[Fic]-(Myungyeol)-INFINITE-Good boy

ตอนที่ 1 : Intro good boy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 มี.ค. 56

Intro

 

     ร่างบางนอนแนบบนเตียงสีขาวสะอาดอย่างเหนื่อยอ่อน ดวงตาสีสวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาเม็ดใสที่ทำท่าจะไหลออกมาอย่างง่ายดาย ในมือของเขากำโทรศัพท์ราคาแพงไว้แน่น เมื่อเสียงข้อความโทรศัพท์ดังเข้า ร่างบางจึงเทความสนใจไปที่หน้าจอทัชสกรีนผ่านม่านน้ำบางๆ ซองจงปล่อยให้น้ำตาหยดแรกตกบนหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนจะปาดน้ำตาที่ไหลรินทิ้งอย่างไม่แยแส เมื่อตอนบ่ายนี้ทางโรงพยาบาลได้โทรมาบอกว่าแฟนของเขาได้ประสบอุบัติเหตุอาการสาหัส แต่เมื่อเขากำลังจะออกไปเพื่อนของเขา นัมอูฮยอนก็ได้ส่งข้อความมาบอก

ซองจง ซองยอลตายแล้ว!’ เพียงข้อความสั้นๆแต่ก็ทำให้เจ็บปวดยิ่งกว่าโดนหนามแทงหลายเท่า ร่างบางถึงกับช็อคจนหมดสติไป

“ไม่จริง..เป็นไปไม่ได้” ซองจงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งอีกครั้งเมื่อตื่นขึ้นมาจากความฝัน ขาสองข้างก้าวลงจากเตียงท่าทางเชื่องช้า โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้งจนเขาตัดรำคาญด้วยการปาลงพื้นอย่างแรงจนโทรศัพท์ราคาแพงแตกเป็นชิ้นๆ ดวงตาเหม่อลอยจับจ้องไปยังกรอบรูปสีชมพูข้างหัวเตียงที่ดูกี่ทีก็มีความสุขแต่ทว่ารูปในตอนนี้ทำให้เขาเศร้าใจเหลือเกิน

 หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเป็นเพราะเขาไม่ค่อยสนใจความรู้สึกของคนรักสักเท่าไหร่จึงทำให้ความรักที่เคยหวานจืดสนิทราวกับไม่มีรสชาติ

 ซองยอลพยายามแล้วที่จะประคับประคองความรักของเขาทุกอย่างแต่ทว่าก็เป็นเพราะเขาอีกนั่นแหละที่ไม่เคยยอมรับเลยสักครั้ง ความทรงจำมากมายไหลกระทบผ่านคลื่นสมองน้อยๆ วันนั้นเป็นวันที่เขาขอเลิกกับซองยอลเพราะคงคิดว่าไปไม่รอด แต่เขาก็ไม่คิดอีกว่าซองยอลจะเสียใจมากมายขนาดไหน

หากพยายามสักนิด คนรักก็คงไม่มาจบชีวิตลงอย่างนี้ ...

วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ร่างสูงมายืนรอแฟนที่ใต้ตึกวิทย์แต่วันนี้เป็นวันพิเศษกว่าวันไหนๆ เมื่อร่างสูงถือดอกกุหลาบช่อโตสีขาวสะอาดที่คิดว่าคล้ายกับความรักของเขาไว้ข้างหลังกะว่าจะเซอร์ไพรส์แฟนตัวเอง รอยยิ้มบางผุดขึ้นมาจากริมฝีปากแดงสวยที่พยายามกลั้นเต็มที่ สายตากวาดไปทั่วแต่ไม่พบแฟนเขาสักทีแต่แล้วสวรรค์ก็เข้าข้างเมื่อเขาเจอเพื่อนซองจงที่ชื่อนัมอูฮยอนเดินลงมาจากบันไดพอดิบพอดี

“อูฮยอน ซองจงอยู่ไหน” ร่างสูงตะโกนเสียงค่อนข้างดัง ร่างของอูฮยอนค่อยๆหันไปหาต้นเสียง

“เอ่อ ออกไปกับมยองซูเมื่อครู่นี้ครับ” ซองยอลชะงักค้าง เขารู้ว่าซองจงกับมยองซูเป็นอะไรกันที่มากกว่าเพื่อนแต่เขาก็ไม่คิดจะบอกเรื่องนี้กับโดยไม่จำเป็น สายตาอันเศร้าสร้อยของร่างสูงทำให้อูฮยอนสงสารจับใจแต่จะว่าจะทำอะไรได้ในเมื่อมันเป็นเรื่องของเขาทั้งสามคน คนนอกอย่างเขาไม่สามารถยุ่งเกี่ยวได้

“งั้นเหรอ ขอบใจนะ” ร่างสูงเดินคอตกกลับไปยังรถมอเตอร์ไซค์คันคู่ใจก่อนจะมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น รอยยิ้มเศร้าเผยให้เห็นอีกครั้งเมื่อเห็นข้อความจากแฟนหนุ่ม

[ขอโทษนะ นายดีเกินไป...เราเลิกกันเถอะ] ข้อความสั้นๆแต่ได้ใจความ หัวใจของเขาคงส่งไปไม่ถึงเป็นแน่ โทรศัพท์รุ่นล่าสุดถูกเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงตามเดิม ช่อกุหลาบถูกกำไว้แน่นก่อนที่ท้องฟ้าจะเริ่มพร่ามัวเมื่อน้ำตาของลูกผู้ชายกำลังไหลอย่างช้าๆ

 

ปรี๊ดปรี๊ด

เสียงแตรรถดังลั่นขึ้นก่อนที่สติเขาจะดับวูบลงไป ความเจ็บปวดค่อยๆหายไปอย่างช้าๆแต่เนิบนาน ช่อกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์บัดนี้ได้ผสมไปกับเลือดสีสดจนทำให้ดอกกุหลาบไม่สวยอีกต่อไปเพราะมันทั้งช้ำและเละไปหมด

ภาพรอยยิ้มนางฟ้าของซองจงทำให้เขายิ้มได้อีกครั้ง ดวงตาเรียวค่อยๆปิดลงลมหายใจเริ่มขาดจนน่าใจหาย เลือดสีแดงไหลรอบๆตัวเขา ความรู้สึกถึงความแออัดเมื่อคนเริ่มมุงดูอย่างล้นหลามราวกับมันเป็นเรื่องแปลกประหลาด

 

แต่ว่า....

 

วาเลนไทน์ปีนี้ก็คงไม่มีอะไรที่แย่ไปกว่านี้มั้ง...

 

…………………………………………………………………………………………………………………………………….

 

       จบไปแล้วค่ะ สำหรับบทนำ โปรดสนับสนุนและลุ้นไปด้วยเด้อค่ะ

ฝากคอมเม้นต์นี๊ดนึง ขอบคุณมากค่ะที่หลงเข้ามาอ่าน                                                                                                                                                                          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #17 infinite myungyeol (@smtown-exo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 20:12
    ไม่จริงงงงยอลลตายไม่ได้น่ะ!!
    #17
    0
  2. #6 frang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 19:52
    ยอลตายทำไมมมมมมมมมม
    #6
    0
  3. #1 Lieb_Vocal (@mamoza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:35
    ห่ะ?? จบแบบนี้เหรอ?
    มาต่อด่วนนะ
    #1
    0