129 KIHAE's DAY :: our LOVE is REAL

ตอนที่ 18 : [129 KIHAE] :: BUM [MIE] #1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 พ.ย. 53



                ทุกๆคน...โดยเฉพาะชาวคริสเตียนต่างก็ต้องรู้ถึงความหมายของวันที่24-25ธันวาคมของทุกปีเป็นอย่างดีว่าหมายถึงวันอะไร

                เทศกาลเฉลิมฉลองแห่งความสุข วันที่หลายๆคนทั่วโลกต่างรอคอย

                วันที่ท้องถนนจะคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

                แถมส่วนใหญ่ยังเป็นคนรักกัน!!!

 

                นี่ล่ะที่ลี ทงเฮช้ำใจ!! เกิดมายี่สิบสองปี ทำไมไม่มีแฟนกะเค้าซะทีวะ!!

                หน้าตาเรารึยังไงก็มองว่าขี้เหร่ไม่ลง(?)สันดานก็ไม่ใช่ว่าจะแย่(?)

                แล้วทำไมไม่มีใครเอา(ทำแฟน)ซักทีวะเนี่ย!!

 

                แล้วดูถนนสิ เต็มไปด้วยคู่รักทั้งนั้นเลย ขนาดวันนี้เป็นวันที่ 24 ธันวาคม เป็นเพียงแค่วันคริสต์มาสอีฟเองนะ

                ไม่อยากจะนึกภาพเลยว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร

                แต่ก็เอาเถอะ...ชีวิตของลี ทงเฮตอนนี้มันกำลังอับเฉา

                คนมีคู่ไม่รุ้หรอกเว้ย!!

 

                เค้าบอกกันว่าวันที่ 14 เมษายนของทุกปีวัยรุ่นเกาหลีจะถือเอาเป็นวันอกหัก แล้วไปนั่งกินจาจังมยอนกัน

                งั้นลี ทงเฮคนนี้จะถือเอาว่าวันนี้เป็นวันที่14 เมษายนก็แล้วกัน!

                ว่าแล้วก็เดินตรงไปยังร้านจาจังมยอนเล็กๆที่บังเอิญสีของป้ายแฉลบมาเข้าตาพอดีเลย

               

                ...Kim’s Bummie...

 

                “ทำไมชื่อร้านมันคิขุจังวะเนี่ย...” ทงเฮอ่านป้ายชื่อร้านแล้วก็อดขมวดคิ้วด้วยความสงสัยไม่ได้

                แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปเท่านั้ล่ะ แทบผงะ!

                ทั้งร้านมีแต่พนักงานผู้ชาย!

                แต่ดูแนวการแต่งร้านนี่สิ หวานแหววแต๋วจ่าจริงจริ๊ง!

 

                “คิมบอมมี่ ยินดีต้อนรับครับผม...” พนักงานผู้ชายตัวพอๆกับเค้า แถมยังน่ารักมากๆ วิ่งมาทักทายเค้าที่กำลังยืนเอ๋ออยู่ที่หน้าประตูร้าน

                “คะ...ครับ....” ทงเฮง๊งงง

                “กี่ที่ครับ....”

                “ก็เห็นว่ามาคน........เอ่อ....ที่เดียวครับ” ทงเฮเกือบจะพลั้งปากไปด่าซะแล้ว

                ก็เห็นอยู่ว่ากูมาคนเดียว จะตอกย้ำทำไมวะ

                ช้ำชอก T^T

 

                “อ่า...ครับ...แย่จังเลยนะครับ ช่วงเวลาดีๆแบบนี้กลับจะต้องอยู่คนเดียว...” ดูมัน...มันยังทำหน้าระรื่นอีก...- -‘

                “ผมหิวครับ!” ทงเฮลงท้ายประโยคด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย

                ราวกับจะสื่อให้คนตรงหน้ารู้ว่า

 

            “ที่กูโสดไปหนักส่วนไหน(ของมึง)วะ?”

 

                “เอ่อ เชิญครับๆๆ...” พนักงานคนนี้ ต้องรีบพาอีกฝ่ายไปนั่งที่โต๊ะทันที แต่ก็ยังไม่วายคิดในใจ นี่กูทำอะไรผิดลงไปวะ?

                ทงเฮมองป้ายรูปเมนูรอบๆร้าน แล้วก็ขำกับสไตล์ของที่นี่เลยจริงๆ

                “ร้านจาจังมยอน...ทำไมถึงได้หวานแหววจังนะ?” ทงเฮขำแล้วก็พูดกับตัวเองเบาๆ

                “อย่าดูถูกนะ...ที่นี่เป็นจุดเริ่มต้นของคู่รักหลายๆคู่มาแล้วนะ...” เสียงทุ้มชวนฟัง ทำให้ทงเฮมีอาการสะดุ้งเล็กน้อย

                เพราะที่เคาท์เตอร์ที่ตัวเองกำลังนั่งติดอยู่ ฝั่งของคนทำนั้น มีชายพรุ่งร่างสูงพอประมาณ ผิวสีเข้ม ใบหน้าหล่อเหลา ยืนสวมชุดยูนิฟอร์มอย่างเป็นระเบียบอยู่

                “ครับ...............?” ร่างบางเอียงคอถามด้วยความไม่เข้าใจ

                “คนก็ชอบเข้าใจว่าจาจังมยอนเป็นอาหารของคนที่ไม่สมหวังเท่านั้น แต่คงจะลืมไปแล้วว่าจาจังมยอนนั้นก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ขึ้นชื่อในประเทศของเรา” ชายคนนั้นค่อยๆพูด

                “แล้ว...มันเกี่ยวกับความรักยังไงล่ะครับ?” ทงเฮยังไม่สามารถเข้าใจทั้งหมดได้ดีนัก

                “ก็เพราะแต่ละวัน จะมีคนโสดมานั่งกินจาจังมยอนในร้านนี้ แล้วพอคนโสดกับคนโสดมาเจอกัน พวกเค้าก็เลยเข้าใจหัวอกเดียวกัน กลายเป็นความรักในที่สุด”

                ร่างบางคิดแล้วอยู่สักพักจนในที่สุดก็พยักหน้าช้าๆจนได้

                “อ่อ....อย่างนี้นี่เอง....”

                “ครับ...” คนๆนี้ยังคงสำรวมท่าทางเอาไว้ได้เป็นอย่างดี

 

                “แล้วว่าแต่...คุณล่ะ เป็นอะไรกับร้านนี้?” ทงเฮถามออกไปเลยโต้งๆ เพราะชักจะสนใจคนตรงหน้านี้แล้ว

                “ผมเป็นเจ้าของร้านนี้น่ะ...”

                “เอ๋?....แต่คุณแลดูหนุ่มมากกว่าจะเป็นเจ้าของนะ” ทงเฮทำหน้าตาไม่เชื่อ

                “ความจริงมันเป็นร้านของคุณพ่อผมน่ะ ท่านเปิดร้านนี้ตั้งแต่สมัยที่ผมเกิด ร้านนี้ก็เลยมีชื่อเหมือนผมไง”

                “คุณชื่อคิมบอมมี่?” ทงเฮยิ่มอึ้งหนักเข้าไปอีก

                “เปล่าครับเปล่า...” อีกฝ่ายรีบปฏิเสธ

                “ผมชื่อคิม คิบอมครับ...”

                ร่างบางจึงพยักหน้าในที่สุด

 

                “ว่าแต่....จะรับอะไรดีล่ะครับ...” คิบอมเห็นร่างบางมองป้ายเมนูอยู่นาน จึงอดถามออกมาไม่ได้

                “งั้นขอ...อะไรก็ได้ที่กินแล้วมีความรักน่ะครับ” ทงเฮพูดทีเล่นทีจริง ทำให้คิบอมยิ้มน้อยๆ แล้วพยักหน้ารับ

                ก่อนที่ไม่นานจาจังมยอนชามสวยจะถูกวางอยู่ตรงหน้าของร่างบาง

                ร่างบางมองจานบะหมี่สีดำเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าคนเสิร์ฟที่เป็นถึงเจ้าของร้าน

                “มันก็...ดูไม่ต่างจากจาจังมยอนทั่วไปเลยนะ”

                “ฮะๆ รับรองรสชาติดีแน่นอนครับ”

                “ผมกินแล้วจะมีความรักแน่หรอครับ?...”

                “ก็...ผมใส่เครื่องปรุงสูตรพิเศษไปด้วยนะ” คิบอมพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

                “มันคืออะไรล่ะ?”

                คิบอมอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเฉลยในที่สุด

                “เครื่องปรุง สูตรพิเศษนี้...เรียกว่าเวลาครับ ถ้ามันถึงเวลาที่สมควรแล้ว ความรักก็จะเดินทางมาหาคุณแน่นอน”

                ทงเฮฟังจบก็นิ่งไปนิดนึง ก่อนจะทำหน้ามุ่ย

                “นี่ผมก็คงได้กินเครื่องปรุงสูตรพิเศษมาตลอดชีวิตแล้วล่ะ”

                คิบอมขำเบาๆให้กับประโยคตอบรับอันนี้ ก่อนจะขอตัวแยกไปดูแลลูกค้าคนอื่น

                ทงเฮจึงก้มหน้าก้มตากินเจ้าบะหบี่ถั่วดำนี่ต่อไป

 

                ทงเฮกินไปก็มองบรรยากาศในร้านไปด้วย ถึงแม้ว่าการตกแต่งร้านนี้จะออกแนวหวานๆ แฝงความสบายไปในตัว ดูผิวเผินอาจจะเป็นเหมือนร้านของคู่รัก แต่บรรดาลูกค้าที่นั่งอยู่ในร้านนี้ ส่วนใหญ่ก็มาคนเดียวเท่านั้น

                เพียงแต่สายตาของแต่ละคนก็จะกวาดมองไปรอบๆร้าน เหมือนที่เค้ากำลังทำอยู่ตอนนี้

                บางที...ร้านนี้อาจจะเป็นเหมือนสถานที่นัดบอดเล็กๆก็ได้

                ก่อนที่สายตาหวานจะไปหยุดอยู่ที่เจ้าของร้านที่กำลังให้บริการลูกค้าด้วยรอยเย็มที่มีอัธยาศัยดี

                ดูลักษณะภายนอกแล้ว เผลอคิดไปว่าน่าจะเป็นคนที่เย็นชาไม่ค่อยสุงสิงใคร ไม่น่าเชื่อว่าจสามารถทำงานบริการได้ดีขนาดนี้เลย

                รอยยิ้ม...สายตา...ชวนให้หัวใจเต้นตึกตักๆ ได้ดีจริงๆ

                “คิม...คิบอม?” ทงเฮพูดชื่อร่างสูงเบาๆ

                ก่อนจะสะดุ้งเมื่อร่างสูงหันมาสบตากับเค้าพอดี แล้วเดินตรงเข้ามาหา

                “อร่อยมั้ยครับ?” ถามแล้วก็ยังยิ้มเป็นการปิดท้ายอีก

                “ก็...อร่อยครับ ว่าแต่สิ้นปีแบบนี้ลูกค้าท่าจะเยอะนะครับ.” ทงเฮพูดตามที่เห็น

                “ก็นั่นล่ะครับ แถมพนักงานยังจะพากันลาอีก ผมยังปวดหัวอยู่เลย ฮะฮะ เปิดรับสมัครพนักงานชั่วคราวแค่ในช่วงนี้ถึงปีใหม่ แต่ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองแบบนี้ คงไม่มีใครอยากจะทำหรอก” คิบอมมองป้ายที่ติดคำว่า “รับสมัครพนักงาน” แล้วก็ถอนหายใจเล็กน้อย

                ทงเฮขมวดคิ้วมองตาม ก่อนจะเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา

                ไหนๆก็รู้สึกแปลกๆกับคนตรงหน้านี้แล้ว

                แน่ล่ะ! มันไม่ใช่ชอบ รัก หรืออะไรทั้งนั้น เพิ่งเจอกันยังไม่ถึงชั่วโมง จะให้เค้าเอาตรงไหนไปตกหลุมรักเข้าได้ล่ะ

                เพียงแต่มันรู้สึกใจเต้น หวั่นไหวแปลกๆ

                ถ้าหากได้ลองอยู่ใกล้ๆ บางที...อาจจะเข้าใจความรู้สึกได้ชัดเจนกว่าตอนนี้ก็ได้

 

            “งั้นผมขอสมัครได้รึเปล่า?”




สมัครด้วย!!! ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

276 ความคิดเห็น

  1. #273 pada lee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2554 / 13:07
    สมัครด้วยคนจิ

    จะตามไปสอดส่องดูพฤติกรรมของพนักงานใหม่(สุดสวย)หน้าหมวยกับเจ้าของร้าน(สุดหล่อ)หน้าบวม

    ว่าจะน่ารักขนาดไหนน่ะ
    #273
    0
  2. #253 phon_zaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 22:22
    ขอสมัครด้วย เปงเจ้าของหัวใจเจ้าของร้านนะ
    #253
    0
  3. #252 Sarang(BuM)hae (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 18:52
    สมัครด้วยสิๆๆ
    #252
    0
  4. #251 SuPeRDonGDanG (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 18:44
    อยากสมัครด้วยคนอะะ

    ได้ปะเนี่ย
    #251
    0
  5. #250 ขวัญ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 12:43
    555 อยากเจอเจ้าของร้านหล่อๆมั่งจัง
    #250
    0
  6. #249 -*- (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 00:23
    ฮุฮุ เจ้าของร้านจาจังมยอนหล่อวุ้ยยยย



    ขอสมัครเป็นพนักงานด้วยคนเหอะ



    จะได้ไปสังเกตการภารกิจลับของน้องหมวย อิอิ
    #249
    0
  7. #248 UyunDH (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 22:01
    อ๊ายย ย ยย

    สมัครด้วย ย ย!!X3

    จะไปสังเกตการคุณเจ้าของร้าน กะคุณพนักงานใหม่X3

    คุคุคุคุ



    เรื่องนี้น่ารัก

    มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    >//<







    ไรเตอร์สู้ๆๆๆ

    โย้ว!



    ^^=V
    #248
    0
  8. #247 superjuniorkimkihae (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 17:52
    วิ้วววว สมัครเลยยยยย
    ไม่เรียกว่าชอบจะเรียกว่าอะไรล่ะด๊อง
    #247
    0
  9. #244 @_KAN_@ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 12:40

    ง่า... สมัครด้วยคนดิพี่ชาย...

    ดูบอมเรื่องนี้จะออกแนวอบอุ่นนะเนี่ย อิอิ

    อ่านไปยิ้มไปเลยค่ะ.. (ยิ้มตามคิมคิ อิอิ)

    แล้วมาต่อเร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ค่า..


     

    #244
    0
  10. #243 MyKiBum (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 11:39

    ว้าวว

    อยากสมัครด้วยอ่ะไรเตอร์

    ^^

    #243
    0