ไฟแค้นเพลิงพิศวาส

ตอนที่ 19 : #19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ก.ค. 59

          เวลาผ่านไปได้ไม่นาน  เจนนี่ก็เดินมาพร้อมกับเสื้อผ้าที่ปานกมลเย็บตัดให้ยื่นออกไปให้กับพี่ชายของตัวเอง  พร้อมกับคนอีกสามสี่คนที่เดินถือข้าวของตามเข้ามา จัดวางให้เหมือนเดิมที่สุดเท่าที่ทุกคนจะทำได้  เจนนี่พอเห็นคนจัดการข้าวของกันเสร็จแล้วถึงได้หันมาพูดกับพี่ชายของตัวเอง
          "นี้คือเสื้อผ้า  ที่พี่ปานเป็นคนเย็บให้กับพี่คะ  พี่ปานอยากทำให้พี่แปลกใจ  เสื้อสีดำตัวนั้นพี่ปานทำเสร็จนานแล้ว  ส่วนอีกตัวนึงพี่ปานยังทำไม่เสร็จคะ"  แดนนี่ค่อยๆหยิบเสื้อสีดำที่เจนนี่บอกขึ้นมาดูด้วยความทึ่ง  มันเป็นงานตัดเย็บที่ละเอียดมากจนเหมือนกับช่างอาชีพเลยจริงๆ
          "ทำไมเธอถึงไม่เอามาให้พี่เอง"  มันเป็นน้ำเสียงที่ดูเศร้าสร้อยเอามากๆ  ทั้งแววตาของแดนนี่อีกพลอยทำให้เจนนี่ต้องเจ็บปวดไปด้วย  
          "พี่ปานคงไม่กล้า  เพราะ..พี่เคยบอกเองว่า  พี่ไม่อยากได้  แต่คุณปานก็ยังแอบทำ"  เจนนี่บอกไปตามที่เห็น  แต่ทุกๆถ้อยคำมันเหมือนคมมีดกรีดเข้าไปในหัวใจของคนเป็นพี่ที่สุด  ทำให้ตัวเองได้แต่นึกถึงวันที่เคยพูดประโยคเหล่านั้นออกไป  แล้วมันก็ทำให้ตัวเองต้องเสียใจออกมา 
          "แล้วนั้น.."  แดนนี่จ้องมองอีกชุด  ทำให้เจนนี่ได้แต่มองตาม
          "เสื้อตัวนี้  พี่ปานบอกว่าอยากให้เจนช่วยตัดเย็บในส่วนที่เหลือให้เสร็จ  แล้วก็อยากให้ปักอะไรบางอย่างให้  แต่เจนคิดว่า  พี่คงอยากจะเห็นมันก่อน"  แดนนี่ได้แต่ลูบคลำตัวเสื้อด้วยความทนุทนอมพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นออกมา
          "พี่ห้ามเราน่ะเจน มห้ามเราทำอะไรกับเสื้อพวกนี้เด็จขาด"  แดนนี่รวมเสื้อทั้งสองตัวขึ้นมากอดแนบอก  ทอดตามองออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้เริ่มพลบค่ำลงไปทุกที
          "แต่ว่า..พี่ปานเขียนจดหมายฝากไว้ให้ให้เจนทำให้เสร็จ"
          "จดหมาย?อย่างงั้นเหรอ  พี่ขอดูจดหมายนั้นหน่อยสิเจน"
          "คะ..งั้นเดี๋ยวเจนจะออกไปหยิบให้  แต่ว่า..จดหมายนั้นไม่ได้พูดอะไรมากหรอกนะคะ  แค่เขียนวานให้ช่วยทำต่อก็แค่นั้นเอง  เพราะอะไรเหรอพี่เแดน?พี่ถึงไม่อยากให้เจนทำต่อ"
          "เพราะพี่ปานของเจน  จะต้องกลับมาทำต่อให้สร็จยังไงล่ะ!"  
เจนนี่พอได้ยินก็ถึงกับดีใจ  แววตาที่เคยหม่นหมองก็กลับมาลิงโลดเหมือนเดิม  ก่อนที่จะถามระล่ำระลักด้วยความดีใจออกมา
          "หมายความว่า!..พี่..พี่แดนจะพาตัวพี่ปานกลับมาอย่างงั้นเหรอคะ!"  เจนนี่แทบจะปิดความดีใจแทบไม่ไหว  แต่พอนึกอะไรขึ้นมาได้ก็กลับทำหน้าสลดวูบถามอย่างกล้าๆกลัวๆออกมา
          "แล้ว..ถ้าพี่แดนพาพี่ปานกลับมา  พี่แดนจะให้พี่ปานกลับมาอยู่ในฐานะอะไร  จะให้มาเป็นเหมือนอย่างที่เคยอีกเหรอคะ"  เจนนี่พูดเองก็ไม่สบอารมณ์ขึ้นมา  เพราะรู้สึกไม่ชอบใจที่พี่ทำกับผู้หญิงแบบนั้น
          "เปล่าเสียหน่อย..พี่จะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว  คราวนี้เธอจะกลับมาเป็นนายหญิงของที่นี้  เป็นพี่สะใภ้ของเจนต่างหาก"  เจนนี่ที่ได้ฟังถึงกับกระโดดตัวลอย  ร้องวี๊ดออกมาด้วยความดีใจ  โผเข้าไปกอดคอพี่ชายแถมยังหอมแก้มซ้ายขวา  หมุนตัวเหมือนกับเด็กๆที่เวลาได้ของ
          "จริงน่ะพี่แดน!  พี่ไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม?  พี่ปานจะกลับมาเป็นพี่สะใภ้ของเจนจริงๆ  ทำไมพี่แดนถึงพึ่งมาคิดตอนนี้เล่า!  พี่ควรแต่งกับพี่ปานตั้งนานแล้ว  พี่รู้มั๊ย!การที่พี่ทำแบบนี้กับพี่ปานมันคือการหยามเกียรติลูกผู้หญิงอย่างเราๆดีๆนี้เอง  เจนแอบเห็นพี่ปานแอบร้องให้บ่อยๆด้วย"  เจนนี่ทำหน้าย่นใส่พี่  พูดต่อว่าฉอดๆออกมา
          "แล้วทีนี้  พี่ไม่แค้นอาฆาตอีกแล้วหรือไง  พี่ปานเธอเป็นลูกสาวศรัตรูไม่ใช่เหรอ  แล้วพี่จะยกย่องเชิดชูพี่ปานได้แล้วหรือไง?"
          "ไม่รู้สิเจน  แต่ตอนนี้คนที่พี่ต้องการยิ่งกว่าใครๆนั้นก็คือปานกมลคนเดียวเท่านั้น"  เจนนี่ได้ฟังถึงกับยิ้มออกมา
          "เจน.."
          "คะ..พี่แดน"
          "เจน  ช่วยเป็นธุระไปตามไอ้นัยให้พี่หน่อยสิ  แต่พี่ขอเวลาอีกสักครู่น่ะ  พี่อยากจะอาบน้ำก่อน"  เจนนี่ได้แต่พยักหน้ารับก่อนเดินออกไปทิ้งให้แดนนี่ได้อยู่ตามลำพังคิดอยู่คนเดียว

                                         ###########


2 ความคิดเห็น