{KIHAE&WONHYUK} If that day comes ... ถ้าหากวันนั้น

ตอนที่ 10 : If that day comes - [5] - Westminster Abbey

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    23 พ.ค. 53








Vuittonaria บาร์ นัมแดมุน โซล เกาหลีใต้ ณ เวลา 22.00 น.

 

            ซีวอนที่วันนี้ยังคงมาคุมกิจการเหมือนเดิม นั่งอยู่ที่เคาท์เตอร์ มองเหล่าลูกค้าที่ทยอยกันมา กันไปอยู่เรื่อยๆ

            สองวันแล้ว...ที่ฮยอคแจทิ้งเค้าไปลอนดอน

            สองวันแล้ว...ที่ได้ใช้ชีวิตคนเดียว

            สองวันแล้ว...ที่ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม

 

            ทั้งๆที่ยังคงมีใครต่อใครคอยมาอยู่ข้างเค้าเหมือนเดิม เหมือนตอนที่ฮยอคแจอยู่ แต่ทำไมนะ...ความรู้สึกมันกลับไม่เหมือนกัน ทั้งๆที่เค้าก็ไม่ได้ไม่ได้ชอบคนพวกนี้ อย่างที่รู้สึกกับฮยอคแจ

            และเมื่อไม่มีฮยอคแจเหมือนเดิม เค้าถึงเข้าใจ...ว่าความเหงาที่แท้จริงมันเป็นเช่นไร

            เป็นอะไรไอ้หนู...ซึมมาสองวันล่ะ พี่ฮันเกิงพี่ชายคนละแม่ของเค้า ซึ่งเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของร้านนี้ แต่ไปดูแลอีกสาขาที่จีนพูดขึ้น

            กลับมาเกาหลีเมื่อไหร่เนี่ย? ซีวอนหันไปมอง

            มาตั้งสองวันแล้วล่ะ...นี่แกไม่สนใจชีวิตพี่ชายคนนี้เลยรึไง ฮันเกิงอยากจะถีบเข้าสักที

            เมียไม่มาด้วยหรอ? ซีวอนหมายถึงฮีชอล พี่สะใภ้คนสวย

            มา...แต่กลับไปเยี่ยมครอบครัว ช่างเค้าเหอะ... ฮันเกิงดูเซ็งๆเมื่อต้องพูดถึงเรื่องนี้

            ตีกันอีกแล้วหรอ? ก็ประจำล่ะคู่นี้น่ะ แรงพอกันทั้งคู่

            เปล่า...ดันไปเจอเบอร์โทรผู้หญิงในเสื้อชั้นนั่นล่ะ เลยองค์ลงเก็บผ้าเก็บผ่อนหนีกลับมาเกาหลีเนี่ย

            อ้อ! นี่ใช่มั้ยสาเหตุที่ทำให้กลับเกาหลี ไอ้เราก็นึกว่าอยากจะมาช่วยงานน้อง ถุย!”

            เออ ตอนแรกก็กะจะไม่เข้ามาเหยียบหรอกที่ของแกเนี่ย แต่พอดีได้ข่าวว่า ผจก.ร้านทำท่าซังกะตายเหมือนไม่ได้เอาเมียมาเป็นเดือน ชั้นเลยอยากมาดูให้เห็นกับตาหน่อย

            ไม่ให้เอายังพอทน ไปเอาคนอื่นต่อได้...นี่ดันทิ้งไป เซ็งว่ะเกิง ซีวอนทำหน้าหน่ายๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโมโหที่โดนพี่ชายตบหัวเข้าให้

            ว่าไงนะ?

            ผมบอกว่าผมเบื่อ พี่เกิง ต้องใส่ยศเข้าไปซะหน่อย

            ไปทำอะไรล่ะ เมียถึงทิ้ง ไหนบอกว่าคนนี้ตัวจริงแล้วไง ฮันเกิงนั่งลงข้างๆ แล้วหันไปสั่งเหล้ากับเด็กที่ร้าน

            ไม่รู้ อยู่ดีๆโทรมาบอกผมว่าขอเลิก ทนไม่ไหว แล้วหนีไปลอนดอนเฉยเลย

            เหอะๆ...แกไม่รู้หรอวะ ว่าเค้าทนไม่ได้เพราะอะไร

            รู้...แต่ถึงผมจะไปมีอะไรกับใคร ผมก็รักเค้าคนเดียวนี่นา

            สมมติเมียแกไปเสร็จใครต่อใครเป็นสิบ แล้วเดินลากตัวกลับมาให้แกเอาต่อ พร้อมพูดว่าถึงชั้นจะโดนใครต่อใครเสียบ ชั้นก็รักนายคนเดียวนะซีวอน แกจะทำไง?

            พี่ก็พูดซะผมเห็นภาพ ผมก็จะไปฆ่าไอ้สิบตัวนั่นก่อน แล้วกลับมาจัดการเมียผมต่อ

            ชั้นถามเรื่องความรู้สึก ไม่ใช่ร่างกายโว้ย เรื่องนั้นถ้าเป็นชั้นนะ ชั้นก็เอาเมียขังแล้วไปถลกหนังไอ้พวกเวรนั่นเหมือนกันล่ะ เชื้อไม่ทิ้งแถวเลยจริงๆ

            เจ็บดิ...เมียเราแท้ๆ แต่กลับไปนอนกับคนอื่น หรือว่าลีลาเราไม่ดีวะ? ผมคงฟุ้งซ่านหาข้อเสียให้ตัวเองล่ะ

            นั่นไง เมียแกเองก็คงจะมองหาข้อเสียให้ตัวเองมาตลอดนั่นล่ะ จนวันนึงเค้าคิดได้มั้งว่าตัวเองไม่เหลือข้อเสียอะไรจะให้ค้นหาอีกแล้ว เค้าเลยเลือกที่จะไป

            แต่ผมไม่อยากเลิกกับเค้า ซีวอนหน้าเจื่อนลง

            ชั้นว่า เค้าก็คงจะไม่อยากเลิกกับแกเหมือนกันนั่นล่ะ ฮันเกิงบอก

            แต่เค้าก็หนีผมไป... ซีวอนเอาหน้าแนบกับเคาท์เตอร์อย่างหมดอาลัยตายอยาก

            ควายจริงๆน้องกู ฮันเกิงอดจะด่าไม่ได้

            ผมรู้ผมมันโง่ที่ปล่อยให้เค้าไป แต่พี่อย่าซ้ำเติมผมนักสิ

            เออ เพราะคิดอย่างนี้ล่ะถึงได้บอกว่าโง่เยี่ยงควาย

            ไอ้เกิง!!!” ซีวอนผลุดขึ้นมาด่าทันที แต่ก็โดนฝ่ามือพี่ชายเข้าไปอีกรอบจนได้

            อยากมีเรื่องหรอวะ? ฮันเกิงทำหน้าโหด

            เปล่าครับ... มันเป็นพี่เราต้องยอม = =;;

            เค้าหนี ก็ไปตามกลับมาดิ ก็จบ

            เค้าจะหายโกรธหรอครับ

            ความมั่นใจในตัวเองของแกมันหายไปไหนหมดวะ รึว่าเมียสูบไปหมดแล้ว

            ก็...... ซีวอนหมดคำจะเถียง

            ไม่ต้องมาก็ ไปเก็บของ จองตั๋ว ขึ้นเครื่อง ลากเมียกลับบ้านซะ ไป!” ฮันเกิงสั่งเป็นชุด

            แล้วร้านนี้....?

            เออ ไว้ช่วงเวลาที่ชั้นง้อเมีย จะมานั่งเฝ้าให้แล้วกัน...อย่าไปนานนักล่ะ

            ผมรักพี่.......... ซีวอนโผเข้ากอดพี่ชายคนเดียวของตัวเอง

            สยองเว้ย! ออกไปไกลๆ เดี๋ยวเมียชั้นมาเห็นจะซวยอีก เดี๋ยวก็โดนหาว่าไม่เลือกกระทั่งน้องตัวเอง

            ฮ่าๆๆๆ พี่สะใภ้นี่ขี้หึงจังเนอะ

            เกินกว่าคำนั้นมาแล้วล่ะ...ยัยแก่นั่น

            ว่าใครเป็นยัยแก่!!!” เสียงแหลมๆที่ดังขึ้น ทำเอาฮันเกิงหน้าแทบถอดสี

            สวัสดีจ้ะ เมีย

            ไม่ต้องมาเรียกเว้ย เมื่อกี๊แกว่าใครแก่ห๊า! ไอ้เจ๊ก!!!” ฮีชอลบิดหูฮันเกิงอย่างแรง

            โอ๊ย! นี่ชั้นเจ็บนะ!! ทำอะไรอายน้องชายชั้นมั่งสิ ฮันเกิงเอามือมากุมหูตัวเองที่กำลังโดนบิดอย่างแรง

            นี่! ไอ้น้องผัว! ยืนทำไร จะไปไหนไม่ใช่เรอะ? ไปเซ่!!!”

            คงไม่ต้องรอให้ไล่ครั้งที่สอง ซีวอนก็โกยอ้าวทันที อย่างงี้ล่ะของเค้าแรงจริง อย่าได้คิดนอกใจพี่สะใภ้นะคร้าบ พี่เกิง!

            แต่ตอนนี้ ผมขอไปตามเมียผมกลับก่อนล่ะ!!!

 

 

หน้าโรงแรม 4 ดาว ลอนดอน สหราชอาณาจักร ณ เวลา 09.30 น.

 

แม้จะบอกตัวเองว่าสิบโมงๆๆ แล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็ยังลงมายืนรอตั้งแต่ เก้าโมงครึ่งเหมือนเดิมนั่นล่ะ

เข้าใจมั้ย ว่าคนมันตื่นเต้น!!!

แค่ครึ่งชั่วโมงเอง รอได้...รออย่างมีความสุขด้วย ^^

แต่เมื่อถึงเวลา 09.45 น. ทงเฮก็เห็นคิบอมเดินมาแต่ไกลๆแล้วล่ะ

มาเร็วจัง... ทงเฮทัก

ก็รู้ว่าจะต้องลงมารอก่อนแน่ๆ เลยลองออกมาตอนนี้ บอกแล้วไงครับว่าสิบโมง อากาศหนาวๆแบบนี้ ดูใส่ชุดสิ คิบอมมองการแต่งกายของทงเฮที่มีเพียงเสื้อแขนยาวบางๆคลุมตัว กับกางเกงผ้าฝ้ายเท่านั้น

ก็...นะ.... ไม่รู้จะเถียงอะไรดี

เอาอย่างนี้แล้วกัน... คิบอมว่าแล้วก็เอาผ้าพันคอสีเทาที่ตัวเองใช้อยู่ ดึงออกมาพันรอบให้แก่ทงเฮเอาไว้

อะ...เอ่อ.... ทงเฮอดหน้าแดงไม่ได้

แบบนี้ล่ะ! ไม่หนาวแล้วนะ

แล้วคุณไม่หนาวหรอครับ ผมไม่เป็นไรคุณเอาไปใช้เถอะ ทงเฮทำท่าจะถอดคืน

ไม่เป็นไร...ผมเป็นผู้ชาย ผมทนได้ คิบอมขยิบตาให้

เฮ้! ผมก็เป็นผู้ชายเหมือนกันนะ ทงเฮถึงกับร้องออกมา

ผมก็ยังไม่ได้บอกนี่นา ว่าคุณไม่ใช่ผู้ชาย

เพล้ง! ยับเยิน เศษหน้าของทงเฮ

คิบอมก้มหน้าลงมาจนอยู่ระดับสายตาเดียวกับทงเฮ

แต่คุณน่ะ...เป็นผู้ชายที่น่ารักมากเลยนะ ก่อนจะหมุนตัวเดินนำทงเฮไป

น่ารัก...น่ารัก...

เค้าชมผมว่าน่ารัก!!!  >.,<v

 

เอ้า! คุณ!! รีบมาสิ คิบอมกวักมือเรียก

รู้แล้วๆ ทงเฮจึงรีบวิ่งตามไป

วันนี้...จะต้องมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นแน่เลยล่ะ!!!

 

คิบอมพาผมมายังสถานีรถใต้ดินสถานีเดิม Westminister Station ผมจึงมองหน้าเค้าเล็กน้อย

ที่นี่มีสถานที่ๆน่าสนใจไม่น้อยไปกว่าหอนาฬิกาบิ๊กเบนอีกเยอะนะ ร่างสูงไขข้อข้องใจให้กับผม

แค่เค้าพาไป...จะเป็นที่ไหนผมก็ไม่เกี่ยงหรอกครับ

 

ผมแหงนหน้ามองหอฬิกาบิ๊กเบนอีกครั้งที่เราเดินผ่านมันไป รวมทั้งม้านั่งตัวเดิมที่ผมกับคิบอมนั่งคุยกันเมื่อวาน

ราวกับว่าผมยังคงเห็นตัวเองหัวเราะด้วยใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยริ้วสีชมพูที่นั่น รวมทั้งคิบอมที่ส่งสายตาผ่านดวงตาสีฟ้าประกายนั่นมายังผม

เมื่อกับว่ามันเพิ่งยังคงฝังลึกอยู่ในดวงตาของผม หัวใจของผม ทั้งๆที่ผ่านมากว่าสามสิบชั่วโมงแล้ว

วันนี้...เราจะไปไหนกันหรอครับ? ทงเฮที่เอาแต่เดินตามคิบอมเริ่มถามแล้ว

ที่นั่นยังไงล่ะ... คิบอมชี้มือไปข้างหน้า

และทันทีที่ผมมองตาม สองขาของผมก็หยุดก้าวเดินทันที

สะ...สวยจัง

สถาปัตยกรรมตรงหน้าผมนี้ มันช่างมีความสวยและสง่างามในคราวเดียวกัน ใช้สายตาไล่ตั้งแต่เหนือสุดจรดพื้นดิน ยิ่งทำให้ผมรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของสถานที่แห่งนี้

ผมพยายามใช้สมองลองคิดว่าสรุปแล้วนอกตัวอาคารนี้มันคือสีอะไรกันแน่เพราะมองจากไกลๆแล้วมันดูเหมือนสีขาวโพลน แต่ยามที่แสงตกกระทบที่นี่กลับคล้ายสีทอง พอสังเกตดีๆก็เหมือนสีน้ำตาลและครีม

จะยืนตาละห้อยแบบนั้นอีกนานมั้ยครับคุณ? จะไม่เข้าไปเดินดูข้างในหน่อยหรอ? คิบอมพยายามกลั้นขำเมื่อเห็นท่าทางของร่างบาง

เราเข้าไปได้หรอ? ทงเฮเผลอวิ่งกลับมาจับแขนคิบอมแล้วยิ้มๆ

คุณคงไม่คิดว่ารัฐบาลจะสร้างที่นี่เพื่อให้ประชนเดินวนรอบหรอกนะ? คิบอมเอ่ยถาม ก่อนจะมองแขนตัวเองที่ถูกทงเฮจับไว้ ร่างบางจึงรีบถอนมือออกทันที

ขะ..ขอโทษ ก็ผมไม่รู้นี่นา!” คนไม่รู้ก็ผิดรึไงเนี่ย?

ฮ่าฮ่า คุณนี่มีอะไรให้ผมแปลกใจเสมอเลยนะ ป้ะ! รีบไปซื้อตั๋วแล้วเข้าไปดูข้างในกันเถอะ คิบอมว่าแล้วก็ดึงแขนทงเฮให้ไปด้วยกัน

อีกฟากหนึ่งของอาคารซึ่งร่างบางเองก็ยังไม่แน่ใจนักว่าที่นี่คือที่ไหน ได้แต่เดินตามคิบอมที่เดินนำไป

เมื่อมาถึงที่ซื้อตั๋วเข้าชมนั่นเอง ทงเฮจึงรู้ว่าที่นี่คือโบสถ์

ค่าตั๋วของเด็กนั้นคือ 5 ปอนด์ ส่วนสำหรับผู้ใหญ่อย่างพวกนั้นคือ 7.5 ปอนด์ สองคนจึงกลายเป็น 15 ปอนด์

คราวนี้ทงเฮไม่ยอมให้คิบอมจ่ายในส่วนของตัวเองอีกแล้ว ร่างบางอ้างว่าหากไม่ให้ตนจ่ายในส่วนของตัวเอง จะจ่ายทั้งหมดรวมทั้งส่วนของคิบอมด้วย ร่างสูงจึงต้องจำยอมในที่สุด

คุณจะบอกผมได้รึยังว่าที่นี่คือที่ไหนกันแน่ ทงเฮถามเมื่อพวกเค้าทั้งสองคน เดินผ่านเข้าประตูกันมาได้แล้ว

ผมก็กำลังจะบอกคุณนี่ยังไงล่ะ ขอยินดีต้อนรับเข้าสู้วิหารเวสต์มินสเตอร์ สถานที่อันเลื่องชื่อเคียงข้างหอนาฬิกาบิ๊กเบน คิบอมกวาดมือเป็นวงกว้าง เชื้อเชิญให้ทงเฮได้สัมผัสกับความงามภายใน

ภายด้านนอกอาจจะดูไม่ออกว่าเป็นสีอะไรกันแน่ แต่ภายในนั้นถูกตกแต่งด้วยโทนสีน้ำตาลทอง ยิ่งเพิ่มความหรูหราให้แก่สถานที่เป็นอย่างมาก

ที่นี่ถูกตกแต่งด้วยสไตล์โกธิคอย่างงดงาม และถูกใช้เป็นสถานที่จัดพระราชพิธีสำคัญต่างๆของราชวงศ์อังกฤษมาหลายชั่วอายุคนแล้วล่ะครับ คิบอมชี้ให้ทงเฮดูรูปปั้นที่ถูกแกะสลักเอาไว้อย่างสวยงายที่ตั้งเรียงรายกันไปตลอดทางเดิน

พระราชพิธีสำคัญที่ว่า อย่างเช่นอะไรบ้างล่ะ... ร่างบางไม่แน่ใจว่าที่นี่อนุญาตให้ถ่ายรูปได้หรือไม่ แต่พอได้คำตอบจากคิบอมว่าถ่ายได้ ร่างบางไม่รอช้า รีบยกกล้องขึ้นมาถ่ายทันที

ก็พวกพระราชพิธีราชาภิเษก หรือแม้กระทั่งพิธีฝังศพกษัตริย์และเชื้อพระวงศ์หลายพระองค์ รวมทั้งบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างเซอร์ไอแซค นิวตัน

ที่นี่มันหลายส่วนจังเลยนะ... ทงเฮพูด เพราะพวกเค้าก็เดินผ่านตลอดทางมาเยอะมากแล้ว ยังไม่หมดเสียที

ครับ...ที่นี่มีบริเวณกว้างมากเลยล่ะ อ๊ะ! ระวังครับ คิบอมรีบเข้าไปรับร่างบางไว้ เมื่ออีกฝ่ายสะดุดบางอย่างบนพื้นจนเกิดลื่น

ตุบ!!!

หล่นลงอย่างสวยงามบนอ้อมแขนของร่างสูง และด้วยความตกใจทงเฮจึงรีบใช้สองมือคว้าคอของคิบอมเอาไว้กันตก

ประจวบเหมาะกับจังหวะเดียวที่คิบอมดึงตัวร่างบางขึ้นมาเพื่อช่วยพยุง

 

...จุ๊บ!...

ริมฝีปากแนบกันเบาๆอย่างรวดเร็ว พร้อมกับทงเฮที่ยืนขึ้นอย่างปลอดภัยไม่ล้มลง

ร่างบางเบิกตากว้างอย่างตกใจ แล้วยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากของตัวเอง

เอ่อ...คือ..... คิบอมเองก็ตกใจไม่แพ้กัน

ทงเฮเม้มปาก...ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี แต่หัวใจมันเต้นตึกตักๆไปหมดแล้ว

อย่าโกรธผมนะ ผมไม่ได้ตั้งใจ

โกรธหรอ...ไม่เลย ไม่เลยสักนิด

ถ้าจะโกรธ...ก็คงจะโกรธเพราะว่าคิบอมทำให้เค้าใจเต้นเป็นเสียงกลองแบบในตอนนี้ต่างหากล่ะ

ปะ...เปล่า ทงเฮพูดแล้วเดินนำไปก่อน

หมับ!

คิบอมคว้าแขนบางเอาไว้

ครั้งแรก....รึเปล่า ร่างสูงหมายถึงจูบ

ร่างบางไม่ตอบอะไร ทำเพียงพยักหน้าน้อยๆเท่านั้น

คิบอมจับมือบาง แล้วเดินออกไปพร้อมๆกัน

จนมาถึงห้องหนึ่งซึ่งอยู่กลางตัวอาคาร

 มันคือห้องทำพิธีทางศาสนานั่นเอง

ห้องโถงขนาดใหญ่ กับเพดานที่สูงจนต้องแหงนหน้าจนแทบปวดคอ ณ แท่นพิธีนั้น พร้อมด้วยรูปปั้นสลักสองนักบุญทั้งด้านซ้ายและด้าขวา ยิ่งส่งเสริมให้สถานที่นี้เต็มไปด้วยมนต์ขลังที่เรียกแรงศรัทธาได้อยู่มากโข

คิบอมพาทงเฮมาหยุดที่หน้าแท่นทำพิธี เพื่อให้ร่างบางเก็บภาพถ่ายได้หลายๆมุม

ที่นี่นะวันทำการจันทร์ถึงศุกร์จะเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 09.30-15.45 น. และในวันเสาร์จะเปิดตั้งแต่ 09.45 น. ไปจนถึงเวลา 13.45 น. ส่วนในวันอาทิตย์จะเปิดเพื่อทำพิธีทางศาสนาที่ห้องนี้เท่านั้นครับ

อะ...อืม ทงเฮยังไม่หายเขินจากเหตุการณ์เมื่อครู่นี้

คุณโอเคนะ... คิบอมถามอย่างเป็นห่วง

นายเคยมาเข้าโบสถ์ที่นี่ตอนทำพิธีรึเปล่า แต่ทงเฮกลับทำเหมือนอยากจะเปลี่ยนเรื่องซะงั้น

ไม่ได้หรอกครับ ผมนิกายโปรเตสแตนท์ ที่นี่เป็นโบสถ์ของคาธอลิคครับ

อ้าว คุณเป็นโปรเตสแตนท์หรอ? เหมือนผมเลย

คิบอมก้าวเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าร่างบาง แล้วจ้องลงไปในตาลึก

อะ...อะไร....... ทงเฮเหมือนว่าจะลืมวิธีหายใจไปเสียแล้ว เมื่อได้สบตาสีฟ้าตรงๆอีกครั้ง

ที่นี่คือห้องทำพิธี...และมีห้องสารภาพบาปด้วย... ร่างสูงบอก

ละ...แล้วไง

ทงเฮถามร่างสูงด้วยสีหน้าตื่นๆ เมื่อเห็นว่าคิบอมจับไหล่ข้างหนึ่งของตนเอาไว้

ผมจะบอกแก่พระเจ้าว่า...วันนี้ผมไม่ระวังจนขโมยจูบแรกของคนๆหนึ่งมา.. คิบอมพูดแต่ก็ยังไม่ยอมผละสายตาออกจากดวงตาใสๆ

...

และวันเดียวกันนี้...ผมก็ยังทำเรื่องน่าละอาย ภายใต้สถานที่ของพระองค์อีก...

คิบอมว่าแล้วก็โน้มท้ายทอยของร่างบางเข้ามาประกบริมฝีปาก

ทงเฮเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าร่างสูงจะทำ

เมื่อกี๊นี้มันเป็นเพียงอุบัติเหตุเพียงชั่วครู่เท่านั้น แต่ตอนนี้มันช่างยาวนาน ที่คิบอมบดเบียดริมฝีปากของเค้า จนเค้าไม่อาจจะโกหกต่อพระผู้เป็นเจ้าจริงๆ

ว่าไม่รู้สึกอะไรเลย...

จนเมื่อลิ้นชื้นของร่างสูงจะเข้ามาทักทายร่างบางเท่านั้นล่ะ ทงเฮจึงผละอกแกร่งออก

...เพียะ!!!...

มือมันไปก่อนสมองจะสั่งการซะแล้ว แม้จะไม่แรงมากแต่ร่างสูงก็หยุดการกระทำทุกอย่างไปทันทีเลยล่ะ

ทงเฮไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับร่างสูง ไม่รู้...ว่าตอนนี้ควรจะทำสีหน้าอย่างไร หรือพูดอะไรออกไปดี

และคิบอมเองก็ไม่อาจจะกล่าวอะไรออกไปได้สักคำ

ผมอยากกลับโรงแรม ร่างบางพูดเบาๆ

คิบอมจึงเดินนำออกมายังทางที่พวกเค้าเข้าไป และมาถึงสถานีรถใต้ดินที่พวกคนอังกฤษเรียกกันว่า Tube

ก่อนจะเดินมาส่งที่หน้าโรงแรมเช่นเดิน

ทงเฮไม่ยอมมองหน้าคิบอมแม้แต่น้อย ตั้งแต่เดินออกจากห้องนั้นมา

ไม่ได้โกรธ ไม่โกรธเลยจริงๆนะ แค่มัน...ตกใจ

ร่างบางทำท่าว่าจะเข้าไปในตัวโรงแรมทันทีหากไม่ได้ยินเสียงคิบอมรั้งเอาไว้

ทงเฮ...

ร่างบางหยุดก้าวขา แต่ก็ไม่ได้หันกลับมา

ผมจะไม่ขอโทษหรอกนะ เพราะผมตั้งใจให้มันเกิดขึ้น

.

.

ทงเฮเปิดประตูห้องเข้ามาอย่างเหนื่อยอ่อน

แกไปไหนมาเนี่ย!!” ฮยอคแจโผเข้ากอดเพื่อนรัก

นี่แกกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทงเฮพยายามเรียกสติกลับมา

สองชม.ที่แล้วนั่นล่ะ พรุ่งนี้ชั้นจะมีเวลาทั้งวันเพื่ออยู่เที่ยวกับแก แกดีใจมั้ย?... ฮยอคแจยังคงยิ้มร่าอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร

อะ..อืม แต่ทงเฮกลับทำเพียงแค่พยักหน้าน้อยๆ แล้วเดินเข้าห้องนอนไป ล้มร่างลงบนเตียง ยกมือขึ้นลูบริมฝีปากตัวเองเบาๆ อดหน้าแดงไม่ได้

เค้าได้ยินเสียงฮยอคแจโวยวายอะไรอยู่ด้านนอกห้อง แต่ก็ไม่สนใจจะออกไปดูมากนัก เพราะสิ่งที่อยู่ในหัวสมองตลอดเวลาในตอนนี้ก็คือ...เจ้าของดวงตาสีฟ้าคู่นั่น...เจ้าของจูบแรกของเค้า

"
.
.
.
.

อารมณ์ประมาณว่านั่งย้อนอ่านแล้วก้เขินเอง บรรยากาศเป็นอะไรที่ใช่มาก (ใช่อะไร?) - -''
ขอเขินได้มั้ย? ฮ่าๆๆ...ช่วยกันเขินหน่อยเร็ว...คิเฮนี่มันน่ารักกันจริงๆเล๊ย เนอะ ?
คราวหน้า...แวบไปอึนเฮกันหน่อยดีกว่า มาอยู่ลอนดอนได้สองสามวัน ยังไม่ได้ไปร้านดีๆกันเลย
เนาะ...ไปร้านอาหารดีๆซักที่ แต่ทำไม...มีรูปวอนฮยอกอยู่ที่ผนังล่ะ ?!!!!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

689 ความคิดเห็น

  1. #677 KIHAE*129 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 04:09
    โอ้วววววววววววววววววววววว

    บอมติดใจอ่ะดิ

    จะละลายกับคู่นี้
    #677
    0
  2. #672 55555555 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2555 / 20:21
    กิ้ว กิ้ว เฮเขินนนนนนนนนนน
    #672
    0
  3. #663 sandee_everyday (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2554 / 20:50
    บอมน่ารักอ่า ><
    #663
    0
  4. #649 moomee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 00:33
    บอมแอบแรงอ่ะ



    เขิล เขิล
    #649
    0
  5. #643 khdhc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:16
     เขินแทนอ่ะ บอมทำไมวันนี้รุกหนักอย่างงี้เนี่ยะ คุณลูกสาวตกใจหมดT.T 
    #643
    0
  6. #604 grabbb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 / 21:47

    บอมตั้งใจกับไม่ตั้งใจพระเจ้ารู้นะ

    #604
    0
  7. #542 บัสเตอร์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 20:47
    ด๊องตบบอมไมอะ
    #542
    0
  8. #533 geejajaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2553 / 03:41
    อ๊าก บอมมี่แรงจริงจัง อยู่วันรุ่งขึ้นนึกได้ว่าความรักของด๊องลอยมาหารึไง วันนี้เลยรุกซะหนักเลย วอนคะ รีบมาไวไว ฮันชอลน่ารักจัง เจ๊แกดุจริงๆ
    #533
    0
  9. #497 L T!!! (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2553 / 00:13
    ฮีดุๆ! 5555555.

    ด็องเขินน แล้วไปตบบอมทำไมน่ะ 5555.
    #497
    0
  10. #481 Kyukie_Minnie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2553 / 00:56
    อ๊ายยยยย  >////<
    เขิลๆๆๆ  เขิลอ่ะ
    แล้วเฮไปตบบอม  
    โอ้
    #481
    0
  11. #448 tangme' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2553 / 23:07
    อ่านแล้วก้อเขิลแทนนนนน
    #448
    0
  12. #397 offlism (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2553 / 21:15
    ตบไมอ่า???

    แต่ชอบ


    หวานดี

    อิอิ
    #397
    0
  13. #373 shrap (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 19:55
    หมวยไปตบบอมทำไมอ่ะ


    บอมก็เข้าใจผิดอ่ะดิ
    #373
    0
  14. #352 piggy-oun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2553 / 12:19
    ทงเฮเสียจูบแรกให้คิบอมซะแล้ว
    เล่นเอาปลาน้อยเหวอไปเลย เขินอะดิ
    บอกแล้วไม่เกินสามวัน ซีวอนต้องตามไป
    ฮยอกแจไม่อยู่หงอยเลยดิ ตามไปง้อด่วนเลย
    แอบฮาคู่พี่น้อง ฮันเกิงกะซีวอน คุยกันได้น่ารักจริง ๆ
    #352
    0
  15. #346 phon_zaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2553 / 21:44
    วอนเพิ่งสำนึกได้
    #346
    0
  16. #331 darkreaction (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2553 / 01:06
    ตอนนี้อ่านแล้วมีความสุขจัง
    สนุกมากๆเลยคะไรเตอร์
    #331
    0
  17. วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 19:11
    KiHae KiHaeๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    วอนฮยอกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    เขิน

    ฮ่าๆๆๆๆ
    #263
    0
  18. #259 ple_129 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 16:46
    หรือบอมจะอยากมีความรักอีกครั้งเล้วล่ะเนี่ย

    อยู่ดีๆทำไมไปจูบหมวยแบบนั้นล่ะ

    แล้วหมวยก็มือไวชะมัดเลย จูบปุบตบปับ
    #259
    0
  19. #256 *Aphorist* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2553 / 14:23
    บอมมมมมม  > <

    แอบชอบหมวยขึ้นมาบ้างรึป่าวเนี่ยเธอ??  คิคิ

    เฟิร์สคิสของหมวยเชียวนะ  >///<


    วอนก็นะ ถ้าจะมาง้อแล้วทำให้ฮยอกช้ำใจอีกล่ะก็...มีเคืองแน่    (ป๋าจัดการเลย  -__-++)
    #256
    0
  20. #255 zeze (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 15:39
    อ่าวงั้นก็แปลว่าบอมชอบหมวยแล้วซิ หุหุ



    ตอนนี้ฮยอกออกมาแค่ได้โวยวาย 55+

    #255
    0
  21. #254 bow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 14:49
    โฮกกกกกกกกกกกกก



    เป็นตอนเรียกน้ำตาล



    หวานอ่า ชอบประโยคบอมสุโค่ย >___________
    #254
    0
  22. #253 กระปุก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 02:16
    บอมจูบด๊องแล้ว

    จูบแรกด๊องเสียด้วยเลย

    เลยโดนตบกลับมาเลย

    วอนรีบๆๆมาตามฮยอกนะ

    ฮันซินแอบฮาอะ

    ซินดุจังเลยอะ
    #253
    0
  23. #251 -*- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 17:32
    อึ้งงงงงงง



    โจ่งแจ่ง เขินชะมัด
    #251
    0
  24. #250 ลาเต้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2553 / 20:44
    ขอแตงงานไปเลยจ๊ะบอมจ้า
    #250
    0
  25. #249 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2553 / 20:34

    โห้ รุ้จักกันไม่นาน จูบซะแระ

    =..=;;

    #249
    0