129 KIHAE's DAY :: our LOVE is REAL

ตอนที่ 6 : [129 KIHAE] :: HAE [BER] #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ส.ค. 53



ตึกคณะสถาปัตย์

 

                เฮ้ย...ไอ้ทงเฮวันนี้ไปไหนต่อเปล่าวะ?... ฮยอคแจเพื่อนสนิทของทงเฮเอ่ยถาม เมื่อหมดคาบเรียนของวันนี้แล้ว

                ไม่มีว่ะ...ทำไมวะ?

                ก็พอดีว่าวันนี้...เพื่อนซีวอนจะพาไปกินข้าวซักหน่อยว่ะ

                กินข้าว? ไมวะ? ซะมีเอ็งตายรึ ต้องไปเลี้ยงฉลอง ทงเฮทำหน้าทะเล้น

                ปากรึนั่น... ฮยอคแจจะเข้ามาขยุ้มคอเข้าให้

                โธ่...มันไม่ตายง่ายๆหรอก นั่นไง พูดปุ๊บมาปั๊บ ไง...ไอ้ตะกวด!” ทงเฮเอ่ยทักบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่

                คราวก่อนแมงสาบ คราวนี้ตะกวด...ดีๆทั้งนั้น ซีวอนทำหน้าเบื่อหน่าย

                ทำไมวะ..เพราะจะตาย น้องสาบ น้องกวด อิอิ

                ไม่เลิกๆ... ซีวอนอยากจะเขกหัวเข้าให้สักที

                โด่...ไอ้ซะมีเพื่อน อย่าทำเป็นน้อยใจไป ว่าแต่วันนี้ใครมาให้ลาภปากกินฟรีวะ ทงเฮทำน้ำเสียงอยากรู้จัด

                ไอ้คยูฮยอน รุ่นน้องที่เรียนคณะแพทย์ไง ก็รู้จักกันมาได้สักพักมันเป็นเดือนคณะนั้น พอดีมันจะต้องมาร่วมงานกับคณะบริหารไง ก็เลยจะนัดกินข้าวแล้วพูดเรื่องงานกันสักหน่อย

                อ่อ...แล้วเราไปกันสามคน เค้ามาคนเดียวไม่เอาเปรียบไปหน่อยหรอวะ?

                ไม่ยักกะรู้ว่ามึงรู้จักเกรงใจคนอื่นด้วย

                เปล่า...กูกลัวสั่งได้ไม่เต็มที่

                ไอ้นี่...คยูฮยอนมันจะพาเพื่อนมันมาด้วยคนหนึ่งว่ะ แต่ไม่รู้ใคร อ้อ! นั่นไงมาแล้ว ซีวอนชี้ไปยังอีกฝั่ง จนทงเฮแลละฮยอคแจต้องหันไปมองตาม

                ผู้ชายสูงโปร่ง ผิวขาวซีวอดพอๆกับฮยอคแจจัดว่าหน้าตาดีสมกับเป็นเดือนคณะแพทย์ ก่อนจะตามมาติดๆด้วย...

 

                O_O!!!

 

                งานงอก! คิม คิบอมนี่หว่า!! กำลังจะมองเห็นพวกเค้าทั้งสามคนแล้วด้วย

                เอาไงดีวะเนี่ย!!!

                ซีวอน ฮยอคแจ.... ทงเฮเรียกเพื่อนทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงตื่นๆ

                อะไรวะ... ซีวอนหันมาถาม

                กูนึกขึ้นได้ว่ากูมีนัดกับน้องกูว่ะ... ทงเฮร้อนรนที่จะตอบ

                อะไรวะ ไหนเมื่อกี๊แกบอกว่าแกว่างไง ฮยอคแจหันมาโวย

                เอาน่า...ไว้คราวหน้าแล้วกัน วันนี้ไปล่ะนะ!!!” ทงเฮว่าแล้วก็หันหลังโกยไม่คิดชีวิตทันที

                ความแตกมาล่ะซวยตาย!!!

                ทงเฮวิ่งมาตามถนนด้วยอาการร้อนรน แล้วก็สะดุ้งสุดตัวเมื่อโทรศัพท์ที่กระเปากางเกงมันสั่นขึ้น

                ...แอมเบอร์...

                โธ่! ไอ้น้องเวร เอ็งทำข้าแทบจะหัวใจวายแน่ะรู้มั้ย ทงเฮกรอกเสียงกลับด้วยอาการตื่นๆ

                มีอะไรหรอเฮีย?

                จะให้อะไรล่ะ ก็ไอ้คู่หมั้นตัวแสบของเอ็งนี่สิ ดันแวะมาที่คณะข้า เพิ่งจะรู้นะว่าอยู่มหาลัยเดียวกันเนี่ย

                ซวยสุดใจเลยว่ะ เฮีย...แต่มีเรื่องให้ซวยกว่านั้นอีก... แอมเบอร์ตอบกลับ

                จะมีอะไรไปมากกว่านี้ข้าว่ามันก็ซวยระดับเดียวกันทั้งนั้นเลยว่ะ

                ก็พี่คิบอมเค้าโทรมาบอกแม่ว่าจะชวนแอมไปแคมป์คู่รักอ่า...

                ห๊า!!! แคมป์คู่รัก?!!!!” ทงเฮตะโกนเสียงดังลั่นจนผู้คนบริเวณนั้นหันมามอง

                มองไรวะ!! ไม่เคยเห็นคนคุยโทรศัพท์รึไง!!!!....ต่อๆไอ้แอม ทงเฮหันไปตวาดใส่คนเหล่านั้นจนกระเจิงกันไปคนละทางแล้วกันกลับมาคุยต่อ

                ก็วันอาทิตย์นี้นั่นล่ะ...สิบโมงเช้าถึงห้าโมงเย็นอ่าพี่...เอาไงดีล่ะ...

                ทำไงได้วะไหนๆก็หลวมตัวช่วยมาถึงขนาดนี้แล้ว...

                เยส!! ขอบคุณนะฮะเฮีย!!!’

                เออ...แล้วตอนเช้าเอ็งก็แวะมาถลกขนหน้าแข้งจับข้าแต่งตัวแล้วกัน

                เจอกันฮะเฮีย...

                เออ... ทงเฮรับคำแล้วตัดสายวางไป

                งานมาอีกอย่าง...งาน งาน งาน!! ดีๆทั้งนั้นนนนน

 

วันอาทิตย์สุดสัปดาห์

 

                เป็นครั้งที่สองที่จะต้องมาสวมชุดผู้หญิงที่หลังจากคราวที่แล้วใส่ไป ก็แทบจะไม่อยากแตะมันอีกแล้วตลอดชีวิต

                แต่แล้ว...ผ่านมาแค่อาทิตย์เดียวต้องกลับสู่สภาพนั้นอีกแล้ว

                ลี ทงเฮ กลุ้ม!!!!

                ไอ้แคมป์ที่ว่านี่มันก็เต็มไปด้วยคู่รักแสนหวาน...ทำเอาแทบเอียนเลยนะเนี่ย หันไปทางไหนก็เจอแต่สีชมพู ไม่นึกสยองกันมั่งรึไงเนี่ย?

                น้องแอมเบอร์ครับ...เราจะต้องไปเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อคู่กันก่อนนะครับ... คิบอมหันมาบอกทงเฮเล็กน้อย

                ค...คะ?

                ก็...เหมือนที่คู่อื่นๆเค้าใส่กันนั่นล่ะครับ คิบอมว่าพลางยื่นเสื้อสีชมพูอ่อนๆให้ทงเฮ

                แม้จะทำหน้าตาเบื่อโลกยังไง สุดท้ายทงเฮก็ต้องไปเปลี่ยนอยู่ดี

                เสื้อของทงเฮนั้นเขียนเอาไว้ว่า ยัยตัวร้าย ในขณะที่เสื้อของคิบอมนั้นเขียนเอาไว้ว่า นายตัวแสบ

                แหมะ...เหมาะกันซะจริง

                พี่คิบอมคะ...เราจะต้องทำอะไรกันบ้างหรอคะ ? ทงเฮดึงชายเสื้อ

คิบอมเล็กน้อยให้อีกฝ่ายหยุดเดิน

                ก็...เป็นกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์กันนั่นล่ะครับ...มาเร็ว! เค้าเริ่มไปรวมกลุ่มกันแล้วล่ะครับ คิบอมว่าแล้วก็กุมมือทงเฮออกเดินไปด้วยกัน

                ทงเฮมองมือของตัวเองเลยขึ้นไปยังแขนจนถึงใบหน้าของคิบอมที่เห็นเพียงเสี้ยว แล้วก็รู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก

                มันก็ไม่เชิงรำคาญอะไรหรอกนะ...แต่มันก็อธิบายไม่ถูกอีกอยู่ดีนั่นล่ะ

                กิจกรรมแรกของวันนี้ก็คือ....เปเปโรสื่อรัก

                มันก็เสต็ปเดิมธรรมดาตามที่เห็นในรายการทั่วไปนั่นล่ะ แต่มันไม่ธรรมดาก็ตรงที่คราวนี้เค้าไม่ใช่ผู้ชมแต่เป็นผู้เล่นนี่สิ

                แข่งกันที่ละสองคู่ ใครที่เหลือเศษขนมน้อยที่สุดก็จะเป็นผู้ชนะ

                ทงเฮเป็นฝ่ายที่เริ่มคาบเปเปโรเอาไว้ และคิบอมจึงค่อยๆกัดอีกฝั่งเข้ามาทีละนิด ทงเฮได้แต่หลับตาปี๋เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

                แต่เมื่อเหลือประมาณครึ่งนิ้ว คิบอมก็กัดให้ขาดเสียอย่างนั้น ทงเฮโล่งใจเล็กน้อย แต่เมื่อหันไปดูคู่ต่อสู้

                = =’ เหลือแค่ไม่ถึงเซ็นเองมั้งนั่น

                แสดงว่าเค้ากับคิบอม....แพ้

                แล้วมันจะไม่แย่ไปกว่านี้หรอกนะ ถ้าวิธีลงโทษคู่ที่แพ้มันจะเป็น...จูบน่ะ!!!

                ขออนุญาตนะครับ... คิบอมพูดเบาๆ

                ไม่อนุญาตโว้ยยยย!!!

                คือว่า...พี่คิบอมคะ...เอ่อ... ทงเฮพยายามหาทางเอาตัวรอด

                แต่ไม่ทันแล้วล่ะ ไอ้หน้าหล่อๆมันโน้มลงมาเรียบร้อยแล้ว ทำสายตาแบบนั้นทำม๊าย! รู้ตัวมั้ยว่าหล่อน่ะ ชิส์!!!

                เมื่อริมฝีปากของตัวเองสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นของริมฝีปากอีกฝ่าย ทงเฮจึงค่อยๆหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ความอบอุ่นแปลกๆบางอย่างแผ่ซ่านไปจนรอบตัวและหัวใจ

                คิบอมละจากริมฝีปากบรรจงแนบริมฝีปากลงบนแก้มเรื่อยไปจนถึงหน้าผากเนียนเบาๆ

                ทงเฮค่อยๆลืมตาขึ้นสบกับดวงตาของอีกฝ่ายที่มองลงมาก่อนอยู่แล้ว และก็ไม่รู้จะต้องไปต่อยังไงนี่สิ รู้ตัวอีกทีก็ถูกคิบอมจูงมือให้เดินตามเสียแล้ว

 

                กิจกรรมต่อมาที่จะต้องท้าทายกันก็คือ บันจี้กระชับรัก ให้ตายเถอะเห็นความสูงก็ขาสั่นแล้วล่ะ

                แต่ดูเหมือนว่าคนข้างๆเค้าจะสั่นยิ่งกว่าอีกนะเนี่ย

                พี่คิบอม...เป็นอะไรรึเปล่าคะ? จนทงเฮอดจะถามออกไปไม่ได้

                คือถ้าพี่บอกไป น้องแอมเบอร์จะขำพี่รึเปล่าครับ? คิบอมมีท่าทีวิตกเล็กน้อย

                คะ?....

                พี่กลัวความสูงน่ะครับ คิบอมยกมือเกาท้ายทอยตัวเองอย่างอายๆ

                อ่ะ...งั้นเราไม่ต้องขึ้นฐานนี้ก็ได้นะคะ ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่ควรจะเยาะเย้ยด้วยความสะใจสิ ทำไม...เราถึงไม่รู้สึกแบบนั้นเลยนะ?

                ไม่ได้นะครับ! พี่อุตส่าห์จะได้มีโอกาสอยู่กับน้องแอมเบอร์...เอ่อ... คิบอมยอมรับแล้วก็หน้าแดง

 

                แต่...ทงเฮกลับหน้าเจื่อนซะงั้น

                นั่นสินะ...แอมเบอร์ ตอนนี้เค้าคือแอมเบอร์นี่นา ไม่ใช่ลี ทงเฮ

                และคิม คิบอมก็รักแอมเบอร์ ไม่ได้รัก...เค้า

                เจ็บทำไมนะ...มันไม่ได้เจ็บ แต่แค่ใต้อกซ้ายมันคัน เท่านั้นเอง

 

                เมื่อขึ้นไปถึงข้างบนและใส่อุปกรณ์เรียบร้อยแล้ว...ทั้งคู่ก็มายืนตรงจุดปล่อยตัว

                น้องแอมเบอร์ครับ...ขอบคุณนะครับ... คิบอมเอ่ยเบาๆ

                คะ?...ขอบคุณ?

                ที่ยอม..มาวันนี้น่ะครับ พี่ดีใจมากๆเลย.. คิบอมว่าแล้วก็โอบร่างทงเฮเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

                ทงเฮกระชับอ้อมกอดตอบเช่นกัน เพียงแต่ฝังหน้าลงบนอกกว้าง ไม่อยาก...ให้อีกฝ่ายเห็นสีหน้าของตัวเองในตอนนี้

                สีหน้าของคนที่กำลังคิดอะไรไม่ได้เพราะสับสน เป็นอะไรน่ะทงเฮ

                นายเป็นอะไรไป!

 

                3…2…1 GO!!!!

 

                สองร่างที่กอดกันแน่นและร่วงดิ่งลงไปสุดแรง ก่อนจะเด้งขึ้นมาและลงไปอีก การกอดกันไว้แน่นราวจะปกป้องกันและกัน เป็นการแสดงให้เห็นถึงความเสียสละที่จะดูแลซึ่งกันและกัน

                ตื่นเต้นดีนะครับ..น้องแอมเบอร์... คิบอมที่ยังใจเต้นไม่หายหันกลับมาถามทงเฮ

                คะ....ค่ะๆ.... ร่างบางออกอาการเหม่อลอยซะแล้ว

                เป็นอะไรรึเปล่าครับ? คิบอมวางมือลงบนหน้าผากของทงเฮเล้ฏน้อย แต่เจ้าตัวก็ผงะถอยหลังไป

                ไม่ค่ะ...ไม่มีอะไรค่ะ

                เหนื่อยหรอครับ? นี่ก็กิจกรรมสุดท้ายแล้ว อดทนหน่อยนะครับ

คิบอมยิ้มบางๆ แล้วนำทงเฮไปถึงจุดสิ้นสุดของกิจกรรมวันนี้

                ความรู้สึกของลูกผู้ชาย

                มันคือการให้คู่รักไปยืนอยู่ที่แท่นซึ่งอยู่ห่างกันประมาณห้าเมตร และให้ฝ่ายชายตะโกนบอกความรู้สึกของตัวเองออกมา

                เมื่อถึงคราวของคิบอมและทงเฮทั้งสองก็ไปประจำที่ของตน

                เมื่อสัญญาณดังขึ้น มีเวลาเพียงคู่ละห้านาทีเท่านั้น และทงเฮเองก็ตื่นเต้นเช่นกันว่าคิบอมจะพูดว่าอะไร

                ผมน่ะ! ชอบคุณตั้งแต่ที่เห็นครั้งแรก!!” แม้ว่าจะตกใจกับคำเรียกแทนชื่อที่เปลี่ยนไป แต่ทงเฮเองก็เจ็บลึกๆเพราะรู้ดีว่าคนตรงหน้าไม่ได้หมายถึงตัวเอง

                แม้ว่าใครๆจะบอกว่าคุณมันชอบโวยวายแต่ผมว่ามันก็เป็นสเน่ห์อีกอย่างหนึ่ง ผมชอบรอยยิ้มของคุณ เสียงหัวเราะของคุณ แววตาของคุณ อะไรที่เป็นคุณผมก็ชอบทั้งนั้น...ผมชอบคุณมากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้ยิ่งเราได้มีเวลาอยู่ใกล้ชิดกันมากขึ้นเรื่อยๆยิ่งทำให้ผมมั่นใจว่าผมน่ะ...รักคุณ!!!”

 

                ทงเฮ...รู้สึกปวดหนึบที่ใจจังเลย...

                บอกรักแอมเบอร์...ใช่มั้ย?

                แล้วเค้าจะเจ็บทำไม...ไม่เข้าใจเหมือนกัน

                วันนี้เป็นอีกครั้งที่คิบอมมาส่งเค้าจนถึงสถานีรถไฟ และก็เป็นอีกครั้งที่ทงเฮต้องยืนมองรถไฟแล่นออกไปจนลับสายตา

                เพียงแต่วันนี้จิตใจมันห่อเหี่ยวเหลือเกิน

                ไม่อยากเจอใคร...หรือทำอะไรอีกแล้ว

                นี่เราเป็นอะไรไปนะ?





ทงเฮเป็นอะไรไปนะ!!  รีดเดอร์จะตอบคำถามนี้ได้รึเปล่า ติ๊กต่อกๆๆๆๆ
หาคำเฉลยได้ที่คิม คิบอมนะจ๊ะ (ใครเจอตัวส่งกลับให้หมวยเฮด่วน!!!)


^^" พรุ่งนี้ วันสำคัญแล้ว. 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

276 ความคิดเห็น

  1. #270 Pada lee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2554 / 04:35
    บอมต้องจำได้ และรู้แน่ๆเลยว่าเป็นหมวยน่ะ
    #270
    0
  2. #260 moomee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:19
    บอมรู้แน่ๆว่าเป็นเฮ
    #260
    0
  3. #233 MyKiBum (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 19:16
    ด๊องอย่าเศร้าไปเลยนะๆๆ

    ยังไงๆก็ต้องลงเอยกับบอมอยุ่ดี

    รีดเดอร์และไรเตอร์ต้องการอย่างน้านนนน

    ><
    #233
    0
  4. #204 KiHae_FF (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 02:40
    บอมรู้แน่เลยว่าหมวยไม่ใช่แอม
    #204
    0
  5. #101 kihae_real (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2553 / 04:43
    ตะหงิดๆ ว่าคิมคิรู้รึเปล่าหว่าว่านั้นด๊องมิใช่แอมอ่ะ



    ว่าแต่ ด๊องคงชินกบการถอนขน แต่งหญิง แล้วใช่มั๊ย 5555



    แล้วนี่ ด๊องใจเต้นเวลาอยู่ใกล้คิมคิ คำตอบมันรู้ๆกันอยู่ รัก เค้าเข้าแล้วอ่ะดิ 5555



    น่ารักอ่า ยังไงก็จะลุ้นคุ่นี้ต่อไปเรื่อยๆ ก๊ากๆๆๆๆๆๆ



    ขอบคุณสำหรับการอัพนะจ๊ะ^^
    #101
    0
  6. #99 UyunDH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2553 / 21:33
    ในความคิด

    ยูว่า บอมต้องรูว่าเป็นหมวยแน่เลยX3

    แล้วก็วางแผนกับแอม (มั้ง)

    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

    มิกล้าเดาๆX3



    เฮน้อยเริ่มหลงรักบอมบวมแล้วอ่ะเด้~

    เอิ๊กๆๆๆ



    จีนสู้ๆๆๆ^^=V
    #99
    0
  7. #98 loveUpugKuG (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2553 / 02:38
    แล้วตกลงว่าบอมมันรู้มั้ยเนี้ยว่าด๊องปลอมตัวมาเป็นแอม~~~
    #98
    0
  8. #97 wawary (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2553 / 00:42
    หมวยชอบบวมอ่ะดิ
    ก้องี้เเหละ
    คู่กันเเล้วไม่เเคล้วกันหรอก
    น่ารักดีน่ะตอนนี้
    เเคมป์คู่รัก
    สนุกๆๆๆ ตามต่อ
    #97
    0
  9. #96 phon_zaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 22:11
    หวาน ซึ้งกินใจมาก

    หวังงว่าคำบอกรัจะเป็นของหมวยนะ
    #96
    0
  10. #93 ขวัญ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 17:32
    สงสารหมวยจังเลย รักบอมแล้วล่ะซี๊ มาต่ออีกนะคะ
    #93
    0
  11. #91 I' Saru,, (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 15:29
    บอมรักหมวยใช่มั้ย
    คงไม่ได้รักแอมนะ
    =[]=
    #91
    0
  12. #85 lovekihae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 08:16
    ขอให้ที่บอมรู้ตั้งแต่แรกว่าด๊องไม่แฮมเบอร์ทีเถอะ

    ด๊องเริ่มรักบอมแล้วใช่ไหม ถึงมีอาการขนาดนี้
    #85
    0
  13. #84 winggy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 22:34
    รักพี่คิบอมของเค้าแล้วอ่ะดิ ทงเฮ พี่คิบอม ต้องรู้แน่ๆเลยว่านั่นคือทงเฮ มิใช่แอมเบอร์อ่ะ ใช่มั้ยๆๆๆๆๆ อิอิ
    #84
    0
  14. #83 -*- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 21:03
    นั่นซินะ หมวยเป็นไรเนี่ย

    ชอบบอมแล้วเหรอ

    แต่ก้อย่างว่าบอมน่าตาดี

    แถมทำตัวน่ารักอีกต่างหาก

    เจอแอดแทกเลยมั้ยล่ะ

    แต่คำบอกความรุสึกนี่มันแม่ง ๆ อยู่นะเออ

    คอยรอลุ้นต่อไปละกัน



    พรุ่งนี้คือวันสำคัญที่รอคอย

    ขอให้เป็นอย่างที่ใจปรารถนาด้วยเถอะ เพี้ยง!!!

    คิเฮ forever ^__^
    #83
    0
  15. #81 Mint-ja (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 17:20

    ไม่ได้บอกรักแอมเบอร์ใช่มั้ย ?
    บอกรักเฮเบอร์ใช่มั้ยอ่า T^T

    ด๊องงงง !~

    > <

    #81
    0
  16. #80 ple_129 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 13:45
    คำบอกรักของบอมมันตะหงิดๆแล้วสิ
    #80
    0
  17. #79 ~sand~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 09:39
    อ่ะนะ ทงเฮ เราว่าคำสารภาพระยะ 5 เมตรของคิมคิบอมมันแปลก ๆ นะคะ

    ไม่ได้คิดไปเองนะ แต่เราว่า ไม่ได้หมายถึงแอมเบอร์ แต่หมายถึงทงเฮต่างหากล่ะ
    #79
    0
  18. #78 tantii@shunii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 09:02
    ^__________^
    #78
    0