(Fic Gintama) My love รักวุ่นวายของเจ้าชายดาว S

ตอนที่ 1 : บทนำ ความรักคืออะไรงั้นเหรอ? (50% รีไรท์จ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    29 เม.ย. 57




                “เห! การรักใครสักคนมันรู้สึกยังไงงั้นเหรอ”

                ใบหน้าหวานซึ้งซึ่งตรงข้ามกับนิสัยของเจ้าตัวเอามากๆแสดงสีหน้าตกใจระคนแปลกใจออกมาอย่างชัดเจน นัยน์ตาสีช็อคโกแลตของหล่อนสะท้อนภาพเด็กสาวร่างเล็ก ผิวขาวซีดเหมือนไม่เคยถูกแสงแดด ผมสีส้มยาวประบ่ารับกับใบหน้าเรียว ดวงตากลมโตสีฟ้าสดใสกำลังเหม่อมองไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย

                หลายวันที่ผ่านมา ชิมูระ โอทาเอะสังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับคางุระ มาตลอด เธอเอาแต่เหม่อลอยจนน่าเป็นห่วง ไม่รู้เหมือนกันว่ามีเรื่องอะไรรบกวนใจของเธออยู่ แต่ก็อยากจะช่วย...อยากทำให้คางุระกลับมาเป็นผู้หญิงที่ร่าเริงแจ่มใสคนเดิม

                “ทำไมคางุระจังถึงอยากรู้ล่ะจ๊ะ”

                “ก็...ไม่มีอะไรพิเศษหรอกน่อ” พูดพลางหันหน้าหลบสายตาที่จ้องมองมาของโอทาเอะ “แต่อาเจ๊คงรู้ดีใช่มั้ยล่ะว่าความรักมันเป็นยังไง”

                “จะว่าอย่างนั้นก็ใช่อยู่หรอก” ตัวเธอเพิ่งจะรู้ว่าความรักมันเป็นยังไงก็เมื่อตอนเกือบสาย ตอนที่เกือบจะเสีย คนคนนั้น ไปแล้ว

                “ถ้างั้นช่วยบอกอั๊วทีได้มั้ย” คางุระส่งสายตาอ้อนวอนไปยังโอทาเอะ

                “เฮ้อ! ก็ได้จ้ะ” ริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อของคางุระคลี่ยิ้มออกมาเมื่อได้รับคำตอบที่พอใจ

                “ถ้าเรารักใครสักคน เราจะรู้สึกอยากรู้เรื่องของเขาไปหมดทุกเรื่อง เมื่อไม่ได้เจอกันจะรู้สึกกระสับกระส่ายรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป หากได้อยู่ใกล้ๆกับคนคนนั้น หัวใจจะเต้นเร็วผิดปกติ หายใจไม่ทั่วท้อง ไม่กล้าสบตากับเขาและทำตัวไม่ถูก ไม่ว่าเวลาไหนๆใบหน้าของเขาคอยวนเวียนอยู่ในสมองตลอด เผลอมองไปที่เขาบ่อย ๆ โดยไม่รู้ตัว เมื่อบังเอิญสัมผัสร่างกายแค่นิด ๆ หน่อย ๆ ก็ทำให้หัวใจสั่นระรัว บางครั้งเราก็ยิ้มออกมาคนเดียวโดยไม่ทราบสาเหตุ นั่นเพราะเราคิดถึงเรื่องของเขาอยู่

                แล้วอีกอย่างที่สำคัญที่สุดคืออยากให้เขารู้สึกเหมือนที่เรารู้สึก มองมาที่เราเพียงคนเดียว รู้สึกหึงหวงหรือไม่ชอบใจเมื่อเขาอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่น

                ถ้าคางุระจังรู้สึกอย่างที่ฉันบอกไปทั้งหมดก็แสดงว่าเธอกำลังตกหลุมรักใครคนนั้นเข้าแล้วล่ะ ว่าแต่...บอกฉันได้มั้ยว่าคนที่ว่านั่นคือใครจ๊ะ”

                คางุระนิ่งเงียบไม่ได้ตอบคำถาม ในหัวก็คิดตามคำพูดของของโอทาเอะไปด้วย ถ้าหากที่โอทาเอะพูดมานั้นคืออาการของคนที่มีความรัก ก็แสดงว่าเธอรัก เขา เข้าแล้วใช่มั้ย

                รักทั้งๆที่ไม่ควรรัก

                รักทั้งๆที่เขาไม่ได้รักเธอ

                รักทั้งๆที่เขามีใครบางคนที่แสนสำคัญสำหรับเขาอยู่แล้ว

                รักทั้งๆที่รู้ตัวว่าเขาไม่มีวันหันมามองเธอ

                ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่เธอควรต่อไปมันคืออะไรกัน คนที่เป็นได้เพียงแค่ตัวเกะกะอย่างเธอในสายตาเขา บางที...การหายไปคงจะดีกว่าสินะ

 


 

เมื่อหลายเดือนที่แล้ว

 


                เช้าอันสดใสวันหนึ่งในฤดูปลายฝนต้นหนาว ท่ามกลางเมืองเอโดะอันแสนวุ่นวาย ยังมีสถานที่ที่หนึ่ง ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั้นล้วนมีความสุขกับชีวิตในทุกๆวัน นั่นคือร้านโอโทเซะสแน๊ค ร้านสแน๊คซึ่งมีคุณนายโอโทเซะเป็นเจ้าของ ชั้นสองของร้านก็คือร้านสารพัดรับจ้างกินจังที่แสนสงบสะ...

                โครม!

                “เจ้ากินโทกิ!!! เมื่อไหร่แกจะจ่ายค่าเช่าบ้านให้ฉันฮะ พวกแกค้างค่าเช่ามาตั้งสามเดือนแล้วนะ ถ้าวันนี้ไม่จ่ายเตรียมขนของไสหัวขาวๆของแกออกจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้!” ทามะเมดหุ่นยนต์เป็นคนใช้บาซูก้ายิงประตูร้านสารพัดของกินโทกิ แล้วโอโทเซะก็เข้ามาทวงค่าเช่า แต่ไม่พบใครอยู่ในบ้านแม้แต่คนเดียว

                “พบปฏิกิริยาของสิ่งมีชีวิตสี่ชีวิตค่ะท่านโอโทเซะ” ทามะรายงาน

                “ฉันรู้นะว่าพวกแกอยู่ในนี้ รีบโผล่หัวออกมาซะ”

                ที่ใต้โต๊ะโคทัตสึหน้าทีวีนั้น มีร่างมนุษย์สามคนและสัตว์เลี้ยงตัวน้อย(?)อีกหนึ่งตัวกำลังหลบอยู่ จำนวนคนที่มากเกินไปทำให้ต้องเบียดกันแน่นเป็นปลากระป๋อง

                “เฮ้ยๆเมื่อยัยป้าแก่นั่นจะออกไปสักที อยู่อย่างนี้อึดอัดชะมัด” เจ้าของเส้นผมสีเงินเริ่มบ่น เพราะตอนนี้หน้าของเขาต้องไปซุกอยู่ที่ก้นของซาดาฮารุ สุนัขสีขาวตัวใหญ่ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงที่พวกเขาเก็บมาเลี้ยง

                “ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะคุณกินไม่ใช่เหรอครับ!!! เพราะคุณกินนั่นแหละที่ไม่ยอมจ่ายค่าเช่า อีกอย่างตอนนี้สภาพของผมน่าอนาถยิ่งกว่าคุณกินซะอีก” ชินปาจิลูกจ้างอีกคนในร้านสารพัดรับจ้างเป็นฝ่ายบ่นบ้าง ก็ตอนนี้มีเท้าเล็กๆของสาวน้อยจอมพลังประจำร้านจ่อจมูกเขาอยู่ จะขยับก็ไม่ได้

                “ลื้อจะพูดเสียงดังไปทำไมน่ออาชินปาจิ เดี๋ยวป้าโอโทเซะก็ได้ยินหรอก” เด็กสาวร่างเล็กยังอยู่ในชุดนอน ผมสีส้มของเธอดูยุ่งเหมือนรังนกไม่มีผิด

                “คางุระจังไม่มาเป็นผมไม่เข้าใจหรอกครับว่าผมรู้สึกยังไง” ชินปาจิทำหน้าพะอืดพะอม

                “เดี๋ยวนะอาชินปาจิ นี่ลื้อจะกล่าวหาว่าเท้าอั๊วเหม็นหรือไงน่อ”

                “ก็คางุระไม่ได้อาบน้ำมาสองวันแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

                “ลื้อหยาบคายเกินไปแล้วน่ออาชินปาจิ!” คางุระเอาเท้าของตัวเองไปยันหน้าชินปาจิจนเขากลิ้งหลุนๆออกมาจากโต๊ะ

                พอชินปาจิรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองกลิ้งออกมาอยู่ตรงหน้าคุณโอโทเซะและหุ่นยนต์ทามะซะแล้ว คนที่เหลือใต้โต๊ะต่างพากันปิดปากเงียบ

                “เอ่อ...สวัสดีดีครับคุณโอโทเซะ คุณทามะ”

                “หวัดดีชินปาจิ ว่าแต่พวกที่เหลือน่ะเมื่อไหร่จะออกมา”

                “อากินจัง เขาเรียกเราออกไปแล้วน่อ” คางุระกระซิบบอกกินโทกิ

                “เราจะไม่ออกไปจนกว่ายายป้านั่นจะออกไปจากบ้านเรา ไม่อย่างนั้นได้โดนเฉือดทิ้งแน่”

                “ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ถ้ายังไม่ออกมาฉันจะให้ทามะพังร้านเน่าๆนี่ซะ” โอโทเซะขู่

                “หนึ่ง!

                “อากินจังเอาไงดีน่อ”

                “รอก่อนๆ ยายป้านั่นไม่กล้าทำอะไรหรอก แค่ขู่เฉยๆ”

                “สอง”

                “จะจริงเหรออากินจัง”

                “มะ...ไม่รู้สิ”

                “สะ...”

                “เดี๋ยว! อย่างเพิ่งพังร้านนะ ฉันออกมาแล้วนี่ไง” ก่อนที่โอโทเซะจะนับถึงสาม กินโทกิก็โผล่ออกมาก่อน คางุระกับซาดาฮารุจึงออกมาด้วย

                “ยอมโผล่หัวออกมาแล้วเหรอ งั้นก็จ่ายค่าเช่ามาซะ”

                “แหมป้า ฉันยังไม่มีเงินจ่ายน่ะ ขอเวลาให้ฉันบ้างสิ”

                “ฉันให้เวลาแกไปตั้งสามเดือนแล้วนะกินโทกิ แต่ก็เอาเถอะ ฉันจะให้เวลาพวกแกอีกสักสามวัน ถ้าภายในสามวันไม่จ่ายก็เตรียมย้ายออกไปได้เลย!” 






วันนี้ลงไปนิดนึงก่อนนะคะ เดี๋ยวจะมาต่อค่ะ




โพล151474
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

624 ความคิดเห็น

  1. #613 meen3552 (@meen3552) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 18:30

    กลับมาอ่านกี่รอบก็ยังชอบมากๆๆๆๆเหมือนเดิมเลยค่ะ แงร รักไรท์นะ♡♡♡♡♡

    #613
    0
  2. #610 soujandaisuki (@prwo3x) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:07
    คางุระชอบใครกันน้า~
    #610
    0
  3. #588 Tangmoja (@unsasi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 23:34
    คุ ณกินช่างน่าสงสาร55555
    #588
    0
  4. #579 บีเรีย (@beeria) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 23:02
    คุณกินก็ยังเป็นคนขาดทุนทรัพย์เหมือนเดิมเลยเนอะ ฮ่าๆๆๆ //คั้นไว้ก่อน ว่างๆ จะมาอ่านต่อน๊า
    #579
    0
  5. #442 ใยยยยยยยยยยย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 19:26
    น่าติดตามมั่กๆเลยค่ะ^w^d
    #442
    0
  6. #400 PrincesZ O_O (@2477) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 18:30
    สนุกมากเลยค่ะ เราชอบคู่นี้มาก อ่านแล้วฟินนนนนน >< สู้ๆค่ะ ไรท์มาอัพต่อเร็วๆน้าาา
    #400
    0
  7. #288 แวมไพร์ สาว (@pim-on) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 12:36
    ขอกอลิลากะอาเจ็ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแต่นะเดียวตามไปอ่าน
    #288
    0
  8. #12 Ice:Erza (@rosara007) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 22:23
    สู้ๆนะคะ

    #12
    0
  9. #2 STAR (@dao9524) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 18:26
    แต่งของใครเพิ่มก็ได้ไรต์เตอร์แต่ขอคางุระโซโกะเยอะ >3<
    กอลิล่ากับอาเจ๊ก็ฮ่าดีนะ
    #2
    0