{WONHYUK}When I fall in LOVE the PAIN&When U COME BACK to me

ตอนที่ 8 : THE PAIN [5]=เมียน้อย...แม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,947
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 มี.ค. 53

ภายในรถ

 

            ซีวอนขับรถด้วยความเร็วสูง ใบหน้าขาวๆของฮยอคแจยังคงวนเวียนไปมาอยู่ภายในหัวของเค้า

 

            หน้านายทำด้วยอะไรนะ ถึงได้ไร้ยางอายแบบนี้ ซีวอนเลือกที่จะเข้าใจในด้านนี้มากกว่าจะหาเหตุผลอื่นมาประกอบว่าทำไมใบหน้าที่คล้ายผู้หญิงนั่นถึงได้ไม่ยอมออกไปจากหัวของเค้าซะที

 

            ต้องอยู่ร่วมกันถึงหนึ่งเดือนเลยหรอเนี่ย

 

            หึ! เหมือนชั้นจะได้ของระบายความใคร่ซะแล้วสิ ซีวอนคิดแผนการต่างๆอย่างมีความสุข

 

            รู้สึกอยากเห็นใบหน้าขาวๆนั่นเต็มไปด้วยน้ำตา

 

            อย่างเห็นร่างเล็กๆนั่นบิดไปมาอย่างทรมานอยู่ภายใต้ร่างของเค้า

 

            ทรมานแต่ก็ไม่อาจจะไปจากเค้าได้ แบบนี้ล่ะมั้งจะได้สาสมกัน

 

            แรงสั่นจากโทรศัพท์ยี่ห้อหรูทำให้ซีวอนต้องหยิบสายสมอทอล์คขึ้นมาต่อ

 

            ครับ.... กรอกเสียงลงไปอย่างเบื่อหน่าย

 

            ซีวอนหรอลูก.... เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งตอบกลับมา

 

            ใครเป็นลูกคุณ... ซีวอนตอบกลับทันที

 

            เกลียด...ผู้หญิงคนนี้จนสุดหัวใจ เกลียดมากกว่าใครบนโลกนี้ ผู้หญิงไร้ยางอาย

 

            เมียน้อยของพ่อเค้า

 

            ลี ยองเอ

 

            เอ่อ...แม่...คือ....

 

            ผมถามว่าใครเป็นลูกคุณ ซีวอนขึ้นเสียงกลับไป

 

            ขอโทษ...คือ...ป้า...

 

            ใครเป็นหลานคุณ! อย่ามานับญาติกับผม ซีวอนเสียงกร้าวมากขึ้นทุก

 

            กลับบ้านหน่อยเถอะนะซีวอน ปลายเสียงเลือกที่จะไม่ต่อล้อต่อเถียง

 

            กลับไปทำไม ใครตาย?

 

            คุณพ่อคิดถึงซีวอนมากเลยนะ กลับมากินข้าวบ้างก็ยังดีนะจ๊ะ ยองเอยังคงใช้น้ำเสียงอ่อนโยน แม้ว่าความจริงแล้วกำลังนั่งน้ำตาไหลก็ตาม

 

            หึ! คิดถึงงั้นหรอ งั้นฝากบอกเค้าด้วยนะว่าเก็บเอาความคิดถึงที่มีต่อผม ขยับสังขารไปเยี่ยมมินโฮที่โรงพยาบาลบ้าง น้องผมเกือบจะลืมแล้วล่ะว่าหน้าตาพ่อเป็นยังไง... ซีวอนพูดอย่างแค้นๆ

 

            ...............

 

            ไม่สิ...น้องผมเกือบจะลืมไปแล้วมั้งว่ามีพ่อน่ะ ซีวอนตอกได้อย่างเจ็บแสบจริงๆ

 

            ฮึก....อย่าพูดแบบนี้สิลูก ไม่ดีนะ...มันบาป... คุณนายชเวคนปัจจุบันปิดปากกลั้นเสียงสะอื้น

 

            ชั้นไม่ใช่ลูกเธอ!!!!!” ซีวอนตะคอกเสียงใส่ปลายสาย

 

            อย่าทำแบบนี้เลย...อย่าทำตัวแข็งกร้าวต่อพ่อเค้าแบบนี้เลย จะให้แม่ทำยังไงก็ได้....

 

            เอาชีวิตแม่ชั้นคืนมาสิ....เอาแม่นาราของชั้นกลับมา... ซีวอนเองก็ต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้เหมือนกัน

 

            ลูกก็รู้...ฮึก...นาราเธอ....เธอ....

 

            แม่ผมตายไปแล้ว ผมมีแม่คนเดียว ผมไม่นับเมียน้อยเป็นแม่!”

 

            ไม่....ฮึก...อย่าพูดแบบนี้สิซีวอน....อย่าพูดแบบนี้.... ยองเอยังคงนั่งร้องไห้อยู่แบบนั้น

 

            อย่าโทรมาหาผมอีก ถ้าเกิดว่าไม่มีใครตายจริงๆ...หวังว่าคงจะเข้าใจ ว่าแล้วก็ตัดสายไปเลยทันที

 

            ซีวอนไม่อาจจะประคองสติให้ขับรถต่อไปได้

 

            มือหนาหักพวงมาลัยจอดรถกับข้างทาง

 

            ทำไม!!! ทำไมม!!” ร่างสูงทุบพวงมาลัยด้วยความเจ็บแค้น

 

            ก่อนจะหยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมามองรูป

 

            เป็นเด็กชายหกถึงเจ็ดขวบกำลังหอมแก้มผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งอยู่

 

            แม่ครับ...ผมคิดถึงแม่จังเลย.... ซีวอนไม่อาจจะกลั้นน้ำตาได้เลยสักครั้ง ยามที่ต้องพูดถึงแม่สุดที่รักคนนี้

 

            ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา

 

            ผม...อยากเข้มแข็งให้มากกว่านี้จังเลยครับแม่ วันนี้มันเป็นวันที่แย่มากมาย เกิดหลายอย่างขึ้นกับชีวิตผมจังเลย แม่ครับ แม่อยู่บนฟ้านั่น จะมองเห็นผมที่อยู่ตรงนี้บ้างมั้ย

 

            ผมอยากจะเป็นพี่ที่ดีของมินโฮ แต่ผมก็ไม่อาจจะดูแลเค้าดีได้ครึ่งนึงที่ชางมินทำเลย ผมมันแย่มากใช่มั้ยครับแม่...

 

            ซีวอนฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยอย่างเหนื่อย

 

            กับภาระทุกอย่างที่ต้องแบกเอาไว้ตั้งแต่เด็ก มันช่างยากลำบากเหลือเกิน

           

            กับความอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับอีกเลยหลังจากที่ผู้เป็นแม่เสียไป

 

            หล่อหลอมให้ผู้ชายที่ชื่อชเว ซีวอนต้องเติบโตมาเป็นคนแบบนี้

 

            เย็นชา รักตัวเอง รักน้อง รักเพื่อน ที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็มีแค่นี้

 

วันรุ่งขึ้น

 

            ซีวอนลืมตาขึ้นมาอย่างไม่แจ่มใสนัก ไม่รู้ว่าวันนี้จะต้องรับมืออะไรอีกบ้าง แต่ถึงอย่างไรก็ต้องลุกขึ้นมาจากเตียง เพื่อเตรียมตัวเข้าไปเผชิญหน้ากับตระกูลลีกันทั้งบ้าน

 

            ซีวอนขับรถคู่ใจมายังคฤหาสน์ตระกูลลี

 

            เมื่อเข้าไปก็พบว่าสมาชิกทุกคนของบ้านกำลังนั่งรอเค้าอยู่ก่อนแล้ว

 

            เอ่อ ขอโทษครับ ที่ผมมาสาย ซีวอนกล่าว

 

            ไม่หรอก นี่ก็เพิ่งจะสิบโมงเอง นั่งก่อนสิ ซีวอนจึงจำต้องไปนั่งลงข้างๆของฮยอคแจ

 

            พวกของใช้ต่างๆ ชั้นให้คนไปส่งไว้ที่คอนโดนายแล้วล่ะ น่าจะเริ่มเดินทางกันไปแล้ว ส่วนที่เหลือตอนนี้ก็เป็นพวกของเล็กๆน้อยๆของฮยอคแจเค้าน่ะ คุณลี บยองฮุน ผู้เป็นประมุขของบ้านเอ่ย

 

            ครับ...แล้วจะต้องซื้ออะไรเพิ่มรึเปล่า? ซีวอนเอ่ย

 

            ตอนแรกก็กะว่าจะซื้อนะ แต่ฮยอคแจเค้าบอกว่าครบหมดแล้ว งั้นก็คงจะรบกวนนายแค่นี้ล่ะ

 

            ครับ....

 

            ฮยอคแจลอบมองคนข้างๆอยู่เป็นระยะๆ

 

            ไม่เคยเดาได้เลย ว่าคนๆนี้กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ไม่เคยมองเห็นอะไรอยู่ในดวงตาคู่นั้น

 

            ชั้นฝาก...ฮยอคแจด้วยนะ คุณผู้หญิงของบ้านอดจะเอ่ยออกมาไม่ได้จริงๆ

 

            ครับ... ซีวอนรับคำสั้นๆ

 

            ดูแลพี่ฮยอคแจด้วย ซึงกิพูด

 

            ครับ.... ซีวอนพูดได้แต่คำนี้

 

            และฮยอคแจก็รู้ดีว่าซีวอนไม่มีวันทำมันได้เลยเช่นกัน

 

            เอาล่ะ ไปกันได้แล้วล่ะ บยองฮุนตัดสินใจพูดขึ้นมา

 

            เชิญครับ... ซีวอนผายมือเชื้อเชิญฮยอคแจ

 

            สมาชิกทุกคนผลัดกันเข้ามากอดฮยอคแจ

 

            เพิ่งจะได้เจอ ต้องส่งกันไปไหนอีกแล้ว มันอดทำใจยากจริงๆ

 

ณ คอนโดของซีวอน

 

            ซีวอนและฮยอคแจช่วยกันลากกระเป๋าที่ขนมาทางรถของซีวอน ขึ้นมายังห้อง

 

            และเมื่อเปิดเข้ามาก็พบว่ามีพวกสัมภาระมากองอยู่ก่อนแล้ว

 

            นี่กะมาอยู่ตลอดชีวิตเลยรึไงเนี่ย ซีวอนมองอย่างสมเพช

 

            ฮยอคแจก็เอาแต่เงียบอยู่แบบนั้น

 

            เดินดูก็แล้วกันว่าส่วนต่างๆอยู่ยังไง แล้วก็จัดของเข้าที่ให้เรียบร้อยด้วย อยู่ที่นี่นายจะต้องดูแลตัวเอง ทำความสะอาด และทำกับข้าวด้วย หวังว่าคุณหนูอย่างนายคงจะทำเป็นนะ ซีวอนมองร่างบางอย่างดูถูก

 

            อืม...ชั้นทำได้ ฮยอคแจรับคำ

 

            ชั้นจะออกไปข้างนอก จะกลับมาตอนเย็นๆ หวังว่ากลับมาทุกๆอย่างจะเรียบร้อยนะ กับข้าวน่ะทำไว้ด้วยเข้าใจมั้ย? ซีวอนถามย้ำ

 

            ครับ...เข้าใจ... ฮยอคแจไม่ชอบแบบนี้เลย

 

            เป็นอะไร ตัวสั่นทำไม ซีวอนถาม

 

            นายอย่าดุนักสิ...ชั้นกลัว... ฮยอคแจก้มหน้าตอบ

 

            อะไร...ชั้นดุอะไร... ซีวอนก้าวเท้าไวๆเข้ามาหาฮยอคแจ

 

            ตานายดุ ชั้นกลัว...อย่าทำแบบนี้สิ

 

            หึ! กลัวหรอ...อืม...ก็ดีนะ กลัวไว้เยอะๆ ซีวอนเสียงเหี้ยมมากกว่าเดิม ก่อนจะบีบคางฮยอคแจให้ขึ้นมาสบตาแข็งกร้าวของตัวเอง

 

            จะเป็นเมียชั้นน่ะ ก็ต้องทนมือทนเท้าชั้นหน่อยนะ...อยากได้ชั้นเป็นผัวก็ต้องอึดๆหน่อย เวลาอยู่บนเตียงด้วยกันจะได้ไม่ตายคาเตียง ซีวอนปล่อยฮยอคแจให้เป็นอิสระ

 

            ฮยอคแจรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว

 

            อายเป็นด้วยรึไง? ยังไงคืนนี้นายก็ไม่รอดหรอก จัดการห้องให้เรียบร้อยด้วยล่ะ ซีวอนพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

            ฮยอคแจทรุดตัวนั่งลงกับโซฟา แล้วมองไปยังรอบๆห้อง

 

            สมใจแล้วใช่มั้ย? ที่ได้ก้าวเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเค้าแบบนี้

 

            ดีแล้วใช่มั้ย? .... ที่รอคอยมาถึง 5ปี

 

            ฮยอคแจยิ้มเพื่อเรียกกำลังใจให้กับตัวเอง ก่อนจะเริ่มเก็บของทุกอย่างให้เข้าที่ และคิดเมนูที่จะทำในเย็นนี้

 

            มีความสุขกับแต่ล่ะนาที คงจะเพียงพอแล้วล่ะ ลี ฮยอคแจ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1974 nc23 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:35
    อย่างงี้นี่เอง_ถึงมีเจลติดตัว//หยิบใช้ได้ทันใจ!!..วอนแกไม่คิดเลยว่าเหตุใดเพื่อนพกเจลติดตัว!!555
    #1,974
    0
  2. #1921 CooKiiz_KyuMin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2555 / 21:41
    ผิดตั้งแต่คิดแล้วฮยอกเอ๋ย
    #1,921
    0
  3. #1879 Redberrylips (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 00:17
    ทำไมฮยอกทำแบบนี้ ทนทำไม ทนวอนทำไม T^T วอนอ่ะเด็กมีปัญหาชัด ๆ เลย เกลียดทุกคน เเต่ก็นะ พ่อวอนทำไมไม่ไปหามินโฮเลยล่ะ โอ้ย เครียดเเทนวอน เเต่วอนอ่ะ ก้าวร้าว (ใช้คำนี้มันจะแปลก ๆ ป้ะ) - -* นั่นเเหล่ะ รุนเเรงกะฮยอกจังเลย
    #1,879
    0
  4. #1827 ae snoopy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 10:41


    ทำไมฮยอกต้องยอมทำถึงขนาดนี้อะ
    #1,827
    0
  5. #1753 yoyo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 15:49
    อิวอนใจร้ายเกินไปแล้วนะ

    #1,753
    0
  6. #1705 danger poppular (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 17:14
     มาเมนท์น่ะ
    #1,705
    0
  7. #1673 qtiedong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 01:59
    พูดดีๆไม่เป็นหรือไง ทำไมต้องดุ ตลอดเวลาด้วย
    #1,673
    0
  8. #1626 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 23:34
     ทำไมวอนทำอย่างนี้
    #1,626
    0
  9. #1590 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2554 / 15:33
     วอนนนนนนนนนนนน

    โอกาส นี้ ไม่ได้หามาได้ง่ายๆนา ดูทำเข้า =*=
    #1,590
    0
  10. #1569 'MIN' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2554 / 22:10
    วอน ชีวิต พี่มัน -*- ทำไมต้องไปแสดงว่าเกียดฮยอกขนาดขั้นอ้ะ
    #1,569
    0
  11. #1532 momo_13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 16:37
    วอนใจร้าย

    สงสารซีวอนเรื่องครอบครัวนะ

    แต่ใจร้ายไปหน่อยนะวอน 
    #1,532
    0
  12. #1465 Pangaea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 16:35
    นี่หรือคือคนที่เกลียดพวกที่ชอบเพศเดียวกัน
    แค่กลับมาเจอกันก็คิดจะจับกดแล้ว .. 555 5

    ฮยอกแจ สู้ตายนะที่รัก(?) ^ ^V
    #1,465
    0
  13. #1447 kokonasan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 11:54
    ดูไ_้คุณชายคิด นิสัยใช่ไม่ได้เลย
    แต่ก็น่าสงสารอยู่อ่ะพ่อเป็นแบบนั้น
    แต่เกลียดไม่ใช่เหรอแต่คิดจะกด
    #1,447
    0
  14. #1412 Super_Artizz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 15:25
     อิเสี่ย...อิซาดิสม์.... แต่แอบน่ารักนะ...จริงๆ ><
    #1,412
    0
  15. #1368 KIMPABOWLAND (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 14:17
    ขนาดไม่ชอบนะเนี่ย....
    แต่ว่าไปแล้ว ชีวิตวอนก็น่าสงสารเหมือนกันนะ TT

    เรื่องคงจะเริ่มเศร้าแล้วใช่ไหมเนี่ย
    คงต้องเตรียมทิชชูไว้แล้วละ (ไว้ซับเลือดนะ -.,-)
    #1,368
    0
  16. #1319 KYUMIN SJ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 22:18
    วอนนายเลวมากกกกกกกกก
    เลวตัวพอเลยหล่ะ
    #1,319
    0
  17. #1266 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 16:30
    ใจร้ายเกินไปเเล้วนะวอน
    #1,266
    0
  18. #1152 tokay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:08
     ไอสิงโตบ้า ซาดิส

    ฮยอกจ๋ากลับบ้านเหอะ


    #1,152
    0
  19. #1120 SJ_HANCHUL (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2554 / 00:22
    โอ๊ยยยยฮยอกแจกลฃับบ้านเถอะอย่าอยู่เลย
    อยู่ก็มีแต่เจ็บช้ำ ฮือออออ
    #1,120
    0
  20. #1068 bastree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 13:53
    ฮยอกอย่ายอมสิ
    วอนมันยิ่งได้ใจ
    #1,068
    0
  21. #937 YoGul2t (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 12:59

    ฮึ๊ยยยยยย !!!
    หมั้นไส้วอนจริงจัง
    เป็นเมียแกต้องอึดจริงๆสินะ
    สงสารฮยอคแจจัง TT^TT

    #937
    0
  22. #672 * [J]o[L]ee[P]op ,, ♥ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 21:46
    วอน - -
    อยากจะตบปากนายจิงๆ - -!
    ปากหรอนั่น พูดให้มันดีๆหน่อยได้มั้ยค่ะ

    ใจร้ายจัง !
    #672
    0
  23. #633 won_won (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 15:06
    ทุกนาทีของฮยอกอาจกลายเป็นนรกได้เลยนะวอน
    ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
    #633
    0
  24. #622 geejajaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 14:09
    Hyuk fighting!!!

    Won why you have to be stress with Hyuk!!
    #622
    0
  25. #610 Farenhiet (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2553 / 16:31
    วอนนี่โหดร้ายยยยยยยยยยยยยTOT
    #610
    0