[Fic] DC Bat family (AllTim)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,334 Views

  • 80 Comments

  • 75 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    62

    Overall
    2,334

ตอนที่ 6 : Cross the time to find love 3 บรูซ เวนย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    8 พ.ค. 61


Cross the time to find love

ข้ามกาลเวลาตามหารัก

Jason x Tim


ตอนที่3 บรูซ เวนย์
__________________________________________

 





 

 

หลังจากบทสนทนานั้นทั้งสองไม่พูดคุยอะไรอีก  ต่างฝ่ายต่างจมกับความคิดของตนเอง กระทั่งทิมรู้สึกตัวเมื่อเจสันพามาหยุดอยู่ร้านหนึ่ง ป้ายหน้าร้านเขียนว่า ยา สมุนไพร  เจสันเปิดประตูเข้าไป กระดิ่งที่ติดไว้บนขอบประตูก็ดังเรียกให้ชายชราคนหนึ่งสวมชุดสูทแบบอังอังกฤษใส่แว่นทรงกลมไว้หนวดเครารอบคาง  นั่งหลังเคาน์เตอร์รีบยืนขึ้นกล่าวทักทายเจสันด้วยรอยยิ้ม  ทั้งสองพูดคุยกันพอเป็นพิธีซึ่งก็มีแต่คำถามทั่วไปที่ทิมฟังแล้วก็ไม่ได้ประโยชน์มากนัก ร่างเพรียวหันมาสนใจของภายในร้านแทน

 

ภายในเต็มไปด้วยขวดยา และขวดน้ำหอมมากมายเรียงรายเต็มชั้นวาง  ทิมเลิกคิ้วสงสัยว่าทำไมร้านยาถึงมีน้ำหอมมากกว่าตัวยาหรือสมุนไพรเสียอีก ภายในร้านก็คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นหอมของวนิลา ผสมกับไม้หอมจนทิมรู้สึกผ่อนคลายได้อย่างน่ามหัศจรรย์  ทิมเริ่มเดินซนไปไล่อ่านชื่อน้ำหอมตามชั้น  ขณะนั้นเจสันก็กระซิบคุยกับชายเจ้าของร้าน

 



ฉันต้องการน้ำหอมกลบกลิ่นโอเมก้าของเจ้านั้น   เจสันชี้นิ้วไปยังร่าวเพรียวที่ยังเดินชมร้านไม่รู้เรื่อง

 

ชายชราขยับแว่นเหลือบมองก่อนเอ่ยเสียงเรียบ  หน้าไม่คุ้นเลยนะขอรับ  ท่านไปเจอพ่อหนุ่มคนนี้ที่ไหน   ชายชราพูดพลางเขียนเอกสารบางอย่างด้วยปากกาขนนกสีดำ

 

เจสันหัวเราะขบขันในลำคอ  เก็บได้กลางป่าน่ะ

 

ชายชราหัวเราะเก็บปากเบาๆดูสุขุมเรียบร้อย  ชายชราเงยหน้าถามต่อ  กระผมขอสิ่งของที่มีกลิ่นเฉพาะตัวพ่อหนุ่มคนนี้ได้ไหมขอรับ

 

เจสันชะงักก่อนหันหน้าไปยังทิม แต่ก็ต้องส่ายหน้ากลับมา  เจสันคิดอยู่สักพักก็ถอดเสื้อคลุมนอกของตนไปให้  เอานี่  ใช้ได้ไหม   นี่เป็นเสื้อโค้ทที่เจสันสวมขณะโอบตัวทิมมาตลอดทาง แน่นอนว่าต้องมีกลิ่นของทิมติดอยู่ไม่มากก็น้อย

 

ชายชรารับเสื้อมาก็ยื่นจมูกเข้าไปใกล้นิดหน่อย จมูกโด่งขยับฟุดฟิด  มีกลิ่นคุณปะปนอยู่นิดหน่อยแต่ไม่เป็นปัญหาเท่าไหร่  อืม... กลิ่นโอเมก้าคนนี้พิเศษทีเดียว ผมคงต้องใช้เวลาสักหน่อย   ชายชรากล่าวยิ้มๆ  เจสันพยักหน้าขอบคุณ

 

 

ทิมซึ่งยังไม่รู้เรื่องก็เดินไปหยุดที่หน้าต่างร้าน พลันสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับ รูปถ่ายสีซีเปียใบหนึ่งอยู่ในกรอบรูปตั้งโต๊ะ เป็นรูปถ่ายของเด็กผู้ชายสองคนกับผู้ใหญ่หนึ่งคน ชายผู้ใหญ่ยืนหน้านิ่ง เด็กผู้ชายคนโตกว่ายิ้มแย้มสดใส ส่วนชายที่ตัวเล็กกว่าขมวดคิ้วราวกับไม่พอใจที่ถูกพามาถ่ายรูปอย่างไงอย่างงั้น  พวกเขาน่าจะเป็นพ่อลูกกัน และมีฐานะมากทีเดียว ดูจากเสื้อผ้าหรูหราที่สวมอยู่... แต่ทำไมไม่มีภรรยาเลยล่ะ?  ทิมหยิบรูปขึ้นมาดู วันที่ที่ถ่ายผ่านมา 10 ปีกว่าแล้ว  ทิมคิดไปเองรึเปล่านะ ว่าเหล่าพ่อลูกทั้งสามหน้าตาคล้ายใครบางคน โดยเฉพาะชายที่อายุมากที่สุดนั่น  คล้ายกับ---

เฮ้ย  แกชื่ออะไรนะ  ฉันลืมว่ะ

 

ทิมสะดุ้งโหย่งหลุดจากภวังค์รีบหันไปยังต้นเสียง  เจสันเอียงคอด้วยความสงสัย  ทิมเห็นว่าเจสันกำลังกำปากกาขนนกเขียนอะไรบางอย่างบนเคาร์เตอร์ 

 

... ทีโมธี  แจ็คสัน เดรก   ทิมตอบเสียงแผ่ว

 

เจสันไม่ทันได้สนใจอาการที่ผิดปกติของทิม ร่างสูงขีดเขียนชื่อทิมลงกระดาษก่อนส่งให้ชายชรา  พวกเขาพูดคุยกันสองสามประโยคก่อนเจสันจะหันมาอีกครั้ง

 

นั่งรอตรงนั้น เดี๋ยวฉันมา   เจสันชี้นิ้วไปที่เก้าอี้ตัวโตสามตัวพร้อมโต๊ะรับแขกซึ่งตั้งไม่ไกลจากจุดที่ทิมยืนอยู่  ทิมหันไปมองตามที่ชี้ก็พยักหน้ารับทราบ​แต่ก็ยังไม่ยอมไปนั่งสักที  เจสันจึงสั่งด้วยสายตาจิกกัดจนทิมต้องยอมเดินไปนั่งดีๆ  เจสันเห็นแบบนั้นก็เดินหายเข้าไปในห้องหลังเคาน์เตอร์พร้อมชายชรา  ทิมขมวดคิ้วเอะใจว่าชายชราอาจเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเจสัน ทั้งสองอาจกำลังคุยแผนการอะไรบางอย่างอยู่ นี่คงเป็นสาเหตุจริงๆที่เจสันพาทิมมาด้วย 

 


ต้องไปคุยเรื่องสำคัญแน่ๆ  แอบฟังหน่อยดีกว่า  ทิมคิด  ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะยกตัวจากเก้าอี้  ประตูร้านก็เปิดออกพร้อมเสียงกระดิ่งดังขึ้น

 

 

กริ๊ง~

 

ทิมหันไปยังผู้มาใหม่ทันที ภาพที่ปรากฏทำเอาทิมเผลอหยุดหายใจ  ชายร่างสูงใหญ่สวมเครื่องแบบด้วยชุดสูทสีดำทั้งตัว ผูกริบบิ้นสีดำตรงปกคอเสื้อเชิ้ตด้านใน  หมวกทรงสูงปกปิดใบหน้าท่อนบนจนไม่เห็นดวงตา มือทั้งสองสวมถุงมือสีขาวกำลังจัดหมวกให้เข้าที่  ชายตรงหน้าคล้ายกับชายในพิพิธภัณฑ์มากจนทิมคิดว่าคือคนเดียวกัน  แต่สิ่งที่เป็นข้อโต้แย้งว่าไม่ใช่นั่นคือ กลิ่น...  

เพราะผู้ชายคนนี้


เป็นอัลฟ่า...  แข็งแกร่งมาก  อาจแข็งแกร่งกว่า เจสัน  ทิมกลืนน้ำลาย พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ เพราะเขาเป็นโอเมก้า หากชายปริศนาคนนี้รู้อาจส่งทหารมาจับเขาได้


 

ชายผู้มาใหม่หันซ้ายหันขวาราวกับมองหาเจ้าของร้าน เมื่อไม่พบ เขาก็เดินตรงมายังทิมซึ่งนั่งตัวแข็งไม่กล้าขยับ  

ฉันขอนั่งด้วยได้ไหม   ชายปริศนาเอ่ยเสียงเรียบ

 

ช  เชิญครับ   ทิมผายมือ

 

ชายปริศนานั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้ามทิม  ร่างเล็กแทบจะกลั้นหายใจไม่กล้าสบหน้าตรงๆกับอีกฝ่าย  กลัวกลิ่นกายของตนไปทำให้อัลฟ่าหนุ่มได้กลิ่น  ทิมได้แต่ภาวนาให้กลิ่นน้ำหอมภายในร้านจะช่วยกลบกลิ่นโอเมก้าของเขา  

 

ท่ามกลางบรรยากาศเงียบงัน ชายปริศนาเอ่ยขึ้น

เธอชื่ออะไร

 

ทำไมวันนี้มีแต่คนถามชื่อฉันนักนะ  ความคิดแรกผุดขึ้นในหัว

 

ทีโมธี แจ็คสัน เดรก ครับ...   ทิมตอบพยายามไม่ให้น้ำเสียงสั่นเครือ  อะไรบางอย่างภายในกลิ่นกายของชายเบื้องหน้าทำให้ทิมกลัว  อาจเพราะทิมไม่เคยเจออัลฟ่าคนไหนกลิ่นรุนแรงขนาดนี้มาก่อน(นอกจากเจสันที่เป็นโซลเมท)    ทิมจึงรวบรวมความกล้าถามกลับ แล้วท่าน...

 

ชายปริศนาขยับไหล่ราวกับเพิ่งนึกได้  ขอโทษที่เสียมารยาทจนลืมแนะนำตัว ”  เขายกหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลามากอายุ โครงหน้าใหญ่ยาวเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ผ่านการออกกำลังมามาก  ดวงตาสีน้ำเงินสดแฝงไปด้วยอันตรายและเล่ห์อุบาย ผมสีดำเงาถูกจัดทรงจนเรียบเนียน ชายผู้มีใบหน้างดงามเป็นอาวุธขยับริมฝีปากบางพลางยกยิ้มที่ทำเอาทิมยกตาค้างราวต้องมนตร์  “ ฉันชื่อ บรูซ เวนย์

 

บรูซ เวนย์!!!  ท่านคือ บรูซ เวนย์ ยอดนักสืบแห่งประวัติศาสตร์เหรอครับ!   ทิมลุกพรวดด้วยความตกใจปนดีใจจนตัว

 

บรูซ ยังคงนั่งนิ่งมองทิมด้วยสายตาสงสัยเล็กน้อย  ทิมเห็นดังนั้นก็เพิ่งรู้สึกตัว รีบลงไปนั่งตามเดิมเพิ่มเติมคือใบหน้าขึ้นสีด้วยความตื่นเต้นราวเด็กน้อยได้เจอของถูกใจ  “ อ่ะ  เอ่อ ขอประทานโทษครับ... ผะ ผมเป็นแฟนคลับ  เอ้ย--- ผมชื่นชอบผลงานการสืบสวนของท่านมากเลยนะครับ   ทิมพูดกระตุกกระตักมากกว่าเดิมด้วยความที่เขาดีใจที่ได้พบเจอไอดอลตลอดการของเขาอยู่ตรงหน้า และยังมีชีวิตตัวจริง

 

บรูซหลับตายกยิ้มด้วยกิริยานิ่งสงบ  เกรงว่าตอนนี้ฉันยังไม่ใช่นักสืบตามที่เธอกล่าวมานะ ทิม  

 

  อะ  ประทานโทษอีกครั้งครับ  กระผมคงพูดเกินจริงมากไป   ทิมเกาแก้มแก้เขิน  นั่นสินะ  ตอนนี้บรูซยังไม่ได้รับฉายาเลยนี่นา 

 

บรูซยิ้มด้วยท่าทีสบายๆ ไม่เป็นไรทิม  ฉันมาที่นี่เพื่อต้องการพูดคุยกับเธอ

 

??  ทิมหุบยิ้มคิดว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

 

ฉันมีเรื่องอยากขอร้องเธอ  เรื่องเจสัน   บรูซพูดด้วยเสียงจริงจังมากขึ้น

 

ทิมตกใจอีกรอบ  ท่าน  รู้จักกับเจสัน??” บรูซพยักหน้าเป็นคำตอบ  ทิมไปไม่เป็น คำถามมากมายผุดขึ้นเต็มไปหมด  ทำไมยอดนักสืบถึงรู้จักกับราชาแห่งอาชญากร  ไม่ใช่รู้จักในฐานะนักสืบกับคนร้าย  มีบางอย่างที่มากกว่านั้น  พวกเขารู้จักกันมาก่อน  ทิมตัดสินใจถามด้วยหัวใจหวาดหวั่น ท่านกับเขาเป็นอะไรกัน

 

บรูซคิดไว้อยู่แล้วว่าทิมต้องถามแบบนี้  ร่างสูงตอบอย่างไม่ลังเล  ... ฉันเป็นพ่อบุญธรรมของเขา

 

ทิมสติหลุดไปชั่วขณะ เรื่องที่ว่าช็อค เซอไพร์ ทุกอย่างที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตทิมยังไม่เทียบเท่าเรื่องที่ทิมได้ยินในครั้งนี้   ทิมอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ถูก  พะ พ่อบุ---  

 

โฮ้ย ทิม  เสร็จ ล---   เจสันเปิดประตูหลังเคาน์เตอร์ออกมาพร้อมชายชรา  แต่แล้วเสียงพลันเงียบลงราวกับมีคนปิดปากเอาไว้  เจสันยืนค้างไม่ขยับไม่ต่างจากทิมที่หันมองเจสันกับบรูซสลับกัน

 

บรูซที่เห็นเจสันก็ยืนขึ้นด้วยท่าทีไม่ร้อนรน  อรุณสวัสดิ์เจสัน  บรูซหันมายิ้มบางให้อดีตลูกชายของตน

 

นี่แก...  แกมาที่นี่ทำไมไอแก่   เจสันถามเสียงเย็นจนน่ากลัว

 

บังเอิญฉันมีธุระที่นี่เหมือนกันน่ะ   บรูซยังคงยืนตรงแม้ตอนนี้เจสันจะมาอยู่ประจันหน้าเขาแล้วก็ตาม  เมื่อเทียบกันแล้ว บรูซสูงกว่าเจสันนิดหน่อย ร่างกายก็ใหญ่กว่าไม่มาก

 

ไสหัวแกออกไป!!!   เจสันตะโกนลั่นจ้องบรูซอย่างกินเลือดกินเนื้อ

 

เจสัน--   ทิมเห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาจับแขนเจสันเป็นเชิงห้ามเอาไว้ 

 

บรูซถอนหายใจ  เจสัน...  ฉันไม่คิดจะขัดขวางแผนการของเธอหรอกนะ แต่ระวังเด็กคนนี้ของเธอไว้ให้ดี  ฉันมาที่นี่เพื่อเตือน   บรูซกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังจนทิมเองก็เริ่มกลัวว่าทั้งสองจะปะทะกันจริงๆ  แม้ทิมจะอดสงสัยเรื่องที่บรูซกล่าวมาไม่ได้

 

เตือนอะไร?  แกรู้จักไอเตี้ยนี่งั้นเหรอ   เจสันยังคงไม่ลดเพลิงโทสะง่ายๆ

 

ฉันรู้มากกว่าที่เธอรู้เสียอีกเจสัน

 

เจสันได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งโมโหเหมือนยักษ์เข้าไปใหญ่  ไอแก่...   เจสันทำท่าจะพุ่งเข้าไปแต่ก็มีทิมที่รั้งแขนเอาไว้  นั่นทำให้เจสันชะงักก่อนหันมามองใบหน้าเป็นกังวลของทิมที่มองมายังตน

 

บรูซยกยิ้มกับภาพที่เห็นก่อนยกหมวกขึ้นมาสวมแล้วเดินไปที่ประตูร้าน  ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง เจสัน  ทิม  หวังว่าเราคงได้เจอกันอีก   บรูซทิ้งท้ายก่อนเดินออกจากร้านไปโดยมีคำสบดด่าของเจสันดังไม่หยุด

 

ฉันไม่คิดเจอกับแกหรอกเว้ย  ไอแก่!!!   เจสันตะโกนลั่นก่อนสะบัดแขนตนออกจากการจับกุมของทิม

 

 

 

เจสัน  ใจเย็นๆก่อน   ทิมพยายามพูดด้วยน้ำเสียงนิ่มนวลที่สุด  เขาตอนนี้ไม่รู้ความเป็นมาเป็นไปของสองคนนั้น จะให้พูดปลอบก็คิดไม่ออก

 

เจสันที่เดินไปทั่วร้านด้วยความโมโหก็หันขวับมาที่ทิม  ก่อนที่ร่างสูงจะขยี้หัวตัวเองราวกับคนบ้า  ฮึ่ย!  โว้ย!!!   เจสันร้องลั่นด้วยความโกรธ ร่างสูงจับโต๊ะรับแขกโยนพลิกคว่ำอย่างแรง

 

โครม!!

โต๊ะรับแขกสวยหรูลอยกระแทกเก้าอี้จนล้มระเนระนาด ยังดีที่ไม่ไปโดนตู้วางสิ้นค้าให้เสียหาย

เจสัน หยุดนะ!!   ทิมรีบเข้ามาจับไหล่เจสันไว้ แต่เจสันปัดออกก่อนที่ร่างสูงจะฮึดฮัดเดินขึ้นบันไดชั้นสองของร้านหายไปโดยมีทิมกำลังจะวิ่งตาม เจสัน!!!

 

ปล่อยเขาไว้แบบนั้นสักพักเถอะครับ   ชายชราที่ยืนดูสถานการณ์มาตลอดเอ่ยขึ้น  ทิมหยุดนิ่ง หันมามองชายด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถาม  ชายชราเดินมายกโต๊ะให้กลับมาตั้งดังเดิมก่อนพูดต่อ ... ครั้งนี้ถือว่าเขาเก็บอารมณ์มากกว่าครั้งไหนๆแล้ว

 

เกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างสองคนนั้น​  เหรอครับ  ทิมตัดสินใจมาช่วยชายชราไปด้วย

 

ชายชรามีสีหน้าสลดลง  ท่านมาใหม่คงยังไม่รู้สินะครับ...  ท่านบรูซเก็บคุณเจสันมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมตั้งแต่ยังเด็กยังเล็ก  เวลานั้นพวกเขาสนิทกันเหมือนพ่อลูกจริงๆเลยละครับ แต่กระผมเองก็ไม่แน่ใจว่าเหตุใดทั้งสองทะเลาะถึงขั้นตัดความสัมพันธ์พ่อลูกลง  ดูเหมือนสาเหตุที่ทำให้เจสันกลายเป็น แบบนี้  มาจากท่านบรูซ อาจเป็นเรื่องความคิดเห็นต่างกันก็เป็นได้  ...เหตุการณ์นั้นผ่านมาเกือบ 5 ปีแล้ว เจสันไม่มีท่าทีเบาไฟโทสะลงเลย  เวลาเจอหน้ากัน เขามักจะเข้าไปทำร้ายท่านบรูซอยู่ร่ำไป ถึงกระนั้นท่านบรูซก็ไม่เคยเอาผิดเจสันสักครั้ง คงเป็นความรู้สึกผิดที่ตนเป็นสาเหตุของเรื่องราวทั้งหมดกระมั้งครับ   ชายชราปาดเงื่อที่หน้าผาก  ทิมเงียบราวกับจมอยู่ในความคิดของตน  ชายชราจึงพูดต่อ  “ แต่กระผมคิดว่า ใจจริงแล้วเจสันคงยังรักท่านบรูซเป็นพ่อแท้ๆเหมือนเดินนะครับ  คงเป็นเพราะเรื่องผิดใจบางอย่างคอยทิ่มแทงหัวใจของเขาจนไม่อาจให้อภัยท่านบรูซมาตลอด 5 ปีมากกว่าที่บ่งการชีวิตเขาจนมืดมนได้เพียงนี้  

 

งั้นเหรอครับ... ”  ทิมรู้สึกหดหู่ไปกับเรื่องราวที่ได้ยิน  ร่างเพรียวหันไปถามชายชรา ตอนนี้เจสันอยู่ไหนเหรอครับ

 

น่าจะอยู่ชั้นสามนะครับ เขามักอยู่ห้องนั้นเวลาอารมณ์เสีย   ชายชราหันหน้าไปยังบันไดขึ้นชั้นสอง  เขาหันมามองทิมเพราะรู้สิ่งที่ทิมกำลังคิด  แต่ผมแนะนำว่าไม่ควรรบกวนเขาตอนนี้ดีกว่านะครับ

 

เอ๊?  

 

เวลาเขาโมโห ไม่ว่าใครก็ห้ามเขาไม่อยู่หรอกครับ  รอสักสองชั่วโมงเขาจะสงบสติได้เอง   ชายชรากอดอกนวดขมับ  ทิมคงเดาได้ไม่ยากว่าชายชราคงเจอเรื่องแบบนี้มาบ่อยจนชิน

 

ทิมเท้าคางคิดก่อนปิ้งไอเดียได้  แล้ว ไม่ทราบว่าคุณลุงทราบของชอบของเจสันไหมครับ

 

  ของชอบเหรอครับ  ถ้าเป็นอาหารเขาชอบขนมปังฝรั่งเศสมาก  อย่างร้านขนมตรงข้ามนั่นเป็นร้านโปรดของเขาเลยล่ะครับ   ชายชราชี้ไปที่ร้านขนมตรงข้ามร้านขายยาของเขา  ซึ่งตอนนี้ข้างนอกถนนหรือภายในร้านไม่มีคนอยู่พอดี 

 

จริงเหรอครับ  ขอบคุณมากๆครับ   ทิมหันมาขอบคุณก่อนจะเดินไปที่ประตูร้าน  นั่นทำให้ชายชราตกใจใช่เล่น

 

คุณจะไปไหนหรือครับ!   ชายชราถามเสียงตื่น

 

ผมจะไปซื้อขนมปังให้เจสันน่ะครับ  อย่างหมอนั่นเอาของชอบมาล่อคงหายโกรธเร็วขึ้นแน่ๆ   ทิมหันมายิ้มพลางจัดเสื้อผ้าตนเองให้เข้าที่

 

ชายชราพูดเตือนด้วยความเป็นห่วง  คุณไม่ควรออกไปข้างนอกตอนนี้ คุณเป็นโอเมก้า--  

 

โอเมก้าที่ปกป้องตัวเองได้ครับ  ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ร้านอยู่แค่นี้เอง  ข้างนอกก็ไม่มีพวกทหาร ผมจะรีบไปรีบกลับ   ทิมกล่าวพลางชะโงกหน้าหันซ้าย หันขวาสอดส่องผู้คนและเตรียมตัวก้าวเท้าแรกออกจากร้าน

 

แต่ว่า   ชายชรายังไม่หายกังวล แต่เขาก็ไม่กล้าขัดใจเด็กหนุ่ม

 

ก่อนทิมจะเดินออกไปเต็มตัว ร่างเพรียวเอานิ้วชี้ทาบปาก  อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกเจสันนะครับ

 

 

 

เป็นไปอย่างที่ทิมคิด  คนในร้านขนมปังไม่มีใครได้กลิ่นโอเมก้าของเขาเลย  นั่นอาจเป็นเพราะ เจ้าของร้านหรือลูกจ้างเป็นเบต้าด้วย ไม่ก็เพราะกลิ่นน้ำหอมในร้านยังติดเสื้อทิมอยู่  ทิมซื้อขนมบาเก็ตชิ้นใหญ่มาสามก้อน ส่วนใช้เงินใครจ่ายน่ะเหรอ ก็เงินเจสันนั่นแหละ  เจสันทำกระเป๋าเงินตกตอนอาลาวาท ทิมก็ฉวยโอกาสหยิบมาสิครับ รอไร ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

ขณะกำลังเดินออกจากร้าน ทิมกอดถุงกระดาษซองใหญ่ที่ห่อของชอบเจสันแน่นพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ในความสำเร็จครั้งนี้  แต่แล้วโดยไม่ทันตั้งตัว  ก็มีกลุ่มชายฉกรรจ์สามคนจับแขนทั้งสองของทิมไว้ อีกคนก็เอามือปิดปากทิมไม่ให้ร้องออกมา​ ก่อนที่พวกชายฉกรรจ์จะอุ้มทิมเข้าซอกตึกใกล้ๆ 

 

เมื่อทั้งสามเห็นว่าเข้ามาลึกพอที่จะไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกไปได้จึงปล่อยทิมลงกับพื้นสกปรกโดยมีชายสองคนล็อกทิมติดกับพื้น คนหนึ่งยึดแขนทั้งสองของทิม อีกคนเป็นชายร่างท้วมนั่งคร่อมทิมไว้ ส่วนอีกคนยืนเฝ้าต้นทาง  เธอเป็นโอเมก้าจริงๆด้วย  แฮ่ก แฮ่ก...   ชายร่างท้วมหอบหายใจแรงๆอย่างหื่นกระหายรดต้นคอขาวๆของทิมจนร่างเพรียวปิดตาหลบหน้าด้วยความขยักแขยง  ทิมแทบจะอ้วกเพราะกลิ่นเหม็นสาบจากชายเหล่านี้  เมื่อชายด้านบนเงยหน้าขึ้นทิมถุยน้ำลายใส่หน้าด้วยความรังเกียจ  ชายฉกรรจ์หัวเราะน่ากลัวก่อนออกหมัดชกหน้าทิมหน้าหัน

 

อั๊ก!   ทิมร้อง

 

ชายร่างท้วมบีบคอทิมอย่างแรง  สายตาคาดโทษทิมเต็มไปด้วยกามอารมณ์  ฤทธิ์เยอะนักนะ  หึ  ไม่อยากเชื่อว่ายังมีโอเมก้าน่ารักน่าทานแบบนี้เหลืออยู่ด้วย  ฉันไม่ได้มีอะไรกันกับโอเมก้ามานานแล้ว  ขอหน่อยนะ   ว่าเสร็จ ชายร่างท้วมเริ่มล้วงมือใต้เสื้อทิม สัมผัสลูบไล้ไปตามหน้าท้องขาวเนียนจนทิมไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป

 

ไอพวกบ้านี่!

 

ทิมดึงมือขวาตนเองอย่างแรงจนหลุดจากการจับกุม ก่อนจะใช้สันมือกระแทกคางชายร่างท้วมด้านบนอย่างแรงจนกัดลิ้นตัวเองเลือดออกท่วมปาก  ชายร่างท้วมล้มลงไปนอนร้องอวดครวญด้วยความเจ็บปวดแทบขาดใจ ชายที่จับแขนทิมอีกข้างยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาทีเมื่อครู่จนเผลอปล่อยมืออีกข้างออก  และอีกสองวิต่อมาเขาก็ไม่รู้สึกตัวอีกเพราะโดนสันหมัดเน้นๆของทิมพุ่งเข้ากลางดั้งจมูก น็อกด้วยหมัดเดียว 

 

เห้ย  อะไรวะ!!   ชายคนที่เฝ้าต้นทางร้องขึ้น

 

เห็นอย่างนี้ ทิม  เดรก  ก็ผ่านการฝึกจากกรมตำรวจแผนกสืบสวนสอบสวนพิเศษเชียวนะ ก็ได้รับการช่วยเหลือจากรุ่นพี่ในกรมตำรวจด้วยแหละ​  เพราะฉะนั้น  อย่าคิดดูถูกโอเมก้าทิมเด็ดขาด!

 

ชายคนที่สามหยิบท่อนไม้ขึ้นหมายทำร้ายทิม  แต่แล้ว เสียงในลำคอก็ขาดหาย  ร่างชายคนที่สามล้มลงต่อหน้าทิมกลายเป็นชายร่างใหญ่อีกคนยืนอยู่  ชายเบื้องหน้าเขาคือ เจสัน  ที่สีหน้าตอนนี้บ่งบอกไม่ถูกว่าโกรธขนาดไหน

 

เจสัน   ทิมหน้าซีดเผือกเพราะสีหน้าเจสันน่ากลัวจนสามารถฆ่าคนได้หากต้องการ

 

ดวงตาสีเขียวเข้มแสดงความเกรี้ยวกราดอย่างน่ากลัว...

 

เจสันเดิมข้ามชายคนที่สามมาจนถึงชายร่างท้วมที่ยังนอนร้องอวดครวญอยู่  เจสันก้มมองไม่พูดไม่จาก่อนเตะท้องชายร่างท้วมอย่างแรกจนร่างกระเด็น และแล้ว ชายร่างท้วมก็สลบตามกันไป  ทิมเห็นแบบนั้นยิ่งไม่กล้ามองหน้าเจสัน  แม้ตอนนี้ร่างสูงจะมาอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว  ... ฉันสั่งแกว่ายังไง

 

...   ทิมไม่พูด  ร่างเพรียวมองไปยังขนมปังบาแก็ตที่เละเทะบนพื้น

 

เจสันมองตามก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็ยังฉุนไม่หายอยู่ดี แกออกมาข้างนอกแค่ซื้อขนมปังงั้นเหรอ!

 

...ฉัน   ทิมพูดไม่ออกราวกับคำที่ทิมตั้งใจพูดให้เจสันหายโกรธถูกกลืนหายไปในลำคอ

 

ทำไมแค่พูดว่า ฉันซื้อให้นาย  มันยากนักนะ  เจ้าบ้าทิม!!

 

ทิมและเจสันยืนเงียบไปนาน นานจนทิมเริ่มเป็นกังวล  ทิมค่อยๆเงยหน้าสบตาเจสันที่ตอนนี้ในแววตายังคงมีเพลิงพิโรจลุกโชนอยู่  แต่มันเบาลงไปมากแล้ว  กลับเป็นเจสันเองที่หลบตาทิม  ร่างสูงหันหลัง  ... กลับกันเถอะ  

 

ทิมไม่ได้หูฝาด  เสียงของเจสันนุ่มลงจนน่าตกใจ  แต่ยังไม่ทันที่ทิมจะถามว่าเป็นอะไร เจสันก็เดินหนีนำไปก่อนแล้ว

 

 

 

 

 

ย้อนกลับไปเมื่อสามสิบวินาทีที่แล้ว

 

เจสันกำลังนั่งกุมขมับซบโต๊ะเพื่อสงบสติอารมณ์อยู่  ทันใดนั้นประตูห้องก็เปิดเสียงดัง   ท่านเจสัน!! ทีโมทีถูกจับไปแล้วขอรับ   ชายชราพรวดเข้ามา

 

ฮะ  อะไรนะ!!  

 

เขาไปซื้อขนมปังร้านตรงข้ามให้ท่า​  ตอนน่ะ----  ท่านเจสัน!!   ชายชรายังไม่ทันพูดจบ ร่างสูงก็รีบวิ่งสวนลงไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

ไอเจ้าเตี้ยทีโมธี  ใครบอกให้แกทำแบบนั้นเพื่อฉันกันวะ  อย่าทำให้ฉันเป็นห่วงแกสิเว้ย!!!

 

 

 


 

.......................................................................................................................................................................


ตอนที่สามแว้ว    
ไม่มีอะไรจะพูดมากเพราะเพิ่งปิดเทอมยังจัดตารางชีวิตไม่ค่อยทันเลยค่ะ55555



สำหรับตอนหน้า  จะแจกโมเมนต์เจสันทิมเยอะๆเลยนะคะ  เดเมี่ยนก็จะเริ่มมีชื่อออกมาแล้วเช่นกัน​  ตัวจริงยังไม่ออกหรอก​ ค่าตัวแพง555555555ในส่วนตอนหน้า เราจะอัพหลังจากนี้ไม่เกินหนึ่งสัปดาห์นะ ระบุวันที่แน่นอนไม่ได้ แต่จะไม่เกิน 7 วันแน่นอนค่ะ

ปล. เรื่องนี้เป็นแนวบู๊ล้างผลานด้วยนะ


ขอบคุณ​สำหรับคอมเม้นและกำลังใจนะคะ แค่มีคนมาอ่านก็ดีใจแย้ว อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #24 KiNOZE (@spy_gang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 22:42
    อยากตั้งชื่อตอนว่าขนมปังสื่อรักจังค่ะ 55555 โอ้ยย ซึนได้อีกเจย์ ซึนเข้าไปปปป หมั่นไส้จัง
    #24
    1
  2. #11 -TAMARINE- (@TamarineZKA) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:12
    ชอบตอนทิมบู๊มาก โอ้ยย55555 อารมณ์เหมือนอ่านในคอมมิคเลยค่ะ อิเจย์นี่ก็อารมณ์ร้อนเหลือเกิน แนะนำให้ไปเข้าวัดถือศีลแบบเดเมี่ยนนะคะ /โดนยิง 55555555555
    #11
    3
    • 8 พฤษภาคม 2561 / 22:59
      หนูทิมเราสวยและเก่งอยู่แล้วค่ะ​ 5555555
      ส่วนอิเจย์ปล่อยให้นางซึนต่อไป---
      #11-1
    • 8 พฤษภาคม 2561 / 23:38
      เราวางไว้พอดีเลยค่ะ ตอนหน้าคนซึนขี้โมโหจะโดนแกล้งกลับแบบไม่รู้ตัวเลยค่ะ 55555
      #11-3
  3. #10 mintpoor (@mintpoor) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 14:10
    สุ้ๆน้า~~
    กำลังสนุกเลย    ชอบมากๆๆ
    #10
    1