{WONHYUK}When I fall in LOVE the PAIN&When U COME BACK to me

ตอนที่ 20 : THE PAIN [16]=โรครักปิด รักเปิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 มิ.ย. 53

เช้าวันต่อมา

 

            ซีวอนไม่อยากจะยอมรับว่าเมื่อคืนเค้าไปขอค้างที่บ้านมินกิกลางตีสองแบบนั้น แต่ช่วยไม่ได้จริงๆ ขืนเค้ายังอยู่ในคอนโดต่อมีหวังต้องลงมือทำร้ายร่างบางแน่ๆ

 

            กลับมาเช้านี้ อย่างน้อยๆคงจะมีสติที่จะพูดกันง่ายขึ้นกว่าล่ะมั้ง

 

            ซีวอนเปิดประตูห้องเข้ามา ก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เวลาขนาดนี้ฮยอคแจน่าจะตื่นได้แล้วนะ

 

            ฮยอคแจ.... ซีวอนลองร้องเรียก

 

            แต่ก็ไร้เสียงใดๆตอบกลับมา

 

            เป็นอะไรรึเปล่า? ขายาวรีบก้าวไปยังห้องนอนทันที

 

            ไม่มี!!!

 

            ห้องน้ำก็ไม่มี

 

            ห้องครัวล่ะ...ร่างสูงรีบก้าวเข้าไปในห้องครัวทันที แต่มันก็ไม่มี จนสะดุดตากับของที่แปะอยู่บนโต๊ะ

 

          ชั้นขอกลับไปอยู่บ้านสักสองสามวันนะ

 

            ซีวอนกำกระดาษนั้นแน่น

 

            คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป เห็นชั้นเป็นตัวอะไรเนี่ย!!!”

 

            ร่างสูงรีบขับรถมายังคฤหาสน์ตระกูลลีทันที

 

            ในใจคิดเพียงแต่ว่าร่างบางจะต้องกลับไปกับเค้า!

 

            แต่ทันทีที่จอดรถก็เห็นว่างร่างบางนั่งอยู่ที่เก้าอี้ใกล้ๆกับสวนที่ติดประตูทางออก

 

            ซีวอนจึงตัดสินใจลอบมองอยู่ในรถดีกว่า

 

            จะกลับไป...กับชั้นมั้ย? ซีวอนพูดกับตัวเองเบาๆ

 

            แต่ภาพที่เห็นก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนแล้ว

 

            ภาพที่ฮยอคแจน้ำตาไหลออกมาเบาๆ สายตาที่เหม่อลอยทอดออกไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้

 

            สายตาที่ว่างเปล่า เลื่อนลอย และน่าสงสาร

 

            มือหนากำหมัดแน่นเข้าหากัน

 

            เค้าทำให้คนๆหนึ่งเป็นได้ขนาดนี้เลยหรอ?

 

            ฮยอคแจรักเค้า...จนยอมให้ตัวเองกลายเป็นแบบนี้ได้เลยหรอ?

 

            เค้าสมควรปล่อยให้ร่างบางได้อยู่กับครอบครัวแบบนี้ก่อนดีกว่า

 

            คิดได้ดังนั้นร่างสูงจึงขับรถออกไปจากบริเวณหน้าบ้านของฮยอคแจ

 

            มือหนามองดูปฏิทินที่วางอยู่หน้ารถก็กระตุกคิ้ว

 

            ใกล้ถึงแล้วนี่นา แม้จะไม่อยากกลับไป แต่วันนั้นคือวันสำคัญ อย่างน้อยๆเค้าก็อยากให้คนๆนั้นไปบ้าง

 

            ซีวอนขับรถเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก

 

            เมื่อเดินเข้าไปในตัวบ้านก็พบว่าเจ้าของบ้านทั้งสองคนกำลังทานเข้ากันอยู่

 

            คุณหนู!” แม่บ้านเก่าแก่แห่งตระกูลชเว เรียกซีวอนอย่างดีใจ

 

            จินโมและยองเอที่กำลังทานข้าวกันอยู่ เงยหน้าขึ้นมามองร่างสูง

 

            สวัสดีครับ ซีวอนก้มหัวให้คุณป้าแม่บ้านเล็กน้อย

 

            ลมอะไรหอบแกมาถึงที่นี่ได้ล่ะวันนี้ จินโมวางช้อนลง และหันมาประจันหน้ากับลูกชาย

 

            ผมแค่จะมาเตือนคุณเฉยๆว่าอย่าลืมว่าอีกสามวันเป็นวันอะไร ซีวอนจ้องตาคนตรงหน้าด้วยความเย็นชา

 

            เอ่อ...จะกินข้าวด้วยกันมั้ยลูก ยองเอเห็นบรรยากาศไม่ดีก็เริ่มที่จะช่วยผ่อนคลาย

 

            คิดว่าผมจะกินลงมั้ยล่ะ ซีวอนปรายหางตาไปมองผู้หญิงที่ตัวเองเกลียดมากที่สุด

 

            อย่าพูดจากับผู้ใหญ่แบบนั้นนะ จินโมออกโรงป้องภรรยาทันที

 

            หึ.... ซีวอนเหยียดริมฝีปากออกมาอย่างสมเพช

 

            หวังว่าคุณจะไม่ลืมนะครับ ซีวอนกำชับอีกครั้งหนึ่ง

 

            แกมันทิฐิสูงไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ จินโมพูดอย่างเหนื่อยใจ

 

            ครับ ผมก็คิดแบบนั้น และถ้าจะกรุณาสักหน่อย ช่วยไปเยี่ยมมินโฮบ้างนะครับ ซีวอนนึกขึ้นได้อีกเรื่อง

 

            ทำไมล่ะ มินโฮเป็นอะไร

 

            เปล่าหรอก เค้ายังไม่ตาย แต่คงจะลืมแล้วล่ะว่าพ่อตัวเองหน้าตาเป็นยังไง

 

            ซีวอน!!” จินโมตบโต๊ะดังจนลั่นห้องอาหาร

 

            คุณคะ อย่าค่ะ ยองเอปราม

 

            ซีวอนมองภาพทั้งสองคนแล้วก็ยิ่งเกลียดเข้าไปใหญ่

 

            ผมขอตัวกลับก่อนล่ะ ไม่อยากจะอยู่ที่นี่นาน เหม็นสาบ ซีวอนบอก

 

            แกหมายถึงใคร ไอ้ลูกเวร!” จินโมชี้หน้าร่างสูง

 

            ยังนับผมเป็นลูกอยู่ด้วยหรอครับ ฮะฮะ น่าดีใจจริงๆ

 

            แกไปเลยนะ! ออกจากบ้านชั้นไปเลย ไป๊!!!”

 

            ผมเองก็ไม่อยากจะอยู่นานนักหรอก เชิญคุณอยู่ที่นี่แล้วกกกอดเมียน้อยของคุณไปเถอะ!” ซีอนโพล่งออกมา

 

            ซี...ซีวอน... ยองเอมองร่างสูงด้วยแววตาเสียใจ

 

            ไม่ต้องมาเรียกชื่อชั้น ไม่ต้องมาทำตัวสนิทสนมกับชั้น ชั้นไม่ต้องการจะเห็นหน้าเธอ...ไปตายที่ไหนก็ไป!!!!” ซีวอนพูดด้วยเสียงกร้าว

 

            แกถอนคำพูดของแกเดี๋ยวนี้นะ!!!” จินโมตะโกน

 

            ผมไม่ถอน!!”

 

            แล้วแกจะเสียใจ จินโมพูด

 

            ที่ผมเสียใจที่สุดในชีวิตก็คือการที่เกิดมาเป็นลูกของคุณนั่นล่ะ!!!”

 

            เพียะ!!!” จินโมเดินมาฟาดฝ่ามือเต็มแรงใส่ใบหน้าของลูกชาย

 

            ซีวอนหันมามองคนๆหนึ่งที่เค้าเคยเรียกพ่ออย่างตัดพ้อ

 

            ไปซะ...ไป!!!” ประมุขแห่งตระกูลชเว เบือนหน้าหนีจากซีวอน

 

            เจ็บมั้ยลูก คุณตีลูกทำไม ยองเอน้ำตาไหลพราก เข้ามาหาซีวอน

 

            อย่ามาแตะต้องตัวชั้น!” ซีวอนสะบัดออก

 

            ก่อนจะมองยองเอด้วยสายตารังเกียจ

 

            ชั้นขยะแขยงเธอ...จำไว้ แล้วหมุนตัวเดินออกจากบ้านไป

 

            ซีวอน...โฮ...ซีวอน.... ยองเฮทำท่าจะวิ่งตามซีวอนไป แต่ก็ถูกจินโมรั้งไว้เสียก่อน

 

            ปล่อยชั้น...ชั้น..จะไปหาลูก...โฮ..ซีวอน...ฮือๆ..... ยองเอร้องไห้ราวกับว่าจะขาดใจ

 

            จินโมเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยเหมือนกันกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไป

 

            นารา...นี่ใช่มั้ย...ที่เธอเก็บไว้ลงโทษพวกเรา...นี่ใช่มั้ย จินโมพูดเบาๆ

 

            ครอบครัวที่ไม่มีวันต่อให้ติดกันได้อีกแล้ว วันนี้เธอคงยืนหัวเราะพวกเราอยู่บนท้องฟ้านั่นใช่มั้ย...ลี นารา

 

 

 

 

            ซีวอนขับรถไปบนท้องถนนด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว เสียใจ สับสน และโกรธแค้น ทุกๆอารมณ์มันตีกันมั่วไปหมด

 

            และเวลานี้เค้าต้องการใครสักคนที่จะมานั่งปรึกษาด้วย และแน่นอนว่าจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากชางมิน

 

            อ้ะ!” คุณหมอหนุ่มยื่นกระป๋องกาแฟร้อนให้เพื่อนรักที่ลากสังขารมาหาเค้าตอนสองทุ่มแบบนี้

 

            ขอบใจ... ซีวอนรับมาดื่มทันที

 

            ไง..วันนี้ก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ ชางมินนั่งลงตรงข้ามเพื่อน

 

            ชั้นกลับบ้านน่ะ

 

            บ้านใหญ่? ชางมินเลิกคิ้วถาม

 

            อืม...อีกสามวันจะเป็นวันครบรอบที่แม่ชั้นตาย ชั้นเลยแวะเข้าไปเตือนสติเค้าซะหน่อย

 

            แกคิดว่าคุณลุงจะลืมงั้นหรอ

 

            ก็แค่เผื่อๆไว้ ซีวอนพูดอย่างเซ็งๆ

 

            ชั้นว่าไม่ได้แค่เข้าไปคุยล่ะมั้ง คงไปทะเลาะกันมาอีกล่ะสิท่า ชางมินพูดอย่างรู้ทัน

 

            เออ...เรื่องเดิมๆนั่นล่ะ

 

            อ่อนลงบ้างเถอะวะ ซีวอน...ยังไงเค้าก็เป็นพ่อแก...

 

            ถ้าแกเป็นชั้น แกจะยอมให้อภัยเค้าได้รึเปล่าล่ะ? ซีวอนหันไปสบตาเพื่อน

 

            มันก็คงจะไม่สามารถลืมง่ายได้ขนาดนั้นหรอก แต่นี่มันผ่านมาเกือบยี่สิบปีแล้วนะ

 

            ต่อให้ถึงวันที่ชั้นตาย ชั้นก็ยังจำได้แม่น

 

            ชางมินถอนหายใจหนักๆด้วยความเหนื่อยใจกับทิฐิของซีวอน

 

            แล้วนี่เมียแกล่ะ? ชางมินถามถึงฮยอคแจ

 

            กลับไปอยู่บ้านเค้าล่ะเมื่อเช้า

 

            ยิ่งพูดถึงซีวอนยิ่งรู้สึกอยากจะบ้ามากขึ้นกว่าเดิม

 

            อ้าว ยังไม่ครบหนึ่งเดือนเลยนี่หว่า แกไปทำอะไรเค้าล่ะ

 

            เอาผู้หญิงมานอนที่ห้อง ซีวอนพูดอย่างไม่หยี่ระ

 

            ไอ้เลว ชางมินเอ็ดเข้าให้ทันที

 

            หมอนั่น อยากจะไปเลือกคนอื่นก่อนชั้นทำไมล่ะ

 

            หึง? ชางมินลองหยั่งเชิง

 

            หึงบ้า หึงบอน่ะสิ ก็แค่ไม่ชอบใจเท่านั้นเอง

 

            นั่นล่ะที่เค้าเรียกว่าหึง

 

            ไม่ใช่เว้ย ซีวอนยังเถียงจนคอเป็นเอ็น

 

            ถามจริงๆเถอะ อยู่กับเค้ามาจะหนึ่งเดือน เอาเค้ามากี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ ไม่หวั่นไหวเลยหรอวะ? ชางมินถามตรงๆ

 

            หวั่นไหวบ้าอ่ะดิ...ไม่มีเว้ย ซีวอนรีบร้องปัด

 

            ไม่รู้สึกอะไรกับเค้าเลย?

 

            รู้สึกเหมือนเป็นช่วงติดสัตว์

 

            ติดสัตว์? ชางมินขมวดคิ้ว

 

            อยากได้ อยากเอาอยู่ตลอดเวลา อยากขังไว้ในห้อง...

 

            โห...สุดยอดว่ะ เค้ามีอะไรดีถึงขนาดนั้นเลยหรอ ชางมินแอบขำเบาๆ

 

            นี่น่ะนะที่เค้าเรียกว่าไม่หวั่นไหว? ชเว ซีวอนบทจะโง่นายก็โง่ได้น่าสมเพชจริงๆนะ

 

            ชั้นว่าชั้นอาจจะเป็นโรคหัวใจเหมือนมินโฮก็ได้ว่ะ ซีวอนยกมือแนบหัวใจตัวเอง

 

            ทำไม? ชางมินรีบถามอย่างเป็นห่วง

 

            บางทีชั้นก็หัวใจเต้นเร็ว...บางครั้งมันก็กระตุกวูบ หรือบางครั้งมันก็แสบไปทั้งใจเลยนะ...อาการชั้นมันหนักมากมั้ยวะ ซีวอนพูดเบาๆคล้ายจะเหม่อลอยกับตัวเอง

 

            ชางมินมองเพื่อนแล้วก็ยิ้ม

 

            หนักว่ะ...หนักมากด้วย

 

            ชั้นเป็นอะไรวะ...

 

            โรครักปิด รักเปิด

 

            ลักปิด ลักเปิด? ซีวอนถามย้ำ

 

            ฮะฮะ...เอาเถอะ กรณีของแกมันดันไม่มียารักษาโรคซะด้วยสิ

 

            หมายความว่ายังไง?

 

            ชางมินกระชับเสื้อกาวน์ให้กระชับ แล้วลุกขึ้นยืน

 

            หาทางรักษาตัวเองก็แล้วกันว่ะ...หมออย่างชั้นคงช่วยแกไม่ได้จริงๆ

 

            ชางมินโบกมือลาเล็กน้อยแล้วเดินออกไปทำงานต่อ

 

            ซีวอนได้แต่นั่งมองกระป๋องกาแฟแบบนั้นต่อไปอีกสักพัก ก่อนจะตัดสินใจกลับไปเผชิญความโดดเดี่ยวที่คอนโดตัวเองต่อ

 

            ก่อนเค้ามาเราก็เคยอยู่ได้...แค่กลับไปเป็นเหมือนเดิมมันจะยากอะไรกัน

 .
.
.
.
.
ขณะอัพก็ต้องมองซ้ายมองขวาให้ดีดี คิกคิก หายไปเกือบหนึ่งเดือนสำหรับเรื่องนี้
และยังคงมีคนมาคอยกรรโชกอยู่บ่อยๆทุกวิถีทาง ไม่ว่าจะทางเอ็ม หรือฟิคเรื่องอื่น

กลับมาอัพล่ะเน้อ ให้หายคิดถึงกันสักเล็กน้อย
ชอบอ่านเรื่องดราม่า ให้ชีวิตโศกเศร้ากันซะจริง รีดเดอร์ทั้งหลาย

เจอกันเมื่อทนความไซโคของใครบางคนไม่ไหว ฮ่าๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1890 Redberrylips (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 01:07
    เหมือนว่าวอนจะเป็นลูกยองเอเลย หรือเราคิดไปเอง ไม่รู้ดิ เครียด วอนอ่ะ รักใครไม่เป้นต่างหาก ทะนุถนอมใครไม่เป็น สงสารใครไม่เป็น คงจะมีเเต่มินโฮคนเดียวที่วอนเคยทะนุถนอมด้วย 
    #1,890
    0
  2. #1838 ae snoopy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 13:06


    ชางมินน่าจะด่าให้แรงกว่านี้หน่อย

    อิวอนมันจะได้หายโง่ไวๆๆ
    #1,838
    0
  3. #1764 yoyo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 14:55
    อยากจิตบแรงๆให้วอนรู้สึกตัว..ซื่อเกิ๊น
    #1,764
    0
  4. #1716 danger poppular (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 18:18
     วอน ฉลาดสักทีสิจ๊ะ
    #1,716
    0
  5. #1684 qtiedong (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 03:25
    อะไร จะ ไอคิวตำ กับเรื่องแบบนี้ ฮะ วอน
    #1,684
    0
  6. #1636 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 00:38
     วอนทำไมนายซื่อมาก
    #1,636
    0
  7. #1601 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2554 / 17:28
     โธ่ ชางมิน บอกใบ้มากกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ =="
    #1,601
    0
  8. #1581 'MIN' (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 22:31
    like หมอชาง
    #1,581
    0
  9. #1543 heart007 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 22:22
    วอน ฉลาดน้อยไปไหม????
    #1,543
    0
  10. #1501 kokonasan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 19:44
    รักปิดรักเปิด จริงๆแหละ
    วอนนี้บทนายจะโง่ก็โง่ได้ที่เลยนะ
    อย่างงี้มันเรียกว่าหวั่นไหวแล้วนะ
    #1,501
    0
  11. #1477 Pangaea (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2554 / 17:45

    ชเว...บทจะโง่ก็โง่จริงๆ

    ไม่ใช่ว่าไม่เคยรักใครซะหน่อย
    เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้ใจตัวเองอีก!

    #1,477
    0
  12. #1331 KYUMIN SJ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 01:47
    ยากสิ
    ยากที่จะทำใจด้วยไม่มีเค้าไม่ได้ไง
    #1,331
    0
  13. #1276 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 17:39
    วอนทำไมไม่รู้ใจตัวเองซะทีเนี่ย
    #1,276
    0
  14. #1164 tokay (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:35
     ขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัว

    ชั้นยกรางวัล บัฟฟาโล่อวอร์ด ให้แกไปเลยวอน


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:36
    #1,164
    0
  15. #1131 SJ_HANCHUL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มกราคม 2554 / 02:47

    ฮาคุณชายว่ะ กร๊ากกกกกกก
    นั่นแหละที่เขาเรีกว่าหึงวอนเอ๊ยยยย
    หึหึ จะครบเดือนแล้วดิ

    #1,131
    0
  16. #1079 bastree (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 14:53
    ฮ่าๆๆๆๆ
    วอนโง่
    #1,079
    0
  17. #948 YoGul2t (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 16:03

    พูดได้คำเดียวว่า สมน้ำหน้าาาาา !!!

    #948
    0
  18. #714 jubjang (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2553 / 16:05
    อาการพี่น่าจะหนักจริงๆ แหละ

    อยากอยู่ตลอดเวลาเลย
    #714
    0
  19. #669 geejajaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 21:36
    Won seriously has a trouble with his heart!
    #669
    0
  20. #646 won_won (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 16:38
    วอนอาการหนักจริงๆด้วย
    เห็นแบบนี้แล้วสงสารอ่ะ
    #646
    0
  21. #608 My Perfect Life ^^~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2553 / 18:12

    แง 
    เค้าร้องไห้อีกแล้ว
    ไรเตอร์
    มันเศร้ามากอ่ะ

    แต่ก็สนุกมาก

    สู้ๆค่ะ

    #608
    0
  22. #584 teukfern (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2553 / 00:07
    วอนรักฮยอกแล้วก็พอเหอะ

    555 ลุ้นอะ ไปอ่านต่อละ กร๊ากกกกกก
    #584
    0
  23. #582 sareefa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2553 / 03:16
    โง่

    อีวอน

    แกเปิดใจได้แล้วว่าแกรักฮยอก
    #582
    0
  24. #561 OGSUJU (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2553 / 16:53
    หาตั้งนานเรื่องนี้ในที่สุดก็เจอซักที



    #561
    0
  25. #555 snowvirgin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2553 / 04:10
    ขอบคุนนะคร้า
    #555
    0