{KIHAE&WONHYUK} If that day comes ... ถ้าหากวันนั้น

ตอนที่ 17 : If that day comes - [11] - London eyes & Thames Cruise

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 ส.ค. 53



 


                คุณพาผมมาทำอะไรที่นี่? เสียงหวานหันไปถามร่างสูง

ตอนนี้พวกเค้าทั้งสองคนกำลังยืนรอยานพาหนะลำใหญ่อยู่

                ทำไม...ถึงไม่มีใครคนอื่นเลยล่ะคิบอม

                ก่อนอื่นผมคงจะต้องอธิบายให้คุณฟังก่อนล่ะมั้งครับ...ว่าที่นี่คือท่าเรือ Westminster Pier จะเปิดล่องไปรอบๆแม่น้ำเทมส์ในเฉพาะช่วงฤดูร้อนเท่านั้นล่ะครับ

                อ้าว...แต่นี่มันเข้าหน้าหนาวแล้วนี่นา คุณก็พาผมมาเสียเที่ยวน่ะสิ? ทงเฮร้องโวยวาย

                เอ่อ ไม่ครับ เราจะได้ล่องกัน คิบอมบอก

                ทำไมล่ะ?

                เอ่อ...คือ... ร่างสูงมีทีท่าอึกอัก

                มีอะไรรึเปล่าคิบอม? ผมถามอะไรผิดไปหรอ?

                เปล่าครับ...ผมก็แค่รู้สึกว่า...คนรักของผมช่างขี้สงสัยซะจริง คิบอมบอกเท่านั้นแล้วเอื้อมมือไปเกี่ยวเอวทงเฮมากอดเอาไว้

                ร่างบางเปลี่ยนสีให้แดงขึ้นเป็นริ้วๆ

                อะไรกันเล่า... มือบางทุบไปที่อกกว้างเบาๆ

                โธ่...ก็ดูคุณสิ ถามนู่น...ถามนี่จังเลย ผมพาคุณมาสนุกนะเนี่ย ฮ่าๆ ร่างสูงหัวเราะกลบเกลื่อน

                ผมก็แค่อยากรู้ก็เท่านั้น ทำไมคุณจะต้องทำท่าปิดบังแบบนั้นด้วยล่ะ ทงเฮทำหน้ามุ่ย

                ผมก็แค่ตั้งตัวกับคำถามของคุณไม่ทันต่างหาก มาเป็นฉากๆๆ

คิบอมทำมือประกอบด้วย

                คุณก็พูดเกินไปแล้วล่ะ ผมถามแค่ว่าทำไมเราถึงจะได้ขึ้นต่างหาก ไม่เห็นจะถามอะไรมากกว่านี้เลย

                ก่อนจะได้หรือควรจะเรียกว่าเถียงกัน เรือล่องแม่น้ำเทมส์ลำใหญ่ก็ได้เข้ามาจอดเทียบเสียแล้ว ดูจากขนาดของมันแล้ว ร่างบางก็คาดเดาจากสายตาได้เลยว่ามันจะต้องสามารถรองรับผู้โดยสารได้มากกว่าร้อยคนแน่ๆ

                ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ คุณหนู ชายวัยกลางคนที่เดินก้าวมาตรงหน้าเอ่ยทักทายทั้งสองคนด้วยกริยาที่นอบน้อม

                คุณหนู? ทงเฮทวนคำอย่างงงๆ

                เค้าเรียกผู้โดยสารแบบนี้นั่นล่ะครับ!” คิบอมเป็นฝ่ายรีบแก้ไขความกระจ่างให้แก่ร่างบาง

                คะ...ครับ ชายคนนั้นกล่าวตามคิบอมอย่างว่าง่าย

                อ๋อครับ ทงเฮจึงเข้าใจในที่สุด

                ผมว่าเรารีบขึ้นเรือกันเถอะ ผมอยากให้คุณเห็นอีกแง่มุมหนึ่งของลอนดอนเร็วๆ คิบอมดันหลังร่างบางให้รีบเดินตรงไปยังประตูเรือที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว

                ทงเฮมีอาการกระตุกกลัวเล็กน้อยเมื่อเรือเริ่มขยับออกจากท่า แต่คิบอมก็คอยประคองโอบกอดคนรักเอาไว้ไม่ห่าง ทำให้ร่างบางคลายความกังวลลงไปได้มาก

                คุณรู้มั้ย...ว่าเราน่ะได้ขึ้นเรือเที่ยวแรกของวันนี้เลยนะ คิบอมยื่นข้อมือให้ทงเฮได้ดู

                ...10.20 น. ...

                ว้าว! แล้วทำไม...เรือลำนี้ถึงมีแต่พวกเราสองคนล่ะ? ทงเฮมองไปรอบๆ มีเพียงเค้ากับคิบอมเท่านั้นที่ยืนอยู่บนเรือลำใหญ่ลำนี้

                เอ่อ...ผมว่า คงยังไม่มีใครอยากจะล่องเรือในเวลาที่อากาศหนาวๆแบบนี้ล่ะมั้งครับ คิบอมตอบทั้งๆที่สายตายังคงมองออกไปยังแผ่นน้ำสีครามนั่นอยู่

                หรอ...แต่ผมว่าเรื่องนี้มันแปลกๆนะ ร่างบางยังคงหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความสงสัยอยู่

                ผมว่าคุณเลิกตั้งข้อสงสัย แลล้วมาสนใจภาพตรงหน้านี้ดีกว่านะ

คิบอมจูงมือทงเฮให้ออกมายืนที่ระเบียงด้านนอกตัวเรือ

                ภาพแม่น้ำที่ยาวไกลสุดลูกหูลูกตา พร้อมกับสองฟากฝั่งที่ตึกรามบ้านช่อง อาคารต่างๆเต็มไปหมด

                การได้เห็นสิ่งก่อสร้างเหล่านั้นแบบไกลๆ ก็สร้างอีกหนึ่งความรู้สึกให้เกิดขึ้นภายในจิตใจ บางครั้งการมองบางสิ่งจากที่ไกลๆ ก็ไม่ได้ทำให้ความงามของสิ่งนั้นลดน้อยลงไปได้เลย

                สำหรับกรุงลอนดอนแล้วแม่น้ำเทมส์ก็เปรียบเสมือนแม่น้ำฮันในโซลนั่นล่ะครับ สำคัญเหมือนสายใยคอยหล่อเลี้ยงชีวิตให้ดำเนินไปในแต่ล่ะวัน

คิบอมที่เห็นว่าระหว่างตนและทงเฮเริ่มจะเงียบเกินไป จึงหาอะไรมาอธิบายให้ร่างบางได้รับฟัง

                อืม...คุณมานั่งเรือแห่งนี้บ่อยมั้ยครับ? ทงเฮหาเรื่องถามกลับบ้าง

                ก็...ไม่มากนักหรอกครับ ผมไม่ค่อยมีเวลาสักเท่าไหร่

                คุณเล่นดนตรีบ่อยขนาดนั้นเลยหรอครับ? ทงเฮขมวดคิ้วกับคำว่า ไม่มีเวลา ของร่างสูง

                ก็...ประมาณนั้นนั่นล่ะครับ คิบอมยิ้มบางๆ

                การจ้องมองแม่น้ำนานๆนี่ บางครั้งก็สร้างความหดหู่ได้เหมือนกันนะครับ ทงเฮเอ่ยเบาๆ

                เวลาที่ผมมีเรื่องคิดมาก การได้ทอดความคิดที่ฟุ้งซ่านให้ลอยไปกับแม่น้ำ มันก็เหมือนการบรรเลงบทเพลงที่กลั่นกรองออกมาจากส่วนลึกของจิตใจเรานั่นล่ะครับ คิบอมสอดนิ้วเข้าประสานกับเรือนนิ้วของทงเฮเอาไว้

                ร่างบางเอนหัวไปซบกับไหล่หนาเอาไว้ สายลมหนาวบางเบาที่พัดไปมา ระหว่างที่เรือค่อยๆเคลื่อนตัวไปข้างหน้าเรื่อยๆ ช่างส่งผลให้อารมณ์ผ่อนคลายขึ้นมาก

                และเมื่อเรือลำนี้แล่นต่อมาได้สักพักมันก็ค่อยๆชะลอจนจอดลงตรงใจกลางของเส้นทาง

                คิบอม...เกิดอะไรขึ้นหรอ? ทงเฮยกหัวขึ้นมาถามคิบอมเล็กน้อย

                คิบอมยิ้งบางๆแล้วปล่อยมือบางให้เป็นอิสระ เดินอ้อมมาสอดมือประสานเอวด้านหน้าทงเฮจากทางด้านหลัง

                คางหนาเกยไว้กับไหล่บาง จ้องมองไปตรงหน้า

                ที่ตรงนี้...คือจุดชมวิวที่ดีที่สุดแล้วล่ะครบ คิบอมยกมือชี้ไปยังจุดๆหนึ่งให้ร่างบางได้รับชมไปพร้อมๆกับตนเอง

                ...โอ้....... ทงเฮร้องออกมาเบาๆ เมื่อได้เห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

แสงแดดอ่อนๆที่ตกต้องกระทบให้แก่สถาปัตยกรรมอันขึ้นชื่อของกรุงลอนดอนจนระยิบระยับ เสริมความสวยงามเข้าไปอีกไม่รู้จบ

                จากตรงกลางแม่น้ำเทมส์นี้ สามารถทำให้เราได้รับชมอาคารรัฐสภา หอนาฬิกาบิ๊กเบน และหอคอยลอนดอนในมุมที่ใกลชิดกันมากที่สุดแล้วล่ะครับ เสียงทุ้มเริ่มต้นอธิบายช้าๆ

                สวยจังเลยนะ.....

                ครับ...สวย...แต่ไม่ได้ครึ่งของทงเฮหรอก...

                ...จุ๊บ!...

                ว่าแล้วก็ขโมยจูบเบาๆที่แก้มเนียนไปหนึ่งที

                หอมไม่เปลี่ยนเลยนะ ว่าเข้าให้อีกสักที

                คุณนี่มันชอบฉวยโอกาสซะจริง ร่างบางหยิกเบาๆตรงมือที่เกาะเอวตัวเองเอาไว้

                ไม่ฉวยโอกาสกับแฟนตัวเอง จะให้ผมไปฉวยกับใครล่ะครับ คิบอมพลิกร่างบางให้หันกลับมาเผชิญหน้ากัน แล้วก้มเอาหน้าผากตัวเองไปชิดกับหน้าผากของร่างบาง ก่อนจะสั่นไปมาเบาๆ

                รักนะครับ...

                ทงเฮคลี่ยิ้มบางตอบเช่นกัน

                รักมากครับ

                รักมากจนไม่กล้าที่จะสูญเสียไปให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น ผิดมั้ยนะ? ถ้าหากผมจะคิดไม่ดีกับใครทุกคนที่มาอยุ่ใกล้ๆเค้า ให้ความสนใจในตัวเค้า

นี่รึเปล่า? อำนาจร้ายของความรัก? ที่สามารถเปลี่ยนการมองโลกในแง่ดีให้กลายเป็นลบในทันที

                เพียงเพราะรักเค้าเหลือเกิน ผมรักเค้ามากจริงๆนะ

                อย่าให้ความรักของเราทั้งสองคน มีอุปสรรคใดๆเลย

                ผมทนเสียเค้าไปไม่ได้

 

                .

                .

                .

 

                เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว ตัวเล็ก... ซีวอนหันมาบอกคนรักที่ยืนทำหน้าอมทุกข์อยู่แบบนั้น

                ก็ชั้นเป็นห่วง....

                นายบอกชั้นเป็นรอบที่ร้อยแล้วล่ะ...ว่าเป็นห่วงทงเฮน่ะ ซีวอนรีบดักคอ นี่เค้าอุตส่าห์พามาขึ้นถึง London eye ชิงช้าสวรรค์ขนาดยักษ์ที่เพียงข้ามแม่น้ำเทมส์มาอีกฝั่งก็จะได้พบกับอีกหนึ่งสถานที่ๆนักท่องเที่ยววทุกคนจะต้องมาเยือนทุกครั้งเวลาที่มายังลอนดอนนี้

                แถมกว่าจะได้ตั๋วขึ้นมาเนี่ย มันไม่ใช่ง่ายๆเลยนะ กว่าจะใช้ฐานะชเว ซีวอนได้มาเนี่ย เล่นเอาแทบปาดเหงื่อเลยล่ะ

                ปกติแล้วแคปซูลยักษ์ที่จะเป็นสถานที่รองรับนักท่องเที่ยวเกือบสิบคนต่อหนึ่งแคปซูลเท่านั้น แต่สำหรับร่างสูงแล้ว เงินสามารถเสกให้แคปซูลนี้เหลือเพียงตนและฮยอคแจเท่านั้น

                เริ่มชักจะไม่แน่ใจซะแล้ว ว่าตัวเล็กหรือตัวใหญ่กันแน่ที่ใช้เงินในปริมาณที่น่ากลัวกว่ากัน

                ก็ชั้นเป็นห่วงเพื่อนชั้นนี่นา มันผิดรึไง? ฮยอคทำหน้ามุ่ย

                นั่นมันก็ถูก แต่นายก็ต้องไม่ลืมสิว่าทงเฮน่ะโตแล้วนะ อายุเท่านายเลยด้วยซ้ำ การที่เค้าจะมีความรักหรือคนรัก มันไม่ใช่เรื่องที่น่าเสียหายนี่นา ร่างสูงค่อยๆอธิบาย

                นี่ยังถือว่าสงบลงกว่าเมื่อวานเล็กน้อย ที่เจอไปน่ะหรอ? เอาแต่พูดวนเวียนซ้ำไปซ้ำมา ว่าตอนที่ออกไปรอเค้านอกร้านซื้อของที่ระลึกที่ตัวเค้าเป็นคนรอจ่ายเงิน ก็ไปพบกับทงเฮ

                แถมยังมีอะไรต่อมิอะไรตามมาอีกมากมาย ว่าเจอทงเฮเดินจับมืออยู่กับใครคนหนึ่งที่คุ้นหน้าคุ้นตามากๆ เหมือนกว่าเคยเจอกันจากที่ไหนมาก่อน แต่ก็ยังนึกไม่ออกสักที

                นี่ล่ะน้า อาการหวงเพื่อนที่รักษาไม่หายเลยสักที

                ชั้นก็ไม่ได้เถียงเลยนะว่าการที่ทงเฮมีแฟนมันผิด ชั้นแค่ต้องการจะบอกนายว่า คนที่เดินอยู่ข้างๆทงเฮที่ชั้นเจอนน่ะ ชั้นว่าชั้นเคยเจอเค้าจากที่ไหนมาก่อนแน่ๆเลยล่ะ ดวงตาสีฟ้านั่น ชั้นคุ้นจริงๆนะ ฮยอคแจยกมือขึ้นมาเสยผมเพื่อพยายามใช้ความคิดอย่างสูง

                เก็บเรื่องของเพื่อนสนิทนายเอาไว้ แล้วช่วยหันมาสนใจชั้นสักทีจะได้มั้ย? ร่างสูงชักจะเริ่มน้อยใจอยุ่เหมือนกันนะเนี่ย

                ฮยอคแจเริ่มจะรู้ตัวแล้ว จึงรีบหันกลับมาทันที

                เป็นอะไร งอนอ๋อ?

                เปล่า แค่น้อยใจนิดๆ ซีวอนยิ้มบางๆกลับมา

                อย่าน้อยใจสิ ขอโทษ ฮยอคแจรีบเข้าไปเกาะแขนคนรักอย่างอ้อนๆ

                อื้ม ไม่เป็นไร แต่เรามีเวลาอยู่อยู่ด้วยกันในนี้แค่ครึ่งชั่วโมงเองนะ นายบ่นถึงทงเฮก็กินไปเกือบสิบนาทีแล้ว เอาให้มันคุ้มค่าตั๋วที่เราอุตส่าห์ได้มีโอกาสขึ้นมาชมวิวถึงบนนี้ดีกว่านะ ซีวอนชี้ออกไปที่กระจก

                ฮยอคแจจึงจะต้องลืมเลือนเรื่องของทงเฮไปชั่วขณะเพื่อมาสนใจสิ่งที่ซีวอนต้องการให้ตัวเองได้ดู

                ภาพวิวทิวทัศน์ที่มองเห็นจากบนนี้ ทำให้ได้เห็นลอนดอนทั่วทั้งกรุงจนครบ อาคาร บ้านเรือน สิ่งก่อสร้างต่างๆ ราวกับว่าถูกย่อขนาดลงจนมีขนาดเท่าโมเดลของเด็กเล่นชิ้นเล็กๆ

                ที่นี่มากี่ทีก็ยังไม่เบื่อเลยนะ ตัวใหญ่ ฮยอคแจหันไปบอกร่างสูง

                ชั้นว่าน่าเบื่อออก ซีวอนยักไหล่

                ทำไมล่ะ?

                ก็ถ้ามาครั้งไหนไม่มีตัวเล็กมาด้วย ชั้นก็ไม่อยากจะมาหรอก ยิ้มหล่อแถมอีก

                ชั้นเชื่อแล้วล่ะ ว่าทำไมใครต่อใครต่างก็หลงคารมนาย นี่แน่ะ!” ฮยอคแจหันมาบีบจมูกโด่งๆของซีวอน

                โอ๊ย! เจ็บๆ ตัวเล็กง่า ตอนนี้ก็มีแต่ตัวเล็กนี่นา ซีวอนแถไปอย่างข้างๆคูๆ

                แล้วต่อไปล่ะ... ฮยอคแจเปลี่ยนจากบีบจมูกมาเป็นลูบไล้ที่ใบหน้าหล่อแทน

                ไม่อยากสัญญานะ เพราะกลัวทำไม่ได้แต่จะพยายามครับ ซีวอนยิ้มรับสัมผัสนั้น

                อยากรู้เหตุผลที่นายทำแบบนี้จริงๆ ซีวอน ฮยอคแจพูดอย่างไม่ใสใจอะไร

                แค่ตอนนี้เค้ารักผมเพียงคนเดียวก็พอแล้ว แค่ตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว

                นายเองก็เลิกบ้างานซะทีสิ มีเวลาให้กับชั้นเยอะๆบ้าง กลายเป็นร่างสูงที่ทำเสียงกระเง้ากระงอดบ้าง

                แล้วชั้นไม่มีเวลาให้นายตอนไหน

                นายน่ะ ทำงานซะหามรุ่งหามค่ำ เลิกบ้างานหน่อยสิ

                บางทีสิ่งที่ทำให้ทั้งฮยอคแจและทงเฮเป็นเพื่อนกันมาได้จนถึงทุกวันนี้ อาจจะเป็นอุดมการณ์ในการใช้ชีวิตก็เป็นได้ ขยัน อดทน ห้ามป่วย ห้ามตาย ห้ามสาย ห้ามลา

                อ้าว ไม่มีงานก็ไม่มีเงิน นายไม่เคยได้ยินประโยคนี้รึไง?

                ลาออกสิ ชั้นจะจ่ายให้นายสองเท่าต่อเดือนเลย ซีวอนพูดอย่างจริงจัง

                จะบ้ารึไง! นายนี่

                ชั้นจริงจังนะ ชั้นอยากให้นายอยู่ข้างๆชั้น อยากให้อยู่ในสายตาชั้นตลอดเวลา ซีวอนรวบฮยอคแจเข้ามากอดเอาไว้

                มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยน้า คนเรามันก็ต้องทำมาหากินกันทั้งนั้นนั่นล่ะ

                สำหรับนายแล้ว ชั้นกับงานอะไรที่สำคัญกว่ากันแน่ ร่างสูงยื่นคำขาด

                มันก็ต้องเป็นนายอยู่แล้ว ถามอะไรแบบนี้เนี่ย

                ก็ดูอย่างที่เรามาเที่ยวลอนดอนด้วยกันคราวนั้นสิ กำลังเที่ยวด้วยกันแท้ๆ ยังมีการมาเรียกตัวนายไปนู่นนี่ทำงานเพิ่ม โธ่... ซีวอนทำเสียงเศร้าสร้อย

                แหม ตอนนั้นชั้นก็แค่เข้าไปดูงานที่โชว์รูมในห้าง แล้วก็...อ๊า!!!!” ฮยอคแจสะดุ้งสุดตัวผลักตัวเองออกมาจากอ้อมกอดของซีวอนทันที

                เป็นอะไร ฮยอคแจ ซีวอนรีบถามด้วยความเป็นห่วง

                เดี๋ยว!” ฮยอคแจยกมือห้ามซีวอนที่จะเดินเข้ามา แล้วทำหน้าเหมือนนึกอะไรได้บางอย่าง

                นายจะทำชั้นคลั่งนะฮยอคแจ พูดมา!”

                ชั้น...ชั้นจำได้แล้วซีวอน!” ฮยอคแจโพล่งออกมาในที่สุด

                จำอะไรได้?

                ชั้นรู้แล้ว...ว่าคนๆนั้นเป็นใคร ร่างบางเล่าด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

                คนๆนั้น?

            คิม คิบอม...ชั้นจำได้เค้าได้แล้ว!”

 







เอาล่ะเว้ยๆๆๆ คิม คิบอมจะเป็นใครกันแน่....ติดตามได้ในตอนต่อไปปปปปปปปปปปปปปป
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

689 ความคิดเห็น

  1. #683 KIHAE*129 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 16:03
    บอมเป็นใครอ่ะ??

    ไม่สารภาพหมวยรู้ทีหลังโดนงอนน่ะเอ่อ
    #683
    0
  2. #656 meenim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 19:04
    เจ้าของ เล็กซัสสสสส เหรอ
    #656
    0
  3. #651 moomee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:33
    คิมคิบอมเป็นคัยกันนะ
    #651
    0
  4. #635 DongHa3_Forever (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 22:40

    สงสัยบอมต้อง รวยมากๆอะ

    #635
    0
  5. #612 grabbb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 22:12
    ฮยอกเดี๋ยววอนก็น้อยใจอีกหรอก
    #612
    0
  6. #549 บัสเตอร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:24
     บอมเป็นใครหว่า???
    #549
    0
  7. #503 L T!!! (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2553 / 22:02
    บอมเป็นใครกันน้ะ??
    #503
    0
  8. #489 Kyukie_Minnie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2553 / 18:34
    บอม บอมเป็นใครอ่ะ
    #489
    0
  9. #485 ple_129 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กันยายน 2553 / 17:11
    คิม คิบอม นายเป็นใครกันแน่เนี่ย
    #485
    0
  10. #472 fabregas- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 14:36
    อยากรู้ๆๆๆ   จริงๆแล้วบอมเป็นใครกันแน่
    #472
    0
  11. #470 crapook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2553 / 22:32
    บอมเป็นใครกันแน่อะ
    เวลาสวีทวอนฮยอก ฮยอกก้อยังมีนอกเรื่องนะ
    คิเฮก้อน่ารักจิงๆๆเลย
    #470
    0
  12. #469 ขวัญข้าว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2553 / 03:14
    คิมคิ จะต้องเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ



    ชิมิ ชิมิ???



    อ่านแล้วก็อยากไปเที่ยวนะเนี่ยะ



    เหมือนอ่านชีวิตตัวเองจริงๆง่ะ

    ทำแต่งานๆทุกวัน เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง

    แต่ก็ไม่มีใครมาห่วงเราเหมือนฮยอกเลย

    อยากมีบ้างอะไรบ้าง



    #469
    0
  13. #468 *** (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2553 / 21:25
    โอ้วววววววววว ทิ้งท้ายไว้เเบบนี้ฆ่ากันเลยดีกว่า



    อยากรู้จังๆๆๆๆๆ
    #468
    0
  14. #467 Lanna_EUNHYK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2553 / 18:10
    ตามมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    #467
    0
  15. #466 zeze (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2553 / 16:07
    เค้าเป็นใครหนอ เค้ามาจากไหน??
    #466
    0
  16. #465 ga-jubb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 23:16
    อยากรู้แล้วววว

    ขอร้อวนะ ไรท์เตอร์ รีบมาัอัพเถอะ มันค้างคา YOY
    #465
    0
  17. #461 ยัยทะเลเรียกพี่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 03:21

    ตอนหน้าคงมีเฮละสิ

    บอมคงรวยมากๆแน่ถึงเช่าเรือได้

    ส่วนฮยอคจ้าอย่าทำงานหนักน่ะล่ะชายชเว(และแฟนคลับคู่วอนฮยอค)เป็นห่วง
    #461
    0
  18. #460 -*- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 23:18
    นันไง คิดไว้แล้วเชียวววว



    บอมต้องไม่ใช่คนธรรมด๊าาาา ธรรมดาแน่นอน



    แต่เป็นใครไม่รุแฮะ แต่คงจะรวยเหมือนกันละมั้ง



    สังหรตั้งแต่เช่าเรือละ งืม ๆๆๆๆๆๆ



    ต้องรอตอนต่อไป ไรเตอร์มาอัพเร็ว ๆ นะคะ
    #460
    0
  19. #459 darkreaction (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 23:01
    คิบอมต้องรวยมากๆๆๆแน่เลยนิ
    แต่จะเป็นใครละ   สนุกๆๆๆๆคะไรเตอร์
    #459
    0
  20. #458 Only13♥KiHaE_DONGDANG (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 22:45
    ว่าแล้ว บอมต้องมีอะไรสักอย่างแน่ๆ
    ว่าแต่บอมเป็นใครอ่ะ ?


    สงสารวอนเนอะ TT'
    กำลังสวีทอยู่
    แต่แฟนดันหน้าคนอื่นออก ซะงั้น !

    #458
    0
  21. #457 Mihona Akira (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 19:00
    อย่าบอกนะว่าึคิบอมเป็นคนรวยอะ =[ ]=!!!
    เจอกันที่ห้างหรือเปล่านะ  ไปทำไรที่นั่นอะ  รึไปร้องเพลงเปิดหมวกอยู่นั่น = =" (/me โดนไรเตอร์เสยคาง)
    อะไรอ่าไรเตอร์  มาต่อๆๆๆๆ  ก่อนจะบ้าตาย  อ๊าคคคคคค
    #457
    0
  22. #456 shrap (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 15:47
    เค้า 2 คนเป็นอะไรกันหรอ?


    อยากรู้ๆๆๆๆๆ
    #456
    0
  23. #455 mee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 15:18
    คิม คิบอมแล้วไงอ่ะฮยอก

    อยากรุ้นะเนี่ย

    #455
    0
  24. #454 winggy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 14:52
    คิมคิบอม เขาคือใครหนอ เขามาจากใหน อิอิ ใครอ่ะอยอกจี้ คิบอมเป็นใคร รู้จักกันได้ยังงัย บอกมาๆๆๆๆๆนะ อยากรู้ๆๆๆๆมามกาย
    #454
    0
  25. #453 ๏KyUMiN๏ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 14:08
    คิม คิบอม เป็นใคร มันค้างมากๆเลย ไรตอร์มาอัพไวๆน่ะค่ะ
    #453
    0