{WONHYUK}When I fall in LOVE the PAIN&When U COME BACK to me

ตอนที่ 16 : THE PAIN [12]=ชั้น...อยาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 มี.ค. 53

เช้าวันต่อมา

 

            ฮยอคแจ...ตื่น...ฮยอคแจ... ร่างสูงเขย่าตัวร่างบางอยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าคนขี้เซาจะยอมรู้สึกเลยสักนิด

 

            ดวงตาคมดุจราชสีห์จ้องมาคนที่กำลังหลับอย่างพิจารณา

 

            ใบหน้าขาวเนียน ดวงตาเรียว จมูกโด่ง ปากสีชมพู...

 

            น่าเสียดาย ถ้าเกิดมาเป็นผู้หญิงคงจะน่ารักไม่น้อย

 

            ...น่ารัก?... ไม่สิเค้าจะมองผู้ชายด้วยกันว่าน่ารักได้ยัง สงสัยจะเพี้ยนไปแล้วสิเรา

 

            ซีวอนสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆนั้นออกไป

 

            งืม....... ร่างบางค่อยๆขยับตัว

 

            ตื่นได้แล้ว ชั้นหิวแล้ว... ซีวอนเปลี่ยนสีหน้าให้กลายเป็นเย็นชาผิดจากเมื่อกี๊ทันที

 

            ขอโทษ...รอเดี๋ยวนะ ฮยอคแจรีบลุกขึ้นมาจากเตียงและตรงไปยังห้องน้ำทันที

 

            ซีวอนมองตามด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเพียงเล็กน้อย

 

            และใครจะรู้ล่ะว่ารอยยิ้มของราชสีห์นั้นมันหายากได้มากเพียงใด!

 

            นายจะกินอะไร.... ฮยอคแจรีบสวมเสื้อแล้ววิ่งตรงมาที่ห้องครัว

 

            ใส่เสื้อผ้าให้มันเรียบร้อยก่อนก็ได้นะ ซีวอนอดเอ็ดไม่ได้

 

            ร่างบางรีบก้มลงมองตัวเอง

 

            ลืมรูดซิป!!!!!!

 

            เอ่อ...คือ.... อายจนแทบอยากจะเอาหน้ามุดพื้นคอนโดแล้วเนี่ย

 

            ไม่เป็นไรหรอก นายเป็นเมียชั้นจะแก้ผ้าเดินต่อหน้าชั้นก็ไม่ว่าหรอก แค่บอกไว้ เผื่อนายเผลอไปทำกับคนอื่นเข้า ซีวอนยกหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน

 

            ทำไม...ชอบประชดกันจัง... มือบางจิกเข้ามากันแน่น แล้วมองร่างสูงอย่างตัดพ้อ

 

            ก่อนจะเสเดินไปล้างจานที่ค้างไว้สองสามใบ

 

            ไม่รู้...ว่าควรจะยืนอยู่เพื่อทำอะไรดี? พูดคุย? นั่งตรงหน้า?

 

            จะเกิดประโยชน์อะไรขึ้นกันล่ะ ในเมื่อร่างสูงแสดงท่าทางว่ารังเกียจเค้าซะเต็มประดาขนาดนี้

 

            ซีวอนมองคนที่ยืนอยู่ตรงอ่างล้างจานด้วยแววตาพินิจ

 

            ร้องไห้หรอ? ยกกาแฟขึ้นมาจิบเล็กน้อยแล้วถามขึ้น

 

            เปล่า...

 

            น้อยใจ?

 

            เปล่า...

 

            อยากให้ชั้นขอโทษ?

 

            เปล่า...

 

            แล้วจะเอาอะไร

 

            ไม่ได้อยากได้อะไรนี่ แล้วตกลงนายจะกินอะไร ฮยอคแจถามทั้งๆที่ยังไม่หันกลับมามองซีวอน

 

            ไม่มีอารมณ์กินแล้วล่ะ ซีวอนพับหนังสือพิมพ์วางลงบนโต๊ะ

 

            ร่างบางหันกลับไปมองซีวอนอย่างเหนื่อยๆ จะเอาอย่างไรอีกนะ?

 

            เป็นอะไร ทำไมมองชั้นแบบนั้น ซีวอนไม่ชอบยังไงไม่รู้ สายตาที่แสดงออกถึงความว่างเปล่าไม่มีอะไรอยู่ในนั้น

 

            ไม่มีความรู้สึกใดๆเลย ไม่ชอบ

 

            เหมือนร่างบางลดความรู้สึกที่เรียกว่ารักลงไป

 

            ...ไม่ชอบ?... อะไรกันอีกเนี่ย เค้าควรจะดีใจสิ ควรจะต้องดีใจ

 

            แล้วทำไมใต้อกข้างซ้ายมันเจ็บแปลบๆ

 

            นายเป็นอะไรไป...ชเว ซีวอน

 

            ชั้นขอ...จูบนายได้มั้ย ฮยอคแจเอ่ยขึ้นมาเบาๆ

 

            ซีวอนหันไปมองร่างบางที่กำลังใช้สองแขนกอดตัวเองอย่างไม่เข้าใจ

 

            ชั้นกำลังกลัวจังเลยซีวอน...ชั้นกลัว...... ร่างบางใช้มือข้างหนึ่งเช็ดน้ำตาที่มันค่อยๆไหลออกมา

 

            ชั้นกลัวว่าถ้าครบหนึ่งเดือนแล้วนายยังไม่รู้สึกอะไร...ฮึก...แล้วชั้นก็ต้องไป...ฮือ...แล้ว...ถ้าถึงตอนนั้น...ชั้น...ชั้นจะทำยังไงดี ชั้นจะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีนาย

 

            ฮยอคแจทรุดตัวนั่งลงกับพื้น

 

            ทุกๆวัน ทุกๆคืนชั้นต้องนอนหลับอย่างผวา ไม่กล้าหลับตาให้สนิท เพราะกลัวตื่นมาแล้วจะไม่เห็นนาย กลัวว่าทุกๆอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้มันจะเป็นเพียงแค่ความฝัน...ชั้นจะทำยังไงดี...

 

            ซีวอนมองฮยอคแจ เพียงแต่ไม่พูดอะไรออกมา

 

            อีกแล้ว...ที่อกด้านซ้ายมันแสบอีกแล้ว เป็นอะไรกันนะ...

 

            หยุดร้อง...อย่าร้องนะ ภายในใจของร่างสูงร้องตะโกนแบบนี้ แต่กลับไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมาสื่อสารให้ร่างบางได้รับรู้

 

            นายติดใจแค่ในร่างกายของชั้นเท่านั้น นายแค่อยากได้ตัว ฮึกๆ...และแม้ชั้นจะรู้และเข้าใจมันดี ฮือๆ...แต่ชั้น ฮึก ก็อยากให้นายอยู่กับชั้น...จะต้องเจ็บยังไง ชั้นก็จะทน แต่อย่าไล่ชั้นไปไหนเลยนะ...

 

            ครืน!” เสียงร่างสูงลุกจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว และเดินมายืนตรงหน้าของฮยอคแจ

 

            รักชั้นมากขนาดนี้เลยหรอ?

 

            ร่างบางเงยหน้าสบตากับร่างสูง

 

            แต่กลับกลายเป็นซีวอนซะเองที่ต้องเบือนหน้าหลบสายตาคู่นี้ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำตา

 

            ชั้นขอคำตอบด้วย

 

            รักสิ...ชั้นรักนายมาตั้งแต่ปีหนึ่ง...จนถึงตอนนี้ก็เกือบเก้าปีแล้ว...น่าขำมั้ย...

 

            นายมันคนโง่...

 

            ใช่ ชั้นมันคนโง่ โดนปฏิเสธกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ยังจะฝืนทนรักต่อไป แต่นายรู้มั้ยว่าการจะเริ่มรักใครสักคนนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายมากมาย แต่การที่เราจะเลิกรักใครสักคน มันไม่ง่ายเหมือนตอนที่เริ่มรักหรอกนะ

 

            ซีวอนหันหลับมามองร่างบาง

 

            ก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้า

 

            ลุกขึ้นมา....

 

            ฮยอคแจมองมือหนานั้นอย่างลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยอมยื่นมือไปจับอยู่ดี

 

            ซีวอนกระตุกมือช่วยดึงร่างบางให้ลุกขึ้นมาจากพื้น ก่อนจะโอบเอวฮยอคแจเอาไว้ในอ้อมแขน

 

            สายตาคมก้มมองใบหน้าขาวเนียนขัดๆ แม้ว่าจะเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำใสๆ แต่ก็ไม่อาจจะปกปิดความสดใสของดวงตาคู่นี้ได้เลยแม้แต่น้อย

 

            ฮยอคแจใช้สองมือโอบรอบคอของซีวอนเอาไว้

 

            ถ้านายจูบชั้น...นายจะเจ็บปวดอีกหนึ่งครั้ง... ซีวอนพูด

 

            ชั้นยินดีที่จะเจ็บอีกครั้ง...แลกกับการได้จูบนาย

 

            ถ้านายยังรักชั้น...นายจะทรมานไม่รู้จักจบ

 

            ชั้นยินดีจะรับความทรมานต่อไป...ถ้ามันทำให้ชั้นได้รักนาย ฮยอคแจตอบอย่างมั่นใจ

 

            น้ำเสียงที่มั่นคงจนทำให้หัวใจที่แข็งกร้าวดุจภูผาอย่างซีวอนต้องหวั่นไหว

 

            มือหนาเคยคางร่างบางขึ้นมา แล้วประทับริมฝีปากลงไป จูบที่แสนอ่อนโยน ไม่มีการลุกล้ำเข้าไป มีเพียงการปลอบโยนเท่านั้น

 

            มีเพียงความหวั่นไหวที่ซุกซ่อนไว้กับการกระทำ

 

            ไม่เข้าใจในความรู้สึกของหัวใจ มันเกิดอะไรกันขึ้น

 

            ฮยอคแจพยายามจะส่งลิ้นเล็กเข้าไปหาซีวอน

 

            ใจเย็นๆ... ซีวอนลูบผมนิ่ม

 

            ไม่กล้าทำอะไรไปมากกว่านี้...กลัวใจตัวเอง...กลัวว่ามันจะสั่นจนทำให้เค้าเป็นบ้าไปเสียก่อน

 

            ไม่อยากจะมองหน้าคนๆนี้เลยจริงๆ มองแล้วรู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคประสาท ไม่อยากอยู่ใกล้ เพราะรู้สึกตัวเองจะวิกลจริต

 

            มือหนาผละออกจากตัวของฮยอคแจและหันหลังจะเดินออกจากห้องครัวไป

 

            หมับ!!!

 

            ร่างบางวิ่งเข้ามาสวมกอดซีวอนจากทางด้านหลัง

 

            อย่าไป..... ฮยอคแจพูดเบาๆ

 

            อย่าหันหลังให้ชั้น...ได้โปรด

 

            ซีวอนมองมือที่กำลังเกาะเอวเค้าอยู่ มันสั่น..เหมือนกำลังแสดงออกว่าเจ้าของมือนี้กำลังกลัวอย่างที่พูดจริงๆ

 

            ไปเปลี่ยนชุดเถอะไป ชั้นจะพานายไปลองชุด ซีวอนบอก

 

            ลองชุด??

 

            งานแต่งน้องชายนายก็อีกไม่กี่วันแล้วนี่นา ชั้นจะพาไปร้านประจำของชั้น รีบไปเปลี่ยนชุดซะสิ

 

            ฮยอคแจยิ้มอย่างดีใจ ก่อนจะรีบวิ่งไปที่ห้องนอนทันที

 

            ซีวอนมองคนที่ทำท่าทางเหมือนเด็กแล้วก็อดยิ้มที่มุมปากไม่ได้จริงๆ

 

            ทำท่าเหมือนกับเด็กได้ของเล่นเชียว...

 

            ซีวอนพาฮยอคแจมาที่ร้านขายเสื้อผ้าออกงานร้านหนึ่งที่เค้ามักจะมาประจำเวลาต้องการซื้อชุดที่เป็นทางการ

 

            สวัสดีค่ะ คุณซีวอน... ผู้จัดการร้านเดินออกมาทักทายซีวอน หรือลูกค้าประจำนั่นเอง

 

            สวัสดีครับ คุณมีนยอ วันนี้ผมพาคนมาซื้อชุดน่ะครับ ซีวอนหมายถึงคนข้างๆ

 

            เอ่อ ที่นี่มีแต่ชุดผู้ชายนะคะ มีนยอเห็นหน้าหวานๆแล้วก็รีบพูดออกมา

 

            ผมเป็นผู้ชายครับ ฮยอคแจเอ่ยอย่างอายๆ

 

            จริงหรอคะ? มีนยอหันไปถามซีวอน

 

            ครับ. ผู้ชาย

 

            ขอโทษจริงๆนะคะ พอดีว่าคุณหน้าหวานและก็ผิวสวยมากเลย ชั้นขอโทษนะคะ

 

            ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร... ฮยอคแจรีบพูด

 

            ซีวอนมองแล้วก็อมยิ้มนิดๆ จะคิดว่าเป็นผู้หญิงก็ไม่ผิดหรอก เอวบางร่างน้อยซะขนาดนี้

 

            แล้วจะใส่ชุดไปงานอะไรกันหรอคะ ชั้นจะได้จัดให้ถูก

 

            งานแต่งน่ะครับ ซีวอนบอกให้

 

            อ่อ ค่ะ...เชิญทางนี้เลยค่ะคุณฮยอคแจ

 

            ฮยอคแจจึงต้องเดินตามคุณผู้จัดการร้านเข้าไป

 

            แล้วก็กลายเป็นหุ่นลองชุดทันที

 

            ชุดแรก สูทสีขาว กับเสื้อเชิ้ตซีทรูด้านใน

 

            ไม่ผ่านครับ! ข้างในมันบางไปหน่อยนะครับ ผมว่า ซีวอนบอกทันที

 

            ชุดที่สอง สูทสีกรมท่าและเนคไทต์สีเทา

 

            ไม่ดีกว่านะ ผมว่าสีมันดูอึมครึมไปหน่อย

 

            ชุดที่สาม สูทสีดำกับเนคไทต์สีขาว

 

            ไม่เอาๆ มันทำให้เค้าดูซีดหนักไปกว่าเดิมอีก

 

            ชุดที่สี่ ห้า และหกก็ตามมา

 

            และมันก็ลงเอยด้วยคำว่าไม่ผ่านอยู่ดี

 

            ฮยอคแจยืนมองผู้จัดการร้านด้วยความละเหี่ยใจ ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้สึกต่างไปจากกันเท่าไหร่นัก

 

            พอเถอะซีวอน  ฮยอคแจเมื่อยแล้ว ร่างบางอดจะโอดครวญออกมาไม่ได้

 

            ก็มันยังไม่ถูกใจชั้นนี่นา

 

            งั้นชั้นจะนั่งรอนะ แล้วนายก็เลือกชุดที่จะให้ชั้นใส่เลย ชั้นเอาหมดล่ะ

 

            ซีวอนหรี่ตามองไปที่ชั้นเสื้อผ้า ก่อนจะลุกขึ้นไปเลือกด้วยมือของตัวเอง

 

            มองอยู่นาน ในที่สุดก็ได้สูทสีครีมติดมือออกมาด้วย

 

            ฮยอคแจ ชุดนี้ล่ะ... ซีวอนเรียกร่างบาง

 

            อือ..งั้นเดี๋ยวชั้นไปลองนะ ฮยอคแจรับชุดมา

 

            ผู้จัดการคะ! เชิญหน้าร้านด้วยค่ะ มีเสียงเรียกมาจากด้านหน้าร้าน

 

            เอ่อ คือ... มีนยอหันมามองลูกค้าประจำอย่างเกรงใจ

 

            ไม่เป็นไรครับ เชิญคุณมีนยอเถอะ แล้วก็ผมขอลองชุดกันนานหน่อยนะครับ

 

            ไม่เป็นไรค่ะคุณซีวอน แล้วจะให้พนักงานมาช่วยมั้ยคะ? มีนยอถาม

 

            ไม่ดีกว่าครับ ขอผมเลือกอย่างเป็นส่วนตัวหน่อยนะครับ...

 

            มีนยอรับคำปิดท้าย ก่อนจะเดินออกไป

 

            ไปเปลี่ยนซะสิ... ซีวอนเอ่ย ก่อนจะดึงมือฮยอคแจเข้ามาในห้องลองชุดด้วยกัน

 

            นายจะเข้ามาทำไมน่ะ ออกไปสิ... ฮยอคแจไล่อย่างอายๆ

 

            แต่ร่างสูงกลับดึงดันเข้ามาในห้องเปลี่ยนชุด ก่อนจะลงกลอนประตู

 

            ห้องมันเล็กน่า นายออกไปสิ ชั้นจะได้เปลี่ยนชุด

 

            ชั้นอยาก... ซีวอนพูด

 

*********************************


ตัดฉับ!!! กระชากอารมณ์คนอ่าน ฮ่าๆ
เรื่องนี้มันจะมีฉากแบบนี้ เยอะเกินไปแล้วเนอะ ฮะฮะ...

เค้าจะแรงกันไปไหน ไม่แคร์สื่อเลยสักนิด

เม้นท์ๆกันบ้าง...แล้วตอนต่อไป มันจะได้มาเร็วๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1980 nc23 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:33
    วอนแกมั่วขนาดเดี๋ยวก็ติดโรคหรอกแก
    #1,980
    0
  2. #1886 Redberrylips (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 00:53
    สองคนนี้เค้ามาโซกะเอสเอ็มป้ะเนี่ย คือคนนึงรุนเเรงอีกคนก็พร้อมจะเจ็บจะทรมาน เเต่พาร์ทนี้วอนน่ารักครึ่งหลัง ป้าให้อภัย หลังจากที่เรียกหนูว่าโรคจิตมาหลายตอน -0-
    #1,886
    0
  3. #1834 ae snoopy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 11:47


    อิวอนในห้องลองเสื้อเลยนะแก
    #1,834
    0
  4. #1760 yoyo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 14:03
    อิช้อยพูดหน้าตาเฉยเลยว่า.."อยาก"..

    ไม่ดูสถานที่กันเลยพ่อคู๊ณณณ!!!..
    #1,760
    0
  5. #1712 danger poppular (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 17:58
     มาอยากอะไรตอนนี้ วอนในเรื่องเหมือนจะด้านนะแบบนี้
    #1,712
    0
  6. #1680 qtiedong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 02:58
    หื่นไม่เลือก สถานที่ จริงๆ
    #1,680
    0
  7. #1633 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 00:20
     วอนเรื่องมากสุดๆ
    #1,633
    0
  8. #1597 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2554 / 16:20
     ตับฉับ...................

    ชื่อตอน กับคำสุดท้าย =="
    #1,597
    0
  9. #1577 'MIN' (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 21:58
    ช่วยเลือกสถานที่หน่อยดิ๊
    #1,577
    0
  10. #1473 Pangaea (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2554 / 16:21
    ง่ะ สงสารฮยอกแจ T T''

    วอนจ๋า..นี่มันห้องลองเสื้อนะ
    หื่นจริงๆเลยพ่อคนนี้!
    #1,473
    0
  11. #1455 kokonasan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 13:12
     คุณชายจ๋าน่ารักจริงๆนะนายนะ
    ตอนนี้น่ารักจริงๆๆๆ
    แต่วอนทำไมหื่นจังฮึ 
    #1,455
    0
  12. #1418 Super_Artizz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 17:02
     วอน....พาร์ตนี้แกน่ารักมาก...

    ชั้นให้อภัย..... อย่ามาร้ายนะ ถ้าร้ายชั้นจะตรบๆๆๆๆๆ
    #1,418
    0
  13. #1327 KYUMIN SJ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 00:51
    วอนจะตรงไปไหนลูก
    #1,327
    0
  14. #1273 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 17:21
    วอนอยากอะไรอ่ะ-.-
    #1,273
    0
  15. #1160 tokay (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:19
     วอนเรื่องมากจัง

    แต่ก็เอาเหอะ เลือกมากก็แปลว่าสนใจมากล่ะนะ
    #1,160
    0
  16. #1127 SJ_HANCHUL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มกราคม 2554 / 02:23

    อ๊ากกกกกกกกกมาอยากไรตอนนี้พ่อคุณ
    ฮ่าๆๆๆไปอยากที่บ้านโน่น

    #1,127
    0
  17. #1075 bastree (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 14:37
    อยากอะไรล่ะวอน
    ดูเวล่ำเวลามั่ง
    #1,075
    0
  18. #944 YoGul2t (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 15:41

    โหยยยยยยยยยยยย !!!

    ห้องลองเสื้อก็ไม่เว้นนะซีวอน
    แต่ตอนหลังแอบหวาน ....
    ขอให้เป็นแบบนี้ไปตลอดเถอะ

    #944
    0
  19. #659 geejajaa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 21:08
    Won is getting better, please realise what you heart is really want?!
    #659
    0
  20. #642 won_won (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 16:16
    วอนพูดอะไรออกมา
    ที่ร้านเสื้อนะ
    อิอิ
    #642
    0
  21. #604 My Perfect Life ^^~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2553 / 17:58

    เค้าอ่านตอนนี้แล้วน้ำตาไหลพราก

    ที่ฮยอกพูดแบบว่า กินใจ

    แต่ตอนท้ายมันแบบ ..

    วอนอยาก

    อุบร๊ะ !! 55



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 สิงหาคม 2553 / 17:57
    #604
    0
  22. #578 sareefa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2553 / 02:54
    แป่วววววว

    ไรเตอร์ทำไรเนี่ย

    เหอะๆ

    วอน แกรักฮยอกแล่ว

    อีิพี่ว่านะ
    #578
    0
  23. #551 snowvirgin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2553 / 03:55
    เอ่อ รู้แล้วยังทำนะค่ะ ไรเตอร์
    #551
    0
  24. #487 Lune (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 16:13
    ฮยอกกี้ร้องไห้อีกแล้ว



    เรื่องนี้ร้องได้ทุกตอนเลย ให้ตายจิ



    แต่ซีวอนเริ่มหวั่นไหวมากขึ้นนะ



    ช่ายซิ.... ถ้ามาร้องไห้ใส่กันบ่อยๆ แบบนี้ไม่หวั่นไหวก็ไม่มีหัวใจแล้ว



    น่าขาวๆ ปากแดงๆ ตัวเล็กๆ มาน้ำตาคลอ





    แค่คิดก็ อ๊ากกกกกก เหมือนจะโรคจิตคล้ายซีวอนไปทุกที



    #487
    0
  25. #459 kineja (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 18:28

    เพลา ๆ บ้างก็ได้นะ สงสารฮยอกอะ

    #459
    0