{KIHAE&WONHYUK} If that day comes ... ถ้าหากวันนั้น

ตอนที่ 21 : If that day comes - [14] - Check out

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 พ.ย. 53







STARBUCKs Coffee’s shop

 

                ตกลงว่าเราจะกลับเกาหลีกันวันนี้เลยใช่มั้ย? ซีวอนพูดหลังจากที่ยกแก้วกาแฟสุดหรูขึ้นมาจิบแล้ว

                สายๆแบบนี้มีกาแฟดีๆลงท้อง พร้อมกับขนมปังร้อนๆก็อิ่มพอแล้วล่ะ

                ก็คงประมาณนั้นล่ะ ชั้นเป็นห่วงทงเฮจังเลย เฮ้อ ฮยอคแจมีสีหน้ากลุ้มใจจริงๆ

                ซีวอนมองคนรักแล้วก็ยิ้มออกมาบางๆ

                รู้อะไรมั้ย....

                อะไรหรอ? ร่างบางเงยหน้ามาซีวอน

                ทำไม...ชั้นถึงไม่รู้จักพอสักที ซีวอนพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาๆ

                ฮยอคแจขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้ารับ

                เพราะนาย...เป็นแบบนี้ยังไงล่ะ

                แบบนี้?

                พูดไปแล้วนายอาจจะมองว่ามันงี่เง่า จนอยากจะหัวเราะก็ได้นะ

                ก็พูดออกมาเถอะ ชั้นหัวเราะก็ยังดีกว่าชั้นร้องไห้ไม่ใช่หรอ? มือเรียวตักบลูเบอร์รี่ชีสเค้กเข้าปาก แต่ในใจก็เตรียมตั้งรับกับคำตอบของร่างสูงเช่นกัน

                เพราะนาย...เอาแต่สนใจทงเฮน่ะสิ ร่างสูงพูดออกไปในที่สุด

                ห๊า?!” ฮยอคแจเบิกตากว้าง ยังไม่ค่อยเข้าใจแน่ชัดกับสิ่งที่ซีวอนพูดออกมา

                ชั้นน้อยใจ ชั้นอยากให้นายสนใจชั้นก่อนทงเฮบ้าง อยากให้นึกถึงชั้นก่อนที่นายจะนึกถึงทงเฮบ้าง น่าขำใช่มั้ยล่ะ

                ถ้ามองไม่ผิดและตาไม่ได้ฝาดไป ฮยอคแจเองก็มั่นใจเลยล่ะว่าตอนนี้บนใบหน้าหล่อเหลาของซีวอนกำลังมีริ้วมีชมพูจางๆอยู่ล่ะ

                แสดงว่า..ตลอดมาที่คอยทำไปทั้งหมดนั่นก็เพราะว่า...

                อยากจะเรียกร้องความสนใจจากเค้าอย่างนั้นหรอ?

                ฮะๆ... ร่างบางยกมือขึ้นมาปิดปากเพื่อหัวเราะเบาๆ

                มันน่าขำใช่มั้ยล่ะ... ซีวอนทำเสียงขุ่น ก่อนจะตกใจเมื่ออยู่ดีๆคนที่หัวเราะก็น้ำตาไหลซะงั้น

                เป็นอะไร!” ซีวอนรีบกุมมือคนรักด้วยความตกใจ

                ชั้น...นึกว่าเพราะนายไม่รักชั้นแล้วซะอีก ชั้นดีใจ...นะ ฮยอคแจปัดหางตาไล่น้ำตา

                ซีวอนเองก็ชะงักไปเหมือนกัน

                บ้าน่ะ...ชั้นรักนายมากออกขนาดนี้

                บอกชั้นหน่อยได้มั้ย...

                ว่า..?

                นายไม่เคยรักคนพวกนั้นเลย...นอกจากชั้น

                แน่นอน...ชั้นรักแค่นาย แค่นายคนเดียวฮยอคแจ

                ฮะๆ...ชั้นดีใจจังเลยซีวอน ดีใจจัง ฮยอคแจยิ้ม หัวเราะ น้ำตาไหล สลับกันไปมาแบบนั้น

                ทำไมกันนะ ทำไมไม่เปิดใจนั่งคุยกันให้เร็วกว่านี้ ให้เราเข้าใจกันไวกว่านี้

                ก็คงไม่ต้องเสียน้ำตา เสียความรู้สึก

                แต่ถ้ามองในอีกแง่มุมหนึ่งมันก็ดีเหมือนกันนะที่มีเรื่องแบบนี้ขึ้น เพราะถ้าเปิดว่าไร้การเข้าใจผิด ไร้อุปสรรค ไม่มีความเจ็บปวดใดๆเลยในความรัก

                แล้วเราทั้งคู่จะรู้ได้อย่างไรกันล่ะว่า รักกันและกันมากแค่ไหน

 

                ถ้าไม่รู้ว่ารักกันมากแค่ไหน...วันนี้คงไม่ได้อยู่เคียงข้างกันอีกแล้ว

                ถ้าไม่ได้อยู่เคียงข้างกันอีกแล้ว...วันนี้คงไม่มีความสุข

                ถ้าวันนี้วันนี้ไม่มีความสุข...วันพรุ่งนี้ก็คงไม่มีความหมาย

                ถ้าวันพรุ่งนี้ไม่มีความหมาย...จะต้องมีชีวิตไปเพื่ออะไรกัน

 

                ขอบใจนะซีวอน... เป็นร่างบางที่บีบกระชับมือของร่างสูงคืน

                ขอบใจชั้นเรื่องอะไร?

                ขอบใจที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของชั้น...ขอบใจนะ

                ซีวอนมองมือตัวเองที่ถูกกุมเอาไว้ แล้วก็พยักหน้าช้าๆ

                ถ้าหากวันนั้นนายไม่โทรกลับมาหาชั้นตามนามบัตรที่ให้ไว้...ตอนนี้จะเป็นยังไงกันนะ

                ถ้าหากวันนั้นชั้นไม่โทรไปหานาย วันนี้...เราก็คงต่างดำเนินชีวิตของแต่ล่ะคนเหมือนเดิมๆมั้ง ฮยอคแจย้อนนึกกลับไปแล้วก็ยิ้มขำ

 

                นั่นสินะ...ถ้าหากวันนั้น เราต่างมองข้ามกันและกันไป...

                วันนี้...ก็คงไม่ได้รับรู้ ว่ากันและกันสำคัญมากแค่ไหน

 

                แต่วันนี้เราได้มากพบและรักกันแล้ว...ชั้นจะไม่ยอมปล่อยมือนายอีกแล้วนะ ซีวอนพูด

                ฮยอคแจเงยหน้าสบตากับคนรักแล้วยิ้มให้อย่างจริงใจ

                ถึงแม้ว่านายจะปล่อยชั้นก็จะจับไว้เองล่ะ

 

                ผมรักเค้า เค้ารักผม เรารักกัน

 

                เดี๋ยวนายกลับไปอยู่เป็นเพื่อนทงเฮที่โรงแรมนะ ชั้นจะไปจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินที่เราจะกลับกันในคืนนี้น่ะ

                อื้ม ได้...รบกวนด้วยนะ ฮยอคแจกันไปพูดกับคนรักเมื่อเดินออกมาจากร้านกาแฟด้วยกันแล้ว

                รบกวนบ้าบออะไรกัน เอ้า! รีบกลับโรงแรมได้แล้ว ร่างสูงจัดการโบกแท็กซี่แล้วเปิดประตูให้คนรักได้เข้าไปนั่ง

                เจอกันที่โรงแรมนะ ฮยอคแจโบกมือให้ซีวอน

                ก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งซีวอนไว้เบื้องหลัง

 

                ฮยอคแจก้าวลงมาจากรถแท๊กซี่ก็เจอกับคนที่ยืนพิงผนังกำแพงรออยู่ก่อนแล้ว

                ขอผม...คุยด้วยหน่อยได้มั้ย ร่างสูงก้าวเข้ามาหาฮยอคแจ

                ร่างบางขมวดคิ้วช่างใจเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ เดินนำอีกฝ่ายไปยังโซฟาที่ชั้นล็อบบี้

                ไม่คิดว่าจะได้เจอคุณนะครับ มิสเตอร์คิม ฮยอคแจพูดอย่างไร้ความรู้สึก

                มองผู้ชายตรงหน้าแล้วก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เพราะมันต่างกับคนที่เค้าเจอตอนที่ยืนอยู่กับทงเฮลิบลับ

                ผู้ชายในวันนั้นสวมเพียงแจ็คเก็ตสีน้ำตาลเก่าๆ กางเกงยีนส์สีซีดสะพายกระเป๋ากีตาร์โทรมๆ แต่ดูเป็นบุคคลที่เป็นมิตร

                แต่คนที่กำลังนั่งอยู่ตรงข้ามเค้าในตอนนี้กลับใส่สูทมีราคาแพง รองเท้าหนังสีดำมันวาว ท่าทางดูน่าเกรงขาม

                เรียกผมว่าคิบอมจะดีกว่าครับ ร่างสูงตอบเรียบๆ

                ผมไม่ได้มีความรู้จักหรือสนิทอะไรกับคุณขนาดนั้น คงจะไม่กล้าเรียกชื่อคุณเฉยๆหรอกครับ

                คิบอมถอนหายใจหนักๆแล้วยอมแพ้ในที่สุด

                ผมอยาก....

                คุณกลับไปเถอะครับ ฮยอคแจตัดบทก่อนที่คิบอมจะได้พูดอะไรออกมา

                ผมยังกลับไม่ได้จนกว่าจะได้อธิบายสิ่งที่ถูกต้องให้คุณได้ฟังก่อน

                ผมไม่ใช่คนที่คุณจำเป็นจะต้องมานั่งสาธยายอะไรให้ฟัง ผมไม่ใช่ทงเฮ

                ทงเฮไม่ยอมออกมาพบผม ไม่ยอมแม้แต่จะรับโทรศัพท์ของผมด้วยซ้ำ

                ผมว่าคุณน่าจะเข้าใจคำที่ทงเฮพูดว่า จะไม่พบคุณอีกแล้วนะครับ

                ผมได้ยินแล้ว แต่ผมไม่ยอมรับ

                เพราะอะไรล่ะครับ อยู่ที่นี่คุณเป็นถึงใคร คุณเองก็รู้ตัวดี และเพื่อนผมเองก็รู้ดีว่าตัวมันเองเป็นใคร

                คุณกำลังดูถูกเพื่อนตัวเองอยู่ คุณรู้ตัวรึเปล่า

                ผมรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ คุณนั่นล่ะกำลังทำอะไรอยู่ ว่างมากนักหรอถึงมาล้อเล่นกับหัวใจคนอื่นเนี่ย

                ผมไม่ได้ล้อเล่น! ผมรักทงเฮจริงๆ คิบอมมีน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย ที่ฮยอคแจมองว่าเค้าแค่คิดกับทงเฮเล่นๆเท่านั้น

                รักที่ยืนอยู่บนพื้นฐานของคำว่าโกหกน่ะหรอครับ?

                ประโยคเดียวจอดจริงๆ

                คิบอมนิ่งไป เพราะสิ่งที่ฮยอคแจพูดมันกคือความจริง

                เย็นนี้ ผมกับทงเฮจะกลับเกาหลีกันแล้ว ฮยอคแจตัดสินใจบอกในที่สุด

                มันยังไม่ครบยี่สิบวันเลย

                แล้วคุณคิดว่าสถานการณ์แบบนี้ เพื่อนผมยังจะมีกะจิตกะใจเที่ยวที่ไหนอีกงั้นหรอ?

                ได้โปรด... คิบอมขอร้องด้วยคำสั้นๆ

                ผมเองก็คงต้องพูดคำว่าได้โปรดเหมือนกัน ได้โปรดปล่อยเพื่อนผมไป คุณทำได้รึเปล่าครับ?

                ไม่...ผมรักทงเฮ...ขอร้องล่ะฮยอคแจ ให้ผมได้พบกับทงเฮก่อนสักครั้งเถอะนะ คิบอมลุกขึ้นยืนขอร้องต่อร่างบาง

                ฮยอคแจมองท่าทีของร่างสูงแล้วก็ปฏิเสธไม่ลง แม้ว่าคนๆนี้จะโกหกฐานะที่แท้จริงต่อเพื่อนของเค้า แต่เรื่องความรู้สึกคงจะไม่ได้โกหกแน่ๆ

                ผมเสียใจครับ ความรู้สึกของเพื่อนผมมาเป็นอันดับหนึ่ง ฮยอคแจส่ายหน้าเบาๆ

                คิบอมจึงทรุดตัวนั่งลงกับโซฟาเหมือนเดิม

                ผมจะพาทงเฮกลับเกาหลี และแน่นอนคุณจะไม่ได้เจอเค้าด้วย ฮยอคแจค่อยๆเล่ากำหนดการณ์

                ...

                คิบอมไม่ได้โต้ตอบบอะไรกลับมา ทำเพียงนั่งนิ่งราวกับว่าทุกสรรพสิ่งในโลกได้หยุดเคลื่อนไหวไปหมดแล้ว

                ผมทำ...อะไรได้บ้าง

                ฮยอคแจนึกไปถึงใบหน้าเพื่อนสนิทตัวเองที่นั่งนิ่งราวกับตุ๊กตาไร้วิญญาณ ไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่พูดไม่จา ไม่โต้ตอบกับทุกประสาทสัมผัส แล้วหันกลับมามองคิม คิบอมที่สภาพก็ไม่ได้ต่างกันไปเลยแม้แต่น้อย

                ทั้งๆที่ก็รักกัน แต่ทำไมกันนะ...

                ทำไมความรักยังคงเล่นตลกแบบนี้อีก

                เค้ายังคงยืนยันคำเดิม ความรู้สึกของเพื่อนเค้ามาเป็นอันดับหนึ่ง และนี่ก็เป็นสิ่งที่เค้าจะเลือกเพื่อความสุขของเพื่อนเค้าเช่นกัน

 

                เคลียตัวเองให้หมดซะ แล้วตามเราไป ฮยอคแจพูดในที่สุด

                ครับ?

                เพื่อนผมมาที่นี่เพื่อความหาความรัก เป้นคนวิ่งตามคุณ ลองมองมุมกลับบ้างสิ ปล่อยเพื่อนผมให้กลับไป แล้วกลายเป็นตัวคุณเองที่ไปตามหาทงเฮ

                หมายความว่า...

                ผมว่าผมพูดชัดเจนแล้วล่ะนะครับ ไม่จำเป็นจะต้องพูดอีกครั้ง สวัสดีครับ ฮยอคแจลุกขึ้นเดินหนีออกไปทันที

                คิบอมเองก็ไม่คิดจะรั้งไว้ เพราะอย่างน้อยๆฮยอคแจก็ยังพอมีหนทางเหลือให้แก่เค้าบ้าง

                เครื่องมือสื่อสารยี่ห้อหรูสั่นขึ้นเล็กน้อย

                คิบอมคะ...คุณอยู่ที่ไหน

            วิค...ผมรักคุณ

 

                .

                .

                .

 

เวลา 19.00 นาฬิกา ณ สนามบิน Heathrow

 

                ทั้งซีวอน ฮยอคแจ และทงเฮต่างก็กำลังรอเพื่อที่จะเดินทางกลับไปยังประเทศบ้านเกิด ซึ่งก็เหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

                เอ่อ...ชั้นขอไปห้องน้ำหน่อยนะ ซีวอนพูดและเมื่อคนรักพยักหน้ารับรู้จึงเดินเลี่ยงออกไป

                ฮยอคแจมองตาคนรักไปก่อนจะหันมามองหน้าเพื่อนสนิทที่เอาแต่ซึมมาตลอดทาง

                และเค้าก็รู้ดีว่าที่เป็นแบบนี้เพราะอะไร

                แกคิดดีแล้วหรอ? ฮยอคแจถามในที่สุด

                เรื่อง? ทงเฮตอบเบาๆ

                ถ้าแกยังไม่อยากกลับเราสามารถแคนเซิ่ล...

                ชั้นอยากจะขึ้นเครื่องบินให้ได้ในตอนนี้ด้วยซ้ำ เสียงหวานย้ำถึงเจตนารมณ์ของตนเอง

                ฮยอคแจจึงทำได้เพียงแต่ถอนหายใจหนักๆเท่านั้นเอง

                แกไม่...คิดถึงเค้าเลยหรอ แม้จะเป็นการตอกย้ำให้เพื่อนได้เจ็บ แต่ฮยอคแจก็ไม่อยากจะเห็นทงเฮเป็นแบบนี้เลย

                คิดถึงสิ...เพราะคิดถึงยังไงล่ะชั้นถึงต้องไป ทงเฮพูดทั้งน้ำเสียงสั่นๆ

                ทรมานตัวเองแล้วมันได้อะไรขึ้นมา

                ชั้นเอง...ก็ไม่อยากเจ็บเลย ฮยอคแจ...ไม่อยากเจ็บปวดเหมือนตอนนี้เลย... ทงเฮหลับตาลงเบาๆ

                ฮยอคแจเขยิบเข้าไปนั่งมกล้ๆเพื่อนแล้วโอบกอดทงเฮเอาไว้

                ในตอนนี้คำพูดปลอบโยนใดๆก็คงไม่มีค่าเทียบเท่ากับหนึ่งอ้อมกอดอุ่นๆได้หรอก

 

                จวบจนกระทั่งถึงเวลาขึ้นเครื่อง ตอนขามาๆกันเพียงสองคนจึงได้นั่งข้างๆกัน แต่ตอนกลับนี้ยังมีซีวอนพ่วงมาด้วย สุดท้ายก็เป็นทงเฮที่ดื้อจะให้ฮยอคแจนั่งกับร่างสูงส่วนตัวเองนั้นก็มานั่งติดกับผู้โดยสารคนอื่นแทน

                และตำแหน่งที่ซีวอนจองไว้ก็คือด้านที่ติดกับกระจกนั่นเอง

                ทงเฮยังคงแอบหวังลึกๆ ถ้ากเป็นไปตามหนังสือนิยายรักหวานแหววทั่วไป อีกสักพักพระเอกของเรื่องก็จะต้องเดินตามมานั่งข้างๆนางเอกสิ

                แล้วร่างบางก็ได้แต่หัวเราะสมเพชตัวเอง เมื่อคนที่เดินขึ้นมานั่งข้างๆตัวเองเป็นคุณตาวัยชราคนหนึ่งเท่านั้น

                ...ยังจะหวังอะไรอีกนะเรา...

 

                ทงเฮค่อยๆคาดเข็มขัดตามที่พนักงานบอก แล้วเตรียมทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เดินทางกลับไปยังที่ๆตนเองจากมา

 

                ไม่นานนัก ความเคลื่อนไหวที่รู้สึกได้เพียงเล็กน้อย กับภาพพื้นดินที่อยู่ห่างไกลออกไปเรื่อยๆ ก็เป้นสิ่งที่บ่งบอกได้ดี

                ต้องจากกันจริงๆแล้วสินะ...

 

                ทงเฮได้แต่หลับตาลง เอาหัวอิงกับกระจกแล้วร้องไห้เบาๆราวกับว่าจะขาดใจอยู่ตรงนั้น

                ในคงจบลงแล้วความรักครั้งแรกของเค้า

                กับความทรงจำที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆนี้

                จะอีกนานมั้ยเค้าถึงจะลืมมันได้

                ไม่ง่ายเลยที่จะเอ่ยคำลา ทั้งที่หัวใจก็ไม่ได้ต้องจะให้มันเป็นแบบนั้นเลย

                แต่ความจริงคือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้

                แม้จะอยากปฏิเสธมากเพียงใด แต่สุดท้ายก็จะต้องเอ่ยมันออกไป

 

                ลาก่อน...ลอนดอน

                ลาก่อน...คิม คิบอม

 

 

 



ตอนหน้าตอนจบ...พบกันที่เกาหลีใต้ค่ะ :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

689 ความคิดเห็น

  1. #686 KIHAE*129 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 16:31
    อะไรอ่ะ

    วิค...ผมรักคุณ (ไม่ได้อีกแล้ว ใช่มั๊ย มั่วสุดๆ)

    บอมรีบตามไปหาความรักเน้อ

    อย่าให้ความรักรอนาน
    #686
    0
  2. #659 meenim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 19:19
    วอนน่ารัก   คิบอม ตามดงเฮไปนะ
    #659
    0
  3. #618 Mihona Akira (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 22:27
    วอนนี่ชอบเรียกร้องความสนใจเหมือนกันนะเนี่ย คิๆๆ
    แต่ในที่สุดก็เข้าใจกันได้จริงๆแล้ว ต่อไปนี้ก็รักกันให้มากๆนะ
    รู้สึกเหมือนตอนนี้คู่นี้จะแผ่ออร่าสีชมพูออกมาจนน่าอิจฮา แต่ก็ดีแล้วแหละ
    แต่ที่เหลือก็เป็นตาของบวมแล้วนะ อย่าทำร้ายด๊องอีกล่ะ เคลียร์ซะ
    #618
    0
  4. #615 grabbb (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 22:20
    บอมจะตามหมวยใช่มั้ย
    #615
    0
  5. #593 tamtamS(monkiez~) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 14:51
    วิค ผมรักคุน ? - -
    มันยังมีต่อใช่มั๊ย TT

    #593
    0
  6. #588 ยัยทะเลเรียกพี่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 21:55
     
    จะจบแล้ว

    waiting :)
    #588
    0
  7. #587 fabregas- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 12:58
    วิค...ผมรักคุณ

    ทำไมบอมพูดแบบนี้เนี่ยยยย
    #587
    0
  8. #585 *Aphorist* (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 20:56
    กรี๊ดดด จะจบแล้ว เศร้ามาก TT

    บอม พลีส คัม ทู โคเรีย TT
    #585
    0
  9. #584 ple_129 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 10:54
    รักวิคคืออะไรอ่ะบอม ค้างมากกกก

    ตอนหน้าบอมจะไปตามหาด๊องที่กาหลีแล้ว
    #584
    0
  10. #583 koy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 22:37
    บอมม เคลียร์ตัวเองเร็วเหอะ



    เเล้วไอประโยคบอกรักนั่นคือไรอ่ะ



    ตอนหน้าจบเเล้วว ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #583
    0
  11. #582 Kyukie_Minnie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 19:14
    บอกรักวิคทำไมอ่ะบอม - -
    เจอที่เกาหลีใต้
    #582
    0
  12. #580 -*- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 17:09
    อ้า สนุกมาก ๆ เลยค่ะ



    อยากอ่านตอนหน้าเร็ว ๆ จัง



    มาอัพเร็ว ๆ นะคะไรเตอร์



    สู้ ๆ ค่ะ
    #580
    0
  13. #579 darkreaction (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 03:53
     กำลังสนุกๆๆๆมากๆๆๆเลยคะไรเตอร์
    #579
    0
  14. #577 Only13♥KiHaE_DONGDANG (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 00:30
    ยังไปบอกรักวิคอีกนะบอม

    อะไรของนายเนี่ย ??
    #577
    0
  15. #576 superjuniorkimkihae (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 20:44
    บอมยังจะบอกว่ารักวิคอีกหรอ ??? มันมีอะไรกันแน่
    เคลียร์เร็วๆล่ะ
    #576
    0
  16. #575 piggy-oun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 16:47
    สงสารด๊องจัง
    คิบอมรีบเคลียร์ตัวเอง
    แล้วรีบตามด๊องไป ด่วน !!!!

    #575
    0
  17. #574 shrap (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 12:37
    รียเคลียร์ตัวเองเร็วๆนะบอม!!

    #574
    0
  18. #573 mee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 23:19
    ฮยอกก็ไม่ได้ปิดทางบอมนะ

    รีบเคลียร์ตัวเองเร็วๆ แต่ทำไมคำพูดที่พูดกับวิคเป็นแบบนั้น

    ถ้ารักจริงเคลียร์แล้วรีบตามด๊องไปล่ะ



    วอนฮยอกก็น่ารัก

    วอนอยากให้ฮยอกสนใจตัวเองเหรอเนี่ย

    ดีที่ตอนนี้เข้าใจกันแล้ว



    รอลุ้นตอนกลับเกาหลี^^
    #573
    0
  19. #572 MickeyNut (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 23:16
    ดราม่าสุดฤทธิ์
    ก็เข้าใจทั้งคู่
    แต่สงสารเฮมากกว่า

    เห้อบอมไมพูดแบบนั้นละค่ะลูก

    #572
    0
  20. #571 yUiZy* (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 22:06
    อาร๊ายยยยยยยยยยย
    บอมแกพูดอะรไแบบนั้น
    TT
    #571
    0
  21. #570 UyunDH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 20:56
    OMG!!!

    อะไรอ่ะบอม มม

    ชั้นงง

    วิค??

    เง้อ...อะไรอ่ะ=='

    แง่งงงงงงงงงงงงงงงง

    หรือบอกรัก แล้วบอกเลิก??

    เอิ๊กๆๆๆๆๆ;P





    อ่า,, เฮน้อยอย่าร้องไห้~

    มาซบเค้านี่มา!>3<

    เอิ๊กๆๆๆ







    วอนฮยอก น่ารัก มาก!!!!

    ไม่ไหวเคลีย

    ความรักอบอวล ล ล

    ^^





    ไรเตอร์สู้ๆๆจ้า

    ^^=V
    #570
    0
  22. #569 บัสเตอร์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 20:54
    เศร้าอีกแล้วTT'
    #569
    0