{WONHYUK}When I fall in LOVE the PAIN&When U COME BACK to me

ตอนที่ 41 : COME BACK-[1]=เวียนนา&โซล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 ม.ค. 54


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 ปีผ่านไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กรุงเวียนนา ออสเตรีย

 

                “จุน...ชั้นว่าเราไปซื้อของฝากเพิ่มกันอีกมั้ย...ไม่รู้ว่าที่มีตอนนี้มันจะพอรึเปล่า” ฮยอคแจที่มองไปยังบรรดากระเป๋าเดินทางใบใหญ่หลายใบที่ตอนนี้มันอัดแน่นไปด้วยสิ่งของหลายประเภททั้งเสื้อผ้า ขนม น้ำหอม รวมด้วยบรรดาของจิปาถะอีกมากมาย

 

                “พอเถอะ...แค่นี้ก็ไม่รู้ว่าทางเครื่องบินจะให้เราโหลดใต้เครื่องไปรึเปล่า มันเยอะแยะมากเลย” ฮยองจุนมองดูของเหล่านั้นแล้วก็ถอนหายใจหนักๆ

 

                เล่นซื้อราวกับว่าไปขอมาฟรีๆ

 

                ฮยอคแจพยักหน้ารับกับความเห็นของอีกฝ่าย

 

                เค้ามาอยู่ที่นี่ได้เป็นเวลาหนึ่งปีนิดๆแล้ว และแน่นอนว่ายังคงมีฮยองจุนมาคอยช่วยเหลืออยู่ตลอดเวลาด้วย การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ในแต่ล่ะวัน ทำให้เค้าได้ลองทำอะไรใหม่ๆขึ้นมากมาย

 

                ซึ่งมัน...ก็ได้สอนหลายๆอย่างให้แก่ตัวเค้าเองด้วย

 

                ที่สำคัญที่สุดเลยก็คือ..เค้าสามารถพึ่งพาตนเองได้ และสามารถอยู่คนเดียวได้แล้ว

 

                ไม่ปฏิเสธหรอกว่ายังคงคิดถึงใครอีกคนที่คอยอยู่ในใจของเค้ามาเสมอ เพียงแต่วันนี้มันไม่เหลืออาการกระตุกอย่างเจ็บปวดเวลานึกถึงอีกแล้ว

 

                ใบหน้าคมของซีวอนจะปรากฏขึ้นมาในยามที่หัวสมองเค้าโล่งจริงๆ แล้วนึกย้อนให้เค้าได้มีเวลายิ้มกับตัวเอง

 

                มันคงจะไม่ผิดใช่มั้ยที่เค้าจะนึกถึงใครสักคนแล้วยิ้มออกมาเพื่อเป็นการให้กำลังใจตัวเอง

 

                อย่างน้อยๆ ก็ทำให้เค้ารู้สึกมีแรงจะไปทำอะไรต่อล่ะ

 

 

                กิจกรรมหลักๆที่ในการใช้ชีวิตอยู่ในเวียนนานี่ก็ไม่มีอะไรมากมาย นอกจากไปยังสถานที่ต่างๆที่ตอนนี้เค้ากล้ารับประกันเลยล่ะว่าตัวเองเป็น เซียนของที่นี่โดยแท้

 

                คอยลัดเลาะไปถ่ายรูปสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน เพื่อเก็บ...เป็นความทรงจำของตัวเอง

 

                นอกจากการท่องเที่ยวเป็นหลักแล้ว ฮยอคแจยังเขียนเรื่องสั้นเล็กๆน้อยๆเป็นนิยายตามอินเตอร์เนตอีกด้วยเพื่อฆ่าเวลา และก็ได้รับความสนใจไม่น้อยนั่นล่ะ

 

                เพียงแต่เค้าไม่ได้สนใจจะแต่งเป็นจริงเป็นจังอะไร

 

 

                “ยิ้มอะไรอยู่หรอ?” จุนที่เห็นว่าคนข้างตัวเริ่มเงียบไปนานก็เอ่ยขึ้นมา

 

                “ตื่นเต้นน่ะ อีกไม่กี่วันเราก็จะได้กลับเกาหลีกันแล้ว” ใช่แล้วล่ะตอนนี้เขากำลังเก็บของต่างๆเพื่อกลับไปยังบ้านเกิดเมืองนอนที่จากมาแสนนาน

 

 

                ...โซล เกาหลีใต้...

 

 

                จำได้ดีเลยล่ะน้ำเสียงกรีดร้องอย่างดีใจของแม่เค้าเองตอนที่เค้าโทรไปบอกว่า “จะกลับบ้าน” ไม่ใช่แค่แม่เท่านั้นรวมไปถึงพ่อและซึงกิ น้องชายสุดที่รักอีกด้วย

 

                ตลอดเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาก็ใช่ว่าครอบครัวของเค้าจะไม่เคยมาเยี่ยมเลย มีบ้าง...แต่เค้าก้รู้ดีว่าทุกคนอยากจะให้เค้าได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองจริงๆ

 

                แค่คิดว่าจะได้กลับไปยังสถานที่ๆปลอดภัยที่สุดในชีวิต หัวใจมันก็ตอบกลับมาอย่างเป็นสุขแล้ว

 

                ร่างบางหันไปมองคนที่กำลังช่วยตัวเองตรวจตราของต่างๆกันลืมแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

 

                จุนยังคงรักษาสัญญาที่มีต่อเค้าได้เสมอ หน้าที่องครักษ์ที่ไม่เคยขาดตกบกพร่อง ไม่ว่าเค้าจะทำอะไรที่ไหนยังไง ก็ยังมีอีกฝ่ายคอยช่วยเหลืออยู่ตลอดเวลา

 

                และด้วยความที่พักอยู่ที่เดียวกัน มีอยู่หลายครั้งที่จุนจะมาค้างที่ห้องของเค้า หรือเค้าไปนอนพักที่ห้องของอีกฝ่าย ซึ่งตัวเค้าเองก็ไม่เคยถูกอีกฝ่ายล่วงเกินอะไรเลย

 

                เรายังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา...

 

                และเค้าก็เชื่อว่ามันจะต้องแบบนั้นเสมอไป

 

                เค้ารู้สึกว่าตัวเองโชคดีเหลือเกินที่ได้พบกับจุนที่นี่ ณ เมืองแห่งนี้ คนที่สอนให้เค้าได้ยืนหยัดด้วยตัวเอง ได้หัดลองทำสิ่งใหม่ๆที่ตัวเค้าเองก็ไม่คิดว่าจะทำได้หรือได้ทำ

 

                สถาปนิกหนุ่มพาเค้าตะลอนๆไปทั่วตามสถานที่ต่างๆบางครั้งก็ยังให้เค้าเสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับการสร้างแปลนร้านต่างๆด้วย

 

                ทำให้การอยู่ที่เวียนนานี้ไม่เคยน่าเบื่อแม้แต่วันเดียว

 

 

                “ขอบใจนะจุน....” ร่างบางเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

 

                “หืม?...” อีกฝ่ายหันกลับมาตอบรับอย่างงงๆ

 

                “ขอบใจที่รักษาสัญญา คุณองครักษ์”

 

                คราวนี้ร่างสูงจึงเข้าใจได้ทันที ยกมือขึ้นทำท่าทหารรับกับคำกล่าวนั้น

 

                ในการเดินทางกลับครั้งนี้ฮยองจุนขอร่วมกลับไปกับฮยอคแจด้วย เพราะตัวเค้าเองก็ไม่ได้กลับไปที่นั่นมาเกือบเจ็ดปีแล้ว

 

                คิดถึงบ้านเกิดอยู่เหมือนกัน

 

 

                แล้วเจอกันนะ...สถานที่เดิมๆ

                แล้วเจอกันนะ...เกาหลีใต้

 

 

โซล,เกาหลีใต้

 

แซงงิลชุกคา ฮัมนิดา...แซงงิลชุกคา ฮัมนิดา

ซารังฮานึน อูรี อาดึลลี...แซงงิลชุกคา ฮัมนิดา

 

                เสียงเพลงอวยพรวันเกิดจบลงพร้อมกับร่างของเด็กชายวัยเจ็ดขวบก้มลงไปเป่าเทียนที่ปักอยู่บนเค้กรูปอุลตร้าแมน ก่อนที่ทั้งห้องจะสว่างวาบจากไฟนีออนที่ถูกเปิดขึ้น

 

                “เย้......!!!” สองเสียงปรบมือรับกับการดับลงของเทียน

 

                “ฮ่าๆๆ ขอบคุณครับปะป๊า มามี๊” ซอกฮยอนหันไปหอมแก้มแม่ของตัวเอง แต่ก็ไม่ลืมหันมากอดขอบคุณ “ปะป๊า” ของตัวเองด้วย

 

                ซีวอนขยี้ผมของเด็กชายตัวเล็กๆตอบ พร้อมกับมองไปยังร่างบางของหญิงสาวที่บรรจงตักเค้กใส่จานอยู่ ตอนนี้ตัวเค้าเองอยู่ที่บ้านของยอนฮีอย่างที่เคยเป็นประจำ

 

และวันนี้เป็นวันเกิดของ “ลูกชาย” ของเค้าอีกด้วย เจ็ดขวบพอดิบพอดี ทำให้วันนี้ทั้งเค้าและยอนฮีต่างตกลงกันว่าจะลางานช่วงเย็นเพื่อมาทำการจัดงานวันเกิดให้เจ้าตัวน้อย

 

และผลที่ได้มันก็คุ้มเสียด้วย เมื่อรอยยิ้มถูกฉาบไปทั่วบริเวณใบหน้าของซอกฮยอน

 

หนึ่งปี....กับการใช้ชีวิตแบบ “ครอบครัว” ที่ซีวอนชินไปเสียแล้ว

 

คอนโดของเค้าตอนนี้แทบจะเป็นการเช่าไว้เปล่าๆเสียแล้ว เพราะนับครั้งได้เลยว่าแต่ละเดือนเค้ากลับไปนอนที่นั่นกี่ครั้ง

 

ถ้าหากไม่แวะมานอนที่ห้องซอกฮยอนที่บ้านหลังนี้ เค้าก็มักจะไปอาศัยบ้านมินกิเท่านั้น เรื่องเสื้อผ้าก็แบ่งไว้สองที่นี้แหละ

 

เพราะรู้ดี...ว่าต่อให้กลับไป ทุกๆอย่างก็คงจะเหมือนเดิม

คิดถึงเหมือนเดิม

 

เป็นปีแล้วสินะ...ที่นายไปอยู่ที่นั่น

 

คงจะเป็นหนึ่งปีที่เปลี่ยนทุกอย่างไปหมดเลยล่ะสิ นายจะลืมชั้นแล้วรึยังนะฮยอคแจ? แต่ชั้นไม่เคยลืมได้เลย

 

ทุกวัน...ทุกคืน...ทุกนาที....ทุกวินาที

 

ในใจของชั้นมันก็ยังคงเป็นนาย

 

ร่างสูงของผู้กำกับชเว แค่นยิ้มเมื่อคิดแบบนั้น ไม่เปลี่ยนไปเลยสินะตัวเค้าเอง...ยังคงปล่อยให้ความทรงจำเดิมๆย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง

 

ยังคงยึดติดอยู่กับเรื่องเก่าๆ ถึงแม้เวลาจะผ่านมานานขนาดนี้แล้วก็ตาม

 

ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นระหว่างหนึ่งเดือนเมื่อปีก่อนนั้น...ทำอย่างไรก็ไม่เคยลบเลือนออกไปจากความทรงจำได้เลย

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าคิดถูกหรือคิดผิดที่เลือกจะรับยอนฮีเข้ามาในชีวิต

 

เพราะคิดว่าอีกฝ่ายเหมือนฮยอคแจแท้ๆเลยอยากจะอยู่ใกล้...ตอนนี้รู้ตัวแล้วว่าตัวเองได้ทำผิด

 

เพราะการที่อีกฝ่ายเหมือนฮยอคแจมากๆนี่ล่ะ ทำให้เค้าไม่เคย “ตัดใจ” ได้สักที ยังคงคิดถึงอยู่ร่ำไป

 

คิดถึงตรงนี้แล้วก็อยากจะต่อยตัวเองหลายๆหมัด ไม่รู้ว่าจิตสำนึกของคนดีมันมาสิงอยู่ในร่างตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งๆที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนดีเลยสักครั้งนีชีวิต

 

แต่ทว่าในตอนนี้เค้ากำลังรู้สึกอย่างมากมายว่าตัวเองนั้นช่าง “เห็นแก่ตัว” เหลือเกิน

 

ตอนที่เค้ารู้ว่าเค้ารักก็ทำร้ายเค้าสารพัด พอเค้าจากไปตามที่ต้องการจริงๆกลับรู้ตัวขึ้นมาว่าไม่อยากจะสูญเสียเค้าไปซะงั้น

 

คล้ายกับพลอตละครน้ำเน่าทั่วไป จะรู้สึกถึงค่าของใครสักคนก็ต่อเมื่อเราได้สูญเสียเค้าไปแล้ว

 

น่าขำสิ้นดี

 

และมันน่าขำยิ่งกว่าเมื่อรู้สึกได้ว่าเรื่องราวของเค้านั้นคงจะไม่มีวันจบลงอย่างสวยงามเหมือนในละครแน่นอน

 

เพราะเค้า...ไม่ได้รับบทเป็นพระเอก

 

และคิดว่าชั่วชีวิตที่เหลืออยู่ของเค้านี้คงจะไม่มีวันได้เป็นเช่นกัน

 

 

“ถ้าไม่คิดจะดื่มก็วางแก้วลงเถอะค่ะมันจะหกหมดแล้ว” เสียงหวานแทรกขึ้นทำให้ซีวอนได้สติทันที

 

แล้วก็พบว่าตัวเองนั่งถือแก้วน้ำค้างไว้มาได้สักพักแล้ว

 

“คิดอะไรอยู่คะ ดูหมู่นี้คุณไม่ค่อยมีสติเลยนะ” หญิงสาวมองอย่างเป็นห่วง

 

เพราะเธอเชื่อใจอีกฝ่ายอย่างสนิทแล้วว่าไม่ได้มีความประสงค์ร้ายต่อเธอและลูกชายจริงๆ

 

หนึ่งปีมานี่ที่ซีวอนยังคงทำตัวเสมอต้นเสมอปลาย เป็น”พ่อ”ที่ดีของซอกฮยอนและเป็น”เพื่อน”ที่ดีของเธอ

 

ซีวอน...ทำทั้งสองหน้าที่ได้ดีตลอดมา

 

ไม่ว่าจะเป็นการไปงานโรงเรียนร่วมกับเธอ คอยพาซอกฮยอนไปเที่ยว ไปทำกิจกรรมเหมือนกับครอบครัวปกติทั่วไป คนเป็นแม่อย่างเธอสัมผัสได้ดีว่าลูกชายของเธอนั้นมีความสุขมากแค่ไหน

 

เธอเองก็เป็นหนี้เค้าอย่างมากมาย และคงไม่สามารถจะชดใช้ได้หมดด้วย

 

ซีวอนจะคิดถึงเธอและลูกอยู่เสมอเวลาที่จะตัดสินใจทำอะไร จนบางครั้งเธอก็แอบรู้สึกว่าเรานั้นเหมือนครอบครัวกันจริงๆ แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดความรู้สึกนั้นเอาไว้

 

เธอเข้าใจดีว่าการที่ผู้หญิงโสด(มานาน)อย่างเธอกับผู้ชายที่โสด(มาได้ระยะหนึ่ง)อย่างซีวอน การที่ได้มาใช้ชีวิตร่วมกันนั้น

 

เป็นเรื่องยากที่จะไม่เกิดอาการหวั่นไหว เพราะอีกฝ่ายนั้นก็งามทั้งรูป และคุณสมบัติต่างๆ

 

แต่เธอก็ยังคงสำนึกรับรู้อยู่เสมอว่าในใจของซีวอนนั้นยังคงมี “คนๆนั้น” อยู่เต็มหัวใจ

 

ดังเช่นเธอ...ที่ภายในหัวใจก็ไม่เคยมีซีวอนเช่นกัน

 

ยังคงเป็น “เค้าคนนั้น” เช่นเดิม

 

ยอนฮีขำตัวเองเล็กน้อย นึกก่นด่าตัวเองภายในใจก็เป็นเธอเองไม่ใช่หรือลี ยอนฮีที่วันนั้นเดินจากเค้ามา? แล้วเธอจะมานั่งเสียใจอะไรในตอนนี้

 

ผ่านมาถึงเจ็ดปี ป่านนี้...ชายหนุ่มหน้าตาดีอนาคตไกลอย่างเค้าอาจจะแต่งงานกับใครสักคนที่เหมาะสมคู่ควรไปแล้วก็ได้

 

ใครจะมาจมปลักรักมั่นกับผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ

 

 

ตัวเธอมีอะไรเหมาะสมกับลูกชายของชั้นบ้าง

 

 

ประโยคที่เธอจะจำไปจนวันตาย หลายคืนที่ยังต้องผวาตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะฝันถึงเหตุการณ์ในวันนั้น

 

วันที่เธอเดินจากเค้ามา

ชั้นขอโทษค่ะ...ขอโทษจริงๆ

เพื่อการมีชีวิตที่ดีของคุณ...ชั้นถึงต้องทิ้งคุณไป

 

...คิม ฮยองจุน...





ตอนแรกตามมาอย่างรวดเร็ว ....
อยากให้ทุกๆคนช่วยกันเม้นท์และโหวตด้วยนะคะ ไม่เม้นกันเลย T^T'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1903 Redberrylips (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 01:43
    เอ๊ย เพื่อนอยอกคือพ่อของลูกวอนอ่อเนี่ย โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไรเตอร์ ไอเฮทยู ไรเตอร์เเต่งเก่งมากอ่ะ พล้อตซับซ้อนมากกกกกกกกกกกกกกก สนุกมากกกกกกกกกกกกกก
    #1,903
    0
  2. #1853 ae snoopy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 16:12


    ว่าแล้วเชียว
    #1,853
    0
  3. #1735 danger poppular (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 22:09
     มีน้อยคนที่จะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อซอกฮยอน เราคิดว่านะ
    #1,735
    0
  4. #1663 CHOI EUNEVE (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 17:22
    ว่าแล้ววววว
    #1,663
    0
  5. #1439 viewkie (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 01:54
    นึกเเล้ว ว่าใครเป็นพ่อเด็ก
    #1,439
    0
  6. #1349 KYUMIN SJ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 19:14

    นึกแล้ว
    ว่าต้องเป้นแบบนี้

    #1,349
    0
  7. #1201 *Aphorist* (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:44
    แอบเดาถูกว่าคนรักเก่าของยอนฮีคือจุน  =[ ]=

    ถ้าวอนฮยอกเจอกันอีกครั้งจะเกิดอะไรขึ้นนะเนี่ย?



    ป.ล. ไรท์เตอร์ หนูขอ comeback ตอน 2 ด้วยเถิด มาไม่ทัน T ^ T

    beloved_yeye13@hotmail.com

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:46
    #1,201
    0
  8. #1194 WeE* (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:29
    ยังไม่ทันได้อ่านเลยอ่า โดนแบนซะแล้ว TT
    ช่วยส่งให้ด้วยนะค่ะ
    wee_ra_wan_13@hotmail.com
    #1,194
    0
  9. #1192 ploychompoo (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:58
    4 คน ต่างความรู้สึกที่มีให้กับความรัก ความรักในอดีตที่ผ่านมา
    แต่อดีตนั้นไม่สามารถจะลืมได้ แม้กาลเวลาผ่านไป
    ขอบคุณมากค่ะ ส้มจีน ที่มาแต่งภาค 2 ต่อ
    เดี๋ยวจะอุดหนุนและติดตามอีกนะค่ะ
    #1,192
    0
  10. #1186 saranghae_nicha (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 03:39
    กลับมาเกาหลีแล้วก็กลับไปสลับคู่กันด้วยน๊า

    เฮ้อ..อย่าเศร้าอีกเลยน๊า

    ป.ล.เห็นตอนหน้าแว๊บ ๆ ฮือ ฮือ ถูกแบนซะแล้วอ่ะ

    อยากอ่านจัง ส่งให้ด้วยได้มั๊ยง่ะ

    saranghae_nicha@hotmail.com
    #1,186
    0
  11. #1184 tokay (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:11
     ฮยอกจะกลับเกาหลีแล้ว ดีใจดีใจ

    ที่แท้จุนก็เป็นคนนั้นของยอนฮีนี่เอง

    แต่วอนกลายเป็นปะป๊า ส่วนจุนก็กลายเป็นองค์รักษพิทักษ์ไก่ซะแล้ว จะทำไงกันล่ะทีนี้ ลุ้นๆ
    #1,184
    0
  12. #1143 SJ_HANCHUL (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 15:22
    นั่นไงกะแล้วเชียวว่าคิมจุนต้องเป็นแฟนของยอนฮี
    แล้วนี่จุนไม่หวั่นไหวกับฮยอกแจจริงหรอ อือออออ
    อุตส่าห์ลุ้น อยู่ด้วยกันมาเป็ฯปีน่าจะมีบ้าง
    #1,143
    0
  13. #1097 eighteddy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 22:16
    นังวอนแกจะซวยเเล้ว เรียนผูกต้องเรียนแก้ ไก่กลับมาอย่าดราม่านะลูก
    สวนจีน เธอจะมาสร้างดราม่าอีกเเล้วนะ สู้สู้นะฮะ
    #1,097
    0
  14. #1096 C-Aom* (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 มกราคม 2554 / 19:15
    =w= อัพช้าอํะ
    #1,096
    0
  15. #1095 TooNBuN (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 มกราคม 2554 / 01:04
    ถ้าทั้งสี่คนมาเจอกันจะเป็นไงเนี่ยไม่อยากจะคิด

    แต่ยังไงขออย่าให้ฮยอกต้องร้องไห้อีกเลย
    #1,095
    0
  16. #1094 bastree (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 22:04
    อ่าวจุน แค่ครอบครัวกีดกัน ทำไมไม่ต่อสู้ล่ะหะ
    มาเป็นองครักษ์ให้ฮยอกอย่างงี้ เดี๋ยวอีกคู่เค้าเห็นก็เข้าใจผิดหรอก
    #1,094
    0
  17. #1088 goodness (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 19:06
    อ๊ากก วอนรู้ตัวช้าเนอะ (อย่าปารองเท้านะ ^-^)



    สนุกมากกกค่ะไรเตอ รออัพต่อกันเนาะ อิ อิ
    #1,088
    0
  18. #1067 moonoy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 13:50
    แอบทายถูกเรื่องจุนจังด้วย



    หวังว่าภาคนี้คงไม่เศร้ามากเหมือนภาคก่อนน่า
    #1,067
    0
  19. #1061 snowvirgin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มกราคม 2554 / 15:04
    มาแว้วววววววว ภาคต่อของ when i fall in love ที่ช้านรัก อิอิ

    แล่วๆๆๆๆ ตาจุงเปนพ่อฮยอนนึ่จิงๆ ด้วยอ่ะ แล้วอย่างนี้ก้อโป๊ะเชะอ่ะสิคร่ะ ต่างคนจะได้ต่างช่วยให้สมหวังกันทั้งสองคู่น้า รีเปล่าแหะ?
    #1,061
    0
  20. #1058 piggy-oun (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มกราคม 2554 / 10:35
    ภาคสองมาแล้ว
    มาพร้อมกะความบังเอิญ
    หรือโลกกลม ประมาณนั้นเลยค่ัะ
    เมื่อทั้งสี่คนกะเด็กอีกคนมาเจอกัน
    จะเป็นยังไงหนอ คงกระอักกระอ่วนพิลึกหล่ะ เน๊อะ
    ติดตามค่ะ

    #1,058
    0
  21. #1057 keroro (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 มกราคม 2554 / 22:30
    ฮยอกต้องเอาคืนวอนบ้างแล้ว555
    #1,057
    0
  22. #1056 PiNokChiO_NuuNok엘프 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 23:14
    อ๊ายยย ตอนแรกมาแร้ววววว
    ฮยอกก็กลับมาโซลแล้ว จะได้มาเจอกับตาวอนมั้ยนะ 
    ถ้าพวกเขาทั้งหมดมาเจอกันจะเป็นไงนะ ตื่นเต้นๆ ลุ้นๆๆ

    #1,056
    0
  23. #1055 แกะน้อยหัวบ๊อบ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 18:02

    จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อย๊อกจี้กลับมาแล้วพบว่า วอนนี่มีครอบครัว
    จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อวอนนี่รู้ว่าคนร่างบางที่ตัวเองรัก  มีองครักษ์คอยพิทักษ์ 

    แล้วครอบครัวของวอนนี่เป็นครอบครัวขององครักษ์ที่คอยดูแลฮย๊อกจี้อยู่ตลอดเวลาที่อยูเวียนนา

    และคนอ่านก็กลุ้มแทนจริงๆ ว่จะเกิดอะไรขึ้น

    เอาหล่ะจะเกิดอะไรขึ้นๆๆๆๆๆ...ก็จะติดตามต่อไป 

    สู้ๆค่ะไรเตอร์ ^^

    #1,055
    0
  24. #1054 sanphet (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 15:36
    ว่าแล้วเชียว
    ทฤษฎีเรื่องโลกกลมนี้มันจิงๆ
    ตัวละครแต่ละตัว
    ล้วนมีรักที่มันคงทั้งนั้น
    เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้ง
    จะเป็นยังงัย
    น่าติดตามมากๆ
    #1,054
    0
  25. #1052 yingchi (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 14:15
    โลกกลม ต้องมันส์แน่ๆๆ
    ติดตามต่อค่ะ
    #1,052
    0