{KIHAE&WONHYUK} If that day comes ... ถ้าหากวันนั้น

ตอนที่ 16 : If that day comes - [10] - Trafalgar Square

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 ส.ค. 53

 

                ทงเฮยิ้มกว้าง เมื่อเดินออกมาจากโรงแรมแล้วก็พบใครบางคนที่ยืนรอพร้อมกับกระเป๋ากีตาร์ใบใหญ่อยู่ก่อนแล้ว

                นี่ผมมาสายหรือว่าคุณมาก่อนเวลาเนี่ย? ทงเฮยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู

                ผมแค่อยากรู้...ก่อนหน้านี้คุณมายืนรอผมได้ยังไงเป็นครึ่งชั่วโมง ทั้งๆที่อากาศมันก็หนาวขนาดนี้ คิบอมยิ้ม

                เพราะผมรักคุณยังไงล่ะ ใบหน้าหวานยักคิ้วใส่

                ฮะๆ ทะเล้นที่สุดเลยคุณน่ะ...ป้ะ! ไปกันเถอะ... คิบอมดึงมือทงเฮมากุมเอาไว้ ดังเช่นทุกวัน

                ทั้งคิบอมและทงเฮ ชอบที่จะจับมือกัน ชอบที่จะจูบ ชอบที่จะสัมผัสกันและกัน มันแสดงออกให้รู้ว่ารักและห่วงใยกันมากแค่ไหน

                ทุกๆช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกันนั้น...มันช่างมีค่าเหลือเกิน

                ผมว่า...ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ผมยังไม่เคยได้ใช้บริการอย่างอื่นนอกจากรถใต้ดินนี่เลยนะ ทงเฮมองคิบอมที่กำลังจัดการซื้อตั๋วให้กับตนเองอยู่

                คุณอยากขึ้นรถบัสหรอ? ผมว่าไอ้นี่มันสะดวกกว่าเยอะเลยนะ

                มันก็ใช่...แต่แหม อุตส่าห์มาทั้งที ผมก็อยากลองหลายๆอย่างบ้างสิ

                ครับผม...เดี๋ยวคราวหน้าผมจะพาคุณไปนั่งรสบัสแล้วกัน เอาชั้นสองเลยดีมั้ย? สูงๆ

                คุณกลัวความสูงไม่ใช่รึไง?

                ก็ใช่...แต่เพื่อคุณผมจะพยายาม คิบอมยิ้ม

                ทงเฮอมยิ้มแล้วเขย่งขึ้นจูบปากคิบอมเบาๆ

                ...จุ๊บ!...

                แล้วยังกล้ายักคิ้วแลบลิ้นให้ร่างสูงอีก

                คุณนี่นะ!.... คิบอมเบิกตากว้าง ปวดหัวกับความแก่นเซี้ยวของคนรักตัวเองจริงๆ

                ไปเร็วคิบอม... ทงเฮลากแขนร่างสูงที่แบกกระเป๋ากีตาร์ให้เข้าไปในรถใต้ดินด้วยกัน

                วันนี้ยังคงมีผู้คนมาใช้บริการอยู่มากมาย ไม่มีทางเลยที่จะได้นั่งทั้งคู่เลยต้องโหนบาร์อยู่แบบนั้น

                นี่...คนสวย...มาคนเดียวหรอ? หนุ่มตาน้ำข้าวคนหนึ่งแตะไหล่ทงเฮเบาๆแล้วถามออกมา

                เอ่อ...อา...... ทงเฮมีท่าทางวิตกเล็กน้อย

                สนใจคนนำเที่ยวมั้ย? ชายคนนั้นยังคงไม่เลิกรา จนกระทั่ง

คิบอมต้องใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวทงเฮเอาไว้

                “What?” ชายแปลกหน้าส่งเสียงไม่พอใจ

                “He is mine!” คิบอมพูดสั้นๆแต่แฝงไปด้วยอำนาจ

                “x!!” ชายคนนั้นสบถ ก่อนจะเดินออกไปทันที เมื่อถึงสถานีต่อไปพอดี

                มึงสิไอ้ควาย... คิบอมพูดเบาๆ

                พูดจาไม่เพราะเลย ทงเฮตีต้นแขนร่างสูง

                ผมไม่ควักลูกตามันก็บุญเท่าไหร่แล้ว

                โหดจริงจริ๊ง

                แน่ล่ะ...ทงเฮเป็นของผม!”

                >///<

                รู้แล้วล่ะ คนบ้า!”

                ป้ะครับทงเฮ ถึงสถานีที่เราจะต้องลงแล้วล่ะ...

                ...Charing Cross Station...

                คิบอม...มาทำไมง่ะ... ทงเฮมองไปรับๆตัวเอง ที่นี่เหมือนเป็นแหล่งรวมผู้คนมากมาย เพราะมีผู้คนจำนวนไม่น้อย เดินสวนกันตลอดทางเดิน รวมทั้งยังมีร้านรวงต่างๆจนนับไม่ถ้วยเลยด้วย

                ยินดีต้อบรับสู่จัตุรัสทราฟัลการ์ สแควร์ (Trafalgar Square) ครับ คิบอมวาดมือไปด้านหน้าเป็นการเชื้อเชิญร่างบางเข้าสู่การสัมผัสอีกสถานที่หนึ่ง ซึ่งเป็นย่านที่ขึ้นชื่อของกรุงลอนดอน

                ที่นี่มีความสำคัญยังไงหรอคิบอม? ทงเฮมองผู้คนรอบๆตัวแล้วก้ชักมึน

                เยอะมากๆเลยนะเนี่ย!

                ที่นี่เป็นจัตุรัสที่มีร้านค้ามากและเป็นสถานที่ๆนักท่องเที่ยวนิยมมาถ่ายรูปกันเป็นจำนวนไม่น้อยเลยล่ะครับ

                อ่า...มิน่าล่ะ...ดูสิ มีแต่ของน่าซื้อเต็มไปหมดเลย... ทงเฮชชี้ไปยังร้านนู้น ร้านนี้

                ครับ...แต่หลังจากนี้ก่อนนะ ผมจะพาคุณไปเที่ยวแน่ๆ... คิบอมยิ้ม

                หลังจาก...? ร่างบางหันกลับมาทำหน้างงๆ

                ร่างสูงหยิบกีตาร์ออกมาจากกระเป๋า แล้วยิ้มสื่อความหมายให้ร่างบาง

                อย่าบอกนะว่า...?

                แหม ผมมาคุณเที่ยวมาตั้งสองอาทิตย์แล้วนะ ช่วยผมทำมาหากินสักวันมันคงจะไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ?

                คนขี้งก... ทงเฮว่าอย่างไม่จริงใจอะไรมากนัก

                โธ่...ผมก็ต้องเลี้ยงปาก เลี้ยงท้องตัวเองนะคุณ ไม่ทำแบบนี้แล้วผมจะเอาเงินที่ไหนกิน ที่ไหนใช้ ที่ไหนเลี้ยงคุณล่ะ?

                คำว่า เลี้ยง ของร่างสูงนั้น ร่างบางอดจะหน้าแดงไปตามน้ำเสียงไม่ได้เลยจริงๆ

                โอเคๆ...แต่คุณต้องพาผมเที่ยวที่นี่ต่อนะ...ผมให้เวลาคุณ...สองชั่วโมง!” ร่างบางยกข้อมือขึ้นมาต่อรองกับคิบอม

                ตามพระบัญชาครับ...ที่รัก

 

                คิบอมหยิบหมวกใบเก่าๆมาสวมเอาไว้ ในขณะที่กางกระเป๋ากีตาร์ไว้ข้างหน้าตัวเอง ซึ่งตอนนี้บริเวณที่ทั้งคู่ยืนอยู่นนั้น ชิดกับกำแพงพอดี ก่อนที่นิ้วเรียวหนาจะเริ่มบรรเลงเพื่อแลกกับเศษของวันนี้ทันที

 

 

Because you live and breathe 

 เพราะว่าคุณมีชีวิตและหายใจ

Because you make me believe in myself 

เพราะว่าคุณทำให้ผมเชื่อมั่นในตัวเอง 

 When nobody else can help

เมื่อไม่มีใครช่วยผมได้

Because you live girl

เพราะว่าคุณมีชีวิตอยู่ ที่รัก

 

My world has everything, I need to survive

โลกของผมถึงมีทุกอย่าง ที่ต้องการเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป

 Because you live, I live, I live

เพราะว่าคุณมีชีวิตอยู่ ผมถึงได้มีชีวิต ผมถึงมีชีวิต

 

 

                เพราะการที่มีคุณอยู่บนโลกนี้ ทำให้วันพรุ่งนี้ของผมมีความหมาย เพราะว่าการที่ผมยิ่งได้คุยกับคุณ มันยิ่งทำให้ผมรู้ซึ้งถึงคุณค่าของการมีชีวิตต่อไป

                ต้องขอบคุณ...ที่มีคุณอยู่บนโลกใบนี้ มายืนตรงหน้าผมตอนนี้ และกำลังรักผมแบบนี้

                และถึงแม้จะต้องแลกด้วยอะไรมากมาย ผมก็สาบาน...ผมจะไม่ปล่อยมือที่กำลังเกาะกุมอยู่นี้เด็ดขาด

                เพราะผมรักคุณยังไงล่ะ ลี ทงเฮ...เพราะผมรักคุณ

                มันคือเหตุผลเดียวที่ดึงดูดเราทั้งสองให้กำเนิดความรู้สึกผูกพันอันแสนลึกซึ้งแบบนี้ขึ้นมาได้

 

                มือหนายิ้มให้กับความนึกคิดของตนเองก่อนที่ปลายนิ้วจะขยับทำนองสุดท้ายจบลงพอดี

                พร้อมกับรอยยิ้มของผู้คนที่เดินผ่านไป ผ่านมา มีบ้างเป็นบางคนที่โยนเศษเหรียญหรือบางทีก็เป็นแบงก์มาบ้าง

                แม้จะไม่มากนัก แต่ก็มั่นใจได้ดีเลยล่ะว่า มื้อเที่ยงของวันนี้ พวกเค้าไม่ต้องงัดเงินออกจากกระเป่าของตัวเองแล้วล่ะ

                ครบสองชั่วโมงแล้ว... ทงเฮหันไปบอกร่างสูง

                ตรงเวลาจังนะครับ... คิบอมยิ้มตอบแล้วเก็บกีตาร์ลงไปไว้ในกระเป๋าเช่นเดิม

                ก็ผมไมอยากเสียเวลาแม้แต่เสี้ยวนาทีที่จะได้อยู่กับคุณนี่นา

                พูดได้ดีมาก...เอารางวัลเป็น Fish&Chips สักชุดก็แล้วกัน

                ด้วยความเกรงใจอย่างสุดซึ้ง ทงเฮยิ้มร่าแล้วส่งเงินทั้งหมดนั้นให้

คิบอม

                นี่คุณอยู่ที่ลอนดอนนี่มากี่วันแล้วครับ? คิบอมพูดขณะที่เดินเคียงข้างทงเฮมองร้านรวงทั่วไป

                วันนี้ก็ครบ 15 วันแล้วล่ะครับ ร่างบางมีสีหน้าที่เจื่อนลงเล็กน้อยเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองจะได้อยู่ในลอนดอนนี่เพียงยี่สิบวันเท่านั้น

                แล้วจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ เมื่อเค้าจะต้องกลับไปยังโซล?

                งั้นแสดงว่า...คุณก็เหลือเวลาที่นี่แค่ห้าวันเท่านั้นสิครับ?

                บางทีอาจจะสี่

                อืม.... ร่างสูงทำเพียงครางเบาๆรับคำเท่านั้น

                เมื่อเดินไปต่อได้ไม่กี่ก้าว ทงเฮก็กระตุกมือคิบอมเบาๆ

                ถ้าเวลานั้นมาถึง....

                ผมจะไม่ยอมเสียคุณไป... คิบอมพูดสั้นๆ

                ผมหมายถึง...

                คำว่าไม่ยอมเสียไปของผม ครอบคลุมเหนือเหตุผลใดๆหมดแล้วล่ะ คุณไม่จำเป็นจะต้องหาเหตุผลข้อไหนมาโต้แย้งอีก

                คิบอมอมยิ้ม แล้วก้มลงมาจุมพิตทงเฮเร็วๆ

                ...จุ๊บ!...

                ผมพอจะเข้าใจแล้วล่ะว่า ความรู้สึกตอนคุณทำมัน ช่างตื่นเต้นอะไรแบบนี้ ยักคิ้วแถมอีกต่างหาก

                ทงเฮยิ้มเพียงบางๆ คนๆนี้ช่างเข้าใจหาวิธีมาเบี่ยงเบนความสนใจของเค้าได้ดีเยี่ยมจริงๆ

                ทงเฮไม่สนใจที่จะซื้อของฝากมากสักเท่าไหร่นัก มีเพียงของน่ารักๆบางชิ้นกลับไปฝากซองมิน ที่เหลือก็คงจะเป็นการถ่ายรูปมากกว่า

                ทงเฮ!!!!” เสียงเรียกชื่ออันคุ้นหู ทำให้ทั้งคิบอมและทงเฮต่างต้องพากันหันไปมอง

                อะ...อ้าว ฮยอคแจ ทงเฮเอ่ยชื่อเบาๆ เมื่อเพื่อนสนิทวิ่งมาหยุดตรงหน้าของเค้า แล้วเลื่อนสายตามายังมือที่ถูกคิบอมกุมเอาไว้

                อะ...เอ่อ...คือ...ฮยอคแจ...นี่คือ... ทงเฮพยายามจะเรียบเรียงประโยค เพราะกลัวว่าเพื่อนจะโกรธที่ตัวเองปกปิดเรื่องคิบอมเอาไว้

                แต่แล้วทงเฮกระต้องชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าฮยอคแจเอาแต่มองใบหน้าคิบอม แถมยังจ้องลึกไปในดวงตาสีฟ้าน้ำเงินนั่นอีก

                ไม่ยากหากใครจะตกหลุมรักร่างสูงหากเพียงแต่ได้สบกับดวงตาคู่นี้เพียงนิดเดียว


                และนั่นจะไม่เป็นปัญหาเลย หากคนที่ว่านั้นไม่ใช่ฮยอคแจ ไม่ใช่เพื่อนสนิทของเค้าเอง

                ฮยอคแจขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามเบาๆ

                ไม่ทราบว่า...เราเคยพบกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าครับ

                ทงเฮรู้สึกว่ามือตัวเองมันเย็นเฉียบขึ้นมาทันที นี่ใช่มั้ย?...ฮยอคแจกำลังสนใจในตัวของคนรักของเค้าใช่มั้ย

                แล้วซีวอนล่ะ...ฮยอคแจก็มีซีวอนอยู่แล้วนี่นา แต่นี่เค้าก็ไม่เห็นซีวอนเลย หรือว่า...สองคนนี้จะจบกันไปแล้วจริงๆ?

                ทงเฮแทบจะลืมวิธีหายใจไปแล้วด้วยซ้ำเมื่อกำลังรอคำตอบของคิบอม

                ร่างสูงกระชับหมวกให้เลื่อนลงมาปิดดวงตาตัวเองเล็กน้อยแล้วส่ายหน้าเบาๆ

                แน่นอนว่าไม่ครับ

                ฮยอคแจทำท่าเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่งก่อนจะยอมพยักหน้าเบาๆ

                ผมคงจะจำผิดเอง ขอโทษนะครับ

                ร่างสูงยิ้มรับบางๆเท่านั้น

                ทงเฮกำลังรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองถูกกันออกมาจากวงสนทนาซึ่งเค้าไม่ชอบเลย ไม่ชอบ...จริงๆนะ

                ร่างบางกระตุกมือที่ตัวเองกำลังจับอยู่เบาๆ

                อย่างน้อยๆ ช่วยรับรู้การยืนอยู่ของเค้าก็ยังดี

                ถ้าคุณอยากจะกลับไปกับเพื่อนสนิทของคุณ... คิบอมหันมาถาม

ทงเฮ

                ผมอยากจะเดินต่อกับคุณนะ..คิบอม!” ร่างบางแทบจะไม่ต้องเสียเวลาคิด

                คิบอม... ฮยอคแจทวนชื่อนั้นช้าๆ

                ขอโทษนะฮยอคแจ...ไว้เจอกันที่ห้องนะ ทงเฮบอกเสียงสูงเล็กน้อย แล้วดึงมือคิบบอมออกมาทันที

                แต่ระหว่างทางนั้นบรรยากาศมันชวนอึดอัดซะจริง

                คุณไม่ควรทำแบบนั้นเลยนะ คิบอมเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน

                ผมทำอะไร? ร่างบางถามทั้งๆที่ก็รู้ตัวอยู่แล้ว

                เพื่อนคุณดูท่าว่าจะเป็นห่วงคุณมากนะ คุณไม่ได้บอกเค้า ในเรื่องของเราหรอกหรอ?

                ผม...... ทงเฮหมดข้อโต้แย้งใดๆเกี่ยวกับกรณีนี้

                แม้ว่ามันอาจจะฟังดูโหดร้าย แต่ผมรู้สึกผิดหวังนะ... คิบอมพูดสั้นๆแค่นั้น แต่มันกลับเรีกยความรู้สึกผิดให้ถาโถมเข้ามาในจิตใจของทงเฮได้ทันที

                คุณจะเลิกกับผมรึเปล่า? มันคือสิ่งที่ร่างบางกลัวสุดขีดในตอนนี้

                ผมไม่อาจจะเลิกรักใครสักคนด้วยเหตุผลเพียงแค่นี้ ไม่ต้องห่วง เรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีผลต่อความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณเลยสักนิด คิบอมเลือกใช้น้ำเสียงที่จะทำให้ร่างบางรู้สึกสบายใจขึ้น

                ผมขอโทษ...ผม... ทงเฮรู้สึกว่าการหาคำพูดสวยหรูใดๆมาพูดในตอนนี้มันช่างแลดูไร้ค่านัก

                ไม่ใช่ผมทงเฮ...ไม่ใช่ผมที่คุณควรจะขอโทษ ร่างสูงพูดแค่นั้นแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายได้ใช้ความรุ้สึกนึกคิดไตร่ตรองเอาเอง

                ฮยอคแจ...ผมจะพูดกับเค้า แน่นอน ทงเฮยกหลังมือคิบอมขึ้นมาประทับจูบเบาๆเพื่อแสดงคำสัญญา

                และแน่นอนว่าถ้าหากคุณไม่ทำ...ผมจะไม่จูบคุณอีกเลย คิบอม

หยอกเย้าเล็กน้อย

                เชื่อผมเถอะ...คุณอดใจที่จะทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ร่างบางเริ่มผ่อนคลายมากขึ้นเรื่อยๆ

                ลองดูกันมั้ย? ร่างสูงต่อรอง

                ไม่ล่ะ ผมขาดรสชาติจูบของคุณไม่ได้

                ว่าแล้วก็พลิกตัวไปหยุดอยู่ข้างหน้า แล้วโอบรอบท้ายทอยของร่างสูงเพื่อจูบเน้นหนักๆทันที

                ปากหนาเปิดเพื่อหยอกเย้าตอบกลับลิ้นเล็กที่แทรกตัวเข้ามาในแทบจะทันที

                ...จุ๊บๆๆๆ...

                จุมพิตย้ำซ้ำอีกหลายที เมื่อยอมมอบอิสระให้แก่กัน

                ผมจะโกรธคุณแน่ ถ้ายังทำแบบนี้อีกครั้งหนึ่ง คิบอมถลึงตาใส่

                ...จุ๊บ!...

                ผมโกรธคุณแล้วล่ะ คิบอมบอก

                แต่ผมรักคุณนะ

                และแล้วคิม คิบอมก็ต้องแพ้อย่างหมดรูป แพ้ต่อดวงตาใสๆ น้ำเสียงอ้อนๆ และริมฝีปากช่างเจรจานั่นล่ะ

                แพ้อย่างไม่อาจจะยกเหตุผลใดๆมาพลิกสถานการณ์ได้เลย

                ทั้งหัวใจของคิบอม...ยอมแพ้ให้ทงเฮจริงๆ

 

 

 

 ********************************************************
คราวที่แล้วผิดเรื่องชื่อจริงๆ ขอโทษนะคะ TT'

ขอให้สนุกในการท่องเที่ยวในลอนดอนเน้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

689 ความคิดเห็น

  1. #682 KIHAE*129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 05:04
    ก็ต้องเค้าใจเฮอ่ะน่ะ

    คนรักคนแรกย่อมรู้สึกกลัวเป็นธรรมดา

    บอมกับฮยอกนี่ยังไง
    #682
    0
  2. #655 meenim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 18:55
    ดงเฮ ขี้หึงเน้อ
    #655
    0
  3. #647 khdhc (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2554 / 02:47
     ฮื้มม มันยังไงๆอยู่น้าาา มีอดีตกันมารึเปล่าสองคนนี้??
    #647
    0
  4. #611 grabbb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 22:09
    เฮหึงฮยอก
    ฮยอกรู้จักบอมมาก่อน?
    #611
    0
  5. #548 บัสเตอร์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:18
    ฮยอกกับบอมรู้จักกันมาก่อน???
    #548
    0
  6. #502 L T!!! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2553 / 21:47
    ฮยอกกับบอม??

    หรือคนที่บอมเคยเจ็บปวดคือฮยอก? งง '
    #502
    0
  7. #488 Kyukie_Minnie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กันยายน 2553 / 18:24
    ฮยอกเคยเป็นแฟนกับบอมมี่หรือเปล่าอ่ะ
    #488
    0
  8. #484 ple_129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2553 / 16:59
    ฮยอกรุ้จักบอมมาก่อนหรอเนี่ย

    แต่ประโยคที่ว่าผมขาดรสชาติจุบของคุณไม่ได้นี่มัน

    น่าจับกดนักเชียว แก่นนักนะพุดจาน่ารักเกินไปแล้ว
    #484
    0
  9. #449 offlism (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2553 / 21:13
    อ้าว

    ฮยอกเคยเจอด๊องเหรอ?

    แง่มๆ

    เขาน่ารักกันจริงๆนะเออ
    #449
    0
  10. #447 fabregas- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 23:40
    ฮยอกเคยเจอหรือรู้จักบอมมาก่อน???
    #447
    0
  11. #446 crapook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2553 / 17:09
    คิเฮหวานกันมากๆๆเลยอะ
    ว่าแต่ฮยอกเคยเจอบอมแล้วเหรอ
    #446
    0
  12. #444 *Aphorist* (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 00:55
    อู๊ยย  คิเฮ หวานเกิ๊นนน  >///<

    ฮยอกต้องเคยเห็นบอมมาก่อนแน่ๆๆ  เอ...หรือว่านี่จะเป็นการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของบอม??  o__O
    #444
    0
  13. #443 Mihona Akira (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 23:42
    หวานแหว  โรแมนติด  มีความสุขจัง >__<

    ว่าไปฮยอกสงสัยอะไรบอม  หรือจะเคยเห็นหน้าบอมจริงๆ?

    อา... เรื่องชักเริ่มมีปมแปลกๆขึ้นมาซะแล้วสิ  น่าสนุก ^^

    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ

    ----------------------------
    ทำไมมันเด้งเป็น 2 เม้นท์ล่ะเนี่ย = ="


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 สิงหาคม 2553 / 23:42
    #443
    0
  14. #442 Mihona Akira (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 23:42
    หวานแหว  โรแมนติด  มีความสุขจัง >__<

    ว่าไปฮยอกสงสัยอะไรบอม  หรือจะเคยเห็นหน้าบอมจริงๆ?

    อา... เรื่องชักเริ่มมีปมแปลกๆขึ้นมาซะแล้วสิ  น่าสนุก ^^

    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ
    #442
    0
  15. #441 ยัยทะเลเรียกพี่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 22:18

    so...

    sweet
    #441
    0
  16. #440 -*- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 13:51
    55+ ไรเตอร์มาอัพแล้ววว



    ไปลอนดอนหนุกมาก ๆ ค่ะ



    ว่าแต่ฮยอกรู้จักบอมมาก่อนรึปล่าวคะ



    ชักไม่แน่ใจ แต่ยังไงด๊องกะบอมก้ยังรักกันหวานชื่น



    อย่าให้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นเลยนะคะ



    จะรอตอนต่อไปค่ะ
    #440
    0
  17. #439 ขวัญ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 10:52
    ชอบหวานๆแบบนี้จัง เดี๋ยวก็ต้องจากกันแล้ว คงเศร้าเนาะ
    #439
    0
  18. #438 winggy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2553 / 01:03
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คิเฮ หวานเกิ้น น่ารักที่สุดเลยอ่ะ ชอบประโยคที่พี่คิบอมพูดว่า “ผมไม่อาจจะเลิกรักใครสักคนด้วยเหตุผลเพียงแค่นี้ ไม่ต้องห่วง เรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีผลต่อความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณเลยสักนิด” มันรู้สึกอบอุ่ยนมากมายเลยอ่า แต่พี่คิบอม กะ คุณนายฮยอก ต้องรู้จักกันมาก่อนแน่ๆเลยอ่ะ ใช่มั้ยค่ะไรเตอร์ เป็นอะไกันมาก่อนป่าวอ่ะ ทำไมพี่คิบอมทำตัวมีพิรุธจังอ่ะ
    #438
    0
  19. #437 UyunDH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 21:37
    ย๊าก ก ก ก ก

    ชอบ บบ บ บบ บ



    ><

    โฮก ก ก ก

    น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

    โอ้ย ย ย ย

    หวาน นน น น น นน

    เฮ หึง บอม ว้าย ย ยย

    ๕๕๕๕๕



    แต่ว่าเรื่องระหว่างบอมกับฮยอก

    ต้องมีอะไรแน่ๆเลย แง่มมม>3<



    ไรเตอร์สู้ๆๆๆๆๆๆๆ

    ^^=V
    #437
    0
  20. #436 ::Kiss::Love:: (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 20:25

    หมวยเฮหึงแม้แต่กับเพื่อน
    กลัวจะทะเลาะกันจังเลย ฮ่าาๆๆ
    แต่หมวยน่ารักจริงๆ

    #436
    0
  21. วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 17:41
    อ้าว
    ไปเจอกันตอนไหนเนี่ยบอมกะฮยอก
    แล้วด๊องจ๋าไปทิ้งเพื่อนไว้แบบนั้นทำม้ายยยย
    ฮ่วย
    #435
    0
  22. #434 piggy-oun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 10:48
    คิบอมกะฮยอกแจ เคยเจอกันเหรอ
    ด๊องออกอาการหึงเพื่อนซะงั้น
    อย่าระแวงเลย เพราะยังไงตอนนี้ คิบอมก็รักทงเฮคนเดียว
    ดูซิหวานกันแบบไม่เกรงใจตนรอบข้างเลย
    #434
    0
  23. #433 WeE* (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2553 / 22:32
    ทำไมฮยอกคุ้นหน้าิบอมอ่ะ

    แอบคิดไปไกลว่าฮยอกคือแฟนเก่าบอม
    #433
    0
  24. #432 lovekihae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2553 / 21:55
    คิเฮยังคงสวีทหวาน น่ารัก

    แต่มาเจอกับฮยอกแล้วทำไมด๊องต้องตกใจด้วย

    #432
    0
  25. #431 darkreaction (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2553 / 21:12
    โกรธไม่ลงหรอกคิมคิ อิอิ
    สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆคะไรเตอร์
    #431
    0