[Fic]-(Myungyeol)-INFINITE-Good boy

ตอนที่ 7 : [os]ฉันไม่ใช่พี่แก!!! (Myungyeol)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ส.ค. 56

Title      :[SF] ฉันไม่ใช่พี่ของแก!!! (Sweety)

 

Rate      : PG 15+

 

Paring  : Myung yeol 

 

Note :  อารมณ์เปลี่ยวแอบเหงา นึกคึก อยากฟิน~ สั้นๆง่ายๆจินตนาการมันล้ำ -,,-

 

เตือน ฟิคมันป่วงทนไม่ไหว กาปิดเหอะ -,,,- เอาลงบ้านใหญ่แล้วด้วยนะ >< มาแบบสั้นๆ ,,,


การันตีความหวานของไรท์? ไม่หวานให้ถีบ???

 

 

 

..

 

 

 

.....

 

ครก็ได้ช่วยบอกผมที ว่าเด็กม.ต้น อายุ 14 เนี่ยมันต้องเป็นคนใสๆ น่ารักๆกุ๊กกิ๊กไม่ค่อยประสีประสากับเรื่องอย่างว่า แต่ใครก็ได้ช่วยปลุกผมตื่นจากฝันที !!! ว่าเด็กหนุ่มหน้าใสหัวใจมลภาวะเพียบอย่างหมอนี่เนี่ย เข้าขั้นหมกมุ่นสุดๆ!!

 

 

“พี่ซองยอล พี่จะเหม่อไปถึงไหนเนี่ย กะอีแค่ผมจะขอยืม ‘ถุง’ แค่เนี่ย”

ใบหน้าคมที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวมองขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แขนที่เคยบอบบางกลับดูแข็งแกร่งอย่างน่าอัศจรรย์

เอิ่ม อย่างที่ทุกคนเข้าใจนั่นแหละ แต่จะไม่ขอเอ่ยนะ เพราะมันบ่งาม =-=
 

 

“...”


 

“อย่าบอกนะว่าพี่ไม่มี?” เด็กใจแตกตรงหน้ายิ้มเยาะใส่ผมที่แก่กว่ามันตั้ง 3 ปี!!!
 

“ไอ้เด็กใจแตก..อายุแค่เนี่ย” ผมว่าไปดอกหนึ่ง ก่อนจะเดินไปหยิบของให้มันอย่างเหนื่อยหน่าย ใช่ว่าผมไม่เคยสักหน่อย แต่ผมน่ะใช้เฉพาะกับการทดลองเท่านั้นน่ะนะ ไม่เหมือนไอ้แก่แดดเนี่ยที่มาขอทุกวัน

(ป.ล ผมจะเรียนคณะแพทย์อ่ะ)
 

 

“อ่ะ เอาไป ใช้แล้วคืนด้วย ขี้เกียจเดินไปซื้อ”
 

“เออ รู้แล้วน่าพี่ ผมไปนะ”
 

ว่าแล้วไอ้เด็กแก่แดดก็เดินยิ้มร่ากลับไปอย่างอารมณ์ดี ผมเหลือบเห็นผู้หญิงนางหนึ่งแต่งตัวจัดจ้านยืนรอมันอยู่หน้าประตูบ้านใจจะขาด อยากจะรีบเอากันไปถึงไหนวะเพิ่งจะหัวค้ำเองนะ แต่...เอาเป็นว่ารู้กันนะทุกคนว่าไอ้มยองนั่นจะทำอะไร  =_=

 





 

.

 

 

.

 

 

 

 

.

 

#####Sweety#######


 

 

อันยองทุกคน เช้าอันสดใสกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่ผมเข้าไปสอยนูน่า เอ๊ย! เข้าไปช่วยทำรายงานในห้องนอนของนูน่าสุดสวยถึงในห้อง ก็ทำให้กระจิดกระใจในการเรียนของผมมีมากขึ้น ฮี่ๆ >-<

แต่อย่าคิดลึกกันเชียวนะ ผมไม่ใช่ผู้ชายอย่างไอ้มยองนั่นสักหน่อยจริงมั้ย?

 

 

“ยอลอ่า...เมื่อคืนนายทำฉันไม่ได้นอนทั้งคืนเลยนะ คิกๆ” เสียงครางงุ้งงิ๊งดังออกมาจากเตียงอย่างเชื่องช้า ก่อนแขนบางจะกระชากข้อมือผมให้ลงกลับไปนอนเตียงนิ่มอีกครั้ง
 

 

“นูน่า...นูน่าลืมอะไรหรือเปล่าครับว่า...ผมนี่ช่วยทำรายงายนกกระจอกอะไรนั่นของนูน่ายันเช้า แต่มีบางคนที่เป็นเจ้าของกลับหลับไปตั้งแต่รายงานเพิ่งทำได้แค่หน้าปก ==”

ผมบ่นยืดยาวก่อนจะเอาหัวทุยที่เกาะแขนผมอยู่ ออกไปอย่างไม่ใยดี



 

“อุ้ย นูน่าขอโทษ มินาผิดไปแล้วจ้า ><” นูน่าคนสวยเคาะหัวตัวเองทำแอ๊บแบ๊ว ถ้าเป็นคนอื่นก็คงมองว่าน่ารักไปแล้ว แต่ผิดกับผมที่เห็นเจ๊แกตั้งแต่เด็ก

 

“มาๆ เดี๋ยวให้รางวัลนะคนเก่ง ” ผมเริ่มถอยไปตรงกลางเตียงอย่างผวา ใครก็ได้ช่วยผมออกไปจากเจ๊นี่ที

 

 

แกร๊กกกกกก
 


 

“ทำอะไรน่ะ นูน่า!!!” โอ้ เสียงสวรรค์โปรด...แต่...เสียงสวรรค์จากคนไม่ปรกติอ่ะนะ -*-
 

“อ้าว แอล หิวแล้วเหรอ เดี๋ยวพี่คนสวยจะทำอะไรให้กิน”

คนเป็นพี่รีบลุกจากเตียง หันกลับมายิ้มหวานให้น้องชายแท้ๆที่ยืนอยู่ตรงประตู ฉับพลับขาเล็กๆก็ก้าวฉับๆออกจากห้องทันที แต่เหมือนแม่นางจะลืมอะไรไปสักอย่างถึงเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งด้วยรอยยิ้มแปลกๆ



 

“ยอลอ่า”
 

“ฮ..ฮะนูน่า”
 

“ขอบใจนะ”
 

 ยิ้มหวานเยิ้มให้ ก่อนจะจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากบางของอีกคน ถอนออกมาเหลือบมองไปยังน้องชายแท้ๆที่ยังนิ่งค้างที่ประตูห้อง คิก แกล้งน้องชายนี่มันหนุกจริงๆเลยน๊า  :D



 

.

 

..

....

 

บรรยากาศห้องกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง เมื่อตัวต้นเรื่องเดินฮัมเพลงออกไปจากห้อง ล็อคประตูแถมให้อีกที เผื่อเกิดเรื่องไม่คาดคิด จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนคนนอกห้อง



 

“พี่ซองยอล..พี่มาทำอะไรในห้องพี่มินา” น้ำเสียงเย็น กับดวงตาคมนิ่ง จ้องมองไปยังร่างบางที่ยังตกในภวังค์กลางเตียงกว้างอย่างตำหนิ

 

“เอ่อ...”


จะบอกไงดีอ่ะ ว่าแค่เข้ามาทำรายงายให้เฉยๆ แต่..ไม่มีทาง...ไม่มีทางที่ไอ้น่ามึนจะเชื่อคำพูดของเขาหรอก ตามน้ำไปเลยก็แล้วกัน


 

“ไอ้มยองอย่าทำเป็นไม่รู้ไปเลยดีกว่า”

ร่างบางนั่งบนเตียงแกว่งด้วยท่าทีสบายๆทั้งๆที่ในใจเหงื่อตกแทบตาย แค่เห็นหน้ามันตอนนี้ก็ใจเต้นแรงยิ่งกว่าเจอรักแท้แล้ว


 

“พี่มินาบังคับอีกแล้วเหรอ เฮ้อ...”

มยองซูถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาก็ไม่คิดหรอกว่าพี่ชายข้างบ้านตรงหน้าที่หน้าหวานกว่าผู้หญิงจะทำเรื่องอะไรแบบนั้น



  แต่

 

 

 ถ้าไม่เมาอ่ะนะ...


 

“พี่เข้ามาตอนไหนเนี่ย ผมไม่เห็นรู้เลย”
 

“...”
 

“เอ้า กลับบ้านไปได้แล้ว วันนี้วันเสาร์”
 

“...”
 

“เฮ้ พี่!!!”
 

“...”

 

 

มยองซูเกาหัวแกรกๆ หันหลังกลับไปจะบิดลูกบิดที่พี่สาวจอมแสบปิดให้แต่ไม่ได้ล็อคนั่น ทั้งที่ในใจปวดหนึบแปลกๆ ไม่รู้ทำไมเวลาเห็นพี่มินาจูบพี่ชายข้างบ้าน เขาก็แทบรู้สึกอยากจะเข้าไปต่อยพี่สาวตัวเองตะงิดๆ


 

“เข้ามาตอนที่นายกำลังเล่นจ้ำจี้กับแม่สาวคัพซีนั่นแหละ ไอ้แก่แดด”
 

โดนหมอนปากลับมาทันทีที่โดนร่างบางพูดถึงแม่สาวคนนั้น แต่คำว่าไอ้แก่แดด นี่มันสำเทือนตับเขาจริงๆ

 

“พี่ซองยอลครับ พี่ก็พาผู้หญิงเข้าบ้านตั้งแต่อายุ 13 ไม่ใช่เหรอครับ =_=” คนถูกกล่าวถึงสะดุ้งสุดตัว ว่าแต่เขา คนที่ว่านั่นแหละแรงกว่าเยอะ
 

 

“แกเห็นด้วยเหรอวะ ไอ้น้องชาย” ฉึก เหมือนเข็มนับพันทิ่มเข้าไปกลางอก
 

“เออ เห็นตอนที่พี่จูบกับผู้หญิงอย่างดูดดื่มกลางสวนด้วย =_=”
 

“แกเห็น?”

“อืม”
 

“...”
 

“...”

 

ตอนนี้ทั้งห้องตกไปด้วยความเงียบ มีแต่เสียงหึ่มๆจากเรื่องปรับอากาศนั่นแหละ ที่มีบทบาทเข้ามาทันที ร่างบางแก้มแดงขึ้นอีกครั้งเมื่อคิดถึงจูบแรกของเขา เขายังจำมันได้ดีเพราะมันทั้งหวาน ทั้งหอม แต่ก็ไม่เคยคิดว่าจูบแรกของเขาจะร้อนแรงปานนั้น
 

 

“เป็นไรอ่ะพี่ นึกถึงจูบแรกหรือไง ห๊ะ?”


มยองซูพูดติดตลก หวังว่าอีกคนจะฮาตอบ แต่ไม่เป็นดังคาด เมื่อเสียงหวานที่เหมือนจะพูดในลำคอจะเออออกลับมา

 

“เออ กูนึกถึงจูบแรก”
 

“พี่ แล้วใครเป็นจูบแรกพี่อ่ะ” มยองซูชักจะสงสัยขึ้นมาแล้วสิ เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบ แต่มองหน้าเขาแทน






 

 

ย้อนกลับไป 5 ปีก่อน


 

มยองๆ หันมานี่หน่อยดิ’ เด็กน้อยเรียกคนที่เด็กกว่าเข้ามานั่งใกล้ๆ ก่อนมือป้อมจะชี้ไปยังทีวี

 

อะไร’ 

เด็กน้อยตัวเล็กกว่าทำหน้านิ่งเดินเข้ามาหา ซองยอลไม่ค่อยชอบใจมยองซูเท่าไรที่อีกฝ่ายเด็กกว่าเขาแต่ทำตัวเป็นผู้ใหญ่กว่าหลายปี


 

ดูนั่นดิ’ ซองยอลยู่หน้าเมื่อมยองซูดูไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่
 

จูบ? ไมอ่ะ’ มยองซูตอบหน้านิ่งตามแบบฉบับ
 

เค้าอยากลองอ่ะมยอง’ 

ดวงตากลมใสที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทำให้เด็กน้อยเริ่มนั่งไม่ติดพื้นขึ้นมาทันที มยองซูเบ้หน้าหันไปทางอื่น ใครจะอยากลองวะ

 

มยองตอนนี้ที่บ้านนายไม่มีใครนะ’ แล้วมาบอกเขาทำไม

 

มยองจูบฉันหน่อย’ แววตาระยิบระยับ เมื่อเห็นนักแสดงชายหญิงในทีวีจูบกันอย่างดูดดื่ม

 

ว่าแล้วเชียว

 

ไม่เอาอ่ะ ฉันอยากเก็บจูบแรกไว้ให้คนที่ฉันรัก’
 

แล้วนายไม่รักพี่แล้วเหรอ แง้ง’
 

 

ก็ได้ๆ แล้วอย่ามาบ่นนะว่าจูบผมร้อนแรงเกินไป’
 

 

มือป้อมของเด็กน้อยคว้าท้ายทอยของพี่ที่หลับตาปี๋อย่างนึกสนุก จากที่เห็นว่าแค่จะแกล้งนิดๆหน่อยๆกลับทำจริงไปเลยซะงั้น ไม่รอช้า ทันทีที่คว้าท้ายทอยของพี่ชายไว้ได้ก็ลงมือจัดการทาบริมฝีปากตัวเองไปที่ริมฝีปากอีกคนเบาๆด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วนไปทั่วท้อง ละเลียดชิมความหวานอีกคนครั้งแล้วครั้งเล่า ถ้าไม่บอกว่าเป็นจูบแรก ซองยอลก็คงไม่เชื่อ ชำนาญยิ่งกว่าในโทรทัศน์เสียอีก

 

อื้อ มยอง’ร่างบางประท้วงอีกคนด้วยการตีแขนเบาๆ
 

อ่า~พี่ซองยอลผมไม่หยุดนะ’
 

เมื่อซองยอลที่เปิดปากจะประท้วงในตอนแรกก็ถึงกับเคลิ้ม มยองซูไม่พลาดที่จะฉวยโอกาสกับคนอวดเก่งในตอนแรกทันที เขาประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากแดงนั่นอีกครั้ง แต่คราวนี้แรงกว่าเดิม พี่ชายของเขาหลับตาลงด้วยท่าทีสบายกว่าตอนแรกเยอะ และก่อนที่มือบางที่ปัดป่ายไม่เป็นที่มยองซูจึงจับแขนบางคล้องคอเขาไว้หลวมๆด้วยแรงอารมณ์ ร่างบางทุบที่ไหล่ของคนเด็กกว่าเบาๆ ประท้วงว่าเขากำลังจะขาดอากาศตายจนเริ่มหนักขึ้น จึงถอนริมฝีปากออกมาอย่างเสีย

 

มยอง ๆพอยัง~’
 

พี่เป็นคนชวนเองนะ ผมไม่ยอมหรอก’

 

ว่าแล้วมยองซูเด็กหน้านิ่งก็กดจูบลงไปที่ริมฝีปากบางอีกครั้ง ความหอมหวานจากช๊อคโกแลตที่ซองยอลกินเข้าไปทำให้สติมยองซูขาดผึ่ง จนเผลอกดร่างบางลงพื้นเบาๆ ความนุ่มหยุ่นของปากซองยอลทำให้เรียวลิ้นเล็กสอดเข้าไปในโพลงปากของอีกฝ่ายอย่างโหยหา ดูดดุนริมฝีปากแดงสดจนช้ำ

 

ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาราวกับคู่ใหม่ปลามัน จนลืม

 

ลืมไปเลยว่า...มีใครอีกคนที่อยู่ในห้องต้องทนความแก่แดดของทั้งสองไม่ไหว

 

“ย่าห์!!! พวกแกทั้งสองหยุดแก่แดดกันได้มั้ย ชั้นดูหนังไม่รู้เรื่อง!!!

 

โถ่ คนที่น่าสงสารไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากมินาคนสวย ที่อายุเพียง 16 ปีเท่านั้นเอง =_=

 

 

 

.

 

 

...

.

 

...

 

######ปัจจุบัน#########
 

 

“พี่ แล้วใครเป็นจูบแรกพี่อ่ะ”
 

“สมองฝ่อหรืไงวะ หรือว่าเสพสุขจากสาวคัพซีที่เดินผ่านหน้าห้องเมื่อคืนนี้น่ะ”

ผมถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้าจะรู้ว่าชอบมันขนาดนี้น่ะนะ สู้ไม่ชอบไปเลยซะดีกว่า คิดแล้วก็โมโหไม่หาย เขาอุตส่าห์พาแฟนคนแรกมา หวังว่าจะสะกิดต่อมหึงของมยองซูสักทีแต่ไม่เลย หมอนั่นกลับเดินไปเอาขนมจากแม่เขามาแล้วก็หายหัวเข้าไปในบ้านตัวเองเฉยเลย

 

แล้วไอ้จูบนั่นอีก ทำไปก็เพราะหมั่นไส้อ่ะ
 

เคลียปะ?
 

 

“อย่าบอกนะว่า...”
 

“ว่า”
 

“ผม...น่ะ”
 

ผมส่งตาขวางๆกลับไป เลือกไม่ตอบแล้วหันไปนอนเล่นบนเตียงแทน
 

 ฟึ่บ!
 

เตียงที่คิดว่าผมนอนคนเดียวกลับยุบไปครึ่ง มยองคงตามมานั่งสินะ ก็แน่ล่ะ ยืนที่เดิมตั้งนานสองนานคงจะเมื่อยนั่นแหละ
 

 

“พี่ซองยอล พี่รู้ปะว่าผมอ่ะไม่ได้อยากเป็นน้องพี่เลยนะ”

มยองซูเหม่อมองไปที่ประตูทางเข้า สายตาเลื่อนลอยนั่นทำให้ผมลุกขึ้นนั่งก่อนจะใช้มือตัวเองยึดใบหน้าที่แสนดูดีนั่นให้หันมาสบตาของผมเอง

 

“จูบ...นะ”
 

 “อือ”

 

ในตอนวัยเด็กน่ะผมจำได้ดีว่ามยองป๊อปในหมู่เด็กประถมขนาดไหน ขนาดผมเองยังชอบมันก่อนเลย

 

“พี่...ไม่สิ...ซองยอล ฉันก็แค่ประชดนายนะกับเรื่องที่ผ่านมา ไม่รู้นายจะเชื่อหรือเปล่าว่าฉันยังซิงอยู่น่ะ” เขากอดผมเบาๆราวกับต้องการให้ผมเชื่อ เอ่อ อันที่จริงแล้วผมก็รู้ดีว่ามยองมันยังซิงอยู่น่ะนะ แต่แค่แกล้งไม่รู้เท่านั้นแหละ

 

“ตอนแรกฉันรองเชิงดูเผื่อนายจะยังเหมือนฉัน แต่ไม่เลย นายมีของแบบนั้นในลิ้นชักเป็นกระตั้กๆจนใจฉันเริ่มฝ่อ แต่ก็ยังเก็บอาการไว้ได้อยู่”
 

“อืม ขอโทษนะ ที่ฉันชิงตัดหน้านายไป” ผมกอดตอบเขาแน่นยิ่งกว่าเสียอะไร ทั้งที่ในใจลิงโลดไปเรียบร้อยแล้ว ^o^

 

“จูบ ได้ปะ”

 

เขาผละจากกอดผม ส่งแววระยิบระยับให้นัยๆว่า ไม่ยอมก็ต้องยอม
 

“อืม” เพียงอึดใจ ริมฝีปากบางได้รูปก็ทาบทามกับริมฝีปากของผมอย่างแผ่วเบา ค่อยๆเพิ่มความหวานเข้าไปหลังจากที่ผมหยิบช๊อคโกแลตข้างเตียงมากิน เพื่อย้อนวัยเด็กอีกครั้ง แล้วผละออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง
 

“รักนะ...”
 

“อืม รักมยองนะ ”

 

ทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างมีความสุข ก่อนมยองซูที่ยังเวอร์อยู่จะผลักอีกคนบนเตียงของพี่สาวเบาๆแล้วกระโดดขึ้นคร่อมไว้ จากที่สังเกตมา ทั้งคู่นั้น มีใจให้กันมาตั้งนานแล้วแต่ไม่มีใครกล้าบอก กลัวความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องต้องแตกหัก

 

แต่ผู้สังเกตการณ์คนนี้ใจแทบระเบิด สาววัย 21 ปีไม่เคยมีแม้แต่จูบแรก(แล้วยอลอ่ะ?) ซ้ำยังโดนน้องชายตัดหน้ามีจูบแรกตั้งแต่วัยยังน้อยไปแบบหน้าตาเฉย คิดแล้วแค้นคราวนี้ขอลุยหาแฟนอย่างเดียวล่ะโว๊ย!!!

 

 

 

END?


 

#############################################333333333333
 

เมื่อพี่คนรองกลับมา

 

 

“พี่กลับมาแล้วทุกคน อ้าว...ไปไหนกันหมดวะ” ‘คิมซองกยู’ ผู้ที่เพิ่งกลับมาจากมหาลัยเกาหัวตัวเองแก้เก้อ บ้านทั้งบ้านเงียบเฉียบราวกับไม่มีคนอยู่ กึกๆ  จะมีก็แต่เสียงชั้นบนนั่นแหละที่ดังอยู่ตลอดเวลา

“หรือว่า...ไอ้แอล!”

 

 

TBC เรื่องหน้านะจ๊ะ >o<(ไม่เเน่ใจ)

คุยกันตามประสา (เด็กเกรียน)

No nc จ๊ะ เค้ากลัวโดนแบน ห่างหายไปนานเลยเน๊อะ ยังมีใครอยู่ตรงนี้มั้ยยยยยย
ถ้ามีคำผิดอะไรก็บอกมั้งนะจ๊ะ ไรทืโดนแม่ไล่ให้ไปนอนอยู่เนี่ยทั้งๆที่ยังไม่ดึก 
คิดถึงหรีดผู้น่ารัก เเต่พล็อตไม่ออกมามา ตื้อไปหมด เอาเป็นว่าเค้าจะพยายามกลับมาแต่งต่อแล้วกันน้อ
รอเค้าน๊าาาาาาาาาาาาาา >,<

 

20 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 08:52
    น่ารักมากอ่ะคู่นี้ .. แต่....
    ฮ่าาาาาาาาา 555555555555555555 
    แปะมาปิดท้ายอ่อ?? มีบนให้แปะแค่นี้อ่ะ!!
    ให้บทกยูเค้าเยอะๆ หน่อยเด้ ==

    ชอบมากค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคน้าาาาา


    #19
    0
  2. #18 infinite myungyeol (@smtown-exo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 20:33
    อ๊ายยน่ารักจังเลยอ่ะสองคนนี่!!
    #18
    0