(Fic Gintama) My love รักวุ่นวายของเจ้าชายดาว S

ตอนที่ 25 : บทที่ 10 อย่าแช่น้ำร้อนเกิน 20 นาที เดี๋ยวผิวจะแห้งเอาได้ (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    5 เม.ย. 58



 

                ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ทุกคนยังอยู่บนรถไฟ หลังจากทะเลาะกับโอคิตะมาตลอดทางคางุระก็เริ่มเหนื่อย ทั้งยังรู้สึกอ่อนเพลียและง่วงนอนมาก เมื่อคืนนี้เธอตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวกับทุกคนมากจนนอนไม่หลับ นอนพลิกตัวไปมาหลายรอบก็ยังไม่ข่มตานอนไม่ลงจึงลุกขึ้นมานั่งจัดกระเป๋าตั้งแต่เมื่อคืน กว่าจะได้นอนก็เกือบสว่างเข้าไปแล้ว แถมเมื่อเช้ายังโดนปลุกตั้งแต่เช้าอีก

                เปลือกตาเริ่มหนักอึ้งลืมแทบไม่ขึ้น จนผล็อยหลับในท่านั่งทั้งอย่างนั้น ศีรษะน้อยโงนเงนไปมา คนที่เฝ้ามองอยู่นานอย่างโอคิตะทนไม่ไหว เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกรำคาญตาจึงผลักศีรษะของเธอให้นอนซบไหล่ของเขาเบาๆ กลัวว่าตัวเองจะปลุกเธอให้ตื่น

                “หึๆ เห็นอย่างนี้แต่ก็เป็นคนอ่อนโยนเหมือนกันนะพ่อหนุ่ม” แม้ใบหน้าของโอคิตะจะเคร่งขรึม ทว่าใบหูกลับเปลี่ยนเป็นสีแดง

                “คุณตาเข้าใจผิดแล้ว คนอย่างผมจะเป็นคนอ่อนโยนไปได้ยังไง”

                “หลอกใครก็หลอกได้แต่หลอกหัวใจตัวเองไม่ได้หรอกนะ เธอคงไม่รู้ตัวว่าสายตาที่เธอมองแม่หนูคนนี้มันอ่อนโยนแค่ไหน”

                “สายตาของคุณตาต่างหากที่มีปัญหา”

                “ฮ่าๆๆ ถ้าเธอคิดอย่างนั้นฉันก็ไม่ว่า ตัวฉันเองก็เคยเป็นเหมือนเธอมาก่อน ฉันพอเข้าใจความรู้สึกของเธอ กับคนที่เกลียดขี้หน้ากันจนอยากจะฆ่ากันทุกครั้งที่เจอกัน จู่ๆจะให้ทำใจยอมรับว่าเราตกหลุมรักเขามันก็เป็นเรื่องที่ยากจริงๆนั่นแหละ ที่สำคัญคือรู้สึกเสียฟอร์มเพราะดันพลาดท่าไปรักเขาก่อนนี่สิ สำหรับผู้ชายอย่างเราๆแล้วศักดิ์ศรีสำคัญที่สุด แต่เธอรู้มั้ยว่ามีบางสิ่งที่ทำให้ผู้ชายทิ้งศักดิ์ศรีไปได้ หรือแม้แต่ชีวิตก็ตาม”

                เขาเผลอคิดตามคำพูดของคุณตา สิ่งที่ว่านั่นมันอะไรกัน ไม่มีหรอก ไม่มีอะไรที่ทำให้คนอย่างเขายอมลดตัวเอาสิ่งนั้นมากกว่าศักดิ์ศรีหรือชีวิตของตัวเอง เขาก็คือเขา ไม่เคยไม่ใส่ใจหรือสนใจความรู้สึกของใครทั้งนั้น

                ริมฝีปากหนาของคุณตาฉีกยิ้มกว้าง “สิ่งนั้นก็คือความรัก วงเล็บความรักนะไม่ใช่คนรัก ความรักสามารถเปลี่ยนปีศาจร้ายให้กลายเป็นเทพบุตร เปลี่ยนเทวดาให้เป็นซาตาน ความรักที่แท้จริงไม่จำเป็นต้องได้มาครอบครอง บางคนแค่ได้รัก แค่ได้มอง ได้อยู่ข้างๆคนที่รักก็ทำให้มีความสุขแล้ว”

                อะไรกัน! คุณตาคนนี้ต้องการสื่ออะไรกับเขา จะสอนปรัชญาความรักให้เขาหรือไง เรื่องไร้สาระแบบนั้นเขาไม่เห็นสนใจ คนอย่างเขาถึงไม่มีความรักก็มีชีวิตอยู่ได้ แล้วถ้าเขามีความรักจริงๆอย่างที่คุณตาบอก เขาไม่มีวันยอมปล่อยผู้หญิงของเขาไปหรอก ไม่จำเป็นต้องครอบครองงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เขาไม่แค่ครอบครอง แต่เขาจะจองจำ กักขังให้คนรักอยู่กับเขาตลอดไป

                ว่าไงนะ! บอกว่าเขาเป็นคนที่เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจเหรอ เรื่องนั้นไม่ปฏิเสธ ก็เขาเป็นคนซาดิสม์ที่เห็นแก่ตัวจริงๆ ผู้หญิงที่คิดจะเป็นคนรักของเขาน่ะจงทำใจยอมรับซะ ตั้งแต่วินาทีที่เป็นของของเขาแล้วไม่มีสิทธิ์ไปจากเขา ไม่มีสิทธิ์นอกใจ แม้แต่คิดก็ไม่ได้

                “กำลังเถียงฉันอยู่ในใจสินะพ่อหนุ่ม”

                “ไม่ใช่!” รู้ได้ยังไงกัน คุณตาคนนี้ต้องมีพลังจิตแน่ๆ

                “ฮ่าๆๆๆ เอาเถอะ ตอนนี้เธออาจไม่เชื่อที่ฉันพูด แต่อีกไม่นานเธอจะรู้เอง ฉันอยากบอกอะไรเธอไว้สักอย่าง ถ้าเธอยอมรับได้เมื่อไหร่ว่าตกหลุมรักแม่หนูคนนี้ วันนั้นจะเป็นวันที่เธอมีความสุขมาก เหมือนกับฉันที่กล้ายอมรับว่าตัวเองรักยายแก่นี่ไงล่ะ”

                “ผมไม่ได้รักยัยหมวยนี่ซักหน่อย คุณตาอย่าพูดเรื่องชวนคลื่นไส้จะได้มั้ยครับ” รู้สึกว่าไหล่เปียกๆยังไงชอบกล พอเหลือบมาดูก็พบว่าคางุระนอนน้ำลายไหลเปื้อนเสื้อตัวเอง

                “ยัยหมวย! ตื่นเดี๋ยวนี้นะเฟ้ย!” คนตัวโตกระโกนใส่หูร่างเล็กซึ่งกำลังหลับสบาย

                คางุระสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เธอรีบหันไปมองตามต้นเสียงที่เป็นตัวรบกวนเวลานอน เพราะหันหน้าไปกะทันหันทำให้โอคิตะไม่ทันตั้งตัว ไม่ทันขยับใบหน้าออกห่าง ริมฝีปากบางสีระเรื่อจึงสัมผัสกับแก้มสากของเขาโดยบังเอิญ ดวงตาสีฟ้าแวววับราวกับลูกแก้วเบิกกว้างด้วยความตกใจ รีบผลักเขาออก

                เพียะ!

                ทันทีที่ตั้งสติได้ก็เผลอตวัดฝ่ามือเล็กไปตบหน้าโอคิตะเต็มแรงจนเจ็บมือ รอยแดงเป็นรูปนิ้วมือห้านิ้วปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา สายตาที่จ้องมองมายังเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

                โป๊ก!

                “โอ๊ย! มันเจ็บนะอาตี๋ซาดิสม์” มือเรียวลูบหัวตัวเองบริเวณที่ถูกคนตรงหน้าเขกเมื่อครู่

                “ฉันสิสมควรเป็นคนบ่น เธอทำฉันเจ็บแสบยิ่งกว่าซะอีก โดนแค่นี้อย่ามาบ่นได้มั้ย” โอคิตะลูบแก้มข้างที่ถูกตบเมื่อกี้ หน้าชาเลยแฮะ “อุตส่าห์ให้ยืมไหล่ซบนอน แต่ฉันกลับทั้งโดนตบ ทั้งโดนหอมแก้ม คิดยังไงฉันก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบ”

                “กะ...ก็ใครใช้ให้ลื้อยื่นหน้ามาใกล้อั๊วขนาดนั้นล่ะน่อ ทั้งหมดมันความผิดลื้อนั่นแหละ แล้วอั๊วไปซบไหล่ลื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่ามามั่ว!

                “ตั้งแต่เมื่อไหร่งั้นเหรอ” ว่าแล้วก็ชี้มาที่ไหล่ซึ่งเปียกชุ่มเพราะน้ำลายของเธอ “นี่ไงหลักฐาน ซบเฉยๆไม่พอยังมาถ่มน้ำลายใส่เสื้อผู้มีพระคุณอีก เธอจะชดใช้ยังไงหา!

                “อั๊วไม่ได้ถ่มน้ำลายใส่ซักหน่อยน่อ! แค่นอนน้ำลายไหลเท่านั้นเอง แค่เสื้อเปื้อนมันจะอะไรนักหนา เดี๋ยวอั๊วเอาไปซักให้ก็ได้”

                “งั้นก็ดี” ร่างสูงผลุดลุกขึ้น มือเรียวยาวเลิกชายเสื้อตัวเองเพื่อจะถอดเสื้อ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องแข็งแกร่ง เรียกความสนใจจากสาวน้อยสาวใหญ่บนรถไฟให้หันมามอง บางคนถึงกับเลือดกำเดาไหล ก่อนที่โอคิตะจะได้ถอดเสื้อ คางุระก็รีบดึงชายเสื้อของเขาลงตามเดิม

                “ทำอะไรของลื้อน่อ! บ้าหรือไงถึงมาถอดเสื้อโชว์ชาวบ้าน ไม่อายหรือไงน่อ”

                “ทำอะไรก็ถอดเสื้อให้เธอเอาไปซักไง แล้วจะอายทำไมคนเยอะแยะ” คนเยอะแยะนั่นแหละที่ควรอาย ไอ้ตี๋โรคจิต!

                 “เดี๋ยวค่อยถอดก็ได้น่อ อย่าเพิ่งถอดตอนนี้ อั๊วก็รับปากจะซักให้แล้วยังไงก็ต้องซัก” ร่างเล็กนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ “แล้วอีกอย่างน่อ ต่อไปนี้ลื้อห้ามมาอยู่ใกล้อั๊วอีกเด็ดขาด”

                “อย่างกับฉันอยากอยู่ใกล้เธอตายล่ะ ยัยหมวยหลงตัวเอง” คางุระได้แต่กัดฟันกรอดๆ อดทนไม่ให้ตัวเองต่อปากต่อคำกับเขาตลอดทาง

               

                กลับมา ณ ปัจจุบัน

                “ลงจากหลังฉันเดี๋ยวนี้ ยัยหมวยต่างด้าว! ” โอคิตะว่าพลางสลัดคนตัวเล็กในหลุดจากหลัง แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เขาจึงเปลี่ยนแผนมาหมุนรอบตัวเองเร็วๆหลายรอบ เพื่อทำให้เธอเวียนหัว แล้วต้องยอมปล่อยเขาไปแน่

                “หยุดหมุนเดี๋ยวนี้! อั๊วเวียนหัวแล้ว อาตี๋โรคจิต!!!

                “อยากให้ฉันหยุดหมุนเธอก็ลงไปซักทีสิ” ไม่ใช่แค่เธอที่เวียนหัว เขาเองก็เวียนหัวจะแย่อยู่แล้ว รู้สึกว่าโลกหมุนติ้วๆ

                โอคิตะซวนเซไปเหยียบตะไคร่น้ำจนลื่นล้มหงายหลังทับร่างเล็กโดนไม่ได้ตั้งใจ คางุระหนักเพราะโดนทับ แถมทั้งจุกทั้งเจ็บก้นอีก เมื่อกี้ก้นเธอกระแทกพื้นเต็มๆ ไม่รู้ว่ากระดูกหักหรือเปล่า

                “ลุกไปซักสิน่อ! อั๊วไม่ใช่เบาะรองนั่งของลื้อนะ” ว่าพลางใช้เท้าถีบร่างสูงจนกระเด็น

                “ทำอะไรของเธอฮะ!

                “ฉันก็อยากถามเหมือนกันว่าพวกแกสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่” เสียงของกินโทกิดังขึ้น “ตั้งแต่บนรถไฟแล้วนาเหวย เล่นเป็นแฟนกันอยู่เหรอไง”

                “ไม่ใช่ซักหน่อย!” ทั้งสองคนพร้อมใจกันตะโกนปฏิเสธโดยไม่ได้นัดหมาย

                “คนอย่างผมไม่ตาต่ำคว้ายัยหมวยจอแบนมาเป็นแฟนหรอกครับ”

                “หน็อย! อย่างอั๊วก็ไม่มีทางชอบอาตี๋ซาดิสม์อย่างลื้อหรอกน่อ”

                ระหว่างที่ทั้งสองคนจ้องตากันด้วยความอาฆาตแค้นอยู่นั้น ก็มีมือใหญ่ๆมาวางบนหัวของทั้งคู่ พอหันไปดูเจ้าของมือนั้นต่างคนต่างสงบลง

                “คุณกินก็จะรอดูเหมือนกัน ดูซิว่าพวกแกจะเกลียดกันไปได้อีกสักกี่น้ำ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

624 ความคิดเห็น

  1. #618 meen3552 (@meen3552) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 19:07

    แหนะๆๆๆ

    #618
    0
  2. #608 ทามาโมะ (@0814140466) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 20:09
    <p>คุณพ่อมองออกค่ะคุณพ่อมองออก // คุณกินไม่ได้กล่าวไว้</p>
    #608
    0
  3. #157 net_269 (@net_269) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 17:29
    สู้ๆนะคะ
    #157
    0
  4. #156 Nate (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 21:47
    คุณกินค่ะกดไลค์ค่ะ
    #156
    0
  5. #155 Bada bada (@0912031011) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 19:02
    คุณกินบันไซซซซซซซซซซซซ

    #155
    0
  6. #153 KuroKami (@kuronosakura) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 14:37
    อีหนูหมวยเด็ดมากเคอะ
    #153
    0
  7. #152 Ice:Erza (@rosara007) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 21:36
    สู้ๆนะคะ
    #152
    0
  8. #150 สายลมหายนะ (@sakurasasori) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 21:06
    อัพไวๆน่อ
    #150
    0
  9. #149 Morte (@taichi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 15:55


    อัพไวๆนะค่ะ จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^

    #149
    0
  10. #148 Aomme Aommy (@aom_pichaya) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 09:50
    เยยย้อัพแล้วววววแต่แอบเศร้านะเนี้ยไรค์อัพสั้นจังส่งสารคนรอมั้งจิเห็นด้วยกะความคิดเห้นที่147 แต่ก้สู้ๆนะค่ะมาอัพอีกน่าาาาาๆๆรอๆค่ะขอฉากน่ารักๆมั้งจิน่าาาา
    #148
    0
  11. #147 Lunadiary (@Rafidel) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 09:04
    อย่าเข้ามาใกล้คางุระจังทำได้ไหมโอคิตะคุงงงง

    ปล.ใจร้ายมากไรน์อัพสั้นจัง สงสารคนรอมั่งสิ กระซิกๆ
    #147
    0