(Fic Gintama) My love รักวุ่นวายของเจ้าชายดาว S

ตอนที่ 10 : บทที่ 3 หน้าที่ของสัตว์เลี้ยง (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    3 เม.ย. 58





                “เอ๊ะ! มาหาคุณโอคิตะงั้นเหรอครับ มาช้าเกินไปแล้ว คุณโอคิตะลาพักร้อนเพิ่งออกไปก่อนพวกคุณมาเมื่อกี้นี่เอง” ยามาซากิ ผู้เป็นสมาชิกคนหนึ่งของชินเซ็นงุมิในฝ่ายสืบสวนแสดงสีหน้าเสียดายแทนกินโทกิและชินปาจิ

                กินโทกิและชินปาจิมองสภาพที่ทำการชินเซ็นงุมิในตอนนี้ก็นึกแปลกใจเพราะสภาพเหมือนกับสนามรบหลังเกิดสงครามครั้งใหญ่ไม่มีผิด คนของชินเซ็นงุมิที่ควรออกไปทำงานรักษาความสงบในเมืองกลับพากันซ่อมแซมที่ทำงานของตัวเองกันใหญ่ ขนาดป้ายชื่อหน้าที่ทำการยังห้อยต่องแต่งเกือบจะหลุดลงมาอยู่แล้ว ดีที่เหลือตะปูด้านหนึ่งยึดไว้

                “อย่างเจ้านั่นน่ะเหรอลาพักร้อน เป็นไปได้ยังไง คุณกินไม่อยากจะเชื่อ” ถ้าไม่ได้ทำงานคนอย่างโอคิตะคงลงแดงเพราะไม่สามารถไปอาละวาดที่ไหนได้

                “นั่นสิครับคุณยามาซากิ อย่ามาอำกันสิ ความจริงเลยคุณโอคิตะยังอยู่ที่นี่ แล้วยังลักพาตัวคางุระมาด้วยใช่มั้ย! คุณอย่าพยายามปกป้องเขาเลย” ชินปาจิไม่ยอมเชื่อคำพูดของยามาซากิ

                “ลักพาตัวอะไรกันครับ! คุณโอคิตะเขาไม่มีทางทำอย่างนั้นหรอก ถ้าพวกคุณไม่เชื่อจะลองค้นที่ทำการชินเซ็นงุมิดูก็ได้” เขาตั้งใจจะรีบเดินออกมาจากที่นั่นเพราะพูดยังไงทั้งสองคนก็ไม่เชื่อเขา พรรคพวกของเขาก็รักเขาซะเหลือเกิน ส่งให้มารับมือกับคนประหลาดพวกนี้ซะได้

                กินโทกิกระชากคอเสื้อยามาซากิจากทางด้านหลังจนเท้าของเขาลอยขึ้นจากพื้น ดวงตาที่ปกติเย็นชาเหมือนปลาตายตอนนี้กลับมีร่องรอยความโกรธอยู่ในนั้นด้วย

                “พวกฉันยังพูดไม่จบ แกจะรีบไปไหนฟะ!"

                “ละ...แล้วมีธุระอะไรกับผมอีกล่ะครับ”

                “เจ้าโซโกะมันจับตัวคางุระไปใช่มั้ย!!!

                ยามาซากิตัวสั่นเพราะความกลัว เขาไม่เคยเห็นกินโทกิเป็นแบบนี้มาก่อน มีหวังเขาถูกฆ่าแน่ ถ้าบอกเรื่องทั้งหมดให้คนตรงหน้ารู้แล้วเขาจะรอดหรือเปล่านะ

                “คือว่า...”

                “แกคิดจะทำอะไรคนของฉัน เจ้าหัวหยิก!” ก่อนที่ยามาซากิจะเปิดปากคายความลับออกมา ฮิจิคาตะก็เข้ามาช่วยไว้ก่อน

                กินโทกิเห็นฮิจิคาตะเดินใกล้เข้ามาจึงปล่อยตัวยามาซากิลงและใช้เท้าผลักเบาๆ(?)ไปที่ก้นของยาซากิ จนร่างหนาของเขาลอยละลิ่วไปชนฮิจิคาตะ ร่างของรองหัวหน้าปีศาจจึงถูกยามาซากิทับ

                “แกทำอะไรของแกฟะเจ้าบ้า!!!” ฮิจิคาตะผลักยามาซากิออกจากตัวพร้อมกับชักดาบออกจากฝัก แล้วเดินมาตรงหามากินโทกิ “คิดจะหาเรื่องกันใช่มั้ย”

                “เข้ามาเลยไอ้มายองเนส ฉันพร้อมจะฆ่าแกทุกเมื่อ”

                “เดี๋ยวสิครับคุณกิน! คุณฮิจิคาตะ!” ชินปาจิขัดขึ้นก่อนที่จะเกิดการต่อสู้ “คุณกินครับตอนนี้เรามาตามหาคางุระนะครับ ไม่ใช่เวลามาหาเรื่องชาวบ้านเค้า”

                “ก็เจ้านั่นมันทำหน้าตาน่าหมั่นไส้เองนี่” กินโทกิว่าพลางแคะขี้มูก

                “แกน่ะสิน่าหมั่นไส้!!!

                “แกว่าไงนะ เดี๋ยวพ่อก็เจี๋ยนซะหรอก”

                “พอเถอะครับ! เลิกทะเลาะกันซักทีเพราะพวกคุณทะเลาะกันนี่แหละ เลยทำให้พระเอกกับนางเอกไม่ได้ออกมาสักที”

                “ใครบอกกันล่ะชินปาจิ พระเอกก็คุณกินผู้สง่างามที่ยืนอยู่ตรงนี้ไง พระเอกกับนางเอกอะไรกัน คนอย่างเจ้าพวกนั้นหายไปได้ก็ดี โผล่มาก็แย่งบทเด่นของฉันซะเปล่าๆ” ใบหน้าของอดีตนักรบขับไล่ชื่อดังไร้อารมณ์ใดๆปรากฎอยู่

                “ขอโทษที่ต้องบอกให้คุณกินเสียใจนะครับ เรื่องนี้คุณเป็นได้แค่ตัวประกอบเท่านั้นแหละ”

                “แกว่าไงนะชินปาจิ! ฉันไม่ยอมหรอกนะ ไม่ว่ายังไงคุณกินก็ต้องเป็นพระเอก เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย...”            กินโทกิยังพูดต่อไปไม่หยุด ส่วนชินปาจิก็เลิกสนใจเขาเพราะเริ่มเบื่อเขาและเบื่อบทที่ยืดเยื้ออย่างนี้แล้ว ถึงชินปาจิจะเป็นตัวประกอบแต่เขาก็รู้หน้าที่ของตัวเองนะ(เพราะเขาเป็นตัวประกอบมาตลอด:ไรท์)

                “ผมขอโทษแทนคุณกินด้วยนะครับคุณฮิจิคาตะ”

                “เอ่อ...ไม่เป็นไร ฉันเองก็ไม่ได้คิดมากอะไรหรอก”

                “ผมอยากจะขอร้องคุณ ช่วยบอกทีได้มั้ยครับว่าคุณโอคิตะลักพาคางุระไปใช่มั้ย แล้วตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน”

                ฮิจิคาตะเริ่มลำบากใจ ไอ้จะให้เขาโกหกว่าไม่รู้ไม่เห็นมันก็ไม่ใช่นิสัยของเขา ให้บอกไปตรงๆก็ไม่ได้เพราะคำขอแกมบังคับของโอคิตะ

                “เรื่องนั้นฉันไม่ได้สนใจหรอก แต่โอคิตะไม่ได้อยู่ที่นี่ หมอนั่นลาพักร้อนจริงๆ เห็นบอกว่าจะพาสัตว์เลี้ยงไปเที่ยว”

                “สัตว์เลี้ยง? คุณโอคิตะมีสัตว์กับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”

                “ก็...เมื่อไม่นานมานี้แหละ”

                “แล้วคุณโอคิตะบอกไว้หรือเปล่าครับว่าจะไปพักร้อนที่ไหน”

                “ทะเล”




 

                ตอนนี้คางุระกับโซโกะก็ยังไม่ได้ออกมาอีกแล้ว แหะๆๆ

                แต่ตอนต่อไปเตรียมจิ้นกันได้เลยค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

624 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #451 เลดี้หน้าด้าน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 20:07
    ไปต๊ะเล*[]*ๆ
    #451
    0
  3. #296 แวมไพร์ สาว (@pim-on) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 16:59
    ชอบๆอ่านแล้วนุกมาก อยากใหไรต์เตอร์แต่งเรื่องอาเจ๊กับกอริล่าจังแต่งให้อ่านหน่ยอนะ
    #296
    0
  4. #295 KuroKami (@kuronosakura) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 21:12
    งานนี้อีหนูหมวยสนุกแน่ 55555 ขอบคุณนะคะที่เม้นฟิคเรา
    #295
    0
  5. #103 Pebble Gem (@ployza-pebble) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 17:09
    สนุกค่ะ
    #103
    0
  6. ส...สัตว์เลี้ยงนี่คือคางุระใช่มั้ยคะ =[]=
    #40
    0
  7. #39 STAR (@dao9524) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 01:27
    เสียใจด้วยนะคุณกินเป็นแค่ตัวประกอบ
    แต่คุณกินก็พระเอกในหัวใจเสอม  ถุยยยยยย
     5 5 

    ทะเลแสนงาม ฟ้าสีครามสดใส พาสัตว์เลี้ยงไปเดินตามชายหาดใช่ไหม์์?? หิ้วววว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 มีนาคม 2557 / 01:27
    #39
    0
  8. #38 Peach Ched (@peach_jung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 00:44
    อัพๆๆเลยค้าา
    #38
    0