{WONHYUK}When I fall in LOVE the PAIN&When U COME BACK to me

ตอนที่ 14 : THE PAIN [10]=ตีตรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    20 มี.ค. 53



ตามอ่านที่บล็อกนะจ๊ะ ^^





 

            ร่างบางเบิกตากว้าง ก่อนจะก้มหน้ารับชะตากรรมตัวเองต่อไป

 

            เป็นยังไงล่ะหัวใจรักเค้าไปแล้ว...ทรมานทั้งใจทั้งกาย

 

            เอาหัวใจให้เค้าเหยียบเล่นไม่พอ

 

            ยังจะเอาร่างกายมาให้เค้าดูถูกเหยียดหยามอีก

 

            รู้สึกรึยัง...แกอับอายพอหรือยัง?

 

            นายข่มขืนชั้น..... ฮยอคแจพูดเบาๆ

 

            หึ....ข่มขืนงั้นหรอ มีผัวที่ไหนข่มขืนเมียบ้าง ซีวอนพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องที่น่าขำสิ้นดี

 

            ตามสบาย...ชั้นจะไม่ห้ามนายแล้ว...นายอยากจะทำอะไร...ก็เชิญ.. ฮยอคแจหายใจโรยรินด้วยความเหนื่อย และหลับตาลง

 

            ถ้าต้องการแค่ตัว เค้าก็จะให้

 

            ถ้าต้องการแค่จะทำร้ายกัน เค้าก็ยินดี

 

            ถ้าเพียงอยากจะเห็นเค้าเจ็บปวด...ก็ไม่เป็นไร

 

            ซีวอนขมวดคิ้วไม่เข้าใจร่างบางแม้แต่น้อย แต่รสชาติกามารมณ์ที่เค้าได้รับนี้ มันยากจะถอนตัวขึ้นมาจากวังวนแห่งกิเลสเสียจริง

           

            ได้กอดกี่ครั้งก็ไม่มีวันเบื่อ

 

            ยิ่งได้ครอบครอง ยิ่งหวงแหน

 

            เค้าเองยิ่งไม่เข้าใจตัวเอง เมื่ออยากจะขังฮยอคแจไว้แต่ในห้องของตัวเอง ไม่อยากให้ร่างบางออกไปไหน ออกไปให้ใครพบเจอ

 

            อยากล่ามโซ่ อยากใส่กุญแจมือ ขังเอาไว้ภายในคอนโดของเค้าเท่านั้น

 

            หรือว่าเค้าจะเย็นชาจนเข้าข่ายโรคจิตไปซะแล้ว

 

            ซีวอนมองไปที่ร่างบางก็พบว่าฮยอคแจนั้นสลบไปก่อนแล้ว

 

            แม้แต่ตอนหลับก็ยังจะมีน้ำตาอีก

 

            อยู่กับชั้นมันก็มีแต่ทรมาน แล้วจะยังทนอยู่อีกทำไม... ซีวอนกระแทกตัวอีกไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยออกมาอีกแล้ว

 

            มองดูใบหน้าหวานที่แก้มทั้งสองข้างมีรอยช้ำจากฝีมือเค้า

 

            หรือจะเป็นตามเนื้อตัวที่บางจุดเป็นรอยช้ำสีแดง และบางแห่งถึงขั้นสีเขียวและม่วงก็มี

 

            ก่อนจะเลื่อนมายังแก่นกายเล็ก

 

            ริมฝีปากหนาจึงเข้าครองครอบทันที

 

            จัดการไม่เท่าไหร่ฮยอคแจก็ปลดปล่อยออกมา

 

            ความรู้สึกไวจริงๆ... ซีวอนปาดน้ำสีขาวที่เลอะมุมปากออก

 

            ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดเนคไทต์ที่มัดร่างบางเอาไว้ออก

 

            ในเมื่อเลือกที่จะมาอยู่กับปีศาจแบบชั้น...ก็อย่าได้คิดจะหลุดออกไปจากกรงของชั้น...ชั้นจะขังนายไว้ในความเจ็บปวด...จองจำนายไว้บนความทรมาน

 

            ซีวอนมองร่างบางอีกครั้ง

 

            และจะทำให้นายขาดใจตาย...ถ้าไม่มีชั้นอยู่ข้างกาย

 

            ร่างสูงออกไปอาบน้ำ และนอนที่โซฟาห้องรับแขก

 

            เพราะไม่อยากจะอยู่ใกล้ฮยอคแจเลยตอนนี้ เหมือนตัวเองเป็นราชสีห์ในช่วงติดสัตว์ อยากได้ อยากครอบครองอยู่ตลอดเวลา

 

            มองดูนาฬิกา ก็เพิ่งจะสามทุ่มเองเท่านั้น ยังไม่ใช่เวลาปกติที่เค้าจะนอนกัน

 

            ร่างสูงจึงนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

 

            พลัน! เรื่องราวในวัยเด็กของเค้าก็แวบเข้ามา

 

            เค้าไม่เคยสนใจอะไรมาก เพราะคิดว่าครอบครัวของตัวเองนั้นอบอุ่นมาตลอด แม่นาราของเค้าทำหน้าที่แม่ที่ดีมากๆ ดูแลเค้าอยู่ตลอดเวลา

 

            แต่เค้าก็ได้เรียนรู้ ในวันที่ได้ยินคนๆนั้นพูดกับแม่ในห้องนอน

 

            พี่ขอโทษ...แต่พี่รักยองเอได้คนเดียว... ใบหน้าที่เย็นชา และไร้ความรู้สึก

 

            ใบหน้าที่ไม่ยอมสบตากับแม่เค้าแม้แต่น้อย และผู้หญิงที่แสนบอกบางที่เค้ารัก ก็ทรุดลงไปนั่งร้องไห้กับเพื่อน

 

            แปดปี...ที่เค้าจากไป พี่ก็ยังรักแต่เค้า แปดปีที่ชั้นเฝ้าเพียรพยายามเลี้ยงซีวอนเป็นอย่างดี...ไม่มีค่าเลยใช่มั้ยคะ เธอเอาแต่พร่ำบอกมันทั้งน้ำตา

 

            ในตอนนั้นเค้าอายุเพียงใกล้จะแปดขวบเท่านั้น แต่ก็เข้าใจทุกคำพูดนั้นได้ดี

 

            และสิ่งที่จำได้แม่นที่สุดก็คือประโยคเดียวที่หลุดออกมาจากปากจากคนที่เค้าเคยเรียกว่าพ่อ

 

            พี่ไม่เคยรักเธอยังไง...ในวันนี้มันก็เป็นแบบนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง

 

            เลว!

 

            นี่คือคำที่เค้าคิดมาตั้งแต่ตอนนั้น และตอนนี้ก็ยังคิดอยู่

 

            หลังจากในคืนนั้นแล้ว เหตุการณ์ภายในบ้านก็ยังคงเหมือนเดิม แม้ว่าเค้าจะพยายามสังเกตก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก จนกระทั่งวันหนึ่งที่แม่นาราท้องมินโฮ

 

            เค้าก็ยังหวังว่าพ่อจะสามารถเปลี่ยนไป แต่มันก็ไม่ใช่...สุดท้ายแล้วเหตุการณ์ก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

 

            มีเพียงคุณอาซองโมพ่อของชางมิน และตัวชางมินเองที่แวะเวียนนำของมาเยี่ยมอยู่เสมอๆ

 

            คุณอาซองโมที่เป็นเพื่อนสนิทของคนๆนั้นเป็นคนจัดการแทบจะทุกอย่าง ในขณะที่คนเป็นพ่อแท้ๆไม่เคยจะลงมือทำเอง

 

            และวันที่เค้าไม่มีวันลืมก็มาถึง วันที่แม่ของเค้าอาการกำเริบหนักและจะส่งผลต่อเด็กในท้อง ซึ่งตอนนั้นก็เกือบจะแปดเดือนแล้ว

 

            หมอบอกว่าเราจะต้องเลือกที่จะเก็บเด็กหรือแม่ไว้

 

            ตัวเค้าในตอนนั้นไม่มีสิทธิ์จะออกความคิดเห็นใดๆได้

 

            และเค้าคนนั้นก็เลือกชีวิตของเด็กเอาไว้

 

            เค้าเลือกให้แม่ตาย!!!! ฆาตกร!!!!

 

            และมินโฮที่ต้องผ่าออกก่อนกำหนดนั้นก็ร่างกายอ่อนแอมากจะต้องอยู่ในห้องอบตลอดเวลา

 

            เค้ากลัวมากว่าน้องจะไม่รอด ร้องไห้อยู่ตลอดเวลา แต่แล้วความสำเร็จที่เค้าและชางมินช่วยกันภาวนาก็เป็นผลสำเร็จ

 

            มินโฮสามารถมีชีวิตข้ามผ่านมันมาได้

 

            คนๆนั้นปล่อยให้คุณอาซองโมเป็นคนจัดการทุกๆอย่าง ในเรื่องของมินโฮไม่แม้แต่การตั้งชื่อ!

           

            เค้ารังเกียจมินโฮขนาดนี้เลยหรอ ทั้งๆที่มินโฮเองก็เป็นลูกของเค้าแท้ๆ ทำไมถึงไม่เห็นค่าลูกของตัวเองถึงขนาดนี้

 

            และคุณอาซองโมก็ตั้งชื่อน้องชายของเค้าว่า มินโฮ เพื่อให้สอดคล้องกับชางมินลูกของคุณอาเอง

 

            แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ตั้งให้คล้องกับชื่อของผู้เป็นพี่แบบเค้า แต่ในเวลานั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าการโกรธพ่อบังเกิดเกล้าอีกแล้ว

 

            ในวันงานศพ เค้ากลับเดินควงคู่มากับยัยผู้หญิงที่ไม่มียางอาย เข้ามาเคารพศพของแม่เค้า

 

            เข้ามาทำพิธีขอขมา

 

            เพื่ออะไร!!!!

 

            เค้าสาบานกับตัวเองตั้งแต่ในวันนั้นเป็นต้นมา ว่าเค้าจะไม่มีวันให้อภัยทั้งกับคนๆนั้น หรือแม้แต่...ผู้หญิงที่ชื่อว่า ลี ยองเอ

 

            แม่ครับ...อย่ากังวลไปเลยนะครับ หลับให้สบาย... ซีวอนพูดเบาๆ

 

            พร้อมกับหลับตาลงกำหนดลมหายใจให้สม่ำเสมอ และหลับไปในที่สุด



*************************************************************************
ดุ เด็ด เผ็ด มันส์ กันไป อีกตอน
เรื่องนี้ รู้สึก ฉาก จึ๊กๆ (?) จะเยอะแฮะ มากมายมากมาย
ร่วมร้องไห้ ไปกับฮยอคแจกันเลยทีเดียว
ยังไม่มาก ^^ มันแค่เริ่มต้น อิอิ

เห็นคนเม้นท์ กับ คนวิว จำนวนเท่าๆกัน แล้วมีความสุข
อ่านทุกคน เม้นท์ ทุกคน แจ่มมมมม

รักรีดเดอร์เน้อ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,987 ความคิดเห็น

  1. #1884 Redberrylips (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 00:44
    วอน เด็กมีปัญหาเข้าขั้นบ้า โรคจิตเเล้วป้ะเนี่ย สงสารฮยอก จะหวงฮยอกไว้ทำไม ไม่ได้รัก จะทำให้ฮยอกขาดตัวเองไม่ได้ทำไม ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้รักหรือสงสารเลยซักนิด ฮยอกก็อดทนอยู่ทำไม เพื่ออะไรล่ะลูก 
    #1,884
    0
  2. #1832 ae snoopy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 11:23


    ฮยอกอย่าทำร้ายตัวเองแบบนี้เลย
    #1,832
    0
  3. #1758 yoyo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 12:30
    สงสารฮยอกจะไม่ไหวแล้วนะอิวอน...

    เด๋วปั๊ดจับซู้ดออกนอกโลกซะเลยนิ่
    #1,758
    0
  4. #1710 danger poppular (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 17:42
     ทำไมวอนไม่ลองเทียบเคียงสถานการณ์ดูนะ อาจจะเข้าใจก็ได้ เฮ้อๆ สงสารฮยอก สงสารวอน สงสารหมดเลย เกือบจะทั้งเรื่องอยู่แล้วอ่า
    #1,710
    0
  5. #1678 qtiedong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 02:40
    เศร้า อ่า วอน หนอ วอน
    #1,678
    0
  6. #1631 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 00:06
     วอนอย่าทำอะไรมากนะ
    #1,631
    0
  7. #1595 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2554 / 16:05
     วอน เราไม่อยากเกลียดนายน้ะ

    จัดหวานๆมาให้ซักฉากแล้วเราจะให้อภัยนาย
    #1,595
    0
  8. #1575 'MIN' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 21:39
    อ่อ วอน พาลๆนะรู้สีก
    #1,575
    0
  9. #1470 Pangaea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 17:36

    เรื่องมินโฮนี่มันแปลกๆอยู่นะ

    ชเว..รู้นะว่านายก็เจ็บมาเยอะ
    แต่จะมาทำให้ฮยอกแจเจ็บเพื่อ ?

    ฮยอกแจที่น่าสงสารของชั้น
    รักเข้าไปได้ยังไงนะคนแบบนี้!!

    #1,470
    0
  10. #1453 kokonasan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2554 / 12:49
    ฮยอกช้ำหมดแล้วแถมช้ำจนเขียวเลย
    วอนโหดร้าย รักแล้วนิเห็นๆอยู่แต่
    ความคิดไม่พัฒนาเลวได้อีก ยังจะให้เจ็บไปกว่านี้เหรอวอน
    #1,453
    0
  11. #1416 Super_Artizz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 16:34
     วอน......................................................................
    อิเสี่ย......................................................................
    โป้ง !!!!
    #1,416
    0
  12. #1325 KYUMIN SJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 00:08
    ฮยอกผู้น่าสงสาร
    #1,325
    0
  13. #1271 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 17:07
    วอนเเกเข้าขั้นโรคจิตเเล้วเเหละ
    #1,271
    0
  14. #1158 tokay (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:39
     วอนไม่มีเหตุผลเลย

    ชักอยากตื๊บวอนตะหงิดๆ
    #1,158
    0
  15. #1125 SJ_HANCHUL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มกราคม 2554 / 01:59
    ขนาดนั้นเลยหรอวอน..ต้องทำกันขนาดนั้นเลยหรอ??
    ฮยอกแจเป้นคนน่ะ ทำอะไรก็ถนอมกันบ้าง
    จะหึงจะหวงก็ไม่มีใครเขาว่าอะไรหรอน่ะ
    แต่ดูที่ทำกับฮบยอกแจดิ มันใช่เรื่องมั้ย??
    #1,125
    0
  16. #1073 bastree (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2554 / 14:20
    มินโฮออาจจะไม่ใช่น้องวอนจริงๆก็ได้
    หรือวอนจะเป็นลูกของยองเอ
    #1,073
    0
  17. #1011 แกะน้อยหัวบ๊อบ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 19:43

    หรือว่า...จะเป็นอยางงั้น 555+

    #1,011
    0
  18. #942 YoGul2t (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 13:58

    วอนนนนน .... ชันรู้ว่าแกเจ็บบบ
    แต่รู้ไม๊ ฮยอคเจ็บกว่าหลายเท่า
    ฮยอคไม่ได้ทำอะไรให้เลย
    อย่าเอามาแค้นมาลงที่ฮยอคจะได้ไม๊ TT^TT

    #942
    0
  19. #640 won_won (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 15:51

    เลวได้อีกอ่ะ
    ปีศาจชัดๆ
    ไม่คิดถึงฮยอกบ้างเลยอ่ะ

    #640
    0
  20. #602 My Perfect Life ^^~ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2553 / 17:46

    TT 

    sad !

    #602
    0
  21. #576 sareefa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2553 / 02:35
    อีวอนแกมันโรคจิต

    ซาดิสม์

    บร้า

    เลว

    เกลียดอีวอน
    #576
    0
  22. #484 Lune (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 15:08
    สงสารฮยอกมากที่สุด

    เจ็บแล้วทำไมไม่จำ



    รักมากใช่ไหม ถึงยังทนอยู่ได้แบบนี้

    รักมาก ก็เจ็บมาก

    ทำไมไม่รักตัวเองบ้างเลยอ่ะ



    ซีวอนใจร้าย ตอนนี้ก็รักฮยอกแล้วนะ

    ถ้าไม่รัก ไม่หวงขนาดนี้หรอก

    ไม่อยากให้ใครเห็น อยากขังไว้ เพราะอะไรไม่รู้หรืองายห๊า....



    #484
    0
  23. #380 *..เด็กดอย.คอม..* (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 01:46
    แอบสงสารวอน นิดนึง อิอิ*
    #380
    0
  24. #363 PigGiiHYUK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 01:11

    สงสารฮยอก  เจ็บแล้วยังทนอยู่ทำไม
    ซีวอน หึง หวงฮยอกไง ถึงไม่อยากให้ฮยอกออกไปไหน
    ไม่ปลื้มพี่เลยนะ

    ถึงจะสงสารวอนเรื่องครอบครัวก็เถอะ

    #363
    0
  25. #268 bedoorous (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 21:05
    ชักเริ่มเหมือนมีอะไรแปลกๆ



    มินโฮเป็นลูกของซองโมรึเปล่า..



    แบบว่า เป้นน้องชางมิน



    อ๊ากกกกก จะบร้าาา
    #268
    0