คัดลอกลิงก์เเล้ว
[S.song Fic Reborn][KHR]Last time to see you.[BM][B59] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
- - * * * * inky
i.zenith

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 ก.ค. 52 / 17:29

บันทึกเป็น Favorite


Title : Last time to see you.

Auther : mammonmiracle

Pairing : Bell x Mammon [[ BM ]]

Rate : PG??

Note : รักได้รักไปแล้วของโฟร์มดนี่ชอบมากๆเลย เลยเอามาจิ้นเล็กๆ=w= หุหุๆ ไม่หนุกไม่เป็นไรนะคะ วิจารณ์ตามสบาย ชอบอ่านคำวิจารณ์เล็กๆ =w=

Ps. จิ้นเป็นภาพเลยเถอะ                                                                               

 

 

วายุผู้ร่าเริง….

 

 

วายุที่แข็งแกร่ง….

 

 

วายุที่ไม่อ่อนแอ….เหมือนหมอก

 

 

หมอกที่อ่อนแอน่ะ….

 

 

คงเคียงข้างวายุไม่ได้สินะ…..

 

 

คงไม่มีทางที่จะได้สัมผัส หรือมอง…..

 

 

สินะ

 

 

ร่างเล็กพึมพำกับตัวเองเบาๆ ร่างเด็กน้อยผู้เป็นทารกต้องสาปนั้นไม่เหลือเค้าเดิม ไม่ใช่เด็กน้อยตัวเล็กๆ ที่วายุคอยกอดเหมือนตุ๊กตาเสมออีกแล้ว สิบปีผ่านมานี้ เด็กน้อยได้เติบโต กลายเป็นร่างหวานบาง แต่ยังคงความงกไม่เปลี่ยนแปลง  นัยน์ตากลมโตในเสื้อฮู้ดนั้นจ้องมองวายุ ซึ่งกำลังโทรศัพท์คุยกับคนรักอย่างออกรส โดยปลายสายนั้นไม่ใช่ใคร นอกจากผู้พิทักษ์วายุของวองโกเล่อย่างไดนาไมต์  คนบ้ามีดยังคงคุยโทรศัพท์ต่อไปอย่างเสียงดัง คำพูดแต่ละคำทำให้ร่างที่หลบอยู่หน้าประตูต้องข่มตาลงอย่างเจ็บปวด

 

 

ไดนาไมต์~ เจ้าชายรักไดนาไมต์นา ฝันดี ชิชิชิ….”

 

 

ว่าแล้วเจ้าชายโรคจิตก็กดวางสาย พลันสะดุ้ง เมื่อเห็นคนวัยสิบขวบจ้องมองอยู่ ถึงแม้จะไม่เห็นดวงตา แต่เขาก็รู้ว่าคนร่างบางนี้จ้องมองเขาและฟังอยู่ตลอด ทำให้คนเป็นเจ้าชายหัวเราะพร้อมยิ้มแหยๆเล็กน้อย

 

 

เอ่อ มาม่อนมาตั้งแต่เมื่อไหร่อ่า~ ชิชิชิ

 

 

คำถามแสนจะเพอร์เฟ็กต์นั้นทำให้คนที่เสหน้าไปทางอื่นตวัดสายตามามองอย่างรวดเร็วแล้วตอบคำถามเบาๆ

 

 

ตั้งแต่นายโทรไปหาหวานใจนาย

 

 

เด็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ชนิดที่เรียบสนิทจนเบลรู้สึกเสียวสันหลังวูบวาบแบบแปลกๆพิกล ให้ความรู้สึกว่าคนร่างเล็กข้างหน้ากำลังคิดอะไรสยองๆอยู่

 

 

มาม่อน อย่าเพิ่งโกรธดิ~ เจ้าชายขอโทษ ที่นัดมาแต่ดันไม่ว่าง ชิชิชิ~ ”

 

 

ราชนิกูลหนุ่มเอ่ยขอโทษอย่างร้อนรน เพราะขืนคนตรงหน้าโกรธล่ะก็ เขาไม่รอดแบบชัวร์ๆเลยร้อยภเปอร์เซ็นต์!!

 

 

3 เท่าของงานระดับ S ก็พอ

 

 

มาม่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟาในห้องรับแขกแทน แต่ไอ้จำนวนเงินที่เจ้าตัวแกพูดมาน่ะสิ เล่นเอาอีกคนเหงื่อตกแบบคาดไม่ถึง ใครจะไปรู้ล่ะ ว่าจะคิดได้แพงขนาดนี้

 

 

น่า มาม่อนเข้าเรื่องเถอะ~”

 

 

ราชนิกูลหนุ่มง้อคนตรงข้ามอย่างเด็กๆ ทำให้มาม่อนส่ายหน้าเอือมๆเล็กน้อยอย่างระอาใจ

 

 

ไม่ ถ้านายยังไม่จ่าย

 

 

ปากสีโอรสตอบกลับอย่างเฉยชาเช่นเดิม ทำให้เบลทำปากเบะเล็กน้อย ดวงตาของคนตัวเล็กในฮู้ดเหลือบมองร่างสูงตลอดเวลา นัยน์ตานั้นแฝงความในใจบางอย่างไว้ลึกๆ

 

 

เออๆ กลับไปไป๊~ เป็นเด็กเป็นเล็กห้ามนอนดึก~ ชิชิชิ~”

 

 

เบลว่าอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเขียนเช็คใบหนึ่งแล้วยื่นให้ก่อนจะโบกมือไล่ไป ทำให้เด็กน้อยหน้ามุ่ยเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปอย่างโดยดี

 

 

นายเห็นชั้นเป็นอะไรนะ เบล…”

 

 

 

 

ในงานเลี้ยงฉลองวาเรีย

 

 

ยินดีด้วยนะครับท่านแซนซัส

 

 

เสียงอวยพรมากมายรอบๆตัวของแซนซัส โดยมีหัวหน้าแฟมมิลี่หลายๆคนมากล่าวอวยพร เหล่าบุคคลมากมายภายในงาน เบลกระริกกระรี้เหมือนดีใจเหมือนวองโกเล่เดินเข้ามาภายในงาน มาม่อนมองภาพนั้นอย่างน้อยใจเล็กน้อย ก่อนที่จะได้ยินคนข้างตัวพูดขึ้น

 

 

มาม่อนว่าคนนั้นหน้าตาดีม้า~ เจ้าชายว่ามาม่อนน่าจะหาแฟนดูนา~ดูเครียดๆ ชิชิชิ~ ”

 

 

มาม่อนเงียบสนิทโดยไม่ตอบโต้ใดๆ เสียงเพลงหนึ่งบนเวทีในงานก็ดังขึ้น เขาได้แต่หลับตาสนิทอย่างเจ็บในใจ กับฟังเพลงที่บรรเลง

 

 

ใครบอกเธอว่าฉันไม่ยอม เปิดตัวเองให้ใครเข้ามา
นั่งจมอยู่กับน้ำตาเหมือนคนขี้แพ้

ใครบอกเธอ ว่าฉันไม่ลองให้ใครๆเข้ามาดูแล
จากวันที่เธอไม่แคร์ และลืมฉันไป

 

 

อะ นั่น เจ้าชายว่าคนนั้นน่าจะเหมาะกับมาม่อนนา~ ชิชิชิ

 

 

เมื่อไม่รัก ไม่ต้องหวังดี อย่ามาสอนฉันทีได้ไหม

 

 

อ่า นั่น เจ้าชายคิดว่ามาม่อนน่าจะชอบคนนั้นนะ ชิชิชิ

 

 

ไม่ต้องสั่งฉัน ให้ไปรักใคร
เธอรู้อะไรแค่ไหน กับคำว่าทรมาน

 

 

ผลั่ก!!!

 

 

สิ้นเสียงเพลงนั้น มาม่อนผลักร่างสูงข้างๆตัวกระเด็น  จนคนในงานหันมามองมากมายด้วยความตกใจ ร่างเล็กบางมีน้ำตาอาบเต็มแก้ม ตาคู่โตที่เรียบเฉยฉายแววความเสียใจภายในตา น้ำตาที่คลออยู่นั้นทำให้คนถูกผลักงุนงง

 

 

ฉันเกลียดนาย!!! ”

 

 

เสียงเล็กใสๆตะโกนใส่ดังลั่นจนทุกคนในงานหันมามอง ไม่เว้นแต่แซนซัสและฮิบาริ โดยมีโกคุเทระโผลมากอดเบลเอาไว้ ทุกอย่างเงียบกริบ มีเพียงเสียงสะอื้นเล็กน้อยจากร่างบาง และเสียงดนตรีที่ยังบรรเลงไม่จบ

 

 

ถ้าเปลี่ยนใจไปรักใครได้ฉันรักไปแล้ว
สักคนที่มีแค่ฉันไม่หลอกให้รักให้รอ แล้วก็ทิ้งกัน
สั่งใจให้ลืมเธอได้คงลืมทำไปแล้ว
ไม่ต้องเจ็บให้เสียน้ำตา ทนเจ็บทุกวันทุกวัน
แค่ว่าฉันไม่เก่งอย่างเธอ

 

 

ร่างเล็กวิ่งฝ่าฝูงชนในห้องออกไป โดยวิ่งผ่านมุคุโร่ที่กอดรั้งร่างเล็กเอาไว้ แต่เมื่อร่างบางหันมามอง มุคุโร่ก็ตกใจ แววตาที่เขาไม่เคยเห็นจากร่างตรงหน้า ก่อนจะโดนสะบัดแล้ววิ่งออกไป

 

 

ปัง!!

 

 

มุคุโร่ได้แต่มองมือที่จับมาม่อนไว้ก่อนหน้านี้อย่างตกใจไม่หาย แววตาเคียดแค้นของร่างเมื่อกี้ยังทำให้เขาตะลึง แววตาที่ฉายความริษยา ความเสียใจ ความแค้นและอื่นๆอีกมากมายทำให้เขารู้สึกกลัวกับสายตานั้น ก่อนจะหันไปทางเบลซึ่งกุมหัวที่โนของตัวเองเบาๆ โดยมีโกคุเทระคอยพยุงเอาไว้  ใบหน้าของแต่ละคนดูงุนงง แต่ไม่วายยังมีการแอบหวานนิดๆก่อนที่เบลกับโกคุเทระจะวิ่งตามร่างเล็กออกนอกประตูไป

 

 

มาม่อน!!!”

 

 

เสียงตะโกนเรียกหาดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนถึงบนยอดของประสาทวาเรีย เมื่อขึ้นมาถึง ก็พบร่างเพรียวบางยืนอยู่บนราวกั้น ความสูงประมาณ15ชั้น หากตกไปศพคงไม่มีวันดูดี ใบหน้าเอื้อนนั้น แสดงความเสียใจมากๆอยู่บนใบหน้า โกคุเทระกับเบลพยายามร้องห้ามไม่ให้ร่างตรงหน้าตัดสินใจโดดลงไป

 

 

อย่าเลยน่ามาม่อน!!”

 

 

แกอย่าทำให้คนอื่นลำบากเซ่!!”

 

 

ประโยคที่สอง ของคนผมเงินทำให้ร่างเล็กเบิกตากว้าง ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นเบาๆ

 

 

ชั้นคงจะทำให้นายลำบากมากสินะเบล..”

 

 

ประโยคที่ดูไร้เยื่อใยทำเอาคนฟังใจหายเล็กน้อยก่อนที่เพลงจะคลอต่อขึ้นเบาๆ ปากรูปกระจับร้องคลอตามเพลงเบาๆ ความหมายของเพลงทำเอาเบิกตากว้าง อย่างตกใจ

 

 

เจ็บที่ฉันยังคิดถึงเธอ ก็ไม่ใช่เพราะฉันอ่อนแอ
แต่เกินจะลืมแม้จะลืมรักแท้ไม่ได้หรอกนะ
คนอย่างเธอไม่เคยรักจริง
อยากจะทิ้งก็คงไม่นาน
อย่ามองว่าใจของฉัน จะง่ายเหมือนเธอ

 

นาย…”

 

 

เมื่อไม่รัก ไม่ต้องหวังดี อย่ามาสอนฉันทีได้ไหม
ไม่ต้องสั่งฉัน ให้ไปรักใคร
เธอรู้อะไรแค่ไหน กับคำว่าทรมาน

 

 

มาม่อน นี่แก!!”

 

 

เสียงห้ามนั้นดังไม่หยุดแต่ร่างบางก็ยังไม่หยุดร้อง

 

 

ถ้าเปลี่ยนใจไปรักใครได้ฉันรักไปแล้ว
สักคนที่มีให้ฉัน ไม่หลอกให้รัก ให้รอ แล้วก็ทิ้งกัน
สั่งใจให้ลืมเธอได้คงลืมไปแล้ว
ไม่ต้องเจ็บให้เสียน้ำตา ทนเจ็บทุกวัน ทุกวัน
แค่ว่าฉันไม่เก่งอย่างเธอ

 

 

ฉัน..จะไม่ทำให้นายลำบากอีกแล้วนะ..เบล

 

 

ร่างเล็กกระซิบข้างหูร่างสูงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะฉีกยิ้มบางๆ น้ำตาไหลลงมาเป็นสาย ก่อนที่ร่างเล็กๆนั้นจะทิ้งตัวลงไป

 

 

ไม่!!!!!มาม่อน!!!!!”

 

 

ถ้าเปลี่ยนใจไปรักใครได้ฉันรักไปแล้ว
สักคนที่มีให้ฉัน ไม่หลอกให้รัก ให้รอ แล้วก็ทิ้งกัน
สั่งใจให้ลืมเธอได้คงลืมไปแล้ว
ไม่ต้องเจ็บให้เสียน้ำตา ทนเจ็บทุกวัน ทุกวัน
แค่ว่าฉันไม่เก่งอย่างเธอ

 

 

ไม่!!!!!!!!”

 

 

 

 

แชะ!!

 

 

ขอถามหน่อยนะคะ!!!”

 

 

ขอสัมภาษ(เขียนไงง่ะ)หน่อยค่า!!”

 

 

ขอดิฉันถามก่อน!!”

 

 

เสียงนักข่าวเหล่าบรรดานักข่าวออเต็มปราสาทในชุดดำ ท่ามกลางความเสียใจของผู้คนมากมาย จนเสียงต่างๆค่อยๆเบาลง เมื่อหัวหน้าวองโกเล่และเหล่าผู้พิทักษ์มาถึง

 

 

เชิญครับ ท่านรุ่นที่สิบ

 

 

เหล่าบรรดานักข่าวหลบทางให้มากมายฝ่าเป็นทางให้แก่บรรดาวองโกเล่ก่อนที่เหล่าผู้มาเยือนจะเดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผย หล่าวาเรียทุกคนต่างอยู่ในชุดขาวดำ โดยโลงศพก็เป็นสีดำเช่นกัน ร่างที่หลับตาสนิทภายในโลงยังมีคราบน้ำตาติดไม่หาย ร่างที่เลือดโชกโดยทุกอย่างดูไม่ได้เลยยกเว้นส่วนหัวนั้นดูน่ากลัวเล็กๆ ศพนั้นหลับตาสนิทก่อนที่จะถูกปิดฝาโลงศพลง โดยมีเบลและสควอโล่ยกลงศพเข้าสู่เตาเผาโลง

 

 

ลาก่อนนะ มาม่อน

 

 

เบลเอ่ยเบาๆกับตัวเอง ก่อนที่จะจุดไฟเผา ทุกคนต่างหลับตาลงอย่างภาวนา ขอให้ร่างนั้นไม่ต้องพบความเจ็บปวดอีก โดยหารู้ไม่ว่ามีร่างโปร่งแสงนั่งอยู่บนเตาเผา ร่างนั้นยิ้มให้เบลอย่างแผ่วเบาก่อนจะก้มหัวให้ทุกๆคนประมาณขอบคุณ โดยวินาทีนั้น เลวี่ที่เป็นช่างกล้องก็ได้ถ่ายพอดีก่อนที่ร่างโปร่งแสงนั้นจะหายไป

 

 

เฮ้ย!!!”

 

 

เลวี่ร้องอุทานอย่างตกใจจนทุกคนหันมามอง สึนะจึงถามขึ้นมา

 

 

มีอะไรหรอ?

 

 

ดูนี่สิ!!”

 

 

เลวี่ยังร้องอย่างตกใจ โดยเหล่าวาเรียและวองโกเล่รีบปรี่เข้ามาดูภาพจากกล้องโพลารอยด์ โดยรูปนั้นทำให้หลายๆคนต้องตกใจ คือเด็กน้อยที่เสียชีวิตนั่งอยู่บนเตาเผาโลงซึ่ง กำลังยิ้มบางๆให้พวกเขาอย่างขอบคุณ

 

 

มาม่อน..”

 

 

โชคดีนะ..”

 

 

ถ้าเปลี่ยนใจไปรักใครได้ฉันรักไปแล้ว
สักคนที่มีให้ฉัน ไม่หลอกให้รัก ให้รอ แล้วก็ทิ้งกัน
สั่งใจให้ลืมเธอได้คงลืมทำไปแล้ว
ไม่ต้องเจ็บให้เสียน้ำตา ทนเจ็บทุกวันทุกวัน
แค่ว่าฉันไม่เก่งอย่างเธอ

 

 

ลาก่อน.. เบล

 

 

 

จบฟิคแล้วนา~

 

สนุกมั้ย? + +

 

ถ้าสนุกขอเสียงกรี๊ดหน่อยเด่ + + แต่ถ้าผู้จายอย่ากรี๊ดนะ =0=;; สยอง

 

ลาล่ะนา!

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ l3lack--$ugar จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

58 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 เมษายน 2558 / 22:39
    อ่านแล้วอินมาก แบบ เข้าใจความรู้สึกของมาม่อน ทั้งความริษยา ความเสียใจ ความแค้น มันมาจุกที่อกเลยอ่ะ สงสารมาม่อนมาก เพราะเป็นความรู้สึกเดียวกับที่เราเคยเจอ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 เมษายน 2558 / 22:48
    #58
    0
  2. วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 18:34
    เศร้าจังค่ะไรท์เตอร์
    #57
    0
  3. วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 23:00
    เศร้าอ่าา
    #56
    0
  4. #55 Alear Minoru
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 22:53
    เศร้าเกินนนนนน เกียบร้องไห้

    เริ่มรู้สึกเกลียดเบลกับโกคุเล็กน้อย-ปานปลาง//meโดนแฟนๆโกคุกับเบลเตะอัด

    #55
    0
  5. นั่งอ่านแล้ว เกือบร้องเลยอ่ะ
    สงสารมาม่อนอ่ะ เบลก็ใจร้าย แต่ก็สงสารเบลนะ
    #54
    0
  6. วันที่ 25 เมษายน 2555 / 20:39
     โคตรเศร้าเลยอะ TTTT ^ TTTT
    #53
    0
  7. #52 bluebell
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 22:32
    เศร้าเกินไปแล้วค่าาาา TTOTT
    #52
    0
  8. วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 19:17
      T[]T  เเงงมาม่อน
    #51
    0
  9. วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 17:22
    เศร้าเหมือนฟิค801859เลย 

    เข้าใจเลยเจ็บโคตร
    #50
    0
  10. วันที่ 21 พฤษภาคม 2554 / 01:36

    กรี๊ด ซึ้งTT^TT
    สงสารมาม่อน ฮือ...

    #49
    0
  11. วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 18:02
    ซึ้งมากสงสารมาม่อน
    #48
    0
  12. วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 18:17

    ง่าา มาม่อนของเก๊าา T^T

    ฮือออออออออออ !  T T;;;< อินเกิ๊น

    #47
    0
  13. วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 13:51
    ฮือออออออออ สงสานมาม่อน TT^TT
    #46
    0
  14. วันที่ 24 ธันวาคม 2553 / 18:43
    น้ำตาร่วงเลย สงสารมาม่อนอ่ะ.....
    #45
    0
  15. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 / 19:54

    เกลียดเบลกับโกคุอ่ะ
    ทำมาม่อนของเค้าตาย

    #44
    0
  16. วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 09:23
    สงสารมาม่อนจัง
    #43
    0
  17. วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 23:43
    แล้วทำไมต้องแต่งให้มาม่อนตายด้วยละTOT
    #42
    0
  18. วันที่ 25 เมษายน 2553 / 18:28
    น้ำตาล่วงเลย
    #41
    0
  19. #40 ice
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 09:46
    แงๆ



    เศร้าจริงๆเลยอ่า
    #40
    0
  20. วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 20:56

    น้ำตาเเทบร่วง
    แต่งเก่งจัง

    #39
    0
  21. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 11:26
    ซึ้งค่ะ
    #38
    0
  22. #37 กระแต
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:07
    เศร้า



    ซึ้ง



    กินใจ



    น้ำตาจะไหลค่ะ
    #37
    0
  23. วันที่ 16 มกราคม 2553 / 21:02

    :) ซึ้งดีจังค่ะ

    แต่ง 1859 ให้หน่อยได้ไหมค่ะ

    อยากอ่านคู่หายากน่ะ ^_____________^

    น่าไรเตอร์

    #36
    0
  24. วันที่ 30 ธันวาคม 2552 / 22:52
    เฮ้!!!! มาม่อน! ทำไมมาม่อนเป็นอย่างนี้ล่ะ TT^TT
    มาม่อน มาม่อน มาม่อนอ่ะ!!!
    เค้าเป็นมาม่อนนะ เค้ายังไม่อยากตาย~~~~ TT^TT

    PS. บ้าไปละนิ อ่านแล้วหนุกมาก สงสารมาม่อนนะ -^-
    #35
    0
  25. วันที่ 29 ธันวาคม 2552 / 14:54
    สงสารมาม่อนจัง~  T^T
    #34
    0