายุ่งกับฉันอีกเลย แม้ฉันจะพยายามชวนคุยตอนที่เราอยู่สมัยเรียนมหาลัยกันอยู่ แบคฮยอนก็จะถามคำตอบคำ ช่วงชีวิตในมหาลัยของฉันเปลี่ยนไปอย่างมาก มันอึดอัดไปทุกอย่าง และฉันก็ได้รับรู้ความจริงที่ว่าฉันรักแบคฮยอนมากแค่ไหนหลังจากที่เห็นเค้าไปคุยเล่นทำดีกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน และฉันตามง้อแบคฮยอนอยางนี้มาเป็นเวลาจะสามปีได้อยู่แล้ว และทุกครั้งแบคฮยอนเป็นฝ่ายตัดสัมพันธ์อยู่เรื่อย แต่ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้หรอก จะไม่ยอมแพ้อีกแล้ว เพราะฉันปล่อยเค้าให้หลุดมือไปแล้วครั้งนึงและฉันจะไม่ทำให้เค้าหลุดมือไปให้คนอื่นอีกเป็นครั้งที่สุด ฉันจะทำให้ความพยายามทุกอย่างของฉันที่ทำมาตลอดมันเป็นไปให้ได้ แม้จะยากแค่ไหนก็ตาม



เธอมาทำอะไรที่นี่?” แบคฮยอนที่เปิดประตูออกมาเจอหน้าฉันก็ดูจะตกใจนิดหน่อยแต่ก็ทำหน้านิ่งใส่



ให้ฉันเข้าไปนั่งก่อนได้มั้ยล่ะ...แล้วค่อยคุยกันนะแบคฉันพยายามทำใจดีสู้เสือเข้าไว้



ไม่กลัวอึดอัดหรือไง เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นนี่แม้เค้าตะใจร้ายกับฉันมากแค่ไหน ฉันก็จะไม่ถอย



นายใจร้ายกับฉันมาสามปีแล้วนะ...



เพราะฉันไม่อยากกลับไปอยู่ข้างๆเธออีกแล้ว...เลิกตื๊อเถอะ เธอไม่เหนื่อยหรอแทยอน?” ฉันเริ่มน้ำตาซึมแต่ก็ทนฮึ้บเอาไว้อย่างเข้มแข็ง



เพราะว่าฉันรู้แล้วไงว่าขาดนายไม่ได้แล้วก็โผล่เข้าสวมกอดแบคฮยอนทันที แม้เค้าจะไม่ผลักไส่ไล่ส่งหรือดันฉันออกแต่ก็ยอมยืนนิ่งไม่ตอบโต้อะไร ทำให้ฉันได้สวมกอดเค้า และมันทำให้ฉันเริ่มมีกำลังใจเพิ่มมากขึ้น



เธอเป็นคนบอกเองนี่ว่าอยากให้ทุกอย่างมันเป็นอย่างนี้ มันเป็นแบบที่เธอต้องการไงแทยอน แล้วตอนนี้เธอจะมาต้องการอะไรอีก



ฉันรักนายไงแบคฮยอน...ตอนนั้นฉันแค่กลัวเสียนายไป แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่ทำกับนายวันนั้นมันกำลังจะทำให้ฉันเสียนายไปจริงๆ ฮึก!” ทำไมจู่ๆจะร้องไห้กันล่ะเนี่ย



อย่าร้อง...ฉันไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอ!” ฉันผละออกจากอ้อมกอดของแบคฮยอนเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองคนตัวสูงกว่าที่พยายามเบนหน้าหลบสายตาของฉัน



นายก็คิดถึงฉันใช่มั้ยแบคฮยอน?” ฉันเอ่ยถามอย่างพอมีหวัง แม้ว่าความหวังของฉันมันแทบจะลิบหลี่จนหาไม่เจอก็เถอะ



เธอกลับไปเถอะ...แล้วอย่ามาที่นี่อีกพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาจบก็ปิดประตูใส่หน้าฉันเสียงดัง วันนี้เค้าก็ตัดสัมพันธ์ฉันแบบนี้อีกแล้ว ฉันชินแล้ว แต่ทำไมรู้สึกเจ็บจัง!



ฉันจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ...เพราะว่าฉันรักนายแบคฮยอน!” ฉันตะโกนเสียงดังออกไปเพื่อให้เค้าได้ยิน ฉันรู้ว่าแบคฮยอนต้องได้ยินและฉันจะพยายามให้หนักมากกว่านี้ ฉันสัญญา!



END SPECIAL : TAEYEON



 

วันนี้พี่ต้องไปคุยงานข้างนอก...พี่ฝากแดนดูร้านให้ทีนะฉันเอ่ยบอก่อนจะเดินเข้าไปกอดคนตัวสูงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนฉันกำลังยืนทำหน้างอนตุ้บป่องเนื่องจากฉันไม่ยอมให้เค้าไปด้วย



แต่ผมอยากไปดูแลตัวเล็กของผมนี่...ผมคิดถึงตัวเล็กนะฉันอมยิ้มไปกับคำพูดของตัวสูงกว่าก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสบตา



นี่เราเพิ่งจะห่างกันนะโทษที...ห่างกับพี่สักวันสองวันไม่ตายหรอกนะเด็กบ้าแล้วฉันก็เอื้อมมือไปบีบจมูกแดเนียลด้วยความหมั่นเขี้ยว



โอ้ย ผมเจ็บนะตัวเล็กแล้วก็ฉวยโอกาสมาขโมยจูบฉันไป



เด็กนี่จุ๊บปากอีกแล้วนะ...ทำไมชอบขโมยจุ๊บจากพี่เนี่ยฉันตีแขนแดเนียลแรงๆไปทีนึงด้วยความเขินอาย



ก็ถ้าขอตัวเล็กก็ไม่ให้น่ะสิ...เรื่องไรจะขอล่ะจริงม้ะแล้วก็ฉวยโอกาสขโมยหอมแก้มฉันไปอีก ฉันเบี่ยงหน้าพยายามหนีออกห่างแต่มีหรือที่คนตัวสูงจะยอม



แก้มพี่ระบมไปหมดแล้วนะแดน...พี่ต้องไปแล้วนะฉันเริ่มดุแดเนียลแต่คนตัวสูงกลับกลั้วหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข



ไปหวานกันไกลๆได้มั้ยครับทั้งพี่ผมและก็พี่สะใภ้เลยฉันหันไปจ้องมองควานลินด้วยสายตาดุๆ



เพ้อเจ้อน่าหลิน...พี่จะปล่อยให้แดนรอพี่ไปอีกนานๆเลย แบร่ ไปแล้วนะ ยูลฝากดูแลแดนด้วยนะ เดี๋ยวหนีไปเที่ยวฉันหันไปฝากยูริที่ยืนอยู่ข้างๆควานลิน



เออ รีบไปเหอะ เดี๋ยวจะดูน้องแดนของแกไม่ให้คลาดสายตาเลยอ่ะมีข่มๆ



พี่ไปแล้วนะ...มืดๆคงกลับโบกมือลาก่อนจะเดินออกมาจากร้านแล้วเดินไปขึ้นรถขับออกมาแล้วตรงไปยังสถานที่นัดหมาย



@ร้านอาหารแห่งหนึ่ง



ฉันเดินเข้ามาในร้ายตามที่นัดหมายก่อนจะโทรออกหาลูกค้าที่มาทำเรื่องคุยด้วย



ฮัลโหลค่ะ...ฉันถึงร้านแล้วนะคะ พอดีรถติดนิดหน่อยก็เลยเลทนิดนึง คือ มาแทนคุณแม่นะคะฉันรีบดักขึ้นไว้ก่อนกลัวลูกค้าจะโมโห



[ไม่เป็นไรครับ ผมก็มาแทนคุณอาเหมือนกัน ผมอยู่โต๊ะด้านในสุดเดินตรงเข้ามาได้เลยนะครับ] น้ำเสียงของปลายสายทำให้ฉันหยุดนิ่งไปนิดนึง ไม่จริงน่า ก็แค่คนเสียงเหมือนใช่มั้ย เสียงคล้ายๆกัน อย่าคิดมากซันนี่



โอเคค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะแล้วก็รีบเดินตรงไปหาโต๊ะที่ลูกค้าบอกเอาไว้ก่อนจะต้องหยุดนิ่งเมื่อเห็นบุคคลที่คุ้นเคยนั่งก้มหน้าจับจ้องอยู่กับโทรศัพท์



คงไม่ใช่น่าซันนี่ อย่าคิดมากได้โปรด!” ฉันพยายามคุมสติของตัวเองแล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้า



ขอโทษที่มาช้านะคะฉันเอ่ยจบร่างสูงก็เงยหน้าขึ้นมาทำให้ฉันสตั้นไปนานอยู่หลายวิ



ซันนี่/เซฮุนเราสองคนต่างพูดออกมาพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย เอาอีกแล้ว ไอ้ความรู้สึกใจเต้นแรงแบบนี้มันหมายความว่ายังไงกัน อย่าบอกนะว่าแค่เห็นหน้าเค้าก็คิดถึงอีกแล้วอ่า ไม่สิเราไม่ได้มีความรู้สึกหลงเหลือให้กับเซฮุนอีกแล้ว เรามีแดเนียลแล้วอย่าลืมสิซันนี่ ตั้งสติไว้น่า



นั่งก่อนมั้ย?” คนตัวสูงเอ่ยถามฉันพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามเซฮุน



สั่งอาหารก่อนสิ...ค่อยคุยเรื่องงานฉันได้แต่พยักหน้าแล้วเซฮุนก็เรียกพนักงานมา



ฉันเอา....ฉันที่เตรียมจะสั่งต้องหยุดชะงักไป



เอาเนื้อวัวหมักย่างที่นึง ซี่โครงหมูหมักย่างที่นึง หมูผัดเปรี้ยวหวานที่นึง ซุปหอยใส่ผักที่นึง แกงกิมจิแล้วก็...



พอก่อนมั้ยเซฮุน นายจะทานหมดหรอ?” ฉันรีบแย้งเค้าก่อนที่เค้าจะสั่งเพิ่ม



ก็ของโปรดของซันนี่ทั้งนั้นเลยไม่ใช่หรอ?” ฉันนิ่งไป ไม่คิดว่าเซฮุนจะจำได้อยู่ว่าฉันชอบทานอะไร



งั้นขอซุปเกี๊ยวทะเลที่นึงนะคะ...แค่นี้ล่ะค่ะฉันเอยบอกจบพนักงานก็รับคำแล้วเดินจากไป



เธอไม่ชอบซุปเกี๊ยวทะเลไม่ใช่หรอ?” เซฮุนเอ่ยถามขึ้น



แล้วใครบอกเราสั่งให้ตัวเองล่ะ...เราสั่งให้ฮุนไง สั่งแต่ของที่เราชอบแล้วตัวเองก็กินไม่ค่อยได้ จะนั่งดูเรากินอย่างเดียวหรือไง?” ฉันย้อนถามกลับ



จำได้ด้วยหรอว่าเราชอบกินอะไรอยู่?” นั่นน่ะสิ ฉันยังไม่ลืมอีกงั้นหรอ?



คุยเรื่องงานกันมั้ย? สาเหตุหลักที่เราได้เจอกันคือเรื่องงานฉันยพายามเปลี่ยนเรื่อง



คุณอาของฉันอยากจะสั่งน้ำหอมจากแบรนด์ของคุณแม่ซันนี่...ไม่รู้เลยนะว่ากลับมาแล้ว



ชานยอลไม่ได้บอกหรอ? ฉันกลับมาเกาหลีได้สามสี่วันแล้ว



ฉันเลิกกับเจสสิก้าแล้วนะคำพูดของเซฮุนทำให้ฉันที่นั่งกำมือถือแน่นเงยหน้าขึ้นไปมอง เราสองคนสบตากันอยู่นานก่อนที่ฉันจะได้สติ



อ่อ เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว เจสสิก้าเป็นคนมาบอกเองที่สนามบินว่าฮุนเลิกกับเจสเพราะว่าฉันใจเย็นๆไว้ซันนี่ ห้ามใจตัวเองเอาไว้ อย่ากลับไป เรามีแดเนียลแล้ว เราไม่ควรทำให้เด็กคนนั้นเสียใจอีก



งั้นหรอ? ขอโอกาสแก้ตัวได้มั้ย ตอนนี้ฉันรู้แล้วนะว่าฉันขาดเธอไม่ได้มันสายไปแล้วล่ะ ฉันคลี่ยิ้มออกมาบางๆ



ขอโทษนะเซฮุน...เราคงกลับไปไม่ได้หรอก เรามีคนใหม่แล้วอ่ะฉันพยายามพูดด้วยรอยยิ้มเท่าที่จะทำได้แม้มันจะฝืนก็เถอะ ไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะยิ้มให้กับเค้าได้ทั้งๆที่ในใจไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย ไม่ชอบที่ยังรู้สึกกับผู้ชายตรงหน้า แม้ตัวเองจะมีคนใหม่แล้ว มันเป็นความรู้สึกที่ฉันจะต้องแก้ให้ได้ เซฮุนดูนิ่งไปหลังจากที่ฉันพูดจบ



มันเป็นใครงั้นหรอ?” คำพูดต่อมาของเซฮุนทำเอาฉันชะงัก น้ำเสียงจริงๆของเซฮุนมันบ่งบอกถึงอารมณ์เค้าได้เป็นอย่างดีว่าตอนนี้เซฮุนกำลังไม่โอเค



คังแดเนียลน่ะแล้วเซฮุนก็แสระยิ้มออกมา ฉันไม่ชอบรอยยิ้มนี้ของเค้าเลย



ไอ้เด็กนั่นที่ติดเธอแจในงานเปิดตัวแบรนด์แม่เธอใช่มั้ย?”



เอ่อ...ใช่แล้วทำไมฉันถึงพูดตะกุกตะกักแบบนี้ล่ะ



อาหารมาแล้วรีบทานเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเองเซฮุนพูดจบก็ก้มหน้าก้มตาทาน ฉันได้แต่เหลือบมองเป็นระยะๆ



เรื่องน้ำหอมน่ะ...เดี๋ยวจะจัดการให้นะ บอกให้คุณอาของเซฮุนสั่งล็อตมาได้เลย เดี๋ยวจะส่งกลิ่นตัวอย่างไปให้หลังจากที่เราสองคนทานเสร็จก็ออกมาข้างนอก



เปลี่ยนเบอร์ใหม่งั้นหรอ?” ฉันที่เตรียมจะเดินกลับชะงักหันไปมอง



อ่อ เปลี่ยนตั้งแต่ที่ย้ายไปอยู่นิวยอร์กแล้วน่ะฉันตอบกลับพยายามยิ้มเป็นกันเองไปให้ ทำไมมันลำบากและอึดอัดขนาดนี้นะ



ถึงว่าไม่เคยโทรติดเลย...ต้องขอบคุณคุณอาของฉันสินะที่ทำให้ได้เจอเธอและมีเบอร์เธออีกครั้งน้ำเสียงเจ้าเล่ห์แบบนั้นมันคืออะไรกันนะ ทำไมกังวลใจแปลกๆ



ก็แค่เรื่องงานน่ะเซฮุน...ความสัมพันธ์เรามันเอาคืนกลับมาไม่ได้แล้วฉันเอ่ยบอกขึ้น เซฮุนก้าวเท้าเดินเข้ามาหาฉันช้าๆก่อนจะรั้งเอวฉันให้ถลาเข้าไปใกล้จนใบหน้าเราเกือบจะชิดกัน และฉันตกใจกับการกระทำของเค้าเป็นอย่างมาก



ตกใจงั้นหรอ?...ไม่คิดถึงอ้อมกอดเก่าๆบ้างหรอซันนี่?” รอยยิ้มแบบนั้น อย่าใจอ่อนนะซันนี่ เราลืมเซฮุนได้แล้ว เค้าจะเข้ามาในหัวใจเราอีกครั้งไม่ได้



ไม่...เราจะคิดถึงอ้อมกอดของเซฮุนทำไม ในเมื่อเราก็แดเนียลไว้ให้กอดแทนแล้ว!” ฉันพยายามพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและผลักเซฮุนออก ซึ่งเค้ายอมปล่อยตัวฉันให้เป็นอิสระก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อย



งั้นถ้าไม่คิดถึงฉันแล้ว...ไม่รังเกียจใช่มั้ยที่จะไปส่งฉันที่คอนโดหน่อย พอดีไม่ได้เอารถมาฉันเริ่มทำสีหน้ากังวลออกมา นี่เซฮุนกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่



นายกำลังจะทำอะไรกันแน่เซฮุน?”



ก็แค่ไปส่ง...หรือว่าซันกลัวว่าซันจะกลับมารักเราอีก!?” เกลียดใบหน้าเจ้าเล่ห์แบบนั้นของเค้าจัง!



ไม่มีทาง! เรามีแดเนียลแล้ว ทำไมเราต้องกลัวกลับไปรักฮุนด้วย!” เข้มแข็งเข้าไว้ซันนี่ มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้



ถ้างั้นก็ไปส่งเราสิ...ถ้าไม่กลัวก็กล้าๆหน่อย!” แล้วก็ยื่นหน้าเข้ามาจนฉันเอนหลบไม่ทันทำให้จมูกของเราสองคนสัมผัสกันโดยไม่ได้ตั้งใจ แววตาสีดำของเค้าจ้องมองมาที่ฉันอย่างไม่วางตา เอาอีกแล้วทำไมต้องใจสั่นแบบนี้ด้วย



ไปส่งๆๆๆ ไปขึ้นรถสิฉันรีบถอยหลังออกห่างพลางพูดรัวๆก่อนจะรีบเดินหนีไปขึ้นรถทันที



@คอนโด Z



นายซื้อคอนโดใหม่หรอ?” ฉันเอยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ



แม่กับพี่ชายไม่ค่อยอยากเห็นหน้าฉันน่ะ...ก็เลยย้ายมาอยู่คอนโดแทน เพราะว่าฉันทำเรื่องไม่ดีไว้กับผู้หญิงคนนึง เลยมารับชะตากรรมด้วยการอยู่คนเดียวแบบนี้ฉันหันไปมองเซฮุนเล็กน้อย น้ำเสียงเศร้าๆแบบนั้นฉันไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย?



นายไม่ชอบอยู่คนเดียวนี่!”



ยังจำได้หรอ? ฉันถือว่ามันเป็นบทลงโทษที่ทิ้งเธอไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบไงแล้วก็เปิดประตูลงจากรถไป ฉันรีบเปิดประตูรถลงตามไป



นายไม่เป็นไรใช่มั้ยเซฮุน?” ฉันเกาะขอบประตูรถเอ่ยถามเค้าที่กำลังจะเดินหนีไป เซฮุนหันกลับมามองฉัน



ถ้าอยากให้ฉันโอเค ขึ้นไปส่งฉันที่ห้องได้มั้ยล่ะ...เธอก็ไม่มีทางไปอยู่ดีทำไมฉันเริ่มใจอ่อนอีกแล้วล่ะ แค่เห็นสีหน้าและน้ำเสียงเศร้าๆของเซฮุนก็ใจอ่อนขึ้นมาดื้อ



ไปส่งได้สิ...ล็อครถแล้ว ไปสิเดี๋ยวไปส่งก็แค่ไปส่งเพื่อนน่ะ ก็แค่เพื่อนเก่า



ห้อง 601



เข้ามากินน้ำก่อนมั้ย?” เซฮุนที่เปิดประตูรอเอ่ยถามฉัน



ได้หรอ?” ฉันเอ่ยถามกลับ



สำหรับซัน...เราเคยพูดว่าไม่ได้ด้วยหรอ?” ฉันได้แต่นิ่งก่อนจะพยักหน้ารับเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปในห้องของเซฮุน มันกว้างมากเลยนะและก็โทนห้องสีเทา ยังชอบอะไรเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนสินะ



เดินดูห้องรอบๆก่อนก็ได้ เดี๋ยวไปรินน้ำให้ฉันพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มสำรวจแต่ละห้อง พอมาถึงห้องนอนก็หยุดชะงักไปกับกรอบรูปบนเพดานหัวนอนที่มีรูปคู่ของฉันกับเค้าบานใหญ่ สมัยที่คบกันใหม่ๆสินะรูปนั้น รูปที่ฉันอยู่ในอ้อมกอดของเซฮุนบนเตียงนอนกำลังหยอกล่อกันอย่างสนุกสนานโดยคนถ่ายคือชานยอล รอยยิ้มของฉันในตอนนั้นมันดูมีความสุขมากจริงๆนั่นแหละ ละสายตามามองอย่างอื่นแทนเพื่อกลั้นน้ำตาเอาไว้ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหัวเตียงแล้วหยิบกรอบรูปอันเล็กขึ้นมาดู รูปเดี่ยวของฉันนี่ ตอนกัดหลอดแก้วน้ำแล้วจ้องมองหน้าเซฮุนอย่างหมั่นเขี้ยวที่กล้าดีมายังไงมาถ่ายรูปหลุดโอเคฉันไม่เคยเห็นรูปนี้เลยเพราะเค้าไม่ยอมให้ดู แล้วเค้ามาเก็บรูปฉันไว้บนหัวเตียงอย่างนี้ได้ไง ฉันใจไม่ดีเลยนะ



ฉันคิดถึงเธอนะ!” ฉันหันไปตามเสียงเรียกด้วยความตกใจ เซฮุนยืนอยู่ตรงประตูห้องแล้วมองมาที่ฉันด้วยความรู้สึกที่ฉันเองก็ไม่สามารถคาดเดาได้



เซฮุน!” ก่อนที่ฉันจะพูดอะไรไปมากกว่านี้เสียงโทรศัพท์ของฉันมันก็เกิดดังขึ้นเสียก่อน แล้วคนที่โทรมาก็เป็นคังแดเนียลแฟนของฉันเอง



ว่าไงแดน...คือพี่...พี่ยังทำงานอยู่เลยฉันเอ่ยบอกปลายสายพลางเหลือบมองไปทางเซฮุนเป็นระยะๆ ใบหน้าเซฮุนตอนนี้ฉันคาดเดาไม่ได้จริงๆ



[วันนี้จะกลับกี่ทุ่มกันครับ...อ่า ไม่กลับดึกได้มั้ยครับ?] ฉันก้มมองนาฬิกาข้อมือตัวเองก็พบว่านี่ก็เกือบจะสามทุ่มแล้ว



เดี๋ยวพี่จะรีบกลับไปนะ...คิดถึงแดนเหมือนกัน กินข้าวเลยไม่ต้องรอนะครับ



[ขับรถดีๆนะครับ...ผมเป็นห่วงตัวเล็กมากนะ รักตัวเล็กมากๆด้วย] ทำไมฉันถึงรู้สึกผิดขึ้นมาดื้อๆกันนะ



พี่ก็รักแดเนียลนะ รักมากที่สุดในโลกเลยแล้วก็รีบวางสายก่อนที่โทรศัพท์ของฉันจะถูกแย่งไป อ่า โชคดีที่กดวางสายไปก่อน ไม่งั้นแดเนียลคงรู้แน่ๆว่าฉันอยู่กับเซฮุน



มาบอกรักอะไรต่อหน้าฉันว่ะ!” ฉันสะดุ้งไปกับน้ำเสียงโหดๆของเซฮุน



เซฮุน...เอาโทรศัพท์เราคืนมานะ เราจะกลับแล้ว ไม่ดื่มน้ำแล้วฉันเอ่ยบอกตั้งท่าจะแย่งโทรศัพท์คืนแล้วจะรีบกลับ แต่ดูเหมือนจะไม่ง่าย



คิดว่าฉันจะให้เธอกลับไปหามันงั้นหรอ? ไม่มีทาง!” ฉันชะงักไปเมื่อน้ำเสียงของเซฮุนตอนนี้มันไม่ได้ล้อเล่นเลยสักนิดเดียว



เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว...เพราะฉะนั้นเอาโทรศัพท์ฉันคืนมาเดี๋ยวนี้ เราคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว ฉันจะกลับบ้าน!” แล้วตัวของฉันก็ถูกกระชากเข้าไปซบแผงอกแกร่งของเซฮุน ฉันดื้นขืนตัวพยายามดื้นหนีออกจากอ้อมกอดนี้



ปล่อยเดี๋ยวนี้นะเซฮุน อย่าทำแบบนี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะ!” ฉันพยายามย้ำสถานะให้เค้าฟังเพื่อเตือนสติเค้าว่าตอนนี้เราสองคนมันไม่ใช่



งั้นฉันจะยัดเยียดสถานะความเป็นผัวให้แล้วกันซันนี่!” แล้วตัวของฉันก็ถูกเหวี่ยงลงบนเตียงนุ่มอย่างแรงทันที ฉันจุกที่โดนเหวี่ยงแต่นี่ไม่ใช่เวลาไง ฉันต้องหนี เซฮุนตอนนี้ดูน่ากลัวเกินไป



อย่าทำอะไรเรานะเซฮุน...ทำไมนายเป็นแบบนี้!” ฉันพยายามหนีไปบนหัวเตียงแต่ขาทั้งสองข้างก็ถูกลากให้นอนก่อนที่ร่างของเซฮุนจะคร่อม ความรู้สึกของฉันปนเปผสมตีกันไปหมด



แล้วใครสั่งให้มาบอกรักกันต่อหน้าฉันว่ะ...ฉันทนไม่ได้เว้ย!” แล้วก็ก้มลงมาบดจูบฉันด้วยความร้อนแรงทันที ร่างกายฉันดิ้นจนตัวโยนทุกอย่างมันเหมือนจะแหลก ยิ่งฉันดิ้น ยิ่งขัดขืนเซฮุนยิ่งรุนแรงกับฉันมากเท่านั้น เค้าละเลงพรมจูบไปทั่วใบหน้าฉันโดยไม่ฟังเสียงขอร้องของฉันเลยสักนิด



อื้อ...ฮะ...ฮุน ขอร้อง...ยะ...หยุด! อื้อเค้าไม่ยอมปล่อยให้ริมฝีปากของฉันเป็นอิสระเลย หรือว่านี่มันจะเป็นอย่างที่ฉันคิดไว้ ไม่นะ มันต้องไม่ใช่แบบนี้



ฉันไม่ใช่ของนาย ฉันเป็นของแดน ปล่อยนะ!” ฉันพยายามดิ้นหนีสะบัดหน้าไปมาเพื่อเลี้ยงกับไซร้ซอกคอของเซฮุนที่มันเริ่มลามปามและรุนแรงมากขึ้น



เป็นของมันงั้นหรอ ไม่มีวัน เธอต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้นซันนี่!” แล้วฉันก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดเมื่อเซฮุนขบเม้นที่ซอกคอของฉันอย่างแรงจนฉันต้องครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้



ขอร้องล่ะ...เพื่อนไง กลับไปเป็นเพื่อนกันฉันร้องขอทั้งน้ำตาเพื่อให้เซฮุนหยุด



แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนเธอ...เธอต้องเป็นเมียฉัน ฉันจะไม่ให้ใครมาแย่งเธอไปอีกแล้ว!” แล้วเซฮุนก็ถอดเสื้อตัวเองออกอย่างดิบเถื่อนทำเอาฉันใจแป๋วลงหนักกว่าเดิม ฉันพยายามหาทางหนีแต่ก็ถูกกักตัวเอไว้พร้อมกับวินาทีต่อมาเสื้อผ้าของฉันถูกเค้ากระชากมันออกจากตัวจนขาดสะบั้น



ม่ายยยยยยมันต้องไม่ใช่แบบนี้สิซันนี่



ที่ทำไปทั้งหมด ฉันรักเธอซันนี่ ถึงเธอจะไม่รักฉันแล้วก็ตาม เธอทำให้ฉันอารมณ์ขึ้นเองนะ เธอทำให้ฉันโมโหเพราะมัน ฉันขอโทษล่วงหน้าเลยล่ะกันแล้วก็พรากจูบจากฉันไปอีกรอบก่อนจะเริ่มละเลงบทรักบนเตียงกับฉัน ทั้งๆที่ใจฉันไม่ยอมเลยสักครั้ง แต่ทำไมยิ่งฉันขืนมันยิ่งขัดกับความรู้สึกในใจลึกๆของฉันกัน หรือว่าฉันยอมเป็นของเค้างั้นหรอ ฉันหมดรักเซฮุนไปแล้ว ตั้งสติไว้ซันนี่




วันต่อมา



แสงแดดที่เริ่มสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านทำให้ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เมื่อคืนฉันไม่ได้กลับบ้านและฉันมีอะไรกับเซฮุนแฟนเก่าหลักฐานก็ชัดเจนน่าดูผู้ชายตัวสูงรูปร่างดี หุ่นแซ่บนอนคว่ำตัวโดยหน้าตายังคงจมอยู่ในห้วงนิทรา เมื่อคืนเซฮุนแย่งมือถือฉันไปแล้วก็ปิดเครื่องถ้าจะให้เดาตอนนี้ฉันคิดว่าแดเนียลคงโทรหาฉันเป็นร้อยๆสายแล้วล่ะมั้ง ฉันเอื้อมตัวไปหยิบโทรศัพท์ของเซฮุนอีกฝั่งขณะที่เค้ายังหลับก่อนจะกดโทรออกหาใครคนนึงด้วยความจำเป็น



[อ้อ ว่าไงเซฮุนโทรมามีไรแต่เช้า] คนๆนั้นคือเพื่อนเก่าของฉันเองไงล่ะจองเจสสิก้า



ฉันเองซันนี่ ฉันตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแล้วปลายก็เงียบไปอยู่นาน



[ซันหรอ...กับเซฮุน?]



ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องเธอ ไว้จะเล่ารายละเอียดให้ฟังทีหลัง ช่วยโทรไปบอกยูริทีว่าเมื่อคืนฉันน้องค้างที่คอนโดเธอนะ โอเคมั้ย?



[อยู่คอนโดเซฮุนเมื่อคืนหรอ?]



ฉันกำลังทำผิดแบบที่เธอเคยทำกับฉันไงเจส...อย่าเพิ่งพูดไรมากล่ะถ้ายูริจะถามไรบอกไปว่าฉันออกจากบ้านเธอมาแล้วนะ ช่วยฉันที



[น้องแดนแฟนซันไม่รู้เรื่องหรอ?] พอพูดถึงชื่อแดเนียลฉันก็รู้สึกผิด



อย่าบอกใคร ถ้าอยากให้เรากลับมาคืนดีกัน ฉันกับเซฮุนมันแค่เหตุจำเป็นให้ต้องอยู่ด้วยกันเฉยๆ...061-xxxxxxx เบอยูริ ฝากไปบอกทีนะ ปลายสายรับคำเสร็จก็วางไป ฉันกำโทรศัพท์ของเซฮุนแน่นก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงแผงอกแกร่งบรรจงสวมกอดฉันช้าๆ เซฮุนตื่นแล้วสินะ



ปล่อย เราจะกลับแล้ว! ฉันพูดเสียงแข็งใส่



จะรีบกลับไปหาแฟนสุดที่รักหรือไง?! แล้วก็ก้มลงมาหอมแก้มข้างขวาของฉัน เค้ากดจนตัวฉันเอนไปซบที่ไหล่



พอเถอะอย่าทำแบบนี้...เมื่อคืนไม่พอหรือไง? ฉันว่าก่อนจะเบนหน้าหนีเล็กน้อย



เธอยังเหลือความรู้สึกให้ฉันอยู่ซันนี่...ฉันรู้ อย่างงั้นหรอ?



แต่ฉันมีแฟนแล้ว...ฉันไม่อยากตกอยู่ในสภาพเหมือนความสัมพันธ์เมื่อก่อนของเราหรอกนะ ฉันไม่อยากทำเหมือนนาย!



เธอไม่ชอบแต่ฉันชอบนี่กินของคนอื่นลับหลังอร่อยดีออก...โดยเฉพาะผู้หญิงที่ชื่อซันนี่ ผู้หญิงที่ฉันรักมาตลอด! ฉันพยายามข่มอารมณ์ให้ใจเย็นเข้าไว้



เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว...ยอมรับความจริงเหอะที่ว่านายเป็นคนเลือกที่จะทำให้ฉันจากไปเอง...และตอนนี้ฉันก็มีความสุขดีกับผู้ชายที่รักฉันจริง! พอฉันพูดจบเซฮุนก็จับไหล่ทั้งสองข้างให้หันไปมองเค้า แววตาคู่สวยของเค้าฉายแววเศร้าออกมาจนฉันได้แต่นิ่งไป



จะเลิกรักฉันจริงๆหรอ?...เธอหมดรักฉันแล้วจริงๆหรอ?...ลืมฉันได้จริงๆงั้นหรอ? แล้วก็ก้มหน้าลงมาจูบฉันก่อนที่จะพยายามแทรกลิ้นร้อนเข้ามา ฉันกำชายเสื้อเค้าแน่นก่อนที่จะพยายามผลักเค้าออกเพื่อเรียกอากาศ



หยุดทำแบบนี้เถอะ...ฉันไม่อยากหักหลังความรักของแดน...ความรักบริสุทธิ์ของน้องฉันทำลายไม่ได้! ฉันเตรียมจะห่มผ้านวมแล้วเดินหนีแต่ขาก็ต้องชะงักทันทีจะก้าวลงจากเตียง



ถ้าบอกให้เราเลิกยุ่งกัน ถ้าเธอจะตัดสัมพันธ์ฉัน...ทั้งคลิปและรูปถ่ายที่เรามีอะไรกันจะส่งไปถึงมือแดเนียลคนรักของเธอ! ฉันหันขวับไปมองคนตัวสูงที่พูดขึ้นออกมาอย่างไม่อาย



นายมันเลวเซฮุน...เพื่ออะไร?!



ฉันก็รักของฉัน...ฉันแค่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ ว่างจากแดเนียลเมื่อไหร่ก็แบ่งปันเวลาอันน้อยมาหาผัวตัวเองบ้างก็ได้นะ!



เลว!...นายเปลี่ยนไปมากเซฮุน ได้ฉันแล้วและจะเอาอะไรอีก!



เธอเลิกกับมันแล้วกลับมาหาฉันได้มั้ยล่ะ?



ไม่มีทาง!! พอฉันพูดจบเซฮุนก็ดึงแขนฉันเข้าไปจนร่างฉันล้มไปทับบนตักของเค้าก่อนที่เจ้าตัวจะโอบกอดฉันไว้แน่นราวกับกลัวฉันจะหายไป



ก็รู้ว่าไม่...เพราะงั้นก็แบบนี้แหละ ถ้าฉันอยากเจอเธอเธอก็ต้องมาหานะไม่งั้นรูป... ก่อนที่เค้าจะพูดจบฉันก็รีบใช้มือขึ้นไปอุดปากเค้าเอาไว้



โอเค...ฉันทำเพื่อแดนไม่ใช่นาย! เห็นแก่ตัวเกินไปแล้วซันนี่ ทำไมฉันถึงกล้าทำแบบเดียวกับเซฮุนตอนนั้นกันล่ะ ฉันเองก็แย่ไม่แพ้กันสินะ แต่ฉันจะให้แดเนียลรู้เรื่องพวกนี้ไม่ได้เด็ดขาด



อยู่บนเตียงก่อนนะเดี๋ยวไปเอาเสื้อผ้ามาให้ใส่...ถ้าขยับตัวล่ะก็ฉันจะจัดรอบสอง! กลายเป็นคนขี้ขู่ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!



รู้แล้วน่า...รีบไปอาบน้ำสิ ฉันหิว! ฉันบ่นออกมาก่อนจะไล่เค้าลงไปจากเตียง



ห้ามลุกไปไหนนะ หันมาตะโกนเสร็จก็เข้าห้องน้ำไป ฉันหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาเปิดเครื่องก่อนจะเห็นว่าแดนโทรมา 55 มิสคอล ยูริอีก 100 มิสคอล ฉันพยายามเลิกสนใจแล้วเมมเบอร์เจสสิก้าเอาไว้ก่อนจะโทรออกหาเธออีกครั้ง



[ยอบอเซโย๊?]



นี่ซันนี่นะ...เบอฉันเอง



[ฉันโทรบอกยูริแล้วนะ...เธอโวยวายใหญ่เลยแต่ฉันก็พยายามแถให้นะ]



อีกชั่วโมงเดี๋ยวไปหาที่คอนโดนะ...ยังอยู่ที่เดิมใช่มั้ย?



[อื้ม...ขอบคุณนะที่กลับมา] เพราะเวลานี้ฉันคิดถึงได้แต่เธอไง



งั้นแค่นี้นะ เดี๋ยวโทรไปใหม่ ฉันวางสายทันทีที่เห็นเซฮุนออกมา เค้าเดินไปทางห้องแต่งตัวก่อนจะออกมาในชุดไพรเวทสบายๆแต่ยังดูดีเสมอและก็หยิบชุดออกมาให้ฉัน



เสื่อเชิ๊ตสีขาวตัวใหม่ยังไม่ได้ใส่เอาไปใส่ก่อนนะ...กางเกงก็ไม่ขาดเพราะงั้น...



เลิกพูดมากน่าฮุน! ฉันดุเค้าพลางแย่งเสื้อเชิ้ตมา แล้วทำท่าจะลุกแต่ก็เกือบจะล้มหน้าคะมำเพราะความเจ็บปวดดีที่เค้ามาช่วยรับไว้ทัน



เดี๋ยวไปส่งที่ห้องน้ำ ไม่รอให้ฉันพูดอะไรจบเค้าก็ช้อนร่างฉันขึ้นฉันรีบใช้สองมือขึ้นมาปิดตาเค้าแล้วโวยวายทันที



ฮุนบ้าปล่อยเราลงนะ...เราเดินไปเองได้!



เห็นมาหมดแล้ว จับก็จับหมดแล้วจะอายอะไรที่รัก! เกลียดรอยยิ้มกรุ่มกริ่มนั่นชะมัด



เดี๋ยวก็จิ้มตาซะเลยนี่!



แล้วจะดิ้นทำไมเอามือออกด้วย...เราไม่มองหุ่นซันหรอกสัญญา!



แน่ใจนะ...เราจะเชื่อใจได้ไง!



ให้โอกาสเราได้แก้ไขความผิดพลาดของตัวเองดิ...แล้วซันจะได้รู้ว่าเรารักซันแค่ไหน! น้ำเสียงจริงจังของเค้าทำให้ฉันยอมลดมือลงและเค้าทำตามคำพูดจริงๆไม่ก้มลงมามองฉันแต่พยายามมองไปด้านบนแล้วพาฉันมาส่งห้องน้ำได้สำเร็จ



หลับตาแล้วปล่อยฉันลง



โอเคครับ เค้าทำตามอย่างว่าง่ายทำให้ฉันรีบเดินหนีเข้าไปในห้องน้ำแล้วล็อคกลอนทันที ทำไมฉันต้องอมยิ้มเขินกับความน่ารักของเซฮุนด้วยเนี่ย ไม่ได้สิ ฉันไม่ควรกลับไปรักเค้า ฉันไม่ควรทำร้ายจิตใจของแดเนียล แค่นี้ก็รู้สึกผิดมากพอแล้วนะซันนี่




 

หลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จฉันก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของเค้าก่อนจะเดินไปที่ห้องครัวแล้วเห็นเซฮุนกำลังยุ่งกับการทำอาหารเช้าอยู่



จะทำได้เร้อะ...อาหารฝีมือฮุนน่ะ! ฉันเอ่ยทักขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารสักพักเซฮุนก็เดินมาพร้อมกับจานสองจานในมือที่เริ่มวางลงตรงหน้าเราสองคน



ง่ายดีนี่ ไส้กรอก แฮม ไข่ดาว จัดสวยนะ เอ่ยชมก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองคนตัวสูงที่กำลังนั่งเท้าคางมองมาที่ฉันอยู่ก่อนหน้าด้วยรอยยิ้ม



ยิ้มอะไรของนายทานสิ...ฉันจะได้กลับ



รับปากนะว่าจะมาหาฉันอีก...ไม่งั้น...



รู้แล้ว ฉันกำลังจะเป็นผู้หญิงไม่ดีที่แอบคบชู้เวลาแฟนเผลอไง...แบบที่นายชอบทำ แต่ก่อนตอนเราคบกัน พอใจมั้ยคะโอเซฮุน! ฉันว่าเค้าด้วยเสียงแข็งก่อนจะลงมือทานมื้อเช้าอย่างเงียบๆ



ที่จริงฉันไม่ได้อยากให้เป็นอย่างนี้หรอกนะ...แต่เธอดันมีคนรักใหม่ฉันเลยต้องทำแบบนี้ ฉันโอเคลองเป็นชู้เธอดูบ้างน่าสนุก! สนุกกับผีน่ะสิ



แต่ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ...ฉันไม่ใช่นาย และที่ฉันต้องทำแบบนี้เพราะว่าฉันไม่อยากให้แดนเสียใจ! แล้วบรรยากาศรอบตัวของเราสองคนก็เริ่มอึดอัดขึ้นมาไม่มีใครพูดขึ้นอีกเลยมันเงียบจนเราสองคนทานกันเสร็จ



ไปส่งที่รถนะ เมื่อเห็นว่าฉันกำลังจะกลับเซฮุนก็เอ่ยขึ้น



อืม ฉันตอบแค่นั้นสั้นๆก็ปล่อยให้เค้าเดินมาส่งที่รถเงียบๆ



ขับรถดีๆนะซัน ฉันพยักหน้ารับเล็กน้อยก่อนจะขับรถออกมาจากคอนโดของเซฮุนแล้วมุ่งหน้าตรงไปที่คอนโดของเจสสิก้าทันที




@คอนโด S



ฉันอยู่หน้าห้อง ฉันเอ่ยบอกคนปลายสายหลังจากที่เราคุยกันได้เมื่อห้านาทีก่อนตอนฉันอยู่ที่โรงจอดรถคอนโดของเธอ ไม่ช้าเจ้าของห้องก็ออกมาเปิด ฉันโผล่สวมกอดเธอทำให้เธอดูตกใจแต่ก็รับอ้อมกอดฉันเอาไว้ด้วยความคิดถึงเช่นกัน



เข้ามาข้างในก่อนเถอะ เจสเอ่ยบอกก่อนจะพาฉันมานั่งอยู่ที่ห้องรับแขก



มีปัญหาอะไรที่บอกยูริไม่ได้หรือป่าว...เล่าให้ฉันฟังได้นะ คิดว่าฉันเป็นอากาศก็ได้ แค่เธอยอมคุยกับฉันฉันก็ดีใจมากแล้ว ฉันจ้องมองใบหน้าของเจสสิก้าก่อนจะคลี่ยิ้มให้บางๆ



อย่าไปบอกใครได้มั้ยฉันขอ



ฉันสัญญา...เพราะถือว่าเธอยอมให้โอกาสฉันได้แก้ไขตัวเองแล้ว แล้วหลังจากนั้นฉันก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้เจสสิก้าฟังรวมไปถึงเรื่องที่ฉันเป็นแฟนกับแดนแล้วต้องมาทำลับหลังแฟนตัวเองแบบนี้



สรุปมีอะไรกันสินะ ฉันพยักหน้ารับเล็กน้อย



ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหักหลังความรักของแดเนียลเลยเจส ฉันกำลังทำในสิ่งที่เซฮุนทำกับฉันตอนที่เราเคยคบกัน ฉันระบายออกมาทั้งน้ำตา



เธอไม่ผิดสักหน่อยเซฮุนบังคับเธอ



แต่ว่าฉันก็สมยอมด้วยเหมือนกัน



เซฮุนรักซันมากนะ...เค้ารอซันกลับมาเพื่อขอโอกาสแก้ไขตัวเองแต่คงไม่คิดว่าซันจะมีแฟนใหม่เลยลงมือทำแบบนั้นกับซัน



เธอไม่โกรธฉันหรอ?...ฉันกำลังทำแบบเดียวกับที่เซฮุนทำ ฉันกำลังนอกใจแฟนตัวเอง ฮึก!



ฉันจะโกรธเธอทำไม...อย่าคิดมากแล้วกลับไปหาแดเนียลก่อนดีมั้ย น้องเค้าเป็นห่วงซันมากนะ นั่นสินะ ตั้งแต่เกิดเรื่องฉันก็ยังไม่ได้ติดต่อกับแดเนียลเลย



ขอร้องนะเจสอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ฉันเชื่อใจเธอนะ



ฉันจะไม่ทำให้ความเชื่อใจของเธอพังเป็นรอบที่สองสัญญา! แล้วเจสสิก้าก็ดึงตัวฉันเข้าไปกอดปลอบทันที



ตกเย็น



ฉันเดินกลับเข้ามาในบ้านหลังจากที่ร้องไห้อย่างหนักหน่วงเพราะเครียดเรื่องนี้โดยมีเจสสิก้าคอยปลอบไม่ห่างฉันก็กลับมาที่บ้าน



ผมเป็นห่วงตัวเล็กมากนะ! น้ำเสียงกระวนกระวายดังขึ้นพร้อมกับอ้อมกอดแสนอบอุ่นที่โผล่เข้าใส่ ทำให้ฉันน้ำตาคลอขึ้นมาทันทีกับสิ่งที่ตัวก่อลงไป



พอดีพี่ติดงานนอนค้างบ้านเพื่อนน่ะ...ขอโทษนะคนดี ฉันถอนกอดออกเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแก้มแดเนียลอย่างอ่อนโยน



แล้วทำไมต้องไปค้างคอนโดเจสด้วยว่ะ! เสียงยูริที่ดังขึ้นทำให้ฉันกับแดนต้องผละออกจากกัน



กลับมาคืนดีกันได้แล้วยูริอ่า...เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว อีกอย่างตอนนี้ฉันมีแดเนียลแล้ว เนอะ แล้วก็เขย่งขึ้นไปหอมแก้มแดเนียลทันที ฉันจะทำดีกับเค้าให้มากๆจะชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองทำผิดกับเค้าไว้ จะรักเค้าให้มากขึ้นฉันสัญญา



ทำไมกลับมาก็หวานกันอีกแล้วล่ะครับ...พี่ยูริไม่เห็นหวานแบบพี่ซันมั่งเลย ฉันกลั้วหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับอาการน้อยใจของน้องหลิน



เด็กนี่ขี้น้อยใจแหะ...กินข้าวเย็นยัง ฉันพาเด็กนี่ไปกินข้าวก่อนหิวแล้วงอแง ฉันปัดมือทำท่าไล่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองแดเนียลที่ยืนมองดูคู่นู้นอยู่  ฉันจึงรีบสวมกอดน้องไว้



พี่คิดถึงคนดีจัง...อยากกอดนานๆ อยากนอนบนตักคนดี อยากนอนกอดคนดีจัง ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ้อนๆก่อนจะพยายามใช้ใบหน้าตัวเองถูๆไถๆไปที่แขนของแดน



ไปอาบน้ำก่อนนะครับตัวเล็ก...แล้วเดี๋ยวผมจะไปหาตัวเล็กที่ห้องนะ ฉันรีบสายหน้ารัวๆทันที



ไม่อ่ะ...แดนไปนั่งรอพี่อยู่ในห้องดิ โอเคนะ แล้วก็รีบดึงแขนให้คนตัวสูงกว่าเดินตามขึ้นมาบนห้องก่อนจะสั่งให้นั่งรอบนเตียง



พี่จะรีบอาบแล้วรีบออกมาหานะ...อย่าหลับไปก่อนล่ะ ฉันเอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนจะรีบเข้าไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัวแล้วรีบออกมาหาแดนด้วยชุดนอนแขนยาวกางเกงยาว ก็เห็นว่าแดนกำลังนั่งหลับพิงตัวอยู่บนเตียงฉันเลยเดินย่องๆไปขึ้นเตียงอีกฝั่งแล้วล้มตัวนอนลงบนแผงอกของคนตัวสูงกว่าทันที



เสร็จแล้วหรอครับ...ผมเผลอหลับอีกแล้วขอโทษนะครับ แดเนียลเอ่ยพร้อมกับโอบกอดฉันเอาไว้



อย่างที่คิดไว้เลยอ้อมกอดของหมีแดน...อบอุ่นจริงๆสินะ ฉันหยอกล้อเค้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสบตาน้องแล้วหัวเราะคิกคักออกมา



ทำไมแฟนผมกวนขนาดนี้ แล้วก็เอื้อมมือมาบี้จมูกฉันเล่น ฉันรีบใช้สองมือมากุมเอาไว้



พี่รักแดนมากนะ พี่จะไม่ให้ใครมาแย่งแดนไป...ขอบคุณนะแดนที่รักพี่ พี่จะไม่ทำลายความรักของแดนพี่สัญญา ฉันจะทำให้ได้ แม้ตัวเองจะรู้สึกผิดก็เถอะ แต่ฉันเลือกน้องแล้วฉันก็จะต้องตัดใจจากเซฮุนให้ได้



วันนี้ตัวเล็กของผมมาแปลกนะครับ...แต่ผมก็ชอบนะ ชอบทุกอย่างที่เป็นตัวเล็กเลย แล้วก็หน้าลงมาหอมแก้มฉันสลับไปมาไม่หยุดจนฉันเขินต้องตีอกแดเนียลรัวๆเพื่อบอกให้เค้าหยุด



แก้มช้ำหมดแล้ว! ฉันบ่นพลางทำหน้ายู่ใส่



แฟนใครตัวห๊อมหอม...ไม่อยากกลับห้องเลย อยากอยู่กับตัวเล็กนานๆ



งั้นนอนด้วยกันมั้ย?...พี่ก็อยากนอนกอดหมีแดนนานๆเหมือนกัน กอดหมีตัวนี้แล้วอุ่นใจ แล้วก็เขยิบกายไปแนบชิดก่อนจะเลื่อนหน้าขึ้นไปสบตาในระยะประชิด



ตัวเล็กจ้องหน้าผมชิดขนาดนี้ผมใจสั่นนะครับ แดเนียลเอ่ยก่อนจะถูท้ายทอยแก้เขิน



พี่รักแดนนะ แล้วก็เป็นฝ่ายรุกจูบผู้ชายก่อน แดนดูจะตกใจเมื่อเห็นฉันจูบเค้าก่อนแต่ไม่นานสองมือของเค้าก็โอบรอบเอวคอดฉันเอาไว้แล้วเราสองคนก็เริ่มจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่นาน ก่อนจะเริ่มถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง



นี่ตัวเล็กของผมจริงป่ะเนี่ย...อ่า หัวใจผมพองโตโคตรๆเลยอ่ะ ฉันชอบรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาของเด็กคนนี้



ยิ้มแบบนี้บ่อยๆนะ พี่รักรอยยิ้มของหมีแดนตัวนี้มากๆเลย...อยู่กับพี่ไปนานๆนะ แล้วฉันก็สวมกอดเค้าพลางกลั้นน้ำตาที่ทำท่าจะไหลออกมา ทุกอย่างไม่ใช่เพราะแค่ฉันรู้สึกผิดกับแดเนียลอย่างเดียวแต่เพราะว่าฉันอยากให้เด็กคนนี้อยู่ในใจคนเดียว เพราะว่าฉันรักแดเนียลและอยากจะรักน้องเค้าให้หมดหัวใจไม่อยากให้หลงเหลือความรู้สึกกับเซฮุน



ผมก็หลงรักรอยยิ้มสดใสของตัวเล็กเหมือนกัน...รักทุกอย่างที่เป็นตัวเล็ก



.... เค้ากำลังทำให้ฉันรู้สึกผิดกับเค้าอย่างหนักและเขินมากๆในเวลาเดียวกัน



ผมชอบรอยยิ้มพี่นะ...ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผม



พี่ก็ขอบคุณที่แดนเลือกพี่ ขอบคุณที่มาทำให้พี่รู้จักคำว่ารักอีกครั้ง พี่สัญญาว่าพี่จะรักแดนไม่ทิ้งแดนไป ฉันจะทำมันให้ได้



ผมไม่เสียใจหรอกถ้าวันนึงพี่จะทิ้งผมไป...ถ้าคนๆนั้นรักพี่จริงและพี่ก็รักเค้าจริงผมก็โอเค แค่พี่มีความสุขผมก็มีความสุข เพราะพี่คือทุกอย่างของผม พี่เป็นต้นเหตุรอยยิ้มและสิ่งที่ทำให้ผมอยากมีลมหายใจอยู่ต่อ ฉันจะเริ่มกลั้นน้ำตาไม่ไหวแล้วนะ



แดนอ่า...พูดขนาดนี้พี่จะไปรักคนอื่นอีกได้ไง พี่หยุดแค่นายพอ พี่จะรักนายให้เท่าที่นายรักพี่ พี่จะทำให้ได้ แล้วมือนุ่มๆของแดเนียลก็เอื้อมมาปาดน้ำตาให้ฉันอย่างอ่อนโยน



ไม่ร้องนะครับ...ตัวเล็กของผมน่ะเหมาะกับรอยยิ้มที่สุดในโลกรู้มั้ย? นายจะทำให้พี่รู้สึกผิดขนาดนี้ไม่ได้นะแดน พี่ทำให้นายเสียใจเยอะพอแล้ว



ถ้าพี่ทำไม่ดีกับแดน...แดนจะเกลียดพี่มั้ย? ฉันลองถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ



ไม่มีทางที่ผมจะเกลียดตัวเล็กได้ลงหรอกครับ...ถึงตัวเล็กจะทำผิดร้ายแรงกับผมแค่ไหนก็ช่างถ้ามันเป็นสิ่งที่ตัวเล็กมีความสุขผมก็โอเค...ตัวเล็กจำไว้นะครับว่าสำหรับผมแล้วตัวเล็กคือเหตุผลที่ทำให้ผมอยากมีอนาคตที่สดใส ตัวเล็กคือคนที่ผมเลือก ต่อให้ตัวเล็กจะทำร้ายผมหรือใจร้ายกับผมขนาดไหน ผมก็ไม่เกลียดตัวเล็กหรอกครับ... น้ำตาของฉันไหลตั้งแต่ประโยคแรกที่แดเนียลเอ่ยกลั่นออกมาจากใจแล้วและเค้าหยุดพูดมันก่อนจะก้มลงมาซับน้ำตาให้ฉันด้วยรอยจูบช้าๆ มันอ่อนโยนมากจนฉันได้แต่หลับตารับสัมผัสนั้นไว้ ก่อนที่ริมฝีปากของเราสองคนจะค่อยๆจรดกันมันเป็นจูบที่อ่อนหวานและมีความหมายมากสำหรับฉัน



เพราะว่าผมน่ะรักพี่ซันนี่มากๆเลยยังไงล่ะครับ แดเนียลนายดีเกินไปสำหรับพี่ นายดีมากจนพี่มันเป็นคนที่โคตรแย่ พี่กำลังทำร้ายจิตใจของนายอย่างแสนสาหัส พี่จะหยุดเรื่องทุกอย่างยังไงดี!!!











บอกตรงๆว่าอย่าเพิ่งเกลียดอิพี่ฮุนเลยนะ เค้ารักพี่ซันจริงๆ 

เดี๋ยวหลังๆจะรู้เลยว่ารักพี่ซันมากแต่จะเป็นยังไงนั้นต้องติดตามนะ

เอ้าแล้วอย่างนี้ความสัมพันธ์ฮุนซัน คนรักเก่าจะรีเทิร์นมั้ยเนี่ย?

แล้วแดเนียลล่ะจะทำยังไง ทำไมอิพี่ฮุนทำแบบนี้ โอเคเค้าหึงเค้าหวงแต่รุนแรงไป๊!

เรื่องนี้ดำเนินครึ่งทางแล้วนะคะ ใกล้จะจบแล้วเพราะลงโครงสร้างจนจบเสร็จแล้ว

มาลุ้นกันว่าพี่ซันจะได้คู่กับแดเนียลอย่างมั่นคง  หรือว่ารีเทิร์นกลับไปหาพี่เซฮุนกันนะ

[LONDING...100%]










STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #179 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 16:37
    อยากให้กลับมาคบกันอีกนะแต่อีกใจก็รักพี่แดน เลือกไม่ลงเลยอ่าา
    #179
    0
  2. #178 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 02:00
    สามพีเรื่องนี้คือลุ้นมากอยากให้พี่ซันควบสองเลยอ่ะ กินกันไม่ลงสงสารทุกคนอ่าา
    #178
    0
  3. #177 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:28
    สงสารแดนอะะะะะ แต่อีกใจก็ชอบฮุน ขอ 3p เลยได้ไหม 5555
    #177
    0
  4. #176 nok5088 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 19:38
    สงสารแดนอะ เกลียดเซฮุนอ่ะ
    #176
    0
  5. #175 kooksun159 (@kooksun159) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 19:12
    ควรจะสงสารใครดีอ่า เซฮุนก็ผิดที่ทำแบบนี้แต่ก็เพราะว่ารักซันแน่ๆ ส่วนแดเนียลก็รักซันนี่มาก เศร้าอ่า
    #175
    0
  6. #173 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 00:41
    ทำไมอิพี่ฮุนทำแบบนั้นกับพี่ซัน ฟินนะแต่สงสารพี่แดเนียลของน้องง เลือกไม่ถูกเลย
    #173
    0
  7. #172 picasso_hs (@picasso_hs) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 00:41
    ทำไมอิพี่ฮุนทำแบบนั้นกับพี่ซัน ฟินนะแต่สงสารพี่แดเนียลของน้องง เลือกไม่ถูกเลย
    #172
    0
  8. #171 enjoyg7 (@kittiya-nkammank) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 16:20
    ไม่ใจเลยฮุนพอตัวเองไม่มีใครก็กลับมาคิดถึงซัน เห็นแกตัว
    #171
    0
  9. #170 nok5088 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 05:22
    สงสารแดเนียลจังเลย
    #170
    0
  10. #169 Exosun515 (@Exosun515) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 23:16
    โอ๊ยยยย ทำไงดีเนี่ย อิพี่ฮุนก็หึงโหด สงสารพี่แดน สงสารทั้งสามคนเลยอ่า
    #169
    0
  11. #168 Sunyeol123 (@Sunyeol123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:40
    จะสงสารใครดีเนี่ยเลือกไม่ถูกเลยอ่าาา แบบรักเซฮุนนะอยากให้กลับไปคบกันแต่น้องแดนก็น่ารักมากอ่า
    #168
    0
  12. #167 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 21:51
    โอ๊ยยยยยยย รู้สึกดีแต่ก็รู้สึกสงสารแดนอะ
    #167
    0
  13. #165 bow.baby (@bow_jerapa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 19:47
    โอ๊ย สงสารเเดเนียลของเจ้
    #165
    0