{KIHAE&WONHYUK} If that day comes ... ถ้าหากวันนั้น

ตอนที่ 14 : If that day comes - [8] - Shopping

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ก.ค. 53







                ตัวเล็กครับ...ยังไม่พออีกหรอ? ซีวอนที่ตอนนี้หิ้วถุงพะรุงพะรังเอ่ยถามคนรักที่เดินตัวปลิวอยู่

                ยัง...อีกนานกว่าจะพอ ฮยอคแจพูดก่อนจะสะบัดตัวเข้าร้านเสื้อผ้าไป

                ซีวอนมองตามแบรนด์ที่ติดอยู่หน้าร้าน แล้วก็อ่อนใจ

                เพราะวันนี้ ฮยอคแจว่างงานจากการที่ไม่ต้องไปช่วยงานรุ่นพี่ ก็งอแงเอาแต่ร้องจะกลับไปหาทงเฮอยู่ท่าเดียว พอเค้าบอกไม่ให้ไปเพราะอยากจะอยู่ด้วยกัน

                คนรักก็เอาแต่งอน จนเค้าต้องง้อว่าจะพามาช็อปปิ้ง แล้วก็นี่ล่ะ แม่คุณเล่นเดินเข้าทุกร้าน ซื้อทุกร้าน เสื้อสองตัวยังจะใส่สองถุงอีก

                ก็รู้นะ...ว่าต้องการจะแกล้งเค้า แต่บางอย่างมันก็สิ้นเปลืองเกินไปรึเปล่า? ซื้อไปก็ไม่ใส่ ไม่ใช่ว่าไม่มีปัญญาจะซื้อให้หรอกนะ แต่ถ้าฟุ่มเฟือยแบบนี้ ต้องมีดุกันบ้างล่ะ

 

                ตอนนี้พวกเค้ากำลังอยู่ในย่านถนนที่เป็นแหล่งช็อปปิ้งที่มีชื่อเสียงของกรุงลอนดอน และมีถนนหลายสายที่เชื่อมต่อกันไปมา ประมาณว่าเดินไปมาหากันโดยที่ไม่ต้องนั่งรถให้เปลืองก็ได้

                อย่างสถานที่แรก ที่ฮยอคแจบังคับให้เค้าพาไปก็คือ Oxford street เป็นแหล่งรวมร้านค้าต่างๆมากมายกว่า 300 ร้านค้า ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยร้านที่มีความเป็นนานาชาติ ที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าที่มีชื่อเสียงมากมาย

                แต่ก็ไม่มีที่ไหนที่จะมีชื่อเสียงมากไปกว่าห้างสรรพสินค้า เซลฟรีเจด ที่แฟนตัวดีของเค้าเข้าไปถล่มซื้อซะหลายอย่าง

                ก่อนจะดึงเขาจนตัวแทบปลิว มายังถนน Regent street แต่ที่นี่ก็ยังทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย เพราะที่ถนนรีเจ้นท์ สตรีทนี้ มีห้างลิเบอร์ตี้และแฮมลี่ย์ ร้านขายของเล่นที่ใหญ่ที่สุดในโลก

                รวมไปถึงร้านอาหารที่ตั้งเรียงรายกันเต็มไปหมด สายตาของผมก็ไปสบกับร้านกาแฟแบรนด์โปรดอย่างสตาร์บัคจนได้

                ผมจึงได้หอบเอาถุงทั้งหมดเข้าไปนั่งกินกาแฟรอ ส่วนฮยอคแจน่ะหรอครับ คว้าบัตรเครดิตผมได้ ก็ตัวปลิวหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

                แต่ไม่ต้องห่วงครับ ที่ผมให้ไปน่ะมันแบบจำกัดวงเงิน และไม่นานมันก็คงใกล้จะเต็มด้วย

                มีเมียใช้เงินเก่ง ก็ต้องหัดฉลาดไว้บ้างล่ะครับ ฮะฮะ

                นั่นไง...ว่าแล้วก็เดินหน้ามุ่ยกลับมาเชียว

                มีอะไร?... ผมลองหยั่งเชิง

                แต่เจ้าตัวเล็กกลับโยนบัตรเครดิตสีทองแวววาวจนแทบจะโดนหน้าผมซะแล้ว

                เอาใบใหม่มา ใบนี้ใช้ไม่ได้แล้ว

                โอ้โห...นี่เอาเงินไปเททิ้งรึไงเนี่ย?

                พอได้แล้ว...ชั้นถือไม่ไหวแล้ว สรรพนามที่เปลี่ยนไปบบ่งบอกให้ร่างบางรับรู้ว่าซีวอนเริ่มจะหมดความอดทนลงทุกทีเหมือนกัน

                ก็ยังอยากได้อีกอ้ะ!”

                ซีวอนสบตาหวานตรงหน้า แล้วก็รวบรวมถุงทั้งหมดเดินออกจากร้านไป

                ซีวอน!!” ร่างบางตะโกนก่อนจะรีบวิ่งตามออกมา

                สองคนยังคงเดินเถียงกันไปตลอดทาง กว่าจะรู้ตัวก็เมื่อเดินมาถึง ถนน Night Brifge กันซะแล้ว

                ย่านไนท์ บริดจ์ และถนนบร็อมตันโร๊ด เป็นที่ตั้งของแฟชั่นชั้นนำ ร้านค้าแบรนด์เด่นตั้งอยู่ทั้งสองฟากถนน

                ชั้นจะเข้าที่นั่น!” ฮยอคแจว่าแล้วก็รีบดึงมือซีวอนเข้าไปทันที

ห้างสรรพสินค้าสุดหรู Harrods

                ฮยอคแจไปหยุดอยู่ที่ร้านกระเป๋าซึ่งแน่นอน ราคามันจะต้องแพงหูฉี่แน่ๆ

                ร่างบางวนเวียนอยู่สักพัก ก็เดินมาบอกซีวอนเมื่อยื่นกระเป๋าให้พนักงานคิดเงินแล้ว

                จ่ายสิ ยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ หันมาสั่งอีก

                อยากได้หรอ? ซีวอนมองตัวเลขแล้วก็หันมาถามคนรัก

                มาก

                งั้นก็จ่ายเอง ร่างสูงยักไหล่แล้วเดินออกจากร้านไป

                ซีวอน!!” ฮยอคแจมองตามอย่างขัดใจ แต่จะวิ่งตามออกไปก็ไม่ได้ด้วย พนักงานเล่นจ้องเขม็งอยู่แบบนี้

                สุดท้ายก็ต้องกลั้นใจใช้บัตรตัวเองจ่ายไป เห็นยอดแล้วแทบอยากจะร้องไห้เหมือนกัน

                แต่อารมณ์ของร่างบางก็ยิ่งสูงปรี๊ดมากกว่าเดิมอีก เมื่อเดินออกมาแล้ว เห็นซีวอนยื่นถุงกระดาษ Victoria Secret ที่ข้างในมีกระเป๋าคอลเล็คชั่นใหม่ล่าสุดให้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยังไงก็ไม่น่าจะมีอายุเกิน 12-13 ปีได้

เธอคนนั้นทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ก่อนที่ซีวอนจะยกมือลูบหัวเบาๆ จนเธอวิ่งออกไปพร้อมกับถุงกระเป๋าของเค้า!!

                ซีวอน!!” ฮยอคแจเดินเข้ามาหาคนรักด้วยความโมโห

                ฟังก่อน อุ๊บ!” ซีวอนร้องเมื่อฮยอคแจปาถุงกระเป๋าที่เพิ่งซื้อมาใส่อกหนา

                ที่แท้! สันดานนายนี่มันก็เปลี่ยนไม่ได้จริงๆ!!”

                ฟังก่อนสิ!” ซีวอนขึ้นเสียงบ้าง

                ต้องฟังอะไรอีกล่ะ นั่นมันของๆชั้น นายเอาไปให้มันทำไม!!!”

                แต่มันก็เงินชั้น!!!”

                เออ! ชั้นผิดเองนี่ล่ะ เอาเงินนายมาใช้ ขอโทษด้วยแล้วกัน!!!”

                ฮยอคแจ!!!!~” ซีวอนคำรามลั่นด้วยความโมโห พร้อมกับสายตาที่ดุดันจนฮยอคแจน้ำตาคลอเบ้าทันที

                ไปสิ...ไปเล๊ย! ใครดีกว่าชั้น ก็ไปเอามันเลย!” ฮยอคแจหันหลังกลับ

แต่คราวนี้ ซีวอนกลับไม่ง้อเหมือนเคย

                ร่างบางได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจแผ่วๆของร่างสูง จนมันเงียบไปนาน

                นานจนร่างบางชักใจหาย แต่ก็ไม่กล้าหันกลับไป กลัว...ถ้ามันเหลือ                เพียงความว่างเปล่า ไร้เงาของซีวอนล่ะ เค้าจะทำยังไง?

                แค่คิด...ว่าจะไม่มีร่างสูงน้ำตามันก็หยดแผละร่วงลงมาเสียแล้ว

                ในหัวมีแต่เสียงที่ดังสะท้อนกลับไป กลับมาว่า อย่าทิ้งชั้นไปซะซีวอน

                อย่าทิ้งชั้นไปเลย

                อย่าทิ้งชั้นเอาไว้...ให้เผชิญหน้ากับวันที่ไม่มีนาย

                ซีวอนอย่าไปนะ! ชั้นรักนาย!!” ฮยอคแจพูดก่อนจะหมุนตัวกลับไปอย่างรวดเร็ว

                ก่อนจะปะทะเข้ากับอกแกร่งของคนที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว เมื่อรับรู้ว่าเข้าของร่างนี้คือใคร

                ฮือ!!! โฮ........... ร้องออกมาราวกับว่าเขื่อนแตก กอดร่างตรงหน้าเอาไว้แน่น

                กอดชั้นสิ...ทำไมไม่กอด...ฮึก!” ฮยอคแจสะอึกสะอื้นพูด เมื่อเห็นว่าสองแขนของคนตรงหน้ายังคงวางอยู่ข้างลำตัวเช่นเดิม

                นายไม่ใช่แฟนชั้น ทำไมชั้นต้องกอด เสียงนี้มันเย็นชาเกินไป

                ไม่เอาได้มั้ย?...ไม่เอาแบบนี้

                โฮฮฮ!!!!” เหมือนสองขามันจะหมดแรงพยุงร่างไว้ต่อไป

                ฮยอคแจที่ชั้นรัก เค้ามีเหตุผลเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เค้าจะยังใจเย็น แล้วนายตอนนี้ล่ะเป็นใคร?

                ฟังแล้ว ยอมแล้ว ไม่ดื้อแล้ว...อย่าเป็นแบบนี้สิ ฮยอคแจพูด

                งั้นหยุดร้องไห้ก่อน

                ร่างบางพยายามเช็ดน้ำตาให้หมด แล้วปิดปากกลั้นเสียงสะอื้น ก่อนที่ร่างสูงจะรวบรวมถุงทั้งหมดใส่มือทั้งสองข้าง หยิบหมวกใบใหม่จากในถุงสวมให้ร่างบาง แล้วออกเดินไปเลย

                ร่างบางจำต้องวิ่งตาม แม้จะพยายามยื่นแขนเข้าไปควงแขนร่างสูง แต่ซีวอนก็เอาหลบออกทุกครั้งไป น้ำตามันจะพาลไหลทุกที

                กว่าจะมาถึงบ้านได้ เล่นเอาฮยอคแจแทบจะบ้าตาย

                ซีวอนเดินเอาของไปวางไว้ที่มุมหนึ่งของห้อง กะด้วยสายตาแล้วไม่น่าจะต่ำกว่าสิบห้าถุงเลยล่ะ

                ฮยอคแจถอดหมวกแล้วโยนมันลงที่โซฟา ก่อนจะเดินไปกระชากไหล่ของร่างสูงให้หันกลับมา แล้วประกบริมฝีปากเข้าไปทันที

                !!!

                ริมฝีปากบางบดเบียดและพยายามจะใช้ลิ้นเล็กรุกล้ำเข้าไป แต่ก็ไม่สำเร็จเมื่อซีวอนเอาแต่เม้มปากแน่น และยืนนิ่งไม่ให้ความร่วมมือใดๆแก่ร่างบางเลย

                ฮยอคแจจึงผละออกช้าๆ แล้วมองดูใบหน้าหล่อหลังม่านน้ำตาของตัวเอง

                ไม่รักกันแล้วหรอ... ฮยอคแจตัดพ้อ แล้วมองร่างสูงเดินไปนั่งที่โซฟา ตัวเองจึงตามไปนั่งข้างๆแล้วนอนตักแกร่ง ก่อนจะยืดขาวไปตามความยาวของโซฟา

                ปล่อยให้น้ำตามันไหลซึมไปยังกางเกงที่ซีวอนกำลังสวมใส่

                ไม่รักได้ยังไง...ก็รักมากขนาดนี้ ร่างสูงพูด

                แต่ก็ยังใจร้าย...

                เค้าเรียกว่าลงโทษ...

                ลงโทษกันแรงเกินไปมั้ย? เจ็บนะ...มากด้วย ที่ตรงนี้น่ะ ฮยอคแจดึงมือของร่างสูงให้มาแนบอยู่ที่อกด้านซ้ายของตัวเอง

                ชั้นก็เจ็บเหมือนกัน...แต่อยากให้นายฟังเหตุผลของชั้นบ้าง

                ชั้นหึง... ร่างบางสารภาพตามตรง

                ถึงตอนนี้มาห่วงฟอร์มก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา

                ชั้นรู้...แต่ชั้นก็มีเหตุผลของชั้น

                ชั้นจะยอมรับฟัง แต่นายอย่ารักใครนอกจากชั้นอีกนะ อย่ามีอะไรกับใครอีกเลย ชั้นขอแค่เรื่องเดียว รักแค่ชั้น มีแค่ชั้น แค่นี้พอแล้ว ฮยอคแจพูดไปน้ำตาไหลไป

                ซีวอนลูบหัวคนรักเบาๆ

                ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตลอดเวลาที่ร่างบางต้องอดทนเงียบมาตลอด มันจะสร้างแผลในใจให้เจ็บปวดมากขนาดนี้

                ยิ่งเห็นน้ำตา เค้าก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดมากกว่าเป็นล้านเท่า

                และที่เกลียดตัวเองมากกว่าเดิมก็คือถึงแม้ว่าเค้าจะเลว จะสันดานไม่ดียังไง

                ฮยอคแจก็ยังไม่เลิกรักเค้า

                เด็กผู้หญิงค่ะเมื่อกี๊น่ะ.... เมื่อซีวอนเห็นว่าร่างบางเริ่มจะสงบลงแล้ว จึงค่อยเริ่มต้นอธิบาย

                ...

                ถ้าทำงานพิเศษเป็นเด็กล้างจาน ซึ่งวันหนึ่งจะต้องล้างจานไม่ต่ำกว่าห้าร้อยใบแลกกับเงินเพียงวันละ 2 ปอนด์ นายคิดว่าสำหรับเด็กวัย 12 ปีมันหนักเกินไปรึเปล่า?

                มากเลยล่ะ...

 

 

                แต่เด็กคนนั้นก็ยังอดทนทำ เพราะเค้าต้องการจะเก็บเงินไปซื้อกระเป๋าเพื่อเป็นของขวัญให้แม่ของเค้า...

                ...

                แต่ระหว่างทางที่จะไปซื้อ เค้าก็ถูกพวกเด็กวัยรุ่นที่โตกว่าขู่บังคับเอาเงินไปจนหมด...

                แย่ที่สุด!” ฮยอคแจตะโกนออกมา

                ใช่แล้วล่ะ เค้าร้องไห้มาตลอดทางเลย เพราะว่าพรุ่งนี้คือวันเกิดของคุณแม่ซะแล้ว...

                นายก็เลย...เอากระเป๋าของชั้นให้น้องเค้า?

                เพราะชั้นรู้ยังไงล่ะ ที่นายถล่มซื้อวันนี้ก็เพื่อต้องการจะให้ชั้นจ่ายเท่านั้น สำหรับนายมันอาจจะเป็นเพียงแค่การเล่นสนุก แต่บางครั้งสำหรับใครอีกหลายคน มันคือความสุขทางใจที่มีคุณค่ามากเลยนะ

                ฮยอคแจร้องไห้ออกมาด้วยความละอายใจ

                ชั้นขอโทษ...

                ชั้นก็แค่อยากจะทำให้นายรู้บ้าง...ชั้นน่ะมีปัญญาเลี้ยงนายไปตลอดชีวิตนั่นล่ะ ของพวกนี้ให้ซ้อให้นายทุกวัน ชั้นก็ทำงานหาเงินให้นายใช้ได้ แต่ชั้นแค่อยากจะรู้...นายมีความสุขรึเปล่า?ที่ทำแบบนี้?

                ไม่! ชั้นแค่อยากให้นายสนใจชั้นบ้าง...อยากให้นายแคร์ชั้นบ้าง...ของพวกนี้ถ้าไม่มีนาย ก็ไม่เอา

                ชั้นขอโทษนะ... คราวนี้กลับเป็นซีวอนเสียเอง ที่พูดคำว่าขอโทษออกมา

                หะ...หืม?

                ที่ทำให้นายต้องทุกข์ใจตลอดมา ขอโทษนะ...

                ไม่เป็นไร...แค่นายรักชั้น รักชั้นคนเดียวพอ

                ช่วงเวลาที่ไม่มีนาย ตอนที่นายบอกเลิก ตอนที่ได้ใช้ชีวิตคนเดียว มันทำให้ชั้นรู้ ไม่มีนายใครคนไหนก็ไม่สำคัญ... ซีวอนพูดด้วยแววตาที่เจ็บปวด

                ซีวอน....

                ไม่มีนายทำอะไรก็ไม่มีความสุข กินข้าวก็ไม่อร่อย ที่ทำงานก็ไม่อยากไป อะไรก็ไม่อยากรับรู้ เพียงเพราะไม่มีนาย ชั้นเจ็บปวด...ที่ไม่มีนายอยู่ข้างๆ

                ฮึก!............

                แลกกับการมีนายเหมือนเดิม...จะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองยังไงชั้นก็ยอม

                ชั้นรักนายนะซีวอน...ชั้นรักนาย ฮยอคแจเขยิบตัวลุกขึ้นไปนั่งตักซีวอนเอาไว้ ก่อนจะกอดคอร่างสูงเอาไว้แน่น

                ซีวอนเอวก็สวมกอดที่เอวบางคืนเช่นกัน

                ชั้นก็รักนายฮยอคแจ...รักมาก

 

                ความรัก บางครั้งก็อยู่ใกล้ตัวจนเราเผลอมองข้ามไป

                ความรัก บางครั้งก็อยู่ใกล้ตัวจนเราเผลอละเลยความรู้สึก

                ความรัก บางครั้งก็อยู่ใกล้ตัวจนเรา เผลอทำร้ายจิตใจ

 

                ความรัก ต้องการ การเอาใจใส่และห่วงใยอยู่เสมอ เพราะถ้าหากความรักขาดการบำรุงและดูแล

                สักวัน...ความรักก็คงจะต้องจากเราไป


************************

ดราม่าบ้างอะไรบ้าง ชีวิตจะได้มีสีสัน ฮ่าฮ่าฮ่า

ของเค้าดีจริง อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

689 ความคิดเห็น

  1. #680 KIHAE*129 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 04:43
    แอบบีบหัวใจเบาๆ

    ดีที่เข้าใจกัน
    #680
    0
  2. #609 grabbb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 22:02
    น้ำตาไหลเลยอ่า
    #609
    0
  3. #545 บัสเตอร์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:02
    วอนฮยอกออกแนวดราม่านะ
    #545
    0
  4. #504 แต้มฝัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กันยายน 2553 / 22:02
    ชอบมากเลย
    #504
    0
  5. #500 L T!!! (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2553 / 00:42
    ดราม่านิดๆ ! แต่ก็หวานซะ คู่นี้ :)
    #500
    0
  6. #486 Kyukie_Minnie (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กันยายน 2553 / 17:59
    ซื้อเยอะไปเปล่าเนียฮยอก
    #486
    0
  7. #414 PUKUCHAN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 20:57
    คู่นี้เค้ารักกันแบบดุเดือด

    เหมือนจะฆ่าฟันกัน แล้วพอเข้าใจกันก้หวานซะ

    ตอนที่ทะเลาะกันนี่เหมือนต่างฝ่ายต่างไม่ยอมเลย

    ฮยอกก๊ดื้อ วอนก็โหด

    แต่สุดท้ายแค่รักกันก็จบจริงๆ



    คิดถึงคิเฮแย้ว
    #414
    0
  8. #410 offlism (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 19:44
    ต่อจากนี้

    จะหวานมากกว่าเดิม

    วู้ปี้!!!!!!!!
    #410
    0
  9. #389 DongHa3_Forever (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2553 / 17:18

    ซึ้งมาก ก 

    ดูฮยอกแจจะดื้อเกินไปจริงๆ

    #389
    0
  10. #388 tamtamS(monkiez~) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2553 / 15:42
    อยากได้ของทั้งหมดที่ฮยอกแจได้ T-T
    5555555555
    #388
    0
  11. #385 Mihona Akira (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2553 / 16:41
    โอยยยย  รวยไปไหนกันเนี่ยฮึ  - -"
    แอบมีดราม่าเล็กน้อย แต่ก็ลงเอยด้วยดี >___<
    #385
    0
  12. #384 -*- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2553 / 21:53
    เศร้าจริงนะเนี่ย



    เข้าใจกันแบบนี้ก็ดีแล้ว



    ต่อไปจะได้หวานซึ้งกันซะที



    รอลุ้นอยู่นะจ๊ะ
    #384
    0
  13. #383 UyunDH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 21:47
    โฮก ก ก ก

    ดราม่ามาเชียวตอนนี้>M<

    แต่แอบหวานนะ

    ให้ความรู้สึกแบบ

    รักกันดี

    คุคุ



    ไรเตอร์สู้ๆๆ!!

    ^^=V
    #383
    0
  14. #382 ~oMaYlOvEuo~ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 20:47
     ร้องไห้เลยอ่ะไรเตอร์ แง๊ๆๆๆๆ

    เศร้ามากเลยอ่ะตอนนี้
    #382
    0
  15. #381 shrap (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 19:56
    โฮ...

    ฮยอกช้อปกระจายอ่ะ

    แต่หนูไม่ค่อยมีเหตุผลเลยนะ

    แต่ยังไงหนูก็น่ารักน่าก(อ)ดอยู่ดีนั่นแหละ

    ฮิฮิฮิ+
    #381
    0
  16. วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 19:20
    อะโห 

    ซีวอนเป็นคนดีมากเลย(ถ้าไม่รวมเรื่องที่ไป...เออนั่นหละ)

    ฮยอกจ๋าต้องง้อตลอดเลย

    เฮ้อ

    อยากเห็นวอนง้อบ้าง

    ให้ฮยอกโกรธให้หนักเลย(อ้าวอีนี่โรคจิต)
    #377
    0
  17. #375 ::Kiss::Love:: (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2553 / 17:00

    โอ้ยย ฉันละอิจฉาพี่จริงๆเลยพี่ฮยอกแจ
    อยากอยู่กับซีวอนนนน

    #375
    0
  18. #374 winggy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 20:58
    อ่า แอบอิจฉาคุณนายอ่ะ มีพ่อบุญทุ่ม ทุ่มไม่อั้น รับเลี้ยงไปตลอดชีวิต อิิอิ เย้ๆๆๆ ในที่สุดพี่ชีวอน ก็กลับตัวกลับใจ ดีแล้วๆๆ คุณนายฮยอกจะได้ไม่เจ็บปวดอีก
    #374
    0
  19. #368 piggy-oun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 10:28
    อิจฉาความรักของคู่นี้จริง ๆ
    วอนฮยอก ถึงจะทะเลาะกันบ้าง
    ดีกันบ้าง แต่สุดท้ายเค้าก็เข้าใจกัน
    จริงแหละ ทุกอย่างต้องมีเหตุผลเน๊อะ
    #368
    0
  20. #367 ขวัญข้าว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 03:15
    โคตรๆ .. อิจฉาฮยอกโคตรๆ อยากมีคุณชายแบบนี้มั่ง



    แบบ..จ่ายไม่อั้น มิเอานิสัยเจ้าชู้นะ รับไม่ได้อย่างแรง



    ได้ข่าวว่าวันนี้ไปจีน คุณนายฮยอกเค้าก็เข้าไปช้อปกระจายที่ดิวตี้ฟรี กะพี่หมูชิน พี่เย่(มั้ง?)



    แหมๆ คนที่ไม่ได้ไป เค้าให้บัตรไปช้อปหรอจ๊ะ เพราะปกติกว่าเงินเค้าจะออกจากกระเป๋าได้มันช่างยากเย็น



    แต่นี่ลงเครื่องปุ๊บ ช้อปปั๊บ ท่าทางจะพ็อคเก็ตมันนี่เยอนะ
    #367
    0
  21. #366 koy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 00:00
    ซึ้งจังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง



    วอนฮยอกกกก ดูเข้าใจกันมากขึ้นนนน



    วอนดูมีเหตุผล เเล้วก็เข้าใจความรู้สึกตัวเองเเละฮยอกเเล้วววว



    คู่นี้น่ารักกได้อีกกกกกกกก
    #366
    0
  22. #365 KiMtArA~KyU~HyUk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2553 / 23:12
    ฮือๆๆๆๆๆ ดราม่าจนน้ำตาไหลเลยอ่ะ

    ซึ้งมากๆๆกับคู่วอนฮยอค

    ของคิเฮก็หวานน จนเขิลเลย

    มาต่อไวๆนะคะ
    #365
    0
  23. #364 darkreaction (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2553 / 22:11
    เป็นความรักที่น่าประทับใจจัง
    #364
    0
  24. #363 fabregas- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2553 / 21:59
    วอนดูเป็นคนมีเหตุผลดีจัง

    #363
    0
  25. #362 crapook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2553 / 21:06
    แลกก้อฮาฮยอกอยู่หรอก
    ก้อแม่คุณเล่นชอบแหลกขนาดนั้น
    แต่วอนให้กระเป๋าเด็กผู้หญิงไป
    ร้องไห้แล้วก้อดราม่าสะงั้น
    สุดท้ายก้อหวาน หลายอารมณ์จิงๆๆเลย
    #362
    0