ข้ามภพไปเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 25,215 Views

  • 289 Comments

  • 1,382 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,814

    Overall
    25,215

ตอนที่ 11 : เก็บของย้ายที่อยู่และเรื่องบังเอิญ​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 386 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

       วันนี้ตรงกันเสาร์​ซึ่งเป็นวันหยุดทางมหา​ลัย​ให้นักศึกษาปี1บางคณะจัดการเก็บข้าวของเพื่อย้ายมาอยู่หอใน​
       ซึ่งพวกอิงฟ้าก็จัดการเก็บของมาอยู่เช่นกันพวกเขาทั้ง5ได้อยู่หอเดียวกันคือหอAแต่คนละชั้น​ หอจะแบ่งออกเป็นหอชาย3​คือABCส่วนหอหญิงจะแบ่งเป็น3หอเช่นกันคือDEFซึ่งอยู่ห่างจากหอชายพอสมควร
         พวกบอดี้การ์ด​ที่อยู่ห่างได้แต่มองเจ้านายทั้ง5ของพวกเขาเก็บของด้วยน้ำตาซึมที่ไม่สามารถจะเข้าไปช่วยเก็บของได้เพราะนายน้อยของพวกเขาอยากใช้ชีวิต​ธรรมดาอย่างคนทั่วไปอ้านายน้อยช่างน่านับถืออะไรอย่างนี้คิดแล้วก็พากันหยิบผ้าเช็ดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริงทันทีถ้าอิงฟ้าเห็นและรู้ความคิดของบอดี้การ์ด​คงกรอกตามองบนแล้วพูดว่าพวกนายช่วยกันรักษาหน้าคนจากเกาะคิวเลอร์​หน่อยเถอะแน่เลย
           ทางฝั่งอิงฟ้าและเพื่อนเมื่อเก็บของที่จำเป็น​แล้วก็พากันเดินทางไปมหาลัยทันที
เมื่อถึงหอในพวกเขาก็แยกกันไปจัดเก็บข้าวของดีหน่อยที่นายเอกและผองเพื่อนอยู่อีกหอซึ่งคนที่จะเข้ามาได้จะต้องมีคีย์การ์ด​ซึ่งเป็นหนึ่งในระบบความปลอดภัย​ที่บริษัท​ของอิงฟ้าทำขึ้นและได้รับการตอบรับเป็นอย่างมาก
       เมื่อเก็บของเสร็จอิงฟ้าว่าจะออกไปหาเบนจามินที่ห้องอยู่ชั้นเดียวกันแต่ของเขาอยู่ซ้ายมือห้องสุดท้ายเบนจามิ​น​ก็ขวาสุดห้องสุดท้ายเช่นเดียวกัน​
       เมื่อเปิดประตู​ห้อง​ออกมาห้องข้างๆเขาก็เปิดออกมาเช่นเดียวกันเมื่ออิงฟ้าหันไปมองเขาก็พบกับร่างสูงใหญ่เจ้าของดวงตาสีทองมีเสน่ห์​บนใบหน้ามักจะมีรอยยิ้ม​อ่อนโยนติดอยู่เสมอแต่กลับเป็นคนเลือด​เย็นนักขนาดมีสาวสวยมาสารภาพ​รักยังตอบปฎิเสธไปแบบตอกสะหน้าหงายเลยทีเดียวแถมไม่ชอบให้คนแตะต้อง​ตัวด้วย
     "อ้าวคุณอิงฟ้าพักอยู่นี้หรอครับบังเอินจังนะครับ"
      ไป๋หู่พูดขึ้นพร้อม​กับขยับตัวเข้าไปใกล้กับอิงฟ้าทันทีซึ่งมันใกล้จนใด้รับกลิ่นหอมอ่อนๆที่ติดตัวร่างสูงทำให้อิงฟ้าลมหายใจสะดุด​ไปพักนึ่งและก้าวถอยหลังตามความเคยชินของการระวังตัวทันที
        ไป๋หู๋เมื่อเห็นการตอบสนอง​ดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นมาทันทีเขาไม่คิดว่าอิงฟ้าจะมีปฎิกิริยา​รวดเร็ว​  เช่นนั้นถึงแม้เขาจะเข้ามาแบบไม่รีบมากก็เถอะ
ทางด้านอิงฟ้าเมื่อถอยหลังและตั้งหลักได้ก็ตอบกลับไปทันที
"ครับผมพักอยู่ห้องถัดจากคุณ​เป็นอะไรที่บังเอิ​ญมากเลยครับ".
"อืมแล้วจะออกไปไหนครับ" ไป๋หู่ถามขึ้นอีกครั้ง
"ว่าจะไปชวนเพื่อนไปกินข้าวครับ" อิงฟ้าพูด
     "บังเอิญ​จังพอดีเลยผมก็ว่าจะไปกินข้าวเหมือนไปด้วยกันดีไหมครับ" ไป๋หู่ถามขึ้นยิ้มๆ
    "ผมว่าไม่ดีกว่าครับยังไงผมขอตัวไปหาเพื่อนก่อนดีกว่านะครับ"
       อิงฟ้าพูดก่อนจะเดินออกไปอิงฟ้าคิดว่าตัวร้ายคนนี้อันตราย​ควรอยู่ให้ห่างจะดีกว่าแต่แล้วแขนของเขาก็โดนกระชากโดยที่ไม่ทันตั้งตัว​ทำให้ร่างของเขาลอยเข้าไปประทะกับร่างคนตัวใหญ่กว่าอย่างแรงจมูกชนเข้ากับหน้าอกอย่างจังทำให้อิงฟ้ายกมือขึ้นลูบจมูก​ตัวเองปอยๆและเผลอ​ส่งค้อนให้ไป๋หู่ไปทีหนึ่ง​
      ไป๋หู่มองแล้วนึกเอ็นดู​และหมั่น​เขี้ยวเขายกมือขึ้น​มาช่วยลูบที่จมูกเชิดรั่นตรงหน้าเบาๆอีกมือก็โอบเอวของของอิงฟ้าอยู่ทำให้ตอนนี้พวกเขาใกล้ชิดกันมากกว่าคราวทีแล้ว
      "พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจเจ็บมากหรือป่าวคะ" ไป๋หู่พูดขึ้นมา
     "มาลองดูเองไหมละจะได้รู้ว่าเจ็บไหม" ว่าแล้วอิงฟ้าก็ได้ฟาดมือลงไปที่หน้าอกไป๋หู๋อย่างลืมตัว
เมื่อรู้สึก​ตัวก็หน้าซีดทันทีแต่แล้วอิงฟ้าก็เริ่มสังเกตเห็นแขนแกร่งที่โอบรอบเองเขาอยู่
     "คุณควรปล่อยมือจากเอวผมได้แล้ว"อิงฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงเหวี่ยง​ๆ
     "พี่กลัวว่าอิงฟ้าจะล้มต่างหากละถึงได้โอบเอาไว้" ไป๋หู๋ว่าแล้วก็แกล้งกระชับโดนไป๋หูอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มพราวระยับ
    ขณะอิงฟ้ากำลังจะตอบโต้ก็ได้มีเสียงเรียกจากทางด้านหลังเมื่อหันไปมองก็พบกับเพื่อนของเขาและเพื่อนของไป๋หู่อยู่กันครบเลยอ้าช่างเป็นอะไรที่บังเอินจริงๆที่พวกเขามาพร้อมหน้ากัน
" ฟ้าทีรอสหิวจังไปกินข้าวกันเถอะ"
         ทีรอสว่าแล้วก็เดินไปแยกอิงฟ้าออกจากไป๋หู่อย่างเนียนๆทันทีพร้อมกับส่งสายตาท้าทายไปให้ไป๋หู๋ที่จ้องเขม่งมา
    อิงฟ้า​เมื่อใด้รับอิสระพอได้ยินคำว่ากินข้าวก็เริ่มหิวขึ้นมาทันทีทำให้ลืมเรื่องที่ไป๋หู่กอดเขาไปสนิท
     " งั้นไปเรากินข้าวกันเถอะส่วนพวกรุ่นพี่พวกผมไปก่อนนะครับ"
       อิงฟ้าพูดและรีบชิ่งออกมาทันทีเมื่อเริ่มรู้สึกถึงสายตาเย็นๆที่กำลังส่งมา
ส่งสัยไป๋หู่พ่อตัวร้ายคงเป็นโรคไบโพล่าชะแล้วเดียวอารมณ์​ดีเดียวก็นิ่งเดี๋ยว​ก็อารมณ์​ร้ายอิงฟ้าคิดขณะเดินออกมาจากหอเพื่อหาอะไรกินกับเพื่อนของเขา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 386 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #244 master30944 (@master30944) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 21:32
    อยากให้เรียบเรียงคำให้ดูอ่านง่ายกว่านี้ค่ะ มีคำผิดด้วยค่ะ จัดหน้าให้อ่านง่ายกว่านนี้ค่ะ ใช้ภาษาที่ทางการเพิ่มขึ้นนิดหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ สู้ๆนะคะ
    #244
    0
  2. วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:09
    มีพี่มีคะ อร้ายยยเขิน
    #231
    0
  3. #216 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 13:55
    อู้ววคุณไป๋ พูดแบบนี้ เขินอะ
    #216
    0
  4. #192 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 23:59
    เขินคำว่าพี่กับคะของคุณตัวร้าย
    #192
    0
  5. #131 เกตุ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 15:46

    เฮยหลง คู่กับ นายหัวเขียวไข่ไหม ใครกันนนนน ส่วนคุณนายเอก ประตูอยู่ทางนั้นค่ะ

    #131
    0
  6. #48 gofo (@gofo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:16
    บังเอิญ ไม่น่าจะใช่บังเอินหรือเปล่าเธอ
    #48
    0
  7. #35 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:54
    เขาเรียกว่าโรคหึงย่ะอิงอิง
    #35
    0
  8. #30 19769 (@19769) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 21:26
    เราคิดไปเองหรือป่าวว่าหลังจากที่ข่าวออกว่าพี่ตูเป็นโรคใบโพลา แล้วเวลาอ่านนิยายที่ไรเราจะเห็นมันบ่อยมาก....???? หรือเราคิดไปเอง????
    #30
    1
    • #30-1 19769 (@19769) (จากตอนที่ 11)
      21 มีนาคม 2562 / 21:27
      พี่ตูน ไบโพลา
      #30-1
  9. #20 kam2001 (@kam2001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 16:23
    โถ่บังเอิ้ญ เอิญ
    #20
    0
  10. #19 LovemySelf (@KASEYUKI_11) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 16:15
    บังเอิน - บังเอิญ*
    #19
    0